Encamên lêgerînê
kelaş kadavra.
m 1. çarık 2. bir tür sandalet
bnr kewş û kelaş
n 1. ceset, naaş * kelaşê wî li çolê ma cesedi çölde kaldı 2. leş (kokmuş hayvan ölüsü) 3. kadavra
kelaşfiroş nd/nt çarıkçı (imal eden)
kelaşfiroşî m çarıkçılık
kelaşker nd/nt çarıkçı (imal eden)
kelaşkerî m çarıkçılık
kelaştin m yarma
l/gh yarmak
kelaş [I] cureyekî solên berê ye; çarix [II] term, laş kelat cihê asê
kelaştî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kelaştin
kelaştin (lêker)(navdêr, mê) ker kirin, kirin du şeq, birrîn, qelaştin, veqelaştin,, qelişandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌لاشتن. Tewîn: Lêker: -kelêş-.
Bide ber: keloştin.
: kelaştî, kelêşer
kelaş m. corpse, body