Encamên lêgerînê
kelij m 1. etki, tesir 2. hararet 3. sarı sıcak (güneş ışığının yaz ortasındaki yakıcı sıcaklığı) 4. nisbet
kelij pê ketin köpürmek
kelij (ii) m kaynak (iki metal veya yapay parçayı birleştirme yöntemi, kaynaştırıp yapıştırma işi)
kelijandî rd 1. kaynar 2. kaynatılmış olan 3. kaynaklı, kaynak yapılmış olan
kelijandin m 1. kaynatma 2. kaynatma (kemik kırığı, çatlağı ve yara ağzının kapanmasını sağlama) 3. hararet yapma 4. kaynak yapma, kaynatma (metal için)
l/gh 1. kaynatmak 2. kaynatmak (kemik kırığı, çatlağı ve yara ağzının kapanmasını sağlamak) 3. hararet yapmak 4. kaynatmak, kaynak yapmak (metalleri birbirine yapıştırmak)
kelijdar rd etkili
kelijdarî m etkililik
kelijî kaynaşmış.
rd 1. kaynar (çok sıcak) 2. hararetli
kelijîn l/ngh 1. kaynamak (bir sıvı sıcaklığı belli bir dereceyi bulunca buhar durumuna geçerek fokurdamak) 2. kaynamak (kemik kırığı, çatlağı veya yara ağzı kapanmak) 3. kaynamak (iki metal veya yapay parçayı kaynaştırıp yapıştırmak) 4. kîm birleşmek (kaynaşmak) 5. hararet yapmak, sıcaklanmak
kelijîn (i) m dikiz, dikizleme
kelijîn (ii) m 1. kaynama, kaynayış (bir sıvı sıcaklığı belli bir dereceyi bulunca buhar durumuna geçerek fokurdama) 2. kaynama, kaynayış (kemik kırığı, çatlağı veya yara ağzı kapanma) 3. kaynama, kaynayış (iki metal veya yapay parçayı kaynaştırıp yapıştırma) 4. kîm birleşme (kaynaşma) 5. hararet yapma, sıcaklanma
kelijker nd/nt kaynakçı
kelijkerî m kaynakçılık
kelij (navdêr, mê) bandor, hîkarî, tesîr, werêç, kênc, rayda, kartêkirin, bandûr.
Herwiha: kelj.
: bêkelij, bêkelijî, bikelij, bikelijî, kelijdar, kelijdarî, kelijder, kelijderî, kelijker, kelijkerî
kelijandin (lêker) heraret çêkirin, temizandin, kewa kirin, kel dan, cabirandin, kelandin, kelmijandin, hilkelandin, bilbiqandin, beqbeqandin.
ji: kelij +-andin
kelijandin / dikelijîne / bikelijîne bi hev ve lehîm kirin
kelijdar (rengdêr) bibandor, bihîkarî, bitesîr, biwerêç, bikênc, birayda, bikartêkirin, bibandûr.
ji: kelij + -dar.
: kelijdarî kelijdarîtî kelijdartî
kelijdarî (navdêr, mê) rewşa kelijdarbûnê, bibandorî, kartêkerî, hîkarîdarî, karîgerdarî, tesîrdarî, bitesîrî, bikêncî, biraydayî, bandorî, ferhemendî, karîgerî, karîzma.
ji: kelijdar + -î
kelijî (navdêr, mê) keliyayî, kelandî, kelî.
ji: kelij +-î
kelijîn (lêker)dîq, raçav (argo), kelîn, kel, kelmijîn, hilkelîn, bilbiqîn, belbeqîn, cebirîn. Tewîn: -kelij-.
ji: kelij +-în
kelijîn / dikelije / bikelije bi hev ve zeliqîn
kelijker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kelij dike, kewaker, keldanker.
ji: kelij + -ker
kelijkerî (navdêr, mê) kewakerî, keldankerî.
ji: kelij +-kerî
kelij m. bandûre, tesîr, bandore m.
m. destbandûrîye, desthelatîye, sulta, otorîte m.
m. serê tirîye, serê dimeyî, sertirîye, serdimeyî n.
m. tedekarkerdis, nufuz n.
kelijandin lg. girenayene
m. girenayist
lg. heraret virastene, girênayene
lg. kewênayene, qaynax kerdene, kam kerdene, têgirênayene
kelijker m. kewênayox, kewker, kamker, qaynaxcî, kewri n.
kelijkerî m. kewkerîye, kamkerîye, qaynaxcîyîye, kewcîyîye, kewkerênî m.