Encamên lêgerînê
kabik (i) n örk, örük
kabik (ii) m topuk
kabik (iii) n 1. eklem 2. boğum
kabik (navdêr, mê) bişkok, bişkoşk, berik, pirtên biçûk yên tiştan yên ku pê tên lîstin, bişkok, bişkoşk, tişta/ê ku mirov didewisîne daku amûrek elektronîkî pê bixebite binê ling,binê solê,pahnîkabika sola min mehiya ye.
Herwiha: kabk.
Bide ber: malik, qapik.
ji wêjeyê: Ka em rastiyê bibêjin:em kabik in, Xwedê lîstikvan e. Lîstikek bi me tê lîstinû em yek bi yek vedigerrin nebûniyê..
ji: kab + -ik
kabik m. ana. kabok, movik, kavok, mobik n.