Encamên lêgerînê
kala ma, bimîne, kêm *akşama iki saat kala gel ji êvarê re du saet ma, were *beşe on kala burdaydı ji pêncan re kêm deh deqe li vir bû h
ma, bimîne, kêm * akşama iki saat kala gel ji êvarê re du saet ma, were * beşe on kala burdaydı ji pêncan re kêm deh deqe li vir bû h
kala kala tevî hev, tevî hev ma *okulun kapanmasına kala kala iki hafta kaldı tevî hev ji girtina dibistanan re du hefte ma
kalaba elalet, gilûr, ajawe, qelebalix m
elalet, gilûr, ajawe, qelebalix m
kalabalık qelebalix, şênî, heydedan, sixletî.
1. elalet, gilûr, boşayî, ajawe, bitom, zurpe, gurimtî, gerxêl, irbet, şîşiltax, qerebalix (civata kuji mirovan hatiye pê) m 2. geremol, ker û per (koma tiştên ne pêwist) m 3. gilûr, giran, qelebalix (tiştê ku ji hêla hejmarê ve pir e) *kalabalık bir aile malbateke ku gilûra wan giran e, malbateke giran rd 4. hêwirze, helehela, helehel, hêlemêl (ji bo rewşa kuji her seriyekî dengek derdikeve) rd
kalabalık ağızlı bixeberdan, biqelebalix, geveze
kalabalık etmek 1) geremol kirin 2) hêwirze kirin 3) qelebalix kirin
kalabalıkça 1. hinek bi elalet, hinek bi gilûr 2. hinek bi hêwirze 3. hinek qelebalix h
1. hinek bi elalet, hinek bi gilûr 2. hinek bi hêwirze 3. hinek qelebalix h
kalabalıklaşma boşahîbûn, ajawebûn, qerebalixbûn m
boşahîbûn, ajawebûn, qerebalixbûn m
kalabalıklaşmak boşahî bûn, ajawe bûn, qerebalix bûn l/ngh
boşahî bûn, ajawe bûn, qerebalix bûn l/ngh
kalafat 1. kalafat (bi ûstubî tijekirina celxê navbera textan) der 2. kalafat (serpûşeke yeniçeri'yan) dîr 3. kalafat (di wexta Osmaniyan de serpûşeke ku wezîr an jî mirovdewletî didan serê xwe) 4. tamîrkirin (mec) m
kalafat yeri cihê ku lê keştî an jî qeyîk tên tamîrkirin
kalafata çekmek 1) keştî kişandin ber tamîrê 2) pê re xeyîdîn, berê xwe dan (yekî) (mec)
kalafatçı kalafatker, kesê ku keştî û qeyîkan kalafat dike n
kalafatker, kesê ku keştî û qeyîkan kalafat dike n
kalafatçılık kalafatkerî m
kalafatkerî m
kalafatlama 1. kalafatkirin 2. tamîrkirin (mec) m
1. kalafatkirin 2. tamîrkirin (mec) m
kalafatlamak 1. kalafat kirin 2. tamîr kirin (mec) l/gh
1. kalafat kirin 2. tamîr kirin (mec) l/gh
kalafatlanmak 1. hatin kalafatkirin 2. hatin tamîrkirin (mec) l/tb
1. hatin kalafatkirin 2. hatin tamîrkirin (mec) l/tb
kalafatsız bêkalafat der/m
bêkalafat der/m
kalak 1. lût, serê poz n 2. taca serê bûkê 3. qelax, qubik, qubîdank (loda sergînan) m
1. lût, serê poz n 2. taca serê bûkê 3. qelax, qubik, qubîdank (loda sergînan) m
kalakalma 1. behitîman, heyiriman 2. zendeman, heyîrîman m
1. behitîman, heyirîman 2. zendeman, heyîrîman m
kalakalmak 1. behitî man, heyirî man l/ngh 2. bûn zende man l/bw, bûn sond û man l/bw, heyîrî man l/ngh (ku mirov bikeve tengasiyê û nizanibe çisa bike)
1. behitî man, heyirî man l/ngh 2. bûn zende man l/bw, bûn sond û man l/bw, heyîrî man l/ngh (ku mirov bikeve tengasiyê û nizanibe çisa bike)
kalamar çeşîdekî masiyan, kalamar zo/m
çeşîdekî masiyan, kalamar zo/m
kalamin kalamîn mîn/m
kalamîn mîn/m
kalamit kalamît mîn/m
kalamît mîn/m
kalan 1.mande. 2.berma.
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
kalas beşt.
1. ferîç, lihaz, kalas n (texteyê ku qalind hatiye birandin) 2. beşt, mertaq m
kalas gibi çelepe, bêpîr û bêpergal
kalay cela.
1, pîl, qela, qilanik, qilê; elementeke ku nimroya wê ya atomî 50, giraniya wê 118.7, siftiya wê 7,29 e û di 232° C'yî de dihele; kurtebêja wê Sn ye 2. qela, qilê (tebeqeya tenik a li ser madenan) 3. rewşa ku mîrov pê dixabe 4. çêr, dijûn (argo) m
kalaycı celaker.
I. pîlewer, sefar, qilêker, qeiaker 2. sextekar (mec) nd/nt
kalaycı körüğü nixaf
kalaycılık 1. pîlewerî, sefarî, qilêkerî, qelakerî 2. sextekarî (mec) m
1. pîlewerî, sefarî, qilêkerî, qelakerî 2. sextekarî (mec) m
kalayı basmak (yek) di çêran de hiştin, (yek) di çêran de hok kirin, (yek) di dijûnan de ricimandin
kalaylama 1. pîlekirin, qilêkirin, qelakirin 2. şofandin (mec) 3. tê de hokkirin, di çêran de hiştin (argo) m
1. pîlekirin, qilêkirin, qelakirin 2. şofandin (mec) 3. tê de hokkirin, di çêran de hiştin (argo) m
kalaylamak celandin.
1. pîle kirin, qilê kirin, qela kirin l/gh 2. şofandin (kêmasî û qusûrên yekî li serê şofandin) (mec) l/gh 3. di çêran de hok kirin, di çêran de hiştin (argo) l/bw
1. pîle kirin, qilê kirin, qela kirin l/gh 2. şofandin (kêmasî û qusûrên yekî li serê şofandin) (mec) l/gh 3. di çêran de hok kirin, di çêran de hiştin (argo) l/bw
kalaylanmak 1. hatin pîle kirin, hatin qilêkirin, hatin qelakirin 2. hatin şofandin (mec) 3. di çêran de hatin hiştin, di çêran de hatin hokkirin (argo) l/tb
1. hatin pîle kirin, hatin qilêkirin, hatin qelakirin 2. hatin şofandin (mec) 3. di çêran de hatin hiştin, di çêran de hatin hokkirin (argo) l/tb
kalaylatmak 1. dan pîlekirin, dan qilêkirin, dan qelakirin 2. dan şofandin (mec) 3. di çêran de dan hokkirin, di çêran de dan hiş­tin (argo) l/lb
1. dan pîlekirin, dan qilêkirin, dan qelakirin 2. dan şofandin (mec) 3. di çêran de dan hokkirin, di çêran de dan hiştin (argo) l/lb
kalaylı 1. pîlekirî, qelakirî, qilêkiri *kalaylı kap derdana qilêkirî 2. qilêdar, qeladar, pîledar, biqilê, biqela (tiştê ku tê de qela heye) 3. sexte (mec) rd
1. pîlekirî, qelakirî, qilêkirî * kalaylı kap derdana qilêkirî 2. qilêdar, qeladar, pîledar, biqilê, biqela (tiştê ku tê de qela heye) 3. sexte (mec) rd
kalaysız 1. qilênekirî, nespîkiri 2. bêqela, bêqilê, bêpîle rd
1. qilênekirî, nespîkirî 2. bêqela, bêqilê, bêpîle rd
kalafat m kalafat
kalafat kirin l/gh kalafatlamak
kalafatker n kalafatçı
kalafatkerî m kalafatçılık
kalafatkirî rd kalafatlı, kalafatlanmış
kalafatkirin m kalafatlama
kalamar zo/m kalamar
kalamast bnr kalmast
kalamîn mîn/m kalamin
kalamît mîn/m kalamit
kalan kın.
kalan (i) n büyük bıçak
kalan (ii) n kın
kalan (iii) nd dedegiller
kalandin m 1. melletme 2. inletme
l/gh 1. melletmek 2. inletmek
kalanî m enli bıçak
kalanzêr rd altın kın
kalanzîv rd gümüş kınlı
kalas n kalas
kalate m gözde sürme yeri
kalatî m ihtiyarlık, yaşlılık (erkek için)
kalabrî (navdêr, mê) hin zaravayên romî ne û li hin deverên başûrê Îtalyayê tên peyivîn
kalafatker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kalafat dike.
ji: kalafat + -ker
kalalîsûtî (navdêr, mê) înuîtî, înuktutî, eskîmoyî, grînlandî, zimanê eskîmoyên Grînlendayê
kalan cihê ku alavên qutkirinê tê de tên parastin
(navdêr, nêr) kaloxkê şûr û xenceran,şilf derdanka şûr û xenceran, kevlanê şûr û xenceran.
ji wêjeyê: Ji min bihata min ê ji te re çi bi rê bikira, tu dizanî? Di serî de terhek dara mazî. Cotek kevokên spî. Hespekî kumêt î kapreş. Karxezaleke kovî. Xencereke destî û kalan zîv. Çiqulek dara kinêrê. Sewilek ava kaniya Girdeşîn. Destek şal û şapik. Goreyeke rîs a sê nix. Gopalek ji dara benavê. Bazbendek. Qevdek nêrgizan. Baqek şuşan. Tayek rihan. Bermilek beybûn. Gurzek qurnefîl. Pelek berfa serê çiyayê Mereto. Kulmek ax ji qebra Bermal û teyrekî baz.(Merdan Newayî: Ji bo roja me, Canemcafem.com, 3/2007)
kalan bûn (lêker)(Binihêre:) kalan
kalan kirin (lêker)(Binihêre:) kalan
kalandar (rengdêr) kalankirî.
ji: kalan +-dar
kalandin (lêker)nalandin, merandin, berandin, baqandin, lîkandin, berndin.
ji: kal +-andin
kalankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kalan kirin
kalayene (Zazaki) (lêker) kalîn
kalan Futteral
Scheide
kalamar m. zoo. kalmar, kalamarîon n.
kalamîn m. kalamîn n.
kalamît m. kalamît n.
kalan n. kalenî, qalik, kalnî, qitif n.
n. kalikan, keyeyê kalikan n.
kalandin lg. nalnayene, kalnayene, nûznayene
m. nalnayis, kalnayis, nûznayis n.
kalanî m. qiri m., kardîya katunî m.
kalas n. qalas, qelas n.
kalan mende (n)
kalas qelas (n)
kala pertal, perok, cil, libas
kalakut bn gelakutk
kalan kevlan, şûrdank, kaloxk, alava şûr tê de têt danîn dema mirov wî bi xwe re tîne û dibe daku ziyanan negihîne mirov yan daku pîs nebe
kalat talan, şelandin