Encamên lêgerînê
kartêkirin m 1. etkide bulunma, etki yapma, etkileme 2. fiz etkilme 3. işleme, etkileme
kartêkirin (navdêr, mê) bandor, hîkarî, tesîr, werêç, kênc, rayda, kelij, bandûr.
Têkildar: kartêker, kartêkirî.
ji: kar tê kirin
kartêkirinbar (rengdêr) têçespanbar, hestiyarbar.
ji: kartêkirin +-bar
kartêkirinbarî (navdêr, mê) têçespanîtî.
ji: kartêkirinbar +-î
kartêkirinbarkî (navdêr, mê) bi kartêkirinbarî, têçespankî.
ji: kartêkirinbar +-kî
kartêkirinî (navdêr, mê) karîger, çalak.
ji: kartêkirin +-î