Encamên lêgerînê
kan xwîn.
1. xwîn, xûn, xweyn 2. xwîn (di wateya esi û fesi de) *o da benim kanımdan ew jî, ji xwîna min e (mec) m
kan ağlamak di şûna stêrkê (yekî) de xwîn hatin
kan akçesi xwîn, heqê xwînê hiq *babası oğlunun kan akçesini aldı bavê wî xwîna kurê xwe stend
kan akıtmak xwîn rijandin.
xwîn rijandin, xwîn rêtin (qurban şeijê kirin)
kan akmak xwîn herikîn, xwîn rijîn, xwîn rijîn erdê
kan aktarımı xwînveguhêzî, veguhastina xwînê, neqlkirina xwînê bj/nd
xwînveguhêzî, veguhastina xwînê, neqlkirina xwînê bj/nd
kan aktarımı (veya kan nakli) bnr kan aktarımı
kan alacak damarı bilmek derba nişterê dibîne û çelp û diweşîne
kan almak xwîn jê girtin, xwîn jê berdan
kan bağı biraxwetî (kesê ku ji xwînekê tên)
kan bankası bankaya xwînê
kan başına sıçramak (veya kan beynine çıkmak) xwîn û mêjî li hev qelibîn, xwin li serê (yekî) xistin
kan basıncı pestoya xwînê, tansiyon
kan bilimci xwînnas, hematolog nd/nt
xwînnas, hematolog nd/nt
kan bilimi 1. xwînnasî (ji hêla morfolojik, fizyolojik, kîmyewî û genetîkê ve vekolandina xwînê) 2. xwînnasî, hematolojî (zanista nexweşînên xwînê) m
1. xwînnasî (ji hêla morfolojîk, fizyolojîk, kîmyewî û genetîkê ve vekolandina xwînê) 2. xwînnasî, hematolojî (zanista nexweşînên xwînê) m
kan boğmak xwîn ketin mêjiyê (yekî) (mirina ji ber xwîna ku dikeve mêjî)
kan bozuk şîrherem, bêkok, bêesl
kan çanağı kodika xwînê
kan çanağı gibi çavên (yekî) wekî kasika xwînê ne
kan çekmek 1) lê çûn 2) xwîn kişandin
kan çıbanı kînora xwînê
kan çıkmak xwîn rijîn (mêr hatin kuştin, xwîn hatin rijandin)
kan davalı xwînî *bu benim kan davalım ev xwîniyê min e
xwînî, xwîndar nd/nt
xwînî, xwîndar nd/nt
kan davası xwîndarî.
xwîndarî, xwînîtî, mêrkuştin
doza xwînitiyê, doza xwîndariyê nd/nt
doza xwînitiyê, doza xwîndariyê nd/nt
kan deryası gola xwînê
kan dökmek xwîn rijandin, xwîn rêtin, xwîn berî erdê dan (di lihevxistinê de)
kan doku navê xwînê a di hîstolojiyê de
navê xwînê a di hîstolojiyê de
kan dökücü xwînrij
kan dolaşımı bnr kan dolaşım
kan emici xwînmij
kan fışkırmak xwîn bel kirin, xwîn mîz kirin, xwîn pijiqîn
kan gelmek xwîn jê hatin, xwînî bûn
kan gitmek 1) xwîn jê çûn (ji destava mezin) 2) xwîna (yekê) zêde çûn (di dema bênimêjiya jinan de)
kan gövdeyi götürmek xwîn laş birin, xwîn cendek birin, cendek li ber xwînê çûn, laş li ber xwînê çûn, xwîn gewde birin
kan grupları grûbên xwînê
kan gütmek heyf gerandin.
neyartî kudirandin
kan içici xwînxwar, xwînvexur
xwînfir, xwînxur rd
xwînfir, xwînxur rd
kan içicilik xwînxwarî, xwînvexurî
kan işeme xwînmîze
kan işemek xwîn mîz kirin, xwîn mîstin, bi xwînê derbûn
kan istemek xwîn xwestin, heyf xwestin, tol xwestin
kan kanseri losemî, kansera xwînê
kan kardeşi xwînbirak, destbirak
kan kaybetmek xwîn winda kirin, xwîn jê çûn, xwîn jê kişîn
kan kaybı jêçûna xwînê, jêkişîna xwînê, windakirina xwîn *kan kaybından ölmüş ji bêr jêçûna xwînê miriye
jêçûna xwînê, jêkişîna xwînê
kan kırmızı 1) sorê gizrî, xwînsor 2) xwîna sor (kesê zor û yeman) (mec)
kan kusmak 1) xwîn vereşîn, xwîn avêtin 2) ax kirin xwîn jê hatin
kan kusturmak şîrê çilîtiyê di pozê (yekî) derxistin
kan kusup kızılcık şerbeti içtim demek ax dike lê vedişêre
kan nakli bnr kan aktarımı
kan olmak xwîn rijîn erdê, mêr hatin kuştin
kan oturmak xwîn ketin nav canê (yekî)
kan pıhtısı xwînpere
kan plâzması plazma xwînê ant
kan portakalı porteqala navsor
kan revan avxwîn, zûxav, xwîn û xirar
kan revan içinde di nav xwîn û xirarê de maye
kan tahlili dewiyana xwînê, tehlîla xwînê
kan taşı hematît m
hematît m
kan ter içinde kalmak di xwêdanê de bûn av man, di kef û xwê de man, di xwêdanê de man
kan tutmak 1) bi xwînê ketin 2) pêgiranî lê ketin (kesê ku gava mêr bikuje
kan vermek 1) xwîn dan (gava ku mirov xwînê neqlî nexweşekî an jî birîndarekî bike) 2) xwîn dan (ji bo neqilkirina xwînê, xwîngirtina ji yekî) 3) xwîn ji xwe berdan (ji xwe berdana xwîna zêde)
kan yürümek xwîn kişiyan (ci­hekî canê mirov)
kana belenmek di xwînê de gevizîn
kana boyanmak (kana bulan­mak) di xwînê de hesikîn, di xwînê de ge­vizîn, di xwînê de man, di xwînê de sor bûn
kana kan istemek ji xwînê re xwîn xwes­tin
kana kana (îşaretên ku li pêş û paşiya keştiyê ji bo nîşandana asta avê hene) der/m
(îşaretên ku li pêş û paşiya keştiyê ji bo nîşandana asta avê hene) der/m
kana susamak xwînfirî bûn, xwînfir, xwînrêj
kanaat 1.ray. 2.qinyat.
1. qîmpêanîn, qinyat 2. qenaet, bawerkirin 3. yeqîn, yeqînî, bawerî, bîr û bawerî, qeneat m
kanaat etmek 1) qîma xwe pê anîn, qinyata xwe pê anîn 2) qenaet kirin, pê qeneat kirin, yeqîn kirin, bawer kirin
kanaat getirmek qinyat anîn.
yeqîniya xwe pê anîn, baweriya xwe pê anîn, qeneata xwe pê anîn, qîma xwe pêanîn, yeqîn kirin
kanaatkar qinyatkar.
kanaatkâr qenaetkar rd
qenaetkar rd
kanaatkârlık qenaetkarî m
qenaetkarî m
kanaatli qenaetkar rd
kanaatlı qenaetkar rd
kanada Kanada.
kanadalı Kanadî.
kanadı altına almak (veya kanadını birinin üstüne germek) (yek) kirin bin çengê xwe, (yek) kirin bin baskê xwe
kanal leqem.
1. cih, cihok, cok, erx, kerx, kanal (ri­ya avê) 2. kanal (deryaya kûr û teng a di navbera du bejahiyan de) *Mozambik Kanalı Kanala Mozambîkê erd3. cih, ka­nal ant 4. kanal, xet (xetên wekî radyo, te­lefon, televizyon û telgrafan) m
1. cih, cihok, cok, erx, kerx, kanal (riya avê) 2. kanal (deryaya kûr û teng a di navbera du bejahiyan de) * Mozambik Kanalı Kanala Mozambîkê erd 3. cih, kanal ant 4. kanal, xet (xetên wekî radyo, telefon, televizyon û telgrafan) m
kanalcık cihok, kanala biçûk ant/m
cihok, kanala biçûk ant/m
kanalet cok, cihok (kanala biçûk) m
cok, cihok (kanala biçûk) m
kanalıyla bi riya (yekî), bi navberiya (yekî), bi navbeynkariya (yekî) h
bi riya (yekî), bi navberiya (yekî), bi navbeynkariya (yekî) h
kanalizasyon leqem.
sereb, kêzîn, kanalîzasyon m
sereb, kêzîn, kanalîzasyon m
kanama xwînbûn, xwîn jê hatin.
1. xwînîbûn 2. derbûna xwînê, xwînkişîn, xwînjêçûn m
kanama geçirme veristina xwînê, jêçûna xwînê
kanama geçirmek xwîn veriştin, xwîn jê çûn
kanamak xwîn bûn, xwin jê hatin.
1. xwînî bûn, xwîn bûn *elim kanadı destê min xwînî bû 2. xwîn jê ha­tin, xwîn jê kişîn *yara kanıyor ji birînê xwîn dikişe 3. nû bûn, rabûn (ji bo nûkirina kul û kederan) *yaram kanıyor, beni rahat bırakın derdê min nû bû, dev ji min berdin (mec) l/ngh
1. xwînî bûn, xwîn bûn * elim kanadı destê min xwînî bû 2. xwîn jê hatin, xwîn jê kişîn * yara kanıyor ji birînê xwîn dikişe 3. nû bûn, rabûn (ji bo nûkirina kul û kederan) * yaram kanıyor, beni rahat bırakın derdê min nû bû, dev ji min berdin (mec) l/ngh
kanamalı kesê ku xwîn jê dikişe, xwîn jê diçe *kanamalı bir hastamız var nexweşekî me yê ku xwîn jê diçe heye
kesê ku xwîn jê dikişe, xwîn jê diçe * kanamalı bir hastamız var nexweşekî me yê ku xwîn jê diçe heye
kanaması olmak bi xwînê derbûn (ji bo xwînjhehatina ji dev, poz û destava mezin)
kanamayı durdurma xwînbestî
kanamayı durdurmak xwîn bestandin
kanara bnr kesim evi
bnr kesim evi
kanarya zerîle.
zerîle, zerdelok, qenarî (Serinus canana)zo/m
zerîle, zerdelok, qenarî (Serinus canaria) zo/m
kanarya çiçeği gulezerîle (Tropaeolum peregrinum) bot/m
gulezerîle (Tropaeolum peregrinum) bot/m
kanarya otu giyaberk, guleşêxan, giyazerîle (Alsine media) bot/m
giyaberk, guleşêxan, giyazerîle (Alsine media) bot/m
kanaryalık cihê ku çûkên zerîle lê tên xwedîkirin
cihê ku çûkên zerîle lê tên xwedîkirin
kanasta çeşîdekî leystika bi kaxizan
çeşîdekî leystika bi kaxizan
kanat bask, per, şax.
1. per, bask, çeng, çepl, bal, qanat (organê ku çûk û kêzik pê difirin) 2. perik (ji bo masiyan) 3. bask, qanat (ji bo basken balafirê) 4. qane, qanat, şax (ji bo deri û pencereyan) *iki kanatlı kapı deriye duqane 5. ber, bend (di nav partî, meclîs û hwd. berên kuji hêla ramanî ve ji hev cü­da ne) *partinin sol kanadı bera çep a partiye 6. perî, qanat (ji bo per û baskên tiştên mîna firfîrokan) *pervane kanadı qanatê perwaneyê 7. bnr angıç 8. mil, qol (ji bo leşkeriyê) *ordunun sağ kanadı leşkerên milê rastê 9. mil (di sporê de) *sol kanat oyuncuları leyîzvanê milê çepê n
kanat açmak lê bûn xweyî, (yek) ki­rin bin baskê xwe
kanat alıştırmak dest û pêçiyên xwe lê hîn kirin
kanat çırparak gitmek bi firê çûn
kanat çırpmak perwaz dan, bask li xwe xistin, dan perwazan, per li xwe xistin, pask li hev dan, çeng vedan. dan başkan
kanat yeleği per
kanata derdaneke avê ya bi çembilek û devfireh
derdaneke avê ya bi çembilek û devfireh
kanatçık 1. çengik, baskik, perik (baskê biçûçik) m 2. berik bot/m 3. serê bask zo/nd
1. çengik, baskik, perik (baskê biçûçik) m 2. berik bot/m 3. serê bask zo/nd
kanatlandırmak kêfa (yekî) anîn *çocuk hareketleriyle bizi kanatlandırıyordu zarok bi libatên xwe kêfa me dianî l/bw
kêfa (yekî) anîn * çocuk hareketleriyle bizi kanatlandırıyordu zarok bi libatên xwe kêfa me dianî l/bw
kanatlanma 1. bibaskbûn 2. basklihevxistin, bifirêketin 3. kirin ku firîn (mec) m
1. bibaskbûn 2. basklihevxistin, bifirêketin 3. kirin ku firîn (mec) m
kanatlanmak bi perbûn.
1. bi bask bûn, baskê (yekî) hatin (dest bi firê kirin) 2. bask li hev xis­tin, bi firê ketin 3. kirin ku firîn (mec) *anlatırken nasıl coşuyor, nasıl kanatla­nıyordu gava ku behs jê dikir çawa dicoşiya, çawa dikira bifiriya l/bw
1. bi bask bûn, baskê (yekî) hatin (dest bi firê kirin) 2. bask li hev xistin, bi firê ketin 3. kirin ku firîn (mec) * anlatırken nasıl coşuyor, nasıl kanatlanıyordu gava ku behs jê dikir çawa dicoşiya, çawa dikira bifiriya l/bw
kanatlı biper, perinde.
1. biper, perende, bibask, baskdar 2. biqane, biqanat *iki qanatli pencere paceya bi du qanatî rd
1. biper, perende, bibask, baskdar 2. biqane, biqanat * iki qanatlı pencere paceya bi du qanatî rd
kanatlı karınca gêreperik zo/m
gêreperik zo/m
kanatlılar famîleya ajalên biperik (ji bo kêzikan) zo
famîleya ajalên biperik (ji bo kêzikan) zo
kanatma xwînîkirin m
xwînîkirin m
kanatmak xwîn kirin, xwîn jê anîn.
xwînî kirin, xwîn kirin l/gh
xwînî kirin, xwîn kirin l/gh
kanatsız 1. bêbask, bêper, bêçeng 2. bêqanat, bêqane rd
1. bêbask, bêper, bêçeng 2. bêqanat, bêqane rd
kanatsızlar famîleya ajalên bêperik (ji bo kêzikan) zo/nd
kanatsızlar f amîleya ajalên bêperik (ji bo kêzikan) zo/nd
kanava, kanaviçe 1. qenewîç, kove (cawê ku li serê nexşan çêdikin) n 2. qenewîç (nexşê ku bi qenewîçan hatiye çêkirin) rd 3. telîs (cawê telîsokî yê ku çi keten hati­ye raçandin) n
1. qenewîç, kove (cawê ku li serê nexşan çêdikin) n 2. qenewîç (nexşê ku bi qenewîçan hatiye çêkirin) rd 3. telîs (cawê telîsokî yê ku çi keten hatiye raçandin) n
kanavcı otu çavmasî bot/m
çavmasî bot/m
kanayiş xwînîbûyîn (kar û awayê xwînîbûnê) m
xwînîbûyîn (kar û awayê xwînîbûnê) m
kanbiyit kanbiyîty'eo/m
kanbiyît jeo/m
kanca çanqol, çingal.
çengel, çangil, goçel, çilpik, qinar, adoy n
kanca başı navê qeyikeke zirav û dirêj ku bi şeş an jî heşt cot bêrikan ve tê kişandin
navê qeyikeke zirav û dirêj ku bi şeş an jî heşt cot bêrikan ve tê kişandin
kancalamak çingalkirin.
1. goçel kirin, çengel kirin, çil­pik kirin l/gh 2. çengel lê xistin, çengel avêtin (tiştekî) l/gbw 3. bi niqulan çûn (yekî) (mec) l/bw
1. goçel kirin, çengel kirin, çilpik kirin l/gh 2. çengel lê xistin, çengel avêtin (tiştekî) l/gbw 3. bi niqulan çûn (yekî) (mec) l/bw
kancalı biçengil, bigoçel, biçangil rd
biçengil, bigoçel, biçangil rd
kancalı iğne sincûq, fîlket m
sincûq, fîlket m
kancalı kurt kurmikê devçengelî zo/nd
kurmikê devçengelî zo/nd
kancayı takmak (veya kanca atmak) rika xwe dan (yekî), kira xwe dan (yekî), kîna xwe dan (yekî)
kancık dêl
1. dêl, dêlik (heywana mêhik, ajela mê) 2. dêlik, çilqûn, çildev, çilziman (kesê bêhawa) (mec) 3. dêl, dêlik (ji bo jinan) rd kancıkça dêlikî, çilqûnkî, çildevkî h
1. dêl, dêlik (heywana mêhik, ajela mê) 2. dêlik, çilqûn, çildev, çilziman (kesê bêhawa) (mec) 3. dêl, dêlik (ji bo jinan) rd
kancıkça dêlikî, çilqûnkî, çildevkî h
kancıklık 1. delîtî, dêliktî 2. dêliktî, çilqûnî, çildevî (mec) m
kancıklık etmek (veya kancıklık yapmak) dêlîtî kirin, dêliktî kirin, çilqûnî kirin, çildevî kirin, bêhawetî kirin
kançılar kançiler (erkedarê ku li konsolosxane û balyozxaneyan bi kar û barê nivîs û kaxizan radibe) nd/nt
kançiler (erkedarê ku li konsolosxane û balyozxaneyan bi kar û barê nivîs û kaxizan radibe) nd/nt
kançılarlık kançilerî m
kançilerî m
kançılarya 1. kançilarya (tevahiya erkedarên ku li konsolosxane û balyozxaneyan têkiliya wan bi rêveberiyê re heye) 2. kançilarya (cihê ku ev erkedar lê dixebitin) m
1. kançilarya (tevahiya erkedarên ku li konsolosxane û balyozxaneyan têkiliya wan bi rêveberiyê re heye) 2. kançilarya (cihê ku ev erkedar lê dixebitin) m
kandaş biraxwe (kesê ku ji heman ezbetê ne) rd
biraxwe (kesê ku ji heman ezbetê ne) rd
kandaşlık biraxwetî m
biraxwetî m
kandela mûm, kandela (yekeya tûndiya roniyê, kurtebêja wê cd ye) fîz/m
mûm, kandela (yekeya tûndiya roniyê, kurtebêja wê cd ye) fiz/m
kandil çira.
1. qendîl m 2. serxweş (kesê pir serxweş) (argo) rd 3. şeva qendîlê nd
kandil çiçeği gulemêş, rihana kêwîle bot/nd
gulemêş, rihana kêwîle bot/nd
kandil çöreği çorekên şeva qendîlê
kandil gecesi şeva qendîlê.
şeva qendîlê
kandil günü roja qendîlê
kandil yağı zeyta ne baş
kandil yağı tükenmek pela (yekî) ji darê de ketin, nan û ava (yekî) li dinyayê qedîn (mirin)
kandilci 1. qendîlvan (kesê ku qendîlên camî û minareyan pê dixe) 2. qendîlfiroş 3. qendîlker (ê ku qendîlan çêdike) n
1. qendîlvan (kesê ku qendîlên camî û minareyan pê dixe) 2. qendîlfiroş 3. qendîlker (ê ku qendîlan çêdike) n
kandilleşmek qendîla hev pîroz kirin l/bw
qendîla hev pîroz kirin l/bw
kandilli 1. biqendîl, xweyqendîl 2. serxweş (pir serxweş) (argo) rd
kandillik 1. qendîldank, refika qendîlê m 2. ê şeva qendîlê rd
kandîllik 1. qendîldank, refika qendîlê m 2. ê şeva qendîlê rd
kandırıcı 1. xapînok, xapandox, xapînosk 2. tînşikên rd
1. xapînok, xapandox, xapînosk 2. tînşikên rd
kandırıcılık 1. xapînokî, xapandoxî, xapînoskî 2. tînşikênî m
1. xapînokî, xapandoxî, xapînoskî 2. tînşikênî m
kandırık xapînosk m
xapînosk m
kandırık otu gûriz bot/m
gûriz bot/m
kandırılmak hatin xapandin l/tb
hatin xapandin l/tb
kandırış xapandin, xirandin (kar û awayê xapandinê) m
xapandin, xirandin (kar û awayê xapandinê) m
kandırma xapandin, xirandin m
xapandin, xirandin m
kandırmaca xapînokî m
xapînokî m
kandırmak xapandin.
1. xapandin, xirandin (di wateya îqnakirinê de) *bu arkadaşları da ben kandırdım ev hevalên ha jî min ew xapandin 2. xapandin, xirandin, serî av dan (ketin binê yekî ew xirandin) l/gh
kanepe textebend.
qenepe m
qenepe m
kangal Kangal (Navçeyeke girêdayî Sêwasê)
(I) 1. xingal, kelef, gac (xeleka tiştên wekî hesin, tel, û ta) 2. xingal, kelef, gac (xeleka kuji wan tiştan hatiye pê) m (II) strîmişk bot/m
(=deve dikeni) kerbeş(belok); carduus nutans
kangal (i) 1. xingal, kelef, gac (xeleka tiştên wekî hesin, tel, û ta) 2. xingal, kelef, gac (xeleka ku ji wan tiştan hatiye pê) m
kangal (ii) strîmişk bot/m
kangallama gacikîkirin, kelefîkirin, xingalîkirin m
gacikîkirin, kelefîkirin, xingalîkirin m
kangallamak gacikî kirin, kelefî kirin, xingalî kirin, kirin gac, kirin xingal, kirin kelef //gA
gacikî kirin, kelefî kirin, xingalî kirin, kirin gac, kirin xingal, kirin kelef l/gh
kangallanma gacikîbûn, kelefîbûn, xingalîbûn m
gacikîbûn, kelefîbûn, xingalîbûn m
kangallanmak 1. gacikî bûn, kelefî bûn, xingalî bûn l/ngh 2. hatin gacikîkirin, ha­tin kelefîkirin, hatin xingalîkirin l/tb
1. gacikî bûn, kelefî bûn, xingalî bûn l/ngh 2. hatin gacikîkirin, hatin kelefîkirin, hatin xingalîkirin l/tb
kangren lareş, tîrawî.
tîrawî, lareş, kangren bj/m
kangren olmak 1) teneşeyî bûn, lareşî bûn, kangren bûn 2) bûn marê nîvkuştî
kangrenleşme tirawîbûn, lareşîbûn, kangrenbûn m
tirawîbûn, lareşîbûn, kangrenbûn m
kangrenleşmek 1. tirawî bûn, lareşî bûn, kangren bûn l/ngh 2. bûn marê nîvkuştî (mec) l/bw
1. tirawî bûn, lareşî bûn, kangren bûn l/ngh 2. bûn marê nîvkuştî (mec) l/bw
kangrenli lareşî, kangreni, tîrawîbûşyî rd
lareşî, kangrenî, tîrawîbûşyî rd
kangru cirdîxezal, kangrû (Macropus giganteus) zo/m
cirdîxezal, kangrû (Macropus giganteus) zo/m
kangrugiller familyeya kangrûyan zo/nd
familyeya kangrûyan zo/nd
kani bawerkirî, qinyatkirî, qeneatkirî rd
kanı bawerî.
bawerî, pêşger, qenaet m
kanı başına çıkmak (veya kanı başına sıçra­mak veya kanı başına toplamak) xwîn ketin mêjiyê (yekî), xwîn li serê (yekî) xistin, dûman ji sere (yekî) çûn
kanı donmak ava sar bi canê (yekî) de hatin, dest û piyên (yekî) bi erdê ve zeliqîn
kanı içine ak­mak derdê xwe ji nav dilê xwe dernexistin, derd berî nava xwe dan
kanı ısınmak xwîna (yekî) lê kelîn, lê germ bûn *kanları birbirine çabuk ısın­dı xwîna wan zû li hev keliya
kanı kanla yumazlar, kanı suyla yularlar xwîn bi xwînê nayê şûştin, xwîn bi avê tê şûştin
kanı kay­namak xwîna (yekî) kelîn, dilê (yekî) lê qusîn, xwîna (yekî) ketin serê
kanı kuru­mak xwîna (yekî) ziwa bûn, ji canê xwe zivêr bûn
kani olmak pê qinyat kirin
kanı pahasına mirina (an jî ruhê û canê) xwe dan berçavê xwe
kanı sıcak xwînşîrîn
kanı sulanmak xwîna (yekî) bûn av, xwîna (yekî) ziwa bûn
kanık 1. qeneatkar 2. çavtêr rd
1. qeneatkar 2. çavtêr rd
kanıklanmak qîma xwe pê anîn, pê qaîl bûn, pê razî bûn l/bw
qîma xwe pê anîn, pê qaîl bûn, pê razî bûn l/bw
kanıklık 1. qeneatkarî 2. çavtêrî m
1. qeneatkarî 2. çavtêrî m
kanıkmak pê xapîn l/ngh
pê xapîn l/ngh
kanıksama 1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn m
1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn m
kanıksamak kerixîn.
1. lê rûniştin l/bw, hînî (tiştekî) bûn l/bw, hîn bûn l/ngh , banîn l/ngh (ji ber dubarebûnê hînî tiştekî bûn) *yaptıklarını kanıksamışım tiştên ku dike êdî li min rûniştine *dayak yiye yiye kanıksamış hingî lêdan xwariye hîn bûye 2. jê çûn, jê kerixîn *et yiye yiye kanıksadık hingî me goşt xwar em jê çûn l/ngh
1. lê rûniştin l/bw, hînî (tiştekî) bûn l/bw, hîn bûn l/ngh , banîn l/ngh (ji ber dubarebûnê hînî tiştekî bûn) * yaptıklarını kanıksamışım tiştên ku dike êdî li min rûniştine * dayak yiye yiye kanıksamış hingî lêdan xwariye hîn bûye 2. jê çûn, jê kerixîn * et yiye yiye kanıksadık hingî me goşt xwar em jê çûn l/ngh
kanıksatmak kerixandin.
kanıksayış 1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn (ji bo kar û awayê jêçûnê, hînbûnê) m
1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn (ji bo kar û awayê jêçûnê, hînbûnê) m
kanıma göre (veya kanımca) li gor baweriya min, li gor qeneata min
kanına dokun­mak hêrsa (yekî) rakirin
kanına ekmek doğramak dilê xwe rihet kirin, xwîna (yekî) fir kirin (hem bûn sebebe kuştina yekî û hem jî, ji ber kuştina yekî kêf kirin)
kanına girmek 1) qetla (yekî) ki­rin stûyê xwe, gunehê (yekî) kirin stûyê xwe, ketin xwîna (yekî) 2) gunehê (yekî) kirin stûyê xwe (xerakirina qîzaniya keçekê)
kanına susamak xwîna xwe ki­rin kevçî, li bela xwe gerin
kanını emmek li xwîna (yekî) mijîn
kanını içine akıtmak derdê xwe berî nava xwe dan
kanını kurutmak xwîna (yekî) zi­wa kirin (yek ji ruh û canê wî aciz kirin)
kanırma jêkişandin m
jêkişandin m
kanırmak jê kişandin (gava ku tiştek mirov li vî alî û li wî alî biqelêbe û jê bikişîne) l/gh
jê kişandin (gava ku tiştek mirov li vî alî û li wî alî biqelêbe û jê bikişîne) l/gh
kanırtma velîstandin, leqandin m
velîstandin, leqandin m
kanırtmaç çeşîdekî qiraseyê
çeşîdekî qiraseyê
kanırtmak velîstandin, leqandin (çaxa ku tiştek ji cihê xwe bê leqandin) l/gh
velîstandin, leqandin (çaxa ku tiştek ji cihê xwe bê leqandin) l/gh
kaniş cure kûçikekî pirç xirpûşkî
cure kûçikekî pirç xirpûşkî
kanış 1. bawerî, qeneat 2. xirîn, xapîn m
1. bawerî, qeneat 2. xirîn, xapîn m
kanısında olmak di wê baweriyê de bûn, di wê qeneatê de bûn
kanıt delîl, birhan.
1. beıjeng m, palpişt m, birhan m, delîl 2. palpişt m, birhan m, delîl man/n 3. belgeya pê selmîn, delîl hiq/n
1. berjeng m, palpişt m, birhan m, delîl n 2. palpişt m, birhan m, delîl man/n 3. belgeya pê selmîn, delîl hiq/n
kanıtlama peyitandin, selmandin, çespandin, îspatkirin m
peyitandin, selmandin, çespandin, îspatkirin m
kanıtlamak peyitandin.
peyitandin, selmandin, çespandin, îspat kirin l/gh
peyitandin, selmandin, çespandin, îspat kirin l/gh
kanıtlanmak hatin peyitandin, hatin selmandin, hatin çespandin, hatin îspatkirin l/tb
hatin peyitandin, hatin selmandin, hatin çespandin, hatin îspatkirin l/tb
kanıtlı çespandî, peyitandî, selmandî, bipalpişt, bibirhan, bidelîl rd
çespandî, peyitandî, selmandî, bipalpişt, bibirhan, bidelîl rd
kanıtsamak pejirandin (belge, delîl û tiştê wisa pejirandin) l/ngh
pejirandin (belge, delîl û tiştê wisa pejirandin) l/ngh
kanıya varmak gihîştin wê baweriyê, gihiyan wê qeneatê
kanıyla ödemek canê xwe li serê dan, heyata xwe li serê dayîn, bi canê xwe dan
kankan cure danseke sivik û coşdar a jinên Fransiz
cure danseke sivik û coşdar a jinên Fransiz
kankurutan mandêrek bot/m
mandêrek bot/m
kanlama dixwînêdan, dixwînêdekirin m
dixwînêdan, dixwînêdekirin m
kanlamak dixwînê dan, di xwînê de kirin l/bw
dixwînê dan, di xwînê de kirin l/bw
kanlandırmak bi xwîn kirin l/b w, xwîndar kirin l/gh
mbi xwîn kirin l/bw, xwîndar kirin l/gh
kanlanma bixwînbûn, xwîndarbûn m
bixwînbûn, xwîndarbûn m
kanlanmak 1. bi xwîn bûn l/bw, xwîndar bûn l/gh, xwîn tê gerin l/bw *bez kanlanmış potik bi xwîn bûye 2. xwîn ketin (tiştekî), xwîn werivîn (tiştekî) *gözü kanlanmış xwîn ketiye çavê wê l/bw 3. xwîn ketin canê (yekî), xwîn li canê (yekî) gerin *çocuk bu yaz kanlanmış canlanmıştı vê havînê pariyek xwîn li canê kurik geriyabû l/bw
1. bi xwîn bûn l/bw, xwîndar bûn l/gh, xwîn tê gerîn l/bw * bez kanlanmış potik bi xwîn bûye 2. xwîn ketin (tiştekî), xwîn werivîn (tiştekî) * gözü kanlanmış xwîn ketiye çavê wê l/bw 3. xwîn ketin canê (yekî), xwîn li canê (yekî) gerîn * çocuk bu yaz kanlanmış canlanmıştı vê havînê pariyek xwîn li canê kurik geriyabû l/bw
kanlı 1. bixwîn, xwîndar, xwînbar, xwînewî (tiştê ku xwîn tê geriyaye) *kanlı elbise kincê bixwîn 2. bixwîn, xwîndar (tiştê ku xwîn tê de heye) *kanlı et goştê xwîndar 3. bixwîn, xwîndar, xwînrij (tiştê ku dibe sedemê xwînrijandinê) *kanlı bir savaş şerekî xwîndar 4. xwînî, xwîndar, xwînrij (kesê kujer, qatil) 5. bixwîn, xwîndar, xwînîbûyî (tiştê ku xwînî bûye) *kanlı göz çavê bixwîn 6. bixwîn, xwîndar (kesê ku xwîna wî heye *kanlı adam mirovê bixwîn rd
kanlı basur dizanteri
kanlı bıçaklı olmak li hev kir bûn, hev efu nekirin, xwîna hev fir dikin
kanlı canlı sor û gizrî ye, li ser xwe ye
kanlı katil mêrkujê xwînfir
kanlı yaş(lar) dökmek di şûna stêrkan de xwîn barandin
kanlılık bixwînî, xwîndarî m
bixwînî, xwîndarî m
kanma xapîn, xirîn m
xapîn, xirîn m
kanmak bawer kirin, pê qanîbûn.
1. xapîn, xirîn, tê çûn (baweri bi gotinekê, bi tiştekê anîn) *onun sözüne kandım ez bi gotina wî xapiyam l/ngh 2. têr bûn l/ngh 3. qîma xwe pê anîn l/bw *kana kana têr û sertêr *kana kana su içti têr û sertêr av vexwar
1. xapîn, xirîn, tê çûn (bawerî bi gotinekê, bi tiştekê anîn) * onun sözüne kandım ez bi gotina wî xapiyam l/ngh 2. têr bûn l/ngh 3. qîma xwe pê anîn l/bw * kana kana têr û sertêr kana kana su içti têr û sertêr av vexwar
kanmazlık qîmpêneanîn m
qîmpêneanîn m
kano kano (cure lotkeyeke bibêrik) der/m
kano (cure lotkeyeke bibêrik) der/m
kanon kanon mzk/m
kanon mzk/m
kanotiye cure şewqeyek
cure şewqeyek
kansa bnr konsa
bnr konsa
kanser girêba, penceşêr.
pençeşêr, şêrpençe, seretan, girêba, kansêr, kula heftpençe bj/m
pençeşêr, şêrpençe, seretan, girêba, kansêr, kula heftpençe bj/m
kanser bilimi kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kanserleşmek girêbabûn, şêrpençebûn, kansêrbûn, kansêribûn, girêbayîbûn m
bûn girêba, bûn şêrpençe, bûn kansêr, kanserî bûn, girêbayî bûn l/ngh
girêbabûn, şêrpençebûn, kansêrbûn, kansêrîbûn, girêbayîbûn m
bûn girêba, bûn şêrpençe, bûn kansêr, kansêrî bûn, girêbayî bûn l/ngh
kanserli 1. pençeşêrî, şêrpençeyî, girêbayî, kanserî (tiştê ku xwedî wesfê kansêrê ye) 2. girêbabûyî, kansêrbûyî (kesê ku kansêr lê ketiye) rd
1. pençeşêrî, şêrpençeyî, girêbayî, kanserî (tiştê ku xwedî wesfê kansêrê ye) 2. girêbabûyî, kansêrbûyî (kesê ku kansêr lê ketiye) rd
kanseroloji kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansız bêxwîn.
1. bêxwîn (tiştê ku xwîn tê de nîn e) 2. bêxwin (tiştê ku bêyî xwîn bê rijandin tê kirin) *kansız ihtilal şoreşa bêxwîn 3. kêmxwîn, anemîk ant 4. qeterihm, bêşewat (mec) 5. bêsl, bêkok (mec) rd g
kansız can­sız ruh rewa lê tune, kêmxwînî
kansızlaşma kêmxwînîbûn, bêxwînîbûn m
kêmxwînîbûn, bêxwînîbûn m
kansızlaşmak kêmxwînî bûn, bêxwînî bûn l/gh
kêmxwînî bûn, bêxwînî bûn l/gh
kansızlık kêmxwînî.
1. kêmxwînî, anemî bj 2. bêxwînî 3. qeterehmî, bêşewatî (mec) 4. bêkokî, bêeslî (mec) m
1. kêmxwînî, anemî bj 2. bêxwînî 3. qeterehmî, bêşewatî (mec) 4. bêkokî, bêeslî (mec) m
kant qend m
qend m
kantar qapan, qentar.
1. qapan, qeynter 2. terezî, şihîn m
kantar ağası erkedarê ku li rastbûna qapanan dinihêrt dîr
kantar kabağı kundirê stûreq bot/nd
kundirê stûreq bot/nd
kantar kolu şîşa qapanê, şîşe qeynterê
kantar topu gunikê qapanê
kantara çekmek (ve­ya kantara vurmak) 1) avêtin qapanê, kişandin, li qapanê xistin, avêtin ber qapanê 2) (yek) li qapanê xistin, (yek) li kîloyê xistin, (yek) avêtin qapanê, (yek) avêtin tereziyê, (yek) avêtin mêzînê (mec)
kantaran otu tehlik bot/m
tehlik bot/m
kantarcı 1. qapankar (ê ku qapanan çêdike) 2. qapanfiroş 3. erkedarê ku baca eşyayên ku hatiye pazarê distîre nd/nt
1. qapankar (ê ku qapanan çêdike) 2. qapanfiroş 3. erkedarê ku baca eşyayên ku hatiye pazarê distîre nd/nt
kantarcılık 1. qapankarî 2. qapanfiroşî m
1. qapankarî 2. qapanfiroşî m
kantarı belinde (yek) ne yê xapandinê ye
kantarın topunu kaçırmak zêde pê de çûn, ji serê xwe çûn, fehşik bûn
kantariye baca kişandinê, baca ku ji eşyayên tên pazarê tê stendin nd
kantarıye baca
kantarlamak 1. li qapanê xistin (bi qapanê kişandina tiştekî) 2. rokirin û pîvan (mec)
1. li qapanê xistin (bi qapanê kişandina tiştekî) 2. rokirin û pîvan (mec)
kantarlı çêrên neçêr rd (argo)
kantarlı küfür çêrê neçêr
kantarlıyı savurmak çêrên neçêr pê kirin
kantarma cureyeke gemê ye
cureyeke gemê ye
kantaron talî, talik bot/m
talî, talik bot/m
kantaron otu tehlî.
kantat kantat (awazdanîna ji ku helbesta der barê qehremanî an jî olî de hatiye ristin) m
kantat (awazdanîna ji ku helbesta der barê qehremanî an jî olî de hatiye ristin) m
kantin qantîn.
1. kantîn (li dibistan, fabrika û qişleyan cihê ku lê tiştên xwarin û vexwarinê tên firotin) 2. kantîn (li van cihan lokanta­ya ku erkedarên van saziyan lê xwarinê dixwin) m
1. kantîn (li dibistan, fabrîka û qişleyan cihê ku lê tiştên xwarin û vexwarinê tên firotin) 2. kantîn (li van cihan lokantaya ku erkedarên van saziyan lê xwarinê dixwin) m
kantinci kantînvan nd/nt
kantînvan nd/nt
kantincilik kantînvanî m
kantînvanî m
kanto 1. kanto (pêşaniya hunermenda jin a di leyistikên tulûatê de) 2. kanto (strana ku di vê demê de tê strîn) m
1. kanto (pêşaniya hunermenda jin a di leyistikên tulûatê de) 2. kanto (strana ku di vê demê de tê strîn) m
kantocu kantobêj (stranbêja jin a ku kantoyan dibêje) m
kantobêj (stranbêja jin a ku kantoyan dibêje) m
kantoculuk kantobêjî m
kantobêjî m
kanton kanton m
kanton m
kantonit kantonît jeo/m
kantonît jeo/m
kanun 1.qentûr. 2.zagon.
(I) qanûn, zagon, yasa m (II) qanûn mzk/m
kanun (ii) qanûn mzk/m
kanun çıkar­mak 1) qanûn danîn 2) qanûn derxistin
kanun dışı dereqanûn, derî qanûn, derî zagon, derî yasa rd
dereqanûn, derî qanûn, derî zagon, derî yasa rd
kanun hükmünde kararname biryarnameya qanûnî
kanun koyucu qanûndanêr, yasadan
kanun koyuculuk qanûndaneri
kanun önergesi pêşniyaza qanûnê
kanun önerisi pêşniyariya zagonê.
kanun sözcüsü bnr yasa sözcüsü
kanun tasarısı gelaleya qanûn, pêşniyazqanûn
kanuncu 1. qanûnjen, qanûnî (kesê lêderê amûra qanûnê) 2. qanûnker (ê ku amûra bi navê qanûnê çêdike) 3. qanûnfiroş nd/nt
1. qanûnjen, qanûnî (kesê lêderê amûra qanûnê) 2. qanûnker (ê ku amûra bi navê qanûnê çêdike) 3. qanûnfiroş nd/nt
kanundışı bnr kanun dışı
kanunen bi qanûnî, bi zagonî, li gori qanûn h
bi qanûnî, bi zagonî, li gorî qanûn h
kanuni (I) qanûnî, qanûnbar, zagonî rd (II) qanûnjen, qanûnî mzk/nd
kanunî (i) qanûnî, qanûnbar, zagonî rd
kanunî (ii) qanûnjen, qanûnî mzk/nd
kanunilik qanûnîtî, qanûnbari m
qanûnîtî, qanûnbarî m
kanuniyet qanûnibûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
kanunlara tevfikan li gorî qanûnan m
kanunlara uyan zagonparêz.
kanunlaşma qanûnîbûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
qanûnîbûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
kanunlaşmak qanûnî bûn, zagonî bûn, ya­sayî bûn l/ngh
qanûnî bûn, zagonî bûn, yasayî bûn l/ngh
kanunlaştırılmak hatin qanûnîkirin, hatin zagonîkirin, hatin yasayîkirin l/tb
hatin qanûnîkirin, hatin zagonîkirin, hatin yasayîkirin l/tb
kanunlaştırma qanûnîkirin, zagonîkirin, yasayîkirin m
qanûnîkirin, zagonîkirin, yasayîkirin m
kanunlaştırmak qanûnî kirin, zagonî kirin, yasayî kirin l/gh
qanûnî kirin, zagonî kirin, yasayî kirin l/gh
kanunname qanûnname m
qanûnname m
kanunsuz bêzagon.
1. bêqanûn, bêzagon 2. derqanûn, derî qanûn, bêrê, neqanûnî rd
1. bêqanûn, bêzagon 2. derqanûn, derî qanûn, bêrê, neqanûnî rd
kanunsuzluk bêzagonî.
1. bêqanûnî, bêzagonî, bêqanûntî 2. derqanûnî m
1. bêqanûnî, bêzagonî, bêqanûntî 2. derqanûnî m
kanunuesasi makeqanûn, qanûna bingehîn m
makeqanûn, qanûna bingehîn m
kanunuevvel berfanbar, kanûn, berçile (me­ha dawîn) m
berfanbar, kanûn, berçile (meha dawîn) m
kanunusani rêbendan, çile (meha pêşîn) m
rêbendan, çile (meha pêşîn) m
kanyak kanyak, konyak (alkolek) m
kanyak, konyak (alkolek) m
kanyaş qarûç, benera bot/m
qarûç, benera bot/m
kanyon zixur, kanyon erd/m
zixur, kanyon erd/m
kan kaynak, maden ocağı.
m 1. kaynak (bir şeyin çıktığı yer, menşe) 2. kaynak, ocak, maden ocağı, ergene, maden yeri * kana madenê maden ocağı 3. fiz kaynak (herhangi bir enerjinin oluşup çevreye yayıldığı yer) 4. yatak (bir şeyin çok bulunduğu yer) * kana petrolê petrol yatağı 5. kaynak (bir niteliğin bol bulunduğu kimse) * kana viran yalan kaynağı 6. mec beşik (bir şeyin doğup geliştiği yer)
kan (ii) m metal
kana der/m kana
kana berbesiyê maden ocağı (veya yatağı)
kana darayî malî kaynak
kana derewan yalan kumkuması, yalan küpü
kana fesadiyan fesat kumkuması
kana keviran nd taş ocağı
kana komerê kömür ocağı
kana madenê 1) maden ocağı 2) maden yatağı
kana neftê petrol kaynağı
kana petrolê petrol kaynağı
kana qeşahiyê buzul kaynağı
kana viran yalan kumkuması, yalan küpü
kana xwê nd tuzla, memleha
kanal m 1. kanal (su kanalı) 2. erd kanal (iki kıyı arasındaki dar ve derin deniz) * Kanala Mozambîkê Mozambik Kanalı 3. ant kanal (içinde damar, sinir, sıvı geçen yer) 4. kanal (telefon, telgraf, televizyon, gibi araçlarla iletişimi sağlayan yol, hat)
kanal vekirin kanal açmak
kanalîzasyon m kanalizasyon, lâğım döşemi
kanalok ant/m kanalcık
kanbax rd harap, yıkkın, viran
kanbax bûn l/ngh haraplaşmak
viran olmak, harap olmak
kanbax kirin viran etmek, harap etmek
kanbaxbûn m haraplaşma
kanbaxî m haraplık
kanbir n kökten kesme
kanbir kirin l/gh kökten kesmek
kanbirkirin m kökten kesme
kanbiyît jeo/m kanbiyit
kanc küstah, edepsiz.
rd 1. küstah, münasebetsiz (sıra saygı gözetmeyen) 2. kaba (terbiyesi, nezaketi kıt, görgüsüz) 3. arsız (utanması sıkılması olmayan) 4. sert (gönül kırıcı, katı)
kanc bûn l/ngh 1. küstahlaşmak, münasebitsizleşmek 2. kabalaşmak 3. sertleşmek (kırıcı olmak)
kanc kirin l/ngh 1. küstahlaştırmak 2. kabalaştırmak
kancane h küstahça
kancbûn m 1. küstahlaşma, münasebitsizleşme 2. kabalaşma 3. sertleşme (kırıcı olma)
kancbûyîn m 1. küstahlaşma, münasebitsizleşme 2. kabalaşma 3. sertleşme (kırıcı olma)
kancî bnr kancîtî
kançilarya m kançılarya
kançiler nd/nt kançılar
kançilerî m kançılarlık
kancîtî m 1. küstahlık, münasebetsizlik 2. kabalık 3. sertlik, kırıcılık
kancîtî kirin 1) küstahlık etmek 2) kabalık etmek
kanckî h küstahça
kanckirin m 1. küstahlaştırma 2. kabalaştırma
kandêl m 1. bozma (bağ veya bostanın son ürününü toplama) 2. kökten bitirme 3. bozma (kızlığını giderme)
kandêl kirin l/gh 1. bozmak (bağ veya bostanın son ürününü toplamak) * me rez kandêl kir bağı bozduk 2. kökten bitirmek 3. bozmak (kızlığını gidermek)
kandela fiz/m kandela (kısaltması cd)
kandêlkirin m 1. bozma (bağ veya bostanın son ürününü toplama) 2. kökten bitirme 3. bozma (kızlığını giderme)
kandew rd gebe olmayıp süt veren dişi sığır
kandor m nağır toplanma yeri
kanê hani.
h 1. hani * kanê apê te? amcan hani? 2. hani (karşıdakinin daha önce bilmediği bir şey kendisine hatırlatılmak istendiğinde anlatılır) 3. hani (sitem belirtir) * kanê te yê ji min re pirtûk bianiya? hani bana kitap getirecektin? 4. haniya
kane m 1. kaynak * kaneya darayî malî kaynak 2. kaynak (bir şeyin çıktığı yer)
kanêber n kaldıraç, manivela
kanêft m şekerleme
kanêje bot/m peygamber çiçeği (Centaura cyanus)
kanekêş rd ağır, ağır davranan (hazırlanmakta geç kalan) * yeke kanekêş e, heta xwe hazir bike li me dibe êvar çok ağır biri, hazırlana kadar akşamı buluruz
kanekêşî m ağır davranma
kang rd gafil
kang (yek) girtin (birini) gafil avlamak
kang bûn gafil olmak
kang hatin girtin gafil avlanmak
kangeh m kaynak yeri
kangî m gafillik
kangren bj/m kangren
kangren bûn l/ngh kangrenleşmek
kangren olmak
kangren kirin kangren etmek
kangrenbûn m kangrenleşme
kangrenî rd kangrenli
kangrû zo/m kangru (Macropus giganteus)
kanî m 1. çeşme 2. kaynak, kaynarca, pınar, memba (bir suyun çıktığı yer)
kanî ji pûngê hez nedikir, pûng çû di çaviya wê de hêşîn bû neden kaçarsan o sana bulaşır
kanî (ii) rd metalik
kanî ya çikiyayî kuru çeşme, suyu çekilmiş pınar
kanî ya derewîn sürekli suyu akmayan çeşme veya pınar
kanî ya ziwa (an jî hişk) kuru çeşme
kanîbiharik m mevsimlik çeşme
kanîgeh m çeşme yeri
kanîje bot/m acımık, belemir (Cephalaria syriaca)
kanik m göz pınarı
kanik (i) m donra, temre (saç kepeği, saç konağı)
kanîk (i) m çeşme
kanik (ii) m ocak * kanika agir ateş ocağı
kanîk (ii) m sapan (taş sapanı)
kanika çav göz pınarı
kanîn m 1. muktedir olma, yapabilme, edebilme, -e bilme 2. etme (olumsuz olarak; bir ihtiyacı karşılama) 3. güç (sınırsız, mutlak nitelik) 4. kudret, iktidar (bir şeyi yapabilme gücü)
l/ngh 1. muktedir olmak, yapabilmek, edebilmek, -e bilmek * ez dikanim herim ben gidebilirim 2. etmek (olumsuz olarak; bir ihtiyacı karşılamak) * ez bêyî wê nikanim onsuz edemem
kanîng m çeşme, pınar
kanis m âdet, gelenek
kanîsark m çaykara, göze, kaynak
kaniyok m çeşmecik
kanker nd/nt madenci
kankerî m madencilik
kankol m sepicilikte kullanılan yuvarlakça ve çıkıntıları meşe kozalağı
kankulîlk bot/m mantar
kano der/m kano
kanon mzk/m kanon
kansêr bj/m kanser, incitme beni
kansêrbûn m kanserleşme
kansêrê xwînê kan kanseri
kansêrî rd kanserli
kansêrî bûn l/ngh kanserleşmek
kansêrîbûn m kanserleşme
kansêrnasî m kanser bilimi, kanseroloji
kansêrolojî m m kanseroloji, kanser bilimi
kantarî bot/nd kırmızı buğday
kantat m kantat
kantîn m kantin
kantînvan nd/nt kantinci
kantînvanî m kantincilik
kanto m kanto
kantobêj m kantocu (kanto söyleyen)
kantobêjî m kantoculuk
kanton m kanton
kantonît jeo/m kantonit
kanûk bnr kanûn (I)
kanûn 1.Aralık ayı. 2.ateş ocağı.
m aralık (yılın 31 gün çeken son ayı)
kut soğukların şiddetlenmesi sonucu ateşe çok fazla sokulduğu ve on gün sürdüğü bu ayın ilk dönemi
kız bu ayda soğukların artmasıyla insanların ateşe fazla sokulduğu dönem
kış bu ayda soğukların etkisinin azaldığı on günlük dönem
kanûn (ii) m 1. ateş ocağı 2. ocak önü
kanûn (iii) m küvet
kanûna berî (an jî ewil) ilk kânun, aralık (yılın 31 gün süren son ayı)
kanûna paşîn ocak ayı (yılın ilk ayı)
kanûna pêşîn aralık ayı
kanyak, konyak m kanyak
kanza (i) m maden ocağı, kaynak
kanza (ii) mzk/m bir darbuka türü
kanzan m metal bilimci
kanzanî m metal bilimi
kanzayî rd madenî
kan 1. gencîne 2. cihê ku maden û xwê jê tê derxistin
1. meşk şilqandin (lêker)(navdêr, mê) meşk şilqandin daku nîvişk ji şîrî çêbibe.
Herwiha: keyan, kilan, kiyan, kîyan. Tewîn: Lêker: -kê-.
Bide ber: gan.
: kayî
kana êqil bûn (biwêj) pir biaqil bûn. maşelah hêlîna neviya min kana êqil e.
kanabîs (navdêr, mê) heşîş, marîhuana, ganja, tilyakek e ku wek tûtikê di nav perrikan re tê kêşan, riweka ku ew tilyak ji pelên wê tê çêkirin, Cannabis sativa.
Herwiha: kannabîs tilyak.
ji: Bi rêya frensî cannabis yan inglîzî cannabis ji latînî cannabis ji yunanî κανναβις (> yewnaniya nûjen καννάβεις) ji îbrî קַנַּבּוֹס ji קְנֵה בֹּשֶׂם belkî ji sûmerî kanubi.
: kanabîsfiroş, kanabîsî
kanabîsfiroş (navdêr, mê) kesê/a kanabîsan difroşe.
ji: kanabîs + -firoş
kanabîsî (navdêr, mê) rewşa kanabîsbûnê.
ji: kanabîs + -î
kanal (navdêr, mê) torra televizyonê, îstgeha televizyonê, dezgeha televizyonî: kanalên kurdî KTV, KurdSat, NewrozTV, RojTV, RojhelatTV, TîşkTV... co, cok, cihok, erx, rêya zirav û hinekî kûr ya ku av tê re diherrike, rê, rêk, rêçik.
Herwiha: kenal, qenal, qanal, qenat, qanat.
ji: ji frensî canal ji latinî canalis (co, cok) ji canna (co, cok) + -alis jiyewnani κάννα (kanna: co, cok) jiakadi qenû.
: kanalî, kanalîzasyon
kanalî (navdêr, mê) rewşa kanalbûnê.
ji: kanal + -î
kanalîzasyon (navdêr, mê) coyên ku ava pîs ya malan tê re derbas dibe.
ji wêjeyê: Li Wanê pirsgirêkên zibil, kanalîzasyon, rê û ceyranê xilas nabin..
ji: kanalîze + -syon
kanav (navdêr, mê) çala avê, kanî, kanê (pêrb) rêzman alavê pisyarkirinê ye, :kanê birayê te ne diyare? ka
kanc bêar
(rengdêr) ehmeq, serserî, kustah, bisteh.
Herwiha: kanj.
ji: jitirki, bi tirkiya kevn kênç, bi tirkiya nû genç - binere qenc û genc..
Bikaranîn: Lêker: kanc bûn, kanc kirin. Navdêr: kancbûn, kanckirin Rengdêr: kancbûyî, kanckirî
kanc bûn (lêker)(Binihêre:) kanc
kanc kirin (lêker)(Binihêre:) kanc
kancbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanc
kancbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kanc
kancî bêarî
(navdêr, mê) bêşermî, bêarî.
ji: kanc +-î
kancîkî (navdêr, mê) bi kancî.
ji: kancî +-kî
kançikîyayene (Zazaki) (lêker) kançikîn
kançiknayene (Zazaki) (lêker) kançikandin
kançiknîyayene (Zazaki) (lêker)hatin kançikandin
kancîtî kirin (navdêr, mê) bêpardaqî kirin, kustehîtî kirin.
ji: kanc +-îtî + kirin
kanckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kanc kirin
kanckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kanc
kandew çêleka zayî ya ku cardin avis nebûye û hê tê dotin
kandîdat (navdêr) berbijar, berendam, namzet, kesa/ê ku dixwaze bêt hilbijartin, kesa/ê yan tişta/ê ku mirov dikare hilbijêre.
Herwiha: kandîd.
Têkildar: kandîdasî.
ji: Bi rêya inglîzî candidate yan frensî candidat nêr, yan candidate mê, ji latînî candidatus ji candidus (spî) ji ber ku karmendên romî wek nîşana pakiyê cibeyên spî li xwe dikirin.
: kandîdatî
kandîdatî (navdêr, mê) rewşa kandîdatbûnê.
ji: kandîdat + -î
kane (rengdêr) kort.
ji: k +-ane
kanê ka li kuderê ye?
1. li kû ye (hoker) , ka, kanî, li kû ye: Birayê te kanê? Kanê hûn hemî? 2. kanîn (tewandî) (lêker) formek tewandî ye ji lêkera kanîn: Ew kanê bêje. (Ew dikare bibêje./Ew dişê bibêje./Wî hêza yan taqeta yan destûra gotinê heye.).
ji wêjeyê: Ji Çirya Paşiyê pe da Melayê Bateyî kanê, Sefer kêşa bi Mukse da li ser weqtê zivistanê.Mela Hisênê Bateyî (1417-1491).
ji: kanîn
kanebûn (navdêr, mê) kustexbûn.
ji: ka +nebûn
kanêje (navdêr, mê) baxox angelok, gulek hûrik û şîn ya stêrane ye û salane kulîlkan dide.
: gulkanêje, kanêjeyî. Navê zanistî: centaurea cyanus
kanêjeyî (navdêr, mê) rewşa kanêjebûnê.
ji: kanêje + -yî
kanên (hoker) li kû ne, ka, kanê, kanî, kanîn
kangal (navdêr) cûnek seyên anku kûçikên pirr girs e.
ji wêjeyê: Li gor gotin, lêkolîn û vekolînên segkologên Tirko, segê şivanan „Kangal“ segê herî bi hiş û hêz e. Kangal dikare 200 gotinan jiber bike û di serê xwe de bigire. Bi hêza xwe dikare bi rehetî tiraxtorek 3000 kilo li pey xwe de bikêşe.. Hêza wî ji ya 10 kerên şamî û 50 hemalên Dîyarbekirê zêdetir e..
: kangalî Tirkî: (navdêr)xingal , kelef , gac gac m strîmişk
kangalî (navdêr, mê) rewşa kangalbûnê.
ji: kangal + -î
kangeh (navdêr, mê) cihê çal ko av lê kom dibe, kanîya avê
kanger (navdêr, mê) komirvan.
ji: kan +-ger
kanî jêderka avê *"merî, li ber kaniyê tî namîne"
1. kuna ku av jê dizê (navdêr, mê) k-ya nerm, kuna av tê re ji bin axê dizê anku derdikeve, cihê ku tiştek pirr lê heye yan lê peyda dibe: kaniya helbest û stranan.
Herwiha: kahnî, kahnîg, kanîg, kanîh, kehnî, kehnîh, kenî, kenîg, kenîh.
ji wêjeyê: Rûvî da rê, çû ser kaniyê, got: - Kaniyê, kaniyê ma tu xêra xwe nikarî avê bidî min.(Ji çîrroka gelêrî Rûviyê dûvqut).
ji: Proto-aryayî: xa- (kanî, bîr) Avestayî: xān (kanî, bîr) Pûnjabî: xnyg (kanî) Middle Persian: xnyg (kanî), sogdî: xxn (kanî) Farisî: xānī (kanî) … ir Kurdî: kanî, kehnî (kanî) Kurdî (Soranî): kanî (kanî) Hewramî: hane (kanî) Zazakî: henî (kanî) Sanskrîtî: khán- (kanî, bîr) Çavkanî: Cheung p.404, Lubotsky p.9, MacKenzie P.136 Pokorny: - Agadarî: Bingehê vê peyvê ne ji proto-hindûewropî ye. Diyar e ku ji zimanek nenas ketiye zimanên arî. Çavkanî: Lubotsky.
: kanîk, serekanî
kanî miçiqîn (biwêj) dawî li hebûne hatin. xelas bûn, qedin. gelekî li ber çavên we dihat, lê mizgînî ji we re, wa ye êdî kani miçiqî.
kanîbal (rengdêr) (navdêr) mirovxwer, ademxwer, yamyam, antropofaj, dehbe, hov, wehşî, dirrinde, barbar, ajelê/a yan mirovê/a ku goştê mirovan dixwe, ajelê/a ku ajelên ji cûnê xwe dixwe.
Herwiha: kannîbal.
ji: Bi rêya spanî ji zimanin karîbî.
: kanîbalîst, kanîbalîzm
kanîbalîzm (navdêr) xwarina mirovan ji alî mirovan ve
kanîbiharik (navdêr, mê) kanîyên li biharê di zên û havînan çik dibin
kanîgulan (navdêr, mê) kanîyên di nav mêrg û gulan da
kanîk (navdêr, mê) naznav yan navê biçûkkirî ya kanîyê, kanîya biçûk
kanik postê ku li ser çêv e û pê dadimile
(navdêr, mê) kanika por), kelk.
ji: kan +-ik
kanîmasî (navdêr, mê) deverek e li wîlayeta Dihokê li Başûrê Kurdistanê.
Herwiha: Kanîmas, Kanîmasê.
ji wêjeyê: Parlamentoya Kurdistanê îro bi lez ji bo minaqeşekirina dagirkirina axa başûrê Kurdistanê ji aliyê hêzên eskerî yên tirkan ve civiya û gelek parlamenteran rexneyên dijwar li Tirkiyeyê girt û hat xwestin ko ne tenê eskerên tirkan yên ko niho ketine Kurdistanê lê belê eskerên tirkan yên ko ji sala 1996-ê ve li Bamernê, Kanîmasî û cihên dî yên Kurdistanê ne jî derkevin..
ji: kanî + masî
kanîn 1. hêz yan taqet bo kirinê hebûn (lêker)(navdêr, mê) hêz/taqet yan hinêr yan derfet/delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کانین.
Herwiha: karîn.
Hevwate: şên, şiyan, şekirin, tiwanîn. Tewîn: -kan-.
: kana
kanîn / dikane / bikane karîn
kanîster (navdêr, mê) dewlik, dolik, bîdon, qapê mezin yê ku bi gelemperî ji lekî hatiye çêkirin, şikilê wî sîlînder e û biderdank e û av û şileyên din pê tê kêşan, den.
Herwiha: kanîstêr.
Bide ber: bêdrok, setil, zerik.
: kanîsterî
kanîsterî (navdêr, mê) rewşa kanîsterbûnê.
ji: kanîster + -î
kaniya çavên (yekî) der bûn (biwêj) gelekî girîn. bi we xebera reş re kaniya çavên bihare der bûn û bi we re hemû kes giriya.
kaniya kilan bûn (biwêj) jêderka berheman bûn. ma ev kaniya kilan e, qurban?
kaniya rûpe xetimîn (biwêj) edî ji vir bi şûn de ew berhem nîn e. bibore, lê edî kaniya rûpe xetimî.
kank (navdêr, mê) qirn, serdem, zeman, sedsal, esir.
ji wêjeyê: Min îro ji kalemêreke Kurd peyveke balkêş bihîst, ez dixwazim li ferhengzanên Kurd parve bikim, gelo di ferhenga Kurdî de heye yan na? KANK Min ji kalemêr pirsî û ji min re got: – Te got KANK ew çi ye? – KANK di wateya SEDSALê de ye... Çawa ROJ, MEH, SAL heye dema ku sed sal derbas dibe em dibêjin KANKEKÊ derbas bû....
ji: Herwiha qarnik, formek ji qirn + -ik, ji erebî ji yunanî, binêre: qirn.
kanker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kan dike, berbesvan.
ji: kan + -ker
kankerî (navdêr, mê) berbesvanî, madenvanî.
ji: kan +-kerî
kankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kan kirin
kankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kan
kannadayî (navdêr, mê) zimanek e li eyaleta Karnatakayê ya Hindistanê têt peyivîn.
Herwiha: kanarayî, kannarayî.
Bide ber: kanadayî, kenedayî
kanon (navdêr, mê) berhemên bijare yên wêjeyî yan hunerî.
Herwiha: kenon.
ji: Ji yewnanî.
ji wêjeyê: Temo di bikaranîna peyva „kenon“ de jî eblehiyeke ku nayê pejirandin dike û wergerekî din ê heman peyvê şaş bikartîne, divê wateya têgeha „kenon“ bê zelalkrin: Kanon peyveke yewnanî ye(û wateya wê pîvan, mînaka herî baş e). Ligel wateyên din ev pey bi vê wateyê tê bikaranîn:Hin berhemên wêjeyî yên bijarte ku bi tavahî wek berhemên herî biserketî tên pejirandin, ji bo dahatuya wêjeya wî welatî bingeh in.(Husên Düzen: 1000 û 1 peyv, Netkurd.com, 2/2007)
kansazî (navdêr, mê) kankerî, erdkolan.
ji: kan +-sazî
kanser (navdêr, mê) seletan, şêrpence, seretan, penceşêr.
Herwiha: kansêr kenser kensêr.
: kanserî
kanser bûn (lêker)(Binihêre:) kanser
kanser kirin (lêker)(Binihêre:) kanser
kanserbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanser
kanserbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kanser
kanserî (navdêr, mê) rewşa kanserbûnê.
ji: kanser + -î.
Bikaranîn: Lêker: kanserî bûn. Navdêr: kanserîbûn
kanserî bûn (lêker)(Binihêre:) kanserî
kanserîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanserî
kanserkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kanser kirin
kanserkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kanser
kansernasî (navdêr, mê) girêbanasî, kansêrolojî.
ji: kanser +-nasî
kansêrolojî (navdêr, mê) kansêrnasî, girêbanasî.
ji: kansêroloj +-î
kantîn (navdêr, mê) xwarinxane, xwaringeh, restoran, dikana ku mirov dikare xwarinên û vexwarinên amadekirî jê bikirre û lê bixwe.
ji wêjeyê: Şaredarê Kayapinarê Zulkuf Karatekîn piştî kesên kantînên dibistanan didin şixulandin, xwediyên kafeyên înternetê û muteahîdan, bi xwediyên hîpermarketan re jî civîn li dar xist.
kantîte (navdêr, mê) çendanî, miqdar, mêjer, hejmar, kemiyet, jimar, eded, lib, heb.
Herwiha: kwantîte.
Dijwate: kalîte.
ji: Bi rêya frensî quantité ji latînî quantus (çend, çiqas)
kanton (navdêr, mê) parêzgehên otonom yên Rojavaya Kurdistanê ku ta radeyek bilind dixwarin hikûmeta navendî serbixwe bin, parêzgehên Swîsreyê yên ku ta radeyek bilind ji hikûmeta navendî serbixwe ne, parêzgehên hin welatên din (wek Luksembûrgê û Bosna û Hersegovînayê), tax, mehel (li Frensayê).
ji wêjeyê: Li Kantona Cizîrê rêveberiya demkî hat pîrozkirin.
ji: ji frensî canton jioksitani canton ji latinî canthus ji yunanî κανθός (kanthós: kujî, goşe, rex, hêl, alî). Bide ber herêm..
: kantonî, kantonîtî
kantonî 1. têkilî kantonan (rengdêr) deverî, herêmî, navçeyî, parêzgehî, têkilî kantonan.
ji: kanton + -î.
: kantonîtî kantonîst kantonîzm 2. zaravayekê çînî (navdêr) zaravayê çînî yê ku bi taybetî li Hongkongê tê peyivîn.
Bide ber: mandarînî.
: kantonîtî
kanûn 1. meha berfanbarê 2. kûreya êgir
1. meha 12ê (navdêr, mê) berfanbar, meha 12ê, dawîtirîn meha salê, yekem meha zivistanê, kanûna yekem yan kanûna biçûk: 15ê meha 12 ta 15ê meha 1ê, kanûna duyem yan kanûna mezin: 15ê meha 1ê ta 14ê meha 2yê.
Herwiha: kanîn , kanwîn.
ji: ji erebî كانون (kanûn; sope, argûn) jiarami כנון (kanûn: hw).
: kanûnî 2. amûrek muzîkê. Binêre; , qanûn 3. berhemên bingehîn. Binêre;, kanon
kanûna duyem (navdêr, mê) rêbendan, kanûnkiş, çile, meha 1ê (ji salnameya romî).
Herwiha: kanîna duyem, kanîna duwê, kanîna diwê, kanîna diwem, kanîna diwemîn, kanîna duwem, kanîna duwemîn, kanîna duyem, kanîna duyemîn, kanûna duyem, kanûna duwê, kanûna diwê, kanûna diwem, kanûna diwemîn, kanûna duwem, kanûna duwemîn, kanîna duyemîn, kanwîna duyem, kanwîna duwê, kanwîna diwê, kanwîna diwem, kanwîna diwemîn, kanwîna duwem, kanwîna duwemîn, kanwîna duyem, kanwîna duyemîn.
Bide ber: kanûna yekem .Binêre.
Herwiha: çiriya duyem, çiriya yekem
kanûna yekem (navdêr, mê) berfanbar, kanûn, meha 12ê (ji salnameya romî), kanûnkiz.
Herwiha: kanîna êkem, kanîna êkemîn, kanîna êkê, kanîna pêşiyê, kanîna pêşî, kanîna pêşîn, kanîna yekem, kanîna yekemîn, kanûna êkem, kanûna êkemîn, kanûna êkê, kanûna pêşiyê, kanûna pêşî, kanûna pêşîn, kanûna yekemîn, kanwîna êkem, kanwîna êkemîn, kanwîna êkê, kanwîna pêşiyê, kanwîna pêşî, kanwîna pêşîn, kanwîna yekem, kanwîna yekemîn.
Bide ber: kanûna duyem .Binêre.
Herwiha: çiriya yekem, çiriya duyem
kanûne (Zazaki) (navdêr, mê). Bi kurmancî: kanûn, berfanbar
kanûnî (navdêr, mê) rewşa kanûnbûnê.
ji: kanûn + -î
kanûnkiş (navdêr, mê) rêbendan, kanûna duyem, çile, meha 1ê (ji salnameya romî)Kanûnkiş, kanûnkizir. Heyamên nava meha kanûnê ne. 12 roj in.
kanûnkiz (navdêr, mê) kanûn, kanûna yekem, berfanbar, meha 12ê ji salê, yekem meha zivistanê, meha dawîn ya salê.
Herwiha: kanûnkut.
Bide ber: kanûnkiş.
: kanûnkizî
kanûnkizî (navdêr, mê) rewşa kanûnkizbûnê.
ji: kanûnkiz + -î
kanyon (navdêr, mê) newal, xirînc, nihal, kend, dol, gelî, teht, lat, talde, neqeb, zinar, rizde, gêdûk, gewer, derbend, zûr, zûrik, zeqir, ziqre, zixur. Bi soranî: xerend.
ji: Bi rêya inglîzî yan frensî canyon ji spanî cañón.
: kanyonî
kanyonî (navdêr, mê) rewşa kanyonbûnê.
ji: kanyon + -î
kanza maden
(navdêr, nêr) metal, maden, asin û polat û zêrr û zîv û fafon û tiştên din yên wek wan req.
ji: kan + -za Bi zimanê sûmerî em dibêjin zah ji bo beşên/navên parçayan zêringerê.
: kanzakar, kanzakarî, kanzanas, kanzanasî, kanzayî
kanzakar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kanza dike.
ji: kanza + -kar
kanzakarî (navdêr, mê) rewşa kanzakarbûnê.
ji: kanzakar + -î
kanzakirin (navdêr, mê) kanzanî.
ji: kanza +kirin
kanzan (navdêr, mê) metalzan.
ji: kan +-zan
kanzanasî zanistên ku pisporiya wan maden in
kanzanî (navdêr, mê) metalzanî, kanzakirin.
ji: kan +-zanî
kanzayî (rengdêr) madenî, metalî, tişta/ê ku ji kanzayekî hatiye çêkirin yan kanza di nav de heye.
ji: kanza + -yî.
: kanzayîtî
kanzayîtî (navdêr, mê) rewşa kanzayîbûnê.
ji: kanzayî + -tî
kanaka niştecihê Giravê Hawaîyê 2. ehlê girava Oqyanûsa Mezin.
kangaroo rat cureyek mişkên kûvî ku li Awistiralya û Bakurê Amerikayê tên dîtin, kanguru.
kangaroo, kanguru kangaroo court (DYA) dadgehên neqanûnî û nerewa yên ku qanûnan kêm û xelet dineritînin.
kans (kurt.) Kansas.
kantian tişta ku derheqê fîlozofê Alman Kantî û felsefeya wî de 2. alîgirê felsefeya Kantî.
kanê =kanî(where is/are?)
=kanî(where is/are?)
kanî 1. f. spring, source 2. where is/are?
kanîn (dial. var.) = karîn
kanûn pl winter months
kanal co
cok
derav
kend
kanarienvogel kenarî
kandare gem
lîwan
kandidat berendam
nûner
kandidatur berendamî
kann sein dibek
divek
kanone top
kanonenkugel gule
kante kêlek
kantholz kêran
kan Bergwerk
kanê wo denn!
wo ist?
kanî Brunnen
Quelle
Springbrunnen
Wasserquelle
wo
kanik Augenlid
Schrank
kanîn können
kanîya spî weiße Quelle, einer der heiligsten Plätze
kanûn Dezember
kan m. kan, kon n.
kana keviran m. kerexane, ocaxa kemeran n.
kana komirê m. kozig, kanê komirî n.
kana madenê m. kanê madenî, ocaxa madenî n.
kana neftê m. kanê neftî, çundê neftî n.
kana petrolê m. kanê neftî, cayê petrolî n.
kana zaxê m. sebxane, kanê sebî n.
kanal m. kanal n.
kanalîzasyon m. kanalîzasyon, porxank n.
kanasebê m. sebxane, kanêsebî n.
kanaxwê m. kare, solistan, kara sole m.
kanc rd. fuzul, bêmunasebet
rd. kustah, kusta
kanc bûn lng. kustah bîyene
m. kustahbîyayis n.
kancî /r?. kustahîye, kustahênî m.
kancîtîkirin lg. kustahîye kerdene, kustahênî kerdene.
kandew n. asite, mîyecik, asute, mîecik m.
kanê h. kanê, konê
kanêje m. bot. talîye, talîya hêgayan m.
kanepe m. kanepe n.
kang rd. bêhay, hamuta, bêxeber, xafil, bêxebîr, gafîl
kangren m. tip. gangrên, kangrên n.
kangren bûn lng. gangrên bîyene, kangrên bîyene
kangrenbûn m. gangrênbîyayis, kangrênbîyayis n.
kangrenî rd. gangrênin, kangrênin
kangrû m. zoo. kangrûye, kangûrûye m.
kanî m. hînî, çir, hênî, henî, heynî, eynî, eyne, îne, yene, hêne n.
kanîje m. bot. talîye, talîya hêgayan m.
kanîk m. hînî, çir, hênî, henî, heynî, eynî, eyne, îne, yene, hêne n.
kanîka çav n. hînîyê çimî n.
kanîn m. qudret, sîkîyayis, erk, sayis n.
tg. sîkîyene, eskayene, bese kerdene, sîyayene, sayene, sînayene, bese kerdene, becer kerdene
m. sîkîyayis, sîyayayis, eskayis, sînayis, besekerdis n.
kanser m. tip. kerkenc n., kanser n., rêsa merdimwere m. , qanser n.
kansera prostatê m. prostatkerkenc, prostatkanser, kerkencê prostatî n.
kansera xwînê m. tip. lose m., kerkencê gonî, kanserê gonî, gonîkerkenc n.
kanserî rd. kerkencin, kanserin
kanserî bûn tng. kerkenrin bîyene, kanserin bîyene
kansernasî m. kanserolojî, kerkencsinasîye, kansersinasîye, kerkencnasîye n.
kanserolojî m. kanserolojî, kerkencsinasîye, kansersinasîye, kerkencnasîye n.
kant m. kant, awa xalîye, qant n.
kantarî n. bot. genimo sur, surgenim n.
kantîn m. kantîne m.
kantîn vanî m. kantîncîyîye, kantînwanîye, kantîncîyênî m.
kantînvan m/n. kantîncî, kantînwan n.
kanton m. kantone m.
kanûn m. kurane, adirgane, kuçlane, tifaye, adirca, adirgun, adilgin m.
m. çeleyo qij n.r zimistana verêne m., gaxane m., kanûne m.r çeloqic n.r çelewo qij n.
kanûna ewil m. çeleyo qij n., zimistana verêne m., gaxane m.,
kanûna pasîn m. çele n., zimistana wertêne m., çeleyo pîl n., çelopîl n.
kanûnm.r çeloqic n., çelewo qij n.
kanada Kanada
kanarya kanarya
kanguru, -ye kanguru
kanîreş Karlıova
kanûne aralık
kan gonî (m)
kan birikmek gonî top bîyene
kan emici gonîwer, -e
kan kusmak gonî qelibnayene, gonî vereşnayene, gonî viritene, gonî raviretene, gormaste teber kerdene
kan oturmak ... de gonî top bîyene, gonî deqesîyayene, gonî qesîyayene
kan vermek gonî dayene
kan yürümek ... de gonî top bîyene, gonî deqesîyayene, gonî qesîyayene, gonî dekewtene, gonî cikewtene
kanal kanal (n)
kanama gonîbîyayîş (n), gonîameyîş (n)
kanamak gonî bîyene, ... ra gonî ameyene
kanarya kanarya (m)
kanat bask (n), perr (n), pol (n)
kanatmak gonî kerdene; ... ra gonî ardene
kanca qanca (m), çengal (n)
kanepe qenepe (n), meqet (n)
kangal (=deve dikeni) şilar; carduus nutans
kanguru kanguru, -ye
kanı dışarı akıtmak (hayvan için) gonî veradayene, gonî raverdayene, gonî verdayene
kanını aldırmak (hayvan için) gonîya ... veradayene
kanlanmak (kan yürümek) gonî dekewtene, gonî cikewtene
kanser rîşa merdimwere (m), kanser (n)
kansızlık 1)bêgonîye (m) 2)(tıpta) kêmgonîye (m)
kantar qapan (n), qenter (n)
kantara çekmek b. kantarlamak
kantara vurmak b. kantarlamak
kantarlamak qapan ro dayene, bi qapan sentene, eştene qenter
kanun qanûn (n)
kanun teklifi pêşnîyaza qanûnî (m), teklîfê qanûnî (n)
kanuni qanûnî
kan kan, kehn, kanî, kehnî, serekanî, ciyê tiştek lê çêdibe / dizê yan jê tê
kanaw kanav, ava binerdî
kanga bin, kûratî, kûrahî
kanî kanî, kehnî, ciyê av jê dizê, cihê av lê ji bin erdê hildibilqe
kanîaw kanîav, kehnîav, ava kaniyan / kehniyan
kanîberdîne kanîkevir, (ciyê) ava (lê) ji nav keviran derdikeve
kanîle kanîk, kehnîk, kaniyên / kehniyên biçûk
kaniyedirozine kaniya havînan hişk dibe
kanûnî duwem kanûna duyê, rêbendan, meha 1 ji salnameya romî
kanûnî yekem kanûna yekê, berfanbar, meha 12 ji salnameya romî
kanza kanza, maden, metal
kanzayî kanzayî, madenî, metalîk