Encamên lêgerînê
kepî ant/n 1. burun 2. erd burun (karanın türlü biçimde uzanan kısmı) * kepiyê çiyê ya ku xwe berdaye deryayê denize inen dağın burnu
kepîberan rd koç burunlu
kepîkêr rd (r kalın okunur) eğik burunlu (burnu içe doğru eğik olan)
kepîkutilkî rd köfte burunlu
kepînarîn rd narin burunlu
kepînikul rd gaga burunlu
kepîpelixî rd basık burunlu
kepîr m 1. kireç 2. kefeki (dişlerin diplerinde ve kaplarda oluşan kireç tabakası) 3. tartar
kepîr (i) rd kaybolmuş şey
kepîr (ii) bot/m hardala benzer bir bitki
kepîr girtin l/gh 1. kireçlenmek 2. ant kireçlenmek (eklem yerleri kireç tutmak)
1) kireç tutmak 2) tartar kaplamak
kepîrgirtin m 1. kireçlenme 2. ant kireçlenme (eklem yerleri kireç tutma)
kepîşûjin rd sivri burunlu
kepî (navdêr, mê) difin, bêvil, poz, lût, organa bênkirinê, parçeya leşî ya li rû ya mirov û candarên din bêna xwe tê re dikişînin û berdidin, pê bêhn dikin tiştan û kilmûşî tê re diavêjin.
Herwiha: kepû, kepwî.
Bide ber: kefî, kevî, kerî
kepîbilind (rengdêr) pozbilind, qurre, qebe, mexrûr, bixurûr, nefsmezin, difinbilind, arogan, arogant
kepîr [I] tiştê windabûyî [II] çêreyek e [III] ji ber camaxê zerbûna diranan
(navdêr, mê) gêç, kils, qisil, ramûx, ziqil, cas, seb, kirêc, ramux, tebeşîr.
Bikaranîn: Lêker: kepîr girtin. Navdêr: kepîrgirtin
kepîr girtin (diran) camaxî bûn
(lêker)(Binihêre:) kepîr
kepîrgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kepîr
kepî m. cog. kepûge, pirnike, zince m.
m. ana. pirnike, kepûge, zince, zinci, vinî, zinj, zînc m.
kepîne m. awdestxane, dastawxane, kês m., abdestxane, hela, dasurxane, memîsxane, tuvalet, destnimajxane, das, payxane n.
kepînîkul rd. pirnikkuling, zincnequr, kepûgkuling, vinnequr, pirniknîkil, pirniknequr
kepîr m. kirêc, kirêj, kîryec n.
m. qirêj, kirêj, qirêjê didanan n.
kepîr girtin tg. kirêc girewtene, kirêc giredayene
tg. qirêj girewtene, qirêj giredayene (didanî)