Encamên lêgerînê
kalan 1.mande. 2.berma.
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
kalan kın.
kalan (i) n büyük bıçak
kalan (ii) n kın
kalan (iii) nd dedegiller
kalandin m 1. melletme 2. inletme
l/gh 1. melletmek 2. inletmek
kalanî m enli bıçak
kalanzêr rd altın kın
kalanzîv rd gümüş kınlı
kalan cihê ku alavên qutkirinê tê de tên parastin
(navdêr, nêr) kaloxkê şûr û xenceran,şilf derdanka şûr û xenceran, kevlanê şûr û xenceran.
ji wêjeyê: Ji min bihata min ê ji te re çi bi rê bikira, tu dizanî? Di serî de terhek dara mazî. Cotek kevokên spî. Hespekî kumêt î kapreş. Karxezaleke kovî. Xencereke destî û kalan zîv. Çiqulek dara kinêrê. Sewilek ava kaniya Girdeşîn. Destek şal û şapik. Goreyeke rîs a sê nix. Gopalek ji dara benavê. Bazbendek. Qevdek nêrgizan. Baqek şuşan. Tayek rihan. Bermilek beybûn. Gurzek qurnefîl. Pelek berfa serê çiyayê Mereto. Kulmek ax ji qebra Bermal û teyrekî baz.(Merdan Newayî: Ji bo roja me, Canemcafem.com, 3/2007)
kalan bûn (lêker)(Binihêre:) kalan
kalan kirin (lêker)(Binihêre:) kalan
kalandar (rengdêr) kalankirî.
ji: kalan +-dar
kalandin (lêker)nalandin, merandin, berandin, baqandin, lîkandin, berndin.
ji: kal +-andin
kalankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kalan kirin
kalan Futteral
Scheide
kalan n. kalenî, qalik, kalnî, qitif n.
n. kalikan, keyeyê kalikan n.
kalandin lg. nalnayene, kalnayene, nûznayene
m. nalnayis, kalnayis, nûznayis n.
kalanî m. qiri m., kardîya katunî m.
kalan kevlan, şûrdank, kaloxk, alava şûr tê de têt danîn dema mirov wî bi xwe re tîne û dibe daku ziyanan negihîne mirov yan daku pîs nebe