Encamên lêgerînê
keşif dozîn.
1. vedîtin, venasîn, deranderî, norîn, kefş, kifş 2. vedîtin, kefş (keşfkirina cihe­kî) *Amerikanın keşfi keşfa Amerîkayê 3.keşf, kivş (lêkolîna li cihê bûyerê) hiq. 4.venasîn, süse, keşf (der barê tiştekî de bi awayekî nehênî agahî bi dest xistin) m
keşif kolu desteya venasînê, desteya keşfe Işk
keşifçi keşfdar Işk/n
keşfdar lşk/n
keşifandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye keşifandin
keşifandin (lêker)(navdêr, mê) keşf kirin, peyda kirin, berçav kirin, keşf kirin, îcad kirin, xeyalandin, bi xeyalan afirandin, ji nik xwe ve gotin yan nivîsîn trast, eseh, ekîd, tekîd, emîn, misoger, bêguman, bêşik, ne dudil, ne biguman, ne gumandar, ne bişik, ne şikdar.
Herwiha: keşfandin, kişifandin, kişfandin. Tewîn: Lêker: -keşifîn-.
ji wêjeyê: Piştî salên xwe yên keçaniyê dilê min nexwestiye wan celeb pirtûkan, ên ko tijî bûyerên keşifandî û mirovên tineyî ne, bixwînim û cudayî jî tine ye heke Hemingway, Joyce, Aho, Christie, Jansson an jî kîjan ji wan mîlyaran destên wêjehez ên cîhanê nivîsîbin - ez pêtir ji rastiyên bênakok hez dikim, û ji bo ko dema xwe xweş derbas bikim, carna ferhengên zanistî dixwînim..
ji: keşf + -andin.
: keşifandî, keşifîner
keşifker (navdêr) keşaf, keşaf, peydaker, vebîner, şkaftmend, derander, rêçgerîn, derîner, derhêner, mucîd, îcadkar, îcadker, kesa/ê ku tiştek nû dibîne yan tiştek nû çêdike, kesa/ê ku tiştekî keşf dike, kaşif.
Herwiha: keşifkar, keşfkar, keşfker.
ji: keşif + -ker.
: keşifkerane, keşifkerî, keşifkerîtî
keşifkerane (rengdêr) bi awayekî keşifker.
ji: keşifker + -ane
keşifkerî (navdêr, mê) rewşa keşifkerbûnê.
ji: keşifker + -î