Encamên lêgerînê
kalî ihtiyarlık.
kalî (i) m ihtiyarlık, yaşlılık
kalî (ii) m hamlık (meyve ve sebze çin)
kalîborît kîm/m kaliborit
kalîbso m kalipso
kalîfiye rd kalifiye
kalîforniyûm kîm/m kaliforniyum (kısaltması Cf)
kalîgrafî m kaligrafi, güzel yazı sanatı
kalîks nd böbrek piramitleri
kalîn melemek.
m 1. meleme, meleyiş 2. inleme, inleyiş
l/ngh 1. melemek 2. inlemek
kalînî m 1. meleme 2. inilti
kalîptûs bot/m okaliptüs (Eucalyptus globulus)
kalîte m kalite
kalîtedar rd kaliteli
kalîtî m ihtiyarlık, yaşlılık
kalîtî ne tu çek e yaşlılık hiç iyi bir şey değildir, anlamında bir deyim
kalî (navdêr, mê) pîrî, êxtiyarî, kalbûn, rewşa kalan, jiyana kesên kal: zarrokî, ciwanî û kalî, pîrbûn.
Herwiha: kalîtî, kaltî.
ji: kal + -î
kalîgraf (navdêr, mê) xetat, nexşnivîs, bedewnivîs, spehînivîser, spehînivîs, kalîgrafer
kalîgrafer (navdêr, mê) xetat, nexşnivîs, bedewnivîs, spehînivîs, kalîgraf
kalîgrafî (navdêr, mê) xweşnivîsî.
ji: kalîgraf +-î
kalîn (lêker)nalîn, kişkizîn, zarin, zîwîn, nalincîn, zarin kirin, merîn, likîn. Tewîn: -kal-.
ji: kal +-în
kalîn / dikale / bikale 1. (pez) bang dan 2. nalîn kalîtî temenborîtî, pîrtî
kalîna pêz li ber derî nehatin (biwêj) înşelah, kahna pêz li ber derê te neyê. (nifir)
kalînî (navdêr, mê) nalînî, nûzînî, zêwî.
ji: kalîn +-î
kalîte (navdêr, mê) çawanî, wesf, çilotî, kêfiyet, keyfiyet, hêjayî, nirx, hêjabûn.
Herwiha: kivalîte, kiwalîte, kvalîte, kwalîte, qalîte.
Bide ber: karîte.
ji wêjeyê: Kamkaran weke hosteyên ji kalîteya bilind aliyê ronak ji netewa me rabere dunyayê dikin û dibine cihê şahnaziya me li pêş ewropiyan; nimûneyên weha bilindnirx di dîroka gelê me de pirr in lê îro pêwîstiya me bi van nimûneyan heye ji her demê pirrtir..
ji: Bi rêya frensî qualité /kalîte/ ji latînî qualitas ji qualis (çawan) ji proto-hindûewropî kwo (kî, çawan).
: bêkalîte, bikalîte, kalîtedar, kalîteyî
kalîtedar (rengdêr) biçawanî, biwesf, biçilotî, bikêfiyet, bikeyfiyet.
ji: kalîte + -dar.
: kalîtedarî kalîtedarîtî kalîtedartî
kalîtedarî (navdêr, mê) rewşa kalîtedarbûnê.
ji: kalîtedar + -î
kalîteyî (navdêr, mê) rewşa kalîtebûnê.
ji: kalîte + -yî
kalî alt
blökend
gebrochen
herzlich
leise
meckernd
warm
kalîtî Alter
kalî m. kokimîye, katîye, pîrîye, extîyarîye, kalênî, kokimênî m.
kalîmast m. xilmaçik, xirmaçik n.
kalîmastê n. kit-cot (kay) n.
kalîn lng. kalayene, kaleyene, qalayene (pesî)
lng. nalayene, zîbayene, kalayene, zarayene, nûzayene, jîvayene
m. nalayis, zîbayis, kalayis, zarayis, nûzayis, jîvayis n.
kalînî m. nalîye, zîbîye, kalîye, zarîye, nûzîye m.
kalîsk m. parxêl, erebaneyê astoran, erebeyê astoran n.
kalîte m. kalîte, çitoyîye m.
kalîtedar rd. kalîteyin, hêca
kalîtî m. koldmîye, kalîye, pîrîye, extîyarîye, kalênî, kokimênî m.
kalî kalî, pîrî, dijw. gencî, xortî, ciwanî
navdêr e ji rengdêra kal
kalîn bn helkalîn