Encamên lêgerînê
karate karete m
karete m
karate (navdêr, mê) hunerek şerrî ya ji Okînawaya Japonyayê ye û mirov bi pên û mist û enîşkan derbeyan li dijberê/a xwe dide.
Herwiha: kerete, qarate, qerete.
ji: Ji japonî.
: karateker, karatenas, karatenasî, karatevan, karatevanî, karateyî
karateker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê karate dike.
ji: karate + -ker
karatevanî (navdêr, mê) karê karatevanan.
ji: karatevan + -î
karateyî (navdêr, mê) rewşa karatebûnê.
ji: karate + -yî
karate şêwazeka êrîşê ya rojhilatî ye ku di şerê deqe deq û serbiser de pê pêçiyan û kenarên destan û bi derbên tund û xafil tê îcra kirin 2. (werzîş.) karete.
karate-chop di kareteyê de derba tund û dijwar ya ji teniştê ve.
karate m. karate n.
karatebaz m/n. kareteker, karateri n.
karatebazî m. karetekerîye, karatecîyîye, karatecîyênî m.
karateker m/n. kareteker, karatecî n.
karatekerî m. karetekerîye, karatecîyîye, karatecîyênî m.