Encamên lêgerînê
kaba tûnd, qebe.
1. bêteşe, qeba (tiştê ku bi awayekî serobero hatiye çêkirin) *kaba bir çakı kêrikeke bêteşe rd 2. gir, gizre (tiştê ku tene û libên wî mezin û gir in) *kaba un ardê gir rd 3. tantiros, gizre, liç, xirb, çort, çors/çols, kanc, bêteşe, dexel, bêpîr, qeba
kaba diken zî bot/m
zî bot/m
kaba et tilm, girde, nerme (ji bo qorikê)
kaba kaba adî, çorsane, bi çortî, bi kancî
kaba kâğıt kaxizê qalind, kaxizê qeba
kaba küfür gotina negotin, çâ­ren pîs
kaba kulak binguhk, bingok, gurep, gepok, gelpik, alagoşk, gewrîêş bj/m
kaba kulak olmak binguhkî bûn, gelpikî bûn, gurepî bûn
kaba kuşluk roj li bêriyan (saetek du saet beriya nîvro)
kaba kuvvet zor û zerp, darê zorê, sûse, hêza tund
kaba saba 1. zirteboz, bêteşe, binfilitî, zirto, gomir, bêpîr, xirpanî (ji bo kesê bêpîr û bêteşe) 2) bêteşe, bêreng û rûçik, serobero, gil 2. neçopeço (tiştê ku bi awayekî bêteşe hatiye çêkirin)
kaba sakal rîderge, rîşelte (riyê gur û mezin) rd
rîderge, rîşelte (riyê gur û mezin) rd
kaba şiş bnr kaba kulak
kaba sofu sofiyê hayjêtune
kaba taslak pêşnûma, sinêdî m
pêşnûma, sinêdî m
kaba tüylü fig dimik, xiştik bot/m
kaba tüylü fig dimik, xiştik bot/m
kaba yel bayê başûr, bayê xiznê nd
bayê başûr, bayê xiznê nd
kaba yonca lûsêm bot/m
lûsêm bot/m
kabaca 1. tantiroskî, xirpanî, bi kancî, bi bêteşeyî, bi çortî h 2. bi gire ve, bi gizre ve rd 3. bi hezr, kêm-zêde rd
1. tantiroskî, xirpanî, bi kancî, bi bêteşeyî, bi çortî h 2. bi gire ve, bi gizre ve rd 3. bi hezr, kêm-zêde rd
kabadayı bêge.
1. qubede, taqa, qebedx nd 2. dîlawêr, mêrxas (mec) rd 3. baştirîn, sereke rd
1. qubede, taqa, qebedx nd 2. dîlawêr, mêrxas (mec) rd 3. baştirîn, sereke rd
kabadayıca qubedekî, taqakî, qubedeyane, taqayane, bi qubedeyî h
qubedekî, taqakî, qubedeyane, taqayane, bi qubedeyî h
kabadayılaşma (kabadayilanma) qubedebûn, taqabûn m
kabadayılaşma, kabadayılanma qubedebûn, taqabûn m
kabadayılaşmak (kabadayılanmak) qubede bûn, taqa bûn l/ngh
kabadayılaşmak, kabadayılanmak qubede bûn, taqa bûn l/ngh
kabadayılık qubedetî, taqayî m
kabadayılık taslamak xwe li qubedetiyê danîn, doza mêraniyê kirin
kabahat tawan.
1. kêmasî m, tawan n, qebehet, lome m 2. ziştkarî, qebehet (sûcê sivik) hiq/n
kabahat bulmak qebehet tê de dîtin
kabahat et­mek (veya kabahat işlemek) sûc kirin, qebehet ki­rin
kabahat samur kürk olsa, kimse sırtına al­maz kes zû bi zû li sûcê xwe xweyî demakeve, kes wisa bi rihetê sûcê xwe li xwe danayne
kabahatı birine yükle­mek qebehetê xwe kirin ê (yekî), sûcê xwe kirin stûyê (yekî, tiştekî), sûcê xwe avêtin stûyê (yekî)
kabahatli bitawan.
qebehetdar, biqebehet rd
kabahatlı qebehetdar, biqebehet rd
kabahatsiz bêqusûr, bêqebehet rd
kabahatsız bêqusûr, bêqebehet rd
kabahatsizlik bêqusûrî, bêqebehetî m
kabahatsızlik bêqusûrî, bêqebehetî m
kabak kundir, kulind.
1. kundir, kulind, rextik, kedû, kulindir, dolmik (Cucurbita) bot/n 2. kundir, kulind, rextik, kedû, dolmik, girîtî, xirtik(berên vê riwekê) n 3. cure nêrgileya ku esrarkêş bi kar tînin 4. kundir, serkundir, sergadoş (kesê bêteşe, bêpîr û pergal) rd 5. ku
kundir; cucurbita
kabak birinin başına patlamak gûza pûç di serê (ye­kî) de şikiya, gûza pûç di şerhe (yekî) de şikandin
kabak çiçeği gibi açılmak şerma (yekî) reviya, lê vebûn
kabak çıkmak kundir derketin (ji bo zebeş û petêxên ku hîna kal in, negihîştine)
kabak dolması heşîna kundiran, kortika kundiran, dolmikê tijekirî
kabak gibi rût, vekirî li aziyê
kabak kafalı 1) serkundir, serût 2) serkundir, serzelût (kesê ku bi dûzanê porê xwe kur kiriye) 3) serkundir, xêtik
kabak ortada kalma li aziyê man, li rastê man
kabak tadı vermek ji tehmê derxistin, ji tehmê derketin
kabakçı 1. kundirfiroş 2. cenanê dolmikan, cenanê kundiran nd/nt
1. kundirfiroş 2. cenanê dolmikan, cenanê kundiran nd/nt
kabakgiller famîleya kundiran, ku zebeş, kun­dir, xiyar û yên mîna wan dikevine navê nd
famîleya kundiran, ku zebeş, kundir, xiyar û yên mîna wan dikevine navê nd
kabaklamak kesaxtin, dapeşkandin l/gh
kesaxtin, dapeşkandin l/gh
kabaklaşma 1. kundirbûn, serûtbûn 2. mehtbûn, mehîn m
1. kundirbûn, serûtbûn 2. mehtbûn, mehîn m
kabaklaşmak 1. bûn kundir, serût bûn 2. meht bûn, mehîn (ji bo lastîkên wesayîtan) l/ngh
1. bûn kundir, serût bûn 2. meht bûn, mehîn (ji bo lastîkên wesayîtan) l/ngh
kabaklık 1. kalbûni, kundirbûnî (ji bo zebeş I petêxan) 2. kundirbûnî, serûtî 3. kundirî, kundirtî (nezanî, bêpîrî) (mec) m
1. kalbûnî, kundirbûnî (ji bo zebeş û petêxan) 2. kundirbûnî, serûtî 3. kundirî, kundirtî (nezanî, bêpîrî) (mec) m
kabakulak gurep.
kabala (I) qebale, qewale rd/m (II) 1. tevahiya nivîsarên efsane, felsefeya Îbranî û û fermanên dînî ku ji devan gihîştiye devan 2. tevahiya alîgirên doktrînekê 3. hunera têkilîdanîna bi heyiyên deresiruştî re
kabala (i) qebale, qewale rd/m
kabala (ii) 1. tevahiya nivîsarên efsane, felsefeya Îbranî û û fermanên dînî ku ji devan gihîştiye devan 2. tevahiya alîgirên doktrînekê 3. hunera têkilîdanîna bi heyiyên deresiruştî re
kabalacı kabalîst (Kesê ku di derbarê "kabela"yê de bûye pispor) nd/nt
kabalîst (kesê ku di derbarê “kabela”yê (I) de bûye pispor) nd/nt
kabalak (I) serpûşeke weka şewqeyê ye ku artêşa Osmanî di ?erê Pêşîn ê Cîhanê de bi kar anîbû (II) keçelapraxî bot/m
kabalak (i) serpûşeke weka şewqeyê ye ku artêşa Osmanî di Şerê Pêşîn ê Cîhanê de bi kar anîbû
kabalak (ii) keçelapraxî bot/m
kabalama mertaxkirin (ji bo kanên madenan) m
mertaxkirin (ji bo kanên madenan) m
kabalaşma 1. qebabûn, bêteşebûn 2. dexelîbûn, kancbûn, çortbûn m
1. qebabûn, bêteşebûn 2. dexelîbûn, kancbûn, çortbûn m
kabalaşmak 1. qeba bûn, bêteşe bûn 2. dexelî bûn, kanc bûn, çort bûn l/ngh
1. qeba bûn, bêteşe bûn 2. dexelî bûn, kanc bûn, çort bûn l/ngh
kabalaştırmak 1. qebayî kirin, bêteşeyî kirin 2. dexelî kirin, kanc kirin, çort kirin l/ngh
1. qebayî kirin, bêteşeyî kirin 2. dexelî kirin, kanc kirin, çort kirin l/ngh
kabalık 1. çortî, çolsî, qebatî 2. dexelî, kancî, çortî, gizreyî m
kabalık etmek histûrî kirin, çortî kirin
kabalist bnr kabalacı
bnr kabalacı
kaban (I) 1. hevraz 2. girik, mitik, tepe, qot erd/ (II) kaban (kincê ku heta ser qorikan tê) n
kaban (i) 1. hevraz 2. girik, mitik, tepe, qot erd/n
kaban (ii) kaban (kincê ku heta ser qorikan tê) n
kabara 1. korik (mixê ku li binê solan dixin) 2. pûl, mixên pûl n
1. korik (mixê ku li binê solan dixin) 2. pûl, mixên pûl n
kabara kabara 1) bi pişpişîn, bi hilhatinî, bi coşdarî 2) bi quretî
kabaralı korikkirî, bikorik rd
korikkirî, bikorik rd
kabarcık peqik.
1. peqilk, bilqiq, peq, peqik, peqok, peqpeqok, peqpeqonk, peqijok, bilqitk, biloq, bil, pelq n 2. deq, porg, pelq, pelepûçik, çavzerik, pilqik, peqilk (ku di canê mirov de çêdibin) bj/n
1. peqilk, bilqiq, peq, peqik, peqok, peqpeqok, peqpeqonk, peqijok, bilqitk, biloq, bil, pelq n 2. deq, porg, pelq, pelepûçik, çavzerik, pilqik, peqilk (ku di canê mirov de çêdibin) bj/n
kabarcıklı 1. peqilkî, peqpeqokî, bilqikî, peqijokî, biloqî, bilqokî, peqpeqonkî 2. deqdeqî, pelqî, pelepûçkî, porgî rd
1. peqilkî, peqpeqokî, bilqikî, peqijokî, biloqî, bilqokî, peqpeqonkî 2. deqdeqî, pelqî, pelepûçkî, porgî rd
kabare 1. şanogeh, kabare (cihê hengê ku lê pêşandanên cur bi cur tên pêkanîn) 2. meyxane m
kabare tiyatrosu şanoya kabareyî
kabarık nepixî.
1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) *suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan û tiştên wisa) *cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê
kabarık deniz deryaya rabûyî
kabarıklı 1. pişpişî, hilpişî, kişkişî, hilpişî, poxpoxî, hilhatî, qepişî 2. gij rd
kabarıklık 1. lûrdayîbûn, masûrdayîbûn (di ten a canê mirov de) 2. belbûn, gijbûn 3. pişpişîbûn, perçivîbûn 4. hilpetikîbûn 5. pingardayîbûn m
1. lûrdayîbûn, masûrdayîbûn (di ten û canê mirov de) 2. belbûn, gijbûn 3. pişpişîbûn, perçivîbûn 4. hilpetikîbûn 5. pingardayîbûn m
kabarıktı 1. pişpişî, hilpişî, kişkişî, hilpişî, poxpoxî, hilhatî, qepişî 2. gij rd
kabarış pişpişîn, hilhatin, zifirîn, werimîn, gijbûn (ji bo kar û awayê kirina wan) m
pişpişîn, hilhatin, zifirîn, werimîn, gijbûn (ji bo kar û awayê kirina wan) m
kabarma 1. pişpişan, pişpişîn, pimpişîn, hilpişîn, kişkişîn, poxpoxîn, qepişîn 2. hilhatin, rabûn 3. zêdebûn 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn 5. gijbûn, gijgijîn. belbûn 6. pûrtikîdan, pirtikîdan 7. balondan, perik, pelqikdan, perikdan (ji bo perik
l. pişpişan, pişpişîn, pimpişîn, hilpişîn, kişkişîn, poxpoxîn, qepişîn 2. hilhatin, rabûn 3. zêdebûn 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn 5. gijbûn, gijgijîn, belbûn 6. pûrtikîdan, pirtikîdan 7. balondan, perik, pelqikdan, perikdan (ji bo perikdana dîwaran) 8. şolîbûn, şîlobûn (mec) 9. pişpişîn, pingurîn, rabûn 10. qûbbûn, qurebûn (mec) m
kabarmak helatin, nepixîn.
1. pişpişîn, pimpişîn, hilhatin, hilpişîn, kişkişîn, pirpişîn, poxpoxîn, qepişîn (tiştê ku bêyî giraniya wê zêde bibe lê qebera wê mezin bibe) *ekmek kabardı=nan pişpişî *hamur kabarmış=hevîr hilhatiye l/ngh 2. hilhatin, rabûn (ji bo şilemeniyan) *nehir
l. pişpişîn, pimpişîn, hilhatin, hilpişîn, kişkişîn, pirpişîn, poxpoxîn, qepişîn (tiştê ku bêyî giraniya wê zêde bibe lê qebera wê mezin bibe) * ekmek kabardı nan pişpişî * hamur kabarmış hevîr hilhatiye l/ngh 2. hilhatin, rabûn (ji bo şilemeniyan) * nehir suyu kabardı ava çem rabû l/ngh 3. zêde bûn (ji hêla çendaniyê de zêde bûn) * masraflar kabardı mesref zêde bûn l/ngh 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn * ihtiyarın zayıf kabarmış elleri destê kalo yê zeîfokî yê zifirî l/ngh 5. gij bûn, gijgijîn, bel bûn (repbûna pirça canê ajalan) 6. pûrtikî dan, pirtikî dan (ji bo qûmaşan) * elbisem kabarmış kincê min tev pûrtik daye l/gh 7. pişpişîn l/ngh, rabûn l/ngh, balon dan l/gh, pelqik dan l/gh, perik dan l/gh, tewq dan l/gh, pelq dan l/gh (tiştên ku ji ber germê an jî şilbûnê hev berdide) * kontraplak ıslanmış hep kabarmış kontraplak şil bûye, tev bi hev de pişpişiye * masanın boyası kabarmış boyaxa meseyê rabûye * odanın duvarları hepten kabarmıştı dîwarên odeyê saxek perik dabûn 8. rabûn (rabûna pêlê avê), pingûrîn 9. şolî bûn, şîlo bûn (mec) l/ngh 10. pişpişîn, pingurîn, rabûn, gij bûn (ji ber hêrs, derd, keser û hwd) l/ngh 11. pişpişîn, pingurîn, rabûn (pir hêrs bûn, hingî ku hêra yekî rabe û here xîşî yekî bike 12. qûb bûn, qure bûn (mec) * kabara kabara 1) bi pişpişîn, bi hilhatinî, bi coşdarî 2) bi quretî
kabartı 1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) *suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, belbûnî, gij, gijbûnî (wekî gijbûna pirça canê ajelan) *cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişîn, perçivîn (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikîbûn (ji bo ti
1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) * suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, belbûnî, gij, gijbûnî (wekî gijbûna pirça canê ajelan) * cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişîn, perçivîn (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikîbûn (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye)
kabartılı 1. bilûr, bimasûr (di ten û canê mirov de) 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan) 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye) rd
1. bilûr, bimasûr (di ten û canê mirov de) 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan) 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye) rd
kabartma 1.pişpişandin, hilpişandin, kişkişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, pirpişandin 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gijkirin, gijgijandin, belkirin 4. sistkirin, xweşkirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) herwedîtin, rolyef m
1. pişpişandin, hilpişandin, kişkişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, pirpişandin 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gijkirin, gijgijandin, belkirin 5. sistkirin, xweşkirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) herwedîtin,
kabartma tozu soda, sodyûm bîkarbonat
soda, sodyûm bikarbonat
kabartmak nepixandin.
1. pişpişandin, hilpişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, kişkişandin, pirpişandin *hamuru kabartı=hevîr pişpişand 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gij kirin, gijgijandin, bel kirin *saçını kabartmış porê xwe gij kiriye 5.
1. pişpişandin, hilpişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, kişkişandin, pirpişandin * hamuru kabartı hevîr pişpişand 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gij kirin, gijgijandin, bel kirin * saçını kabartmış porê xwe gij kiriye 5. sist kirin, xweş kirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) l/gh
kabasakal bnr kaba sakal
kabasını almak 1) zêdehiyê (tiştekî) jê kirin 2) di ser re kirin (paqijiya tiştekî ne bi awayekî tam, lê hema di ser re sivik kirin)
kabataslak sinêde.
bnr kaba taslak
kabçak çengelê mezinê destîdirêj
kabil Kabûl (paytextê Efganîstanê).
manend, wek.
(I) gengaz, mumkin, dibe m (II) 1. wekî, manend 2. cure, çeşîd, teşîd, mînanî *bu kabil hastalıklar nexweşînên mînanên vê
kabil değil ne gengaz e, nabe
kabile tîre, êl, ezbet.
(I) pîrik (II) ber, tîre, bavik, babistîn, hoz, qebîle m
kabile (i) pîrik m
kabile (ii) ber, tîre, bavik, babistîn, hoz, qebîle m
kabilinden notlanî wê, mînanî vê, her wekî, wekî wê
kabiliyet şiyan.
behre, gevil, êginî, hêginî, gêruf, çik, gêrûfen, qabiliyet m
behre, gevil, êginî, hêginî, gêruf, çik, gêrûfen, qabiliyet m
kabiliyetli fêris.
behredar, behremend, çikdar, êgin, biqabiliyet rd
behredar, behremend, çikdar, êgin, biqabiliyet rd
kabiliyetsiz bêbchre, behremendî, bêgêrûfen, bêqabiliyet rd
bêbehre, behremendî, bêgêrûfen, bêqabiliyet rd
kabiliyetsizlik bêbehretî, bêgêrûfenî, bêqabüiyetî m
bêbehretî, bêgêrûfenî, bêqabiliyetî m
kabin 1. cih, kabın, qebîn (çavika taybet a biçûk 2. kabin, qebîn (di balafir, keşthi û keştiyên asmanı de çavik a taybet) 3. kabin (li kevîşen/plajan) m
1. cih, kabîn, qebîn (çavika taybet a biçûk 2. kabîn, qebîn (di balafir, keşthi û keştiyên asmanî de çavik a taybet) 3. kabîn (li kevîşen/plajan) m
kabına sığmamak ki­rin ku ji eyarê xwe derketin, nehatin ziftê
kabına varmamak negihîştin neynoka (yekî), bi neynoka (yekî) nekirin
kabine civata wezîran.
1. kabîne, desteya wezîran 2. muayenexane (muayenexaneya doktoran) 3. kabin (cihê ku mirov lê cil û kincên xwe ji xwe dike) 4. daşir m
kabine çekilmek kabîne vekişîn hikûmet vekişîn
kabine düşürmek kabîne xistin, hikûmet xistin
kabir gor.
gor, gorn. qebr m
kabir azabı çekmek ezabê gorê kişandin
kabir suali ezabê qebrê (ji bo pirsên ku mirov pê aciz dibe)
kabız gîr.
1. girtin, qevdkirin 2. stendin 3. gîr, qebz, hefsî bj/nd
kabız olmak gîre bûn, qebzî bûn, hefsî bûn
kabızlık gîretî, qebzîtî, hefsîtî m
gîretî, qebzîtî, hefsîtî m
kabkacak mencel.
kabl qewl, berê h
qewl, berê h
kablelmilât beriya zayînê, beriya mîladê nd
beriya zayînê, beriya mîladê nd
kablelvuku beriya ku biqewime, beriya ku rû bide
beriya ku biqewime, beriya ku rû bide
kablo qablo.
kablo m
kablo televizyon televizyona kablodar *kablolu televizyon yayını weşana televizyona kablodar
kablocu 1. kablofiroş 2. raxerê kabloyê nd/nt
1. kablofiroş 2. raxerê kabloyê nd/nt
kabotaj kabotaj.
kabotaj m
kabotaj hakkı mafê kabotajê hiq.
kabristan goristan.
goristan, qebristan m
goristan, qebristan m
kabuğuna çekilmek 1) xwe kirin qalikê xwe 2) eleqeya xwe bi tiştekî nekirin
kabuğundan sıyırmak qeşartin.
kabuk qalik, qaşil.
1. qalik, qaçil, qaşûl, qalçik, qaşik, qaşûl, qafik, qaşil, qeşqelîk, pûr, tûkil, çermik, qaçik, qaqilk, (beşa hişkolekî ya ku tiştekî ji bandorên ku ji derve de tên diparêzin, qaçil, qaşil, qalçik bêhtir ji bo qalikên nermokî mîna yên mêwe û zebzeyan tê gotin) *ağaç kabuğu qalikê darê *karpuz kabuğu qaçilê zebeşê *meyve kabuğu qaçilê mêweyan 2. qalik, qemûşk, qerqûş, qemqûş (beşa hişk a derveyî nên) *ekmek kabuğu qalikê nên 3. qalik, tiqal, tûvil, tûkil (tiştê hişkê ku ajalan ji derve de dinixême) *kaplumbağa kabuğu qalikê kosî zo 4. qalik *yer kabuğu kalikê erdê ast 5. qemûşk, qerqûş, qertîşk, qalik, qamûş (ji bo birînan) bj/n
kabuk bağlamak (veya kabuk tutmak) qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qertîş girtin, qaçil girtin
kabuk böcekleri kêzikê qalikan, kêzikê daran zo
kabuk gibi wekî çerm e (ji bo qumaşhe zexm û hişkolekî) (kendi)
kabuklanma 1. qalikgirtin, qemûşkgirtin, qaşikgirtin, qeşqelîkgirtin, qalçikgirtin, qerqûşgirtin 2. qalikgirtin jeo/m
1. qalikgirtin, qemûşkgirtin, qaşikgirtin, qeşqelîkgirtin, qalçikgirtin, qerqûşgirtin 2. qalikgirtin jeo/m
kabuklanmak qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qalçik girtin, qerqûş girtin l/gh
qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qalçik girtin, qerqûş girtin l/gh
kabuklu 1. qalikdar, qaçildar, biqalik, biqaçil, biqaşûl, biqalçik, biqaşik, biqeşqelîk 2. biqerqûş, biqemûşk (ji bo birînan) rd
1. qalikdar, qaçildar, biqalik, biqaçil, biqaşûl, biqalçik, biqaşik, biqeşqelîk 2. biqerqûş, biqemûşk (ji bo birînan) rd
kabuklular famîleya ajelên qalikdarî zo
famîleya ajelên qalikdarî zo
kabuksu qalikokî, hişkolekî zo/rd
qalikokî, hişkolekî zo/rd
kabuksuz 1. bêqalik, bêqaçil, bêqaşûl, bêqalçik, bêqaşik, bêqafik, bêqeşqelîk 2. bêqerqûş, bêqemûşk rd
kabuksuz yumurtlatmak pê şelegûyî dan kirin, pê seroberoyî dan kirin
kabul pêrgîn.
1. pejr, qebûl (razîbûn) her şey kabulum=min her tiş qebûl e 2. pergîn, pêşwazî (yek qebûlî hafa xwe kirin) 3. pejr, qebûl (qebûlkirina diyariyekê, pêşkêşiyekê) 4. pejr, erêdanî, pesend, qebûl 5. qebûl *okula kabulum için dilekçe verdim ji bo qebûlê min daxwaznameyek da dibistanê 6. taw, têw (di wateya lê, tê de) *bu sayı kabul ev jimar têw e
kabul edilir evzel
kabul edilmek 1) hatin pejirandin 2) hatin pêşwazîkirin 3) hatin erêkirin, hatin pesendkirin
kabul edilmiş pejirandî.
kabul etmek pejirandin.
1) pejirandin, qebûl kirin, qebilandin 2) pêşwazî kirin, perginandin 3) qebûl kirin (ji bo qebûlkirina diyarî û pêşkêşiyan) 4) erê kirin, pesend kirin, pejirandin
kabul günü roja mêvandariyê
kabul odası (veya kabul salonu) hoçik
kabul olmak pejirîn.
pejirîn, qebilîn, qebûl bûn
kabul olunmak hatin qebûlkirin, berdar bûn *haccı kabul oldu haca wî berdar bû
kabul salonu hoçik, eywana pêşwaziyê, salona pergînê
kabul töreni çûn pêrgînê.
kabullenme 1. pejirandin, qebûlkirin 2. razîbûn m
1. pejirandin, qebûlkirin 2. razîbûn m
kabullenmek hewandin.
1. pejirandin, qebûl kirin l/gh 2. razî bûn l/ngh
1. pejirandin, qebûl kirin l/gh 2. razî bûn l/ngh
kaburga parxan, parsû, perasî.
1. parsû, parasû, parxan, parxane, parxone, parsîw, peransû (hemû hestiyên ku qefesê tînin pê) 2. parsû, parasû, parxan, parxane (hestiyê ku ji par re digihîje hestiyê piştê û ji pêr re jî digihîje depa sing) ant/n
kaburga kemiği hestiyê parsû, hestiyê parxan
kaburga kıkırdağı kirkirka parsûyê
kaburgaları birbirine geçmek parsûyên (yekî) di hev re derbas bûn
kaburgaları çıkmak parsûyên (yekî) derketin, parsûyên (yekî) xuya kirin, postê (yekî) li ser hestiyan mabûn, hestiyên (yekî) di hev de çûn
kaburgaları sayılmak parsûyên (yekî) hatin jimartin
kabus kabîs, xewnereşk
kabus basmak (veya kabus çökmek) tirsa kabûs ketin ser (yekî)
kabza qevd, destî.
destî, qevd m, bistî m, qevz m, qebze m, qeft m, deştik n *kılıç kabzası qevda şûr
destî n, qevd m, bistî m, qevz m, qebze m, qeft m, destik n * kılıç kabzası qevda şûr
kabzımal kabzimal.
sîmsar, komîsyonvan (kesê ku di navbera cenanên mêwe û zebze û kiroxan de navberiyê dike) nd/nt
sîmsar, komîsyonvan (kesê ku di navbera cenanên mêwe û zebze û kiroxan de navberiyê dike) nd/nt
kabzımallık sîmsarî, komîsyonvanî m
sîmsarî, komîsyonvanî m
kab berdan erdê yere diz çökmek
kab ant/m 1. diz (kaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer) 2. diz (oturulduğunda uyluğun üst yanı)
kab (ii) n bir baş şekir
kab (iii) n ilmik, şerit, örk, örük
kabala m kabala (Yahudilerde yazılı olarak konulmuş olan Tanrı kanunlarının yanında, ağızdan ağıza geçen dinî buyrukların, İbranî felsefesinin ve efsane yazılarının bütünü)
kabalîst nd/nt kabalist, kabalacı
kaban n kaban (üst giysi)
kabare m kabera
kabax n eskiden bağlık olan yer
kabe m Kâbe
kabik (i) n örk, örük
kabik (ii) m topuk
kabik (iii) n 1. eklem 2. boğum
kabîn m kabin
kabîne m kabine
kabîne vekişîn kabine çekilmek
kabira n 1. bilader (teklifsiz konuşmalarda) 2. adam (görevli kimse) 3. hazret (seslenme sözü olarak)
kablo m kablo
kablodar rd kablolu
kablofiroş nd/nt kablocu (satan kimse)
kabok dizkapağı.
kabok ant/m 1. diz (kaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer) 2. diz (oturulduğunda ouyluğun üst yanı)
kabok berdan erdê yere diz çökmek
kabokên (yekî) fisîn dizleri çözülmek
kabokên (yekî) li hev ketin 1) dizlerinin bağı çözülmek 2) ayağı (veya ayakları) dolaşmak
kabos bnr kabûs
kabotaj kabotaj.
m kabotaj
kabûs n 1. kâbus, karabasan 2.rd kâbus (acı, sıkıntı, korku veren)
kabûs ketin ser dilê (yekî) ağırlık basmak (veya çökmek)
kab kap, gûzek
1. tiştên çargoşe (navdêr, mê) bişkoj, libên (teqrîben) çargoşe yên hûr: kabên şekirê, kabên nivîsînê (kîbord).
: kabik, kabk
kabanê (navdêr, mê) yarîyeke(lîstik) bi hilavêtina kaban eger kete ser tîyekê xwe yê çal bi xalekê ye ser tîyê hilî bi du xalane, pend, :kabê bêvan kesî yê hatîang, :bo mirovê bi ens û bextsipî dihêt gotin
kabanêkirin (navdêr)bi kaban lîstin, :werein gelî gundîyan da kabanê bi kîn
kabare (navdêr, mê) muzîk û şanoyên zindî li yaneyên şevê, yaneyên şevê yên ku muzîk û şanoyên zindî lê tên pêşkêş kirin.
ji wêjeyê: Heftiya borî min di malpereke Kurdî de xwend li ser vekirina yaneya şevê li Silêmaniyê ku yek ji wan xwediyên yaneyan weke bazirganekî giliyê wêya kiribû ku keçên Kurd yan bi gotina wî “keçên me” di van cluban de kar nakin, weke ku bixwaze di vê heyamê de ku cîhanê berê xwe daye nehiştina bazirganîkirina bi laşê jinan, gazî keçên Kurd bike bo tevî bazirganiya laş bibin. Ji dêvla ku bazirganên Kurdistanê bên dû kargeh, xwendingeh û zanîngehan vekin, nû tên kabareyên sedsalên 17 û 18an yên Ewropa li Hewlêr û Silêmaniyê zindî dikin..
ji: Ji frensî cabaret
kabgolik (rengdêr) mirovê kabên wî mîna yên golikan stûr, ango, :hestîgiran dargiran
kabik (navdêr, mê) bişkok, bişkoşk, berik, pirtên biçûk yên tiştan yên ku pê tên lîstin, bişkok, bişkoşk, tişta/ê ku mirov didewisîne daku amûrek elektronîkî pê bixebite binê ling,binê solê,pahnîkabika sola min mehiya ye.
Herwiha: kabk.
Bide ber: malik, qapik.
ji wêjeyê: Ka em rastiyê bibêjin:em kabik in, Xwedê lîstikvan e. Lîstikek bi me tê lîstinû em yek bi yek vedigerrin nebûniyê..
ji: kab + -ik
kabîn (navdêr, mê) kulûbe.
ji: ka +-bîn
kabîne (navdêr, mê) koma wezîrên yan şêwirmendên hikûmetê, hucre, odeya biçûk (bi taybetî di keştiyan û trênan de).
Bikaranîn: Lêker: kabîne xistin. Navdêr: kabînexistin.
Herwiha: kabînet
kabîne xistin (lêker)hikûmet xistin.
ji: kabîne + xistin
kabira (navdêr, nêr) kesek nediyar, navînay, navbirî, :evro kabirayekî gundor li kolanê di firotin
kablo (navdêr, mê) fîş, sîm, benê ku elektrîkê ji dîwarî dikêşe amûrên elektronîkî (wek televizyonê, telefonê û sarincê).
: kabloyî
kabloyî (navdêr, mê) rewşa kablobûnê.
ji: kablo + -yî
kabok hestiyê serçongê
(navdêr, mê) çok, çong, jinû.
Bide ber: kabik.
ji: kab + -ok
kabok li bin guhê hev û din ketin (biwêj) tevlihev bûn. perişan û bêpergal bûn. roja ku min ew nas kir jî hema dîsa kabokên wî wisa li bin guhê hev û din di ketin.
kabox erdê biadan ê ku avê baş hildiçine xwe
kabra mêr
(navdêr, nêr) zelam, mêr, peya, birader, camêr, mêrik, piyaw, peyrew, mirîd.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کابرا.
ji: jiarami ܓܒܪܐ (geḇra, gevra: mêr, zelam) yan ܓܢܒܪܐ (gebbara, genbara: xurt, bihêz), hevrehên îbrî גבר (geber, gever) û גבור (gibor: qehreman, xurt), erebî جبار (cebbar: xurt, bihêz) û جبر (cebere: bihêz kirin, xurt kirin) ku serekaniya peyvên cebar, cebir, cebirandin, cebirîn e. Bo guherîna G/K bide ber gopal/kopal, gundor/kindor...
kabûl serenav, paytexta Efxanistanê
kabûs (navdêr, mê) xewnên tirsnak yên ku mirov dibîne, tirsa mezin, xof, sam, sehm, newêrekî, bêcesaretî.
Herwiha: kabîs, kabwîs.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: كابووس.
ji: ji erebî كابوس (kabûs: hw), hevreha yan jiarami כבשא (kibaşa: tade, zordarî, zordestî) כבש (k-b-ş-: çewisandin, dewisandin, givaştin)..
: bêkabûs, bêkabûsî, bikabûs, bikabûsî, kabûsî, kabûsk, xewnekabûs, xewnekabûsî
kabûs dîtin (lêker)(Binihêre:) kabûs
kabûsî (navdêr, mê) rewşa kabûsbûnê, xofî, sawî, tirsî.
ji: kabûs + -î
kabob Kebab. Goştê biraştî.
kabuki (şano) Cureyeke lîstika dîkê ya Japonyayê a bi mûzîka xwe ya cuda û bidans.
kabul Bajarê Kabîl a Afganîstanê.
kabyle Qebîleya berberiyên Cezayîrê.
kabîne cabinet
kabûs f. nightmare
kab Knie
kabiz anziehend
kabok Knie
kabra Mann
kabare m. kabaret, kabare n.
kabik m. ana. kabok, movik, kavok, mobik n.
kabîn m. kabîne m.
kablo m. kablo n.
kablofiros m/n. kablorotox, kablon n.
kabox rd. mikineber
kabûs m. hêlike, kapose, kapuese, elke, kapues m.
kaba sıva kerandês (n)
kabadayılık taslama (mecazî) reşmeveradayîş (n)
kabak (ikiçenekliler- kabakgiller) kuy; cucurbita
kundire (m), kuy (m); cacixe (m)
kabak çeşitleri balike (m), kundira çaçanan (m), kuya awî (m), kuya şêxanî (m)/kuya şêxî (m), kuya zimistanî (m)
kabak vb. bitkilerin henüz yeni oluşmuş olan küçücük ürünü fije (m)
kabakulak algoşe (n), belegoş (n), xîyarek (n)
kabakulak olmak algoşe girewtene, belegoş girewtene, xîyarek girewtene, goş deginayene
kabala b. götürü
kabarcık (tıpta) tulpizike (m), pelqike (m), pilike (m)
kabarcık oluşmak (tıpta) tulpizîyayene, pelqike bîyene, pilike bîyene, pilike dayene
kabarcık oluşturmak (tıpta) tulpiznayene, pelqike kerdene, pilike kerdene
kabarmak wefirîyayene, weqofîyayene
kabartı (vücutta) masura (m)
kabartmak wefirnayene, weqofnayene
kabile qebîla (m)
kabız qebz (n)
kabızlık qebzîye (m), qebzênî (m)
kabuğu kabarıp dökülmek b. kavlamak
kabuğu kabarıp soyulmak b. kavlamak
kabuğu soyulma qeşirîyayîş (n)
kabuğu soyulmak qeşirîyayene
kabuğunu soymak patene,taştene, sero kerdene, qaş kerdene, poste sero kerdene, tole ser de kerdene, tole kerdene, tole sero kerdene, qeşirnayene, qafik sero kerdene, qalik sero kerdene, pur kerdene, purtik sero kerdene, telaşe kerdene
kabuk patu (n), poste (n), qaş (n), qaşik (n), qaşil (n), tole (n), tolik (n), qafik (n), qalik (n), pur (n), purtik (n), telaşe (n)
kabuk bağlamak (yara için) çekule bestene, tolif girê dayene, qafik girê dayene, seket girê dayene
kabul qebul (n)
kabul etmek e kerdene, qebul kerdene
kaburga parsû (m), qabirxa (m), caxe (m)
kabza deste (n), destik (n), dim (n), qebza (m), qevde (m)
kabzasız bıçak şilf (n)
kaban kabanî, kevanî, jin, jina bermalî
kabe Kabe, Ke'be, kevirê reş yê Mekehê yê ku hecî li dor dizivirin
kabîne kabîne, hukumet, civata wezîran
kabra camêr, zelam, mêr, mêrik, peya, kabra