Encamên lêgerînê
kelîn m 1. kaynama, kaynayış (bir sıvı sıcaklığı belli bir dereceyi bulunca buhar durumuna geçerek fokurdama) 2. kaynama (pişme) 3. kaynama, kaynayış (kemik kırığı, çatlağı veya yara ağzı kapanma) 4. kaynama (iki metal veya yapay parçayı kaynaştırıp yapıştırma) 5. kaynama (mayalı bir şey kabarıp köpürme) 6. haşlanma (suda kaynayarak pişirme) 7. haşlanma (elbiseler sıcak suda haşlanma) 8. ateşlenme, yanma (vücut veya nesneler için ısısı artma) 9. yalaz yalaz yanma
l/ngh 1. kaynamak (bir sıvı sıcaklığı belli bir dereceyi bulunca buhar durumuna geçerek fokurdamak) * av keliya su kaynadı 2. kaynamak (pişmek) * goşt keliya et kaynadı 3. kaynamak (kemik kırığı, çatlağı veya yara ağzı kapanmak) * devê birîna wî ji zû de keliyaye yarası çoktan kaynamış 4. kaynamak (iki metal veya yapay parçayı kaynaştırıp yapıştırmak) 5. kaynamak (mayalı bir şey kabarıp köpürmek) 6. haşlanmak (suda kaynayarak pişirmek) 7. haşlanmak (elbiseler sıcak suda haşlanmak) 8. ateşlenmek, yanmak (vücut veya nesneler için ısısı artmak) * di nav şewatê de, bi rojan ricifî û keliya ateşler içinde, günlerce titreyereke yandı 9. yalaz yalaz yanmak * canê wê dikeliya vücudu yalaz yalaz yanıyordu
kelîner rd kaynatıcı
kelîn (lêker)(navdêr, mê) av yan şileyek din wisan germ bûn ta ku bibe hilm anku bixar, xwarinek di avê de wisan germ bûn ta ku êdî ne xav be. Tewîn: Lêker: -kel-.
Herwiha: kelhan, kelhîn, kelihan, kelihîn, keliyan, kelîyan, kelyan.
Têkildar: kelandin.
Bide ber: qelandin, biraştin.
ji: kel + -în.
: kelandî, kelîner, kelînk
kelîn / dikele / bikele 1. germ bûn 2. pijîn *"serên du beranan, di beroşekê de nakelin"
kelînî (navdêr, mê) fîrhayî, peqîşkî.
ji: kelîn +-î
kelînok (navdêr, mê) lûbî, fasûlî, kelîk
kelîn tng. gîrîyene, kelîyene, giriyene
m. gîrîyayis, kelîyayis n.
lng. xasîyene
m. xasîyayis n.