Encamên lêgerînê
kehanet kehanet.
mirwa, kehanet m
kehanette bulunmak remil avêtin
kehanette sahibi olmak di pîlê xwe de zanîn
kehanet (navdêr, mê) pêşbînî, mirwa, profesî, falzanî, xêfzanî, texmîn, kahînî, haydarbûna ji bûyerekê berî ku ew bûyer biqewime.
Têkildar: kahîn.
ji wêjeyê: Cuneyt Ulseverê kolumnîstê rojnameya tirkan Hurriyetê di nivîsara xwe ya îro de behsa serdana xwe ya Emerîkayê û fêmkirina çar kehanetan dike û dibêje wî ji emerîkiyan fêm kiriye ko Iraq dê bibe sê parçe û li başûrê Kurdistanê jî dewleteka kurdî dê ava bibe.(Nefel.com, 10/2007).
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: kehanet kirin. Navdêr: kehanetkirin Rengdêr: kehanetkirî
kehanet kirin (lêker)(Binihêre:) kehanet
kehanetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kehanet kirin
kehanetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kehanet
kehanet m. kahînîye, kehanet m.