Encamên lêgerînê
kefçî bnr kevçî
kefçik n mala, sıva malası
kefçik (ii) bnr kevçîk
kefçikê denê uzun saplı tas, uzun saplı kepçe
kefçing n kevgir
kefç mirovê difina wî serevraz, :kurkekê kefç jineka kefç, bizin a kefç
kefçê (navdêr, mê) naznav yan bangkirina jina kefç
kefçe kirin (lêker)(Binihêre:) kefçe
kefçekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kefçe
kefçî (navdêr, nêr) alavek destikdirêj û devpan û -kûr e mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe (bi taybetî xwarinên ron), her alavê mîna kefçî: Dozerê kefçiyê xwe da bin axê û rakir..
Herwiha: kefçik, kevçi, kevçik, kevçî, kewçik, kewçî.
Bide ber: çetel aman bi kurdî.
ji: Bi pehlewî kefiç(+ek), bi avestayî kefe-.
kefçî kirin (lêker)(Binihêre:) kefçî
kefçî lêxistin (lêker) kevçî kirin.
ji: kefçî + lêxistin
kefçik (navdêr, nêr) alavek destikdirêj û devpan û -kûr e û mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe (bi taybetî xwarinên ron), her alavê mîna kefçik: Dozerê kefçikê xwe da bin axê û rakir..
Herwiha: keçik , kefçî, kevçik, kevçî, kewçik, kewçî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌فچک.
Bide ber: çetel, kêrik, mifsik, perdaq, piyale, sefînk, sênîk, tirar aman bi kurdî.
ji: hevreha kirmanşanî kemçig, zazakî kewçike, koçike, pehlewî kefçeg/kefç, sogdî kefçê/kepçê, farisî كفچه (kefçê) û چمچه (çemçê), belûçî چمچہ (çemçe), avestayî kefe-, sanskrîtî चमस (çemese), hemû ji Proto-aryayî
kefçikek (navdêr, mê) piçek, tejî kefçikeke.
ji: kefçik +-ek
kefçîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kefçî kirin
kefçîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kefçî
kefçî Loch
Löffel
Lücke
kefçe m. kundêz, patik, gepçe, çemçe, kunêz, çemçik, kewçe, kepçe, kewndêz, kundîyêz, kondêz, kowndêz n.
kefçe kirin lg. kundêz kerdene, patik kerdene, gepçe kerdene, çemçe kerdene, kunêz kerdene, çemçik kerdene, kewçe kerdene, kepçe kerdene, kondêz kerdene
kefçî n. koçike, kewgke, kueçike, kioçike, kuoçike m.
kefçîdank kogkdang n.
kefçik n. koçike, kewçike, kueçike, kioçike, kuoçike m.