Encamên lêgerînê
kalem pênivîs.
1. pênûs, xame, qelem, ki Ik (alava ku tişt pê tên nivisandin, xêzkirin) *kurşun kalem qelemzirîç m 2. nivîsgeh (di saziyên fermî de cihê ku kar û barê nivîsariyê lê tê ditin) *mahkeme kalemi nivîsgeha dadgehê
kalem açmak serê pênûsê tûj kirin, serê qelemê tûj kirin
kalem efendisi (veya kalem beyi) nivîsyar, katib
kalem işi karê qelemê (nexşê ku bi qelemê hatiye kolandin)
kalem kaşlı birîqeytan
kalem kulaklı guhxencer, ji bo guhê ajelan ên tik û xweşik) *kalem kulaklı bir at hespekî guhxencer
kalem oynatmak 1) pênûs xebitandin, qelem xebitandin (nivîs nivîsandin) 2) nivîs sererast kirin 3) dest lê gerandin (di nivîsarekê de çêkirina hin guherînan)
kalem parmaklı tilîşimşatî, destû tiliyên şimşatî, pêçî û tiliyên (yekî) mîna mûmên rêtî ne •sahibi edîb
kaleme almak li pênûsê (qelemê) xistin
kaleme gelir hêjahî nivisandinê ye
kaleme gelmemek ne hêjahî nivisandinê bûn, bi kêrî nivisandinê nehatin
kaleme sarılmak (veya kâğıda sarılmak) rahiştin qelemê, dest avêtin kaxiz û qelemê
kalemi olmak xwedî qelemekê (....) bûn *çok güçlü bir kalemi var qelemeke wê ya pir xurt heye
kaleminden çıkmak ji qelema (yekî) hatin nivîsandin
kaleminden kan damlamak xwîn ji qelema (yekî) hatin
kalemiyle yaşamak (veya kalemiyle geçinmek) bi xêra xelema xwe debara xwe kirin, bi saaya qelema xwe jiyhin kalemkâr qelemkar (kesê ku bi qelemê di esrex û dîwaran de bi kolandinê nexş û nimûşan çêdike) n
kalemkâr qelemkar (kesê ku bi qelemê di esrex û dîwaran de bi kolandinê nexş û nimûşan çêdike) n
kalemkârlık qelemkari m
qelemkarî m
kalemlik pênivîsdank.
pênûsdank, qelemdank, xamedank m
pênûsdank, qelemdank, xamedank m
kalemşor pênûsşor, qelemşor, qelemkêş nd/nt
pênûsşor, qelemşor, qelemkêş nd/nt
kalemşorluk pênûsşorî, qelemşorî, qelemkêşî m
pênûsşorî, qelemşorî, qelemkêşî m
kalemtıraş pênivîstraş.
pênûstraş, qelemtraş, tok m
pênûstraş, qelemtraş, tok m
kalemêr rd 1. yaşlı, ihtiyar 2. koca adam 3. nd yaşlı, kocamış erkek (yaşı ilerlemiş erkek)
kalemêrî m 1. yaşlılık 2. kocamışlık
kalemist m ellerine bir şey koyarak ’20 veya tek’ diyer sorarlar
kalemêr mêrê ku temenê wî ji pênciyî derbastir bûye
(navdêr, nêr) pîremêr, mêrê pîr, zelamê kal, êxtiyar, salmezin, salmend.
ji wêjeyê: Medyaya Tirk kalemêrê Kurd li dijî kurê xwe bi kar tîne..
ji: kal + -e- + mêr.
: kalepîrane, kalepîrî, kalepîrîtî, kalepîrtî
kalemêr m. elderly gentleman
kalemêr rd. mêrde, çêr, xirt, qehreman, egît, xurt,jîhat, camêrd, canmêrd
kalemist n. kit-cot (kay) n.
kalem qeleme (m)
kalemtıraş qelemtiraşe (m)
kalemiste lîstikek e kesek herdu destên xwe û tiştikekî dibe pişt xwe û paşî herdu destan miçandî tîne û ji yê dî dipirse ka ew tişt di kîjan destî de ye