Encamên lêgerînê
kefaret kefaret.
kêferat, kefaret, kufaret m
kefaretini ödemek kêfareta (tiştekî) dan
kefaret m kefaret
kefaret be geçmiş olsun
kefaret berdêla ku ber nekirina karekî ve tê dayîn
(navdêr, mê) bedel, bedelê ku ji ber gunehekê yan tawanekê tê dan. Nêzîk: kêferat.
Bide ber: kefalet.
ji: ji erebî كفارة (kefarezt) ji كفر (niximandin, nepenî kirin), hevreha aramî כפרא (kipara), akadî keparû (jê birin). Binere kafir, kufir.
kefareta gunehan be bila bibe sedeqeya ber gunehan ve
kefaret m. kefaret, kufaret n.
kefaret filitîn, xilasî, azadî, silametî
kefaret bûn (ji belayekê / nexweşiyekê) filitîn, xilas bûn