Encamên lêgerînê
kefik m 1. köpük 2. kîm köpük 3. köpük (hayvanların bazen de insanların ağzında görülen salyamsı kabarcıklar) 4. kîm dışık, cürüf
kefik (i) m aya, avuç içi
kefik (ii) m küçücük düzlük yer
kefik (iv) m 1. kefe * kefika mêzînê terazinın kefesi 2. kefe (semercilerin kullandığı bir tür araç)
kefik (v) m mala
kefik (vi) m ponza
kefik kirin l/gh ponzalamak
kefik pê ketin l/bw köpüklenmek
köpüklenmek
kefik pê xistin l/bw köpürtmek
köpürtmek
kefikî rd 1. köpüksü 2. köpüklü
kefikkirin m ponzalama
kefikpêketin m köpüklenme
kefikpêxistin m köpürtme
kefik (navdêr)(navdêr, mê) amûra kû ji bo carû kirinê, sewax kirinê tê bi kar anînthumbkefik, cîhê kevir tê xistin ê çeqelîkan.
Bikaranîn: Lêker: kefik kirin. Navdêr: kefikkirin Rengdêr: kefikkirî.
Hevwate: male
kefik kirin (lêker)(Binihêre:) kefik
kefikî (navdêr, mê) kefdar, bikef.
ji: kefik + -î
kefikkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kefik kirin
kefikkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kefik
kefik m. kef, kew, qes, kopig, kefûkopir n.
m. bot. kefkefok, vaso kefkin n.
m. mijike, pepike, kufike, kewk, kufe m.
m. mistek (kenê miste û pê palane derzenê) n.