Encamên lêgerînê
karçîn armut.
m ahlat, yaban armudu
karçîn hirmê
mêweyek anku fêkiyek şibî sêvan e (bi taybetî yên beyaristanan), darkarçîn, dara ku ev mêwe anku fêkî pê ve çêdibe.
Hevwate: alîsor, girsik, hirmî, karçik, keregêj, kulostik. Cûnên karçînan yên mîna karçînê, hirmî, riştonî, melaqî, avlesorik, bih, mêhranî, dexlik/genmûk, beranî, çumrûk.
Têkildar: sêv, alûçe, hulû, zerdele, tavî, tû, helhelok, tûtirk, masûr, gilas, xox, tirih/tirî, gûz, bindeq, guhîşik, hezîran.
Bide ber: darçîn.
ji: kar(?) + Çîn, bide ber darçîn (dara Çînê) û çinar (Çîn-dar), jiari.
: karçînî. Navê zanistî: Pyrus
karçînî (navdêr, mê) rewşa karçînbûnê.
ji: karçîn + -î