Encamên lêgerînê
kaba tûnd, qebe.
1. bêteşe, qeba (tiştê ku bi awayekî serobero hatiye çêkirin) *kaba bir çakı kêrikeke bêteşe rd 2. gir, gizre (tiştê ku tene û libên wî mezin û gir in) *kaba un ardê gir rd 3. tantiros, gizre, liç, xirb, çort, çors/çols, kanc, bêteşe, dexel, bêpîr, qeba
kaba diken zî bot/m
zî bot/m
kaba et tilm, girde, nerme (ji bo qorikê)
kaba kaba adî, çorsane, bi çortî, bi kancî
kaba kâğıt kaxizê qalind, kaxizê qeba
kaba küfür gotina negotin, çâ­ren pîs
kaba kulak binguhk, bingok, gurep, gepok, gelpik, alagoşk, gewrîêş bj/m
kaba kulak olmak binguhkî bûn, gelpikî bûn, gurepî bûn
kaba kuşluk roj li bêriyan (saetek du saet beriya nîvro)
kaba kuvvet zor û zerp, darê zorê, sûse, hêza tund
kaba saba 1. zirteboz, bêteşe, binfilitî, zirto, gomir, bêpîr, xirpanî (ji bo kesê bêpîr û bêteşe) 2) bêteşe, bêreng û rûçik, serobero, gil 2. neçopeço (tiştê ku bi awayekî bêteşe hatiye çêkirin)
kaba sakal rîderge, rîşelte (riyê gur û mezin) rd
rîderge, rîşelte (riyê gur û mezin) rd
kaba şiş bnr kaba kulak
kaba sofu sofiyê hayjêtune
kaba taslak pêşnûma, sinêdî m
pêşnûma, sinêdî m
kaba tüylü fig dimik, xiştik bot/m
kaba tüylü fig dimik, xiştik bot/m
kaba yel bayê başûr, bayê xiznê nd
bayê başûr, bayê xiznê nd
kaba yonca lûsêm bot/m
lûsêm bot/m
kabaca 1. tantiroskî, xirpanî, bi kancî, bi bêteşeyî, bi çortî h 2. bi gire ve, bi gizre ve rd 3. bi hezr, kêm-zêde rd
1. tantiroskî, xirpanî, bi kancî, bi bêteşeyî, bi çortî h 2. bi gire ve, bi gizre ve rd 3. bi hezr, kêm-zêde rd
kabadayı bêge.
1. qubede, taqa, qebedx nd 2. dîlawêr, mêrxas (mec) rd 3. baştirîn, sereke rd
1. qubede, taqa, qebedx nd 2. dîlawêr, mêrxas (mec) rd 3. baştirîn, sereke rd
kabadayıca qubedekî, taqakî, qubedeyane, taqayane, bi qubedeyî h
qubedekî, taqakî, qubedeyane, taqayane, bi qubedeyî h
kabadayılaşma (kabadayilanma) qubedebûn, taqabûn m
kabadayılaşma, kabadayılanma qubedebûn, taqabûn m
kabadayılaşmak (kabadayılanmak) qubede bûn, taqa bûn l/ngh
kabadayılaşmak, kabadayılanmak qubede bûn, taqa bûn l/ngh
kabadayılık qubedetî, taqayî m
kabadayılık taslamak xwe li qubedetiyê danîn, doza mêraniyê kirin
kabahat tawan.
1. kêmasî m, tawan n, qebehet, lome m 2. ziştkarî, qebehet (sûcê sivik) hiq/n
kabahat bulmak qebehet tê de dîtin
kabahat et­mek (veya kabahat işlemek) sûc kirin, qebehet ki­rin
kabahat samur kürk olsa, kimse sırtına al­maz kes zû bi zû li sûcê xwe xweyî demakeve, kes wisa bi rihetê sûcê xwe li xwe danayne
kabahatı birine yükle­mek qebehetê xwe kirin ê (yekî), sûcê xwe kirin stûyê (yekî, tiştekî), sûcê xwe avêtin stûyê (yekî)
kabahatli bitawan.
qebehetdar, biqebehet rd
kabahatlı qebehetdar, biqebehet rd
kabahatsiz bêqusûr, bêqebehet rd
kabahatsız bêqusûr, bêqebehet rd
kabahatsizlik bêqusûrî, bêqebehetî m
kabahatsızlik bêqusûrî, bêqebehetî m
kabak kundir, kulind.
1. kundir, kulind, rextik, kedû, kulindir, dolmik (Cucurbita) bot/n 2. kundir, kulind, rextik, kedû, dolmik, girîtî, xirtik(berên vê riwekê) n 3. cure nêrgileya ku esrarkêş bi kar tînin 4. kundir, serkundir, sergadoş (kesê bêteşe, bêpîr û pergal) rd 5. ku
kundir; cucurbita
kabak birinin başına patlamak gûza pûç di serê (ye­kî) de şikiya, gûza pûç di şerhe (yekî) de şikandin
kabak çiçeği gibi açılmak şerma (yekî) reviya, lê vebûn
kabak çıkmak kundir derketin (ji bo zebeş û petêxên ku hîna kal in, negihîştine)
kabak dolması heşîna kundiran, kortika kundiran, dolmikê tijekirî
kabak gibi rût, vekirî li aziyê
kabak kafalı 1) serkundir, serût 2) serkundir, serzelût (kesê ku bi dûzanê porê xwe kur kiriye) 3) serkundir, xêtik
kabak ortada kalma li aziyê man, li rastê man
kabak tadı vermek ji tehmê derxistin, ji tehmê derketin
kabakçı 1. kundirfiroş 2. cenanê dolmikan, cenanê kundiran nd/nt
1. kundirfiroş 2. cenanê dolmikan, cenanê kundiran nd/nt
kabakgiller famîleya kundiran, ku zebeş, kun­dir, xiyar û yên mîna wan dikevine navê nd
famîleya kundiran, ku zebeş, kundir, xiyar û yên mîna wan dikevine navê nd
kabaklamak kesaxtin, dapeşkandin l/gh
kesaxtin, dapeşkandin l/gh
kabaklaşma 1. kundirbûn, serûtbûn 2. mehtbûn, mehîn m
1. kundirbûn, serûtbûn 2. mehtbûn, mehîn m
kabaklaşmak 1. bûn kundir, serût bûn 2. meht bûn, mehîn (ji bo lastîkên wesayîtan) l/ngh
1. bûn kundir, serût bûn 2. meht bûn, mehîn (ji bo lastîkên wesayîtan) l/ngh
kabaklık 1. kalbûni, kundirbûnî (ji bo zebeş I petêxan) 2. kundirbûnî, serûtî 3. kundirî, kundirtî (nezanî, bêpîrî) (mec) m
1. kalbûnî, kundirbûnî (ji bo zebeş û petêxan) 2. kundirbûnî, serûtî 3. kundirî, kundirtî (nezanî, bêpîrî) (mec) m
kabakulak gurep.
kabala (I) qebale, qewale rd/m (II) 1. tevahiya nivîsarên efsane, felsefeya Îbranî û û fermanên dînî ku ji devan gihîştiye devan 2. tevahiya alîgirên doktrînekê 3. hunera têkilîdanîna bi heyiyên deresiruştî re
kabala (i) qebale, qewale rd/m
kabala (ii) 1. tevahiya nivîsarên efsane, felsefeya Îbranî û û fermanên dînî ku ji devan gihîştiye devan 2. tevahiya alîgirên doktrînekê 3. hunera têkilîdanîna bi heyiyên deresiruştî re
kabalacı kabalîst (Kesê ku di derbarê "kabela"yê de bûye pispor) nd/nt
kabalîst (kesê ku di derbarê “kabela”yê (I) de bûye pispor) nd/nt
kabalak (I) serpûşeke weka şewqeyê ye ku artêşa Osmanî di ?erê Pêşîn ê Cîhanê de bi kar anîbû (II) keçelapraxî bot/m
kabalak (i) serpûşeke weka şewqeyê ye ku artêşa Osmanî di Şerê Pêşîn ê Cîhanê de bi kar anîbû
kabalak (ii) keçelapraxî bot/m
kabalama mertaxkirin (ji bo kanên madenan) m
mertaxkirin (ji bo kanên madenan) m
kabalaşma 1. qebabûn, bêteşebûn 2. dexelîbûn, kancbûn, çortbûn m
1. qebabûn, bêteşebûn 2. dexelîbûn, kancbûn, çortbûn m
kabalaşmak 1. qeba bûn, bêteşe bûn 2. dexelî bûn, kanc bûn, çort bûn l/ngh
1. qeba bûn, bêteşe bûn 2. dexelî bûn, kanc bûn, çort bûn l/ngh
kabalaştırmak 1. qebayî kirin, bêteşeyî kirin 2. dexelî kirin, kanc kirin, çort kirin l/ngh
1. qebayî kirin, bêteşeyî kirin 2. dexelî kirin, kanc kirin, çort kirin l/ngh
kabalık 1. çortî, çolsî, qebatî 2. dexelî, kancî, çortî, gizreyî m
kabalık etmek histûrî kirin, çortî kirin
kabalist bnr kabalacı
bnr kabalacı
kaban (I) 1. hevraz 2. girik, mitik, tepe, qot erd/ (II) kaban (kincê ku heta ser qorikan tê) n
kaban (i) 1. hevraz 2. girik, mitik, tepe, qot erd/n
kaban (ii) kaban (kincê ku heta ser qorikan tê) n
kabara 1. korik (mixê ku li binê solan dixin) 2. pûl, mixên pûl n
1. korik (mixê ku li binê solan dixin) 2. pûl, mixên pûl n
kabara kabara 1) bi pişpişîn, bi hilhatinî, bi coşdarî 2) bi quretî
kabaralı korikkirî, bikorik rd
korikkirî, bikorik rd
kabarcık peqik.
1. peqilk, bilqiq, peq, peqik, peqok, peqpeqok, peqpeqonk, peqijok, bilqitk, biloq, bil, pelq n 2. deq, porg, pelq, pelepûçik, çavzerik, pilqik, peqilk (ku di canê mirov de çêdibin) bj/n
1. peqilk, bilqiq, peq, peqik, peqok, peqpeqok, peqpeqonk, peqijok, bilqitk, biloq, bil, pelq n 2. deq, porg, pelq, pelepûçik, çavzerik, pilqik, peqilk (ku di canê mirov de çêdibin) bj/n
kabarcıklı 1. peqilkî, peqpeqokî, bilqikî, peqijokî, biloqî, bilqokî, peqpeqonkî 2. deqdeqî, pelqî, pelepûçkî, porgî rd
1. peqilkî, peqpeqokî, bilqikî, peqijokî, biloqî, bilqokî, peqpeqonkî 2. deqdeqî, pelqî, pelepûçkî, porgî rd
kabare 1. şanogeh, kabare (cihê hengê ku lê pêşandanên cur bi cur tên pêkanîn) 2. meyxane m
kabare tiyatrosu şanoya kabareyî
kabarık nepixî.
1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) *suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan û tiştên wisa) *cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê
kabarık deniz deryaya rabûyî
kabarıklı 1. pişpişî, hilpişî, kişkişî, hilpişî, poxpoxî, hilhatî, qepişî 2. gij rd
kabarıklık 1. lûrdayîbûn, masûrdayîbûn (di ten a canê mirov de) 2. belbûn, gijbûn 3. pişpişîbûn, perçivîbûn 4. hilpetikîbûn 5. pingardayîbûn m
1. lûrdayîbûn, masûrdayîbûn (di ten û canê mirov de) 2. belbûn, gijbûn 3. pişpişîbûn, perçivîbûn 4. hilpetikîbûn 5. pingardayîbûn m
kabarıktı 1. pişpişî, hilpişî, kişkişî, hilpişî, poxpoxî, hilhatî, qepişî 2. gij rd
kabarış pişpişîn, hilhatin, zifirîn, werimîn, gijbûn (ji bo kar û awayê kirina wan) m
pişpişîn, hilhatin, zifirîn, werimîn, gijbûn (ji bo kar û awayê kirina wan) m
kabarma 1. pişpişan, pişpişîn, pimpişîn, hilpişîn, kişkişîn, poxpoxîn, qepişîn 2. hilhatin, rabûn 3. zêdebûn 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn 5. gijbûn, gijgijîn. belbûn 6. pûrtikîdan, pirtikîdan 7. balondan, perik, pelqikdan, perikdan (ji bo perik
l. pişpişan, pişpişîn, pimpişîn, hilpişîn, kişkişîn, poxpoxîn, qepişîn 2. hilhatin, rabûn 3. zêdebûn 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn 5. gijbûn, gijgijîn, belbûn 6. pûrtikîdan, pirtikîdan 7. balondan, perik, pelqikdan, perikdan (ji bo perikdana dîwaran) 8. şolîbûn, şîlobûn (mec) 9. pişpişîn, pingurîn, rabûn 10. qûbbûn, qurebûn (mec) m
kabarmak helatin, nepixîn.
1. pişpişîn, pimpişîn, hilhatin, hilpişîn, kişkişîn, pirpişîn, poxpoxîn, qepişîn (tiştê ku bêyî giraniya wê zêde bibe lê qebera wê mezin bibe) *ekmek kabardı=nan pişpişî *hamur kabarmış=hevîr hilhatiye l/ngh 2. hilhatin, rabûn (ji bo şilemeniyan) *nehir
l. pişpişîn, pimpişîn, hilhatin, hilpişîn, kişkişîn, pirpişîn, poxpoxîn, qepişîn (tiştê ku bêyî giraniya wê zêde bibe lê qebera wê mezin bibe) * ekmek kabardı nan pişpişî * hamur kabarmış hevîr hilhatiye l/ngh 2. hilhatin, rabûn (ji bo şilemeniyan) * nehir suyu kabardı ava çem rabû l/ngh 3. zêde bûn (ji hêla çendaniyê de zêde bûn) * masraflar kabardı mesref zêde bûn l/ngh 4. zifirîn, werimîn, nepixîn, perçivîn, nixifîn * ihtiyarın zayıf kabarmış elleri destê kalo yê zeîfokî yê zifirî l/ngh 5. gij bûn, gijgijîn, bel bûn (repbûna pirça canê ajalan) 6. pûrtikî dan, pirtikî dan (ji bo qûmaşan) * elbisem kabarmış kincê min tev pûrtik daye l/gh 7. pişpişîn l/ngh, rabûn l/ngh, balon dan l/gh, pelqik dan l/gh, perik dan l/gh, tewq dan l/gh, pelq dan l/gh (tiştên ku ji ber germê an jî şilbûnê hev berdide) * kontraplak ıslanmış hep kabarmış kontraplak şil bûye, tev bi hev de pişpişiye * masanın boyası kabarmış boyaxa meseyê rabûye * odanın duvarları hepten kabarmıştı dîwarên odeyê saxek perik dabûn 8. rabûn (rabûna pêlê avê), pingûrîn 9. şolî bûn, şîlo bûn (mec) l/ngh 10. pişpişîn, pingurîn, rabûn, gij bûn (ji ber hêrs, derd, keser û hwd) l/ngh 11. pişpişîn, pingurîn, rabûn (pir hêrs bûn, hingî ku hêra yekî rabe û here xîşî yekî bike 12. qûb bûn, qure bûn (mec) * kabara kabara 1) bi pişpişîn, bi hilhatinî, bi coşdarî 2) bi quretî
kabartı 1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) *suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, belbûnî, gij, gijbûnî (wekî gijbûna pirça canê ajelan) *cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişîn, perçivîn (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikîbûn (ji bo ti
1. lûrdayî, masûrdayî (di ten û canê mirov de) * suratı kabarık rûyê wê masûrdayî ye 2. bel, belbûnî, gij, gijbûnî (wekî gijbûna pirça canê ajelan) * cüzdanı kabarık cuzdanê wî bel e 3. pişpişîn, perçivîn (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikîbûn (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye)
kabartılı 1. bilûr, bimasûr (di ten û canê mirov de) 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan) 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye) rd
1. bilûr, bimasûr (di ten û canê mirov de) 2. bel, gij (wekî gijbûna pirça canê ajelan) 3. pişpişî, perçivî (ji bo tiştên mîna hevîr) 4. hilpetikî (ji bo tişt û cihê ku bilind bûye) rd
kabartma 1.pişpişandin, hilpişandin, kişkişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, pirpişandin 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gijkirin, gijgijandin, belkirin 4. sistkirin, xweşkirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) herwedîtin, rolyef m
1. pişpişandin, hilpişandin, kişkişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, pirpişandin 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gijkirin, gijgijandin, belkirin 5. sistkirin, xweşkirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) herwedîtin,
kabartma tozu soda, sodyûm bîkarbonat
soda, sodyûm bikarbonat
kabartmak nepixandin.
1. pişpişandin, hilpişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, kişkişandin, pirpişandin *hamuru kabartı=hevîr pişpişand 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gij kirin, gijgijandin, bel kirin *saçını kabartmış porê xwe gij kiriye 5.
1. pişpişandin, hilpişandin, pimpişandin, qepişandin, poxpoxandin, kişkişandin, pirpişandin * hamuru kabartı hevîr pişpişand 2. zerifandin, nepixandin, perçivandin, nixifandin 3. gij kirin, gijgijandin, bel kirin * saçını kabartmış porê xwe gij kiriye 5. sist kirin, xweş kirin (ji bo kolandina axê, serûbinkirina erdê) l/gh
kabasakal bnr kaba sakal
kabasını almak 1) zêdehiyê (tiştekî) jê kirin 2) di ser re kirin (paqijiya tiştekî ne bi awayekî tam, lê hema di ser re sivik kirin)
kabataslak sinêde.
bnr kaba taslak
kabçak çengelê mezinê destîdirêj
kabil Kabûl (paytextê Efganîstanê).
manend, wek.
(I) gengaz, mumkin, dibe m (II) 1. wekî, manend 2. cure, çeşîd, teşîd, mînanî *bu kabil hastalıklar nexweşînên mînanên vê
kabil değil ne gengaz e, nabe
kabile tîre, êl, ezbet.
(I) pîrik (II) ber, tîre, bavik, babistîn, hoz, qebîle m
kabile (i) pîrik m
kabile (ii) ber, tîre, bavik, babistîn, hoz, qebîle m
kabilinden notlanî wê, mînanî vê, her wekî, wekî wê
kabiliyet şiyan.
behre, gevil, êginî, hêginî, gêruf, çik, gêrûfen, qabiliyet m
behre, gevil, êginî, hêginî, gêruf, çik, gêrûfen, qabiliyet m
kabiliyetli fêris.
behredar, behremend, çikdar, êgin, biqabiliyet rd
behredar, behremend, çikdar, êgin, biqabiliyet rd
kabiliyetsiz bêbchre, behremendî, bêgêrûfen, bêqabiliyet rd
bêbehre, behremendî, bêgêrûfen, bêqabiliyet rd
kabiliyetsizlik bêbehretî, bêgêrûfenî, bêqabüiyetî m
bêbehretî, bêgêrûfenî, bêqabiliyetî m
kabin 1. cih, kabın, qebîn (çavika taybet a biçûk 2. kabin, qebîn (di balafir, keşthi û keştiyên asmanı de çavik a taybet) 3. kabin (li kevîşen/plajan) m
1. cih, kabîn, qebîn (çavika taybet a biçûk 2. kabîn, qebîn (di balafir, keşthi û keştiyên asmanî de çavik a taybet) 3. kabîn (li kevîşen/plajan) m
kabına sığmamak ki­rin ku ji eyarê xwe derketin, nehatin ziftê
kabına varmamak negihîştin neynoka (yekî), bi neynoka (yekî) nekirin
kabine civata wezîran.
1. kabîne, desteya wezîran 2. muayenexane (muayenexaneya doktoran) 3. kabin (cihê ku mirov lê cil û kincên xwe ji xwe dike) 4. daşir m
kabine çekilmek kabîne vekişîn hikûmet vekişîn
kabine düşürmek kabîne xistin, hikûmet xistin
kabir gor.
gor, gorn. qebr m
kabir azabı çekmek ezabê gorê kişandin
kabir suali ezabê qebrê (ji bo pirsên ku mirov pê aciz dibe)
kabız gîr.
1. girtin, qevdkirin 2. stendin 3. gîr, qebz, hefsî bj/nd
kabız olmak gîre bûn, qebzî bûn, hefsî bûn
kabızlık gîretî, qebzîtî, hefsîtî m
gîretî, qebzîtî, hefsîtî m
kabkacak mencel.
kabl qewl, berê h
qewl, berê h
kablelmilât beriya zayînê, beriya mîladê nd
beriya zayînê, beriya mîladê nd
kablelvuku beriya ku biqewime, beriya ku rû bide
beriya ku biqewime, beriya ku rû bide
kablo qablo.
kablo m
kablo televizyon televizyona kablodar *kablolu televizyon yayını weşana televizyona kablodar
kablocu 1. kablofiroş 2. raxerê kabloyê nd/nt
1. kablofiroş 2. raxerê kabloyê nd/nt
kabotaj kabotaj.
kabotaj m
kabotaj hakkı mafê kabotajê hiq.
kabristan goristan.
goristan, qebristan m
goristan, qebristan m
kabuğuna çekilmek 1) xwe kirin qalikê xwe 2) eleqeya xwe bi tiştekî nekirin
kabuğundan sıyırmak qeşartin.
kabuk qalik, qaşil.
1. qalik, qaçil, qaşûl, qalçik, qaşik, qaşûl, qafik, qaşil, qeşqelîk, pûr, tûkil, çermik, qaçik, qaqilk, (beşa hişkolekî ya ku tiştekî ji bandorên ku ji derve de tên diparêzin, qaçil, qaşil, qalçik bêhtir ji bo qalikên nermokî mîna yên mêwe û zebzeyan tê gotin) *ağaç kabuğu qalikê darê *karpuz kabuğu qaçilê zebeşê *meyve kabuğu qaçilê mêweyan 2. qalik, qemûşk, qerqûş, qemqûş (beşa hişk a derveyî nên) *ekmek kabuğu qalikê nên 3. qalik, tiqal, tûvil, tûkil (tiştê hişkê ku ajalan ji derve de dinixême) *kaplumbağa kabuğu qalikê kosî zo 4. qalik *yer kabuğu kalikê erdê ast 5. qemûşk, qerqûş, qertîşk, qalik, qamûş (ji bo birînan) bj/n
kabuk bağlamak (veya kabuk tutmak) qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qertîş girtin, qaçil girtin
kabuk böcekleri kêzikê qalikan, kêzikê daran zo
kabuk gibi wekî çerm e (ji bo qumaşhe zexm û hişkolekî) (kendi)
kabuklanma 1. qalikgirtin, qemûşkgirtin, qaşikgirtin, qeşqelîkgirtin, qalçikgirtin, qerqûşgirtin 2. qalikgirtin jeo/m
1. qalikgirtin, qemûşkgirtin, qaşikgirtin, qeşqelîkgirtin, qalçikgirtin, qerqûşgirtin 2. qalikgirtin jeo/m
kabuklanmak qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qalçik girtin, qerqûş girtin l/gh
qalik girtin, qemûşk girtin, qaşik girtin, qeşqelîk girtin, qalçik girtin, qerqûş girtin l/gh
kabuklu 1. qalikdar, qaçildar, biqalik, biqaçil, biqaşûl, biqalçik, biqaşik, biqeşqelîk 2. biqerqûş, biqemûşk (ji bo birînan) rd
1. qalikdar, qaçildar, biqalik, biqaçil, biqaşûl, biqalçik, biqaşik, biqeşqelîk 2. biqerqûş, biqemûşk (ji bo birînan) rd
kabuklular famîleya ajelên qalikdarî zo
famîleya ajelên qalikdarî zo
kabuksu qalikokî, hişkolekî zo/rd
qalikokî, hişkolekî zo/rd
kabuksuz 1. bêqalik, bêqaçil, bêqaşûl, bêqalçik, bêqaşik, bêqafik, bêqeşqelîk 2. bêqerqûş, bêqemûşk rd
kabuksuz yumurtlatmak pê şelegûyî dan kirin, pê seroberoyî dan kirin
kabul pêrgîn.
1. pejr, qebûl (razîbûn) her şey kabulum=min her tiş qebûl e 2. pergîn, pêşwazî (yek qebûlî hafa xwe kirin) 3. pejr, qebûl (qebûlkirina diyariyekê, pêşkêşiyekê) 4. pejr, erêdanî, pesend, qebûl 5. qebûl *okula kabulum için dilekçe verdim ji bo qebûlê min daxwaznameyek da dibistanê 6. taw, têw (di wateya lê, tê de) *bu sayı kabul ev jimar têw e
kabul edilir evzel
kabul edilmek 1) hatin pejirandin 2) hatin pêşwazîkirin 3) hatin erêkirin, hatin pesendkirin
kabul edilmiş pejirandî.
kabul etmek pejirandin.
1) pejirandin, qebûl kirin, qebilandin 2) pêşwazî kirin, perginandin 3) qebûl kirin (ji bo qebûlkirina diyarî û pêşkêşiyan) 4) erê kirin, pesend kirin, pejirandin
kabul günü roja mêvandariyê
kabul odası (veya kabul salonu) hoçik
kabul olmak pejirîn.
pejirîn, qebilîn, qebûl bûn
kabul olunmak hatin qebûlkirin, berdar bûn *haccı kabul oldu haca wî berdar bû
kabul salonu hoçik, eywana pêşwaziyê, salona pergînê
kabul töreni çûn pêrgînê.
kabullenme 1. pejirandin, qebûlkirin 2. razîbûn m
1. pejirandin, qebûlkirin 2. razîbûn m
kabullenmek hewandin.
1. pejirandin, qebûl kirin l/gh 2. razî bûn l/ngh
1. pejirandin, qebûl kirin l/gh 2. razî bûn l/ngh
kaburga parxan, parsû, perasî.
1. parsû, parasû, parxan, parxane, parxone, parsîw, peransû (hemû hestiyên ku qefesê tînin pê) 2. parsû, parasû, parxan, parxane (hestiyê ku ji par re digihîje hestiyê piştê û ji pêr re jî digihîje depa sing) ant/n
kaburga kemiği hestiyê parsû, hestiyê parxan
kaburga kıkırdağı kirkirka parsûyê
kaburgaları birbirine geçmek parsûyên (yekî) di hev re derbas bûn
kaburgaları çıkmak parsûyên (yekî) derketin, parsûyên (yekî) xuya kirin, postê (yekî) li ser hestiyan mabûn, hestiyên (yekî) di hev de çûn
kaburgaları sayılmak parsûyên (yekî) hatin jimartin
kabus kabîs, xewnereşk
kabus basmak (veya kabus çökmek) tirsa kabûs ketin ser (yekî)
kabza qevd, destî.
destî, qevd m, bistî m, qevz m, qebze m, qeft m, deştik n *kılıç kabzası qevda şûr
destî n, qevd m, bistî m, qevz m, qebze m, qeft m, destik n * kılıç kabzası qevda şûr
kabzımal kabzimal.
sîmsar, komîsyonvan (kesê ku di navbera cenanên mêwe û zebze û kiroxan de navberiyê dike) nd/nt
sîmsar, komîsyonvan (kesê ku di navbera cenanên mêwe û zebze û kiroxan de navberiyê dike) nd/nt
kabzımallık sîmsarî, komîsyonvanî m
sîmsarî, komîsyonvanî m
kaç çend?
1. çend, çendik (rengdêra pirsyarkî) *kaç kişi? çend kes? 2. çend, çendî, çendîn rz (gava ku hevok, ne hevoka pirsyarî be) *kaç gündür ben de bunu söyleyecektim, söyleyemiyorum ev çend roj e ku ez dixwazim vê bibêjim, lê nikarim bibêjim rd
kaç para eder? çend pere dike?
kaç paralık (kaç paralık adam veya kaç paralık şey) merivekî çend pere ye *kaç para ederki! ne hêjayî tuxtek xwelî ye!
kaç parça olayım ez xwe bi çend cihan bikim, xwe bikim çend parçe
kaç zamandır ji kengê ve ye, ji çi çaxî de
kaça bi çendî.
bi çiqasî ye, bi çendan e (ji bo fiyeta tiştekî)
kaça kaç 1) çiqas çiqas in, çend û çend in (ji bo leyzê) 2) çend û çend (ji bo pîvanê)
kaçacak delik aramak li quleke ku xwe bikê digere, li qulekê digere ku tê kevê, ji tirsan li qula mişkan gerîn, bazara mişk û pisîkê
kaçak revok.
1. revok, revoke, mişext, firar rd/nd 2. qaçax (tiştê ne qanûnî, tiştê ku bac û gumrika wê nehatiye dayîn) *kaçak mal malê qaçax nd/rd 3. kêzîn, çizirîn (tiştê ku di ber cihekî de, tiştekî de diçizire) m 4. qaçax, bi qaçaxî (bi dizîka li cihekî man) h
1. revok, revoke, mişext, firar rd/nd 2. qaçax (tiştê ne qanûnî, tiştê ku bac û gumrika wê nehatiye dayîn) * kaçak mal malê qaçax nd/rd 3. kêzîn, çizirîn (tiştê ku di ber cihekî de, tiştekî de diçizire) m 4. qaçax, bi qaçaxî (bi dizîka li cihekî man) h
kacak bnr kab kacak
bnr kab kacak
kaçakçı mişextvan, qaçaxçî (kesê ku bi riyên neqanûnî malek dike cihekî an jê derdixe, an jî difiroşe) nd/nt
Mişextvan, Qaçaxçî.
mişextvan, qaçaxçî (kesê ku bi riyên neqanûnî malek dike cihekî an jê derdixe, an jî difiroşe) nd/nt
kaçakçılık Mişextvanî, Qaçaxçîtî.
1. mişextvanî, kaçaxçîtî (bazirganiya neqanûnî) 2. qaçaxçîtî (malên bêyî gumrikê xistin nav sînorên welatekî) m
1. mişextvanî, kaçaxçîtî (bazirganiya neqanûnî) 2. qaçaxçîtî (malên bêyî gumrikê xistin nav sînorên welatekî) m
kaçaklık mişextî, revoktî, firartî m
mişextî, revoktî, firartî m
kaçamak vedizîn, xwe vedizîn.
(I) 1. revokî, qeliz (car caran kirina tiştê ku jê nayê hezkirin) *görevinden kaçamak yapıp ava gidiyor ji erka xwe revokiyan dike û diçe nêçîrê 2. di ker de, di binî re 3. revokî, zexelî, tîz, kevilokî (xwe ji ber tiştekî dan alî, jê revîn, xwe nedan berê) 4. stare (cihê ku mirov xwe tê de vedişêre, tê de dihewe) m (II) xwarineke rûnî ya ku ji arvanê gilgilan tê çêkirin
kaçamak (ii) xwarineke rûnî ya ku ji arvanê gilgilan tê çêkirin
kaçamak yapmak 1) revokî kirin, xwe qelizandin 2) zexelî kirin, revokî kirin
kaçamak yol (veya kaçamak yolu) rê dan berê
kaçamaklı bi revokî, bi kevilokî, bi zexelî rd
bi revokî, bi kevilokî, bi zexelî rd
kaçan balık büyük olur mirî dimire hê qûnzêrîn dibe
kaçanın anası ağlamamış ê ku xwe nake tiştan diya wî lawo nake
kaçar çend, çend lib *bu evin kaçar odası var? çend odeyên vî xaniyî hene? *her birinden kaçar tane aldınız? we ji her yekê çend lib stendin? rz/rd
çend, çend lib * bu evin kaçar odası var? çend odeyên vî xaniyî hene? * her birinden kaçar tane aldınız? we ji her yekê çend lib stendin? rz/rd
kaçaraktan reverev h
reverev h
kaçgöz xwe jêgirtin (li gor rêzikên îslamî wegirtina jinan ji mêran digirin) m
xwe jêgirtin (li gor rêzikên îslamî xwegirtina jinan ji mêran digirin) m
kaçı çend, çendî, çendê ..., çiqasê ... *bunların kaçı sana ait? çendê wê ên te ne? *kaçına belge verdin? te belge da çend heb ji wan? c/n
çend, çendî, çendê ..., çiqasê ... * bunların kaçı sana ait? çendê wê ên te ne? * kaçına belge verdin? te belge da çend heb ji wan? c/n
kaçık 1.dafilîn. 2.şêt, dîn.
1. filitî, ferqizî (ê ku bi aliyekî de şiqitiye, pal daye) rd 2. dafilî, filitî, filitandî *ayağında kaçık bir çorap vardı di piyê wê de goreyeke filitî hebû rd3. kurfût, kawik, aqilwinda, filitî, filitandî, aqilkêm, aqilberdayî, xêtik, şêtik, dînikî (mec) rd 4. filitandî (cihê ku çavî ketiyê, mîna gore û qazaxan) m
kaçık olmak pê re hebûn
kaçıkça xêtikî, dînikî, hinek filitandî rd/h
xêtikî, dînikî, hinek filitandî rd/h
kaçıklık şêtî, dînî.
1. filitîbûn, ferqizîbûn 2. dafilînîbûn, filitandîbûn 3. şêtikîbûn, dînîkîbûn, filitandîbûn, xêtikîbûn (mec) m
1. filitîbûn, ferqizîbûn 2. dafilînîbûn, filitandîbûn 3. şêtikîbûn, dînîkîbûn, filitandîbûn, xêtikîbûn (mec) m
kaçılmak 1. revîn l/ngh 2. xwe dan alî *kaçılın, araba geliyor xwe bidin alî, erebe tê l/bw
1. revîn l/ngh 2. xwe dan alî * kaçılın, araba geliyor xwe bidin alî, erebe tê l/bw
kaçımsamak xasûkî kirin, zexelî kirin l/gh
xasûkî kirin, zexelî kirin l/gh
kaçımsar xasûk, zexel rd
xasûk, zexel rd
kaçın kurası her diranê (wî) salek hatine, piyê xwe di gelek lepikan de kotiye, gelek gêreyên giran dîtine
kaçıncı ya/yê çendan?
1. çendemîn, çendan *kaçıncı katta oturuyorsunuz hûn di qata çendan de rûdinên? 2. çend car, cara çendan (gava ku hevok, ne hevoka pirsyarkî be) *bu kaçıncı gelişim ev cara çendan e ku ez têm rz/rd
1. çendemîn, çendan * kaçıncı katta oturuyorsunuz hûn di qata çendan de rûdinên? 2. çend car, cara çendan (gava ku hevok, ne hevoka pirsyarkî be) * bu kaçıncı gelişim ev cara çendan e ku ez têm rz/rd
kaçınık şermoke, revok, kûvî (kesê ku ji miovan direve, wisa melûsankî ye) rd
şermoke, revok, kûvî (kesê ku ji mirovan direve, wisa melûsankî ye) rd
kaçınıklık şermoketî, revoktî, kûvîtî m
şermoketî, revoktî, kûvîtî m
kaçınılmaz misoger, çarenin.
jênerevîn, çarenîn, bivênevê rd
jênerevîn, çarenîn, bivênevê rd
kaçınma dirêxbûn, jêrevîn, xwevedan, xwejêdûrdan m
dirêxbûn, jêrevîn, xwevedan, xwejêdûrdan m
kaçınmak dirêxî, jê revîn.
dirêx bûn l/ngh, jê revîn l/ngh, xwe vedan l/ngh, xwe jê dûr dan l/bw *tehlikeli işlerden kaçınıyor xwe ji tiştên xeternak dûr dide
dirêx bûn l/ngh, jê revîn l/ngh, xwe vedan l/ngh, xwe jê dûr dan l/bw * tehlikeli işlerden kaçınıyor xwe ji tiştên xeternak dûr dide
kaçıntı 1. hilî (karika ku berî qewlê xwe zaye) 2. kêzîn (ê ku di ber tiştekî de kêzîn dike)m
1. hilî (karika ku berî qewlê xwe zaye) 2. kêzîn (ê ku di ber tiştekî de kêzîn dike) m
kaçırılmak hatin revandin, hatin verevandin l/tb
hatin revandin, hatin verevandin l/tb
kaçırış revandin (kar û awayê revandinê) m
revandin (kar û awayê revandinê) m
kaçırma 1. revandin 2. lêbihurîn, lêderbasbûn 3. jêman, berdan 4. jidestberdan 5. bazdan 6. jêrevandin 7. têdeçûn, têde avêtin 8. pêdeçûn 9. berdan, pêde berdan 10. firandin 11. jêveşartin m
1. revandin 2. lêbihurîn, lêderbasbûn 3. jêman, berdan 4. jidestberdan 5. bazdan 6. jêrevandin 7. têdeçûn, têde avêtin 8. pêdeçûn 9. berdan, pêde berdan 10. firandin 11. jêveşartin m
kaçırmak revandin.
1. revandin, verevandin *uykumu kaçırdı xewa min revand l/gh 2. lê derbas bûn, li xwe derbas kirin (nekirina karekî di wext de) *ilâcın saatini kaçırdım min saeta îlacê li xwe derbas kir l/gbw 3. jê man l/ngh , berdan l/gh (di wext de negihîştin tiştekî) *arabayı kaçırdım ez ji erebeyê mam *maçı kaçırdım ez ji maçê mam *filmi kaçırmış, ona üzülüyor ji fîlm maye loma bi ber dikeve *onun hiç bir filmini kaçırmamışım min tu fılmekî wî bemedaye 4. revandin (bi darê zorê tiştek digel xwe birin) *kız kaçırdı keç revand l/gh 5. (ji dest) revandin, ji dest filitîn, ji dest xwe berdan, jê sûd wernegirtin) *bu fırsatı da kaçırdık me ev fersend jî ji dest xwe revand l/gh 6. baz dan *söylene söylene adamı kaçırdı hingî pê de kire pitepit mêrik baz da l/gh 7. revandin (bi dizîka, bêyî ku xeberê bidin yekî tiştek birin) *eşyayı gümrükten kaçırdılar eşya ji gumrikê revandin 8. jê revandin, revandin (bi riyên neqanûnî) *yurt dışına mal kaçırıyorlar mal direvînin derveyî welat 9. di ber de çûn, di ber de avêtin, di ber de çûn, tê de çûn (ji bo çizirandin, kêzandinê) *çakmak gaz kaçırıyor gaz di heste de diçe l/bw 10. zêde pê de çûn l/bw, zêde xwarin l/gh *yemeği fazla kaçırmışım, rahatsız oldum min zêde xwarin xwariye, ez pê aciz bûm 11. pê de çûn, pê de berdan (binê xwe de) berdan *donuma kaçırdım min berda nav derpiyê xwe l/bw 12. revandin, firandin (cinoyî bûn, dînikî bûn) *zavallı aklını kaçırmış rebeno aqilê xwe firandiye l/gh 13. filitîn (gava ku bi hacetekî mirov kar bike û ji dest mirov bifilite û bibe sedemê zerarê) *ustrayı elimden kaçırdım, suratımı kestim dûzan ji dest min filitî, min rûyê xwe biri l/gh 14. jê veşartin *karısını benden kaçırıyor jina xwe ji min vedişêre l/gh
1. revandin, verevandin * uykumu kaçırdı xewa min revand l/gh 2. lê derbas bûn, li xwe derbas kirin (nekirina karekî di wext de) * ilâcın saatini kaçırdım min saeta îlacê li xwe derbas kir l/gbw 3. jê man l/ngh , berdan l/gh (di wext de negihîştin tiştekî) * arabayı kaçırdım ez ji erebeyê mam * maçı kaçırdım ez ji maçê mam * filmi kaçırmış, ona üzülüyor ji fîlm maye loma bi ber dikeve * onun hiç bir filmini kaçırmamışım min tu fîlmekî wî bernedaye 4. revandin (bi darê zorê tiştek digel xwe birin) * kız kaçırdı keç revand l/gh 5. (ji dest) revandin, ji dest filitîn, ji dest xwe berdan, jê sûd wernegirtin) * bu fırsatı da kaçırdık me ev fersend jî ji dest xwe revand l/gh 6. baz dan * söylene söylene adamı kaçırdı hingî pê de kire pitepit mêrik baz da l/gh 7. revandin (bi dizîka, bêyî ku xeberê bidin yekî tiştek birin) * eşyayı gümrükten kaçırdılar eşya ji gumrikê revandin 8. jê revandin, revandin (bi riyên neqanûnî) * yurt dışına mal kaçırıyorlar mal direvînin derveyî welat 9. di ber de çûn, di ber de avêtin, di ber de çûn, tê de çûn (ji bo çizirandin, kêzandinê) * çakmak gaz kaçırıyor gaz di heste de diçe l/bw 10. zêde pê de çûn l/bw, zêde xwarin l/gh * yemeği fazla kaçırmışım, rahatsız oldum min zêde xwarin xwariye, ez pê aciz bûm 11. pê de çûn, pê de berdan (binê xwe de) berdan * donuma kaçırdım min berda nav derpiyê xwe l/bw 12. revandin, firandin (cinoyî bûn, dînikî bûn) * zavallı aklını kaçırmış rebeno aqilê xwe firandiye l/gh 13. filitîn (gava ku bi hacetekî mirov kar bike û ji dest mirov bifilite û bibe sedemê zerarê) * ustrayı elimden kaçırdım, suratımı kestim dûzan ji dest min filitî, min rûyê xwe birî l/gh 14. jê veşartin * karısını benden kaçırıyor jina xwe ji min vedişêre l/gh
kaçırtmak dan revandin l/lb
dan revandin l/lb
kaçış 1. rev 2. bez sp/m
1. rev 2. bez sp/m
kaçışma teriqîn, terq m
teriqîn l/gh (terq lê ketin, ji hev de bela bûn, bi hev de revîn l/b w)
teriqîn, terq m
teriqîn l/gh (terq lê ketin, ji hev de bela bûn, bi hev de revîn l/bw)
kaçışmak tevrevîn.
kaçkın revoke, revok, bazdanok, revrevok rd
revoke, revok, bazdanok, revrevok rd
kaçkınlık revoketî, revokî, bazdanokî, revrevokî m
revoketî, revokî, bazdanokî, revrevokî m
kaçlı 1. çendek 2. çend salî rd
1. çendek 2. çend salî rd
kaçlık 1. çendêk (di şûna çend kîloyî, çend metreyî, çend santîmî .... de) 2. çend salî rd
1. çendêk (di şûna çend kîloyî, çend metreyî, çend santîmî .... de) 2. çend salî rd
kaçma rev, revîn.
rev, revîn m
rev, revîn m
kaçmak 1. revîn, verevîn (bêyî ku agahî bide yekî ji cihê xwe çûn) *kızları evden kaçmış keça wan ji malê reviye 2. revîn (baz dan û çûn xwe di cihekî de veşartin) *kedi bizi görünce hemen içeriye kaçtı gava ku pisîkê em dîtin hema reviya çû kete hundir 3. revîn, jê revîn (xwe nîşanî kesekî nedan, xwe ji ber yekî dan alî) *babasından sürekli kaçıyordu tim ji bavê xwe direviya 4. (jê) revîn (ji ber zor û zehmetê xwe dan alî) *ben işten kaçmam ez ji kar narevim 5. jê çûn, tê re çûn *kazandan islim kaçıyor hilm û gulm di sîtilê re diçe 6. revîn, filitîn (ji bo gore û tiştên wisa) *çorabım kaçtı goreya min reviya 7. ketin *kulağıma su kaçtı av kete guhê min 8. şemitîn, şiqitîn, çûn (bi aliyekî de şemitîn) *halı aşağıya kaçmış xalî bi jêr de şemitiye 9. qelizîn, revîn *arkadaşınız burdaydı, nereye kaçtı? hevalê we li virê bû, bi ku de reviya? 10. revîn (zû baz dan) 11. şikîn, şikestin *keyfim kaçtı kêfa min şikiya 12. ber pê de çûn *bu renk yeşile kaçıyor ev reng ber bi kesk ve diçe l/bw 13. xwe jê girtin *gelin kayın babasından kaçıyor bûkê xwe ji xezûrê xwe digire l/bw 14. revîn (jin, keça ku li ber malbata xwe radibe û bi pey yekî dikeve) *kız herifin birine kaçmış keçik reviyaye bi pey yekî ketiye) l/ngh 15. ji reng ketin, ji reng çûn l/bw 16. şihitîn, filitîn (bêhemdî gotin ji devê yekî derketin) *ağzımdan kaçtı ji devê min filitî l/ngh 17. hatin (wek lêkera alîkar) l/ngh
kaçmaktan kovalamaya vakit olmamak li pey (tiştekî) reviya yê din ma
kaçmaya yeltenmek xwe dan revê, çav berdan revê
kaçta di çendan de (ji bo saetê) *dün kaçta yattın? do di çendan de raketî?
kada qeda *kadan alam ez qeda te bigirim m
qeda * kadan alam ez qeda te bigirim m
kadana qedene (çisnekî hespê gir e) n
kadana gibi qedene, wekî qedene ye (ji bo jina daldore)
kadar qas, heta.
1. qedar, qas, qand, qende, çend, bi qasî, bi qandî, temet (di pileya, di dereceya tiştekî de) *balıkçılık kadar para bu işte yok bi qandî masîgiriyê pere di vî îşî de tune 2. qedar, qas, qand, bi qasî, bi qandî, ew çend, ew hinde, çendîn, hinde (ji bo mezinî û zerengiyê) *boyu senin kadar idi=telê wê bi qasî te bû *avuç içi kadar yer cihekî bi qandî kefa dest 3. ta, heta, heya, hetanî, heyanî *o gelene kadar eşyayı bekle heta ku ew bê li ber eşya be *saat ona kadar sokakları gezdi heyanî saet dehan li kuçeyan geriya 4. wekî, mîna, bîna, fîna, nola, nala *teşekkür ederim, almış kadar oldum spas dikim, wekî ku min stendibe 5. qedar, qas, çendî, hingî, ew çend, çende, ew hinde *o kadar sevindim ki.. ew çend kêfa min hat ku... 6. qeder, qas, qand, bi qasî, bi qandî (mawe dinimîne) *üç ay kadar orada kaldım qederê sê mehan, li wir mam 7. qeder, qas, qand, bi qasî, bi qandî, ew çend, ew hinde (mixdar û pileyê dinimîne) *bu kadarını da düşünmemiştim ez ew çend jî nehizirîbûm *o kadan da yeter ew qas jî bes e nd 8. qedar, qas, qand, bi qasî, bi qandî (bi rengdêrên îşarkî re û beriya hejmarekê gava bê bikaranîn çendahiyeke nebinavkirî dinimîne) *çeşmenin önünde yüz kadar insan birikmişti li ber kaniyê qederê sed kesî li hev piçikîbûn d
1. qedar, qas, qand, qende, çend, bi qasî, bi qandî, temet (di pileya, di dereceya tiştekî de) * balıkçılık kadar para bu işte yok bi qandî masîgiriyê pere di vî îşî de tune 2. qedar, qas, qand, bi qasî, bi qandî, ew çend, ew hinde, çendîn, hinde (ji bo mezinî û zerengiyê) * boyu senin kadar idi telê wê bi qasî te bû * avuç içi kadar yer cihekî bi qandî kefa dest 3. ta, heta, heya, hetanî, heyanî * o gelene kadar eşyayı bekle heta ku ew bê li ber eşya be * saat ona kadar sokakları gezdi heyanî saet dehan li kuçeyan geriya 4. wekî, mîna, bîna, fîna, nola, nala * teşekkür ederim, almış kadar oldum spas dikim, wekî ku min stendibe 5. qedar, qas, çendî, hingî, ew çend, çende, ew hinde * o kadar sevindim ki.. ew çend kêfa min hat ku... 6. qeder, qas, qand, bi qasî, bi qandî (mawe dinimîne) * üç ay kadar orada kaldım qederê sê mehan, li wir mam 7. qeder, qas, qand, bi qasî, bi qandî, ew çend, ew hinde (mixdar û pileyê dinimîne) * bu kadarını da düşünmemiştim ez ew çend jî nehizirîbûm * o kadarı da yeter ew qas jî bes e nd 8. qedar, qas, qand, bi qasî, bi qandî (bi rengdêrên îşarkî re û beriya hejmarekê gava bê bikaranîn çendahiyeke nebinavkirî dinimîne) * çeşmenin önünde yüz kadar insan birikmişti li ber kaniyê qederê sed kesî li hev piçikîbûn d
kadastro qedestro.
kadastro, qedestro m
kadastro memuru karmendê kadastroyê, memûrê kadastroyê
kadastrolamak kadastro kirin l/gh
kadastro kirin l/gh
kadastrolanmak kadastro bûn (hatin kadastrokirin) l/ngh
kadastro bûn (hatin kadastrokirin) l/ngh
kadastroya geçmek hatin kadastrokirin
kadavra kelaş.
qeltax, kelaş, kelax, kadavra n
qeltax, kelaş, kelax, kadavra n
kadayıf qedayif.
qedayîf n
qedayîf n
kadayıfçı 1. qedayîfiroş 2. qedayîfvan (ê ku qedayîf çêdike) nd/nt
1. qedayîfiroş 2. qedayîfvan (ê ku qedayîf çêdike) nd/nt
kadayıfçılık 1. qedayîfiroşî 2. qedayîfvanî m
1. qedayîfiroşî 2. qedayîfvanî m
kadeh bade, piyale.
1. piyale, badîn, îstekan, qedeh 2. badîn, qedeh (mîxdara araqê ya di qedehê de) m
kadeh arkadaşı hevalê hev ê arax vexwarinê
kadeh kaldırmak badîn rakirin, qedeh bilind kirin
kadeh tokuşturmak badîn li hev xistin, qedeh li hev xistin
kadehçik kovik, kumik *palamut meşesinin kadehçikleri kovikên belotên maziyan
kovik, kumik * palamut meşesinin kadehcikleri kovikên belotên maziyan
kadem gav.
1. pê, pêg *odanın genişliği ondört kadem firehiya odeyê çardeh pê ye nd 2. pê, pê û par, qudoş, yom (mec) n
1. pê, pêg * odanın genişliği ondört kadem firehiya odeyê çardeh pê ye nd 2. pê, pê û par, qudoş, yom (mec) n
kademe pêling.
pêling, pêpelûk, paplûk, niqir, qedeme m
kademe ilerlemesi pêşketina qedemeyan, pêşveçûna pileyan
kademe kademe 1) pêling pêling, paplûk bi paplûk, pêk bi pêk 2) pile bi pile, derece bi derece, qedeme bi qedeme
kademeli bipêling.
1. bi pêling, bi pêpelûk 2. piledar, merhale rd
1. bi pêling, bi pêpelûk 2. piledar, merhale rd
kademgâh qedemgeh, daşir m
qedemgeh, daşir m
kademhane pêgeh, avrêj, qedemgeh m
pêgeh, avrêj, qedemgeh m
kademli bipêûpar, biyom, biqudoş rd
kademli olsun! bi pê û par be!
kademsiz bêpêûpar, bêqudoş, bêyom rd
bêpêûpar, bêqudoş, bêyom rd
kademsizlik bêpêûparî, bêqudoşî, bêyomi m
bêpêûparî, bêqudoşî, bêyomî m
kader bext.
1. bext n, çarenûs m, semivîs m, gihev m, sefnivişt m, qeder 2. bext n, qeder m (bextêbireş, bêtalihî) (mec) *kader ağını örüyordu qederê tevna xwe dihonand
kader birliği hembextî, hemqeder
kaderci bextparêz, qederparêz, qederperest, fatalîst fel/rd
bextparêz, qederparêz, qederperest, fatalîst fel/rd
kadercilik bextparêzî, qederparêzî, qederperestî, fatalîzm m
bextparêzî, qederparêzî, qederperestî, fatalîzm m
kaderiye qederiye (felsefeya îslamî ya ku dibêje ku her kes azad e û qeder tune) m
qederiye (felsefeya îslamî ya ku dibêje ku her kes azad e û qeder tune) m
kadı qazî.
qadî, qazî n
qadî, qazî n
kadı lokması loqmeqadî m
kadı lokması loqmeqadî m
kadife qedîfe, dêmî, şîfon.
1. mexmûr, mexmer, dêmî, qedîfe n 2. mexmûr, mexmer, dêmî, qedîfe (tiştê ku ji qumaşê qedîfe hatiye çêkirin) rd
çiçeği gulqedîfe, gula çavêşê, gula caferî, êstper bot/m
kadife çiçeği gulqedîfe.
gulqedîfe, gula çavêşê, gula caferî, êstper bot/m
kadife elbise dêra mexmerî
kadife eldivenle vurmak bi pembû (yek) şerjê kirin
kadife gibi nermikî, nermikî wekî pembû, dengê qedîfe (ji bo deng û ten) *kadife gibi bir sesi var dengekî wê yê nermikî heye *çocukları cildi kadife gibidir canê zarokan nermikî ye mîna pembû
kadifeleşmek nerm bûn l/ngh, kela (yekî) danîn l/bw
nerm bûn l/ngh, kela (yekî) danîn l/bw
kadılık 1. qadîtî, qazîtî 2. qadîtî, qazîtî (herêma di nav sînorê parêzgahê de ku qadiyek tenê li dozên wê dinêre) m
1. qadîtî, qazîtî 2. qadîtî, qazîtî (herêma di nav sînorê parêzgahê de ku qadiyek tenê li dozên wê dinêre) m
kadim bastan.
dêrin, bastan, berin, kevnare, qedîm rd
dêrin, bastan, berîn, kevnare, qedîm rd
kadın jin, pîrek.
1. jin, jinik, pîrek, afret (mirova mê ya gihîştî, dijraberê mêr) m 2. jin, pîrek, afret (keça zewicî) m 3. xanim, xatûn (wekî inwan) m 4. jin, hürmet (kesa ku ji hêla dayiktî û gerandina kar û barê malê ve xwey qabiliyet e) rd 5. jinik, jin (di şûna xizmetkar de) (mec)
kadın avcısı xapînokê jinan, jinxapînok
kadın ayakkabısı sola jinan
kadın berberi berberê jinan
kadın boşamak jin berdan
kadın budu bnr kadınbudu
kadın düşkünü jinperest
kadın elbisesi kincê jinan, cilê jinan
kadın göbeği bnr kadıngöbeği
kadın hizmetçi qerwaş.
kadın kadına jin bi jinan re
kadın nine 1) dapîr, pîrik 2) pîrejin
kadın olmak 1) bûn jin (qîza ku êdî dibe jin 2) bûn jin, bûn jina malan
kadın terzisi terziyê jinan
kadın tumanı serçok, berşo
kadın tuzluğu bnr kadın­tuzluğu
zerîşk bot/m
zerîşk bot/m
kadınbudu çeşîdek kofteyan ku di hêkan didin û paşê di rûn de diqijilînin
çeşîdek kofteyan ku di hêkan didin û paşê di rûn de diqijilînin
kadınca jinane,jinwarî, jinankî rd/h
jinane, jinwarî, jinankî rd/h
kadıncık jinkok *kadın var kadıncık var jin hene jinikok jî hene
jinikok, rebenok (ji bo jina û hûrikî û belengaz) rd
jinikok, rebenok (ji bo jina û hûrikî û belengaz) rd
kadıncıl jinperest, jindost (kesê ku miriye jinan e) rd
jinperest, jindost (kesê ku miriyê jinan e) rd
kadıngöbeği şîraniya ji hevîr a ku navoka wê qul e
şîraniya ji hevîr a ku navoka wê qul e
kadının fendi erkeği yendi jin bifen in, ber serê wan tije ta û ben in, jin bifen in
kadının yüzünün karası erkeğin elinin kınası ji jinan re qebehet e, ji mêran re tomet e
kadınlar hamamı 1) hemama jinan 2) mala dawetê (cihê ku pir lê wîrewîr heye, dengê kesî naçe kesî)
kadınlaşma jinbûn m
jinbûn m
kadınlaşmak ketin dar û derbê jinan, dar û derbê jinan lê xistin, bûn wekî jinan l/bw
ketin dar û derbê jinan, dar û derbê jinan lê xistin, bûn wekî jinan l/bw
kadınlı erkekli jinemêr, bi jinemêr
kadınlık 1. jinanî, jinantî, jinîtî, jinbûnî (rewşa jinbûnê) 2. jinantî, jinîtî (xwey fazîlet) m
1. jinanî, jinantî, jinîtî, jinbûnî (rewşa jinbûnê) 2. jinantî, jinîtî (xwey fazîlet) m
kadınsı 1. jinokî, jinwarî 2. arîle, elohermet (mêrê ku wekî jinan e) rd
1. jinokî, jinwarî 2. arîle, elohermet (mêrê ku wekî jinan e) rd
kadınsılık 1. jinokîtî, jinwarîtî 2. arîletî, elohermet! m
1. jinokîtî, jinwarîtî 2. arîletî, elohermetî m
kadınvari jinankî h
jinankî h
kadir (I) 1. qedr, qîmet m 2. qerd ast/m (II) 1. kara, şiyandar, tiwandar, tiwana, qadir 2. qadir, kara (yek ji sifatên Xwedê) rd
kadir bilen qedirgir, qedirzan
kadir gecesi şeva qedrê, leyletul qedr
kadir olmak kara bûn, şiyandar bûn, qadir bûn
kadirbilir qedirzan, qedirgir, qedirşînas rd
kadirbilir olmak riya (tiştan an jî kesan) zanîn, çav bi serê (yekî) ve hebûn, bi rê û rêzanan zanîn
kadirbilirlik qedirzanî, qedirgirî, qedirşînasî m
qedirzanî, qedirgirî, qedirşînasî m
kadırga cure keştiya cengê ku hem bi xêliyê û hem jî bi bêrikan bi rê de diçe
kadırgarcure keştiya cengê ku hem bi xêliyê û hem jî bi bêrikan bi rê de diçe
kadirî Qadirî (kesê ji terîqeta ?êx Ebdulqadirê Gêlanî) nd/nt
Qadirilik (terîqeta ku di sedeyê XII. de ji hêla ?êx Ebdulqadirê Gêlanî ve hatiye avakirin) m
Qadirî (kesê ji terîqeta Şêx Ebdulqadirê Gêlanî) nd/nt
Qadirîlik (terîqeta ku di sedeyê XII. de ji hêla Şêx Ebdulqadirê Gêlanî ve hatiye avakirin) m
kadirşinas qedirzan, qedirgir, qedirşînas rd
qedirzan, qedirgir, qedirşînas rd
kadirşinaslık qedirzanî, qedirgirî, qedirşînasî m
qedirzanî, qedirgirî, qedirşînasî m
kadit 1. qirûdî, qels, lewaz rd 2. goştê ku hinek li ber tavê an jî agir hatiye hişkkirin nd
kaditi çıkmak postê (yekî) li ser hestiyan mabûn
kadmiyum kadmiyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomî 48, giraniya wê ya atomî 112,40, siftiya wê 8,6 û di 320° C'yî de dihele; kurtebêja wê Cd ye kîm/m
kadmiyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomî 48, giraniya wê ya atomî 112,40, siftiya wê 8,6 û di 320¼ C’yî de dihele; kurtebêja wê Cd ye kîm/m
kadran seynik.
seynik, sînok, gûsk *saat kadranı seynika saetê m
seynik, sînok, gûsk * saat kadranı seynika saetê m
kadrat 1. kadrat (parçeyê metal ku di tîprêziyê de dikin nava tîpan) 2. kadrat (di çapgeriyê de yekeya pîvana navberiya tîpan) m
1. kadrat (parçeyê metal ku di tîprêziyê de dikin nava tîpan) 2. kadrat (di çapgeriyê de yekeya pîvana navberiya tîpan) m
kadril 1. kadril (danseke berê ya ku li salonê tê leyîstin) 2. kadril (muzîka vê dansê) m
1. kadrîl (danseke berê ya ku li salonê tê leyîstin) 2. kadrîl (muzîka vê dansê) m
kadrini bilmek qedrê (yekî) girtin, qedrê (yekî) zanîn, riya (yekî) zanîn
kadro 1. kadro, kadr 2. kadro (lîsteya kadroyê) *kadro dolu kadro tije ye nd/nt
kadro yetiştirmek kadro gihandin
kadrolu bikadro, kadrodar rd
bikadro, kadrodar rd
kadrosuz bêkadro rd
bêkadro rd
kadrosuzluk bêkadrotî m
bêkadrotî m
kadük kevnbûyî, jiqîmetketî rd
kadük olmak bi guherina civata qanûnçêkeran, ji qîmet ketina pêşnûmaqanûnên ku berê hatibûn pêşkêşkirin
kaf dağı Çiyayê Qaf û Kaf nd
Çiyayê Qaf û Kaf nd
kaf kafaya vermek serî dan ser hev, serê xwe kutan hev
kafa serî.
1. serî, ser, kur, qaf, qehf, totik, qoq (bi taybetî serê mirovan) 2. serî, ser, kur, qaf, qehf (ji bo heywanan beşa ku ji dev, guh, çav û poz tê) 3. serî, ser, qaf, qehf (di şûna zîhniyetê) (mec) *bu kafayla bir şey yapamazsın tu bi vî seriyî nikarî tiştekî bikî 4. serî, ser, qaf, qehf (di cihê zêhn û jîriyê de) 5. serî, qaf (di şûna bîr û hafiza de) 6. kele *makînanın kafası keleyê makineye 7. xara mezin n
kafa çekmek bnr kafayı çekmek
kafa çıkışı bi seriyan rabûn topê
kafa cilalamak serî xweş kirin, arax vexwarin, alkol vexwarin
kafa değiştirmek bnr kafayı değiştirmek
kafa dengi li gorî qafê hev
kafa derisi Çermê serî. Çermê qafê.
kafa dinlemek serê xwe seqirandin, serê xwe rihet kirin
kafa göz yarmak hey car herimandin, hey car lewitandin, hey car edem kirin, ser û çav kirin ka
kafa içi bnr kafa tası
bnr kafa tası
kafa kâğıdı (kafa koçanı) bnr kafa kâğıdı
nasname, cizdanê nifûsê, huwiyet m
nasname, cizdanê nifûsê, huwiyet m
kafa kalmamak serî pê ve neman, hiş û mêjî pê re neman, serê (yekî) neman, qafê (yekî) neman
kafa kırmak serî şikandin
kafa koparmak serî hilqetandin
kafa patlatmak serî li serê teqandin, qaf a li serê teqandin
kafa sallamak serî hejandin, serî jê re hejandin, jê re gotin ê
kafa sesi dengê serî, sewta serî
kafa şişirmek serê (yekî) birin, hişê (yekî) birin, serî li (yekî) werimandin
kafa tasçı kiloxperest, qoqperest, qiloxparêz nd/rd
kafa tasçılık kiloxperestî, qiloxparêzî m
kafa tası kilox.
kafa tutmak serî pê re kişandin, serî jê re dananîn, jê re kêm nekirin, li ber rabûn, li ber pozê (yekî) rabûn, serê xwe li (yekî) herikandin
kafa ütülemek serê (yekî) birin, hişê (yekî) birin
kafa vurmak serî lê xistin (an jî dan), qaf lê xistin
kafa yok! qafa tune, seriyekî bêmêjî ye, qafayekî bêmêjî ye
kafa yormak serî li serê êşandin
kafadan atmak nefilandin.
ji serê xwe gotin, ji qafê xwe avêtin, ji qafê xwe gotin
kafadan gayri müsellâh serê (yekî) ne temam e, qafê (yekî) ne temam e, mêjiyê (yekî) ne temam e
kafadan kontak ji qafayê xwe ve ne mezbût e, bêkeys
kafadar hogir.
qafadar nd/nt
qafadar nd/nt
kafadarlık qafadarî m
qafadarî m
kafalı 1.biserî. 2.jîrek.
1. biserî, biqafa (ê ku serê wî heye) 2. ser (ê ku serê wî di şeklekîi de ye) *uzun kafalı sertûjik 3. biqafa, jîr, jîrek, zîrek (mec) *kafalı adam merivekî biqafa ye rd
1. biserî, biqafa (ê ku serê wî heye) 2. ser (ê ku serê wî di şeklekîi de ye) * uzun kafalı sertûjik 3. biqafa, jîr, jîrek, zîrek (mec) * kafalı adam merivekî biqafa ye rd
kafalılık lasarî, serhişkî
kafası almamak 1) hişê (yekî) negirtin, qafê (yekî) negirtin (pê serwext nebûn) 2) neketin serê (yekî), neketin qafê (yekî), neketin hişê (yekî), aqilê (yekî) nebirîn (pê bawer nekirin)
kafası bozulmak qafa avêtin, hiş avêtin (hêrsa yekî rabûn)
kafası bulanmak serê (yekî) tev li hev bûn, mêjiyê (yekî) li hev qelibîn, hişê (yekî) li hev qelibîn
kafası çalışmak serê (yekî) xebitîn, qafê (yekî) şixulîn
kafası dönmek 1) hişê (yekî) çûn, hiş avêtin 2) qafayê (yekî) çûn, li hev qelibîn
kafası dumanlı (veya kafası dumanlanmak) 1) serê (yekî) xweş e 2) serê (yekî) wekî dolab e, serê (yekî) werimiye (gava ku nikaribe ji nava gelş û xayilên xwe derkeve)
kafası durmak sere (yekî) sekinin, hişê (yekî) sekinîn, qafê (yekî) sekinîn
kafası düzelmek hişê (yekî) hatin serê (wî), hişê yekî) hatin cih, serê (yekî) seqirîn
kafası işlemek serê (yekî) xebitîn, qafê (yekî) şixulîn
kafası kazan olmak serî lê bûn tevnî, serî lê bûn dolab, serê (yekî) bûn wekî dolab man
kafası kızmak (1 şîrove)serê (yekî) hêrs bûn
kafası şişmek 1) qafê (yekî) werimîn, serî lê werimîn (ji ber hişnegirtina tiştekî) 2) serî lê bûn dolab, serî lê werimîn, guhê (yekî) çûn (ji ber hêwirze û xirecirê)
kafası takılmak hişê (yekî) pê de çûn, di hişê (yekî) de bûn
kafası yerinde olmamak serê (yekî) neseqirandî bûn, hişê (yekî) ne li cih bûn, qafê (yekî) ne li cih bûn
kafası yerine gelmek serê (yekî) hatin cih, hişê (yekî) hatin cih, hişê (yekî) hatin serê (yekî), hişê xwe dan hev, qafê (yekî) hatin cih
kafasına dank etmek çingînî ji serê (yekî) çûn h
(veya kafaya dank demek) reqîn ji serê (yekî) çûn
kafasına koymak kirin serê xwe, kirin qafê xwe, kirin hişê xwe, xistin serê xwe
kafasına sığmamak neniçilîn serê (yekî), di serê (yekî) de bi cih nebûn, aqil negihandin (tiştekî)
kafasına söz girmemek 1) gotin di serê (yekî) de neçûn, gotin nakevin serê (yekî), gotin di qafê (yekî) de neçûn, gotin nakevin qafê (yekî) (ji bo kesê xêt û serhişk) 2) gotin di serê (yekî) de neçûn, gotin nakevin serê (yekî), gotin di qafê (yekî) de neçûn, gotin nakevin qafê (yekî) (ji bo kesê girîngî bi tiştan nade, di ser guhê xwe re diavêje)
kafasına takmak serê xwe jê êşandin, serê xwe pê êşandin, îşê xwe jê anîn
kafasına uymak li pey qafê (yekî) çûn
kafasına vur, ekmeğini elinden al lihêfa ser çavê wî jî birevînî deng nake, tu vî alî bixî aliyê dinê dide berê
kafasına vura vura bi lêxistinê, bi lêdanê, bi kotekî, bi darê zorê, bi qewetî cebrî
kafasına vurmak li mêjî xistin (ji bo alkol û tiştê wisa ku serxweşiyê çêdike)
kafasına yatmak bi serê (yekî) de çûn, ketin serê (yekî), di serê (yekî) de rûniştin
kafasından çıkarmak ji serê xwe derxistin, ji qafê xwe derxistin
kafasından geçirmek di serê xwe de derbas kirin, kirin qafayê xwe
kafasından şimşek çakmak 1) ji nişka ve bizdîn, tirkîn ji nava (yekî) çûn, mêjiyê (yekî) sekinîn 2) tiştek ketin mêjiyê (yekî), tiştek ketin aqilê (yekî), di aqilê (yekî) de tiştek çêbûn (ji bo gava ji nişka ve ramanek bê bîra mirov)
kafasından tutmak di serê xwe de girtin, di hişê xwe de girtin, di qafê xwe de girtin
kafasını ezmek serî pelaxtin
kafasını kaldırıp bakmak serî lê hildan
kafasını kaldırmak serî rakirin, serî hildan
kafasını kaşıyacak vakti olmamak wextê (yekî) tune ku serê xwe bixurîne
kafasını kullanmak serê xwe şixulandin, aqilê xwe xebitandin, qafê xwe şixulandin
kafasını kurcalamak di bîra (yekî) de bûn, hiş pê de bûn
kafasını önüne eğmek serê xwe kirin ber xwe, serê xwe beri ber xwe dan
kafasını şişirmek (yek) ji seriyan kirin, serê (yekî) werimandin, (yek) ji ser û guh kirin, guhê (yekî) birin, serê (yekî) birin, ji dev û guh kirin
kafasını sokmak serê xwe kirin (tiştekî) *kafasını sokacak bir damdan mahrum ji quleke ku serê xwe bikê jî mehrûm e
kafasını taştan taşa çarpmak serê xwe li vî dîwarî li wî dîwarî (an jî vî kevirî wî kevirî) xistin
kafasını toplamak serê xwe dan ev, qafê xwe dan hev, hişê xwe dan hev, hişê xwe gihandin hev
kafasını vurmak serê (yekî) lê xistin, serê (yekî) jê kirin
kafasının bir tahtası noksan olmak hinek bi (yekî) re hebûn, aqilê (yekî) kêm bûn, pê re hebûn, qafê (yekî) kêm bûn
kafasının dikine gitmek li qafayê xwe çûn, serhişkî kirin
kafasının tası atmak çav ji serî derketin, çavê (yekî) ji nav serî baz dan
kafasız 1. bêserî 2. bomik, totikvala, bêaqil (mec) rd
1. bêserî 2. bomik, totikvala, bêaqil (mec) rd
kafasızlık 1. bêserîbûn 2. bomikî, totikvalatî. bêaqilî (mec) m
1. bêserîbûn 2. bomikî, totikvalatî, bêaqilî (mec) m
kafatasçı kiloxperest, qoqperest, qiloxparêz nd/rd
kafatasçılık kiloxperestî, qiloxparêzî m
kafatası 1. kilox, qoq, cimcim, kapol, kolîş, cemcem, qepol, qaqot, qaqotê serî, qoqê serî ant/n 2. kundirê serî (argo)
kafatası çeper kemiği tasa serî
kafatası zirvesi tepika serî, tepa serî
kafaya koymak kirin serê xwe, di serê xwe kirin, di guhê xwe kirin
kafaya takmak serî kirin ser (yekî), rik avêtin (yekî), rik kutan (yekî), rika xwe dan (yekî), rik lê girê dan, lê bi kir bûn
kafayı (yere) vurmak 1) ketin nav cihan, ketin nav nivînan (ji ber nexweşînê) 2) serê xwe danîn (ji bo razanê)
kafayı bulmak qafa dîtin, serxweş bûn
kafayı çekmek serê xwe xweş kirin
kafayı değiştirmek serê xwe guhartin, aqilê xwe guhartin
kafayı dinlemek serê xwe seqirandin
kafayı takmak girê xwe di (yekî) dan, kîna xwe dan (yekî), rika xwe li (yekî) danîn
kafayı tütsülemek xwe serxweş kirin
kafayı vurup yatmak serê xwe danîn (razan)
kafayı yemek aqil avêtin, aqilê xwe xwarin
kafein kafeîn m
kafeîn m
kafes qefes.
1. rike, rakih, rekeh, rikew, qefes (rikeya ku ji têl, metal û şivikan hatiye çêkirin û mirov dikare hilgire) *kuş kafesi rikeya çûkan 2. rike, rakih, qefes (rakiha ku ji şivên hesinî ji bo ajelên hov û dirende hatiye çêkirin) *aslan kafesi qefesa şêran 3. hacîlok (ji bo sîperên pace û hw.) 4. bexdadî, navber (di camî û tekyayan de, cihê ku jin û mêran ji hev diqetîne) 5. hepsxane (argo) m
kafes gibi eynî texte ye (pir zeîf)
kafeşantan qehwexaneya bi alkol û heng
qehwexaneya bi alkol û heng
kafesçi 1. rikefiroş, qefesfiroş nd/nt 2. rikevan, qefesvan (ê ku çêdike) nd/nt 3. xapînosk (ê ku kesan dike defikan, wan dixapîne rd
1. rikefiroş, qefesfiroş nd/nt 2. rikevan, qefesvan (ê ku çêdike) nd/nt 3. xapînosk (ê ku kesan dike defikan, wan dixapîne rd
kafese girmek 1) ketin qefesê,ketin defikê (hatin xapandin) 2) ketin hepsê
kafese koymak (yek) kirin qefesê, (yek) xistin qefesê, bi xap yek kirin defikê)
kafeslemek (yek) kirin dafikê, (yek) kirin qefesê (ji bo xapandin û jêxwarinê) l/bw
(yek) kirin dafikê, (yek) kirin qefesê (ji bo xapandin û jêxwarinê) l/bw
kafesli 1. rikeadar, biqefes, birakih 2. rakihokî, qefesokî rd
1. rikeadar, biqefes, birakih 2. rakihokî, qefesokî rd
kafeterya kafeterya m
kafeterya m
kafi bes.
kafi gelmek têrî kirin, têrî (...) kirin, besî (...) kirin, qîm kirin, qîmî (...) kirin
kafi olmak bes bûn
kafile qefle.
1. qest, qewte, qefle, kewte, qest, qefîle 2. qefle, selef, xar m
1. qest, qewte, qefle, kewte, qest, qefîle 2. qefle, selef, xar m
kafir gawir.
kafir olmak bûn kafir
kafiye hevdeng.
beşavend, rêzbend, bare, qafiye wj/m
beşavend, rêzbend, bare, qafiye wj/m
kafiyeli bibeşavend, kêşsaz, biqafiye wj/rd
bibeşavend, kêşsaz, biqafiye wj/rd
kafiyesiz bêbeşavend, bêqafiye wj/rd
bêbeşavend, bêqafiye wj/rd
kafkasya Kafkasya, Qefqaz m
Kafkasya, Qefqaz m
kafkasyalı Kafkasyayî, Qefqazî nd/rd
Kafkasyayî, Qefqazî nd/rd
kaftan xiftan.
xeftan, qeftan n
xeftan, qeftan n
kafur ağacı dargwînî, dara kamfûrê
kağan key, xan n
key, xan n
kağanlık 1. keyîtî, xanedanî 2. qiralgeh, xannişîn m
1. keyîtî, xanedanî 2. qiralgeh, xannişîn m
kağıda dökmek li qelemê xistin
kağıda kaleme sarılmak rahiştin kaxiz û qelemê
kagir kargir, qesr, xaniyê ku ji kevir û tûxleyan hatiye çêkirin
kağıt kaxez.
1. kaxiz, kaxez 2. kaxiz, pisûle (kaxizê nivisandî) *oğlundan bir kâğıt gelmiş ji kurê wê kaxizek hatiye 3. kaxiz (kaxizê nivisandî yê azmûnê) 4. kaxiz (kaxizê îskambîlê) 5. wereqe, kaxiz (ji bo pereyê ka­xiz) 6. kaxiz, kaxizîn rd 7. kaxiz (belge, dokuman) n
kağıt açmak kaxiz vekirin
kağıt gibi (olmak) rengê (yekî) bûn wekî çiftexas, rengê (yekî) zer kirin wekî şimayê
kağıt kaplamak kaxez lê kirin.
kağıt oyunu leyîstika bi kaxizan
kağıt üzerinde olmak (kağıt üstünde olmak) (karek) li ser (yekî) man, (karek) di stûyê (yekî) de man
kağıtlamak 1. kaxiz lê pêçandin 2. kaxiz pê ve danîn, kaxiz lê xistin *duvarı kâğıtlamışlar kaxiz li dîwar xistine
1. kaxiz lê pêçandin 2. kaxiz pê ve danîn, kaxiz lê xistin * duvarı kâğıtlamışlar kaxiz li dîwar xistine
kağızman Qaqizman (Navçeyeke girêdayî Qersê)
kağnı parxêl.
gerdûm, gangilî, virxûn, kaşke, qanî, erebeya ga m
kağnı gibi gitmek tu dibêjî qey tu pêlî hêkan dikî, tu dibêjî qey kuliyan piyê te xwariye (ji bo kesê ku pir hêdî bi rê de diçe)
kağşak hizhizî, hilhilî, hidimî, jihevketî rd
hizhizî, hilhilî, hidimî, jihevketî rd
kağşama hizhizîn, hilhilîn, hedimîn m
hizhizîn, hilhilîn, hedimîn m
kağşamak 1. hizhizîn, hilhilîn, hedimîn (tiştê ku kevn bûye û êdî ber bi pelişînê ve diçe) 2. hilhilîn, hedimîn (ji bo tiştê ku hev ber dide, di cihê zîwanan de, di gehan de) 3. hilhilîn (pîr û kal bûn) 4. hilhilîn (ji bo kesê kuji hev de ketiye, lewaz û jar bûye) l/ngh
1. hizhizîn, hilhilîn, hedimîn (tiştê ku kevn bûye û êdî ber bi pelişînê ve diçe) 2. hilhilîn, hedimîn (ji bo tiştê ku hev ber dide, di cihê zîwanan de, di gehan de) 3. hilhilîn (pîr û kal bûn) 4. hilhilîn (ji bo kesê ku ji hev de ketiye, lewaz û jar bûye) l/ngh
kahin remilvan.
kahir 1. qehrker 2. sereta, çewsîner rd
kahır qantir, hêstir.
1. qehir, qehr m 2. kêferat, kul û keder, derd û xem n
kahır çekmek (veya kahrını çekmek) derdê (yekî) kişandin
kahır çekmemek (veya kahrını çekememek) derdê (yekî) nekişandin
kahir ekseriyet piraniya sereta
kahır etmek bnr kahretmek
kahir kuvvet hêza çewsîner, hêza sereta
kahır olmak bnr kahrolmak
kahır yüzünden lütfa uğramak xerabiya (yekî) lê bûn qencî
kahire Qahîre (paytextê Misrê).
kahırlanma kedirîn, kesirîn m
kedirîn, kesirîn m
kahırlanmak kedirîn, kesirîn l/ngh
kedirîn, kesirîn l/ngh
kahırlı kedirandî, kesirandî rd
kedirandî, kesirandî rd
kahkaha hurehur.
tîqetîq, tiketik, hirehîq, hirezîq, heqebok, hîqeqîk, hiretîq, tiqtiq, hirehir, hîqîn, pişkîn, tîqîn, pirqînî, hîqînî, pişke pişk, wişk, pirqîn, wişkowişko m
kahkaha atmak kirin tîqetîq, kirin hirehîq, tîqetîq kirin, hirehîq kirin, bûn hirehira (yekî), bûn tiketika (yekî), hirehir jê çûn, pirqînî jê çûn
kahkaha çiçeği lavlavka mor, gulborî bot/nd
lavlavka mor, gulborî bot/nd
kahkaha tufanı ken û kêf, hiretîq *kahkaha tufanını seyredin werin diyarê kenekenê, werin diyarê hiretîqê
kahkahadan kırılmak ji kenan xeriqîn, ji kenan zikopişto bûn
kahkahayı basmak (kahkahayı koparmak veya kahkahayı salıvermek) pişkîn pê ketin, pirqîn ketin (yekî), hîqîn pê ketin, tîqîn pê ketin, hîqîn jê çûn, tîqîn jê çûn, pişkîn jê çûn, tîqetîq jê çûn, hirehîq jê çûn, pirqînî pê ketin, pişkînî pê ketin
kahpe qehbik, felte.
1. forq, orispî, gandêr, felte, qehpe, qehpik, qap/qehp 2. bêbext, şermût, qehpe (kesê ku qels û qab jê re tune) nd/rd
kahpe dölü dolê qehpikê, pîçê beriya bavê
kahpe felek feleka bêbext, feleka xayîn, qorfelek, mîrata qorfelekê
kahpece 1. biforqîtî, bi qehpikî 2. bi bêbextî, bi qehpetî rd/h
1. biforqîtî, bi qehpikî 2. bi bêbextî, bi qehpetî rd/h
kahpelenme 1. forqîtîkirin, qehpetîkirin, orispîtîkirin 2. şermûtî kirin, qehpetîkirin, bêbextî m
1. forqîtîkirin, qehpetîkirin, orispîtîkirin 2. şermûtî kirin, qehpetîkirin, bêbextî m
kahpelenmek 1. forqîtî kirin, qehpetî kirin, orispîtî kirin 2. şermûtî kirin, qehpetî kirin, bêbextî kirin l/gh
1. forqîtî kirin, qehpetî kirin, orispîtî kirin 2. şermûtî kirin, qehpetî kirin, bêbextî kirin l/gh
kahpeleşme 1. forqikîbûn, qehpikîbûn 2. şermûtîbûn, qehpikîbûn (mec) m
1. forqikîbûn, qehpikîbûn 2. şermûtîbûn, qehpikîbûn (mec) m
kahpeleşmek 1. forqikî bûn, qehpikî bûn 2. şermûtî bûn, qehpikî bûn (mec) l/ngh
1. forqikî bûn, qehpikî bûn 2. şermûtî bûn, qehpikî bûn (mec) l/ngh
kahpelik 1. forqtî, forqîtî, gandêrî, orispîtî, felteyî, qehpetî 2. şermûtî, qehpetî, bêbextî (mec) m
kahpelik etmek (veya kahpelik yapmak) forqîtî kirin, gandêrî kirin, orispîtî kirin, qehpetî kirin, qehpikî kirin
kahraman gernas, leheng.
1. gernas, leheng, qehreman, pêlewan, egît, mêrxas (kesê ku di şer de an jî di tiştekî de bikêr bûye ) 2. gernas, leheng, qehreman, egît, mêrxas (kesê ku di bûyerekê de cihê wî yê giring heye) 3. gernas, leheng, qehreman wj (di çeşnên wêjeyê yên mîna roman, çîrok, şano û hwd. de kesê sereke nd/rd
1. gernas, leheng, qehreman, pêlewan, egît, mêrxas (kesê ku di şer de an jî di tiştekî de bikêr bûye ) 2. gernas, leheng, qehreman, egît, mêrxas (kesê ku di bûyerekê de cihê wî yê girîng heye) 3. gernas, leheng, qehreman wj (di çeşnên wêjeyê yên mîna roman, çîrok, şano û hwd. de kesê sereke nd/rd
kahramanca qehremane, lehengane, gernasane, gernaskî, qehremankî, bi lehengî, bi gernasî rd/h
qehremane, lehengane, gernasane, gernaskî, qehremankî, bi lehengî, bi gernasî rd/h
kahramanlaşma gernasbûn, lehengbûn, qehremanbûn m
gernasbûn, lehengbûn, qehremanbûn m
kahramanlaşmak bûn gernas, bûn leheng, bûn qehreman l/ngh
bûn gernas, bûn leheng, bûn qehreman l/ngh
kahramanlık gernasî, lehengî, qehremanî m
gernasî, lehengî, qehremanî m
kahredici qehrker, qehar rd
qehrker, qehar rd
kahretme 1. qehrkirin, suhirandin, perîşankirin 2. kesirandin, kedirandin 3. kesirîn 4. qehrkirin (ji bo nifir lêkirinê) m
1. qehrkirin, suhirandin, perîşankirin 2. kesirandin, kedirandin 3. kesirîn 4. qehrkirin (ji bo nifir lêkirinê) m
kahretmek beicandin.
1. qehr kirin, suhirandin, perişan kirin l/gh 2. kesirandin, kedirandin l/gh 3. kesirîn l/ngh 4. qehr kirin (ji bo nifir lêkirinê) l/gh
1. qehr kirin, suhirandin, perîşan kirin l/gh 2. kesirandin, kedirandin l/gh 3. kesirîn l/ngh 4. qehr kirin (ji bo nifir lêkirinê) l/gh
kahrı çekilir zehmeta (wî) tê kişandin, kêferata (wî) tê kişandin, hêjahî (wê) kêferatê ye
kahrı çekilmez derdê (yekî) nayê kişandin, kêferata (tiştekî) nayê kişandin
kahrından ölmek 1) ji kerban mirin, ji derdan mirin (ji bo biberketina pir) 2) kesirîn, ji kerban mirin, behicîn (mirin)
kahrolma 1. qehr bûn, qehirîn, suhirîn 2. kesirîn, qehrbûn, behicîn m
1. qehr bûn, qehirîn, suhirîn 2. kesirîn, qehrbûn, behicîn m
kahrolmak beicîn.
1. qehr bûn, qehirîn, suhirîn 2. kesirîn, qehr bûn, behicîn l/ngh *kahrolsun bila qehr bibe, bila bimire, bimire *kahrolsun düşmanlar bila neyar bimirin *Allah hepsini kahretsin bila Xwedê qehra xwe li wan bike
1. qehr bûn, qehirîn, suhirîn 2. kesirîn, qehr bûn, behicîn l/ngh * kahrolsun bila qehr bibe, bila bimire, bimire * kahrolsun düşmanlar bila neyar bimirin * Allah hepsini kahretsin bila Xwedê qehra xwe li wan bike
kahta Kalik (Navçeyeke Semsurê)
kahvaltı taştê.
1. xurînî, taştê, fitûr, qeretûn 2. malhazirî (xwarinên sivik) m
kahvaltı etmek (veya kahvaltı yapmak) taştê xwarin, xurînî kirin, xurînî xwarin
kahvaltılık ê xurîniyê *kahvaltılık yağ rûnê xurîniyê nd
ê xurîniyê * kahvaltılık yağ rûnê xurîniyê nd
kahvaltısız bêtaştê, xurîn rd
bêtaştê, xurîn rd
kahve qehwe.
1. qehwe, qawe (Coffea arabica) bot/m 2. qehwe (dendikê vê riwekê) 3. qehwe (toza kuji dendikê vê riwekê hatiye bidestxistin) 4. qehwe (vexurika ku ji vê tozê tê çêkirin) 5. qehwe, qehwexane m
kahve değirmeni aşik.
aşê qehweyê
kahve dolabı dolaba qehweyê (ku qehwe tê de tê qelandin)
kahve dövücüsünün hınk deyicisi bnr havan dövücüsünün hınk deyicisi
kahve ocağı qehwexane
kahve parası pereyê çayê (bexşîş)
kahve rengi qehweyî, rengê qahweyî
kahveci qehwevan.
1. qehwefiroş 2. qehweker (ê ku qehweyê hildibirîne) 3. qehwevan (ê ku qehwexaneyê dişixulîne) nd/nt
1. qehwefiroş 2. qehweker (ê ku qehweyê hildibirîne) 3. qehwevan (ê ku qehwexaneyê dişixulîne) nd/nt
kahvecilik 1. qehwefiroşî 2. qehwekerî 3. qehwevanî m
1. qehwefiroşî 2. qehwekerî 3. qehwevanî m
kahvefincanı bnr kahve fincanı
kahvehane qehwexane.
qehwexane m
qehwexane m
kahverengi qehweyî.
qehweyî, çakar, rengê qehweyî nd/rd
qehweyî, çakar, rengê qehweyî nd/rd
kahya keya.
kahyalık etmek 1) nazirî kirin, serkarî kirin, kehyatî kirin 2) amirî kirin
kaide distûr, hîm.
1. rêzik m, rê û rêzik m, delk m, qaîde n, qayde n 2. binik, binanî *heykelin altına bir kaide koydu binikek kir binê peyker n 3. qorik m
1. rêzik m, rê û rêzik m, delk m, qaîde n, qayde n 2. binik, binanî * heykelin altına bir kaide koydu binikek kir binê peyker n 3. qorik m
kaideci rêzikparêz, qaîdeparêz rd
rêzikparêz, qaîdeparêz rd
kaideli rêzikdar, birêzik, biqayde rd
rêzikdar, birêzik, biqayde rd
kaidesiz 1. bêrêzik, bêqayde 2. bêbinik rd
1. bêrêzik, bêqayde 2. bêbinik rd
kail 1. goyende, qiseker 2. qaîl, qayil, razî
kail olmak qaîl bûn
kaim 1. ketin şûnê, tiştê ku dikeve cihê tiştekî din *kâğıt para altın para yerine kaim oldu pereyê kaxiz kete şûna pereyê zêr 2. payîdar 3. herheye (ji bo Xwedê) rd
kaim olmak ketin şûnê
kaime 1. ferman, kaxizê resmî 2. qayme, pereyê kaxiz m
1. ferman, kaxizê resmî 2. qayme, pereyê kaxiz m
kain ê ku peyde dibe, heye rd
ê ku peyde dibe, heye rd
kainat gerdûn, karîgeh.
1. kaînat, gerdûn, feza 2. cîhan, dinya 3. kâînat, her kes, alem (mec) m
1. kaînat, gerdûn, feza 2. cîhan, dinya 3. kâînat, her kes, alem (mec) m
kak (I) 1. kax (sêv û hermiyê heşkkirî) m 2. hişkolekî, qayîşokî (tiştê qels û hişk) (mec) rd (II) ava di çaltik û kortalan de
kak (i) 1. kax (sêv û hermiyê heşkkirî) m 2. hişkolekî, qayîşokî (tiştê qels û hişk) (mec) rd
kak (ii) ava di çaltik û kortalan de
kaka 1. kix, ey, e'e (di zimanê zarokan de tiştê pîs û kirêt) rd 2. e'e, eyê (di zimanê zarokan de gû) nd
kaka etmek e'e' kirin, ey' kirin (ji bo pitikan)
kakaç 1. xurekê ku xwê dikin, hişk dikin û hiltînin 2. pastirmaya gamêşan
1. xurekê ku xwê dikin, hişk dikin û hiltînin 2. pastirmaya gamêşan
kakalak zirqetk, zirqetêk zo/m
zirqetk, zirqetêk zo/m
kakalama (I) 1. qar, qarlêxistin 2. dericandin (mec) m (II) e'e'kirin,e'eykirin m
kakalama (i) 1. qar, qarlêxistin 2. dericandin (mec) m
kakalama (ii) e’e’kirin,e’eykirin m
kakalamak (I) 1. qar lê xistin l/bw 2. dericandin (di bazirganiyê de mal di stûyê yekî re kirin) (mec) l/gh (II) e'e' kirin, e'ey kirin (ji bo zarokan ku gûyê xwe dikin) l/gh
kakalamak (i) 1. qar lê xistin l/bw 2. dericandin (di bazirganiyê de mal di stûyê yekî re kirin) (mec) l/gh
kakalamak (ii) e’e’ kirin, e’ey kirin (ji bo zarokan ku gûyê xwe dikin) l/gh
kakao 1. kakao (Theobroma cacao) bot 2. kakao (dendika mêweya vê darê) 3. kakao (toza kuji hêrandina van dendikan tê bidestxistin) 4. kakao (vexurika kuji vê tozê tê çêkirin) m
1. kakao (Theobroma cacao) bot 2. kakao (dendika mêweya vê darê) 3. kakao (toza ku ji hêrandina van dendikan tê bidestxistin) 4. kakao (vexurika ku ji vê tozê tê çêkirin) m
kakarlıca bi biryarî, bi qerardarî h
bi biryarî, bi qerardarî h
kakavan nezan, bodela, cirnexweş rd
nezan, bodela, cirnexweş rd
kakavanlık nezanî, bodelatî, cimexweşî m
kakavanlık etmek nezanî kirin, bodelatî kirin, cimexweşî kirin
kakıç cure nîkeke masîgiran
cure nîkeke masîgiran
kakılmak 1. hatin nihiçandin, tehn û niç lê hatin xistin 2. hatin firisandin, hatin tehmdan 3. tê de hatin asêkirin, tê de hatin bicihkirin, hatin kolandin l/tb
1. hatin nihiçandin, tehn û niç lê hatin xistin 2. hatin firisandin, hatin tehmdan 3. tê de hatin asêkirin, tê de hatin bicihkirin, hatin kolandin l/tb * (bir yere) kakılıp kalmak li hêviyê man, lê bûn zende
kakım, kakum fisos, ququme (Mustela erminea) zo/m
fisos, ququme (Mustela erminea) zo/m
kakıma qarlêxistin, xeyîdîna pê re, pevçûna pê re m
qarlêxistin, xeyîdîna pê re, pevçûna pê re m
kakımak qar lê xistin, pê re xeyîdîn, pê re pevçûn l/bw
qar lê xistin, pê re xeyîdîn, pê re pevçûn l/bw
kakınç 1. hêrs 2. qar m
1. hêrs 2. qar m
kakır kakır kirpekirp h
kakır kakır gülmek kirin hîqehîq, hîqehîq jê çûn (kena bi dengê bilind û bêatlebûn)
kakırca dormişk (muscardinus avellanarius) zo/m
dormişk (muscardinus avellanarius) zo/m
kakırdak kizrik m
kakırdak poğaçası nanê bikizrik, nanê kizrikan
kakırdama 1. kirpîn 2. hişk bûn 3. hişkbûn, mirin (argo) m
1. kirpîn 2. hişk bûn 3. hişkbûn, mirin (argo) m
kakırdamak 1. kirpîn (kirin kirpîn, kirpînî kirin) 2. hişk bûn 3. hişk bûn, bûn dar, mirin (argo) l/ngh
1. kirpîn (kirin kirpîn, kirpînî kirin) 2. hişk bûn 3. hişk bûn, bûn dar, mirin (argo) l/ngh
kakırtı kirpînî m
kirpînî m
kakışma 1. tehnlihevdan, niçlihevdan, tehnlihevxistin m 2. kakofonî wj/m
1. tehnlihevdan, niçlihevdan, tehnlihevxistin m 2. kakofonî wj/m
kakışmak tehn û niç li hev dan, niç li hev dan, bi nihiçan çûn hev, tehn li hev xistin l/bw
tehn û niç li hev dan, niç li hev dan, bi nihiçan çûn hev, tehn li hev xistin l/bw
kakıştırma niçlêdan, niçlêxistin, tehnlêdan, nihiçandin m
niçlêdan, niçlêxistin, tehnlêdan, nihiçandin m
kakıştırmak niç lê dan, niç lê xistin, tehn lê dan, nihiçandin (yekî) l/bw
niç lê dan, niç lê xistin, tehn lê dan, nihiçandin (yekî) l/bw
kaklık ava çaltik û kortalan
ava çaltik û kortalan
kakma 1. niçlêdan, niçlêxistin, tehnlêdan, nihiçandin 2. kolandin (ku di xiratiyê de tiştên wekî sedefan di daran de bi cih dikin) *sedef kakmalı dolap dolava sedefi, dolaba sedefkarî m
1. niçlêdan, niçlêxistin, tehnlêdan, nihiçandin 2. kolandin (ku di xiratiyê de tiştên wekî sedefan di daran de bi cih dikin) * sedef kakmalı dolap dolava sedefî, dolaba sedefkarî m
kakmacı ostayê ku daran dikole û tiştan tê de bi cih dike
ostayê ku daran dikole û tiştan tê de bi cih dike
kakmak 1. tehn û niç lê dan, niç lê dan, niç lê xistin, tehn lê dan, nihiçandin (yekî) l/b w 2. tehmî (cihekî) dan l/bw, firisandin l/gh
1. tehn û niç lê dan, niç lê dan, niç lê xistin, tehn lê dan, nihiçandin (yekî) l/bw 2. tehmî (cihekî) dan l/bw, firisandin l/gh
kakmalı tiştê ku tê de sedef û hwd, hatine bicihkirin *kabzası sedef kakmalı kılıç şûrê sedefbazind
tiştê ku tê de sedef û hwd, hatine bicihkirin * kabzası sedef kakmalı kılıç şûrê sedefbazind
kaknem sik, kirêt, bêar rd
sik, kirêt, bêar rd
kako kako b
kako b
kakofoni kakofonî wj/m
kakofonî wj/m
kaktüs zimanê xesiyê, kaktus (Cactus) bot/m
zimanê xesiyê, kaktûs (Cactus) bot/m
kakül puncik, temerî.
bisk, kagul, kakul n
bisk, kagul, kakul n
kakule kajûle.
kajîle, hêl (Elettaria cardamomun )bot/m
kajîle, hêl (Elettaria cardamomun)bot/m
kaküllü bibisk rd
bibisk rd
kal qal, gotin m
kala ma, bimîne, kêm *akşama iki saat kala gel ji êvarê re du saet ma, were *beşe on kala burdaydı ji pêncan re kêm deh deqe li vir bû h
ma, bimîne, kêm * akşama iki saat kala gel ji êvarê re du saet ma, were * beşe on kala burdaydı ji pêncan re kêm deh deqe li vir bû h
kala kala tevî hev, tevî hev ma *okulun kapanmasına kala kala iki hafta kaldı tevî hev ji girtina dibistanan re du hefte ma
kalaba elalet, gilûr, ajawe, qelebalix m
elalet, gilûr, ajawe, qelebalix m
kalabalık qelebalix, şênî, heydedan, sixletî.
1. elalet, gilûr, boşayî, ajawe, bitom, zurpe, gurimtî, gerxêl, irbet, şîşiltax, qerebalix (civata kuji mirovan hatiye pê) m 2. geremol, ker û per (koma tiştên ne pêwist) m 3. gilûr, giran, qelebalix (tiştê ku ji hêla hejmarê ve pir e) *kalabalık bir aile malbateke ku gilûra wan giran e, malbateke giran rd 4. hêwirze, helehela, helehel, hêlemêl (ji bo rewşa kuji her seriyekî dengek derdikeve) rd
kalabalık ağızlı bixeberdan, biqelebalix, geveze
kalabalık etmek 1) geremol kirin 2) hêwirze kirin 3) qelebalix kirin
kalabalıkça 1. hinek bi elalet, hinek bi gilûr 2. hinek bi hêwirze 3. hinek qelebalix h
1. hinek bi elalet, hinek bi gilûr 2. hinek bi hêwirze 3. hinek qelebalix h
kalabalıklaşma boşahîbûn, ajawebûn, qerebalixbûn m
boşahîbûn, ajawebûn, qerebalixbûn m
kalabalıklaşmak boşahî bûn, ajawe bûn, qerebalix bûn l/ngh
boşahî bûn, ajawe bûn, qerebalix bûn l/ngh
kalafat 1. kalafat (bi ûstubî tijekirina celxê navbera textan) der 2. kalafat (serpûşeke yeniçeri'yan) dîr 3. kalafat (di wexta Osmaniyan de serpûşeke ku wezîr an jî mirovdewletî didan serê xwe) 4. tamîrkirin (mec) m
kalafat yeri cihê ku lê keştî an jî qeyîk tên tamîrkirin
kalafata çekmek 1) keştî kişandin ber tamîrê 2) pê re xeyîdîn, berê xwe dan (yekî) (mec)
kalafatçı kalafatker, kesê ku keştî û qeyîkan kalafat dike n
kalafatker, kesê ku keştî û qeyîkan kalafat dike n
kalafatçılık kalafatkerî m
kalafatkerî m
kalafatlama 1. kalafatkirin 2. tamîrkirin (mec) m
1. kalafatkirin 2. tamîrkirin (mec) m
kalafatlamak 1. kalafat kirin 2. tamîr kirin (mec) l/gh
1. kalafat kirin 2. tamîr kirin (mec) l/gh
kalafatlanmak 1. hatin kalafatkirin 2. hatin tamîrkirin (mec) l/tb
1. hatin kalafatkirin 2. hatin tamîrkirin (mec) l/tb
kalafatsız bêkalafat der/m
bêkalafat der/m
kalak 1. lût, serê poz n 2. taca serê bûkê 3. qelax, qubik, qubîdank (loda sergînan) m
1. lût, serê poz n 2. taca serê bûkê 3. qelax, qubik, qubîdank (loda sergînan) m
kalakalma 1. behitîman, heyiriman 2. zendeman, heyîrîman m
1. behitîman, heyirîman 2. zendeman, heyîrîman m
kalakalmak 1. behitî man, heyirî man l/ngh 2. bûn zende man l/bw, bûn sond û man l/bw, heyîrî man l/ngh (ku mirov bikeve tengasiyê û nizanibe çisa bike)
1. behitî man, heyirî man l/ngh 2. bûn zende man l/bw, bûn sond û man l/bw, heyîrî man l/ngh (ku mirov bikeve tengasiyê û nizanibe çisa bike)
kalamar çeşîdekî masiyan, kalamar zo/m
çeşîdekî masiyan, kalamar zo/m
kalamin kalamîn mîn/m
kalamîn mîn/m
kalamit kalamît mîn/m
kalamît mîn/m
kalan 1.mande. 2.berma.
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
1. mayînde (ê ku dimîne) rd 2. mayî, bermayî (ê ku ji ber maye) rd 3. mayîne, berma mat/m
kalas beşt.
1. ferîç, lihaz, kalas n (texteyê ku qalind hatiye birandin) 2. beşt, mertaq m
kalas gibi çelepe, bêpîr û bêpergal
kalay cela.
1, pîl, qela, qilanik, qilê; elementeke ku nimroya wê ya atomî 50, giraniya wê 118.7, siftiya wê 7,29 e û di 232° C'yî de dihele; kurtebêja wê Sn ye 2. qela, qilê (tebeqeya tenik a li ser madenan) 3. rewşa ku mîrov pê dixabe 4. çêr, dijûn (argo) m
kalaycı celaker.
I. pîlewer, sefar, qilêker, qeiaker 2. sextekar (mec) nd/nt
kalaycı körüğü nixaf
kalaycılık 1. pîlewerî, sefarî, qilêkerî, qelakerî 2. sextekarî (mec) m
1. pîlewerî, sefarî, qilêkerî, qelakerî 2. sextekarî (mec) m
kalayı basmak (yek) di çêran de hiştin, (yek) di çêran de hok kirin, (yek) di dijûnan de ricimandin
kalaylama 1. pîlekirin, qilêkirin, qelakirin 2. şofandin (mec) 3. tê de hokkirin, di çêran de hiştin (argo) m
1. pîlekirin, qilêkirin, qelakirin 2. şofandin (mec) 3. tê de hokkirin, di çêran de hiştin (argo) m
kalaylamak celandin.
1. pîle kirin, qilê kirin, qela kirin l/gh 2. şofandin (kêmasî û qusûrên yekî li serê şofandin) (mec) l/gh 3. di çêran de hok kirin, di çêran de hiştin (argo) l/bw
1. pîle kirin, qilê kirin, qela kirin l/gh 2. şofandin (kêmasî û qusûrên yekî li serê şofandin) (mec) l/gh 3. di çêran de hok kirin, di çêran de hiştin (argo) l/bw
kalaylanmak 1. hatin pîle kirin, hatin qilêkirin, hatin qelakirin 2. hatin şofandin (mec) 3. di çêran de hatin hiştin, di çêran de hatin hokkirin (argo) l/tb
1. hatin pîle kirin, hatin qilêkirin, hatin qelakirin 2. hatin şofandin (mec) 3. di çêran de hatin hiştin, di çêran de hatin hokkirin (argo) l/tb
kalaylatmak 1. dan pîlekirin, dan qilêkirin, dan qelakirin 2. dan şofandin (mec) 3. di çêran de dan hokkirin, di çêran de dan hiş­tin (argo) l/lb
1. dan pîlekirin, dan qilêkirin, dan qelakirin 2. dan şofandin (mec) 3. di çêran de dan hokkirin, di çêran de dan hiştin (argo) l/lb
kalaylı 1. pîlekirî, qelakirî, qilêkiri *kalaylı kap derdana qilêkirî 2. qilêdar, qeladar, pîledar, biqilê, biqela (tiştê ku tê de qela heye) 3. sexte (mec) rd
1. pîlekirî, qelakirî, qilêkirî * kalaylı kap derdana qilêkirî 2. qilêdar, qeladar, pîledar, biqilê, biqela (tiştê ku tê de qela heye) 3. sexte (mec) rd
kalaysız 1. qilênekirî, nespîkiri 2. bêqela, bêqilê, bêpîle rd
1. qilênekirî, nespîkirî 2. bêqela, bêqilê, bêpîle rd
kalbe doğmak niqutîn dilê (yekî)
kalbe dokunmak dilê (yekî) girtin, li telê (yekî) ketin
kalbe işlemek dan dilê (yekî)
kalben ji dil, bi dil.
ji dil, ji dilê safî h
ji dil, ji dilê safî h
kalbî qelbî, ji dil, ji dilê safî h/rd
qelbî, ji dil, ji dilê safî h/rd
kalbi ağzına gelmek ziravê (yekî) hatin ber devê (wî)
kalbi çarpmak 1) dilê (yeki) pitpitîn, dilkutka (yekî) lê xistin (an jî dan), dilê (yekî) lê xistin (çaxa ku hilavêtina dil zêde dibe) 2) dilê (yekî) pitpitîn, dilkutka (yekî) lê xistin (an jî dan), dilê (yekî) lê xistin (ji ber heyecanê)
kalbi kırık dilşikandî, dilşikestî, dilmayî
kalbi küt küt atmak nava dilê (yekî) çar gopal lê xistin
kalbi sızlamak dilê (yekî) arîn, dilê (yekî) şewitîn
kalbi temiz dilpak, qelbê (yekî) paqij e, dilê (yekî) pak e
kalbi yerinden oynamak dilê (yekî) sekinîn, qelbê (yekî) sekinîn (ji ber heyecanê)
kalbi yıkmak kolay, yapmak zordur şikandina dilan rihet e, çêkirina wan zor, şûşa dilê însan ku bişkê nacebire
kalbine doğmak niqutîn dilê (yekî), jê re çêbûn
kalbine girmek xwe kirin dilan, xwe kirin dilê (yekî)
kalbine göre li gora dilê (yekî) *Allah kalbine göre verdi Xwedê li gor dilê wê dayê
kalbini açmak dilê xwe jê re vekirin
kalbini çalmak dilê (yekî) dizîn, dilê (yekî) jê stendin
kalbini okumak bi dilê (yekî) zanibûn, bi ruhê (yekî) zanibûn
kalbiyle konuşmak di dilê xwe de xeber dan
kalbur bêjing, serad.
1. bêjing, moxil (ên ku qulên wan hûr in) 2. karmax (a ku qulên wê gir in) m
kalbur altı binbêjing rd
kalbur altı binbêjing rd
kalbur gibi wekî seradê ye, eynî serad e
kalbur kemiği stûnka poz ant/nd
stûnka poz ant/nd
kalbur üstü serbêjing.
serbêjing, giregir, serdeste, serdeq, seroke, xuyanî, bijare
kalbur üstüne gelmek (veya kalbur üstü kalmak) bnr kalbûr üstü
kalbur üstüne gelmek (veya üstü kalmak) ber bi çav bûn, hatin pêş, derketin pêş
kalbura çevirmek kun û kundêl kirin. kirin wekî qulên seradan, kirin serad hiştin
kalbura dönmek bûn serad man
kalburcu 1. bêjingvan, seradvan (ê ku bêjingan çêdike) 2. bêjingfiroş, seradfiroş 3. bêjingker, seradker (kesê ku karê wî ew e tiştan li bêjingê dixe) nd/nt
1. bêjingvan, seradvan (ê ku bêjingan çêdike) 2. bêjingfiroş, seradfiroş 3. bêjingker, seradker (kesê ku karê wî ew e tiştan li bêjingê dixe) nd/nt
kalburdan geçirmek bêjingkirin.
li bêjingê xistin, li seradê xistin, li moxilê xistin
kalburla su taşımak pûş kutan, karekî (xebateke) bêfeyde kirin
kalburlama 1. bêjingkirin, moxilkirin, karmaxkirin 2. dawitîn, seradkirin m
1. bêjingkirin, moxilkirin, karmaxkirin 2. dawitîn, seradkirin m
kalburlamak bêjingkirin.
1. bêjing kirin, moxil kirin, karmax kirin 2. dawitîn, serad kirin l/gh
1. bêjing kirin, moxil kirin, karmax kirin 2. dawitîn, serad kirin l/gh
kalburlanmak 1. hatin bêjingkirin, hatin moxilkirin 2. hatin seradkirin l/tb
1. hatin bêjingkirin, hatin moxilkirin 2. hatin seradkirin l/tb
kalburlatmak 1. dan bêjingkirin, dan moxilkirin 2. dan seradkirin l/lb
1. dan bêjingkirin, dan moxilkirin 2. dan seradkirin l/lb
kalça kemax.
qorik, tilor, kemax, simt, girde, laqûn, qormatix, qalç, qarçe ant/m
kalça kemiği hestiyê qorikê, hestiyê kemaxê, kulîmek, kemax, hestiyê qarçê, qûnhestî
kalçalı 1. biqorik, bikemax, bigirde 2. biqorik, bikemax, bigirde (a ku qorikên wê mezin û fireh in) rd
1. biqorik, bikemax, bigirde 2. biqorik, bikemax, bigirde (a ku qorikên wê mezin û fireh in) rd
kalçasız 1. bêqorik, bêkemax, bêgirde 2. bêqorik, bêkemax, bêgirde (a ku qorika wê ne mezin û fireh e) rd
1. bêqorik, bêkemax, bêgirde 2. bêqorik, bêkemax, bêgirde (a ku qorika wê ne mezin û fireh e) rd
kalçete werîs (qetê ku bi pehnkî û bi destan hatiye honandin
werîs (qetê ku bi pehnkî û bi destan hatiye honandin n
kalçın cure soleke ji eba an jî ji çerm, ku ji bo kaşûnê tê bikaranîn
cure soleke ji eba an jî ji çerm, ku ji bo kaşûnê tê bikaranîn
kaldı ki ligel vê, digel vî qasî
kaldıraç qerase.
qirase, lihaze, lomb m
qirase, lihaze, lomb m
kaldıran bilindker, raker rd
bilindker, raker rd
kaldırıcı bilindker, raker, kriko tek/n
bilindker, raker, krîko tek/n
kaldırılmak hatin rakirin, hatin hilanîn, hatin hildan, hatin bilindkirin l/tb
hatin rakirin, hatin hilanîn, hatin hildan, hatin bilindkirin l/tb
kaldırım peyarê.
peyarê, piyader, netik m
kaldırım çiğnetmek pîr û pergal girtin
kaldırım mühendisi eware, beredayî (argo)
kaldırım süpürgesi (veya kaldırım yosması) beredaya kuçeyan, qehpika kuçeyan
kaldırıma düşmek 1) ketin kuçeyan 2) ketina fiyeta malekî
kaldırımcı 1. raxerê peyariyan 2. cêbkesan (argo) nd/nt
1. raxerê peyariyan 2. cêbkesan (argo) nd/nt
kaldırımcılık 1. raxeriya peyariyan 2. cêbkesanî (argo) m
1. raxeriya peyariyan 2. cêbkesanî (argo) m
kaldırımları arşınlamak quçe pîvan, çarşî pîvan
kaldırıp atmak hilavêtin
kaldırış rakirin, hilanîn (ji bo kar û awayê hilanînê) m
rakirin, hilanîn (ji bo kar û awayê hilanînê) m
kaldırma 1. rakirin, hilanîn, hildan 2. bi­lindkirin, hilgaftin 3. repkirin, rakirin (ji bo organê cinsî m
1. rakirin, hilanîn, hildan 2. bilindkirin, hilgaftin 3. repkirin, rakirin (ji bo organê cinsî m
kaldırmak 1.rakirin. 2.rep kirin. 3.hilanîn
1. rakirin, hilanîn, hildan, hilandin (hilanîna tiştekî ji cihê wî) *masayı yerinden kaldırabilir misiniz? hûn dikarin maseyê ji cihê wê rakin? 2. rakirin, hildan, bilind kirin, hilgaftin (bilindkirina tiştekî ber bi jor de) *kafasını kaldırdı serê xwe rakir 3. rakirin, bilind kirin (bilindkirina tiştekî) *duvarı iki metre kaldırdı dîwar du metre rakir 4. hilanîn (ji bo debrê) *bu seneki mahsulu erken kaldırdılar îsal debra xwe zû hilanîn 5. hilanîn, rakirin, ragirtin (ji bo hilgirtina tiştekî) *araba bu yükü sence kaldırır mı? bi ya te erebe dikare vî bari hilîne? 6. hilanîn (di cihê tehemûlkirinê de) *onu kapı dışarı edecektim, ama yüreğim kaldırmıyor min dê ew bereden bikira, lê dilê min hilnayne (mec) 7. pê ketin, lê şikîn (mec) 8. rakirin, hilanîn, fesx kirin *bu kanunu kaldırın vî qanûnî rakin 9. rakirin, birin (li nexweşxaneyekê danerazandina nexweşekî) *hasta çok ağırdı, onu hemen hastaneye kaldırdılar nexweş pir giran bû, tafilê rakirin nexweşxaneyê 10. rakirin (ji bo kesê mirî) 11. jê hilanîn, jê birin (dizîn, argo) 12. rakirin, hilanîn (birin û berhevkirina tiştekî) *sofrayı kaldırmak şifre hilanîn 13. rakirin (ji bo hişyarkirinê) *saat sekizde beni kaldırınız min saet di heştan de rakin 14. rakirin, hilanîn (ji piyaseyê rakirina mal û eşya) 15. hilanîn, rakirin (veşartina ji berê, hilanîna ji berê) 16. rakirin, hildan, birin (bi darê zorê revandina yekî) *adamı kaçırıp dağa kaldırdılar mêrik revandin rakirine çiyê 17. rakirin (başbûna ji ber tiştekî û rabûna ji nav cihan) *bu ilâç hastayı yataktan kaldırdı vê îlacê nexweş ji nav nivînan rakir 18. rakirin (kirîna gelek tiştan) 19. rep kirin, rakirin, bilind kirin (ji bo organê cinsî) l/gh
1. rakirin, hilanîn, hildan, hilandin (hilanîna tiştekî ji cihê wî) * masayı yerinden kaldırabilir misiniz? hûn dikarin maseyê ji cihê wê rakin? 2. rakirin, hildan, bilind kirin, hilgaftin (bilindkirina tiştekî ber bi jor de) * kafasını kaldırdı serê xwe rakir 3. rakirin, bilind kirin (bilindkirina tiştekî) * duvarı iki metre kaldırdı dîwar du metre rakir 4. hilanîn (ji bo debrê) * bu seneki mahsulu erken kaldırdılar îsal debra xwe zû hilanîn 5. hilanîn, rakirin, ragirtin (ji bo hilgirtina tiştekî) * araba bu yükü sence kaldırır mı? bi ya te erebe dikare vî barî hilîne? 6. hilanîn (di cihê tehemûlkirinê de) * onu kapı dışarı edecektim, ama yüreğim kaldırmıyor min dê ew berederî bikira, lê dilê min hilnayne (mec) 7. pê ketin, lê şikîn (mec) 8. rakirin, hilanîn, fesx kirin * bu kanunu kaldırın vî qanûnî rakin 9. rakirin, birin (li nexweşxaneyekê danerazandina nexweşekî) * hasta çok ağırdı, onu hemen hastaneye kaldırdılar nexweş pir giran bû, tafilê rakirin nexweşxaneyê 10. rakirin (ji bo kesê mirî) 11. jê hilanîn, jê birin (dizîn, argo) 12. rakirin, hilanîn (birin û berhevkirina tiştekî) * sofrayı kaldırmak sifre hilanîn 13. rakirin (ji bo hişyarkirinê) * saat sekizde beni kaldırınız min saet di heştan de rakin 14. rakirin, hilanîn (ji piyaseyê rakirina mal û eşya) 15. hilanîn, rakirin (veşartina ji berê, hilanîna ji berê) 16. rakirin, hildan, birin (bi darê zorê revandina yekî) * adamı kaçırıp dağa kaldırdılar mêrik revandin rakirine çiyê 17. rakirin (başbûna ji ber tiştekî û rabûna ji nav cihan) * bu ilâç hastayı yataktan kaldırdı vê îlacê nexweş ji nav nivînan rakir 18. rakirin (kirîna gelek tiştan) 19. rep kirin, rakirin, bilind kirin (ji bo organê cinsî) l/gh * kaldırıp atmak hilavêtin
kaldırtmak 1. dan rakirin, dan hilanîn, dan hildan 2. dan hilgaftin, dan bilindkirin 3. dan repkirin, dan rakirin l/lb
1. dan rakirin, dan hilanîn, dan hildan 2. dan hilgaftin, dan bilindkirin 3. dan repkirin, dan rakirin l/lb
kale dîz, kela, kirman.
1. kel, diz, keleh, dêz, dêze, kelat dîr 2. rex, barû, bire (di şetrencê de) 3. qale, golar (di futbolê de) m
kale almamak bi tiştekî nehesibandin, paxav pê nekirin, qeşe pê nedan
kale gibi 1) weka kelekê ye (avahiya mezin û zexm) 2) kel, weka kelekê ye (ji bo kesê saxlem ku mirov dikare pê ewle bibe)
kale kapısı derwaze
kalebent tawanbarê ku nikare derkeve derveyî kelehê
tawanbarê ku nikare derkeve derveyî kelehê
kalebentlik cezayê hundirê kelehê
cezayê hundirê kelehê
kaleci kalevan, parêzerê xetê sp/n
kalevan, parêzerê xetê sp/n
kalecik kelhoşk m
kelhoşk m
kalecilik golarî, kalevanî m
golarî, kalevanî m
kalem pênivîs.
1. pênûs, xame, qelem, ki Ik (alava ku tişt pê tên nivisandin, xêzkirin) *kurşun kalem qelemzirîç m 2. nivîsgeh (di saziyên fermî de cihê ku kar û barê nivîsariyê lê tê ditin) *mahkeme kalemi nivîsgeha dadgehê
kalem açmak serê pênûsê tûj kirin, serê qelemê tûj kirin
kalem efendisi (veya kalem beyi) nivîsyar, katib
kalem işi karê qelemê (nexşê ku bi qelemê hatiye kolandin)
kalem kaşlı birîqeytan
kalem kulaklı guhxencer, ji bo guhê ajelan ên tik û xweşik) *kalem kulaklı bir at hespekî guhxencer
kalem oynatmak 1) pênûs xebitandin, qelem xebitandin (nivîs nivîsandin) 2) nivîs sererast kirin 3) dest lê gerandin (di nivîsarekê de çêkirina hin guherînan)
kalem parmaklı tilîşimşatî, destû tiliyên şimşatî, pêçî û tiliyên (yekî) mîna mûmên rêtî ne •sahibi edîb
kaleme almak li pênûsê (qelemê) xistin
kaleme gelir hêjahî nivisandinê ye
kaleme gelmemek ne hêjahî nivisandinê bûn, bi kêrî nivisandinê nehatin
kaleme sarılmak (veya kâğıda sarılmak) rahiştin qelemê, dest avêtin kaxiz û qelemê
kalemi olmak xwedî qelemekê (....) bûn *çok güçlü bir kalemi var qelemeke wê ya pir xurt heye
kaleminden çıkmak ji qelema (yekî) hatin nivîsandin
kaleminden kan damlamak xwîn ji qelema (yekî) hatin
kalemiyle yaşamak (veya kalemiyle geçinmek) bi xêra xelema xwe debara xwe kirin, bi saaya qelema xwe jiyhin kalemkâr qelemkar (kesê ku bi qelemê di esrex û dîwaran de bi kolandinê nexş û nimûşan çêdike) n
kalemkâr qelemkar (kesê ku bi qelemê di esrex û dîwaran de bi kolandinê nexş û nimûşan çêdike) n
kalemkârlık qelemkari m
qelemkarî m
kalemlik pênivîsdank.
pênûsdank, qelemdank, xamedank m
pênûsdank, qelemdank, xamedank m
kalemşor pênûsşor, qelemşor, qelemkêş nd/nt
pênûsşor, qelemşor, qelemkêş nd/nt
kalemşorluk pênûsşorî, qelemşorî, qelemkêşî m
pênûsşorî, qelemşorî, qelemkêşî m
kalemtıraş pênivîstraş.
pênûstraş, qelemtraş, tok m
pênûstraş, qelemtraş, tok m
kalender qelender.
1. qelender (kesê nefsbiçûk) 2. Qelender (kesê ji teriqeta Qelenderiyeyê) rd
1. qelender (kesê nefsbiçûk) 2. Qelender (kesê ji terîqeta Qelenderiyeyê) rd
kalenderce qelenderane, qelenderkî rd/h
qelenderane, qelenderkî rd/h
kalenderi 1. cureyeke helbesta gelêrî wj 2. beste û neweya vê helbestê mzk
kalenderî 1. cureyeke helbesta gelêrî wj 2. beste û neweya vê helbestê mzk
kalenderiye Qelenderiye (teriqeteke Îslamî ku girîngî bi malê dinyayê û wurşedariyê nade) m
Qelenderiye (terîqeteke Îslamî ku girîngî bi malê dinyayê û wurşedariyê nade) m
kalenderleşme qelenderbûn m
qelenderbûn m
kalenderleşmek bûn qelender l/ngh
bûn qelender l/ngh
kalenderlik qelenderî, qelenderîtî m
qelenderî, qelenderîtî m
kalevi alkalik kîm/rd
kalevî alkalîk kîm/rd
kaleydoskop kaleydoskop m
kaleydoskop m
kaleyi içinden fethetmek ji hundir de keleh feth kirin
kalfa şagirt.
1. şagirt, qalfa (kesê di navbera çirax û oste de) 2. qalfa (alîkarê avahîsaz ê kuji ostatiyê tê) 3. qalfa (kesa ku Ii köşk û serayan serektiyê ji cariyan re dike) 4. di dibistana seretayî de alîkarê mamoste 5. kesê ku
1. şagirt, qalfa (kesê di navbera çirax û oste de) 2. qalfa (alîkarê avahîsaz ê ku ji ostatiyê tê) 3. qalfa (kesa ku li koşk û serayan serektiyê ji cariyan re dike) 4. di dibistana seretayî de alîkarê mamoste 5. kesê ku zarokan ji malê dibe dibistanê û ji dibistanê tîne malê nd/nt
kalfalık 1. qalfatî 2. mizeya qalfatiyê m
1. qalfatî 2. mizeya qalfatiyê m
kalgıma 1. hilavêtin, tûldan, çindikdan 2. çindikdan (rabûna bi hêrs ya ji cihê xwe) m
1. hilavêtin, tûldan, çindikdan 2. çindikdan (rabûna bi hêrs ya ji cihê xwe) m
kalgımak 1. hilavêtin, tûl dan, çindik dan *balıklar suda kalgılıyordu masî di avê de xwe hildiavêtin 2. çindik dan (bi hêrs ji cihê xwe rabûn) l/gh
1. hilavêtin, tûl dan, çindik dan * balıklar suda kalgılıyordu masî di avê de xwe hildiavêtin 2. çindik dan (bi hêrs ji cihê xwe rabûn) l/gh
kalıba dökmek rêtin qalib
kalıba vurmak li qalib xistin, kirin qalib
kalıbı değiştirmek (veya kalıbı dinlendirmek) bûn terş, çîm dirêj kirin (bi henekî, yanê mir)
kalıbı kıyafeti yerinde bi ser û guh
kalıbını basmak bi serê xwe kirin, bi serê xwe sond xwarin
kalıbının adamı olmamak ne li gorî qilafetê xwe bûn
kaliborit kalîborît kîm/m
kalîborît kîm/m
kalibre çap, qalîbre (çapa guleyê) m
çap, qalîbre (çapa guleyê) m
kalıbtan kalıba giriyor qeys û qab ji mêrik re tune (mec) n
kalıç qalûç, dasok, dasa dexlê m
qalûç, dasok, dasa dexlê m
kalıcı mayînde, payîdar.
1. mayînde, timî 2. mayinde, mayox, mayînî, payidar, baqî rd
1. mayînde, timî 2. mayinde, mayox, mayînî, payîdar, baqî rd
kalıcılık 1. mayîndetî 2. payîdari m
1. mayîndetî 2. payîdarî m
kalifiye hoste.
kalîfiye rd
kalifiye kalîfiye rd ~ işçi karkerê kalîfiye
kalifiye işçi karkerê kalîfiye
kaliforniyum kalîforniyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomî 98, giraniya wê 244 ê û kurtebêja wê Cf ye kîm/m
kalîforniyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomî 98, giraniya wê 244 ê û kurtebêja wê Cf ye kîm/m
kaligrafi xweşnivîsî, kalîgrafî m
xweşnivîsî, kalîgrafî m
kalık 1. zêde, maye, kevnare 2. raşikestî (keça ku di mala bavê de raşikestiye) nd/rd
1. zêde, maye, kevnare 2. raşikestî (keça ku di mala bavê de raşikestiye) nd/rd
kalıklık kêmasî, kêmanî, kêmahî, nuqsanî m
kêmasî, kêmanî, kêmahî, nuqsanî m
kalım 1. mayîn (karê manê) 2. bnr ölüm kalım m
1. mayîn (karê manê) 2. bnr ölüm kalım m
kalımlı payîdar, baqî, nemir rd
payîdar, baqî, nemir rd
kalımlılık payîdarî, baqîtî, nemirî m
payîdarî, baqîtî, nemirî m
kalımsız fanî rd
fanî rd
kalın stûr, qalind.
(I) I. qalind (ji bo tiştên pehn) *kalın kâğız kaxizê qalind 2. stûr (ji bo tiştên tîk û gilover) *kalın bir sütün stûneke stûr 3. qalind, stûr (ji bo tiştê biberahî û gur) *kalın kaşlar biriyên qalind 4. qalind, tır *kalın bir
kalın (ii) qelend, qelen n
kalın bağırsak rîxole, zebloq.
rûviya stûr, rodiya stûr, rodiya heram, zebloq ant/nd
rûviya stûr, rodiya stûr, rodiya heram, zebloq ant/nd
kalın bağırsak ucu zotik.
kalın kafalı lasar, serhişk
kalın ses dengê ir, dengê qalind, dengê stûr
kalın ünlü dengdêra stûr rz
kalınbağırsak bnr kalın bağırsak
kalınca 1. pari stûr 2. pari qalind rd
1. parî stûr 2. parî qalind rd
kalinis mirîşka avî, tûtika avî zo/nd
mirîşka avî, tûtika avî zo/nd
kalınlaşma 1. stûrbûn 2. qalindbûn 3. irbûn m
1. stûrbûn 2. qalindbûn 3. irbûn m
kalınlaşmak stûr bûn.
1. stûr bûn 2. qalind bûn 3. ir bûn (tenê ev ji bo deng e) l/ngh
1. stûr bûn 2. qalind bûn 3. ir bûn (tenê ev ji bo deng e) l/ngh
kalınlaştırma 1. stûrkirin 2. qalindkirin m
1. stûrkirin 2. qalindkirin m
kalınlaştırmak 1. stûr kirin 2. qalind kirin l/gh
1. stûr kirin 2. qalind kirin l/gh
kalınlatma 1. stûrkirin 2. qalindkirin m
1. stûrkirin 2. qalindkirin m
kalınlatmak 1. stûrkirin 2. qalind kirin l/gh
1. stûr kirin 2. qalind kirin l/gh
kalınlık 1. qalindî, qalingî 2. stûrî, stûrayi m
1. qalindî, qalingî 2. stûrî, stûrayî m
kalınmak man, lê man *akşama kadar orda kalınır mı? ma heta êvarê mirov li wire dimîne? l/ngh
man, lê man * akşama kadar orda kalınır mı? ma heta êvarê mirov li wirê dimîne? l/ngh
kalıntı jêma.
1. bermayî, jêmayî, tarasî, bermawe 2. avahî, xirbe, kavil 3. şop, şope, rêç, nişan 4. bermayî, jêmayî, şûnwar (tiştê ku ji şaristaniyekê, çandekê maye) (mec) m
1. bermayî, jêmayî, tarasî, bermawe 2. avahî, xirbe, kavil 3. şop, şope, rêç, nîşan 4. bermayî, jêmayî, şûnwar (tiştê ku ji şaristaniyekê, çandekê maye) (mec) m
kalıp qalib, qeware.
1. qeware, qalib, qalpêt (haceta ku pê mirov şekil dide tiştekî) *şapka kalıbı qalibê şewqeyê n 2. qalib (tiştê beri qalib dane û xweyî şeklekî kûp e *iki kalıb sabun du qalib sabûn rd 3. qalib (modela birînê, ya ji bo kincan) n 4. qalib (teşeyeke diyarkirî) *şiir eski kalıptan kurtarmış helbest ji qalibên berê filitandiye n 5. qelafet *kalıbına bakarsan aslan gibi ku tu li qilafetê wî binêrî nola şêran e (mec) n 6. qeys û qab *adam
kalıp gibi weka xwe
kalıp gibi oturmak weka qalib li ser (yekî) rûniştin (ji bo kincan)
kalıp gibi serilmek weka cinaze xwe dirêj kirin (xwedirêjkirina ji ber westabûnê)
kalıp gibi uyumak bûn weka terş man (ketin xeweke kûr û xwe qet tevnedan)
kalıp kesilmek bûn weka terş, negotin televiz
kalıp kıyafet reng û sîfet, qilafet (xuyanga der a kesekî)
kalıp sigarası cigareya makîneyê
kalıpçı 1. kalibker (ê ku qaliban çêdike) 2. qalibfiroş 3. qalibvan (kesê ku erka wî ew e tiştan li qaliban bixe) 4. qalibvan (di avahiyan de ostayê qaliban)
1. kalibker (ê ku qaliban çêdike) 2. qalibfiroş 3. qalibvan (kesê ku erka wî ew e tiştan li qaliban bixe) 4. qalibvan (di avahiyan de ostayê qaliban)
kalıpçılık 1. kalibkeri 2. qalibfiroşî 3. qalibvanî (kesê ku erka wî ew e tiştan li qaliban bixe) 4. qalibvanî (di avahiyan de ostayê qaliban) m
1. kalibkerî 2. qalibfiroşî 3. qalibvanî (kesê ku erka wî ew e tiştan li qaliban bixe) 4. qalibvanî (di avahiyan de ostayê qaliban) m
kalıplama liqalibxistin, liqewarexistin m
liqalibxistin, liqewarexistin m
kalıplamak qalib kirin.
li qalib xistin, li qeware xistin l/bw
li qalib xistin, li qeware xistin l/bw
kalıplanmak li qalib hatin xistin l/tb
li qalib hatin xistin l/tb
kalıplaşma qalibgirtin, qewaregirtin m
qalibgirtin, qewaregirtin m
kalıplaşmak qeware girtin, qalib girtin l/ngh
qeware girtin, qalib girtin l/ngh
kalıplaşmış qalibgirtî rd
qalibgirtî rd
kalıplatmak li qalib dan xistin l/lb
li qalib dan xistin l/lb
kalıplı 1. qalibkirî, biqalib *kalıplı şapka şewqeya qalibkiri 2. teşedar, lihev (mec) rd
kalıplı kıyafetli biser û guh
kalıpsız 1. bêqalib, bêqeware 2. bêteşe, nelihev (mec) rd
kalıpsız kıyafetsiz bêser û guh, nelihev
kalipso 1. kalîbso (dansek e) 2. muzîka vê dansê m
1. kalîbso (dansek e) 2. muzîka vê dansê m
kalıptan kalıba girmek qeys û qab ji (yekî) re tune bûn
kalış mayîn, man (kar û awayê mayînê) m
kalış o kalış mayîn ew mayîn e
kalıt jêma, mîrat, pêma.
1. jêmayî, mîrat, mîras, pêma, pêmayî m 2. rabend, irs (mec)
1. jêmayî, mîrat, mîras, pêma, pêmayî m 2. rabend, irs (mec) bîo/m
kalite wesp.
1. çawanî, wesf, qalîte m 2. hêja *kalite şarap meya hêja rd
kalite kontrolü kontrola kalîteyê
kaliteli biwesp.
hêja, wesfdar, kalîtedar, bikalîte *kaliteli eleman elemanê wesfdar rd
hêja, wesfdar, kalîtedar, bikalîte * kaliteli eleman elemanê wesfdar rd
kalitesiz bêwesp, binta.
bêwesf, bêkalîte, nehêja rd
bêwesf, bêkalîte, nehêja rd
kalitesizlik bêwesfî, bêkalîtetî, nehêjabûn m
bêwesfî, bêkalîtetî, nehêjabûn m
kalıtım rakend.
rakendî, irsîtî, irsiyet biy/m
rakendî, irsîtî, irsiyet biy/m
kalıtım bilimi genetîk biy/m
genetîk biy/m
kalıtımsal rakendî, irsî rd
rakendî, irsî rd
kalıtsal rakendî, irsî rd
rakendî, irsî rd
kalk borusu ororîka rabûnê, boriya rabûnê
kalkan mertal.
(I) 1. mertal n 2. mertal, piştvanek, pêşmêr (mec) rd (II) masîkartûxk (Scophtalmus maximus) zo/n
kalkan (i) 1. mertal n 2. mertal, piştvanek, pêşmêr (mec) rd
kalkan (ii) masîkartûxk (Scophtalmus maximus) zo/n
kalkan bezi quda dergî, tiroit ant/m
quda dergî, tiroît ant/m
kalkan böcekleri kêzikên pehnikî zo/nd
kêzikên pehnikî zo/nd
kalkancı mertalgêr nd/nt
mertalgêr nd/nt
kalkanımsı mertalokî rd
mertalokî rd
kalker kevirê kilsinî, kevirê qusekê, kalker jeo/m
kevirê kilsînî, kevirê qusekê, kalker jeo/m
kalkerleşme popiskîbûn, qusekîbûn m
popiskîbûn, qusekîbûn m
kalkerleşmek popiskî bûn, qusekî bûn l/ngh
popiskî bûn, qusekî bûn l/ngh
kalkerli biqusek, bikalker rd
biqusek, bikalker rd
kalkersiz bêqusek, bêkalker rd
bêqusek, bêkalker rd
kalkık 1. bilind (ji bo ribcareke ku aliyek ji aliyê din re bilind an jî nizm e) *masanın bir tarafı kalkık aliyekî maseyê bilind e 2. bilind, qok, rabûyî (tiştê ku dipişpişe û ji cihê xwe radibe) *ciltin ortası kalkık naveka cizûbendê rabûyî ye 3. hildayî, vît, hilgerandî *kaşları kalkık biriyên wî hildayî ne *kalçası kalkık qorikên wê hilgerandî ne rd
1. bilind (ji bo rûxareke ku aliyek ji aliyê din re bilind an jî nizm e) * masanın bir tarafı kalkık aliyekî maseyê bilind e 2. bilind, qok, rabûyî (tiştê ku dipişpişe û ji cihê xwe radibe) * ciltin ortası kalkık naveka cizûbendê rabûyî ye 3. hildayî, vît, hilgerandî * kaşları kalkık biriyên wî hildayî ne * kalçası kalkık qorikên wê hilgerandî ne rd
kalkık burunlu feçer, pozhildayî, difinhildayî, pozfincik rd
feçer, pozhildayî, difinhildayî, pozfincik rd
kalkıklık 1. bilindi 2. bilindi, qokbûn 3. hildayîbûn, vîtbûn m
1. bilindî 2. bilindî, qokbûn 3. hildayîbûn, vîtbûn m
kalkındırmak pêşvebirin, avakirin.
rakirin, bipêşxistin m
rakirin l/gh, bi pêş xistin l/bw *batmak üzereydik imdadımıza yetişip bizi kalkındırdılar em li ber îflase bûn, hatin hawara me û em rakirin
rakirin, bipêşxistin m
rakirin l/gh, bi pêş xistin l/bw * batmak üzereydik imdadımıza yetişip bizi kalkındırdılar em li ber îflasê bûn, hatin hawara me û em rakirin
kalkınış pêketin, bipêşketin (kar û awayê bipêşketinê) m
pêketin, bipêşketin (kar û awayê bipêşketinê) m
kalkınma 1. pêşketin, rabûn, pêketin 2. bixwevehatin, başbûn, rihetbûn, rabûn ser xwe (ji hêla nexweşbûnê ve rabûn ser xwe)
kalkınma hızı leza bipêşketinê, leza pêketinê bz
kalkınmak pêşveçûn.
bi pêş ketin l/b w, pê ketin l/ngh, rabûn l/ngh *bu firma batmak üzereyken, yeni müdürün çabalarıyla kalkındı ev firma li ber îflasê bû, lê bi hewlên gerînendeyê nû firma car din rabû
bi pêş ketin l/bw, pê ketin l/ngh, rabûn l/ngh * bu firma batmak üzereyken, yeni müdürün çabalarıyla kalkındı ev fîrma li ber îflasê bû, lê bi hewlên gerînendeyê nû fîrma car din rabû
kalkıp kalkıp oturmak hema perpitîn, hema netebitîn (ji ber hêrsbûnê)
kalkış rabûn.
rabûn (awa û karê rabûnê) m
kalkışa geçmek dest bi rabûnê kirin, bi hawayê ketin, dest bi firê kirin (ji bo balafirê)
kalkışma 1. rabûn, peyandin 2. destpêkirin 3. serhildan, raperîn m
1. rabûn, peyandin 2. destpêkirin 3. serhildan, raperîn m
kalkışmak lê rabûn.
1. rabûn l/ngh, peyandin l/gh, rabûn ser xwe l/bw, xwe di ber re kirin l/b w, xwe tê dan l/bw (bêyî ku yek li behre, hêz û derfetên xwe birame, ji bo kirinê rabe dest biavêje tiştekî) *hastalığını düşünmeyerek evi badana etmeye kalkıştı bêyî ku li nexweşîna xwe bifikire rabû dest avêtiye spîkirina xanî 2. dest pê kirin *onu haberdar etme, sonra herşeyi araştırmaya kalkışır qet wê agahdar meke, paşê wê rabe dest bi vekolandina her tiştî bike l/bw 3. ser xwe rabûn l/bw, serî rakirin l/gh, serî hildan l/gh
1. rabûn l/ngh, peyandin l/gh, rabûn ser xwe l/bw, xwe di ber re kirin l/bw, xwe tê dan l/bw (bêyî ku yek li behre, hêz û derfetên xwe birame, ji bo kirinê rabe dest biavêje tiştekî) * hastalığını düşünmeyerek evi badana etmeye kalkıştı bêyî ku li nexweşîna xwe bifikire rabû dest avêtiye spîkirina xanî 2. dest pê kirin * onu haberdar etme, sonra herşeyi araştırmaya kalkışır qet wê agahdar meke, paşê wê rabe dest bi vekolandina her tiştî bike l/bw 3. ser xwe rabûn l/bw, serî rakirin l/gh, serî hildan l/gh
kalkma 1. rabûn 2. repbûn, rabûn m
1. rabûn 2. repbûn, rabûn m
kalkmak rabûn.
1. rabûn, helistin (ji rewşa rûniştî rabûn ser xwe) *annem yerinden kalktı, yanıma geldi diya min ji cihê xwe rabû, hate cem min 2. rabûn (derketina ji nav cihên xwe) *istemeye istemeye yataktan kalktım bi bêyî hemd û dilê xwe ji ji nav nivînan rabûm 3. rabûn (bi mebesta çûnê, rabûna ji cihê xwe) *niye kalktınız, biraz daha otursaydınız hûn çima rabûn, hinek din jî hûn bimana 4. rabûn, hilbûn (bilindbûna ber bi jor ve) *terazinin bir gözü inince öbürü kalkar gava ku gava ku çaviyeke teraziyê rûnê ya din radibe 5. rabûn (birêketina wesaîtan) *araba saat onda kalkıyor erebe saet di dehan de radibe 6. rabûn (bi hewa ketin, firin) *uçak kalktı balafir rabû 7. rabûn (rabûna ji cihê xwe û çûna bi rê de) *bir keklik kalktı kerguşek rabû 8. rabûn (ji bo ajelan, rabûna ser piyên paşîn) *at, art ayakları üzerine kalktı hesp, rabû ser piyên xwe yên paş 9. rabûn (di cihê pişpişîna tiştekî de) *masanın kontraplakı kalmıştı kontraplaka maseyê rabûbû 10. rabûn (rakirina qalpax û xemla tiştekî) 11. rabûn (danhev û birina tiştekî) *harman kalktı debr rabû 12. rabûn, rabûn ser xwe (başbûn û rabûna ser xwe ya nexweşekî) *hasta bir haftaya kadar kalkar nexweş nagihîje heftiyekê wê rabe 13. rabûn (dawîhatina li jiyana tiştekî, nemana tiştekî) *halifelik kalktı xelîfetî rabû 14. rabûn (rabûna ji navê, tune bûn) *kar kalkınca gel gava ku berf rabû were 15. rabûn (dest bi tiştekî kirin) *gözlüklerini takmadan okumağa kalktı bêyî ku berçavka xwe bide ber çavê xwe rabû dest bi xwendinê kir 16. rabûn (betalbûna tiştekî, derbasnebûna tiştekî) *yasanın bu maddesi kalktı xala vê qanûnê rabû 17. rabûn (ji tetbîqkirinê hatin rakirin) *sıkıyönetim kalktı rêveberiya awerte rabû 18. rabûn (ji rojevê rabûna tiştekî) *bu âdet çoktan kalkmış ev adet ji zû de rabûye 19. rabûn (ji rewşekê derbasî rewşeke din bûn) *at dörtnala kalktı hesp rabû çargavê 20. rabûn (ji derekê bar kirin û çûn dereke din) *okul burdan kalkmış dibistan ji virê rabûye 21. rep bûn, rabûn (ji bo organê cinsî) l/ngh
kalkmaya yeltenmek dan xwe
kalkojen kalkojen nd
kalkojen nd
kalkolitik kalkolîtîk (serdema beriya dîrokê ya heyna destpêkirina bikaranîna sifir/baxir) m
kalkolîtîk (serdema beriya dîrokê ya heyna destpêkirina bikaranîna sifir/baxir) m
kallavi qelawî (çeşîdekî fesan e ku sedrezem û padîşah didan serê xwe) dîr/m
kallavi fincan fincana bêçembil
kallem bnr alem etmek kallem etmek
bnr alem etmek kallem etmek
kalleş qelaş, xiniz.
bêbext, bêhawe, qaleş rd *kalleşlerin ağına düşmek ketin tora bêbextan
kalleşçe bêbextane, bêhawane, qaleşane, bi bêbextî, bi bêhawetî, bi qaleşî rd/h
bêbextane, bêhawane, qaleşane, bi bêbextî, bi bêhawetî, bi qaleşî rd/h
kalleşlik bêbextî, bêhawatî, qaleşî m
kalleşlik etmek bêbextî kirin, bêhawetî kirin, qaleşî kirin
kalmak mayîn, man.
man, mayîn m
1. man, mandin, pê man (berdewamkirina rewşa xwe, parastina cihê xwe) *görevinde kaldı di wezîfeya xwe de ma 2. man (ji bo dem, dûrahî û çendaniyê) *kömür az kalmış komir hindik maye 3. man (lê hewîn, lê danîn) *siz nerede kalıyorsunuz? hûn li ku derê diminin? 4. man (rûniştina li cihekî, jiyîna li derekê) *yıllarca Avrupada kaldı bi salan li Ewrûpayê ma 5. man (berdewamkirina jiyana xwe, jiyîn) *o ailede bir bu çocuk kaldı ji wê malbatê tenê ev zarok ma 6. man (hêvişandina hebûna xwe, berdewamkirina hebûna xwe) 7. man (xwe papokirin, xwe ewiqandin) *kaç saattir nerelerde kaldın? ev çend saet in tu li ku mayi? 8. man (di sinife de man, derbasnebûna ji sinife) *çocukların içinden geçenler de var, kalanlar da di nav zarokan de yên ku derbas bûne jî hene, yên ku mane jî 9. man (neşixulîna tiştekî, birêde neçûna tiştekî) *araba yolda kaldı erebe di rê de ma 10. man (hatin talûqkirin) *gitmemiz cumaya kaldı çûna me ma roja înê 11. man (tiştek di nav sînorê raye û erka yekî de bûn) *bu iş sana mı kaldı? ev kar bi te ma? 12. man (di nav tiştekî de man, di tiştekî de geriyan) *oda duman içinde kalmış ode di nav dûmanê de maye 13. man (navberdana tiştekî) *bu gün ders tarih maddesinde kalsın bila îro ders li ser madeya dîrokê bimîne 14. man (ji yekî ji yê din re man) *ev ona babasından kalmış xanî ji bavê wê jê re maye 15. man, jê man (nekirina tiştekî, ji tiştekî man) *misafir geldi, gezmeden kaldık mêvan hatin, em ji geştê man 16. man (debarkirina bi dahateke diyarkirî) *iki çocukla bir maaşa kaldık tevî du zarokan em bi meaşekî man 17. man, pê man (qîma xwe pê anîn) *dayak atmakla kalmadı, küfürler de savuruyordu bi lêdanê tenê nema, çêr û bêçarî jî pê dikirin 18. man, pê man (bi awayekî neyînî; çêbûn, qewimîn) *karşılaştığımız vaziyet sade­ce ?eyh Recep vakasıyla kalmadı rewşa ku em rast lê hatin tenê bi bûyera ?êx Receb nema 19. man (wekî lêkera alîkar) *Fatma'dan olmasaydı dün aç kalmıştık eger ne ji Fatîmayê bûya em do birçî diman l/ngh
man, mayîn m
1. man, mandin, pê man (berdewamkirina rewşa xwe, parastina cihê xwe) * görevinde kaldı di wezîfeya xwe de ma 2. man (ji bo dem, dûrahî û çendaniyê) * kömür az kalmış komir hindik maye 3. man (lê hewîn, lê danîn) * siz nerede kalıyorsunuz? hûn li ku derê dimînin? 4. man (rûniştina li cihekî, jiyîna li derekê) * yıllarca Avrupada kaldı bi salan li Ewrûpayê ma 5. man (berdewamkirina jiyana xwe, jiyîn) * o ailede bir bu çocuk kaldı ji wê malbatê tenê ev zarok ma 6. man (hêvişandina hebûna xwe, berdewamkirina hebûna xwe) 7. man (xwe papokirin, xwe ewiqandin) * kaç saattir nerelerde kaldın? ev çend saet in tu li ku mayî? 8. man (di sinifê de man, derbasnebûna ji sinifê) * çocukların içinden geçenler de var, kalanlar da di nav zarokan de yên ku derbas bûne jî hene, yên ku mane jî 9. man (neşixulîna tiştekî, birêde neçûna tiştekî) * araba yolda kaldı erebe di rê de ma 10. man (hatin talûqkirin) * gitmemiz cumaya kaldı çûna me ma roja înê 11. man (tiştek di nav sînorê raye û erka yekî de bûn) * bu iş sana mı kaldı? ev kar bi te ma? 12. man (di nav tiştekî de man, di tiştekî de geriyan) * oda duman içinde kalmış ode di nav dûmanê de maye 13. man (navberdana tiştekî) * bu gün ders tarih maddesinde kalsın bila îro ders li ser madeya dîrokê bimîne 14. man (ji yekî ji yê din re man) * ev ona babasından kalmış xanî ji bavê wê jê re maye 15. man, jê man (nekirina tiştekî, ji tiştekî man) * misafir geldi, gezmeden kaldık mêvan hatin, em ji geştê man 16. man (debarkirina bi dahateke diyarkirî) * iki çocukla bir maaşa kaldık tevî du zarokan em bi meaşekî man 17. man, pê man (qîma xwe pê anîn) * dayak atmakla kalmadı, küfürler de savuruyordu bi lêdanê tenê nema, çêr û bêçarî jî pê dikirin 18. man, pê man (bi awayekî neyînî; çêbûn, qewimîn) * karşılaştığımız vaziyet sadece Şeyh Recep vakasıyla kalmadı rewşa ku em rast lê hatin tenê bi bûyera Şêx Receb nema 19. man (wekî lêkera alîkar) * Fatma’dan olmasaydı dün aç kalmıştık eger ne ji Fatîmayê bûya em do birçî diman l/ngh * kala kala tevî hev, tevî hev ma: okulun kapanmasına kala kala iki hafta kaldı tevî hev ji girtina dibistanan re du hefte ma * kaldı ki ligel vê, digel vî qasî * (şundan veya bundan) kalır yeri yok (tiştek) ne kêmî (ya dî) ye * (şuna veya buna) kalsa (veya kalırsa) 1) bi ya (yekî) be: bana kalırsa siz doğru söylemiyorsunuz bi ya min hûn rast nabêjin 2) ku jê bê, eger pê bimîne, pê be, bi (yekî) be, heke ji destê (yekî) bê: ona kalsa, bizse bir şey vermez ku jê bê tiştek nade me
kalolinit kaolînît kîm/m
kaolînît kîm/m
kaloma beşa zincîra di avê de ya keştiya ku lenger avêtiye avê
beşa zincîra di avê de ya keştiya ku lenger avêtiye avê
kalori kalorî.
1. hêzder, kalori fîz/m 2. kalorî, kurtebêja wê kal e m
1. hêzder, kalorî fiz/m 2. kalorî, kurtebêja wê kal e m
kalorifer qalorîfer.
1. kalorifer 2. germîker, radyator m
1. kalorîfer 2. germîker, radyator m
kaloriferci 1. kaloriferkar (kesê ku kalorîferan radixe) 2. kaloriferfiroş 3. kalorîfervan (kesê ku kalorifere pê dixe) nd/nt
1. kalorîferkar (kesê ku kalorîferan radixe) 2. kalorîferfiroş 3. kalorîfervan (kesê ku kalorîferê pê dixe) nd/nt
kalorifercilik 1. kalorîferkarî (raxistin û çêkirina kalorîferan) 2. kalorîferfiroşî 3. kalorîfervanî (karê pêxistina kalorifere) m
1. kalorîferkarî (raxistin û çêkirina kalorîferan) 2. kalorîferfiroşî 3. kalorîfervanî (karê pêxistina kalorîferê) m
kalorimetre tînpîv, kalorîmetre fiz/m
tînpîv, kalorîmetre fiz/m
kalorimetri tînpîvî, kalorîmetrî m
tînpîvî, kalorîmetrî m
kaloş bnr galoş
bnr galoş
kalp 1.dil. 2.kalp.
(I) 1. dil, qelb ant 2. dil, qelb (ji bo nexweşînê) *kalpten öldü ji ber sekteya dil mir 3. dil (hezkirin) (mec) 4. dil, qelb (cihê herî girîng a saziyekê, welatekî û hwd.) (mec) S. dil (di şûna hest de) *onda kalp denen şey yok pê re dil nîn e (mec) n (II) dagerîn, wergerin m (III) S qelp, sexte 2. qelp, nedurist (mec) 3. zexel, tiral, bêkêr *kalp adam merivê zexel rd
kalp (iii) 1. qelp, sexte 2. qelp, nedurist (mec) 3. zexel, tiral, bêkêr * kalp adam merivê zexel rd
kalp ağrısı janedil, êşa dilan
kalp atışı 1. hilavêtina dil, dilkutk 2. gulpîna dil, kulpîna dil (ji bo dengê dil) nd
1. hilavêtina dil, dilkutk 2. gulpîna dil, kulpîna dil (ji bo dengê dil) nd
kalp etmek wergerandin, dagerandin
kalp kalbe karşıdır dil muqabilê dil e
kalp kararmak dilê (yekî) reş bûn
kalp kazanmak (veya kalp fethetmek) dilê (yekî) xweş kirin, (yek) xurandin xwe
kalp kırık dilşikandî, dilşikestî, dilmayî
kalp kırmak dil şikandin, dil hiştin
kalp krizi dilrawestan, krîza dil
kalp kulakçıkları deriçelên dil
kalp olmamak dil bi (yekî) re tune bûn, dil û gurçik bi (yekî) re tune bûn
kalp sektesi sekteya dil, rawesta dil
kalpak serpûş.
papax, telik, telpik n
papax, telik, telpik n
kalpakçı 1. papaxvan (ê ku papaxan çêdike) 2. papaxfiroş nd/nt
1. papaxvan (ê ku papaxan çêdike) 2. papaxfiroş nd/nt
kalpakçılık 1. papaxvanî 2. papaxfiroşî m
1. papaxvanî 2. papaxfiroşî m
kalpaklı bipapax, bitelik (kesê ku papax li serê wî ye) rd
bipapax, bitelik (kesê ku papax li serê wî ye) rd
kalpazan kalpazan.
kalpazanlık qelpezanî, sextekari m
qelpezanî, sextekarî m
kalpezan 1. qelpezan, qelpkar (kesê ku pereyêsexte çêdike) nd/nt 2. sextekar (mec) rd
1. qelpezan, qelpkar (kesê ku pereyêsexte çêdike) nd/nt 2. sextekar (mec) rd
kalplaşma 1. qelpbûn 2. zexelbûn m
1. qelpbûn 2. zexelbûn m
kalplaşmak 1. qelp bûn 2. zexel bûn l/ngh
1. qelp bûn 2. zexel bûn l/ngh
kalpleri bir olan hevdil.
kalpli nexweşê dil rd
kalplı nexweşê dil rd
kalplık 1. qelpîtî, sextetî 2. zexelî m
1. qelpîtî, sextetî 2. zexelî m
kalpsiz 1. bêdil, bêqelb 2. dilqalind, kezebqalind, bêşewat, bêrehm, dilhişk (mec) rd
1. bêdil, bêqelb 2. dilqalind, kezebqalind, bêşewat, bêrehm, dilhişk (mec) rd
kalpsizlik dilqalindî, kezebqalindî, bêşewatî, dilhişkî m
dilqalindî, kezebqalindî, bêşewatî, dilhişkî m
kalpten gitmek ji dil çûn
kalseduan kalseduan mîn/m
kalseduan mîn/m
kalsemi kalsemî (mixdara kalsiyûmê ya ku gere di xwînê de hebe) m
kalsemî (mixdara kalsiyûmê ya ku gere di xwînê de hebe) m
kalsit kalsît mîn/m
kalsît mîn/m
kalsiyum kalsiyum, elementeke ku nimroya we ya atomî 20, giraniya wê 40,80, siftiya wê 1,55 û di 845° C'yî de dihele; kurtebêja wê Ca ye kîm/m
kalsiyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomî 20, giraniya wê 40,80, siftiya wê 1,55 û di 845¼ C’yî de dihele; kurtebêja wê Ca ye kîm/m
kalsiyumlu kalsiyûmdar, bikalsiyûm kîm/rd
kalsiyûmdar, bikalsiyûm kîm/rd
kalsiyumsuz bûkalsiyûm kîm/rd
bûkalsiyûm kîm/rd
kaltaban 1. bênamûs 2. virek, fenek, hilebaz rd
1. bênamûs 2. virek, fenek, hîlebaz rd
kaltabanlık 1. bênamûsi 2. vireki, feneki, hîlebazî m
1. bênamûsî 2. virekî, fenekî, hîlebazî m
kaltak qaltax.
1. qaltax (beşê darîn ê zînê) 2. zina bêqûş û paldûm 3. qaltax (jina bêîfet, bênamûs) (mec) m
1. qaltax (beşê darîn ê zînê) 2. zîna bêqûş û paldûm 3. qaltax (jina bêîfet, bênamûs) (mec) m
kaltaklık qaltaxi m
qaltaxî m
kalubelâ qalûbela m
kalubeladan beri ji roja roj de, ji roja ku dinya ava bûye, ji roja qalûbelayê
kalvenci bnr Calvinci
bnr Calvinci
kalvencilik bnr Calvincilik
bnr Calvincilik
kalya xwarineke ji kundir an jî balîcanan
xwarineke ji kundir an jî balîcanan
kalyon kalyon der/m
kalyon der/m
kalyoncu 1. leşkerê kalyonê 2. leşkerê behriyeyî nd
1. leşkerê kalyonê 2. leşkerê behriyeyî nd
kam bnr şaman
bnr şaman
kam almak pê mirad kirin, mirad pê kirin
kama qame, kahûr.
(I) qame, kahûr (kêra ku her du aliyên wê jî tûj in û wekî çekekê tê bikaranîn) m (II) 1. pînc, pîncik (hem ê hesin heye û hem jî yê darin heye ku pê daran diqelêşin) 2. zimanok, pînc (ku wekî pînc li destî û tiştê din dixin da ku pê bişide) 3. qame (qameya gula topê) n (II) qal (pûanê di dawiya her leyîstikê de) m
kama (i) qame, kahûr (kêra ku her du aliyên wê jî tûj in û wekî çekekê tê bikaranîn) m
kama (ii) 1. pînc, pîncik (hem ê hesin heye û hem jî yê darîn heye ku pê daran diqelêşin) 2. zimanok, pînc (ku wekî pînc li destî û tiştê din dixin da ku pê bişide) 3. qame (qameya gula topê) n
kama basmak qal kirin (yekî), qal birin ba (yekî)
kamalama (I) qamelêxistin, qamelêdan m (II) pînckirin, pînclêxistin, pînclêdan m
kamalama (i) qamelêxistin, qamelêdan m
kamalama (ii) pînckirin, pînclêxistin, pînclêdan m
kamalamak (I) bi qameyan lê xistin, bi qameyan lê dan, qame lê xistin, qame lê dan (ji bo kêra bi navê qame) l/bw (II) pînc kirin l/gh, pînc lê xistin l/bw, pîncik lê dan l/bw (gava ku daran bi pîncan diqelêşin)
kamalamak (i) bi qameyan lê xistin, bi qameyan lê dan, qame lê xistin, qame lê dan (ji bo kêra bi navê qame) l/bw
kamalamak (ii) pînc kirin l/gh, pînc lê xistin l/bw, pîncik lê dan l/bw (gava ku daran bi pîncan diqelêşin)
kamalı (I) biqame rd (II) bipînc, bipîncik rd
kamalı (i) biqame rd
kamalı (ii) bipînc, bipîncik rd
kamanço lêbarkirin, veguhastin m
kamanço etmek lê bar kirin, veguhastin, ji dest derbasî dest kirin
kamara 1. kamara (oda keştiyan) 2. kamara (li îngilistanê meclîsa qanûnçêkirinê) m
1. kamara (oda keştiyan) 2. kamara (li Îngilistanê meclîsa qanûnçêkirinê) m
kamarilla kesê ku di pişt perdeyê de kesekî xwedan hêzeke mezin bi rê ve dibe
kesê ku di pişt perdeyê de kesekî xwedan hêzeke mezin bi rê ve dibe
kamarot kamarot (erkedarê ku di keştiyan de xizmeta rêwingan dike) nd/nt
kamarot (erkedarê ku di keştiyan de xizmeta rêwingan dike) nd/nt
kamarotluk kamarotî m
kamarotî m
kamasız (I) bêqame rd (II) bêpînc, bêpîncik rd
kamasız (i) bêqame rd
kamasız (ii) bêpînc, bêpîncik rd
kamaşma 1. delîn, bilbisîn, teyisîn, qemişîn (ji bo çav) 2. halûbûn, sekinîn, xidokîbûn (ji bo diranan) m
1. delîn, bilbisîn, teyisîn, qemişîn (ji bo çav) *güneşe bakamıyorum, gözlerim kamaştı ez nikarim li rojê binêrim, çavên min deliyan 2. halû bûn, sekinîn, xidokî bûn, alû bûn (ji bo diranan) l/ngh
1. delîn, bilbisîn, teyisîn, qemişîn (ji bo çav) 2. halûbûn, sekinîn, xidokîbûn (ji bo diranan) m
1. delîn, bilbisîn, teyisîn, qemişîn (ji bo çav) * güneşe bakamıyorum, gözlerim kamaştı ez nikarim li rojê binêrim, çavên min deliyan 2. halû bûn, sekinîn, xidokî bûn, alû bûn (ji bo diranan) l/ngh
kamaşmak alû bûn, sekihîn.
kamayı silmek qal xîş kirin
kamber (ji navê koleyê Hz. Ali Qenber, ku qet ji balê nediqetiya) koleyê dilsoz rd *kambersiz düğün olmaz=kî bûk e tu berbûrî yî
kambersiz düğün olmaz kî bûk be (ew) berbû ye
kambiyo 1. kambiyo (bi hev guhartina pereyên du welatan) 2. kambiyo (bergîdana muameleya veguhastina tiştekî, wekî tehsîlkirina deynekî, şandina pere ji cihekî bo cihekî dîtir û hwd) 3. kambiyo (cihê ku ev muamelê lê tên pêkanîn) bz/m
1. kambiyo (bi hev guhartina pereyên du welatan) 2. kambiyo (bergîdana muameleya veguhastina tiştekî, wekî tehsîlkirina deynekî, şandina pere ji cihekî bo cihekî dîtir û hwd) 3. kambiyo (cihê ku ev muamelê lê tên pêkanîn) bz/m
kambiyocu kambiyovan nd/nt
kambiyovan nd/nt
kambiyoculuk kambiyovanî m
kambiyovanî m
kambriyen kambriyen (ji navê herêma Cambriayê), çerxa destpêkê ya serdema pêşîn û tewqên xakê ku di vê serdemê de hatine pê m
kambriyen öncesi berî kambriyenê, prekambriyen
kambur qof, bûl, xûz.
1. kov, xûz, kûz, qilûz, qiloz, berve, xûl, qor, bûl, qov, qilom, qof, qûz (ji bo mirovan) m 2. qop, qoq (ji bo ajalan) m 3. kov, piştkov, xûz, piştxûz, kûz, piştkûz, pişthatik, piştqilûz, qilûz, bûl, qov, piştqov, piştqilom, piştkal, piştqop (kesê qilûza wî heye) rd 4. zikdayî (ji bo avahî û têkberan) rd 5. derd, derd û kul (mec) nd
kambur felek ey feleka xayîna bêbext
kambur olmak bûlbûn.
kambur üstüne kambur derd li ser derd, bela li ser belayê, qeza li ser qezayê
kambur zambur xûz mûzî, qilom milomî, xuzik mûzikî
kamburlaşma 1. kovbûn, xûzbûn, kûzbûn, qilûzbûn, qilozbûn, bûlbûn, qovbûn, xûlbûn 2. qilompiştkovîbûn, piştxûzîbûn, piştkûzîbûn, pişthatikîbûn, piştqilûzîbûn, piştqovîbûn, piştqilomîbûn, piştqoqîbûn m kamburlaşmak 1. kov bûn, xûz bûn, kûz bûn, qilz bûn, qiloz bûn, bûl bûn, qov bûn, xûl bûn 2. piştkovî bûn, piştxûzî bûn, piştkûzî bûn, pişthatikî bûn, piştqilûzî bûn, piştqovî bûn, piştqilomî bûn, piştqoqî bûn l/ngh
1. kovbûn, xûzbûn, kûzbûn, qilûzbûn, qilozbûn, bûlbûn, qovbûn, xûlbûn 2. qilompiştkovîbûn, piştxûzîbûn, piştkûzîbûn, pişthatikîbûn, piştqilûzîbûn, piştqovîbûn, piştqilomîbûn, piştqoqîbûn m
kamburlaşmak 1. kov bûn, xûz bûn, kûz bûn, qilûz bûn, qiloz bûn, bûl bûn, qov bûn, xûl bûn 2. piştkovî bûn, piştxûzî bûn, piştkûzî bûn, pişthatikî bûn, piştqilûzî bûn, piştqovî bûn, piştqilomî bûn, piştqoqî bûn l/ngh
kamburlaştırma 1. kovkirin, xûzkirin, kûzkirin, qilûzkirin, qilozkirin, bûlkirin, qovkirin, xûlkirin 2. piştkovîkirin, piştxûzîkirin, piştkûzîkirin, pişthatikîkirin, piştqilûzîkirin, piştqovîkirin, piştqilomîkirin, piştqoqîkirin m
1. kovkirin, xûzkirin, kûzkirin, qilûzkirin, qilozkirin, bûlkirin, qovkirin, xûlkirin 2. piştkovîkirin, piştxûzîkirin, piştkûzîkirin, pişthatikîkirin, piştqilûzîkirin, piştqovîkirin, piştqilomîkirin, piştqoqîkirin m
kamburlaştırmak 1. kov kirin, xûz kirin, kûz kirin, qilûz kirin, qiloz kirin, bûl kirin, qov kirin, xûl kirin 2. piştkovî kirin, piştxûzî kirin, piştkûzî kirin, pişthatikî kirin, piştqilûzî kirin, piştqovîkirin, piştqilomî kirin, piştqoqî kirin l/gh
1. kov kirin, xûz kirin, kûz kirin, qilûz kirin, qiloz kirin, bûl kirin, qov kirin, xûl kirin 2. piştkovî kirin, piştxûzî kirin, piştkûzî kirin, pişthatikî kirin, piştqilûzî kirin, piştqovîkirin, piştqilomî kirin, piştqoqî kirin l/gh
kamburluk 1. kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, qilombûnî 2. qopbûnî, qoqbûnî 3. piştkovî, piştxûzî, piştkûzî, pişthatikî, piştqilûzî, piştqovî, piştqilomî m
1. kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, qilombûnî 2. qopbûnî, qoqbûnî 3. piştkovî, piştxûzî, piştkûzî, pişthatikî, piştqilûzî, piştqovî, piştqilomî m
kamburu çıkmak 1) pişta (yekî) qilûzî bûn, pişxûzî bûn, piştkovî bûn, pişta (yekî) qilomî bûn 2) pişta (yekî) qilûzî bûn, bi dev çûn erdê, pişta (yekî) xûl bûn (ji ber westanê) (mec) 3) piştxûlî bûn, bi dev çûn erdê, pişta (yekî) xwar bûn (pîr û kal bûn)
kamburumsu xûzikî, kûzikî, qilozikî, qovikî, bûlikî rd
xûzikî, kûzikî, qilozikî, qovikî, bûlikî rd
kamburunu çıkarmak pişta xwe qilozî kirin, pişta xwe xûz kirin, pişta xwe qoq kirin
kamçı qemçûr, şelaq.
1. qamçî, şelaq, şelax, tajan, taziyane 2. qamçî (qetê ku seriyekî wî bi cihekê ve giredayî ye û serê din jî serbest e) der/n 3. qemçik, dûçik biy/m
kamçı başı serbiskê hevrişm
kamçı çalmak qamçî lê xistin, qamçî çelpandin
kamçı kuyruk miha dûvdirêj
kamçı sapı desteqamçî
kamçılama 1. qamçîkirin, şelaqkirin 2. bareşkirin 3. lezandin, hewesdarikirin, handan, teşwîqkirin (mec) m
1. qamçîkirin, şelaqkirin 2. bareşkirin 3. lezandin, hewesdarîkirin, handan, teşwîqkirin (mec) m
kamçılamak 1. qamçî kirin, şelaq kirin (bi qamçî lê dan) 2. bareş kirin (ji bo ba, baran û berfê gava ku xweş dike û li ser û çavê mirov dixe) 3. lezandin, hewesdarî kirin, han dan, teşwîq kirin (mec) l/gh
1. qamçî kirin, şelaq kirin (bi qamçî lê dan) 2. bareş kirin (ji bo ba, baran û berfê gava ku xweş dike û li ser û çavê mirov dixe) 3. lezandin, hewesdarî kirin, han dan, teşwîq kirin (mec) l/gh
kamçılanmak hatin qamçîkirin, hatin şelaqkirin l/tb
hatin qamçîkirin, hatin şelaqkirin l/tb
kamçılatmak pê dan qamçîkirin l/lb
pê dan qamçîkirin l/lb
kamçılı 1. biqamçî, bişelaq, bitaziyane 2. zorbaş, zorker (mec) rd
1. biqamçî, bişelaq, bitaziyane 2. zorbaş, zorker (mec) rd
kamelya kamelya
kamelya
kamer heyv m
balığı bnr ay balığı
heyv m
kamer balığı bnr ay balığı
kamera 1. wênekêş, kamera, makîneya fotografan m 2. kamera m 3. kamera (gava ku derhêner ferman dide) b
1. wênekêş, kamera, makîneya fotografan m 2. kamera m 3. kamera (gava ku derhêner ferman dide) b
kameraman kameravan, kamereman nd/nt
kameravan, kamereman nd/nt
kameri heyvî rd
kameri ay meha heyvî
kameri takvim bnr ay takvimi
kameriye xincîk, holika xincîkî m
xincîk, holika xincîkî m
kamet 1. tel n, bejn m , qamet m 2. qamet (azana ku li camiyê ji bo gazîkirina mêjê tê dayîn m
kamet artırmak hindrû axaftin, bi dengê bilind xeber dan
kamet etmek qamet anîn, li melê fetilandin, li dû melê çûn
kamga kewş, qalik, telaş n
kewş, qalik, telaş n
kamikaze kamîkaze (di ?erê Cîhanê ye Dudiyan de balafira întixarê ya Japonan) m
kamîkaze (di Şerê Cîhanê yê Dudiyan de balafira întixarê ya Japonan) m
kamil kamil, gihîştî.
kamilen bi giştî, pêkve, bi tevahî, tevde h
kamış qamîş, çîtik, zil, bambû.
1. qamir, kamir, qamîş, qambîr, leven, qur, zil, ney (Phragmites australis) bot/m 2. qamir, kamir, qamîş, qur, ney, zil (tiştê ku ji vê riwekê hatiye çêkirin) rd 3. şilf, şiv, qamîş (organê cinsî yê mêran) n
kulak guhbel (hespê ku guhê wî tik, zirav û lihev e) n
kamış kalem qelema zilikî
kamış kemiği lûleqa zirav
kamış koymak dilmayî kirin nava (wan)
kamış kulak guhbel (hespê ku guhê wî tik, zirav û lihev e) n
kamışçık zilik n
zilik n
kamışlı biqamir, bikamir, biqamîş, bizil rd
biqamir, bikamir, biqamîş, bizil rd
kamışlık neyistan, erda qamîşan, erda zilan nd
neyistan, erda qamîşan, erda zilan nd
kamışsı zilikokî, qamişokî, qamirokî rd
zilikokî, qamişokî, qamirokî rd
kamıştırma 1. delandin, bilbisandin, teyisandin, qemişandin 2. halûkirin, sekihandin, xidokîkirin m
1. delandin, bilbisandin, teyisandin, qemişandin 2. halûkirin, sekihandin, xidokîkirin m
kamıştırmak 1. delandin, bilbisandin, teyisandin, qemişandin 2. halû kirin, sekihandin, xidokî kirin, perijandin l/gh
1. delandin, bilbisandin, teyisandin, qemişandin 2. halû kirin, sekihandin, xidokî kirin, perijandin l/gh
kamp wargeh.
1. wargeh, baregeh, meqere, binke, ordûgeh, kamp
kamp askeri kamp barega leşken 2. baregeh, ordûgeh, kamp, zom (cihê ku dîl an jî sirgûnên siyasî lê dimînin) 3. ber, kamp *toplumumuzda kamplar var di civaka me de ber hene m
kamp kurmak wargeh vedan.
cihê baregeh çêkirin, cihê kamp çêkirin
kampa girmek (veya kamp yapmak) çûn kampê, çûn baregehê
kampana (1 şîrove)zangoç m
kampana çalmak zangoç lê dan
kampanya helmet, pelamar.
helmet, kampanya m
helmet, kampanya m
kampanyacı helmetkar, kampanyakar nd/nt
helmetkar, kampanyakar nd/nt
kampçı baregehvanî, kampvanî nd/nt
baregehvanî, kampvanî nd/nt
kampçılık baregehvantî, kampvantî m
baregehvantî, kampvantî m
kamping cihê baregehê, cihê kampê nd
cihê baregehê, cihê kampê nd
kamplaşmak tîptîpî bûn, bendbendî bûn (bendîtî ketin navê) l/ngh
tîptîpî bûn, bendbendî bûn (bendîtî ketin navê) l/ngh
kampus kampûs *üniversite kampusu=kampûsa zanîngehê m
kampûs * üniversite kampusu kampûsa zanîngehê m
kamu hemû.
1. gişt, sehî, tevde, gişk, hemû rd 2. gelemper, giştî, a'm, gel
kamu davası doza giştî, doza gelemperî hiq
kamu düzeni sazûmana gelemperî, nizama giştî
kamu güvenliği ewlehiya hemûyê.
ewlehiya giştî
kamu hizmeti karûbarê hemû.
xizmeta gelemperî, xizmeta giştî hiq
kamu hukuku dada hemûyê.
qanûna gelemperî
kamu kesimi (veya kamu sektörü) sektorên gelemperî
kamu malı mala hemûyê.
malê giştî hiq
kamu oyu raya hemûyê.
raya giştî nd
kamu personeli personelên gelemperî
kamu tanrıcı panteîst rd/nd
panteîst rd/nd
kamu tanrıcılık panteîzm m
panteîzm m
kamuflâj nixamtin, kamûflaj m
nixamtin, kamûflaj m
kamufle nixamtî, nixumandî rd
kamufle etmek nixamtin, nixumandin, veşartin, kamûfle kirin
kamulaştırılmak hatin gelemperîkirin, hatin îstimlaqkirin l/tb
hatin gelemperîkirin, hatin îstimlaqkirin l/tb
kamulaştırma 1. gelemperîkirin, giştîkirin, îstîmlaqkirin 2. gelemperîkirin, dewletîkirin m
1. gelemperîkirin, giştîkirin, îstîmlaqkirin 2. gelemperîkirin, dewletîkirin m
kamulaştırmak malhemûkirin.
1. gelemperî kirin, giştî kirin, îstîmlaq kirin 2. gelemperî kirin, dewletî kirin l/gh
1. gelemperî kirin, giştî kirin, îstîmlaq kirin 2. gelemperî kirin, dewletî kirin l/gh
kamuoyu raya giştî, raya gelemperî, ramana tevane nd
raya giştî, raya gelemperî, ramana tevane nd
kamus ferheng, ferhenga mezin m
ferheng, ferhenga mezin m
kamusal gelemperî rd
gelemperî rd
kamusallaşma gelemperîbûn m
gelemperîbûn m
kamusallaşmak gelemperî bûn l/gh
gelemperî bûn l/gh
kamutay komcivîn, civana giştî m
komcivîn, civana giştî m
kamyon kamyon.
kamyon m
kamyon m
kamyoncu 1. kamyonvanî (kesê ku bi kamyonê karê hilgiriyê pêk tine) 2. şofêrê kamyonê, kamyonvan m
1. kamyonvanî (kesê ku bi kamyonê karê hilgiriyê pêk tîne) 2. şofêrê kamyonê, kamyonvan m
kamyonculuk 1. kamyonvanîtî 2. şoferiya kamyonê m
1. kamyonvanîtî 2. şofêriya kamyonê m
kamyonet kamyonet.
kamyonet m
kamyonet m
kan xwîn.
1. xwîn, xûn, xweyn 2. xwîn (di wateya esi û fesi de) *o da benim kanımdan ew jî, ji xwîna min e (mec) m
kan ağlamak di şûna stêrkê (yekî) de xwîn hatin
kan akçesi xwîn, heqê xwînê hiq *babası oğlunun kan akçesini aldı bavê wî xwîna kurê xwe stend
kan akıtmak xwîn rijandin.
xwîn rijandin, xwîn rêtin (qurban şeijê kirin)
kan akmak xwîn herikîn, xwîn rijîn, xwîn rijîn erdê
kan aktarımı xwînveguhêzî, veguhastina xwînê, neqlkirina xwînê bj/nd
xwînveguhêzî, veguhastina xwînê, neqlkirina xwînê bj/nd
kan aktarımı (veya kan nakli) bnr kan aktarımı
kan alacak damarı bilmek derba nişterê dibîne û çelp û diweşîne
kan almak xwîn jê girtin, xwîn jê berdan
kan bağı biraxwetî (kesê ku ji xwînekê tên)
kan bankası bankaya xwînê
kan başına sıçramak (veya kan beynine çıkmak) xwîn û mêjî li hev qelibîn, xwin li serê (yekî) xistin
kan basıncı pestoya xwînê, tansiyon
kan bilimci xwînnas, hematolog nd/nt
xwînnas, hematolog nd/nt
kan bilimi 1. xwînnasî (ji hêla morfolojik, fizyolojik, kîmyewî û genetîkê ve vekolandina xwînê) 2. xwînnasî, hematolojî (zanista nexweşînên xwînê) m
1. xwînnasî (ji hêla morfolojîk, fizyolojîk, kîmyewî û genetîkê ve vekolandina xwînê) 2. xwînnasî, hematolojî (zanista nexweşînên xwînê) m
kan boğmak xwîn ketin mêjiyê (yekî) (mirina ji ber xwîna ku dikeve mêjî)
kan bozuk şîrherem, bêkok, bêesl
kan çanağı kodika xwînê
kan çanağı gibi çavên (yekî) wekî kasika xwînê ne
kan çekmek 1) lê çûn 2) xwîn kişandin
kan çıbanı kînora xwînê
kan çıkmak xwîn rijîn (mêr hatin kuştin, xwîn hatin rijandin)
kan davalı xwînî *bu benim kan davalım ev xwîniyê min e
xwînî, xwîndar nd/nt
xwînî, xwîndar nd/nt
kan davası xwîndarî.
xwîndarî, xwînîtî, mêrkuştin
doza xwînitiyê, doza xwîndariyê nd/nt
doza xwînitiyê, doza xwîndariyê nd/nt
kan deryası gola xwînê
kan dökmek xwîn rijandin, xwîn rêtin, xwîn berî erdê dan (di lihevxistinê de)
kan doku navê xwînê a di hîstolojiyê de
navê xwînê a di hîstolojiyê de
kan dökücü xwînrij
kan dolaşımı bnr kan dolaşım
kan emici xwînmij
kan fışkırmak xwîn bel kirin, xwîn mîz kirin, xwîn pijiqîn
kan gelmek xwîn jê hatin, xwînî bûn
kan gitmek 1) xwîn jê çûn (ji destava mezin) 2) xwîna (yekê) zêde çûn (di dema bênimêjiya jinan de)
kan gövdeyi götürmek xwîn laş birin, xwîn cendek birin, cendek li ber xwînê çûn, laş li ber xwînê çûn, xwîn gewde birin
kan grupları grûbên xwînê
kan gütmek heyf gerandin.
neyartî kudirandin
kan içici xwînxwar, xwînvexur
xwînfir, xwînxur rd
xwînfir, xwînxur rd
kan içicilik xwînxwarî, xwînvexurî
kan işeme xwînmîze
kan işemek xwîn mîz kirin, xwîn mîstin, bi xwînê derbûn
kan istemek xwîn xwestin, heyf xwestin, tol xwestin
kan kanseri losemî, kansera xwînê
kan kardeşi xwînbirak, destbirak
kan kaybetmek xwîn winda kirin, xwîn jê çûn, xwîn jê kişîn
kan kaybı jêçûna xwînê, jêkişîna xwînê, windakirina xwîn *kan kaybından ölmüş ji bêr jêçûna xwînê miriye
jêçûna xwînê, jêkişîna xwînê
kan kırmızı 1) sorê gizrî, xwînsor 2) xwîna sor (kesê zor û yeman) (mec)
kan kusmak 1) xwîn vereşîn, xwîn avêtin 2) ax kirin xwîn jê hatin
kan kusturmak şîrê çilîtiyê di pozê (yekî) derxistin
kan kusup kızılcık şerbeti içtim demek ax dike lê vedişêre
kan nakli bnr kan aktarımı
kan olmak xwîn rijîn erdê, mêr hatin kuştin
kan oturmak xwîn ketin nav canê (yekî)
kan pıhtısı xwînpere
kan plâzması plazma xwînê ant
kan portakalı porteqala navsor
kan revan avxwîn, zûxav, xwîn û xirar
kan revan içinde di nav xwîn û xirarê de maye
kan tahlili dewiyana xwînê, tehlîla xwînê
kan taşı hematît m
hematît m
kan ter içinde kalmak di xwêdanê de bûn av man, di kef û xwê de man, di xwêdanê de man
kan tutmak 1) bi xwînê ketin 2) pêgiranî lê ketin (kesê ku gava mêr bikuje
kan vermek 1) xwîn dan (gava ku mirov xwînê neqlî nexweşekî an jî birîndarekî bike) 2) xwîn dan (ji bo neqilkirina xwînê, xwîngirtina ji yekî) 3) xwîn ji xwe berdan (ji xwe berdana xwîna zêde)
kan yürümek xwîn kişiyan (ci­hekî canê mirov)
kana belenmek di xwînê de gevizîn
kana boyanmak (kana bulan­mak) di xwînê de hesikîn, di xwînê de ge­vizîn, di xwînê de man, di xwînê de sor bûn
kana kan istemek ji xwînê re xwîn xwes­tin
kana kana (îşaretên ku li pêş û paşiya keştiyê ji bo nîşandana asta avê hene) der/m
(îşaretên ku li pêş û paşiya keştiyê ji bo nîşandana asta avê hene) der/m
kana susamak xwînfirî bûn, xwînfir, xwînrêj
kanaat 1.ray. 2.qinyat.
1. qîmpêanîn, qinyat 2. qenaet, bawerkirin 3. yeqîn, yeqînî, bawerî, bîr û bawerî, qeneat m
kanaat etmek 1) qîma xwe pê anîn, qinyata xwe pê anîn 2) qenaet kirin, pê qeneat kirin, yeqîn kirin, bawer kirin
kanaat getirmek qinyat anîn.
yeqîniya xwe pê anîn, baweriya xwe pê anîn, qeneata xwe pê anîn, qîma xwe pêanîn, yeqîn kirin
kanaatkar qinyatkar.
kanaatkâr qenaetkar rd
qenaetkar rd
kanaatkârlık qenaetkarî m
qenaetkarî m
kanaatli qenaetkar rd
kanaatlı qenaetkar rd
kanada Kanada.
kanadalı Kanadî.
kanadı altına almak (veya kanadını birinin üstüne germek) (yek) kirin bin çengê xwe, (yek) kirin bin baskê xwe
kanal leqem.
1. cih, cihok, cok, erx, kerx, kanal (ri­ya avê) 2. kanal (deryaya kûr û teng a di navbera du bejahiyan de) *Mozambik Kanalı Kanala Mozambîkê erd3. cih, ka­nal ant 4. kanal, xet (xetên wekî radyo, te­lefon, televizyon û telgrafan) m
1. cih, cihok, cok, erx, kerx, kanal (riya avê) 2. kanal (deryaya kûr û teng a di navbera du bejahiyan de) * Mozambik Kanalı Kanala Mozambîkê erd 3. cih, kanal ant 4. kanal, xet (xetên wekî radyo, telefon, televizyon û telgrafan) m
kanalcık cihok, kanala biçûk ant/m
cihok, kanala biçûk ant/m
kanalet cok, cihok (kanala biçûk) m
cok, cihok (kanala biçûk) m
kanalıyla bi riya (yekî), bi navberiya (yekî), bi navbeynkariya (yekî) h
bi riya (yekî), bi navberiya (yekî), bi navbeynkariya (yekî) h
kanalizasyon leqem.
sereb, kêzîn, kanalîzasyon m
sereb, kêzîn, kanalîzasyon m
kanama xwînbûn, xwîn jê hatin.
1. xwînîbûn 2. derbûna xwînê, xwînkişîn, xwînjêçûn m
kanama geçirme veristina xwînê, jêçûna xwînê
kanama geçirmek xwîn veriştin, xwîn jê çûn
kanamak xwîn bûn, xwin jê hatin.
1. xwînî bûn, xwîn bûn *elim kanadı destê min xwînî bû 2. xwîn jê ha­tin, xwîn jê kişîn *yara kanıyor ji birînê xwîn dikişe 3. nû bûn, rabûn (ji bo nûkirina kul û kederan) *yaram kanıyor, beni rahat bırakın derdê min nû bû, dev ji min berdin (mec) l/ngh
1. xwînî bûn, xwîn bûn * elim kanadı destê min xwînî bû 2. xwîn jê hatin, xwîn jê kişîn * yara kanıyor ji birînê xwîn dikişe 3. nû bûn, rabûn (ji bo nûkirina kul û kederan) * yaram kanıyor, beni rahat bırakın derdê min nû bû, dev ji min berdin (mec) l/ngh
kanamalı kesê ku xwîn jê dikişe, xwîn jê diçe *kanamalı bir hastamız var nexweşekî me yê ku xwîn jê diçe heye
kesê ku xwîn jê dikişe, xwîn jê diçe * kanamalı bir hastamız var nexweşekî me yê ku xwîn jê diçe heye
kanaması olmak bi xwînê derbûn (ji bo xwînjhehatina ji dev, poz û destava mezin)
kanamayı durdurma xwînbestî
kanamayı durdurmak xwîn bestandin
kanara bnr kesim evi
bnr kesim evi
kanarya zerîle.
zerîle, zerdelok, qenarî (Serinus canana)zo/m
zerîle, zerdelok, qenarî (Serinus canaria) zo/m
kanarya çiçeği gulezerîle (Tropaeolum peregrinum) bot/m
gulezerîle (Tropaeolum peregrinum) bot/m
kanarya otu giyaberk, guleşêxan, giyazerîle (Alsine media) bot/m
giyaberk, guleşêxan, giyazerîle (Alsine media) bot/m
kanaryalık cihê ku çûkên zerîle lê tên xwedîkirin
cihê ku çûkên zerîle lê tên xwedîkirin
kanasta çeşîdekî leystika bi kaxizan
çeşîdekî leystika bi kaxizan
kanat bask, per, şax.
1. per, bask, çeng, çepl, bal, qanat (organê ku çûk û kêzik pê difirin) 2. perik (ji bo masiyan) 3. bask, qanat (ji bo basken balafirê) 4. qane, qanat, şax (ji bo deri û pencereyan) *iki kanatlı kapı deriye duqane 5. ber, bend (di nav partî, meclîs û hwd. berên kuji hêla ramanî ve ji hev cü­da ne) *partinin sol kanadı bera çep a partiye 6. perî, qanat (ji bo per û baskên tiştên mîna firfîrokan) *pervane kanadı qanatê perwaneyê 7. bnr angıç 8. mil, qol (ji bo leşkeriyê) *ordunun sağ kanadı leşkerên milê rastê 9. mil (di sporê de) *sol kanat oyuncuları leyîzvanê milê çepê n
kanat açmak lê bûn xweyî, (yek) ki­rin bin baskê xwe
kanat alıştırmak dest û pêçiyên xwe lê hîn kirin
kanat çırparak gitmek bi firê çûn
kanat çırpmak perwaz dan, bask li xwe xistin, dan perwazan, per li xwe xistin, pask li hev dan, çeng vedan. dan başkan
kanat yeleği per
kanata derdaneke avê ya bi çembilek û devfireh
derdaneke avê ya bi çembilek û devfireh
kanatçık 1. çengik, baskik, perik (baskê biçûçik) m 2. berik bot/m 3. serê bask zo/nd
1. çengik, baskik, perik (baskê biçûçik) m 2. berik bot/m 3. serê bask zo/nd
kanatlandırmak kêfa (yekî) anîn *çocuk hareketleriyle bizi kanatlandırıyordu zarok bi libatên xwe kêfa me dianî l/bw
kêfa (yekî) anîn * çocuk hareketleriyle bizi kanatlandırıyordu zarok bi libatên xwe kêfa me dianî l/bw
kanatlanma 1. bibaskbûn 2. basklihevxistin, bifirêketin 3. kirin ku firîn (mec) m
1. bibaskbûn 2. basklihevxistin, bifirêketin 3. kirin ku firîn (mec) m
kanatlanmak bi perbûn.
1. bi bask bûn, baskê (yekî) hatin (dest bi firê kirin) 2. bask li hev xis­tin, bi firê ketin 3. kirin ku firîn (mec) *anlatırken nasıl coşuyor, nasıl kanatla­nıyordu gava ku behs jê dikir çawa dicoşiya, çawa dikira bifiriya l/bw
1. bi bask bûn, baskê (yekî) hatin (dest bi firê kirin) 2. bask li hev xistin, bi firê ketin 3. kirin ku firîn (mec) * anlatırken nasıl coşuyor, nasıl kanatlanıyordu gava ku behs jê dikir çawa dicoşiya, çawa dikira bifiriya l/bw
kanatlı biper, perinde.
1. biper, perende, bibask, baskdar 2. biqane, biqanat *iki qanatli pencere paceya bi du qanatî rd
1. biper, perende, bibask, baskdar 2. biqane, biqanat * iki qanatlı pencere paceya bi du qanatî rd
kanatlı karınca gêreperik zo/m
gêreperik zo/m
kanatlılar famîleya ajalên biperik (ji bo kêzikan) zo
famîleya ajalên biperik (ji bo kêzikan) zo
kanatma xwînîkirin m
xwînîkirin m
kanatmak xwîn kirin, xwîn jê anîn.
xwînî kirin, xwîn kirin l/gh
xwînî kirin, xwîn kirin l/gh
kanatsız 1. bêbask, bêper, bêçeng 2. bêqanat, bêqane rd
1. bêbask, bêper, bêçeng 2. bêqanat, bêqane rd
kanatsızlar famîleya ajalên bêperik (ji bo kêzikan) zo/nd
kanatsızlar f amîleya ajalên bêperik (ji bo kêzikan) zo/nd
kanava, kanaviçe 1. qenewîç, kove (cawê ku li serê nexşan çêdikin) n 2. qenewîç (nexşê ku bi qenewîçan hatiye çêkirin) rd 3. telîs (cawê telîsokî yê ku çi keten hati­ye raçandin) n
1. qenewîç, kove (cawê ku li serê nexşan çêdikin) n 2. qenewîç (nexşê ku bi qenewîçan hatiye çêkirin) rd 3. telîs (cawê telîsokî yê ku çi keten hatiye raçandin) n
kanavcı otu çavmasî bot/m
çavmasî bot/m
kanayiş xwînîbûyîn (kar û awayê xwînîbûnê) m
xwînîbûyîn (kar û awayê xwînîbûnê) m
kanbiyit kanbiyîty'eo/m
kanbiyît jeo/m
kanca çanqol, çingal.
çengel, çangil, goçel, çilpik, qinar, adoy n
kanca başı navê qeyikeke zirav û dirêj ku bi şeş an jî heşt cot bêrikan ve tê kişandin
navê qeyikeke zirav û dirêj ku bi şeş an jî heşt cot bêrikan ve tê kişandin
kancalamak çingalkirin.
1. goçel kirin, çengel kirin, çil­pik kirin l/gh 2. çengel lê xistin, çengel avêtin (tiştekî) l/gbw 3. bi niqulan çûn (yekî) (mec) l/bw
1. goçel kirin, çengel kirin, çilpik kirin l/gh 2. çengel lê xistin, çengel avêtin (tiştekî) l/gbw 3. bi niqulan çûn (yekî) (mec) l/bw
kancalı biçengil, bigoçel, biçangil rd
biçengil, bigoçel, biçangil rd
kancalı iğne sincûq, fîlket m
sincûq, fîlket m
kancalı kurt kurmikê devçengelî zo/nd
kurmikê devçengelî zo/nd
kancayı takmak (veya kanca atmak) rika xwe dan (yekî), kira xwe dan (yekî), kîna xwe dan (yekî)
kancık dêl
1. dêl, dêlik (heywana mêhik, ajela mê) 2. dêlik, çilqûn, çildev, çilziman (kesê bêhawa) (mec) 3. dêl, dêlik (ji bo jinan) rd kancıkça dêlikî, çilqûnkî, çildevkî h
1. dêl, dêlik (heywana mêhik, ajela mê) 2. dêlik, çilqûn, çildev, çilziman (kesê bêhawa) (mec) 3. dêl, dêlik (ji bo jinan) rd
kancıkça dêlikî, çilqûnkî, çildevkî h
kancıklık 1. delîtî, dêliktî 2. dêliktî, çilqûnî, çildevî (mec) m
kancıklık etmek (veya kancıklık yapmak) dêlîtî kirin, dêliktî kirin, çilqûnî kirin, çildevî kirin, bêhawetî kirin
kançılar kançiler (erkedarê ku li konsolosxane û balyozxaneyan bi kar û barê nivîs û kaxizan radibe) nd/nt
kançiler (erkedarê ku li konsolosxane û balyozxaneyan bi kar û barê nivîs û kaxizan radibe) nd/nt
kançılarlık kançilerî m
kançilerî m
kançılarya 1. kançilarya (tevahiya erkedarên ku li konsolosxane û balyozxaneyan têkiliya wan bi rêveberiyê re heye) 2. kançilarya (cihê ku ev erkedar lê dixebitin) m
1. kançilarya (tevahiya erkedarên ku li konsolosxane û balyozxaneyan têkiliya wan bi rêveberiyê re heye) 2. kançilarya (cihê ku ev erkedar lê dixebitin) m
kandaş biraxwe (kesê ku ji heman ezbetê ne) rd
biraxwe (kesê ku ji heman ezbetê ne) rd
kandaşlık biraxwetî m
biraxwetî m
kandela mûm, kandela (yekeya tûndiya roniyê, kurtebêja wê cd ye) fîz/m
mûm, kandela (yekeya tûndiya roniyê, kurtebêja wê cd ye) fiz/m
kandil çira.
1. qendîl m 2. serxweş (kesê pir serxweş) (argo) rd 3. şeva qendîlê nd
kandil çiçeği gulemêş, rihana kêwîle bot/nd
gulemêş, rihana kêwîle bot/nd
kandil çöreği çorekên şeva qendîlê
kandil gecesi şeva qendîlê.
şeva qendîlê
kandil günü roja qendîlê
kandil yağı zeyta ne baş
kandil yağı tükenmek pela (yekî) ji darê de ketin, nan û ava (yekî) li dinyayê qedîn (mirin)
kandilci 1. qendîlvan (kesê ku qendîlên camî û minareyan pê dixe) 2. qendîlfiroş 3. qendîlker (ê ku qendîlan çêdike) n
1. qendîlvan (kesê ku qendîlên camî û minareyan pê dixe) 2. qendîlfiroş 3. qendîlker (ê ku qendîlan çêdike) n
kandilleşmek qendîla hev pîroz kirin l/bw
qendîla hev pîroz kirin l/bw
kandilli 1. biqendîl, xweyqendîl 2. serxweş (pir serxweş) (argo) rd
kandillik 1. qendîldank, refika qendîlê m 2. ê şeva qendîlê rd
kandîllik 1. qendîldank, refika qendîlê m 2. ê şeva qendîlê rd
kandırıcı 1. xapînok, xapandox, xapînosk 2. tînşikên rd
1. xapînok, xapandox, xapînosk 2. tînşikên rd
kandırıcılık 1. xapînokî, xapandoxî, xapînoskî 2. tînşikênî m
1. xapînokî, xapandoxî, xapînoskî 2. tînşikênî m
kandırık xapînosk m
xapînosk m
kandırık otu gûriz bot/m
gûriz bot/m
kandırılmak hatin xapandin l/tb
hatin xapandin l/tb
kandırış xapandin, xirandin (kar û awayê xapandinê) m
xapandin, xirandin (kar û awayê xapandinê) m
kandırma xapandin, xirandin m
xapandin, xirandin m
kandırmaca xapînokî m
xapînokî m
kandırmak xapandin.
1. xapandin, xirandin (di wateya îqnakirinê de) *bu arkadaşları da ben kandırdım ev hevalên ha jî min ew xapandin 2. xapandin, xirandin, serî av dan (ketin binê yekî ew xirandin) l/gh
kanepe textebend.
qenepe m
qenepe m
kangal Kangal (Navçeyeke girêdayî Sêwasê)
(I) 1. xingal, kelef, gac (xeleka tiştên wekî hesin, tel, û ta) 2. xingal, kelef, gac (xeleka kuji wan tiştan hatiye pê) m (II) strîmişk bot/m
(=deve dikeni) kerbeş(belok); carduus nutans
kangal (i) 1. xingal, kelef, gac (xeleka tiştên wekî hesin, tel, û ta) 2. xingal, kelef, gac (xeleka ku ji wan tiştan hatiye pê) m
kangal (ii) strîmişk bot/m
kangallama gacikîkirin, kelefîkirin, xingalîkirin m
gacikîkirin, kelefîkirin, xingalîkirin m
kangallamak gacikî kirin, kelefî kirin, xingalî kirin, kirin gac, kirin xingal, kirin kelef //gA
gacikî kirin, kelefî kirin, xingalî kirin, kirin gac, kirin xingal, kirin kelef l/gh
kangallanma gacikîbûn, kelefîbûn, xingalîbûn m
gacikîbûn, kelefîbûn, xingalîbûn m
kangallanmak 1. gacikî bûn, kelefî bûn, xingalî bûn l/ngh 2. hatin gacikîkirin, ha­tin kelefîkirin, hatin xingalîkirin l/tb
1. gacikî bûn, kelefî bûn, xingalî bûn l/ngh 2. hatin gacikîkirin, hatin kelefîkirin, hatin xingalîkirin l/tb
kangren lareş, tîrawî.
tîrawî, lareş, kangren bj/m
kangren olmak 1) teneşeyî bûn, lareşî bûn, kangren bûn 2) bûn marê nîvkuştî
kangrenleşme tirawîbûn, lareşîbûn, kangrenbûn m
tirawîbûn, lareşîbûn, kangrenbûn m
kangrenleşmek 1. tirawî bûn, lareşî bûn, kangren bûn l/ngh 2. bûn marê nîvkuştî (mec) l/bw
1. tirawî bûn, lareşî bûn, kangren bûn l/ngh 2. bûn marê nîvkuştî (mec) l/bw
kangrenli lareşî, kangreni, tîrawîbûşyî rd
lareşî, kangrenî, tîrawîbûşyî rd
kangru cirdîxezal, kangrû (Macropus giganteus) zo/m
cirdîxezal, kangrû (Macropus giganteus) zo/m
kangrugiller familyeya kangrûyan zo/nd
familyeya kangrûyan zo/nd
kani bawerkirî, qinyatkirî, qeneatkirî rd
kanı bawerî.
bawerî, pêşger, qenaet m
kanı başına çıkmak (veya kanı başına sıçra­mak veya kanı başına toplamak) xwîn ketin mêjiyê (yekî), xwîn li serê (yekî) xistin, dûman ji sere (yekî) çûn
kanı donmak ava sar bi canê (yekî) de hatin, dest û piyên (yekî) bi erdê ve zeliqîn
kanı içine ak­mak derdê xwe ji nav dilê xwe dernexistin, derd berî nava xwe dan
kanı ısınmak xwîna (yekî) lê kelîn, lê germ bûn *kanları birbirine çabuk ısın­dı xwîna wan zû li hev keliya
kanı kanla yumazlar, kanı suyla yularlar xwîn bi xwînê nayê şûştin, xwîn bi avê tê şûştin
kanı kay­namak xwîna (yekî) kelîn, dilê (yekî) lê qusîn, xwîna (yekî) ketin serê
kanı kuru­mak xwîna (yekî) ziwa bûn, ji canê xwe zivêr bûn
kani olmak pê qinyat kirin
kanı pahasına mirina (an jî ruhê û canê) xwe dan berçavê xwe
kanı sıcak xwînşîrîn
kanı sulanmak xwîna (yekî) bûn av, xwîna (yekî) ziwa bûn
kanık 1. qeneatkar 2. çavtêr rd
1. qeneatkar 2. çavtêr rd
kanıklanmak qîma xwe pê anîn, pê qaîl bûn, pê razî bûn l/bw
qîma xwe pê anîn, pê qaîl bûn, pê razî bûn l/bw
kanıklık 1. qeneatkarî 2. çavtêrî m
1. qeneatkarî 2. çavtêrî m
kanıkmak pê xapîn l/ngh
pê xapîn l/ngh
kanıksama 1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn m
1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn m
kanıksamak kerixîn.
1. lê rûniştin l/bw, hînî (tiştekî) bûn l/bw, hîn bûn l/ngh , banîn l/ngh (ji ber dubarebûnê hînî tiştekî bûn) *yaptıklarını kanıksamışım tiştên ku dike êdî li min rûniştine *dayak yiye yiye kanıksamış hingî lêdan xwariye hîn bûye 2. jê çûn, jê kerixîn *et yiye yiye kanıksadık hingî me goşt xwar em jê çûn l/ngh
1. lê rûniştin l/bw, hînî (tiştekî) bûn l/bw, hîn bûn l/ngh , banîn l/ngh (ji ber dubarebûnê hînî tiştekî bûn) * yaptıklarını kanıksamışım tiştên ku dike êdî li min rûniştine * dayak yiye yiye kanıksamış hingî lêdan xwariye hîn bûye 2. jê çûn, jê kerixîn * et yiye yiye kanıksadık hingî me goşt xwar em jê çûn l/ngh
kanıksatmak kerixandin.
kanıksayış 1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn (ji bo kar û awayê jêçûnê, hînbûnê) m
1. lêrûniştin, hînbûn, banîn 2. jêçûn, jêkerixîn (ji bo kar û awayê jêçûnê, hînbûnê) m
kanıma göre (veya kanımca) li gor baweriya min, li gor qeneata min
kanına dokun­mak hêrsa (yekî) rakirin
kanına ekmek doğramak dilê xwe rihet kirin, xwîna (yekî) fir kirin (hem bûn sebebe kuştina yekî û hem jî, ji ber kuştina yekî kêf kirin)
kanına girmek 1) qetla (yekî) ki­rin stûyê xwe, gunehê (yekî) kirin stûyê xwe, ketin xwîna (yekî) 2) gunehê (yekî) kirin stûyê xwe (xerakirina qîzaniya keçekê)
kanına susamak xwîna xwe ki­rin kevçî, li bela xwe gerin
kanını emmek li xwîna (yekî) mijîn
kanını içine akıtmak derdê xwe berî nava xwe dan
kanını kurutmak xwîna (yekî) zi­wa kirin (yek ji ruh û canê wî aciz kirin)
kanırma jêkişandin m
jêkişandin m
kanırmak jê kişandin (gava ku tiştek mirov li vî alî û li wî alî biqelêbe û jê bikişîne) l/gh
jê kişandin (gava ku tiştek mirov li vî alî û li wî alî biqelêbe û jê bikişîne) l/gh
kanırtma velîstandin, leqandin m
velîstandin, leqandin m
kanırtmaç çeşîdekî qiraseyê
çeşîdekî qiraseyê
kanırtmak velîstandin, leqandin (çaxa ku tiştek ji cihê xwe bê leqandin) l/gh
velîstandin, leqandin (çaxa ku tiştek ji cihê xwe bê leqandin) l/gh
kaniş cure kûçikekî pirç xirpûşkî
cure kûçikekî pirç xirpûşkî
kanış 1. bawerî, qeneat 2. xirîn, xapîn m
1. bawerî, qeneat 2. xirîn, xapîn m
kanısında olmak di wê baweriyê de bûn, di wê qeneatê de bûn
kanıt delîl, birhan.
1. beıjeng m, palpişt m, birhan m, delîl 2. palpişt m, birhan m, delîl man/n 3. belgeya pê selmîn, delîl hiq/n
1. berjeng m, palpişt m, birhan m, delîl n 2. palpişt m, birhan m, delîl man/n 3. belgeya pê selmîn, delîl hiq/n
kanıtlama peyitandin, selmandin, çespandin, îspatkirin m
peyitandin, selmandin, çespandin, îspatkirin m
kanıtlamak peyitandin.
peyitandin, selmandin, çespandin, îspat kirin l/gh
peyitandin, selmandin, çespandin, îspat kirin l/gh
kanıtlanmak hatin peyitandin, hatin selmandin, hatin çespandin, hatin îspatkirin l/tb
hatin peyitandin, hatin selmandin, hatin çespandin, hatin îspatkirin l/tb
kanıtlı çespandî, peyitandî, selmandî, bipalpişt, bibirhan, bidelîl rd
çespandî, peyitandî, selmandî, bipalpişt, bibirhan, bidelîl rd
kanıtsamak pejirandin (belge, delîl û tiştê wisa pejirandin) l/ngh
pejirandin (belge, delîl û tiştê wisa pejirandin) l/ngh
kanıya varmak gihîştin wê baweriyê, gihiyan wê qeneatê
kanıyla ödemek canê xwe li serê dan, heyata xwe li serê dayîn, bi canê xwe dan
kankan cure danseke sivik û coşdar a jinên Fransiz
cure danseke sivik û coşdar a jinên Fransiz
kankurutan mandêrek bot/m
mandêrek bot/m
kanlama dixwînêdan, dixwînêdekirin m
dixwînêdan, dixwînêdekirin m
kanlamak dixwînê dan, di xwînê de kirin l/bw
dixwînê dan, di xwînê de kirin l/bw
kanlandırmak bi xwîn kirin l/b w, xwîndar kirin l/gh
mbi xwîn kirin l/bw, xwîndar kirin l/gh
kanlanma bixwînbûn, xwîndarbûn m
bixwînbûn, xwîndarbûn m
kanlanmak 1. bi xwîn bûn l/bw, xwîndar bûn l/gh, xwîn tê gerin l/bw *bez kanlanmış potik bi xwîn bûye 2. xwîn ketin (tiştekî), xwîn werivîn (tiştekî) *gözü kanlanmış xwîn ketiye çavê wê l/bw 3. xwîn ketin canê (yekî), xwîn li canê (yekî) gerin *çocuk bu yaz kanlanmış canlanmıştı vê havînê pariyek xwîn li canê kurik geriyabû l/bw
1. bi xwîn bûn l/bw, xwîndar bûn l/gh, xwîn tê gerîn l/bw * bez kanlanmış potik bi xwîn bûye 2. xwîn ketin (tiştekî), xwîn werivîn (tiştekî) * gözü kanlanmış xwîn ketiye çavê wê l/bw 3. xwîn ketin canê (yekî), xwîn li canê (yekî) gerîn * çocuk bu yaz kanlanmış canlanmıştı vê havînê pariyek xwîn li canê kurik geriyabû l/bw
kanlı 1. bixwîn, xwîndar, xwînbar, xwînewî (tiştê ku xwîn tê geriyaye) *kanlı elbise kincê bixwîn 2. bixwîn, xwîndar (tiştê ku xwîn tê de heye) *kanlı et goştê xwîndar 3. bixwîn, xwîndar, xwînrij (tiştê ku dibe sedemê xwînrijandinê) *kanlı bir savaş şerekî xwîndar 4. xwînî, xwîndar, xwînrij (kesê kujer, qatil) 5. bixwîn, xwîndar, xwînîbûyî (tiştê ku xwînî bûye) *kanlı göz çavê bixwîn 6. bixwîn, xwîndar (kesê ku xwîna wî heye *kanlı adam mirovê bixwîn rd
kanlı basur dizanteri
kanlı bıçaklı olmak li hev kir bûn, hev efu nekirin, xwîna hev fir dikin
kanlı canlı sor û gizrî ye, li ser xwe ye
kanlı katil mêrkujê xwînfir
kanlı yaş(lar) dökmek di şûna stêrkan de xwîn barandin
kanlılık bixwînî, xwîndarî m
bixwînî, xwîndarî m
kanma xapîn, xirîn m
xapîn, xirîn m
kanmak bawer kirin, pê qanîbûn.
1. xapîn, xirîn, tê çûn (baweri bi gotinekê, bi tiştekê anîn) *onun sözüne kandım ez bi gotina wî xapiyam l/ngh 2. têr bûn l/ngh 3. qîma xwe pê anîn l/bw *kana kana têr û sertêr *kana kana su içti têr û sertêr av vexwar
1. xapîn, xirîn, tê çûn (bawerî bi gotinekê, bi tiştekê anîn) * onun sözüne kandım ez bi gotina wî xapiyam l/ngh 2. têr bûn l/ngh 3. qîma xwe pê anîn l/bw * kana kana têr û sertêr kana kana su içti têr û sertêr av vexwar
kanmazlık qîmpêneanîn m
qîmpêneanîn m
kano kano (cure lotkeyeke bibêrik) der/m
kano (cure lotkeyeke bibêrik) der/m
kanon kanon mzk/m
kanon mzk/m
kanotiye cure şewqeyek
cure şewqeyek
kansa bnr konsa
bnr konsa
kanser girêba, penceşêr.
pençeşêr, şêrpençe, seretan, girêba, kansêr, kula heftpençe bj/m
pençeşêr, şêrpençe, seretan, girêba, kansêr, kula heftpençe bj/m
kanser bilimi kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kanserleşmek girêbabûn, şêrpençebûn, kansêrbûn, kansêribûn, girêbayîbûn m
bûn girêba, bûn şêrpençe, bûn kansêr, kanserî bûn, girêbayî bûn l/ngh
girêbabûn, şêrpençebûn, kansêrbûn, kansêrîbûn, girêbayîbûn m
bûn girêba, bûn şêrpençe, bûn kansêr, kansêrî bûn, girêbayî bûn l/ngh
kanserli 1. pençeşêrî, şêrpençeyî, girêbayî, kanserî (tiştê ku xwedî wesfê kansêrê ye) 2. girêbabûyî, kansêrbûyî (kesê ku kansêr lê ketiye) rd
1. pençeşêrî, şêrpençeyî, girêbayî, kanserî (tiştê ku xwedî wesfê kansêrê ye) 2. girêbabûyî, kansêrbûyî (kesê ku kansêr lê ketiye) rd
kanseroloji kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansêrnasî, girêbanasî, kansêrolojî m
kansız bêxwîn.
1. bêxwîn (tiştê ku xwîn tê de nîn e) 2. bêxwin (tiştê ku bêyî xwîn bê rijandin tê kirin) *kansız ihtilal şoreşa bêxwîn 3. kêmxwîn, anemîk ant 4. qeterihm, bêşewat (mec) 5. bêsl, bêkok (mec) rd g
kansız can­sız ruh rewa lê tune, kêmxwînî
kansızlaşma kêmxwînîbûn, bêxwînîbûn m
kêmxwînîbûn, bêxwînîbûn m
kansızlaşmak kêmxwînî bûn, bêxwînî bûn l/gh
kêmxwînî bûn, bêxwînî bûn l/gh
kansızlık kêmxwînî.
1. kêmxwînî, anemî bj 2. bêxwînî 3. qeterehmî, bêşewatî (mec) 4. bêkokî, bêeslî (mec) m
1. kêmxwînî, anemî bj 2. bêxwînî 3. qeterehmî, bêşewatî (mec) 4. bêkokî, bêeslî (mec) m
kant qend m
qend m
kantar qapan, qentar.
1. qapan, qeynter 2. terezî, şihîn m
kantar ağası erkedarê ku li rastbûna qapanan dinihêrt dîr
kantar kabağı kundirê stûreq bot/nd
kundirê stûreq bot/nd
kantar kolu şîşa qapanê, şîşe qeynterê
kantar topu gunikê qapanê
kantara çekmek (ve­ya kantara vurmak) 1) avêtin qapanê, kişandin, li qapanê xistin, avêtin ber qapanê 2) (yek) li qapanê xistin, (yek) li kîloyê xistin, (yek) avêtin qapanê, (yek) avêtin tereziyê, (yek) avêtin mêzînê (mec)
kantaran otu tehlik bot/m
tehlik bot/m
kantarcı 1. qapankar (ê ku qapanan çêdike) 2. qapanfiroş 3. erkedarê ku baca eşyayên ku hatiye pazarê distîre nd/nt
1. qapankar (ê ku qapanan çêdike) 2. qapanfiroş 3. erkedarê ku baca eşyayên ku hatiye pazarê distîre nd/nt
kantarcılık 1. qapankarî 2. qapanfiroşî m
1. qapankarî 2. qapanfiroşî m
kantarı belinde (yek) ne yê xapandinê ye
kantarın topunu kaçırmak zêde pê de çûn, ji serê xwe çûn, fehşik bûn
kantariye baca kişandinê, baca ku ji eşyayên tên pazarê tê stendin nd
kantarıye baca
kantarlamak 1. li qapanê xistin (bi qapanê kişandina tiştekî) 2. rokirin û pîvan (mec)
1. li qapanê xistin (bi qapanê kişandina tiştekî) 2. rokirin û pîvan (mec)
kantarlı çêrên neçêr rd (argo)
kantarlı küfür çêrê neçêr
kantarlıyı savurmak çêrên neçêr pê kirin
kantarma cureyeke gemê ye
cureyeke gemê ye
kantaron talî, talik bot/m
talî, talik bot/m
kantaron otu tehlî.
kantat kantat (awazdanîna ji ku helbesta der barê qehremanî an jî olî de hatiye ristin) m
kantat (awazdanîna ji ku helbesta der barê qehremanî an jî olî de hatiye ristin) m
kantin qantîn.
1. kantîn (li dibistan, fabrika û qişleyan cihê ku lê tiştên xwarin û vexwarinê tên firotin) 2. kantîn (li van cihan lokanta­ya ku erkedarên van saziyan lê xwarinê dixwin) m
1. kantîn (li dibistan, fabrîka û qişleyan cihê ku lê tiştên xwarin û vexwarinê tên firotin) 2. kantîn (li van cihan lokantaya ku erkedarên van saziyan lê xwarinê dixwin) m
kantinci kantînvan nd/nt
kantînvan nd/nt
kantincilik kantînvanî m
kantînvanî m
kanto 1. kanto (pêşaniya hunermenda jin a di leyistikên tulûatê de) 2. kanto (strana ku di vê demê de tê strîn) m
1. kanto (pêşaniya hunermenda jin a di leyistikên tulûatê de) 2. kanto (strana ku di vê demê de tê strîn) m
kantocu kantobêj (stranbêja jin a ku kantoyan dibêje) m
kantobêj (stranbêja jin a ku kantoyan dibêje) m
kantoculuk kantobêjî m
kantobêjî m
kanton kanton m
kanton m
kantonit kantonît jeo/m
kantonît jeo/m
kanun 1.qentûr. 2.zagon.
(I) qanûn, zagon, yasa m (II) qanûn mzk/m
kanun (ii) qanûn mzk/m
kanun çıkar­mak 1) qanûn danîn 2) qanûn derxistin
kanun dışı dereqanûn, derî qanûn, derî zagon, derî yasa rd
dereqanûn, derî qanûn, derî zagon, derî yasa rd
kanun hükmünde kararname biryarnameya qanûnî
kanun koyucu qanûndanêr, yasadan
kanun koyuculuk qanûndaneri
kanun önergesi pêşniyaza qanûnê
kanun önerisi pêşniyariya zagonê.
kanun sözcüsü bnr yasa sözcüsü
kanun tasarısı gelaleya qanûn, pêşniyazqanûn
kanuncu 1. qanûnjen, qanûnî (kesê lêderê amûra qanûnê) 2. qanûnker (ê ku amûra bi navê qanûnê çêdike) 3. qanûnfiroş nd/nt
1. qanûnjen, qanûnî (kesê lêderê amûra qanûnê) 2. qanûnker (ê ku amûra bi navê qanûnê çêdike) 3. qanûnfiroş nd/nt
kanundışı bnr kanun dışı
kanunen bi qanûnî, bi zagonî, li gori qanûn h
bi qanûnî, bi zagonî, li gorî qanûn h
kanuni (I) qanûnî, qanûnbar, zagonî rd (II) qanûnjen, qanûnî mzk/nd
kanunî (i) qanûnî, qanûnbar, zagonî rd
kanunî (ii) qanûnjen, qanûnî mzk/nd
kanunilik qanûnîtî, qanûnbari m
qanûnîtî, qanûnbarî m
kanuniyet qanûnibûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
kanunlara tevfikan li gorî qanûnan m
kanunlara uyan zagonparêz.
kanunlaşma qanûnîbûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
qanûnîbûn, zagonîbûn, yasayîbûn m
kanunlaşmak qanûnî bûn, zagonî bûn, ya­sayî bûn l/ngh
qanûnî bûn, zagonî bûn, yasayî bûn l/ngh
kanunlaştırılmak hatin qanûnîkirin, hatin zagonîkirin, hatin yasayîkirin l/tb
hatin qanûnîkirin, hatin zagonîkirin, hatin yasayîkirin l/tb
kanunlaştırma qanûnîkirin, zagonîkirin, yasayîkirin m
qanûnîkirin, zagonîkirin, yasayîkirin m
kanunlaştırmak qanûnî kirin, zagonî kirin, yasayî kirin l/gh
qanûnî kirin, zagonî kirin, yasayî kirin l/gh
kanunname qanûnname m
qanûnname m
kanunsuz bêzagon.
1. bêqanûn, bêzagon 2. derqanûn, derî qanûn, bêrê, neqanûnî rd
1. bêqanûn, bêzagon 2. derqanûn, derî qanûn, bêrê, neqanûnî rd
kanunsuzluk bêzagonî.
1. bêqanûnî, bêzagonî, bêqanûntî 2. derqanûnî m
1. bêqanûnî, bêzagonî, bêqanûntî 2. derqanûnî m
kanunuesasi makeqanûn, qanûna bingehîn m
makeqanûn, qanûna bingehîn m
kanunuevvel berfanbar, kanûn, berçile (me­ha dawîn) m
berfanbar, kanûn, berçile (meha dawîn) m
kanunusani rêbendan, çile (meha pêşîn) m
rêbendan, çile (meha pêşîn) m
kanyak kanyak, konyak (alkolek) m
kanyak, konyak (alkolek) m
kanyaş qarûç, benera bot/m
qarûç, benera bot/m
kanyon zixur, kanyon erd/m
zixur, kanyon erd/m
kaolin kaolîn m
kaolîn m
kaolinli kaolîndar, bikaolîn rd
kaolîndar, bikaolîn rd
kaos kavos.
1. kaos (dema beriya rêkûpêkiya kaînatê) 2. mêrdezime, xiringêle, sehm, alozî, gengeşe m
1. kaos (dema beriya rêkûpêkiya kaînatê) 2. mêrdezime, xiringêle, sehm, alozî, gengeşe m
kap firaq.
(I) 1. derdan, firaq, qaçanî, aman (firaqa kûr a ku tişktên mîna av, xwarin, şilemenî û gaz dikevinê) 2. fer û fol, qab û qincor 3. derdan (navê giştî yên mîna torbe, çente, zembîl û sindoqê) 4. qab, qalik, cizûbend, berg *Kur'an kabı qaba Quranê 5. qab (ji bo xwarinê) *iki kap sıcak yemek du qab xwarina germ (II) kinceke jinan a milqol ku bi ser ser cilan de tê lixwekirin
kap (ii) kinceke jinan a milqol ku bi ser ser cilan de tê lixwekirin
kap kaçak fer û fol. firaq û fol, qab û qincor, kaçanî, ferafol. ferax, qaf û qui
kapacık bnr kapakçık
bnr kapakçık
kapağı atmak serê xwe hilanîn çûn cihekî, xwe avêtin (cihekî)
kapak devik.
1. devik, dev, devang, devgir, devgirtek, serpoş, derpoş, qalpax (devika her tiştî) 2. dev, devgirtek, qapax (qapaxa sindoq, dolab û tiştên wisa) 3. berg, qab, ci­zûbend, qapax (ji bo pirtûkan) 4. qalpax (textên ne rast ên kuji kêleka qolên daran tê kirin) 5. devnixûn, darxûn, dexwîn, derwîn, (devika darîn a ku pê devê sîtil û niqreyan tê girtin) 6. pêlû, perbijan (qapaxa çav) m
kapak kızı keçika bergê nd
keçika bergê nd
kapak resmi Wêneya bergê.
kapak taşıl 1. tehtê qalpax, ferş (ji bo sereb, kêzîn, lexem û hwd.) 2) selîn, hed (ew kevirê ku dawiyê wekî qalpax didin ser gorê)
kapakçık derîçe.
1. devikok (devika biçûk) 2) dert­çe (ji bo devika damar an jî dil) *kalp ka­pakçığı deriçeya dil ant/m
1. devikok (devika biçûk) 2) derîçe (ji bo devika damar an jî dil) * kalp kapakçığı deriçeya dil ant/m
kapaklamak berge kirin l/gh
berge kirin l/gh
kapaklanmak 1. deverû ketin erdê, şîşî er­di bûn l/bw 2. qelibîn, wergerîn (ji bo keş­tiyan) l/ngh
1. deverû ketin erdê, şîşî erdê bûn l/bw 2. qelibîn, wergerîn (ji bo keştiyan) l/ngh
kapaklı 1. bidevik, bidevang, bidevgirtek, biqalpax (ji bo devika her tiştî) 2. bidev, bidevgirtek, biqapax (ji bo qapaxa sindoq, dolab û tiştên wisa) 3. biberg, biqab, bicizûbend, biqapax (ji bo pirtûkan) 4. biqal­pax (textên ne rast ên ku ji kêleka qolên daran tê kirin) 5. bidevnixûn, bidarxûn, bidexwîn (devika darîn a ku pê devê sîtil û niqreyan tê girtin) rd
1. bidevik, bidevang, bidevgirtek, biqalpax (ji bo devika her tiştî) 2. bidev, bidevgirtek, biqapax (ji bo qapaxa sindoq, dolab û tiştên wisa) 3. biberg, biqab, bicizûbend, biqapax (ji bo pirtûkan) 4. biqalpax (textên ne rast ên ku ji kêleka qolên daran tê kirin) 5. bidevnixûn, bidarxûn, bidexwîn (devika darîn a ku pê devê sîtil û niqreyan tê girtin) rd
kapaklık 1. tehtê qalpax, ferş (ji bo sereb, kêzîn, lexem û hwd.) n 2 selîn (ew kevirê ku dawiyê wekî qalpax didin ser gorê) n
1. tehtê qalpax, ferş (ji bo sereb, kêzîn, lexem û hwd.) n 2 selîn (ew kevirê ku dawiyê wekî qalpax didin ser gorê) n
kapaksız 1. bêdevik, bêdevang, bêdevgirtek, bêqalpax (ji bo devika her tiştî) 2. bêdev, bêdevgirtek, bêqapax (ji bo qapaxa sindoq, dolab û tiştên wisa) 3. bêberg, bêqab, bêcizûbend, bêqapax (ji bo pirtûkan) 4. bêqalpax (textên ne rast ên ku ji kêleka qolên daran tê kirin) 5. bêdevnixûn, bêdarxûn, bêdexwîn (devika darîn a ku pê devê sitil û niqreyan tê girtin) 6. bêşerde, bêterbiye (mec) rd
1. bêdevik, bêdevang, bêdevgirtek, bêqalpax (ji bo devika her tiştî) 2. bêdev, bêdevgirtek, bêqapax (ji bo qapaxa sindoq, dolab û tiştên wisa) 3. bêberg, bêqab, bêcizûbend, bêqapax (ji bo pirtûkan) 4. bêqalpax (textên ne rast ên ku ji kêleka qolên daran tê kirin) 5. bêdevnixûn, bêdarxûn, bêdexwîn (devika darîn a ku pê devê sîtil û niqreyan tê girtin) 6. bêşerde, bêterbiye (mec) rd
kapalı dadayî, girtî.
1. girtî, dadayî, radayî (nevekirî) *kapalı kapı deriyê dadayî 2. girtî (devera ku bihur nade) 3. girtî, dadayî, radayî (ji bo kargeha ku maweya wê ya xebatê bi dawî bûye) 4. girtî, sergirtî) (jina ku sergirtî ye) 5. girtî, dapoşî (gotina ku bi awayekî ne aşkere tê gotin) 6. veşarî (ne li ber çavan) 7. girtî, bergirtî (kesê bemevekirî) (mec) 8. girtî (ji bo kincên ku ne vekirî ne) *kapalı bir kazak giymişti qazaxeke gir­tî wergirtibû 9. girtî, miç (ji bo çavan)
kapalı çarşı qeyserî.
bedestan, qeyserî, çarşiya ser­girtî m
bedestan, qeyserî, çarşiya sergirtî m
kapalı devre dewreya girtî, dewregirtî (dewreya elektrîkê ku tê de tim ceryan diçe) *kapalı devre televizyon sistemi sîstema televiz­yona dewregirtî
kapalı duruşma yapmak danişînên veşarî li dar xistin, rûniştinên veşarî çêkirin
kapalı ekonomi aboriya girtî ab/nd
aboriya girtî ab/nd
kapalı geçmek di ser de qevaz dan (behs ji xala giring a bûyerekê, dabaşekê nekirin)
kapalı gişe gîşegirtî, hemû bilêt firotî (di sînema û tiyatroyan de gava ku gişt bilêtên leystikekê bên firotan)
kapalı hava dinya girtî (gava ku esmman ne sayî ye, biewr e)
kapalı hece kîteya girtî rz
kapalı kalp ameliyatı ameliyata bêyî rawesta dil
kapalı kapılar ardın­da bi veşarî, bi dizîka ve, di pişt deriyên girtî de
kapalı kutu devgirtî (kesê ku sir û gotinên kesî nade der)
kapalı oturum danişîna ve­şarî, rûniştina veşarî
kapalı rejim rejîma girtî
kapalı yer korkusu tirsa ji cihê girtî, klostrofobî bj
kapalı yetişmek kûvî rabûn, bergirtî rabûn
kapalılık 1. girtîtî, girtîbûn, dadayîtî, dadayîbûn, radayîtî, radayîbûn (nevekirî bûn) 2. girtîbûn (devera ku bihur nade) 3. gir­tîtî, girtîbûn, dadayîtî, dadayîbûn, radayî­tî, radayîbûn (ji bo kargeha ku maweya wê ya xebatê bi dawî bûye) 4. girtîbûn, sergirtîbûn (jina ku sergirtî ye) 5. girtîbûn (gotina ku bi awayekî ne aşkere tê gotin) 6. sergirtîbûn, nefesîhî wj/m
1. girtîtî, girtîbûn, dadayîtî, dadayîbûn, radayîtî, radayîbûn (nevekirî bûn) * 2. girtîbûn (devera ku bihur nade) 3. girtîtî, girtîbûn, dadayîtî, dadayîbûn, radayîtî, radayîbûn (ji bo kargeha ku maweya wê ya xebatê bi dawî bûye) 4. girtîbûn, sergirtîbûn (jina ku sergirtî ye) 5. girtîbûn (gotina ku bi awayekî ne aşkere tê gotin) 6. sergirtîbûn, nefesîhî wj/m
kapama 1. girtin, dadan, radan 2. girtin, miçkirin, qurçkirin (ji bo girtina pêlûyên çavan) 3. çeşîdek xwarina ji goştê berxikê 4. cil û berg, kine, bedl (desta cilên hazir) 5. dostik, metres m
1. girtin, dadan, radan 2. girtin, miçkirin, qurçkirin (ji bo girtina pêlûyên çavan) 3. çeşîdek xwarina ji goştê berxikê 4. cil û berg, kinc, bedl (desta cilên hazir) 5. dostik, metres m
kapamacı bedlfiroş, cilûbergfiroş nd/nt
bedlfiroş, cilûbergfiroş nd/nt
kapamak girtin, dadan.
1. girtin, dadan, radan, qefaltin, kepisandin *sandığı kapamak sindoq girtin *kapıyı kapatmak derî dadan *düğmelerini kapa bişkokên xwe biqefêle 2. girtin (astengbûna ji xuyakirina tiştekî re) *bu ev manzarayı kapadı vî xaniyî pêşiya dîmenê girt 3. girtin (pêşî li çûnehatê girtin) *yolun önünü kapama pêşiya rê megire 4. girtin, tije kirin, xitimandin *bu çukuru kapayın vê çalê bigirin 5. girtin, birin (ji bo birîna av, elektrik û tiştên weki wan) *elektriğini kapayın elektrîka wî bigirin 6. girtin, dadan, radan (tiştê ku êdî nikare bişixule, bixebite) *fabrikayı kapamışlar derê fabrikayê dadane 7. girtin (li ser mijarekê, gotinekê nesekinîn) *bu meseleyi kapayalım em devê vê mijarê bigirin 8. girtin, kirin (hep­si cihekî kirin) *onu alıp cezaevine ka­padılar rahiştinê wî kirine girtîgehê 9. hi­lanîn (ji navrastê tişt hilanîn) *piyasada­ki kumaşları kapamışlar qumaşên li piyaseyê hilanîne 10. fît kirin, dewdabir ki­rin *bu ikramiye borcumu kapar ev ik­ramiye dê deynê min fit bike 11. qurç ki­rin, miç kirin, girtin (ji bo girtina pêlûyên çav) l/gh *kapa çeneni! devê xwe bigire!
1. girtin, dadan, radan, qefaltin, kepisandin * sandığı kapamak sindoq girtin * kapıyı kapatmak derî dadan * düğmelerini kapa bişkokên xwe biqefêle 2. girtin (astengbûna ji xuyakirina tiştekî re) * bu ev manzarayı kapadı vî xaniyî pêşiya dîmenê girt 3. girtin (pêşî li çûnehatê girtin) * yolun önünü kapama pêşiya rê megire 4. girtin, tije kirin, xitimandin * bu çukuru kapayın vê çalê bigirin 5. girtin, birîn (ji bo birîna av, elektrîk û tiştên wekî wan) * elektriğini kapayın elektrîka wî bigirin 6. girtin, dadan, radan (tiştê ku êdî nikare bişixule, bixebite) * fabrikayı kapamışlar derê fabrîkayê dadane 7. girtin (li ser mijarekê, gotinekê nesekinîn) * bu meseleyi kapayalım em devê vê mijarê bigirin 8. girtin, kirin (hepsî cihekî kirin) * onu alıp cezaevine kapadılar rahiştinê wî kirine girtîgehê 9. hilanîn (ji navrastê tişt hilanîn) * piyasadaki kumaşları kapamışlar qumaşên li piyaseyê hilanîne 10. fît kirin, dewdabir kirin * bu ikramiye borcumu kapar ev îkramiye dê deynê min fît bike 11. qurç kirin, miç kirin, girtin (ji bo girtina pêlûyên çav) l/gh * kapa çeneni! devê xwe bigire!
kapan 1. daf, dafik, tele, landik, faq, dapik, lepik, xefk 2. dek, xefk, fend m
kapan duygu îdîopatî bj/m
kapan kapana rahiştin, ji dest hev revandin
kapan kurmak dafik danîn, tapik danîn, faq vedan, tele da­nîn
kapana düşmek ketin telê, ketin faqê, ketin dafikê
kapana düşürmek (veya kapana kıstırmak) xistin tele, xistin dafikê, kirin dafikê, kirin faqê
kapana girmek ketin telê, ketin faqê, ketin dafikê
kapana kay­mak ketin telê, ketin faqê, ketin dafikê
kapana kısılmak ketin telê, ketin faqê, ketin dafikê
kapana sıkıştırmak 1) bi benekî xav (yek) girê dan, (yek) xistin dafikê) 2) (yek) kirin dafikê (yek) xap kirin (gava ku mirov bi dek û dolaban yekî tîne ziftê)
kapana tutulmak ketin telê, ketin faqê, ketin dafikê
kapanca (I) 1. dafik, dafika biçûk 2. dek, dolab, fen (mec) m (II) stara şitlan kapan duygu idiopati bj/m
kapanca (i) 1. dafik, dafika biçûk 2. dek, dolab, fen (mec) m
kapanca (ii) stara şitlan
kapanık 1. girtî, dadayî, radayî 2. bergirtî 3. girtî, gebsoyî (cihê ku mirov lê aciz dibe) (mec) 4. şermoke, revoke (mec) rd
1. girtî, dadayî, radayî 2. bergirtî 3. girtî, gebsoyî (cihê ku mirov lê aciz dibe) (mec) 4. şermoke, revoke (mec) rd
kapanıklık 1. girtîbûn, dadayîbûn, radayî­bûn 2. bergirtîbûn 3. girtîbûn, gebsîbûn (cihê ku mirov lê aciz dibe) (mec) 4. revoketî, şermoketî (mec) m
1. girtîbûn, dadayîbûn, radayîbûn 2. bergirtîbûn 3. girtîbûn, gebsîbûn (cihê ku mirov lê aciz dibe) (mec) 4. revoketî, şermoketî (mec) m
kapanın elinde kalmak 1) kî rakê bernade 2) kî berê gihîştê jê re ye
kapanış girtin, dadan, radan (ji bo kar û awayê girtinê) *banka kapanışı bize gel piştî girtina bankayê bê cem me m
girtin, dadan, radan (ji bo kar û awayê girtinê) * banka kapanışı bize gel piştî girtina bankayê bê cem me m
kapanma kumişîn m
kumişîn m
kapanmak hatin girtin, hatin dadan.
1. hatin girtin, hatin dadan, ha­tin radan *kapı kapanmış derî hatiye girtin l/tb 2. xwe kirin (cihekî), ketin (ci­hekî) *eve kapanmış, habire çalışıyor xwe kiriye hundir û misêwa dixebite l/bw 3. hatin girtin, hatin dadan, hatin radan (tiştê ku bê girtin û nema karekî bike) *dükkan kapandı dukan hate girtin l/tb 4. hatin girtin, hatin xitimandin *boru kapanmış boru hatiye girtin l/tb 5. hatin girtin, hatin birîn (devê meseleyekê, gotinekê hatin girtin) *mesele burada kapanmış­tır mesele li vir hatiye girtin l/tb 6. kumi­şîn l/gh, xwe dan ser (tiştekî), xwe avêtin serê *çocuğunun üstüne kapandı xwe avête ser kurê xwe l/tbw 7. hatin girtin (gava ku tiştek tatîl bibe) *okullar ka­pandı dibistan hatin girtin l/tb 8. hatin girtin (ji bo birînê) *yara kapandı devê birînê hate girtin l/tb 9. kor bûn l/ngh 10. dinya tarî bûn l/b w, dinya reş û tarî bûn l/bw, dinya hatin girtin l/tb 11. xwe dan hev l/bw 12. xwe girtin *adamdan kapa­nıyor xwe ji mêrik digire
1. hatin girtin, hatin dadan, hatin radan * kapı kapanmış derî hatiye girtin l/tb 2. xwe kirin (cihekî), ketin (cihekî) * eve kapanmış, habire çalışıyor xwe kiriye hundir û misêwa dixebite l/bw 3. hatin girtin, hatin dadan, hatin radan (tiştê ku bê girtin û nema karekî bike) * dükkan kapandı dukan hate girtin l/tb 4. hatin girtin, hatin xitimandin * boru panmış boru hatiye girtin l/tb 5. hatin girtin, hatin birîn (devê meseleyekê, gotinekê hatin girtin) * mesele burada kapanmıştır mesele li vir hatiye girtin l/tb 6. kumişîn l/gh, xwe dan ser (tiştekî), xwe avêtin serê * çocuğunun üstüne kapandı xwe avête ser kurê xwe l/tbw 7. hatin girtin (gava ku tiştek tatîl bibe) * okullar kapandı dibistan hatin girtin l/tb 8. hatin girtin (ji bo birînê) * yara kapandı devê birînê hate girtin l/tb 9. kor bûn l/ngh 10. dinya tarî bûn l/bw, dinya reş û tarî bûn l/bw, dinya hatin girtin l/tb 11. xwe dan hev l/bw 12. xwe girtin * adamdan kapanıyor xwe ji mêrik digire
kapantı girtî rz/m
girtî rz/m
kaparo peşînat, pêşinî.
bêh, bey, gewerek, behî/bêhî
kaparo almak bêh stendin
kaparo vermek bêh dan
kaparoz malê hayê, malê ku bi zorê an jî bi riyên nelirê hatiye bidestxistin
malê hayê, malê ku bi zorê an jî bi riyên nelirê hatiye bidestxistin
kaparozcu kesê ku bi darê zorê an jî bi riyên nelirê malê yekî jê distîne
kesê ku bi darê zorê an jî bi riyên nelirê malê yekî jê distîne
kaparozlamak şêlandin, dizîn l/gh
şêlandin, dizîn l/gh
kapasite guncan, zerengî.
1. zerengî, kapasîte 2. kapasîte, fe­raset (mec) m
1. zerengî, kapasîte 2. kapasîte, feraset (mec) m
kapatılış girtin (hatin girtin) m
girtin (hatin girtin) m
kapatılmak 1. hatin girtin, hatin dadan, ha­tin radan 2. hatin girtin (ji navê hatin hila­nîn, hatin fesxkirin) *tekeler kapatıldı tekya hatin girtin 3. hatin girtin (li cihekî hatin hebskirin) l/tb
1. hatin girtin, hatin dadan, hatin radan 2. hatin girtin (ji navê hatin hilanîn, hatin fesxkirin) * tekeler kapatıldı tekya hatin girtin 3. hatin girtin (li cihekî hatin hebskirin) l/tb
kapatış girtin, dadan, radan (ji bo kar û awayê girtinê) m
girtin, dadan, radan (ji bo kar û awayê girtinê) m
kapatma 1. girtin, dadan, radan m 2. miçandin, miçkirin, girtin (ji bo girtina çavan) m 3. dostik, metres m 4. malê diziyê rd
1. girtin, dadan, radan m 2. miçandin, miçkirin, girtin (ji bo girtina çavan) m 3. dostik, metres m 4. malê diziyê rd
kapatmak 1. girtin, dadan, radan, koz kirin 2. miçandin, miç kirin, girtin (ji bo girtina çavan) 3. qefaltin (tiştekî bi awayekî nelirê bi dest xistin) *koltuk takımını ucuza kapattılar taximê qoltuxan bi erzanî qe­faltin 4. girtin, yar girtin, dostik girtin (mêrê ku bêyî mehra xwe biavêje serê, bi jinekê re bijî) 5. girtin (weşana tiştekî dan sekinandin) *gazeteyi kapattılar rojname girtin 6. kirin (cihekî) *deliyi eve ka­pattılar ew dînikê hanê kirine hundir 7. girtin, xitimandin *deliği kapatmışlar qulik girtine l/gh *kapa çeneni devê xwe bigire, zimanê xwe jê bike, hiş be
1. girtin, dadan, radan, koz kirin 2. miçandin, miç kirin, girtin (ji bo girtina çavan) 3. qefaltin (tiştekî bi awayekî nelirê bi dest xistin) * koltuk takımını ucuza kapattılar taximê qoltuxan bi erzanî qefaltin 4. girtin, yar girtin, dostik girtin (mêrê ku bêyî mehra xwe biavêje serê, bi jinekê re bijî) 5. girtin (weşana tiştekî dan sekinandin) * gazeteyi kapattılar rojname girtin 6. kirin (cihekî) * deliyi eve kapattılar ew dînikê hanê kirine hundir 7. girtin, xitimandin * deliği kapatmışlar qulik girtine l/gh * kapa çeneni devê xwe bigire, zimanê xwe jê bike, hiş be
kapattırmak dan girtin, dan dadan, dan ra­dan l/lb
dan girtin, dan dadan, dan radan l/lb
kapçık 1. derdanok 2. qewan *fişek kapçı­ğı qewana fişekê 3. qalik, qaçil *buğday kabçığı qalikê tenê genim
kapçik meyve mêweya biqalik (mîna gûz, behîv...).
kapçıklı 1. biqewan 2. biqalik, biqaçil
1. biqewan 2. biqalik, biqaçil * kapçıklı tohum tovê biqalik
kapçıklı tohum tovê biqalik kapelâ şewqe m
kapelâ şewqe m
kapı Derî, dergeh.
1. derî (devera ku cihê çûnehatê ye) 2. derî, dergeh 3. derî (cihê ku nan û dahata mirov jê tê) 4. miskar (pêwistiya ku rê ji mesrefan re veke) *bayram geldi masraf kapıları açıldı cejn hat devê miskarê vebû 5. mal, derî (di leystika tewlayê de) 6. mal, cih (devera kuji bo geştê mirov diçê) (mec) *bu gün yine kaç kapı dolaştın? tu îro li çend malan geriyayî? 7. daîra dewletê, karê hikûmetê 8. derî, devê (ji bo dema nêzing) (mec) *kış kapımıza da­yandı zivistan girte devê derî 9. daîreya resmî dîr/n
kapı açmak 1) serê (tiştekê) vekirin, serî kirin (tiştekî) 2) bazara (tiştekî) vekirin
kapı ağzı devê derî, ber derî
kapı almak (veya kapı yapmak) derî girtin (di leystika tewlayê de)
kapı aramak li derê (yekî) xistin (bi mebesta serdanê çûna mala yekî)
derî bi derî gerîn, cih bi cih gerîn, qul bi qul ge­rin
kapı baca açık (veya kapı baca kilitli) derî li ser piştê ne, derû û pace vekirî ne, li aziya Xwedê ye (an jî derî dadayî ye, derî radayî ye, derû û pace lê asêkirî ne)
kapı bekçisi ardel çuhadarı di heyna Osmaniyan de kesê ku kar û barên ser dest û pi­yan dike
kapı dışarı etmek berederî kirin, avêtin derve
kapı duvar derî girtî ye, his û pis lê tune
kapı eşiği şêmûka derî, şîpana de­rî, şêmîka derî, asîtan, derîzan, navder
kapı gibi wekî dîwarekî ye (ji bo kesê terpase)
kapı halkı 1) navmalî (di heyna Osmaniyan de navê giştî yên xizmetkarên wezîr, sedrazam, mîrê mîran waliyên eyaletan û hwd.) 2) navmalî (kesên ku li cem malbatên zengin xizmetkariyê dikin)
kapı kadar bi qandî derîyekî ye (tiştê ku berahî û dirêjahiya wî pir e)
kapı kâhyası bnr kapı kethüda­sı
kapı kapamaca koçemal, bi carekê, tevde, sax *onlar kapı kapamaca delidirler ew bi carekê dînikî ne
kapı kapı dolaşmak (veya kapı kapı gezmek) 1) mal bi mal gerîn 2) daîre bi daîre gerîn (li daîreyên dewletê)
kapı karşı derî di hev de, de­rî bi derî ve, derî di derî de
kapı kasası tenişder rexder
kapı kethüdası erkedarê ku li kar û barên wezîr, mîrên mîran, waliyên eya­letan, mîrekên di bindestê Osmaniyan de û dewletên biyanî dinihêrt
kapı kolu destikê derî, qolê derî
kapı komşu cîranê derî di hev de
kapı kulu rêxistina leşkerên siwarî û peyadeyan pêk hatî ku meaşê xwe ji dewletê diştendin dîr
rêxistina leşkerên siwarî û peyadeyan pêk hatî ku meaşê xwe ji dewletê distendin dîr
kapı manda­lı 1) şimşîre, liqliq 2) li ber şikalan, ê ne li ber tiştekî (mec)
kapı oğlanı bnr kapı oğlanı
1. berdestikê "çuhadarê dergeh" 2. li balyozxaneyan alîkarê wergêr nd
1. berdestikê “çuhadarê dergeh” 2. li balyozxaneyan alîkarê wergêr nd
kapı tokmağı doqik, dewdewe
kapı yapmak 1) rê vekirin (zemînxweşkirin ji bo gotin û behskirina tiştekî) 2) derî vekirin (ji bo geştê çûna malekê)
kapı yoldaşı hemkar, hevalê hev ê kar
kapıcı dergevan.
1. dergevan (kesê ku di otel, koşk, apartman û hwd. de ji karê paqijî, dan û stendinê, çûnûhatin û karê ser dest û piyan berpirs e) nd/nt 2. dergevan (di wextên Osmaniyan de çîna leşkerên ku li ber derge radiwestiyan) dîr/n
1. dergevan (kesê ku di otel, koşk, apartman û hwd. de ji karê paqijî, dan û stendinê, çûnûhatin û karê ser dest û piyan berpirs e) nd/nt 2. dergevan (di wextên Osmaniyan de çîna leşkerên ku li ber derge radiwestiyan) dîr/n
kapıcık derîçik, derîk, derîyok bot/n
derîçik, derîk, deriyok bot/n
kapıcılık dergevanî m
dergevanî m
kapıda kalmak li ber derî man
kapıdan çevirmek li ber derî vegerandin, ji dev derî zivartin
kapıdan kovsan bacadan düşer di derî de berdiyê di paceyê de tê, di paceyê de berdiyê di kulekê de tê
kapik kapêk, kapîk (ji sedî yekê rubleyê Rûs) m
kapêk, kapîk (ji sedî yekê rubleyê Rûs) m
kapıkule dergehên bibarû (derîyê ku li her du aliyên wî barû û qûle hene)nd
dergehên bibarû (deriyê ku li her du aliyên wî barû û qûle hene)nd
kapıkulu bnr kapı kulu
kapılandırmak (yek) xistin kar, bi kar û îş kirin l/bw
(yek) xistin kar, bi kar û îş kirin l/bw
kapılanmak ketin kar l/ngh, bi kar û îş bûn l/bw
ketin kar l/ngh, bi kar û îş bûn l/bw
kapılar üstüne kapanmak de­rî lê hatin girtin
kapılar üzerine kapanmak de­rî lê hatin girtin
kapılar yüzüne kapanmak de­rî lê hatin girtin
kapıları açık tutmak derî li hev negirtin
kapıları kapamak qutûbir lê xistin, tekilî bintûtî birîn
kapılgan bandorgir rd
bandorgir rd
kapılganlık bandorgirî m
bandorgirî m
kapılı 1. biderî, bidergeh 2. xweykar (bi taybetî kesê ku di karê dewletê de dişixule) rd
1. biderî, bidergeh 2. xweykar (bi taybetî kesê ku di karê dewletê de dişixule) rd
kapılış pêdeçûyîn, berpêketin (ji bo kar û awayê pêdeçûnê) m
pêdeçûyîn, berpêketin (ji bo kar û awayê pêdeçûnê) m
kapılma 1. pêdeçûn, ketin berê 2. berbayketin 3. dilberdan m
1. pêdeçûn, ketin berê 2. berbayketin 3. dilberdan m
kapılmak xwe pê ve berdan, berbayî ketin.
1. pê de çûn, ketin ber (tiştekî) *sele kapıldı bi lehiyê de çû 2. ber bayê (yekî) ketin *onun sözlerine kapıldım ez berbayî gotinên wê ketim (mec) 3. dil berdan (yekî) *onun güzelliğine kapıl­dım min dil berda rindiya wê (mec) 4. ji (yekî) re tirs çêbûn *korkuya kapıldı jê re tirs çêbû l/bw
1. pê de çûn, ketin ber (tiştekî) * sele kapıldı bi lehiyê de çû 2. ber bayê (yekî) ketin * onun sözlerine kapıldım ez berbayî gotinên wê ketim (mec) 3. dil berdan (yekî) * onun güzelliğine kapıldım min dil berda rindiya wê (mec) 4. ji (yekî) re tirs çêbûn * korkuya kapıldı jê re tirs çêbû l/bw
kapının ipini çek­mek bnr kırk kapının ipini çekmek
kapıp koyuvermek ihmal kirin
kapış 1. rahiştin 2. pevgirtin, rahiştin hev m
kapış kapış gitmek ji destê hev re­vandin, ji destê hev kaşkirin (ji bo firotina malekî)
kapısı açık derê (yekî) vekirî ye, mala derî vekirî, mêvanhewîn
kapışılmak 1. ji destê hev hatin revandin l/tb 2. rahiştin hev l/gh, bi hev girtin l/b w, ketin ber hev l/bw 3. ketin hev l/ngh 4. çûn hev l/ngh (di gulaşê de) 5. ji hev hatin re­vandin, ji destê hev hatin revandin (ji bo firotin û dana tiştekî) l/tb
1. ji destê hev hatin revandin l/tb 2. rahiştin hev l/gh, bi hev girtin l/bw, ketin ber hev l/bw 3. ketin hev l/ngh 4. çûn hev l/ngh (di gulaşê de) 5. ji hev hatin revandin, ji destê hev hatin revandin (ji bo firotin û dana tiştekî) l/tb
kapısına kilit vur­mak 1) qefl avêtin ser derî, derî qefl kirin, qufl avêtin serê 2) derî mor kirin, qefl avêtin ser derî (ji bo nehiştina xebitîna kargehekê)
kapısını aşındırmak riya derîyê (yekî) kirin çirik, riya mala (yekî) ki­rin çirik
kapısını çalmak li derîye (yekî) xistin, li derê (yekî) dan (ji bo serlêdanê)
kapısını yapmak bnr kapı yapmak
kapısız 1. bêderî, bêderge 2. eware, bekar û îş (mec) rd
1. bêderî, bêderge 2. eware, bêkar û îş (mec) rd
kapışma 1. rahiştin, jevrevandin 2. pevgir­tin, pevketin, rabûna hev 3. rahiştinhev, çûnehev (di gulaşê de) m
1. rahiştin, jevrevandin 2. pevgirtin, pevketin, rabûna hev 3. rahiştinhev, çûnehev (di gulaşê de) m
kapışmak ji dest hev revandin, beziyan hev.
1. rahiştin (tiştekî) l/gh, ji destê hev revandin l/bw 2. rahiştin hev, bi hev girtin, bi hev ketin, ketin nav hev, rabûn hev û din, ketin ber hev, ketin qirika hev, bi gewriya hev girtin, bi qirika hev girtin! dengê (yekî) û hinên din) hatin, dan hev û din, rabûn hev, rapelîn hev (ji bo pevçûnê) l/bw 3. çûn hev, rabûn hev, rahiştin hev (di gulaşê de) l/ngh
1. rahiştin (tiştekî) l/gh, ji destê hev revandin l/bw 2. rahiştin hev, bi hev girtin, bi hev ketin, ketin nav hev, rabûn hev û din, ketin ber hev, ketin qirika hev, bi gewriya hev girtin, bi qirika hev girtin, dengê (yekî) û hinên din) hatin, dan hev û din, rabûn hev, rapelîn hev (ji bo pevçûnê) l/bw 3. çûn hev, rabûn hev, rahiştin hev (di gulaşê de) l/ngh
kapıştırma berîhevdan m
berîhevdan m
kapıştırmak ber dan hev, berî hev dan, kirin ber hev, li ber hev rakirin l/bw
ber dan hev, berî hev dan, kirin ber hev, li ber hev rakirin l/bw
kapital sermiyan.
sermaye m, sermiyan n, kapîtal m
sermaye m, sermiyan n, kapîtal m
kapitalist sermiyandar.
sermayedar, sermiyandar, kapîta­lîst nd/nt
kapitalist dewlet dewleta sermayedar
kapitalist toplum civaka sermayedar
kapitalizm sermiyandarî.
sermayedarî, sermiyandarî, ka­pîtalîzm m
sermayedarî, sermiyandarî, kapîtalîzm m
kapitone 1. kapîtone (cureyek qumaşê ku nava wê bi pembû an jî hiriyê hatiye tijekirin) m 2. kapitone (tiştê ji vî qumaşî ha­tiye çêkirin) rd
1. kapîtone (cureyek qumaşê ku nava wê bi pembû an jî hiriyê hatiye tijekirin) m 2. kapîtone (tiştê ji vî qumaşî hatiye çêkirin) rd
kapitülâsyon kapîtulasyon m
kapîtulasyon m
kapıya dayanmak 1) girtin ber derî, girtin dora derî *kış kapıya dayandı zivistan girte ber derî 2) girtin ser mala (yekî) *alacak­lılar hergün kapımıza dayanıyorlar her roj xwediyên deynan digirin ser mala me
kapıyı açmak 1) devê bazarê vekirin *evve­lâ kapıyı iki milyara açtı, sonra bir mil­yara sulh oldu pêşî devê bazarê bi du milyaran vekir, paşê bi milyarekê li hev hatin 2) derî vekirin (di tiştekî de ji xelkê re bûn nimûne)
kapıyı büyük açmak derî pir mezin vekirin (di kar û tiştekî de zêde mesref ki­rin, zêde pê de çûn)
kapıyı göstermek riya derî nîşanî (yekî) dan (qewirandin, qewitandin)
kapıyı örtmek derî dan berê, derî ki­rin cih, derî girtin (eladan, radan)
kapkaç diziya tiştekî bi awayê ku radihijê û direvîne nd
diziya tiştekî bi awayê ku radihijê û direvîne nd
kapkacak aman.
aman, firaq, derdan, fer û fol m
aman, fıraq, derdan, fer û fol m
kapkaççı 1. dizê ku radihêje tiştekî û direvî­ne 2. kesê ku karê serobero dike
1. dizê ku radihêje tiştekî û direvîne 2. kesê ku karê serobero dike
kapkaççılık 1. diziya ku bi rahiştina tiştekî û revandina wê tê kirin 2. karkirina bu awayekî serobero nd
1. diziya ku bi rahiştina tiştekî û revandina wê tê kirin 2. karkirina bu awayekî serobero nd
kapkara ripreş, ripîreş rd
ripreş, ripîreş rd
kapkaranlık zilûmat, tipûtarî.
tiptarî, reş û tarî, tikî tarî, reştarî rd
tiptarî, reş û tarî, tikî tarî, reştarî rd
kaplam wergirî, şumûl man/m
wergirî, şumûl man/m
kaplama 1. girtin, wergirtin, hefidandin, is­tila m 2. rûgirtin, rûkirin, rûkişandin (rûgirtina doşekê) m 3. tamdayî (ji bo zêr û zîv) m 4. rûkêşk (ji bo lewheya dar a ku digirin ser rûyê tiştekî) n 5. kiras, rûkêşk (ji bo diranan) n 6. qabkirin m
kaplama yapmak 1) rûkêşk kirin 2) kiras kirin, rûkêşk kirin (ji bo diranan)
kaplamacı 1. tamdayîker 2. rûkêşer nd/nt
1. tamdayîker 2. rûkêşer nd/nt
kaplamacılık tamdayîkerî 2. rûkêşkerî m
tamdayîkerî 2. rûkêşkerî m
kaplamak rû girtin.
1. girtin, wergirtin, hefidandin, îstila kirin *bulutlar gökyüzünü kapla­dı ewran rûyê asîman girt l/gh 2. (dor lê) girtin, rapêçandin *evin etrafını çam ağaçları kaplamış derdora xanî darê çaman girtiye l/gh 3. rû girtin, rû kirin, rû ki­şandin *yorgan kaplamak rû girtin lihêI l/gh 4. girtin, hildan (li cihekî belav bûn û xistin bin bandora xwe) *her tarafı kar kaplamış her derê berf girtiye l/gh 5. dewisandin, pêdews kirin l/gh 6. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) *dudaklarının üstünü siyah bıyıkları kaplamıştı simbêlê wî yên reş lêva wî ya jorê hemû girtibû l/gh 7. rûkêşk kirin (di xiratiyê de) l/gh 8. tamdayî kirin, kil dan (gava ku madenek bi rêbazên kimyewî bi madeneke din bê tamdayîkirin) l/gh 9. be­lav bûn *ünü cihanı kapladı nav û den­ge wê li cîhanê belav bû (mec) l/ngh 10. tije bûn l/ngh 11. kiras kirin, kiras kişan­din, rûkêşk kirin (bi taybetî ji bo diranan) *dişlerini kaplama yaptı diranên xwe kiras kirine 12. qab kirin (wekî qabkirina pirtûkan) l/gh
1. girtin, wergirtin, hefidandin, îstila kirin * bulutlar gökyüzünü kapladı ewran rûyê asîman girt l/gh 2. (dor lê) girtin, rapêçandin * evin etrafını çam ağaçları kaplamış derdora xanî darê çaman girtiye l/gh 3. rû girtin, rû kirin, rû kişandin * yorgan kaplamak rû girtin lihêfê l/gh 4. girtin, hildan (li cihekî belav bûn û xistin bin bandora xwe) * her tarafı kar kaplamış her derê berf girtiye l/gh 5. dewisandin, pêdews kirin l/gh 6. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) * dudaklarının üstünü siyah bıyıkları kaplamıştı simbêlê wî yên reş lêva wî ya jorê hemû girtibû l/gh 7. rûkêşk kirin (di xiratiyê de) l/gh 8. tamdayî kirin, kil dan (gava ku madenek bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din bê tamdayîkirin) l/gh 9. belav bûn * ünü cihanı kapladı nav û dengê wê li cîhanê belav bû (mec) l/ngh 10. tije bûn l/ngh 11. kiras kirin, kiras kişandin, rûkêşk kirin (bi taybetî ji bo diranan) * dişlerini kaplama yaptı diranên xwe kiras kirine 12. qab kirin (wekî qabkirina pirtûkan) l/gh,
kaplamalı 1. tamdayî, kildayî (ji bo zîv û zêr) 2. rûkêşkiri *ceviz kaplamalı mo­bilya mobilyaya ku bi dara gûzê rûkêşkirî 3. kiraskirî, kiraskişandî, rûkêşkirî (ji bo diranan)
1. tamdayî, kildayî (ji bo zîv û zêr) 2. rûkêşkirî * ceviz kaplamalı mobilya mobîlyaya ku bi dara gûzê rûkêşkirî 3. kiraskirî, kiraskişandî, rûkêşkirî (ji bo diranan)
kaplamlı wergirîdar, şumûldar man/rd
wergirîdar, şumûldar man/rd
kaplan piling.
piling, babir (Felis tigris) *kaplan yavrusu çêlika babir zo/n
piling, babir (Felis tigris) * kaplan yavrusu çêlika babir zo/n
kaplanboğan gurxenêq, çirnûk, bîş bot/m
gurxenêq, çirnûk, bîş bot/m
kaplanmak 1. hatin girtin, hatin hefidandin, hatin îstilakirin 2. (dor lê) hatin girtin, ha­tin rapêçandin 3. rû hatin girtin, rû hatin ki­şandin 4. hatin girtin (li cihekî hatin belavbûn 5. hatin dewisandin, hatin pêdewskirin 6. hatin girtin (gava tiştek dikeve ser tişte­kî û wî dike bin xwe) 7. hatin rûkêşkirin 8. hatin tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bike) 9. hatin belavbûn (mec) 10. hatin tijebûn 11. hatin kiraskirin, kiras hatin kişan­din (bi taybetî ji bo diranan) l/tb
1. hatin girtin, hatin hefidandin, hatin îstilakirin 2. (dor lê) hatin girtin, hatin rapêçandin 3. rû hatin girtin, rû hatin kişandin 4. hatin girtin (li cihekî hatin belavbûn 5. hatin dewisandin, hatin pêdewskirin 6. hatin girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) 7. hatin rûkêşkirin 8. hatin tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bike) 9. hatin belavbûn (mec) 10. hatin tijebûn 11. hatin kiraskirin, kiras hatin kişandin (bi taybetî ji bo diranan) l/tb
kaplatmak 1. dan girtin, dan hefidandin, dan îstilakirin 2. (dor lê) dan girtin, dan rapêçandin 3. rû dan girtin 4. dan girtin (li cihe­kî hatin belavbûn 5. dan dewisandin, dan pêdewskirin 6. dan girtin (gava tiştek dike­ve ser tiştekî û wî dike bin xwe) 7. dan qab­kirin, rû dan kirin, rû dan kişandin 8. dan tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bi­ke) 9. dan belavbûn (mec) 10. dan tijekirin 11. dan kiraskirin, kiras dan kişandin, dan rûkêşkirin (bi taybetî ji bo diranan) l/lb
1. dan girtin, dan hefidandin, dan îstilakirin 2. (dor lê) dan girtin, dan rapêçandin 3. rû dan girtin 4. dan girtin (li cihekî hatin belavbûn 5. dan dewisandin, dan pêdewskirin 6. dan girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) 7. dan qabkirin, rû dan kirin, rû dan kişandin 8. dan tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bike) 9. dan belavbûn (mec) 10. dan tijekirin 11. dan kiraskirin, kiras dan kişandin, dan rûkêşkirin (bi taybetî ji bo diranan) l/lb
kaplayış 1. girtin, hefidandin, îstilakirin 2. (dor lê) girtin, rapêçan 3. rûgirtin 4. girtin, li cihekî hatin belavbûn 5. dewisandin, pêdewskirin 6. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) 7. rûkêşkirin 8. tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bike) 9. belavbûn (mec) 10. tijebûn 11. ki­raskirin, kiraskişandin (bi taybetî ji bo di­ranan) (ji bo kar û awayê wan) m
1. girtin, hefidandin, îstilakirin 2. (dor lê) girtin, rapêçan 3. rûgirtin 4. girtin (li cihekî hatin belavbûn 5. dewisandin, pêdewskirin 6. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe) 7. rûkêşkirin 8. tamdayîkirin (gava ku madenekê bi rêbazên kîmyewî bi madeneke din tamdayî bike) 9. belavbûn (mec) 10. tijebûn 11. kiraskirin, kiraskişandin (bi taybetî ji bo diranan) (ji bo kar û awayê wan) m
kaplı 1. rûgirtî, rûkişandî 2. rûkirî, qabkirî *kaplı defter deftera rûkirî 3. biqab, bifiraq, biaman rd
1. rûgirtî, rûkişandî 2. rûkirî, qabkirî * kaplı defter deftera rûkirî 3. biqab, bifiraq, biaman rd
kaplıca germav, germik.
(I) germav, germik, germikan, avgerm m (II) çeşîdek genimê ku teneyên wê hûr in (Triticum monococcum) bot
kaplıca (i) germav, germik, germikan, avgerm m
kaplıca (ii) çeşîdek genimê ku teneyên wê hûr in (Triticum monococcum) bot
kaplık 1. firaqdan, amandank 2. ê qaban (ji bo defter û pirtûkan)
1. firaqdan, amandank 2. ê qaban (ji bo defter û pirtûkan)
kaplumbağa kûsî, kîso.
kosî, kîso, kûsel/kîsel, şkevlatok, kiwîsî, kwîsele, şikevlotek (Testudo) zo/n
kaplumbağa yürüyüşü rêçûna kosî, meşa kosî
kaplumbağalar familyeya kosiyan zo
familyeya kosiyan zo
kapma 1. dadan, rahiştin rahêlan, hetifandin, girtin 2. jêkirin, birin 3. hilanîn, girtin m
1. dadan, rahiştin rahêlan, hetifandin, girtin 2. jêkirin, birîn 3. hilanîn, girtin m
kapmaca 1. bnr kapma 2. bnr köşe kapmaca
1. bnr kapma 2. bnr köşe kapmaca
kapmak 1.rahêlandin, rahiştin. 2.girtin.
1. dadan, rahiştin, rakirin, rahêlan, hetifandin, jê girtin (ji nişka ve destavêtin û kaşkirina tiştekî) *aniden elindeki ek­meği kaptım dışarıya fırlattım min ji niş­ka ve rahişte nanê destê wê û virvirande derve *gelir elimdeki şekeri kapardı dihat şekirê di destê min de ji min digirt 2. dadan, rahiştin (bi gezan parçe kirin) *kurt keçiyi kapmış gur dadaye bizine 3. jê kirin, birin, qut kirin *makine parmağımı kaptı makîneyê tiliya min jê kir 4. hilanîn (bi hêsanî hînbûn û jiberkirina tiştekî) *çok zeki birisi, herşeyi çabuk kapıyor yekî pir zîrek e, her tiştî zû hiltîne 5. girtin (ji bo cih û şûnan) *git bana yer kap he­re ji min re cih bigire 6. girtin, hilanîn *bu huyu da sokaktaki çocuklardan kapmış ev kurm jî ji zarokên kuçeyê girtiye *has­talığı yeni kapmış hê nû nexweşîn jê girti­ye l/gh
1. dadan, rahiştin, rakirin, rahêlan, hetifandin, jê girtin (ji nişka ve destavêtin û kaşkirina tiştekî) * aniden elindeki ekmeği kaptım dışarıya fırlattım min ji nişka ve rahişte nanê destê wê û virvirande derve * gelir elimdeki şekeri kapardı dihat şekirê di destê min de ji min digirt 2. dadan, rahiştin (bi gezan parçe kirin) * kurt keçiyi kapmış gur dadaye bizinê 3. jê kirin, birîn, qut kirin * makine parmağımı kaptı makîneyê tiliya min jê kir 4. hilanîn (bi hêsanî hînbûn û jiberkirina tiştekî) * çok zeki birisi, herşeyi çabuk kapıyor yekî pir zîrek e, her tiştî zû hiltîne 5. girtin (ji bo cih û şûnan) * git bana yer kap here ji min re cih bigire 6. girtin, hilanîn * bu huyu da sokaktaki çocuklardan kapmış ev kurm jî ji zarokên kuçeyê girtiye * hastalığı yeni kapmış hê nû nexweşîn jê girtiye l/gh * kapan kapana rahiştin, ji dest hev revandin * kapanın elinde kalmak 1) kî rakê bernade 2) kî berê gihîştê jê re ye * kapıp koyuvermek îhmal kirin
kapnisit kapnîsît jeo/m
kapnîsît jeo/m
kapora bakiniz: kaparo
bey
kapora almak bakiniz: kaparo almak
kapora vermek bakiniz: kaparo vermek
kaporta kaporta m
kaporta m
kaportacı kaportasaz, kaportavan (kesê ku kaportaya otomobîlan tamîr dike) nd/nt
kaportacılık kaportasazî, kaportavanî m
kaportasazî, kaportavanî m
kapris nige, lêzokî.
lêzokî, kêfkarî, pirçû, nige, kaprîs m
kapris yapmak lêzokî kirin, kêfkarî kirin, nige kirin, kaprîs kirin
kaprisli lêzok, kêfkar, kaprîsdar rd
lêzok, kêfkar, kaprîsdar rd
kaprissiz nelêzok, nekêfkar, bêkapris rd
nelêzok, nekêfkar, bêkaprîs rd
kapsam vegir.
1. wergirî 2. bergeh, berfirehî, şu­mûl m
kapsama girtina nava xwe, kirina nava xwe, şamîlbûn m
girtina nava xwe, kirina nava xwe, şamîlbûn m
kapsamak vegirtin.
girtin nav xwe l/bw, wergirtin nav xwe l/bw, kirin nava xwe l/bw, şamîl bûn l/ngh
girtin nav xwe l/bw, wergirtin nav xwe l/bw, kirin nava xwe l/bw, şamîl bûn l/ngh
kapsamına alma (veya kapsamına alınma) xistin navê, kirin navê, kirin berê, xistin berê *fi­kir suçlularını da af kapsamına alın­ması için çalışıyor ji ber ku tawanbarên ramanê jî bikevin ber efûyê, dixebite
kapsamına girmek ketin berê, ketin bergehê
kapsamını ge­nişletmek bergeha (tiştekî) berfireh kirin, şumûldar kirin
kapsamlı bi vegirtî, bi naverok, firawan.
bergehdar, berfireh *kapsamlı bir çalışma xebateke berfireh rd
bergehdar, berfireh * kapsamlı bir çalışma xebateke berfireh rd
kapsız 1. bêqab, qabnekirî 2. rûnegirtî 3. kirasnekirî 4. netamdayî rd
1. bêqab, qabnekirî 2. rûnegirtî 3. kirasnekirî 4. netamdayî rd
kapsül kapsûl.
1. devgirk, qapsûl (devika şûşeyan) 2. tereqe, qapsûl, qabsûn (di çekên agimak de) 3. tereqe, qapsûl, qabsûn (di demançeyên leyîstok de) 4. qapsûl (li laboratuvaran) 5. malik (malika ku tov tê de ye)bot 6. xaşe zo 7. qabsûl (ji bo îlacan) bj/m
1. devgirk, qapsûl (devika şûşeyan) 2. tereqe, qapsûl, qabsûn (di çekên agirnak de) 3. tereqe, qapsûl, qabsûn (di demançeyên leyîstok de) 4. qapsûl (li laboratuvaran) 5. malik (malika ku tov tê deye)bot 6. xaşe zo 7. qabsûl (ji bo îlacan) bj/m
kapsüllü 1. bidevgîrk 2. tereqedar 3. bikabsûn 4. bimalik bot 5. xaşedar zo/rd
1. bidevgîrk 2. tereqedar 3. bikabsûn 4. bimalik bot 5. xaşedar zo/rd
kapsülsüz 1. bêdevgîrk 2. bêtereqe 3. bêqabsûn 4. bêmalik bot 5. bêxaşe zo/rd
1. bêdevgîrk 2. bêtereqe 3. bêqabsûn 4. bêmalik bot 5. bêxaşe zo/rd
kaptan kaptan.
1. sertîm sp 2. kaptan, naxuda (kap­tana keştiyê) der 3. kaptan (kaptan pîlot) 4. kaptan, şofêr (di otobusên navbajaran de) nd/nt
kaptan köprüsü (veya kaptan köşkü) pira kaptaniyê, koşka kaptaniyê (di keştiyan de)
kaptan paşa bnr kaptanıderya
bnr kaptanıderya
kaptan pilot 1) kaptan pîlot (pîlotê balafirê) 2) kaptan, kaptan pîlot (di otobusên nav­bajaran de)
kaptanıderya kaptanê derya (di wexta Os­maniyan de mezintirîn amirê îdari û leş­ken" yên hêzên deryayî) dîr/nd
kaptanê derya (di wexta Osmaniyan de mezintirîn amirê îdarî û leşkerî yên hêzên deryayî) dîr/nd
kaptanlık 1. sertîmî sp 2. kaptanî m
1. sertîmî sp 2. kaptanî m
kaptıkaçtı 1. amyara motordar a biçûk ku pê rêwî tên birin û anîn 2. navê qumarekê 3. diz (dizê ku radihêje tiştekê û direvîne) nd
1. amyara motordar a biçûk ku pê rêwî tên birin û anîn 2. navê qumarekê 3. diz (dizê ku radihêje tiştekê û direvîne) nd
kaptırma 1. pêdeberdan, bidestveberdan 2. kirin berê, xistin berê (gava ku lebateke canê mirov bikeve ber makîneyekê) m
1. pêdeberdan, bidestveberdan 2. kirin berê, xistin berê (gava ku lebateke canê mirov bikeve ber makîneyekê) m
kaptırmak 1. pê de berdan, bi dest ve ber­dan, bi dest re berdan *hiçbir şeyimi ona kaptırmam ez tu tiştê xwe pê ve bernadim 2. kirin ber (tiştekî), xistin ber (tişte­kî) xistin berê, kirin berê (gava ku lebate­ke canê mirov bikeve ber makîneyekê) *elini makinaya kaptırmış destê xwe kiri­ye ber makîneyê 3. firsend dan (yekî) (mec) l/bw
1. pê de berdan, bi dest ve berdan, bi dest re berdan * hiçbir şeyimi ona kaptırmam ez tu tiştê xwe pê ve bernadim 2. kirin ber (tiştekî), xistin ber (tiştekî) xistin berê, kirin berê (gava ku lebateke canê mirov bikeve ber makîneyekê) * elini makinaya kaptırmış destê xwe kiriye ber makîneyê 3. firsend dan (yekî) (mec) l/bw
kapuska kelemok, goştekelem, kirçik, tûtû, çortî (xwarina ji keleman) m
kelemok, goştekelem, kirçik, tûtû, çortî (xwarina ji keleman) m
kapüşon serpoş n
serpoş n
kaput qapût.
(I) 1. qapût (paltoyê leşken) 2. kapût, kaporta (di otomobîlan de) *taksinin ka­putu çökmüş kapûtê texsiyê kopiyaye 3. prezervatîf n (II) kapût (di leystika îskambîlê de jêbirina bêyî ku leyzvan deste bide hemberê xwe)
kaput (i) 1. qapût (paltoyê leşkerî) 2. kapût, kaporta (di otomobîlan de) * taksinin kaputu çökmüş kapûtê texsiyê kopiyaye 3. prezervatîf n
kaput bezi emirkan n
emirkan n
kaput etmek kapût kirin
kaput gitmek (veya kaput olmak) 1) kapût bûn (di leystika îskambîlê de qet hejmar çênekirin) 2) bi ser neketin 3) mirin (argo)
kaputluk 1. qumaşê qapûtan 2. cihê qapûtan (cihê ku qapûtan datîninê) nd
1. qumaşê qapûtan 2. cihê qapûtan (cihê ku qapûtan datîninê) nd
kapuz 1. neqeb, zixur, gêdûk, gewer, baz (riya dirêj û teng a di navbera du çiyayan de) 2. dehl û dêş (daristana gur a di hev de) m
kar 1.berf. 2.kar.
berf, befr m
kar ayakkabısı lekan.
kar çiçeği gulberfîn bot/m
gulberfîn bot/m
kar dinmek berf vekirin
kar dolgusu bakut.
bakut
kar düşmek berf ketin
kar et­mek 1) kar kirin, qezenc kirin 2) kartê ki­rin, bandor lê kirin, lê tesîr kirin *dayak kâr etmiyor lêdan bandor lê nake 3) jê sûd wergirtin, jê havil girtin, lê hatin
kar fırtınası bo­ran, bamişt, moryaz, ziryan
kar gi­bi eynî berf e, wekî berfê ye, mîna berfê, çîleqerqaş, çîl spî (pir spî)
kar haddi hedê karê, hedê qezencê
kar helvası 1) berfedimsk, berfemotk 2) (tiştê ku ji hêla danerê xwe ve jî nayê ecibandin)
kar koymak kara xwe avêtin serê
kar kurdu sîkav, kurmikê berfê zo
kar küreği mecerge.
kar küreme aracı makîneya berfavêj, makîneya berfmal
kar küreme küre­ği befrik, kurufte, befirmalik, micirfe
kar kuşu reşêle
çivîka berfe (Pectrophenax nivalis) zo/nd
çivîka berfê (Pectrophenax nivalis) zo/nd
kar kuyusu zandor, mekbes
kar lapası gêjlok.
kar lekesi belekî
kar payı 1) para karê (kara ku ji firoşer re dimîne) bz 2) beşa karê, hesayê karê (kara safî ya dem û dezgehekê)
kar suyu lîlav
kar tanesi kulî, kulik, kuliyê berfê
kar temiz­lemek berf paqij kirin, berf avêtin, berf malaştin, berf miştin
kar topu 1) gulomiçk, guloka berfê, topa berfê, gulik 2) topikî (kesê pofikî û spî)
1. tûmê gulê spî bot 2. qulatê berfê, gulokê berfê nd
kar tutmak berf girtin
kar yağışı dahatina berfê, hatina berfe, barîna berfê, daketina berfê
kar yağışı yoğunlaş­mak berf kulî gir kirin, berf lê kirin weka kayê
kar yağmak berf dahatin, berf daketin, berf barîn, berf hatin
kar yığını kelendîn, sêfî
kar zararın kardeşidir kar û zerar birayê hev û din in, kar û zerar birayê hev in, kar birayê zerarê ye
kara 1.reş. 2.bej, erd, reşahî.
(I) bej, bejayî, reşayî (beşa rûyê erdê ya ku ne di binê avê de ye) jeo/m
kara ağaç bizî (Uimus) bot/m
bizî (Ulmus) bot/m
kara ağızlı nebîker
kara ardıç çekem (Juniperus sabina) bot/m
çekem (Juniperus sabina) bot/m
kara baht bextê reş
kara bahtlı bextbireş, bextreş, bedbext, bêwayik
kara bakal boqijeya reş zo/nd
boqijeya reş zo/nd
kara baldır bnr baldırıkara
bnr baldınkara
bnr baldırıkara
kara balık cure masiyekî reş ê ava çeman
cure masiyekî reş ê ava çeman
kara baş 1. keşîş, rahib n 2. mêrê ku qet nezewiciye an jî naxwaze bizewice 3. qafreş (kûçikê şivanan) n 4. navê cinsekî genim e
1. keşîş, rahib n 2. mêrê ku qet nezewiciye an jî naxwaze bizewice 3. qafreş (kûçikê şivanan) n 4. navê cinsekî genim e
kara basan bnr karabasan
kara basan oku baskêş, tîrik
kara batak kersel, qîtik, masîgir (Phalacrocorax) zo/m
kara batak gibi (eynî) heyva binê ewr e
kara biber I. filfil, îsota reş (Piper nigrum) 2. filfil, îsota reş (biharata ku ji riweka îsota reş tê bidesxistin) 3. esmera xwînşîrin (mec) m
1. filfil, îsota reş (Piper nigrum) 2. filfil, îsota reş (biharata ku ji riweka îsota reş tê bidesxistin) 3. esmera xwînşîrîn (mec) m
kara bıyıklı simbêlreş rd
simbêlreş rd
kara borsa sûka reş, bazara reş nd
kara borsacı sûkreşvan nd/nt
sûkreşvan nd/nt
kara borsacılık sûkreşvanî m
sûkreşvanî m
kara borsaya düşmek ketin sûka reş
kara boya sulfirîk asît
sulfirîk asît
kara buğday genimê qemer (Fagopyrum) bot/m
genimê qemer (Fagopyrum) bot/m
kara bulut ewrê reş, ewrê tarî, ewrê reş û ta­rî, nîmbûs nd
ewrê reş, ewrê tarî, ewrê reş û tarî, nîmbûs nd
kara burçak küşne (Ervum ervilla) bot/n
kuşne (Ervum ervilla) bot/n
kara çadır reşkon, reşmal m
reşkon, reşmal m
kara cahil hur nezan, hur cahîl
kara çalı 1. zî (Paliurus spinosa) 2. gelacî, fesad (mec) nd/nt
1. zî (Paliurus spinosa) 2. gelacî, fesad (mec) nd/nt
kara çalma serhevdî m
serhevdî m
kara çalmak nebî lê kirin, buxtan lê kirin, îftira lê kirin
serhevde kirin m
serhevde kirin m
kara çam sirb.
kara çarşamba Zîp, Çarşema Reş.
kara çayır darûcan, zîzan (Lolium) bot/m
darûcan, zîzan (Lolium) bot/m
kara çiçek hebreşk, birîna reş bj/m
hebreşk, birîna reş bj/m
kara ciğer kezeb, ceger, cîger, cerg, kezeba reş, mêlak, pişa reş, cegera reş ant/m
kara ciğer gö­beği navika kezebê
kara cümle bnr dört işlem
kara damaklı serhişk, mirovê ters
kara deniz Deryaya Reş.
kara diken qenar, qangal bot/m
qenar, qangal bot/m
kara dut tûya reş, tûya keran bot/nd
tûya reş, tûya keran bot/nd
kara elmas 1. almaşta reş, karbonado 2. komira madenî (mec) nd
1. almasta reş, karbonado 2. komira madenî (mec) nd
kara erik hilû.
hilûreşk, tulûreş, încas bot/m
hilûreşk, tulûreş, încas bot/m
kara et çemlaq, goştê çemlaqî
kara fatma zirxîtik, kêzika reş, sirsîrk (Carabus) zo/m
zirxîtik, kêzika reş, sirsîrk (Carabus) zo/m
kara gevrek navê çeşîdekî tin ye
navê çeşîdekî tirî ye
kara gözlü çavbelek, çavreş rd
çavbelek, çavreş rd
kara gül bnr karagül
kara gün roja reş, roja teng
roja reş, reşeroj nd
kara gün dostu dostê roja reş, dostê roja teng
arvanê roja teng, dostê roja reş (an jî teng)
kara haber xebera sar, xebera cemidî, xebera sar a cemidî, xebera nexêrê, cewaba sar
kara haber tez duyulur xebera nexêrê zû bela dibe, xe­bera sar zû bela dibe, xebera ne ji xêrê re tafil li hev digere
xebera ne ji xêrê re tafil li hev digere
kara hindiba qalîşk (Taraxacum) bot/m
qalîşk (Taraxacum) bot/m
kara humma hala reş, tîfo m
hala reş, tîfo m
kara iklim avhewaya bejahiyê
kara kabak kundirê reş bot/nd
kundirê reş bot/nd
kara kabarcık hebreş, hebreşk bj/m
hebreş, hebreşk bj/m
kara kafalı serreş
kara kalem 1. qelemrejî, pênûsrejî m 2. wêneya pênûsrejî (resmê ku bi qelema reş a komirî hatiye çêkirin) rd
1. qelemrejî, pênûsrejî m 2. wêneya pênûsrejî (resmê ku bi qelema reş a komirî hatiye çêkirin) rd
kara kaplı kitap kitêba qabreş (bi henekan)
kara kara düşünmek ponijîn, kûrekûr ponijîn, di metaleyan de bûn, serê darê xwe di erdê dan
kara karga qirika reş, qira reş, qelereşk zo/m
qirika reş, qira reş, qelereşk zo/m
kara kaş birîreş
kara kavak çeşîdekî gerehewrê ya ku qalikên wê bi reşe ve ye
çeşîdekî gerehewrê ya ku qalikên wê bi reşe ve ye
kara kavuk kasnî, talîşk bot/m
kasnî, talîşk bot/m
kara kavza gizêra derewîn nd
gizêra derewîn nd
kara keçi navê masiyekî çeman e
navê masiyekî çeman e
kara kehribar karîbana reş nd
karîbana reş nd
kara kılçık simbilreş (navê cure genimekî ye) bot/m
simbilreş (navê cure genimekî ye) bot/m
kara kırman qaqereş m
qaqereş m
kara kış çile, çileyê zivistanê, çileyê ereb, çileyê reş, kezeba zivistanê nd
çile, çileyê zivistanê, çileyê ereb, çileyê reş, kezeba zivistanê nd
kara koca kalemêrê ku hîna porê wî spî nebûye
kalemêrê ku hîna porê wî spî nebûye
kara koyun miha reş, pezê qer nd
miha reş, pezê qer nd
kara kucak awayekî gulaşgirtinê
awayekî gulaşgirtinê
kara kurbağası beqa bejî zo/nd
beqa bejî zo/nd
kara kuru reşûtankî (kesê qer û qirûdî)
kara kusmuk vereşana reş nd
vereşana reş nd
kara kuvvet hêza paşverûtiyê, heza dîndariya paşverû
kara kuvvetleri hêzên bejayî.
hêzên bejayî, hêzên zemînî Işk
kara lâhana kelemê reş, sorkelem bot/nd
kelemê reş, sorkelem bot/nd
kara leke sürmek navê (yekî) winda kirin
kara leylek lega reş, leglega reş (Ciconia nigara) zo/nd
lega reş, leglega reş (Ciconia nigara) zo/nd
kara liste lîsteya reş, deftera reş
kara listeye girmek navê (yekî) ketin defteran
kara maşa qijika reş, qayîşa reş (ji bo jinên hûrikê reşûtankî)
kara mili mîla bejahiyê (ku 1609 m ye)
kara mizah îronî, tinaziya reş
kara para diravê nepaqij, diravê reş, pereyê reş nd
diravê nepaqij, diravê reş, pereyê reş nd
kara parçası bejayî
kara pazar bazara reş nd
bazara reş nd
kara saban hewcar, halet, cot n
kara saban kabzası destikê cot
kara sakallı rîreş
kara sarı reşê zirhimokî
kara sevda 1. sewdaserî, derdê dilan 2. me­lankoli psî/m
kara sevdalı 1. sewdaser, dilikî 2. melanko­lik psî/rd
1. sewdaser, dilikî 2. melankolîk psî/rd
kara sevdaya tutulmak bayê dilan pê girtin, êşa dilan pê girtin, tîra eşqê lê ketin
kara sığır gamêş
dewara reş zo/nd
dewara reş zo/nd
kara sinek mêşika reş, mêşa reş, mêşa kor (Stomoxys calcitrans) zo/nd
mêşika reş, mêşa reş, mêşa kor (Stomoxys calcitrans) zo/nd
kara su 1. ava mirî (ava ku nermenerm diherike) nd 2. ava reş, glokom bj/nd
1. ava mirî (ava ku nermenerm diherike) nd 2. ava reş, glokom bj/nd
kara suları peravên avê
avên peravan, avên kersaxan hiq/nd
avên peravan, avên kersaxan hiq/nd
kara sürmek bnr kara çalmak
kara taban êşa reş (êşa ku dikeve nav kurmên qozan û qira wan tîne) nd
êşa reş (êşa ku dikeve nav kurmên qozan û qira wan tîne) nd
kara tahta depreş n, textê reş nd
depreş n, textê reş nd
kara taş kevirê reş nd
kevirê reş nd
kara tavuk mirîşka reş, tûtika avî (Turdus merula) zo/nd
mirîşka reş, tûtika avî (Turdus merula) zo/nd
kara tavukgiller famîleya çivîkên ji mirîşkerî reş zo/nd
famîleya çivîkên ji mirîşkên reş zo/nd
kara top­rak axa sar, axa reş
kara turp tevrê reş bot/nd
tevrê reş bot/nd
kara vapuru mayara rêhesinî, tren
kara yağız reşê qemerî, qemer
1. qer, qemer *kara yağız at hespê qer, hespê qemer 2. liserxwe, tendurist *kara yağız bir delikanlı xortekî li­serxwe rd
1. qer, qemer * kara yağız at hespê qer, hespê qemer 2. liserxwe, tendurist * kara yağız bir delikanlı xortekî liserxwe rd
kara yaka çeşîdekî mihan e ku li Rojhilata Derya Reş tê xwedîkrin û dûvê wê dirêj û pirça wê spî ye zo
çeşîdekî mihan e ku li Rojhilata Derya Reş tê xwedîkrin û dûvê wê dirêj û pirça wê spî ye zo
kara yandık bnr deve dikeni
bnr deve dikeni
kara yanık hebreşk bj/m
hebreşk bj/m
kara yazı bextê bireş, bextreşî m
bextê bireş, bextreşî m
kara yel bareş, bayê reş m
bareş, bayê reş m
kara yeli bayê bejahiyê (ku di mehên havînê de ji bejahiyê ber bi deryayê ve diweze)
kara yer gor m, mezel n
gor m, mezel n
kara yılan reşmar, reşemar, marê reş (Colu­ber) zo/n
reşmar, reşemar, marê reş (Coluber) zo/n
kara yol rêbejahî m
rêbejahî m
kara yosunları kevzên reşahiyê bot/nd
kevzên reşahiyê bot/nd
kara yosunu kevza reşahiyê, temriye bot/m
kevza reşahiyê, temriye bot/m
kara yüz rûreşî
kara yüzlü rûreş
karaağaç darareş.
karabahtlı bextreş rd
bextreş rd
karabaş bnr kara baş
karabasan merdezime.
1. merdezime, motemoteke, nezerfermaş, kabûs 2. kabûs (rewşa tengijî ya derûnî) n
1. merdezime, motemoteke, nezerfermaş, kabûs 2. kabûs (rewşa tengijî ya derûnî) n
karabet 1. nêzikayî 2. lêzimtî, xizmtî m
1. nêzikayî 2. lêzimtî, xizmtî m
karabiber filfil.
karabina qerebîn, bêrdang (cure tivinga namlûkurt) m
qerebîn, bêrdang (cure tivinga namlûkurt) m
karaca 1.esmer. 2.hevûrî.
(1) qemerokî, esmerokî, tarîgewrikî rd (II) mamiz, şûl (Capreolus) zo/m (III) pil ant/n
karaca (i) qemerokî, esmerokî, tarîgewrikî rd
karaca (ii) mamiz, şûl (Capreolus) zo/m
karaca kemiği bnr kol ke­miği
karaca ot 1. kerbeng, xerpen bot/m 2. hefsûdank, reşreşk bot/m
karaçalı (hünnapgiller) dirîya reş; paliurus aculeatus
karaçam şirb bot/m
şirb bot/m
karacı (I) bêjayîvan (kesê ji hêzên bejahiyê) lşk/rd (II) nebîker, îftiraker rd
karacı (i) bêjayîvan (kesê ji hêzên bejahiyê) lşk/rd
karacı (ii) nebîker, îftiraker rd
karaciğer pişa reş, kezeba reş, cerg.
karacılık nebîkerî, iftirakerî m
nebîkerî, îftirakerî m
karada ölüm yok em ketin reşahiyê
karadağlı Qeredaxî (kesê ji gelê Qeredaxê) rd/nd
Qeredaxî (kesê ji gelê Qeredaxê) rd/nd
karadeniz Deryaya Reş, Behra reş nd
Deryaya Reş, Behra reş nd
karafa, karafaki surahiyê araqê yê gewrî dirêj û bêqulb nd
surahiyê araqê yê gewrî dirêj û bêqulb nd
karafatma sîsirk, zirxîtik.
karağı (I) 1. hesin a ku pê agir tev didin (II) tewegozî
karağı (i) şîşa hesin a ku pê agir tev didin
karağı (ii) tewegozî
karagöz bnr kara göz
(I) çavreş, çavreşik, reşçav rd (II) 1. qeregoz, bûka leystinê (navê leystikekê) 2. Qeregoz (leyzvanekî vê leystikê) n (III) navê masiyekî ye (Sargus sargus) zo
karagöz (i) çavreş, çavreşik, reşçav rd
karagöz (iii) navê masiyekî ye (Sargus sargus) zo
karagöz oynatmak qeregoz dan leystikandin
karagözcü kesê ku qeregoz dide leyistikandin nd
kesê ku qeregoz dide leyîstikandin nd
karagözcülük kesê ku leystikandina qere­goz ji xwe re kiriye pîşe nd
kesê ku leystikandina qeregoz ji xwe re kiriye pîşe nd
karagözlük pêşkenîtî, qeşmerîtî m
karagözlük etmek pêşkenîtî kirin, qeşmerîtî kirin
karagül navê cinsekî mihan e zo
navê cinsekî mihan e zo
karahanlı Qerexanî nd
Qerexanî nd
karahindiba bnr kara hin­diba
karahumma bnr kara humma
karakaçan çarsim axa, ker n
çarsim axa, ker n
karakavak bnr kara kavak
karakavza bnr kara kavza
karaka­lem bnr kara kalem
karakeçi bnr kara keçi
karakış bnr kara kış
karakoca bnr kara koca
karakoçan DepDepe (Navçeyeke girêdayî Xarpêtê)
karakol qereqol.
1. nîgt, qerekol, polîsxane (qereqola polîsan) 2. dewriye m
karakol gezmek dewriye gerîn
karakolluk tiştê nîgtî, tiştê qereqolî rd
karakolluk ol­mak ketin qereqolê
karakoncolos bnr kara koncolos
1. beho, gurê manco (ji bo tirsandina zarokan) 2. sik (kesê zehf kirêt û nexweşik) (mec) nd/nt
1. beho, gurê manco (ji bo tirsandina zarokan) 2. sik (kesê zehf kirêt û nexweşik) (mec) nd/nt
karakter 1. aferînek, rewişt. 2. Tîp (herf), karakter.
1. xislet, xeysiyet, xase, aferînek, xulq, rewişt, girşan, karakter (taybetmendiya tiştekî, kesekî) n 2. rewişt m, xislet n, xase n, karakter n (awa û teşeyê lebata ke­sekî an jî komekê) *ingiliz karakteri rewişta Îngilîz n 3. taybetmendî m, karakter n (taybetiya xweser) 4. karakter (di çapkeriyê de cureyê tîpan) 5. rewişt m, xislet n, xase n, karakter fel/n 6. karakter, tîp wj/nd
1. xislet, xeysiyet, xase, aferînek, xulq, rewişt, girşan, karakter (taybetmendiya tiştekî, kesekî) n 2. rewişt m, xislet n, xase n, karakter n (awa û teşeyê lebata kesekî an jî komekê) * İngiliz karakteri rewişta Îngilîz n 3. taybetmendî m, karakter n (taybetiya xweser) 4. karakter (di çapkeriyê de cureyê tîpan) 5. rewişt m, xislet n, xase n, karakter fel/n 6. karakter, tîp wj/nd
karakteristik karakterîstîk, tîpîk rd
karakterîstîk, tîpîk rd
karakteriz karakterîze rd
karakterize etmek karakterîze kirin
karakterli 1. taybetmend, xasedar, xisletdar, bikarakter 2. xweyxislet xweyxisyet (kesê ku xwedî karakterekî saxlem e) rd
1. taybetmend, xasedar, xisletdar, bikarakter 2. xweyxislet xweyxisyet (kesê ku xwedî karakterekî saxlem e) rd
karakteroloji karakterolojî m
karakterolojî m
karaktersiz bêrewişt.
bêkarakter, bêxislet, bêxisyet rd
bêkarakter, bêxislet, bêxisyet rd
karaktersizlik bêkarakterî, bêxisletî, bêxisyetî m
bêkarakterî, bêxisletî, bêxisyetî m
karakul miha çûr, mêşina çûr (cisnekî mi­han ê ku hiriya wê dirêj û xirpûşkî ye) zo/nd
miha çûr, mêşina çûr (cisnekî mihan ê ku hiriya wê dirêj û xirpûşkî ye) zo/nd
karakulak bnr kara kulak
(I) gureşk, gorewîlk (Caracal melanotis) zo/m (II) peyamber, peyamnêr, di çaxê Osmaniyan de çawîşê fermanber n
karakulak (i) gureşk, gorewîlk (Caracal melanotis) zo/m
karakulak (ii) peyamber, peyamnêr, di çaxê Osmaniyan de çawîşê fermanber n
karakullukçu di "yeniçeri ocağı"yâ de leşkerê ku ji paqijkirina firaqan, solên mêvanan, ode û derdorê berpirs e
di “yeniçeri ocağı”yê de leşkerê ku ji paqijkirina firaqan, solên mêvanan, ode û derdorê berpirs e
karakuş çûkreş.
bnr karakuş
(I) qirikên reş, çûkreş zo/nd (II) nexweşîneka ku dikeve piyên hespan
karakuş (i) qirikên reş, çûkreş zo/nd
karakuş (ii) nexweşîneka ku dikeve piyên hespan
karakuşi derî rê û rêzikan rd
karakuşî derî rê û rêzikan rd
karalama 1. reşkirin, resîtkirin, xêzkirin, çizûviz 2. reşnivîs (ji bo hînbûnê nivîsa ku tê tekrarkirin) 3. gelale, muswede 4. leke, serhevdî (mec) m
karalama defteri deftera gelaleyan, deftera musfedeyan
karalamak reş kirin.
1. reş kirin, resit kirin, qelem ki­rin *duvarı karalamışlar dîwar reş kirin 2. reş kirin, resît kirin, qelem kirin, xêz ki­rin, xêz kişandin, xêzik kişandin, çixêz ki­rin (neecibandina nivîsarekê û xêzkirina ser wê) *son iki satırı karamalı divê ku mirov her du rêzên dawiyê xêz bike 3. xêz kirin, reş kirin (wekî pêşnûma li ser tişte­kî xebitîn) *öylesine resim karalıyor­dum min hema wisa wêne xêz dikir 4. lekedar kirin, serhevde kirin, bi dûşelkan li dû (yekî) bûn *öğretmeni boş yere kara­lamışlar cihê beredayî mamoste lekedar kirin e (mec) l/gh
karalamak (birini) bêbextî pê de anîn, deng pê xistin
karalanma 1. reşbûn, resîtbûn 2. lekedarîbûn (mec) m
1. reşbûn, resîtbûn 2. lekedarîbûn (mec) m
karalanmak 1. reş bûn, resît bûn l/ngh 2. hatin reşkirin, hatin resîtkirin l/ngh 3. ha­tin xêzkirin, hatin çixêzkirin, xêz hatin ki­şandin l/tb 4. lekedarî bûn l/ngh, hatin lekedarkirin l/tb
1. reş bûn, resît bûn l/ngh 2. hatin reşkirin, hatin resîtkirin l/ngh 3. hatin xêzkirin, hatin çixêzkirin, xêz hatin kişandin l/tb 4. lekedarî bûn l/ngh, hatin lekedarkirin l/tb
karalar bağlamak (veya karalar giymek) reş girê dan
karalara bürünmek reş dakirin
karalatmak 1. dan reşkirin, dan resîtkirin 2. dan xêzkirin, dan çixêzkirin, xêz dan ki­şandin 3. dan lekedarkirin l/lb
1. dan reşkirin, dan resîtkirin 2. dan xêzkirin, dan çixêzkirin, xêz dan kişandin 3. dan lekedarkirin l/lb
karalayış 1. reşkirin, resîtkirin.2. reşkirin, resîtkirin, xêzkirin, xêzkişandin, xêzikkişandin, çixêzkirin 3. lekedarkirin (mec) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
1. reşkirin, resîtkirin 2. reşkirin, resîtkirin, xêzkirin, xêzkişandin, xêzikkişandin, çixêzkirin 3. lekedarkirin (mec) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
karalı 1. reşdar, bireş (tiştê xweyreş) 2. reşkirî, resîtkirî, xêzkirî, xêzkişandî, çixêzkiri rd
karalı beyazlı bireş û spî *karalı beyaz­lı kumaş qumaşê bireş û spî
karalık 1. reşî, reşbûn 2. reşik, lekeya bi reşe ve m
1. reşî, reşbûn 2. reşik, lekeya bi reşe ve m
karaltı, karartı 1. reş, reşî, spêle (tiştê kuji ber tariyê nayê fesilandin bê çi ye, kî ye) *bahçede bir karartı var kim olduğu­nu çözemedim li bexçe reşek heye lê min pê dernexist bê kî ye 2. leke (lekeya reş a biçûk) m
1. reş, reşî, spêle (tiştê ku ji ber tariyê nayê fesilandin bê çi ye, kî ye) * bahçede bir karartı var kim olduğunu çözemedim li bexçe reşek heye lê min pê dernexist bê kî ye 2. leke (lekeya reş a biçûk) m
karamak 1. lome lê kirin l/bw 2. lekedarî kirin l/gh 3. jê xeber dan l/bw
1. lome lê kirin l/bw 2. lekedarî kirin l/gh 3. jê xeber dan l/bw
karaman navê cisnê miha ku dûvê wê gir e
navê cisnê miha ku dûvê wê gir e
karamanın koyunu sonra çıkar oyunu bisekinin wê helaw erzan bibe
karambol 1. şilixî, geremol, karambol (di leyîstika bîlardoyê de) 2. şilixî, geremol, lihevketin (mec) m
karambole getirmek 1) (yek) anîn geremolê 2) serobero kirin (bi lez û bez kirina karekî, bêyî ku pûte bidê)
karamela karamela m
karamelâ karamela m
karamsar bedbîn, reşbîn.
bedbîn, reşbîn, kêmhêvî, pesîmîst rd
bedbîn, reşbîn, kêmhêvî, pesîmîst rd
karamsarlaşma bedbînbûn, reşbînbûn, kêmhêvîbûn m
bedbînbûn, reşbînbûn, kêmhêvîbûn m
karamsarlaşmak bedbîn bûn, reşbîn bûn, kêmhêvî bûn l/ngh
bedbîn bûn, reşbîn bûn, kêmhêvî bûn l/ngh
karamsarlığa düşmek bedbînî bûn, ketin reşbîniyê
karamsarlık bedbînî, reşbînî, kêmhêvîtî m
karamuk 1. şelme bot/m 2. dexmê reş (nexweşînek e ku pelepûçkên wê reş in) nd 3. dexmê reş (nexweşînek e ku pelepûçkên wê reş in û di mêşinan de peyde dibt)nd
1. şelme bot/m 2. dexmê reş (nexweşînek e ku pelepûçkên wê reş in) nd 3. dexmê reş (nexweşînek e ku pelepûçkên wê reş in û di mêşinan de peyde dibe)nd
karanfil mêxik.
1. mêxik, mêxele, qumefîl, qernefîl, qerenfîl, mêxek (Dianthus caryophylllus) 2. qumefîl, qemefîl, qerenfîl (Caryophylllus aromaticus) (ev riwek wekî ba­harat tê bikaranîn) bot/m
1. mêxik, mêxele, qurnefîl, qernefîl, qerenfîl, mêxek (Dianthus caryophylllus) 2. qurnefîl, qernefîl, qerenfîl (Caryophylllus aromaticus) (ev riwek wekî baharat tê bikaranîn) bot/m
karanfil yağı donê qurnefîlê nd
donê qurnefîlê nd
karanlığa gö­mülmek 1) ketin tariyê, ketin taristanê 2) ketin tengahiyê
karanlığa kalmak tarî bi ser de girtin, şevereş bi ser de hatin, man li tariyê
karanlığı deşmek (veya karanlığı yırtmak) tarî qelaştin
karanlık tarî.
1. tarî, tarîk (devera bêronî) *ka­ranlık oda odeya tarî rd 2. tarî, tarîtî (rewşa nehebûna roniyê) *karanlıkta ça­lışılmaz di tariyê de xebat nayê kirin m 3. nezelal, tarî (mec) *karanlık düşünce ramana nezelal nd/rd 4. nelirê (mec) *ka­ranlık işlere karışma têkilî karên nelirê nebe rd
karanlık basmak (veya karanlık çökmek) tarî ke­tin, tarî kumişîn ser (cihekî), şev ketin ser (cihekî), tarî ketin erdê
karanlık etmek tarî kirin
karanlık gece şevreş, şeva reş, şeva tarî
karanlık işler karên reş, îşên reş
karanlık oda odeya tarî
karanlıkta göz kırpmak di tariyê de îşaret dan
karantina 1. karantîna 2. karantîna, karantînxane (li nexweşxaneyan cihê ku nexweş lê radikevin, qeydiya xwe lê çêdikin) m
karantina süresi maweya karantînayê, wextê karantînayê
karapara pereyê gemarî.
karapazar bazara reş.
karar bîryar.
1. biryar m, qerar n (daraza ku bi fikirîn der bara tiştekî de bi misogerî hatiye dayîn) *ben bu kararımdan dönmem ez ji vê biryara xwe venagerim 2. biryar m, qerar n (daraza ku di encama gengeşiyê de der bara tiştekî de bi misogerî hati­ye dayîn) *mahkeme kararı biryara dadgehê 3. biryar m, qerar n (belgeya ku vê darazê dide zanîn) *mahkeme kara­rını aldı biryara dadgehê wergirt 4. qerar, stewîl, qeys û qerar n (rewşa ku naguhere, li ser qerarekê ye) *makine bir karar üzre çalışır makîne li ser qerarekê dişixule 5. qerar (gava ku di muzîkê de serhawa tê kirin careke dî vegerîna li awaza eslî) 6. qerar, stewîl, qeys û qab, hawa, bext (li ser qerarekêbûna rewşa hewayê rewşa ku qet naguhere) *havanın hiç kararı yok tu bextê hewayê nîn e 7. keys (ne kêm ne zêde) *yemeğin tuzu karar xwêya xwarinê li keysa xwe ye
karar almak biryar girtin, qerar stendm
karar altına almak biryar li se­re dan, qerar li serê dan
karar bul­mak lê qerar dîtin
karar çıkarmak biryar der­xistin, qerar derêxistin
karar kılmak biryar lê dan, qerar lê dan
karar öncesi berbîryar.
karar verme biryardayîn, qerardayîn
karar vermek bîryar dan.
biryar dan, qerar dan, wehirandin, qerar lê anîn
karara bağlamak gihandin biryarekê, gihîştandin qerarekê
karara kalmak man li hêviya biryarê, man li benda qerarê (di doz û daweyên hiqûqî de)
karara varmak gihîn biryarekê, gihîştin qerarekê
karargah meqer, baregeh.
karargâh 1. biryargeh, qerargeh 2. biryargeh, qerargeh, baregeh, meqer (cihê ku artêş ji bo demeke demdemî lê dihêwire) 3. baregeh, qûnax (cihê ku mirov jixwe re lê dimîne) m
karargah kurmak biryargeh lê da­nîn, baregeh lê danîn, qerargeh lê danîn
kararı bozmak (kararı feshetmek) qerar betal kirin
kararınca li gor pêwistiyê rd/h
li gor pêwistiyê rd/h
kararında bırakmak di tehmê de hiştin
kararış tarîbûyîn (ji bo kar û awayê tarîbûnê) m
tarîbûyîn (ji bo kar û awayê tarîbûnê) m
kararlama 1. hezrkirin, texmînkirin m 2. bi hezr, bi texmînî rd/h
1. hezrkirin, texmînkirin m 2. bi hezr, bi texmînî rd/h
kararlamadan bi hezirkirin, bi hezr h
bi hezirkirin, bi hezr h
kararlamak hezr kirin, texmîn kirin l/gh
hezr kirin, texmîn kirin l/gh
kararlaşmak biryar lê hatin dan, qerar lê hatin dan *bu iş artık kararlaştı ev kar êdî biryar lê hatiye dayîn l/tb
biryar lê hatin dan, qerar lê hatin dan * bu iş artık kararlaştı ev kar êdî biryar lê hatiye dayîn l/tb
kararlaştırılmak biryar li serê hatin dan, qerar li serê hatin dan *gezinti saat beşe kararlaştırıldı ji bo geştê biryar li ser saet pêncan hate dayîn l/tb
biryar li serê hatin dan, qerar li serê hatin dan * gezinti saat beşe kararlaştırıldı ji bo geştê biryar li ser saet pêncan hate dayîn l/tb
kararlaştırma biryardan, qerardan m
biryardan, qerardan m
kararlaştırmak bîryar dan.
biryar dan, qerar dan l/gh
biryar dan, qerar dan l/gh
kararlı bibîryar.
1. biryardar, bibiryar, biqerar, qerardar (ê kuji biryara xwe nayê xwarê) 2. sitewîl, biryardar, biqeys û qerar, aramîdar, biîstikrar rd
kararlı dalga bnr duraklı dalga
kararlı denge parsenga biryardar fız
kararlılık bibîryarî.
1. biryardarî, bibiryarî, biqerarî, qerardarî (rewşa ji biryara xwe nehatina xwarê) 2. sitewîlî, biryardarî, aramî, aramîdarî, îstikrarî m
1. biryardarî, bibiryarî, biqerarî, qerardarî (rewşa ji biryara xwe nehatina xwarê) 2. sitewîlî, biryardarî, aramî, aramîdarî, îstikrarî m
kararma 1. tarîbûn 2. qemirîn, qemerbûn, qemitîn 3. tarîbûn (reş û tarîbûna dîmenan) sn 4. zenûnbûn (ji bo roniyê) 5. vemirîn (ji bo agirê ku dike bitemire) m
1. tarîbûn 2. qemirîn, qemerbûn, qemitîn 3. tarîbûn (reş û tarîbûna dîmenan) sn 4. zenûnbûn (ji bo roniyê) 5. vemirîn (ji bo agirê ku dike bitemire) m
kararmak reş bûn, tarî bûn.
1. tarî bûn *hava iyice karar­mıştı dinya êdî baş tarî bûbû 2. qemirîn, qemer bûn, qemitîn *güneşte dura dura teni kararmış hingî li ber tavê rawestiyaye canê wî qemiriye 3. zenûn bûn, zelûl bûn (kêmbûna roniyê) 4. vemirin, temirin, zenûn bûn (ji bo agirê ku dike bitemire, li ber temartinê ye) 5. reş bûn (kedirîn, kesi­rîn) *içimiz karardı dilê me reş bû l/ngh
1. tarî bûn * hava iyice kararmıştı dinya êdî baş tarî bûbû 2. qemirîn, qemer bûn, qemitîn * güneşte dura dura teni kararmış hingî li ber tavê rawestiyaye canê wî qemiriye 3. zenûn bûn, zelûl bûn (kêmbûna roniyê) 4. vemirîn, temirîn, zenûn bûn (ji bo agirê ku dike bitemire, li ber temartinê ye) 5. reş bûn (kedirîn, kesirîn) * içimiz karardı dilê me reş bû l/ngh
kararname bîryarname.
biryamame, qerarname m
biryarname, qerarname m
kararsız du dil, bêbiryar, dilodin, herêne.
1. bêbiryar, bêqerar 2. bêqerar, bêbiryar, bêstewîl, tewtewîn, bêqeys û qab (kes û tiştê ku ne xwedî rêkûpêkiyê ye) rd
kararsız denge parsenga bêbiryarfiz *ka­rarsız bir hava hewayekê bêqerar rd
kararsızlık dudilî, bêbiryarî, dilodinî, herêneyî.
1. bêbiryarî, bêqerarî 2. bêqerarî, bêbiryarî, tewtewînî, herêna, bêstewîlî, bêqeys û qabî m
1. bêbiryarî, bêqerarî 2. bêqerarî, bêbiryarî, tewtewînî, herêna, bêstewîlî, bêqeys û qabî m
karartı reşî.
1. reşe, spêle, temtelet, qeretûk, reşayî (tiştê ku ji ber tariyê nayê fesilandin bê çi ye, kî ye) *bahçede bir karartı var kim olduğunu çözemedim li bexçe reşek heye lê min tê dernexist bê kî ye *ay ışı­ğında onun karartısını gördüm min di heyveronê de reşê wî dît 2. reşî (cihê ku reş bûye) m
1. reşe, spêle, temtelet, qeretûk, reşayî (tiştê ku ji ber tariyê nayê fesilandin bê çi ye, kî ye) * bahçede bir karartı var kim olduğunu çözemedim li bexçe reşek heye lê min tê dernexist bê kî ye * ay ışığında onun karartısını gördüm min di heyveronê de reşê wî dît 2. reşî (cihê ku reş bûye) m
karartma 1. tarîkirin 2. qemerkirin, qemirandin, qemitandin 3. zenûnkirin, zelûlkirin (ji bo roniyê) 4. ronîgirtin (di şeran de ji bo xweparêziya ji êrîşên hewayê, kêmkirin an jî girtina roniyan) 5. reşkirin (mec) m
1. tarîkirin 2. qemerkirin, qemirandin, qemitandin 3. zenûnkirin, zelûlkirin (ji bo roniyê) 4. ronîgirtin (di şeran de ji bo xweparêziya ji êrîşên hewayê, kêmkirin an jî girtina roniyan) 5. reşkirin (mec) m
karartmak reş kirin, tarî kirin.
1. tarî kirin *perdeler odayı kararttı perdeyan ode tarî kirin 2. qemer kirin, qemirandin, qemitandin *güneş tenlerini karartmıştı tavê tenên wan qemirandibûn 3. zenûn kirin, zelûl kirin (ji bo roniyê) 4. reş kirin *içimizi kararttı dilê me reş kir l/gh
1. tarî kirin * perdeler odayı kararttı perdeyan ode tarî kirin 2. qemer kirin, qemirandin, qemitandin * güneş tenlerini karartmıştı tavê tenên wan qemirandibûn 3. zenûn kirin, zelûl kirin (ji bo roniyê) 4. reş kirin * içimizi kararttı dilê me reş kir l/gh
karasaban hevcar.
bnr kara saban
karasakız bnr ka­ra sakız
karasal bejayî, bejahiyî, beriyî rd
karasal iklim bnr kara iklimi
karasal kumul xîza bejahiyî, qûma beriyî
karasevda dilîn.
bnr. kara sevda
karaşın qemer, esmer rd
qemer, esmer rd
karasinek vizik, mêş.
karata 1. mêrê ku ji aliyê jina xwe ve tê xa­pandin 2. kerete (wekî gotina gazinckirinê) nd 3. misab (misaba solan) m
1. mêrê ku ji aliyê jina xwe ve tê xapandin 2. kerete (wekî gotina gazinckirinê) nd 3. misab (misaba solan) m
karate karete m
karete m
karatin karatîn ant/m
karatîn ant/m
karatinleşme karatînbûyî n m
karatînbûyîn m
karatinli bikaratîn rd
bikaratîn rd
karavan karavan m
karavan m
karavana 1. karavana (derdana kûr a ji bo xwarinê ku nemaze li leşkeriyê tê bikaranîn) 2. karavana, xwarin (nemaze li dibistanên mecanî û leşkeriyê) 3. almastê pehnê tenik 4. babihewa, karavana (rewşa li nîşangehê nexistinê) m
karavana borusu boriya nanxwarinê, ororîka xwarinê Işk
karavanacı 1. karavanakar (kesê ku karavanayê dibe û tîne) 2. leşkerê ku li nîşanê naxe n
1. karavanakar (kesê ku karavanayê dibe û tîne) 2. leşkerê ku li nîşanê naxe n
karavanadan ye­mek ji derdanekê xwarin
karavaş qerwaş, qewraş (jina ku di cengê de dîl hatiye girtin) dîr/m
qerwaş, qewraş (jina ku di cengê de dîl hatiye girtin) dîr/m
karavaşlık qerwaşî, qewraşî m
qerwaşî, qewraşî m
karavelâ 1. lotkeya mezin a deryayê 2. rewşa derê rê û rêzikên deryavaniyê
1. lotkeya mezin a deryayê 2. rewşa derê rê û rêzikên deryavaniyê
karavide bnr kemevit
bnr kernevit
karaya ayak basmak 1) pê avêtin bejahiyê, pê avêtin reşahiyê 2) peyayê ser rûyê erdê bûn (ji amyarên deryayê)
karaya düşmek ketin kersaxê, ketin peravê, avêtin kersaxê (gava ku tiştek ji ber lehî an tiştekî din li kersaxa avê bikeve)
karaya oturmak di avê de rûniştin (ji bo keştî û hwd.)
karaya vurmak li kersaxê xistin, avêtin peravê avê *ceset karaya vurmuş term li kersaxê avê ketiye
karayazı Gogsî (Navçeyeke girêdayî Erzîromê)
bnr kara yazı
karayel bayê reş.
bnr kara yel
karayılan bnr kara yılan
karayolu rêbej.
karbeneği kêwî m
kêwî m
karboksil karboksîl kîm/m
karboksîl kîm/m
karboksili karboksîlîk kîm/rd
karboksîlîk kîm/rd
karboksilik karboksîlîk Mm/rd
karboksîlîk kîm/rd
karbon karbon.
karbon, elementeke ku nimroya wê ya atomî 6, giraniya wê 12, 01 û kurtebêja wê C ye ldm/m
karbon dönemi dewra karbonê, karbonîfer jeo
karbon kağıdı tenîper.
karbon kâğıdı tenîper, kaxizê karbonê
karbonado karbonado, elmasa reş m
karbonado, elmasa reş m
karbonat 1. karbonat 2. sodyûm bîkarbonat m
1. karbonat 2. sodyûm bîkarbonat m
karbonatlamak li karbon dagerandin kîm l/bw
li karbon dagerandin kîm l/bw
karbonatlı bikarbonat, karbonatdar rd
bikarbonat, karbonatdar rd
karbondioksit karbondîoksît kîm/m
karbondîoksît kîm/m
karbonhidrat karbonhidrat kîm/m
karbonhîdrat kîm/m
karbonifer karbonîfer, dewra karbonê jeo/m
karbonifer, dewra karbonê jeo/m
karbonik karbonîk rd
karbonik asit asîda karbonik
karbonil karbonil kîm/m
karbonîl kîm/m
karbonlama karbondayîkirin m
karbondayîkirin m
karbonlamak karbondayî kirin l/gh
karbondayî kirin l/gh
karbonlaşma karbonîbûn, rijikîbûn m
karbonîbûn, rijikîbûn m
karbonlaşmak karbonî bûn, rijikî bûn l/ngh
karbonî bûn, rijikî bûn l/ngh
karbonlu karbondar, bikarbon rd
karbondar, bikarbon rd
karbonmonoksit karbonmonoksît kîm/m
karbonmonoksît kîm/m
karborundum karborûndûm kîm/m
karborûndûm kîm/m
karbür karbür kîm/m
karbür karbur kîm/m
karbüratör karburator tek/m
karburator tek/m
karbürleme karburdayîkirin m
karburdayîkirin m
karcığar di muzîka Tirkî de meqameke si­vik û livdar
di muzîka Tirkî de meqameke sivik û livdar
karda gezip izini belli etmemek pêlî darê rizî dike di binî de naşikê, pêlî darê rizî dike bi xwe dernaxe
kardan adam berfan, berfemêr, bûka baranê
berfemêr, bûka berfê nd
berfemêr, bhuka berfê nd
kardaş bnr kardeş
bnr kardeş
kardelen Berfîn, canemerg, gula bêmiraz, gulbefrînk, qalçîçek, leyloz, bindehlok (galanthus nivalus)
canemerg, gula bêmiraz, gulbefrînk, qalçîçek, leyloz, bindehlok (Galanthus nivalis) bot/m
canemerg, gula bêmiraz, gulbefrînk, qalçîçek, leyloz, bindehlok (Galanthus nivalis) bot/m
kardeş bira, birader (erkek), xwîşk, xweh, xweng(kız).
1. bira (ji bo zarokên kurîn ku her yek ji heman dê û bavê ne an jî ya ji diyekê ya jî ji bavekê ne) *öz kardeş birayê hur, birayê heq *üvey kardeş zirbira, birayê heram n 2. xwişk, xweh, xweng, xweying, xang (ji bo zarokên keçîn ku her yek ji heman dê û bavê ne an jî ya ji diyekê ya jî ji bavekê ne) 3. bira n, xwişk m (ê ku bi jî û temenê xwe biçûk e) 4. bira û xwişk m (kesê ku di navbera wan de têkileyek xurt heye) (mec) *din kardeşi birayê hev ên dîn 5. birawo, birako (di dema denglêkirinê de ji bo mêran), xwişkê xwengê (di dema denglêkirinê de ji bo ji­nan) *güle güle kardeş oxur be birako
kardeş atmış, yar başında tutmuş bira roja reş bibin kevir jî serê hev naşkênin
kardeş çocuğu birazî (ji bo zarokên birayan), xwarzê (ji bo zarokên xwişkê)
kardeş gibi wekî birayan, mîna xwişkan, nola xwişk û birayan
kardeş kavgası birakujî
kardeş okul xwişkedibistan
kardeş parti xwişkepartî
kardeş partiler partiyên xwişk
kardeş payı parkirina bi biratî
kardeş şehir birabajar
kardeşçe bibiratî.
bi biratî, bi xwişkîtî, bi dostane rd/h
bi biratî, bi xwişkîtî, bi dostane rd/h
kardeşçesine birayane h
birayane h
kardeşcik birak n
birak n
kardeşi kardeşe kırdırtmak bira bi bira dan kuştin, bira bi bira dan qirkirin
kardeşlenmek şax lê ketin (ji bo riwekên debrê) l/bw
şax lê ketin (ji bo riwekên debrê) l/bw
kardeşlik biratî.
1. biratî, xwişkîtî, birayetî m 2. dostik (kesê ku bi qasî xwişk û birayê mi­rov nêzî mirov be) nd/nt 3. birawo, birako, xwengê, xwişkê (di çaxê denglêkirinê de) *sen nesin be kardeşlik! ma tu çi yi birako! 4. biratî, yekîtî *sınıfımızdaki kardeşlik çok güçlüydü biratiya di poleya me de gelek xurt bû m
1. biratî, xwişkîtî, birayetî m 2. dostik (kesê ku bi qasî xwişk û birayê mirov nêzî mirov be) nd/nt 3. birawo, birako, xwengê, xwişkê (di çaxê denglêkirinê de) * sen nesin be kardeşlik! ma tu çi yî birako!b 4. biratî, yekîtî * sınıfımızdaki kardeşlik çok güçlüydü biratiya di poleya me de gelek xurt bû m
kardinal kardînal n
kardînal n
kardinallik 1. kardinali 2. meqamê kardînaliyê m
1. kardînalî 2. meqamê kardînaliyê m
kardırmak hati tevîhev kirin, li nava hev hatin xistin l/tb
hati tevîhev kirin, li nava hev hatin xistin l/tb
kardiyak 1. dilî, qelbi rd2. kesê ku ji qelbê xwe nexweş e nd
1. dilî, qelbî rd 2. kesê ku ji qelbê xwe nexweş e nd
kardiyograf kardiyograf, elektrokardiyograf (cihaza ku libatên dil di şeklê grafîkê de dinivîse) bj/m
kardiyograf, elektrokardiyograf (cîhaza ku libatên dil di şeklê grafîkê de dinivîse) bj/m
kardiyografi kardiyografî, elektrokardiyog­rafî (rêbaza tomarkirina libatên dil)bj/m
kardiyografî, elektrokardiyografî (rêbaza tomarkirina libatên dil)bj/m
kardiyogram kardiyogram, elektrokardiyogram (grafîka xêzên ku cihaza bi navê kardiyogra xêz kiriye) bj/m
kardiyogram, elektrokardiyogram (grafîka xêzên ku cîhaza bi navê kardiyogra xêz kiriye) bj/m
kardiyolog dilnas, kardiyograf (pisporê nexweşînên dilan) nd/nt
dilnas, kardiyograf (pisporê nexweşînên dilan) nd/nt
kardiyoloji dilnasî, kardiyografî (beşên anatomî, fizyoloji û patalojiyê yên ku bi dil re têkildar in) m
dilnasî, kardiyografî (beşên anatomî, fizyolojî û patalojiyê yên ku bi dil re têkildar in) m
kardiyopati nexweşînên dil, kardiyopatî m
nexweşînên dil, kardiyopatî m
kardiyoskleroz kardiyoskleroz bj/m
kardiyoskleroz bj/m
kardiyoskop kardiyoskop bj/m
kardiyoskop bj/m
kardiyoskopi kardiyoskopî bj/m
kardiyoskopî bj/m
kare kare, çarçik.
1. çarçik, çargoşe, lepzîne, çarkunc, kare *bin kilometre kare hezar kilomet­re çarçik mat/m 2. çarçik, çargoşe, lepzî­ne, kare (tiştê di vî şeklî de) *kare masa mêzeya çarçik 3. kare (di leystika iskam­bile de hatina cem hev a çar kaxizên ji he­man cureyî
kare as kare as m
kare kök rega du mat/m
kare kök almak rêga du hesap kirin mat
kareleme 1. çarçikkirin, karekirin 2. karekirin (ji bo resman) m
1. çarçikkirin, karekirin 2. karekirin (ji bo resman) m
karelemek 1. çarçik kirin, kare kirin 2. kare kirin (ji bo resman) l/gh
1. çarçik kirin, kare kirin 2. kare kirin (ji bo resman) l/gh
kareli karedar, damakirî *kareli kumaş qumaşê damakirî
karedar, damakirî * kareli kumaş qumaşê damakirî
karesi kareya hejmarekê
karesini almak kareya hejmarekê girtin mat.
kareteci kareteker, karetebaz nd/nt
kareteker, karetebaz nd/nt
karetecilik karetekerî, karetebazî m
karetekerî, karetebazî m
karga qijak.
(I) 1. qirik, qir, qel, qaj, qiraq, qarqarok, qirika reş, qîjalk, qijak (Corvus) zo/m 2. qela, qelereşk (qirika reş) zo/m (II) 1. qilopanî, qilopanîbûn m 2. berhevkirina bavanan der
karga beyni mastedims
karga bok yemeden hê çavê şeveqê qul nebûye
karga bokunu yemeden o kalkar dükkanı açmaya gider hê çavê şeveqê qul nabe ev diçe dukanê vedike
karga burnu 1. pozçanqil (hacetên ku devê wan wekî nikulan kêrî ye) 2. şimşire m
1. pozçanqil (hacetên ku devê wan wekî nikulan kêrî ye) 2. şimşîre m
karga burunlu pozkêr, nikulkêr, pozheçî, pozkulung (kesê ku serê pozê wan mînanî nikulan kêr e) rd
pozkêr, nikulkêr, pozheçî, pozkulung (kesê ku serê pozê wan mînanî nikulan kêr e) rd
karga düleği bnr acı hıyar
karga etmek 1) şilkirina subapên tulumbayê 2) xwarkirina serenên keştiyê
karga gibi qijika reş (kesê esmer û qirûdî)
karga sekmez çûçik lê nabêje wiq
karga tulumba rakirin (yekî) dan ser serê xwe
karga tulumba etmek bi çengûrê (yekî) girtin dan ser serê xwe
karga yürüyüşü meşa bi çindê sp
karga1ar bile haline gülmek kenê guran pê hatin, kenê guran anîn
kargaburnu pozheçî.
kargabu­run bnr karga burun
kargacık burgacık belevîçî, çelexwarî (ji bo nivîsa bêserûber) rd
belevîçî, çelexwarî (ji bo nivîsa bêserûber) rd
kargadelen behîva qaliktenik nd
behîva qaliktenik nd
kargadüveleği (=eşek hıyarı, eşekhıyarı, acıdülek, acıdüvelek, acıkavun, cırtlak, cırtlatan, hıyarcık) xîyarşember; ecballium elaterium- fam:cucurbitaceae
kargagiller famîleya qirikan zo
famîleya qirikan zo
kargaşa belbele, gelemşe.
1. geremol, alozî, qerqeşûn, sêlûbêl, xileport, xirtoçe, teşqele, tevlihevî, mişeweş, qalmeqalm 2. bêserûberî, tevlihevî m
kargaşa çıkarmak geremol derxistin, xirecir çe­kilin, sêlûbêlî derxistin, teşqele derxistin
kargaşa yaratmak teşqele çêkirin, alozî çêkirin, tevlihevî çêkirin, geremol çêkirin
kargaşacı teşqeleker, alozker, geremolker rd/nd
teşqeleker, alozker, geremolker rd/nd
kargaşacılık teşqelekerî, alozkerî, geremolkerî m
teşqelekerî, alozkerî, geremolkerî m
kargaşalı 1. bigeremol, biqerqeşûn, bisêlûbêl, bixileport, bialozî 2. bibêserûberi rd
1. bigeremol, biqerqeşûn, bisêlûbêl, bixileport, bialozî 2. bibêserûberî rd
kargaşalık xileport, gelemşeyî.
1. geremolî, qerqeşûnî, sêlûbêlî, xileportî, teşqeletî, tevlihevîtî, qalmeqalmî, alozîtî, ajawe 2. bêserûberîtî, tevlihevîtî m
1. geremolî, qerqeşûnî, sêlûbêlî, xileportî, teşqeletî, tevlihevîtî, qalmeqalmî, alozîtî, ajawe 2. bêserûberîtî, tevlihevîtî m
kargı (I) qamir, qamîş bot/m (II) 1. çengelê hesinî yê ji bo pê girti­na masiyan 2. rim, nîze (cure rimeke dirêj a serhesin) m
kargı (i) qamir, qamîş bot/m
kargı (ii) 1. çengelê hesinî yê ji bo pê girtina masiyan 2. rim, nîze (cure rimeke dirêj a serhesin) m
kargılamak rim kirin, nîze kirin (bi riman lê xistin) l/gh
rim kirin, nîze kirin (bi riman lê xistin) l/gh
kargılık rext, rextê fişekan n
rext, rextê fişekan n
kargıma lenet, nifirkirin m
lenet, nifirkirin m
kargımak lenet kirin l/gh, nifir kirin l/gh, lenet lê anîn l/b w
lenet kirin l/gh, nifir kirin l/gh, lenet lê anîn l/bw
kargın (I) 1. lîlav, ava berfe (ava ku ji ber helîna berfê çêdibe) 2. şepelî, şilope (ba­rana ku bi berfê re dibare) m (II) rindeya mezin (cure rindeyeke ku di xiratiyê de tê bikaranîn) nd
kargın (i) 1. lîlav, ava berfê (ava ku ji ber helîna berfê çêdibe) 2. şepelî, şilope (barana ku bi berfê re dibare) m
kargın (ii) rindeya mezin (cure rindeyeke ku di xiratiyê de tê bikaranîn) nd
kargir bnr kâgir
kargış lenet, nifir m
kargış etmek (veya kargış ver­mek) lenet lê kirin, lenet lê barandin, ni­fir lê kirin
kargışlamak lenet kirin l/gh, nifir kirin l/gh, lenet lê anîn l/bw
lenet kirin l/gh, nifir kirin l/gh, lenet lê anîn l/bw
kargışlı nifirlêbûyî, lanetkirî, lenetlêbûyî rd
nifirlêbûyî, lanetkirî, lenetlêbûyî rd
kargo barkêşî.
1. barkeştî, keştiya barkêş, barhilgir barkêş, kargo 2. bar, kargo (barê ku bi keştî, balafir, erebe û hwd. tê kişandin) m
1. barkeştî, keştiya barkêş, barhilgir, barkêş, kargo 2. bar, kargo (barê ku bi keştî, balafir, erebe û hwd. tê kişandin) m
karha bnr ülser
bnr ülser
kari xwendewar, xwendevan nd/nt
xwendewar, xwendevan nd/nt
karı jin.
1. jin, pîrek (kebanî, kevanî, kulfet) (ji­na ku mêr pê re zewiciye) *eve vardı­ğımda karım bana kapıyı açar gava ku ez diçim malê jina min ji min re derî vedike 2. jin, pîrek (bi awayekî qebe) 3. pîrek, pîrejin m
karı ağızlı devjinik, devkeçik, devqîzik (ji bo mêran)
ê bi devê ji­na xwe, bi devê jina xwe radibe û rûdine (mêrê ku bi devê jina xwe radibe û rûdine)
karı boşama jinberdan
karı gibi eynî jin e, eynî pîrek e (ji bo mêrê tirsonek û bêhawa)
karı koca jinûmêr.
jin û mêr, jin û şû (jin û mêrê ku pev re zewicîne)
karı kocalı bijinemêr, jin û mêr ligel hev
karı kocalık jin û mêrî, jin û şûtî
karı olma­mak (tiştek) ne karê (yekî) bûn *bu be­nim kârım değil ev ne karê min e
karides canberî.
canberî, rubyan, karides (Palaemon) zo/m
canberî, rubyan, karîdes (Palaemon) zo/m
kariha hêza ramînê
hêza ramînê
karık (I) 1. delin (delîna çav ji ber berfe) m 2. çavşewitî (çavê kuji ber berfê deliyaye) rd (II) 1. cih, cihok, erx 2. sermişar 3. mişar, xet, karix m
karık (i) 1. delîn (delîna çav ji ber berfê) m 2. çavşewitî (çavê ku ji ber berfê deliyaye) rd
karık (ii) 1. cih, cihok, erx 2. sermişar 3. mişar, xet, karix m
karikatür karîkator.
1. karîkatur 2. pêşnûma (ya ku bi awayekê neşaraza hatiye çêkirin) (mec) m
1. karîkatur 2. pêşnûma (ya ku bi awayekê neşaraza hatiye çêkirin) (mec) m
karikatürcü karîkatursaz, karîkaturîst nd/nt
karikatursaz, karîkaturîst nd/nt
karikatürcülük karîkatursazî, karîkaturîstî m
karikatursazî, karîkaturîstî m
karikatürist karîkatursaz, karîkaturîst nd/nt
karikatursaz, karîkaturîst nd/nt
karikatürize karîkaturîze, karîkaturekirî rd
karikatürize etmek karîkaturîze kirin, karîkature kirin
karikatürleştirme karîkaturekirin m
karîkaturekirin m
karikatürleştirmek karîkature kirin l/gh
karîkature kirin l/gh
karıkma 1. leylandan, delîn 2. şewitîn m
1. leylandan, delîn 2. şewitîn m
karıkmak 1. delîn l/ngh, leylan dan l/gh (ji ber roniyê delîna çav) 2. şewitîn (ji ber nihhertina li berfê delyîna çav)
1. delîn l/ngh, leylan dan l/gh (ji ber roniyê delîna çav) 2. şewitîn (ji ber nihhertina li berfê delyîna çav)
karılaşma serjinikîbûn, jinoyîbûn m
serjinikîbûn, jinoyîbûn m
karılaşmak serjinikî bûn, jinoyî bûn (ji bo mêrê ku diçe ser kurm û tibîetê jinan) l/ngh
serjinikî bûn, jinoyî bûn (ji bo mêrê ku diçe ser kurm û tibîetê jinan) l/ngh
karılı bijin, jinî *bazı toplumlarda çok karılı erkeklere rastlanır di hin civakan de mirov rastî mêrên bi çend jinî tê rd
karılık 1. jinîtî, jinantî (rewşa jinbûnê) 2. ji­nîtî, jinantî (rewş an jî erka jinê ya li hemberi mêr) 3. serjinikî m
karılık etmek 1) jinîtî kirin, jinantî kirin 2) serjinikî kirin, bêhawatî kirin (ji bo mêrê ku li ser soz û qera1 xwe nasekine)
karılmak 1. cebilîn l/ngh 2. hatin cabilandın, hatin li hev xistin l/tb 3. kişandin ser hev (ji bo gonxwarina heywanan) l/bw
1. cebilîn l/ngh 2. hatin cabilandin, hatin li hev xistin l/tb 3. kişandin ser hev (ji bo gonxwarina heywanan) l/bw
karıma pîrbûn, kalbûn, extiyarbûn
pîrbûn, kalbûn, extiyarbûn lm
karımak pîr bûn, kal bûn, extiyar bûn l/ngh
pîr bûn, kal bûn, extiyar bûn l/ngh
karın zik, hûr.
1. zik *ayağını hızla atın karnına vurdu lingê xwe bi şid li zikê hesp xist 2. ak (di şûna malzarok, malsexl û rehîmê de) *seni dokuz ay karnımda taşıdım=min tu neh mehan di zikê xwe de xweyî kir 3. zik (di hin tiştan de beşa vala a hundirû) *şişenin karnı zikê şûşeyê 4. zik (di cihê asikê, mîdeyê de) *karnı aç zikê wî birçî ye 5. zik (di şûna nav, dil, aqil, hundirû de) *ben onun karnındakini ne bileyim ez çi zanim çi di zikê wê de heye (mec)
karın ağrısı 1) sabxor, zikêş, navêş, qidîk 2) cirnexweş (mec)
karın altı binzik
karın çatlağı fetqa zik nd
fetqa zik nd
karın doyurmak zik têr kirin
karın tası goştê binzik
karın tokluğu­na bi nanoziko, bi nanzikê, nanûzik, bi ziktêrî
karın üstü li ser zik, bi zik ve
karın üstü sürünme zikêşk
karın üstü sürünmek bi zikkêşkê çûn
karın yangısı (karın iltihâbı) perîtonît bj
karın zarı perga zik, betana zik, periton
karina 1. karîna, pişta keştiyê 2. karina (beşa keştiyê ya ku di avê de dimine) der/m
1. karîna, pişta keştiyê 2. karîna (beşa keştiyê ya ku di avê de dimîne) der/m
karınca mûrî, gêrik, gêle.
morî, mûrî, kurmorî, mûr, mîro, mîrok, gêrik, gêre, gêrik, gêle, mûrî, moristang, kunmorî (Formica) zo/n
aslanı aşvan, pilopilo (Myrmeleon formicarius) zo/m
karınca asidi bnr formik asit
karınca aslanı aşvan, pilopilo (Myrmeleon formicarius) zo/m
karınca belli navqendîl, nava lavlavkê (kesa ku nava wê zirav e)
karınca beyi şahgêre
karınca duası duaya kurmoriyê
karınca duası gibi serê kurmoriyê (nivîsa pir hûrik)
karınca ezmez (veya karınca incitmez) zerara (wî) nagihîje kurmoriyê, bi hemdê xwe nahêle ku kurmorî bikeve bin piyê wî
karınca kara­rınca (veya karınca kaderince) sihor û bi lîtira xwe
karınca yiyen gêrexur (Echidna aculeata) zo/m
gêrexur (Echidna aculeata) zo/m
karınca yiyenler familyeya gêrexuriyan zo
familyeya gêrexuriyan zo
karınca yumurtası hêka moriyan, hêka kurmoriyan
karınca yuvası murîstang, kure, mormorîstang, mistang, lana kurmoriyan, hêlîna kurmoriyan, kulmîro
karınca yuvası gibi kaynamak (cihek) wekî lana kurmoriyan e
karıncalanma 1. lêdanîna kurmoriyan, xwelêdanîna moriyan 2. gizgizîn, tevizin, babezk, germûrik, çirizok, girîzok, gidgidîn, gezgezîn, derzîdan (gava ku canê mi­rov ditevize û paşê xwîn dihere wî cihî û digizgize) 3. qulqulîlkîbûn (qulqulîlkên ku li ser metalan ji ber zengirtinê çêdibin 4. birbirskjiberçûn m
1. lêdanîna kurmoriyan, xwelêdanîna moriyan 2. gizgizîn, tevizîn, babezk, germûrîk, çirîzok, girîzok, gidgidîn, gezgezîn, derzîdan (gava ku canê mirov ditevize û paşê xwîn dihere wî cihî û digizgize) 3. qulqulîlkîbûn (qulqulîlkên ku li ser metalan ji ber zengirtinê çêdibin 4. birbirskjiberçûn m
karıncalanmak 1. kurmori lê danîn, morî xwe lê danîn l/bw 2. gizgizîn l/ngh, gidgidîn l/ngh, tevizîn l/ngh, babezk lê çûn l/bw, derzî dan l/gh, germûrîk lê çêbûn l/bw, gezgezîn l/ngh, girizok pê ketin l/bw, çirizok pê ketin l/bw (gava ku canê mirov ditevize û paşê xwîn dihere wî cihî û digizgize) 3. qulqulîlkî bûn (qulqulîlkên ku li ser metalan ji ber zengirtinê çêdibin, weke serê kurmoriyê qul bûn) l/ngh 4. birbirsk ji ber çav çûn l/bw
1. kurmorî lê danîn, morî xwe lê danîn l/bw 2. gizgizîn l/ngh, gidgidîn l/ngh, tevizîn l/ngh, babezk lê çûn l/bw, derzî dan l/gh, germûrîk lê çêbûn l/bw, gezgezîn l/ngh, girîzok pê ketin l/bw, çirîzok pê ketin l/bw (gava ku canê mirov ditevize û paşê xwîn dihere wî cihî û digizgize) * adamcağızın ara sıra ayakları karıncalandıkça dolaşacak bir yeri bile yok 3. qulqulîlkî bûn (qulqulîlkên ku li ser metalan ji ber zengirtinê çêdibin, weke serê kurmoriyê qul bûn) l/ngh 4. birbirsk ji ber çav çûn l/bw
karıncalar famîleya kurmoriyan, familyeya moriyan zo
famîleya kurmoriyan, familyeya moriyan zo
karıncalı 1. mîroyî, bikurmorî, bigêrik 2. babezkî, girîzokî 3. qulqulîlkî (ji bo meta­lan) rd
1. mîroyî, bikurmorî, bigêrik 2. babezkî, girîzokî 3. qulqulîlkî (ji bo metalan) rd
karıncayı bile ezmemek (veya karıncayı bile incitme­mek) zerarê nedan kurmoriyê jî, kurmorî biketa bin piyê (yekî) nedipelaxt
karıncık 1. zikê biçûk 2. malikên dil ant/nd
karıncık çeperi navbira malikan ant
karından bacaklılar ajalên pêpencik (ku pêkên wan bi zikên wan ve ne)
ajalên pêpencik (ku pêkên wan bi zikên wan ve ne)
karındaş hembîze rd
hembîze rd
karine 1. karîne (rewşa ku bi kêrî helkirina meseleyekê tê) 2. şan, elamet m
karine ile anlamak tê derxistin, ji gotinê fêm kirin
karını ta­mam etmek karê xwe qedandin (kuştin)
karınlamak kêleka xwe danê, tenişta xwe danê (ji bo keştiyan) l/bw
kêleka xwe danê, tenişta xwe danê (ji bo keştiyan) l/bw
karınlı zikmezin, zikbel, ziktêr rd
zikmezin, zikbel, ziktêr rd
karınmak 1. têkilî hev bûn, li nava hev ke­tin, tev li hev bûn l/bw 2. gon xwarin l/gh
1. têkilî hev bûn, li nava hev ketin, tev li hev bûn l/bw 2. gon xwarin l/gh
karınsa heyna ku çivîk pirtikên xwe diweşîn
heyna ku çivîk pirtikên xwe diweşîn
karıntı 1. qelibîn, wergerîn (ji bo keştiyan) 2. pêla ku ji teniştê ve li keştiyê dixe û wê dihejîne m
1. qelibîn, wergerîn (ji bo keştiyan) 2. pêla ku ji teniştê ve li keştiyê dixe û wê dihejîne m
karış bost.
bihost, bost m
karış karış qul bi qul *ben bunları karış karış bilirim ez van deran qul bi qul dizanim
karışan têkilpêker, destkar nd/nt
têkilpêker, destkar nd/nt
karışanı görüşeni ol­mamak kes di ser û ber re tune bûn, bi destê xwe bûn
karışık tevlîhev, giriftar.
1. tevlihev, têkilhev (tiştê ku ji tiştên ji hev cuda hatiye pê) *karışık salata seleteya têkilhev 2. têkel, şelewle, gelcoyî, têkilhev, tevlihev, lihevxistî, lihevketî, herzeg (tiştê ku bêserûber e, rêkûpêkî tê de nîn e) 3. têkel, têkilhev, tevlihev, lihevxisti, col (tiştê ku ne xwerû ye, lihevxistî ye) *karışık süt=şîrê têkilhev, şîrê lihevxistî 4. nexalî, nesaf (li gor bîr û baweriya gel kesê ku têkiliya wî bi cin û periyan re, bi xeybê re heye) 5. lihevketî, giriftar 6. aloz, gelş, gelemşe, girift rd
1. tevlihev, têkilhev (tiştê ku ji tiştên ji hev cuda hatiye pê) * karışık salata seleteya têkilhev 2. têkel, şelewle, gelcoyî, têkilhev, tevlihev, lihevxistî, lihevketî, herzeg (tiştê ku bêserûber e, rêkûpêkî tê de nîn e) 3. têkel, têkilhev, tevlihev, lihevxistî, col (tiştê ku ne xwerû ye, lihevxistî ye) * karışık süt şîrê têkilhev, şîrê lihevxistî 4. nexalî, nesaf (li gor bîr û baweriya gel kesê ku têkiliya wî bi cin û periyan re, bi xeybê re heye) 5. lihevketî, girîftar 6. aloz, gelş, gelemşe, girîft rd
karışıklık tevlîhevî.
1. tevlihevî, têkelî, têkilhevî (tiştê ku ji tiştên ji hev cuda hatiye pê) 2. têkelî, têkilhevî, tevlihevî, lihevxistîbûn, lihevketîbûn, gele, gamêl, herzegî (tiştê ku bêserûber e, rêkûpêkî tê de nîn e) 3. têkelî, têkilhevî, tevlihevî, lihevxistîbûn (tiştê ku ne xwerû ye, lihevxistî ye) *karışık süt şîrê têkilhev, şîrê lihevxistî 4. nexalîbûn, nesafbûn (li gor bîr û baweriya gel kesê ku têkiliya wî bi cin û periyan re, bi xeybê re he­ye) 5. lihevketîbûn, giriftari 6. gelşî 7. geremol, sêlûbêlî, alozî, qerqeşûn m
1. tevlihevî, têkelî, têkilhevî (tiştê ku ji tiştên ji hev cuda hatiye pê) 2. têkelî, têkilhevî, tevlihevî, lihevxistîbûn, lihevketîbûn, gelc, gamêl, herzegî (tiştê ku bêserûber e, rêkûpêkî tê de nîn e) 3. têkelî, têkilhevî, tevlihevî, lihevxistîbûn (tiştê ku ne xwerû ye, lihevxistî ye) * karışık süt şîrê têkilhev, şîrê lihevxistî 4. nexalîbûn, nesafbûn (li gor bîr û baweriya gel kesê ku têkiliya wî bi cin û periyan re, bi xeybê re heye) 5. lihevketîbûn, girîftarî 6. gelşî 7. geremol, sêlûbêlî, alozî, qerqeşûn m
karışılmak têkîlî pê hatin kirin, mudaxile pê hatin kirin l/tb
têkîlî pê hatin kirin, mudaxile pê hatin kirin l/tb
karışım têkel.
1. têkel 2. têkelang, têkilek, awêtekim/m
1. têkel 2. têkelang, têkilek, awête kîm/m
karışlama bihostkirin
bihostkirin
karışlamak bi bihostan pîvan l/bw, bihost kirin l/gh
bi bihostan pîvan l/bw, bihost kirin l/gh
karışma 1.têkilîn. 2.tevlîhevbûn.
1. tevlihevbûn, tevîhevbûn, têkilbûn (gava du tişt an jî çend tişt bikevin na­va hev û di nav hev de belav bibe) 2. tev­lihevbûn, tevîhevbûn, lihevqelibîn, lihevherbilîn, lihevketin (çaxê ku tişt bi awayekî bêserûber li hev diqelibin, dibin kafir keratî) 3. lihevketin, lihevqelibîn, sêlûbêlbûn (şolîbûn û li nava hevketina tiştekî) 4. lihevketin, lihevqelibîn, tevlihevbûn, linavhevketin 5. têkilîpêkirin, destkarî, mu­daxile 6. tevîbûn), tevlibûn, beşdarîlêkirin (di wateya beşdarîbûnê de, tevlîbûnê de) 7. têkilîpêkirin, eleqepêkirin, eleqedarbûn 8. têkilîpêhebûn, eleqepêhebûn m
1. tevlihevbûn, tevîhevbûn, têkilbûn (gava du tişt an jî çend tişt bikevin nava hev û di nav hev de belav bibe) 2. tevlihevbûn, tevîhevbûn, lihevqelibîn, lihevherbilîn, lihevketin (çaxê ku tişt bi awayekî bêserûber li hev diqelibin, dibin kafir keratî) 3. lihevketin, lihevqelibîn, sêlûbêlbûn (şolîbûn û li nava hevketina tiştekî) 4. lihevketin, lihevqelibîn, tevlihevbûn, linavhevketin 5. têkilîpêkirin, destkarî, mudaxile 6. tevîbûn), tevlibûn, beşdarîlêkirin (di wateya beşdarîbûnê de, tevlîbûnê de) 7. têkilîpêkirin, eleqepêkirin, eleqedarbûn 8. têkilîpêhebûn, eleqepêhebûn m
karışmak 1.têkil bûn. 2.tevlî hev bûn.
1. tev li hev bûn, tevî hev bûn, têkilî hev bûn, ketin nava hev (gava du tişt an jî çend tişt bikevin nava hev û di nav hev de belav bibe) *kum toprakla karı­şır qûm tevî axê dibe *arabada salana salana içim bağrım birbirine karıştı di erebeyê de hingî ez çeliqîm nav û dilê min ketin nava hev 2. tev li hev bûn, tevî hev bûn, ketin nava hev, li hev qelibîn, li hev herbilîn, li hev ketin, têkil hev bûn (çaxê ku tişt bi awayekî bêserûber li hev diqeli­bin, dibin kafir keratî) *saçları karışmış porên wê li hev qelibîne 3. li hev ketin, li hev qelibîn, sêl û bêl bûn, gelcoyî bûn (şolîbûna, li nava hevketina tiştekî) *hava karıştı dinya li hev qelibî *zihnim karış­tı zêhna min li hev ket 4. li hev ketin, li hev qelibîn, ketin nava hev, tev li hev bûn, li nava hev ketin (dijwarbûna têgihîştina meseleyekê, nezelalbûna tiştekî) *konu karıştı mijar li nava hev ket *olay gittik­çe karıştı bûyer her çû li hev ket 5. têkilî Pê kirin, têkilî (yekî) bûn, mudaxile pê ki­rin, tekilî (tiştekî) bûn, têkilîn, têkel bûn, jê vegerîn l/ngh *meseleye karışmayın têkilî bi meseleyê mekin *bana karış­mayın têkilî min nebin 6. tevî (tiştekî bûn), tev li bûn, ketin nava (tiştekî), beşdarî lê kirin (di wateya beşdarîbûnê de, tevlîbûnê de) *biz de muharebeye karış­mak için yola çıktık em jî ji bo tevî şer bibin em bi rê ketin *nehir suları deniz­lere karışır avên çeman dikevin nava behran 7. têkilî pê kirin, eleqe pê kirin (eleqedar bûn) *ben başkaların soyadlarına nasıl karışabilirim? ez dê çawa karibim têkilî bi bernavkên xelkê bikim? 8. te­kilî pê hebûn, eleqe pê hebûn, pê eleqedar bûn, pê têkildar bûn *bu işlere belediye karışır têkiliya belediyan bi van tiştan he­ye (an jî şaredari bi van tiştan têkildar di­be) l/bw
1. tev li hev bûn, tevî hev bûn, têkilî hev bûn, ketin nava hev (gava du tişt an jî çend tişt bikevin nava hev û di nav hev de belav bibe) * kum toprakla karışır qûm tevî axê dibe * arabada salana salana içim bağrım birbirine karıştı di erebeyê de hingî ez çeliqîm nav û dilê min ketin nava hev 2. tev li hev bûn, tevî hev bûn, ketin nava hev, li hev qelibîn, li hev herbilîn, li hev ketin, têkil hev bûn (çaxê ku tişt bi awayekî bêserûber li hev diqelibin, dibin kafir keratî) * saçları karışmış porên wê li hev qelibîne 3. li hev ketin, li hev qelibîn, sêl û bêl bûn, gelcoyî bûn (şolîbûna, li nava hevketina tiştekî) * hava karıştı dinya li hev qelibî * zihnim karıştı zêhna min li hev ket 4. li hev ketin, li hev qelibîn, ketin nava hev, tev li hev bûn, li nava hev ketin (dijwarbûna têgihîştina meseleyekê, nezelalbûna tiştekî) * konu karıştı mijar li nava hev ket * olay gittikçe karıştı bûyer her çû li hev ket 5. têkilî pê kirin, têkilî (yekî) bûn, mudaxile pê kirin, tekilî (tiştekî) bûn, têkilîn, têkel bûn, jê vegerîn l/ngh * meseleye karışmayın têkilî bi meseleyê mekin * bana karışmayın têkilî min nebin 6. tevî (tiştekî bûn), tev li bûn, ketin nava (tiştekî), beşdarî lê kirin (di wateya beşdarîbûnê de, tevlîbûnê de) * biz de muharebeye karışmak için yola çıktık em jî ji bo tevî şer bibin em bi rê ketin * nehir suları denizlere karışır avên çeman dikevin nava behran 7. têkilî pê kirin, eleqe pê kirin (eleqedar bûn) * ben başkaların soyadlarına nasıl karışabilirim? ez dê çawa karibim têkilî bi bernavkên xelkê bikim? 8. têkilî pê hebûn, eleqe pê hebûn, pê eleqedar bûn, pê têkildar bûn * bu işlere belediye karışır têkiliya belediyan bi van tiştan heye (an jî şaredarî bi van tiştan têkildar dibe) l/bw * (birinin) karışanı görüşeni olmamak kes di ser û ber re tune bûn, bi destê xwe bûn
karıştırıcı 1. tevdêr, tevlihevker, tevhevker, mikser tek/m 2. berhevdêr, alozker, gelac, fesad (mec) rd/nt
1. tevdêr, tevlihevker, tevhevker, mîkser tek/m 2. berhevdêr, alozker, gelac, fesad (mec) rd/nt
karıştırıcılık berhevdêrî, berhevdanî, alozkerî, gelacî, fesadî m
berhevdêrî, berhevdanî, alozkerî, gelacî, fesadî m
karıştırılmak hatin tevîhevkirin, hatin tevlihevkirin, hatin têkilîhevkirin, li nava hev hatin xistin l/tb
hatin tevîhevkirin, hatin tevlihevkirin, hatin têkilîhevkirin, li nava hev hatin xistin l/tb
karıştırış 1. hiljendin, tevdan 2. têkilhevkirin m
1. hiljendin, tevdan 2. têkilhevkirin m
karıştırma 1. hiljendin, tevdanî, lihevxistin, lihevdan 2. tevhevkirin, têkilhevkirin m
1. hiljendin, tevdanî, lihevxistin, lihevdan 2. tevhevkirin, têkilhevkirin m
karıştırmak tevdan.
1. hiljendin l/gh, aîdandin l/gh, li hev xistin l/bw, li hev dan l/bw, patrome kirin l/gh 2. li navê xistin, beri navê dan, tevî (tiştekî) kirin, tev lî kirin, têkel kirin (tişt berî nava hev dan) *yoğurt ile yu­murta sarısını karıştıdı mast û zerika hêkê li nav hev xistin l/bw 3. ser û bin ki­rin, ser û binê hev kirin, li hev xistin, li hev dan (bi mebesta sehkirinê gerina tişte­kî) *ceplerini karıştırdı berîkên xwe li hev xistin l/bw 4. tev dan, têk dan, li hev xistin, li hev dan (tevdana ji bo ku binê xwarinê negire) *yemeği karıştır xwari­na tev de l/bw 5. hiljendin, tev dan, têk dan, kolan (ji bo esehîkirina tiştekî, tişt tev dan) *bu işi fazla karıştırmayın zêde vî tiştî hilmejenin l/gh 6. kolan (ji bo kolana nav diranan) *kürdanla dişlerini habire karıştırıyordu bi dirankolkê misêwa dikola l/gh 7. li hev xistin, ser û bi­ne hev kirin (bi mebesta lêkolîn û lêgerînê) *bütün kütüphaneleri karıştırdım, ama aradığımı bulamadım min hemhû pirtûkxanê ser û binê hev kirin, lê ez rastî tişte ku ez lê digeriyam, nehatim l/bw 8. tevî hev kirin, tekilî hev kirin, li nava hev xistin, tekilî nava hev kirin, li hev qelabtin, ji hev dernexistin, ji hev nefesilandin (tiştekê tam ji hev demexistin) *siz onla­rı karıştırıyorsunuz hûn wan tevî hev di­kin 9. li hev xistin, li hev dan (bi awayekî serkî tiştek xwendin, lê mêzek kirin) l/bw 10. têkilî (tiştekî) kirin l/bw, têkilandin l/gh *onu bu işe karıştırmayın wî tekilî vî tiştî mekin
1. hiljendin l/gh, aîdandin l/gh, li hev xistin l/bw, li hev dan l/bw, patrome kirin l/gh 2. li navê xistin, berî navê dan, tevî (tiştekî) kirin, tev lî kirin, têkel kirin (tişt berî nava hev dan) * yoğurt ile yumurta sarısını karıştıdı mast û zerika hêkê li nav hev xistin l/bw 3. ser û bin kirin, ser û binê hev kirin, li hev xistin, li hev dan (bi mebesta sehkirinê gerîna tiştekî) * ceplerini karıştırdı berîkên xwe li hev xistin l/bw 4. tev dan, têk dan, li hev xistin, li hev dan (tevdana ji bo ku binê xwarinê negire) * yemeği karıştır xwarinê tev de l/bw 5. hiljendin, tev dan, têk dan, kolan (ji bo esehîkirina tiştekî, tişt tev dan) * bu işi fazla karıştırmayın zêde vî tiştî hilmejenin l/gh 6. kolan (ji bo kolana nav diranan) * kurdanla dişlerini habire karıştırıyordu bi dirankolkê misêwa dikola l/gh 7. li hev xistin, ser û binê hev kirin (bi mebesta lêkolîn û lêgerînê) * bütün kütüphaneleri karıştırdım, ama aradığımı bulamadım min hemhû pirtûkxane ser û binê hev kirin, lê ez rastî tiştê ku ez lê digeriyam, nehatim l/bw 8. tevî hev kirin, têkilî hev kirin, li nava hev xistin, têkilî nava hev kirin, li hev qelabtin, ji hev dernexistin, ji hev nefesilandin (tiştekê tam ji hev dernexistin) * siz onları karıştırıyorsunuz hûn wan tevî hev dikin 9. li hev xistin, li hev dan (bi awayekî serkî tiştek xwendin, lê mêzek kirin) l/bw 10. têkilî (tiştekî) kirin l/bw, têkilandin l/gh * onu bu işe karıştırmayın wî têkilî vî tiştî mekin
kariyer bêşe, karbend.
1. pîşe 2. pêşdeçûn, kariyer m
kariyer yapmak di pîşeya xwe de nav dan
kariyerist 1. kariyerîst, pîşekar 2. kariyerist, şuhrethez, meqamhez rd
1. kariyerîst, pîşekar 2. kariyerîst, şuhrethez, meqamhez rd
kariyerizm 1. kariyerîzm, pîşekarî 2. kariyerîzm, şuhrethezî, meqamhezî, xwehezî m
1. kariyerîzm, pîşekarî 2. kariyerîzm, şuhrethezî, meqamhezî, xwehezî m
karizma karîgerî, kartêkerî, karîzma m
karîgerî, kartêkerî, karîzma m
karizmatik karîger, kartêker, karîzmatîk rd
karîger, kartêker, karîzmatîk rd
karkara cureyekî qulingan e
cureyekî qulingan e
karkas karkas m
karkas m
karla karışık yağmur çelepe
karlama berfbarîn, berfdahatin m
berfbarîn, berfdahatin m
karlamak berfbarîn, berf dahatin l/gh
berf barîn, berf dahatin l/gh
karlı 1. biberf, berfdar (tiştê ku berf lê heye) *karlı dağlar çiyayên berfdar 2. berf *karlı hava hewaya berfê
1. biberf, berfdar (tiştê ku berf lê heye) * karlı dağlar çiyayên berfdar 2. berf * karlı hava hewaya berfê
karlık zandor, megbes m
zandor, megbes m
karlıova Kanîreş (Navçeyeke girêdayî Çewlîgê)
karma têkel, lihevxistî, tevlihev.
1. lihevxistin, tevîhevkirin (ji bo karê lihevxistinê) 2. cebilandin, sûrandin (karê sûrandinê) 3. têkel, levxistî (tiştê ku ji hêmanên cuda hatiye pê) *karma takım=taxima têkel rd
karma alçak ses nizma navderkî rz
karma eğitim perwerdehiya têkel ped.
karma ekonomi aboriya têkel
karma okul dibistana têkelî
karma yüksek bilinda navderkî rz/nd
bilinda navderkî rz/nd
karma yüksek ses bilinda navderkî rz
karmaç 1. tevdêr 2. makîneya cebilandinê m
1. tevdêr 2. makîneya cebilandinê m
karmak 1. li hev xistin, tevî hev kirin, têkil hev kirin, têkel kirin, tev hev kirin (tevîhevkirina tiştan) *pekmez ile yoğurt karmak mast ü mot li hev xistin Wm. 2. cebilandin, sûrandin (berî nava hevdana tiştekî toz û av) *harç karmak xerc cebilandin l/gh
1. li hev xistin, tevî hev kirin, têkil hev kirin, têkel kirin, tev hev kirin (tevîhevkirina tiştan) * pekmez ile yoğurt karmak mast û mot li hev xistin l/bw 2. cebilandin, sûrandin (berî nava hevdana tiştekî toz û av) * harç karmak xerc cebilandin l/gh
karmakarış lihevketî, lihevxistî, tevhevbûyî, gêrevêre, çilîvilî, têkilhev, gelcomelco rd
karmakarış etmek berî nava hev û din dan, li nava hev û din xistin, kirin kafirkeratî hiştin
karmakarış olmak bûn kafirkeratî, li nava hev û din ketin
karmakarışık lihevketî, lihevxistî, tevhevbûyî, gêrevêre, çilîvilî, xeltomelto *karmakarışık saçları porê wê yê lihevketî rd
karmakarışık etmek berî nava hev û din dan, li nava hev û din xistin
karmakarışık olmak li nava hev û din ketin, li hev ketin, tevî hev bûn
karmalık têkelî m
têkelî m
karman çorman gêrevêre, çilîvilî, têkilhev, kafirkeratî, girara gavanan rd ~
karman çorman etmek gêrevêre kirin, çilîvilî kirin, têkilhevî kirin, kafirkeratî kirin
karman çorman olmak gêrevêre bûn, çilîvilî bûn, têkilhevî bûn, kafirkeratî bûn, li bin guhê hev ketin
karmanyola şêlîna li cihê tenha yên di nav bajêr de
şêlîna li cihê tenha yên di nav bajêr de
karmanyolacı şêlînkar nd/nt
şêlînkar nd/nt
karmanyolacılık şêlînkarî m
şêlînkarî m
karmaşa 1. alozî, tevlihevî, geremolî, girîftî, girîftdarî, xileporî 2. kompleks ped/m
1. alozî, tevlihevî, geremolî, girîftî, girîftdarî, xileporî 2. kompleks ped/m
karmaşık tevlihev.
1. aloz, geremol, girîft, tevlihev, têkel *karmaşık bir durum rewşeke girîft 2. têkel kîm/rd
karmaşık belgeçler diyargînên têkel rz
karmaşık cümle hevoka têkel rz
karmaşıklık tevlîhevî, girifti
tevlîhevî, girîftî m
karmaşma tevlihevbûn, têkilhevbûn m
tevlihevbûn, têkilhevbûn m
karmaşmak tekilî hev bûn, tev li hev bûn tevî hev bûn l/bw
têkilî hev bûn, tev li hev bûn, tevî hev bûn l/bw
karmaştırmak tekilî hev kirin, tev li hev kirin, tevî hev kirin l/bw
têkilî hev kirin, tev li hev kirin, tevî hev kirin l/bw
karmık kolika masîvanan
kolika masîvanan
karmuk çengelê mezin
çengelê mezin
karnabahar kelerim.
kelerim (Brassica oleracea botrytis) bot/m
kelerim (Brassica oleracea botrytis) bot/m
karnabit kelerim bot/m
kelerim bot/m
karnas qinar, karnas (çeka karnasê) n
qinar, karnas (çeka karnasê) n
karnaval zêw.
karnaval m
karnaval maskarası qeşmerê karnavalê
karnaval maskesi rûpoşa karnavalê, maskeya kamavalê, maskara
karne karnet.
1. karne ped 2. karne (deftera bilêtan, a ku çi çaxa hewce bike jê dikin) 3. bnr sağlık karnesi n
1. karne ped 2. karne (deftera bilêtan, a ku çi çaxa hewce bike jê dikin) 3. bnr sağlık karnesi n
karni karnî (derdana ji camê ya ku li laboratuvaran ji bo dawerivandinê tê bikaranîn) kîm/m
karnî (derdana ji camê ya ku li laboratuvaran ji bo dawerivandinê tê bikaranîn) kîm/m
karnı aç zikbirçî, zikê (yekî) birçî ye
karnı ağzına var­mak (veya karnı burnunda) zikê wê li ber devê wê ye, zikê (yekê) hatin ber devê wê, zikê (wê) li berê ye
karnı geniş bênfireh, xemnexur
karnı tok ziktêr, zikê (yekî) têr e
karnı tok sırtı pek zikê (wî) têr pişta (wî) qewîn e
karnı yerde sürüklen­mek zikê (yekî) bi erdê re çûn
karnı zil çal­mak kûzîna zikê (yekî) bûn, zikê (yekî) kirin kûzînî, zikê (yekî) kirin qurequr
karnıbahar gulkelem, kelerim bot/m
gulkelem, kelerim bot/m
karnıkara 1. maş bot/m 2. dilxerab (mec) rd/nd
1. maş bot/m 2. dilxerab (mec) rd/nd
karnında taşımak di hemla xwe de gerandin
karnından konuşan vantrilok
karnından konuşmak (veya karnından söyle­mek) 1) di devê xwe de xeber dan, pistepist kirin 2) ji bemê xwe çêkirin
karnından sı­payı sırtında sopayı eksik etmeyeceksin lê bixin bi tîran, aş bikin bi kîran, dar ji ser serê jinan hilmeynin, darê jinan ji cenetê hatiye, cewrikan ji dûv qût mekin
karnını deşmek zikê (yekî) berî erdê dan, hûrê (yekî) dirandin
karnını şişirmek zikê (yekê) werimandin, zik lê werimandin, avisandin
karnını yarmak zikê (yekî) qelaştin
karnıyarık bnr kamı yarık
belezîz, bacanê dagirtî, balîcanê navqelaştî, xwarina ji balîcanan nd
belezîz, bacanê dagirtî, balîcanê navqelaştî, xwarina ji balîcanan nd
karo 1. karo, xişt (di kaxizên leyîstikê de kaxizê ku şeklên beqlewayî yên sor li se­re hene) 2. karo (betona çargoşe) m
1. karo, xişt (di kaxizên leyîstikê de kaxizê ku şeklên beqlewayî yên sor li serê hene) 2. karo (betona çargoşe) m
karoser karoser m
karoser m
karpit karpit kîm/m
karpît kîm/m
karpuz zebeş, şiftî.
1. zebeş, şifti, şûtî, şwîtî, henî, hendiwan, şotî, cebeş (Citrullus vulgaris 2. zebeş, şiftî, şûtî, şwîtî, hendivan (mêweya vê riwekê) 3. zebeş (tiştê wekî zebeşê gir û gilover in) m
zebeş; citrullus vulgaris
1. zebeş, şiftî, şûtî, şwîtî, henî, hendiwan, şotî, cebeş (Citrullus vulgaris 2. zebeş, şiftî, şûtî, şwîtî, hendivan (mêweya vê riwekê) 3. zebeş (tiştê wekî zebeşê gir û gilover in) m
karpuzcu zebeşfiroş, şitîfiroş nd/nt
zebeşfiroş, şitîfiroş nd/nt
karpuzculuk zebeşfiroşî, şitîfiroşî m
zebeşfiroşî, şitîfiroşî m
kars (Bajareke kurdistana bakur)
karsak berşîçeq, karsak (Vulpes corsac) zo/m
berşîçeq, karsak (Vulpes corsac) zo/m
karşı hember, dij, pêşber.
1. hember, pêşber, raber, rûber, rûkal, bergene, fêz (pêşberê kesekî, tiştekî) *karşımda durma li hemberî min mesekine *köyün karşısındaki dağ çiyayê li hemberî (an jî fêza) gund nd 2. hember, a1 hêl (ji bo bo rê, çem, derya) *karşı kıyı­dan bizi selamladılar li kersaxa wî alî si]av li me kirin nd 3. haf, pêş, bal, hizûr *ikisi birden müdürün karşısına çıktılar her du bi hev re derketin hafa midur m 4. hember, dij, raber, pêşber (tiştê ku li pêş e) *karşı mahallenin kızları keçên taxa hember rd 5. hember, dijber, muxalîf *karşı parti partiya hember rd 6. ber, pêşber, hember (gava ku mirov berê xwe dide aliyekî) *bahçeye karşı oturmuş berê xwe daye bexçe rûniştiye h 7. hember, gerew, bergîdan, muqabil *bu söze karşı ne denir? li hemberî vê gotinê dikare çi bê gotin? 8. jê re, ji bo *edebiyata karşı ilk alâka sizde ne zaman ve nasıl başladı? ji edebiyatê re hewesa we kengê û çawa çêbüld 9. berdestî, nêzikî (bi peyvên ku deman dinimînin re) *sabaha karşı bize geldiler berdestî sibehê hatin cem me
karşı akın dij êrîş, kontratak sp
karşı cevab dijbersîv
karşı çıkmak 1) derketin pêşwaziyê, bi leq de çûn, bi leqayî de çûn, çûn pêşiyê 2) li ber rabûn, li dij rabûn, li pêşber derketin
karşı durmak berhingarî kirin
karşı dur­mak (birine) ji (yekî) danexwarin, li ber (yekî) se­ri rakirin, berhingarî lê kirin
karşı gelim dijhevî biy/m
dijhevî biy/m
karşı gelmek li hemberî (yekî) rabûn, li ber (ye­kî) rabûn, li dijî (yekî) rabûn
karşı karşıya rûbirû, li hemberî hev.
li ber hev, li pêşberî hev, li hemberî hev *karşı karşıya bağdaş kurdular li pêşberî hev çarmêrkî rûniştin
karşı karşıya gelmek 1) li ber pozê hev sekinîn, li ber hev rabûn 2) di hev de derketin, rastî hev hatin, leqayi hev hatin, deqedeq di hev de derketin 3) bi darî hev ketin, hatin pêşberî hev
karşı karşıya getir­mek bi hemberî hev xistin, bi rûberî hev xistin, anîn pêşberî hev
karşı koyma berhin­garî
karşı koymak li dij/hember/pêşber derketin.
berhingarî kirin, berhinga­rî lê kirin, li dij sekinîn, li ber dan, li hem­ber sekinîn, li berê xwe girtin
karşı olmak dijber bûn, li hember bûn
karşı olum teqabûl man/m
teqabûl man/m
karşı saldırı berêrîş
karşı sav dijdozîne, antîtez man/m
dijdozîne, antîtez man/m
karşı yaka aliyê pêşber.
karşıcı 1. pêşwazîker nd/nt 2. hember, dij­ber rd
1. pêşwazîker nd/nt 2. hember, dijber rd
karşıcılık 1. pêşwazîkerî 2. hemberî, dijberîm
1. pêşwazîkerî 2. hemberî, dijberî m
karşıdan karşıya ji vî alî (derbasî) wî alî
karşılama pergînî, pêşewazî.
pêşwazî, pêşwazîkirin, pêrgan, pêrgînî, pergandin, pergî, pîşat m
karşılama töreni merasîma pêşwaziyê, merasîma pergînê
karşılama yeri pergîngeh
karşılamacı pêşwaz, pergîvan nd/nt
karşılamak pergînîkirin, pêşewazîkirin.
1. pêşwazî kirin l/gh, pergandin l/gh, pêşwazî lê kirin l/bw, bi leq de çûn l/bw, çûn pêşiyê l/ngh, çûn pergînê l/ngh, pêrgînî lê kirin l/bw, pergî lê kirin l/bw *misafirini karşılamaya gitmiş çûye pêşiya mêvanê xwe 2. têri (tiştekî) kirin *ma­aşı ihtiyaçlarını karşılamıyor mehaniya wî têri lazmatiyên wan nake l/bw 3. baş dîtin *düşüncelerimi iyi karşıladılar ramanên min baş dîtin l/gh 4. bergirî kirin l/gh 5 . gerewa (yekî) danê (di lihevxistin û pevçûnê de) l/bw
1. pêşwazî kirin l/gh, pergandin l/gh, pêşwazî lê kirin l/bw, bi leq de çûn l/bw, çûn pêşiyê l/ngh, çûn pergînê l/ngh, pêrgînî lê kirin l/bw, pergî lê kirin l/bw * misafirini karşılamaya gitmiş çûye pêşiya mêvanê xwe 2. têrî (tiştekî) kirin * maaşı ihtiyaçlarını karşılamıyor mehaniya wî têrî lazmatiyên wan nake l/bw 3. baş dîtin * düşüncelerimi iyi karşıladılar ramanên min baş dîtin l/gh 4. bergirî kirin l/gh 5. gerewa (yekî) danê (di lihevxistin û pevçûnê de) l/bw * (birini) karşılamaya gitmek bi pêrî ve çûn, çûn pêşiya (yekî), bi leq (yekî) de çûn, çûn pêşwaziya (yekî)
karşılaman pêşwaz, pergîvan nd/nt
karşılamaya gelmek bi leq de ha­tin, bi leq (yekî) de hatin, hatin pêşiya (ye­kî), hatin pêşiyê, bi ber (yekî) ve hatin, bi peri hatin, bi pêş de hatin
karşılamaya gitmek çûn pêşewaziyê.
çûn pçşiya (yekî), bi leq (yekî) de çûn, çûn pêrgîna (yekî), çûn pêşwaziyê, bi leq de çûn
karşılamaya gitmek (birini) bi pêrî ve çûn, çûn pêşiya (yekî), bi leq (yekî) de çûn, çûn pêşwaziya (yekî)
karşılanmak hatin pêşwazîkirin, hatin per­gandin l/tb
hatin pêşwazîkirin, hatin pergandin l/tb
karşılaşma 1. rastîhevhatin, pergîhevhatin, leqayîhevhatin 2. pêşbazî, musabeqe sp/m
1. rastîhevhatin, pergîhevhatin, leqayîhevhatin 2. pêşbazî, musabeqe sp/m
karşılaşmak rastî hev hatin, liqayî hev bûn.
1. rastî hev hatin l/bw, rastî hev bûn l/bw, leqayî hev bûn l/bw, leqayî hev hatin l/bw, pêrgî hev bûn l/bw, pêrgî hev hatin l/bw, li hev rast hatin l/bw, tiviqîn l/ngh, rûkalî hev hatin l/bw, liqasî hev bûn l/bw, pê ve derketin l/bw 2. pêşbazî kirin, musabeqe kirin l/gh
1. rastî hev hatin l/bw, rastî hev bûn l/bw, leqayî hev bûn l/bw, leqayî hev hatin l/bw, pêrgî hev bûn l/bw, pêrgî hev hatin l/bw, li hev rast hatin l/bw, tiviqîn l/ngh, rûkalî hev hatin l/bw, liqasî hev bûn l/bw, pê ve derketin l/bw 2. pêşbazî kirin, musabeqe kirin l/gh
karşılaştırılma hevberkîbûn, hevberîbûn, kempirîn m
hevberkîbûn, hevberîbûn, kempirîn m
karşılaştırılmak 1. hevberkî bûn, hevberî bûn, kempirîn l/ngh 2. hatin kempirandin, hatin qiyaskirin, hatin berawirdkirin, hatin rûberîhevkirin l/tb
1. hevberkî bûn, hevberî bûn, kempirîn l/ngh 2. hatin kempirandin, hatin qiyaskirin, hatin berawirdkirin, hatin rûberîhevkirin l/tb
karşılaştırma danberhev, berhevdan.
kemper, hevberkî, berawird, hevberî, rûber, muqayese m
karşılaştırma derecesi pileya kemperiyê rz
karşılaştırmak dan ber hev, berhev dan.
1. kemperandin l/gh, hev­berkî kirin, dan ber hev l/bw, rûberî hev kirin l/bw, danîn ber hev l/b w. hemberî hev kirin l/b w, muqayese kirin l/gh, hev­berî kirin l/gh, berawird kirin l/gh, rûberî hev kirin l/bw, rûber kirin l/gh, rûbarî hev kirin l/gbw 2. bergîdanka (tiştekî) danê (di kêldana cilan de)
1. kemperandin l/gh, hevberkî kirin, dan ber hev l/bw, rûberî hev kirin l/bw, danîn ber hev l/bw, hemberî hev kirin l/bw, muqayese kirin l/gh, hevberî kirin l/gh, berawird kirin l/gh, rûberî hev kirin l/bw, rûber kirin l/gh, rûbarî hev kirin l/gbw 2. bergîdanka (tiştekî) danê (di kêldana cilan de)
karşılaştırmalı kemperî, berawirdî, berhevki, rûberî, hevberkî, muqayeseyî rd
karşılaştırmalı dil bilgisi rêzimaniya kemperî, zimanazîneya berawirdî
karşılaştırmalı dil bilimi zimannasiya kem­perî, ziman zanistiya berawirdî
karşılayıcı 1. pêşwaz, pêşwazîker, pergîvan (kesê ku diçe pêşwaziya yekî) nd/nt 2. bergir (tiştê ku pêşî li ber xeterekê digire) *tehlikeyi karşılayıcı silah=çeka ku bergirî li talûkeyan dike rd 3. dabînker, temînker rd
1. pêşwaz, pêşwazîker, pergîvan (kesê ku diçe pêşwaziya yekî) nd/nt 2. bergir (tiştê ku pêşî li ber xeterekê digire) * tehlikeyi karşılayıcı silah çeka ku bergirî li talûkeyan dike rd 3. dabînker, temînker rd
karşılayış pêşwazîkirin, pergîn (ji bo kar û awayê pergînê) m
pêşwazîkirin, pergîn (ji bo kar û awayê pergînê) m
karşılık 1.beramber. 2.bersiv. 3.bervajî.
1. gerew, bergîdank, dêl, berdêl, berdêlk, bergind, muqabele 2. gerew, hember, beranberî, berdêl (peyva ku di şûna peyveke zimanekî din de tî dayîn) 3. bersiv, cewab 4. gerew, bergîdank, bergîdan, berdêl, berdêlk *bu para senin çalışmanın kar­şılığıdır ev dirav bergîdana xebata te ye *hesabın karşılığı bergindê hesab 5. tehsîsat m
karşılık vermek bersiv dan.
1) dest birin xwe, dest hi­lanîn, tê hildan, deng jê derketin, bergîdankê dan (yekî), gerewa (yekî) danê, li berê rabûn 2) bersiv dan, cewab dan 3) şîl avêtın *tahta karşılık verdi texte şîl avêt (di xiratiyê de şîlavêtina dar û textan)
karşılıklı Beramber, rûbirû.
1. beramber *karşılıklı yardım alîkariya beramber 2. li pêşberî hev, li hem­berî hev *karşılıklı pencereler paceyên li hemberî hev 3. bi hev de *karşılıklı bağı­rıyorlar bi hev de dikine qîjînî
karşılıklı çığırmak (veya karşılıklı türkü söylemek) duqolî strîn
karşılıklı kızıştırmak li hev sor kirin.
karşılıksız 1. Bêgerew, bêbergîdank 2. Bêgerew (Tiştê ku hewce nake di gerewa wî de tiştek bê kirin) *karşılıksız yardım=alîkariya bêgerew
1. bêgerew, bêbergîdank 2. bêgerew (tiştê ku hewce nake di gerewa wî de tiştek bê kirin) *karşılıksız yardım ahkanya bêgerew
karşılıksız çek çekê bêgerew, çekê bêbergîdan
çekê bêgerew, çe­ke bebergîdan
karşın tevî.
digel ku, ligel ku d
digel ku, ligel ku d
karşısına almak (birini) ji xwe re kirin hember, ji xwe re kirin raqîb
karşısına çıkmak derketin pêşiya (yekî), derketin pêşberî (yekî)
karşısında li hemberî, li ber, li pêşberî
li hemberî, li ber, li pêşberî
karşıt beramber, dijber, bervaj.
1. dij, zid 2. dijraber, hevber, hember nkeber rd
karşıt anlamlı dijmane.
dijwate, dijmane *karşıt anlamlı kelimeler peyvên dijwate
karşıt duygu antîpatî psî/m
antîpatî psî/m
karşıtçı dijraber, eleyhdar rd
dijraber, eleyhdar rd
karşıtçılık dijraberî, eleyhdarî m
dijraberî, eleyhdarî m
karşıtlama kezibandin, dijraberîkirin m
kezibandin, dijraberî kirin l/gh
karşıtlamak kezibandin, dijraberî kirin l/gh
kezibandin, dijraberî kirin l/gh
karşıtlı dijmend, bidijraber rd
dijmend, bidijraber rd
karşıtlık dijberî, bervaji.
1. dijraberî, dijayetî, tezad 2.dijhevî biy/m
1. dijraberî, dijayetî, tezad 2.dijhevî biy/m
karsız bêberf rd
bêberf rd
karst karst jeo/m
karst jeo/m
karstik karstîk rd
karstîk rd
kart 1.kart. 2.qert.
(I) raşikestî, dagerîyayî, qert, maz rd *kart adam mêrê qert *kart inek çêleka maz (II) 1. kart m *düğün kartları kartên dîlanê 2. kart, kartvizit 3. kart, kartpostal 4. kart, pênas *basın kartı kartê çapemeniyê (pênasa ku mirov pê dikeve cihan) 5. kart (kaxizê leyistinê) n
kart (ii) 1. kart m * düğün kartları kartên dîlanê 2. kart, kartvizît 3. kart, kartpostal 4. kart, pênas * basın kartı kartê çapemeniyê (pênasa ku mirov pê dikeve cihan) 5. kart (kaxizê leyistinê) n
kart koç beranê qert, qerteberan
kart teke qertenêrî
kartal qertel, eylo, derûş
helo, eylo, hilo, elih, teyr, daraş, qertel zo/n
helo, eylo, hilo, elih, teyr, daraş, qertel zo/n
kartalmak raşikestin, qert bûn l/ngh
raşikestin, qert bûn l/ngh
kartaloş, kartaloz arane (kesê ku êdî raşikestiye, qert bûye) rd
arane (kesê ku êdî raşikestiye, qert bûye) rd
karteiâ 1. kartela (di leystika tombelayê de kartê ku hejmar li serê nivisandî ne) 2. ta­bela şn/m
kartel (I) kartel ab/m (II) kartel (di keştiyan de fiçiya ku avê dikinê) der/m
kartel (i) kartel ab/m
kartel (ii) kartel (di keştiyan de fiçiya ku avê dikinê) der/m
kartelâ 1. kartela (di leystika tombelayê de kartê ku hejmar li serê nivisandî ne) 2. tabela şn/m
kartelleşmek kartelî bûn (bûn xwedî kartel) l/ngh
kartêlî bûn (bûn xwedî kartel) l/ngh
kartezyen bnr Deskartes'çı
bnr Deskartes’çı
kartezyenizm bnr Deskartesçilik
bnr Deskartesçilik
kartlaşma raşikestin, dagerîn, qertbûn, mazbûn m
raşikestin, dagerîn, qertbûn, mazbûn m
kartlaşmak qert bûn.
raşikestin, dagerin, qert bûn, maz bûn *kız baba evinde artık kartlaşmıştı keçik di mal bavê de êdî dageriyabû l/gh
raşikestin, dagerin, qert bûn, maz bûn * kız baba evinde artık kartlaşmıştı keçik di mal bavê de êdî dageriyabû l/gh
kartograf nexşekêş, nexşesaz, kartograf nd/nt
nexşekêş, nexşesaz, kartograf nd/nt
kartografi nexşekêşî, nexşesazî, kartografî m
nexşekêşî, nexşesazî, kartografî m
kartografik nexşekêşiyî, kartografîk rd
nexşekêşiyî, kartografîk rd
karton 1. karton 2. karton (ambelaja ku ji deh paket cigare tê pê) 3. karton (di leyîstika tonbelayê de kartê ku nimare lê nivi­sandî ne) n
1. karton 2. karton (ambelaja ku ji deh paket cigare tê pê) 3. karton (di leyîstika tonbelayê de kartê ku nimare lê nivisandî ne) n
kartonpiyer kartonpiyer as/m
kartonpiyer as/m
kartotek kartotek m
kartotek m
kartpostal postkart.
kartpostal m
kartpostal m
kartuş kartûş m
kartûş m
kartvizit kartvizit.
kartvîzît m
kartvizît m
karun (ji navê Qar ûn), Qarûn, kesê pir zen­gin
(ji navê Qarûn), Qarûn, kesê pir zengîn
karyağdı spîçolkî, belekotkî (ji bo qumaş) nd/rd
spîçolkî, belekotkî (ji bo qumaş) nd/rd
karye gund n
gund n
karyokinez karyokinez, mîtoz biy/m
karyokinez, mîtoz biy/m
karyola xewge, karyola, qarolî m
xewge, karyola, qarolî m
kaş birh.
1. birû, birh, birûng, ebrû (birça kevaneyî ya li ser çavan) n 2. qaş *yüzük kaşı qaşa gustîrkê n 3. kendal n 4. qarpûz (qarpûzê li pêş û paşiya zînê hesp) *eğerin kaşı qarpûza zîn m
kas masûlke.
lemlate, zevlek, tarîşk, hencav, masûlke ant/m
kaş çatmak birû kirin cot, awir lê dan
kas doku tevnika lemlateyê, raçînka lemlateyê ant/nd
tevnika lemlateyê, raçînka lemlateyê ant/nd
kaş göz etmek bi çav û biriyan îşaret dan (yekî)
kaş ile göz, gerisi söz cira mirovan bi çav û birûyan xweşik e
kas tutukluğu êşa ji ber lemlateyan
kaş yapayım derken göz çıkarmak ji xwe ve şûşt ji heriyê avêtin ser kema diriyê , biriyê min şe dikî çavê min derdikî
kaş yıkmak birû li hev kirin cot
kasa xeznok.
1. qase, xizane, têbar (dolaba pola a ku meriv pere û tiştên giranbuha dixê) 2. qa­se (di ticaretxaneyan de cihê ku mirov pe­re jê dikişine an jî pere didê) 3. qase (di leystikan de kesê ku fîşan dide) 4. qase (ji bo erebeyan) 5. qase *kola kasaları qaseyên kolayan 6. qase (di çapgeriyê de qutiya ku herf tê de ne) 7. qase (ji bo derî û paceyan) *kapı kasası qaseya derî m
1. qase, xizane, têbar (dolaba pola a ku meriv pere û tiştên giranbuha dixê) 2. qase (di ticaretxaneyan de cihê ku mirov pere jê dikişîne an jî pere didê) 3. qase (di leystikan de kesê ku fîşan dide) 4. qase (ji bo erebeyan) 5. qase * kola kasaları qaseyên kolayan 6. qase (di çapgeriyê de qutiya ku herf tê de ne) 7. qase (ji bo derî û paceyan) * kapı kasası qaseya derî m
kasaba bajarok.
bajarok n, şaroçke m, şaredê m, qesabe m
bajarok n, şaroçke m, şaredê m, qesabe m
kasabalı bajarokî, qesabeyî rd
bajarokî, qesabeyî rd
kasadar qasedar nd/nt
qasedar nd/nt
kaşağı mehes.
mehes, qeşawî, qeşawug, mas m
mehes, qeşawî, qeşawug, mas m
kaşağılama meheskirin, qeşawîkirin m
meheskirin, qeşawîkirin m
kaşağılamak mehes kirin.
mehes kirin, qeşawî kirin, tîmar kirin l/gh
mehes kirin, qeşawî kirin, tîmar kirin l/gh
kaşağılanmak hatin meheskirin l/tb
hatin meheskirin l/tb
kasalamak kirin qaseyan l/gh, di kaseyan de bi cih kirin l/bw
kirin qaseyan l/gh, di kaseyan de bi cih kirin l/bw
kasalanmak di qaseyan de hatin bicihkirin l/tb
di qaseyan de hatin bicihkirin l/tb
kaşan çaxê mîzkirina heywanê bar û siwariyê
çaxê mîzkirina heywanê bar û siwariyê
kaşandırmak sekinandin (ji bo mîzkirina heywan) l/gh
sekinandin (ji bo mîzkirina heywan) l/gh
kaşanmak sekinîn (ji bo mîzkirinê, sekinîna heywan) l/ngh
sekinîn (ji bo mîzkirinê, sekinîna heywan) l/ngh
kasap qesab, goştfiroş.
1. qesab, goştfiroş nd/nt 2. qesab, goştfiroş (dukana qesabiyê) m 3. qesab, mêrkuj (mec) nd/nt
1. qesab, goştfiroş nd/nt 2. qesab, goştfiroş (dukana qesabiyê) m 3. qesab, mêrkuj (mec) nd/nt
kasaphane qesabxane, selexane m
qesabxane, selexane m
kasaplık 1. goştfiroşî, qesabî m 2. heywana şerjêkirinê rd 3. qesabî, mêrkujî (mec) m
1. goştfiroşî, qesabî m 2. heywana şerjêkirinê rd 3. qesabî, mêrkujî (mec) m
kaşar, kaşar peyniri 1. qaşar (navê cureyek penêr e ku ji şîrê mihan tê çêkirin) m 2. mizawir (kesê ku di leystikan de çavekirî ye) (argo) nd
1. qaşar (navê cureyek penêr e ku ji şîrê mihan tê çêkirin) m 2. mizawir (kesê ku di leystikan de çavekirî ye) (argo) nd
kasara kasara der/m
kasara der/m
kaşarlanma 1. kevnarebûn, xericîn 2. lêrûniştin m
1. kevnarebûn, xericîn 2. lêrûniştin m
kaşarlanmak 1. kevnare bûn, xericîn (kesê du karekî de mahir bûye, bûye xweytecrûbe) 2. lê rûniştin (gava ku kirinek an jî gotineke nelirê li yekî tesîr neke) l/ngh
1. kevnare bûn, xericîn (kesê du karekî de mahir bûye, bûye xweytecrûbe) 2. lê rûniştin (gava ku kirinek an jî gotineke nelirê li yekî tesîr neke) l/ngh
kaşarlı 1. biqaşar *kaşarlı tost tostê biqaşar 2. kevnarebûyî, xweytecrûbe, xericî rd
1. biqaşar * kaşarlı tost tostê biqaşar 2. kevnarebûyî, xweytecrûbe, xericî rd
kasatura qesetûre, nîze m
qesetûre, nîze m
kasavet kovan, keser m
kasavet çekmek keser ki­şandin
kasavet etmek xem xwarin, kesirîn, bi ber ketin
kasavetli kesermend, kovandar, xemxur rd
kesermend, kovandar, xemxur rd
kasavetsiz bêkeser, bêkovan, bêxemxurî rd
bêkeser, bêkovan, bêxemxurî rd
kaşbastı şaşik (awayê girêdana serî) m
şaşik (awayê girêdana serî) m
kasdoku bnr kas doku
kaşe mor, demxe, qaşe m
mor, demxe, qaşe m
kase kase.
kaşeksi kaşeksî bj/m
kaşeksî bj/m
kaşeli 1. qaşekirî 2. biqaşe rd
1. qaşekirî 2. biqaşe rd
kasem qesem m
qesem m
kaset kaset, band, şerîd m
kaset, band, şerîd m
kasetçalar kasetjen m
kasetjen m
kasetçi şerîdfiroş, kasetfiroş, bandfiroş nd/nt
şerîdfiroş, kasetfiroş, bandfiroş nd/nt
kasetçilik şerîdfiroşî, kasetfiroşî, bandfiroşî m
şerîdfiroşî, kasetfiroşî, bandfiroşî m
kaside dûlge, qesîde, beyt wj/m
dûlge, qesîde, beyt wj/m
kasideci 1. qesîdenivîs 2. pesnok (mec) nd/nt
1. qesîdenivîs 2. pesnok (mec) nd/nt
kaşif dahêner.
vebîner, şikaftmend, derander, kaşîf nd/nt
vebîner, şikaftmend, derander, kaşîf nd/nt
kaşık kevçî.
1. kevçî 2. cure nîqeke masiyan n
kasık rûv, golim.
pizî, golim, berran, ranê stûr ant/n
kaşık at­mak (veya kaşık çalmak) bi kevçiyan reqandinê, bi kevçiyan lê xistin û dan hev, dan ber kevçiyan, bi kevçiyan filitînê
kasık bağı doxîn m
doxîn m
kasık biti spîpanik zo/n
spîpanik zo/n
kaşık çalımı roj li zeriyan, roj li ava, wexta qemika mexrebê, wexta şîvan
kasık çatlağı xiyaroka berran nd
xiyaroka berran nd
kaşık düşmanı a xwarinê (bi henekan, jin)
kaşık kadar heye kevçiyek, bi qanda kevçiyekî
kasık kemiği hestiyê rûv
kaşık oyunu navê govendeke Tirkan e ku bi kevçiyan tê leyîstin
kaşıkçı 1. kevçîker 2. kevçîfiroş nd/nt
kuşu pelîkan zo/m
1. kevçîker 2. kevçîfiroş nd/nt
kuşu pelîkan zo/m
kaşıkçılık 1. kevçîkerî 2. kevçîfiroşî m
1. kevçîkerî 2. kevçîfiroşî m
kaşıkçın devkevçik (Spatula clypeata) zo/m
devkevçik (Spatula clypeata) zo/m
kaşıkla ye­dirip sapıyla (gözünü) çıkarmak qenciya ku pê kirin, di çav de deranîn
kaşıklamak 1. kevçî lê xistin, kevçî lê dan, bi kevçiyan xwarin *çorbalarını kaşıkladı­lar kevçiyan li şorbeya xwe xistin û xwarin 2. dan ber kevçiyan, bi kevçiyan filitînê (bi dilbijîn xwarina xwe xwarin) l/bw
1. kevçî lê xistin, kevçî lê dan, bi kevçiyan xwarin * çorbalarını kaşıkladılar kevçiyan li şorbeya xwe xistin û xwarin 2. dan ber kevçiyan, bi kevçiyan filitînê (bi dilbijîn xwarina xwe xwarin) l/bw
kaşıklanmak kevçî lê hatin xistin, bi kevçi­yan hatin xwarin l/tb
kevçî lê hatin xistin, bi kevçiyan hatin xwarin l/tb
kaşıklık 1. kevçîdank (derdana ku kevçî, çetel û tiştên wisa dikinê) m 2. ê kevçiyan (tiştê ku ji bo çêkirina kevçiyan bikêr tê) rd 3. kevçî (mixdara ku kevçiyek hiltîne) *bir kaşıklık tuz kevçiyek xwê rd
1. kevçîdank (derdana ku kevçî, çetel û tiştên wisa dikinê) m 2. ê kevçiyan (tiştê ku ji bo çêkirina kevçiyan bikêr tê) rd 3. kevçî (mixdara ku kevçiyek hiltîne) * bir kaşıklık tuz kevçiyek xwê rd
kasıl lemlateyî, masûlkeyî biy/rd
lemlateyî, masûlkeyî biy/rd
kasılma 1. qerastin, qerisîn, kîsihîn, civitîn, quncifîn, çirçirîn, gezizîn 2. firikîn 3. quretî (mec) m
1. qerastin, qerisîn, kîsihîn, civitîn, quncifîn, çirçirîn, gezizîn 2. firikîn 3. quretî (mec) m
kasılmak givişk bûn, serxwe re çûn.
1. qerastin, qerisîn, kîsihîn, civi­tîn, quncifîn, çirçirîn, gezizîn l/ngh 2. firi­kîn, şebikîn (ji bo organên laşê mirov, ga­va ku firk dikeve wan) l/ngh 3. quretî ki­rin l/gh, xwe qure kirin l/bw
1. qerastin, qerisîn, kîsihîn, civitîn, quncifîn, çirçirîn, gezizîn l/ngh 2. firikîn, şebikîn (ji bo organên laşê mirov, gava ku firk dikeve wan) l/ngh 3. quretî kirin l/gh, xwe qure kirin l/bw
kasım sermawez, mijdar, çiriya paşîn (meha yazdemîn a ku sî rojî dikişine) m
kasım qure qure h
sermawez, mijdar, çiriya paşîn (meha yazdemîn a ku sî rojî dikişîne) m
kasım ayı Çiriya paşin, Sermawez, Teşrîn.
kasım kasım qure qure h
kasım patı gula dawûdek, dawûdî, giyadawûdî, giyamêş (Chrysanthemum) bot/m
gula dawûdek, dawûdî, giyadawûdî, giyamêş (Chrysanthemum) bot/m
kaşıma 1. xurandin, xurmiçandin, hekandin 2. kincekinc, kirekir (pir xurandin) m
1. xurandin, xurmiçandin, hekandin 2. kincekinc, kirekir (pir xurandin) m
kaşımak xurandin.
xurandin, hekandin, xurmiçandin • l/gh
xurandin, hekandin, xurmiçandin l/gh
kasımpatı dawudî.
kasınç firk.
firk fîz/m
firk fiz/m
kaşındırma xurandin, xurmiçandin, kincandin m
xurandin, xurmiçandin, kincandin m
kaşındırmak xurandin, xurmiçandin, kincandin l/gh
xurandin, xurmiçandin, kincandin l/gh
kaşındırtmak dan xurandin, dan xurmiçandin, dan kincandin l/lb
dan xurandin, dan xurmiçandin, dan kincandin l/lb
kaşının altında gö­zün var dememek bnr gözünün üstünde kaşın var dememek
kaşınış xurîn, xwirîn, xurmiçîn (ji bo kar û awayê xurînê) m
xurîn, xwirîn, xurmiçîn (ji bo kar û awayê xurînê) m
kaşınma xurîn, xwirîn, xurmiçîn m
xurîn, xwirîn, xurmiçîn m
kasınma 1. firikîn 2. xwequrekirin (mec) m
1. firikîn 2. xwequrekirin (mec) m
kaşınmak xurîn.
1. xurîn, xwirîn, xurmiçîn, kincîn l/ngh 2. xwe xurandin *kendi kaşınıyor xwe dixurîne l/gh 3. xurîn *anlaşılan sen kaşınıyorsun wisa xuya dike ku canê te dixurê (mec) l/ngh
1. xurîn, xwirîn, xurmiçîn, kincîn l/ngh 2. xwe xurandin * kendi kaşınıyor xwe dixurîne l/gh 3. xurîn * anlaşılan sen kaşınıyorsun wisa xuya dike ku canê te dixurê (mec) l/ngh
kasınmak 1. firikîn l/ngh 2. xwe qure kirin (mec) l/bw
1. firikîn l/ngh 2. xwe qure kirin (mec) l/bw
kaşıntı xur.
xur, xwir m
kasıntı 1. kêlên serobero 2. qureti (mec) m 3. kuşpene, qure rd
1. kêlên serobero 2. quretî (mec) m 3. kuşpene, qure rd
kaşıntılı bixur, bixwir rd
bixur, bixwir rd
kasıntılı kuşpene, qure (mec) rd
kuşpene, qure (mec) rd
kaşıntısını gidermek xura (...) şikandin
kasıntısız nequre, nekuşpene (mec) rd
nequre, nekuşpene (mec) rd
kasıp kavurmak 1) di ser hev re derbas kirin, qutifandin (çewsandin, stemkarî kirin, zilm kirin) *iki serseri mahallemizi ka­sıp kavurdu du serseriyan taxa me di ser hev re derbas kirin 2) di ser hev re derbas kirin, mehf kirin *bu kasırga her tarafı kasıp kavurdu vê bagera hanê her derê di ser hev re derbas kir
kasır qesr, köşk m
qesr, koşk m
kasırga bahoz.
1. bagêr, bager, bagêje, bahoz, gêjgerink, badev, bagerkî, baxûz, mûryaz 2. coşî (mec) m
1. bagêr, bager, bagêje, bahoz, gêjgerînk, badev, bagerkî, baxûz, mûryaz 2. coşî (mec) m
kasis 1. çal û mitên ku di rê de çêbûne 2. cihoka ku rê berbarkî dibire
1. çal û mitên ku di rê de çêbûne 2. cihoka ku rê berbarkî dibire
kasıt mebest.
1. alaz, ahiz, qest 2. alaz, qest, bedniyazî (qestaji bo kuştin û xerabiyê) m
kasıt etmek bnr kastetmek
kasıtı olmak (kastı olmak) rika (wî) li (yekî) bûn, qestî canê (yekî) kirin
kasıtlı bimebest.
qesdanî, biqestî rd
qesdanî, biqestî rd
kasıtsız bêhemdî, bêqestî rd
bêhemdî, bêqestî rd
kasiyer qasedar, kasiyer nd/nt
qasedar, kasiyer nd/nt
kask kask m
kask m
kaşkariko 1. heramsî (di leyîstikê de dek, hîle) 2. derew, vir m
1. heramsî (di leyîstikê de dek, hîle) 2. derew, vir m
kaskatı 1. hişkobiringo, hişkohola, hişkûbiring, req 2. qeterehm, dilhişk (mec) rd
kaskatı kesilmek hişkobiringo bûn, hişkohola bûn, mit man, qerimîn, req bûn, bêzar û zirav man (an jî sekinin)
kaskatı olmak hişkobi­ringo bûn, hişkohola bûn
kaşkaval (I) 1. çeşîdek penêrê di şeklê te­kerlek de 2. xêt, bûdela (argo) nd (II) kaşkaval der/m
kaşkaval (i) 1. çeşîdek penêrê di şeklê tekerlek de 2. xêt, bûdela (argo) nd
kaşkaval (ii) kaşkaval der/m
kasket kasket, kask m
kasket, kask m
kasko kasko hiq/m
kasko hiq/m
kaşkol şalgerdan.
stûmal, şalgerdedan, stûpêç, şala gerdenê m
stûmal, şalgerdedan, stûpêç, şala gerdenê m
kaşkorse kaşkorse (fanoriyê jinan ku bi ser canê xwe de li xwe dikin) m
kaşkorse (fanoriyê jinan ku bi ser canê xwe de li xwe dikin) m
kaşla göz arasında di nava sî û tavê de, ha me dît
kaşları kalkık birû hildayî
kaşlarını çatmak birû lê şikandin, birû kirin cot, birûyên xwe kirin cot
Birû lê şikandin, Awir lê dan, Birû kirin cot, Birûyên xwe kirin cot.
kaşlarını kaldırmak birûyên xwe hildan
kaşlı bibirû, birûdar rd
bibirû, birûdar rd
kaslı lemlatedar, masûlkedar rd
lemlatedar, masûlkedar rd
kasma 1. kurtkirin 2. tengkirin 3. çewsandin, stemkarikirin (mec) m
1. kurtkirin 2. tengkirin 3. çewsandin, stemkarîkirin (mec) m
kasmak 1.kurt kirin. 2.teng kirin. 3.çewsandin.
1. kurt kirin 2. teng kirin 3. çewsandin, stemkarikirin (mec) l/gh
1. kurt kirin 2. teng kirin 3. çewsandin, stemkarîkirin (mec) l/gh * kasıp kavurmak 1) di ser hev re derbas kirin, qutifandin (çewsandin, stemkarî kirin, zilm kirin) * iki serseri mahallemizi kasıp kavurdu du serseriyan taxa me di ser hev re derbas kirin 2) di ser hev re derbas kirin, mehf kirin * bu kasırga her tarafı kasıp kavurdu vê bagera hanê her derê di ser hev re derbas kir
kaşmer qeşmer rd
qeşmer rd
kaşmerlik qeşmerî m
qeşmerî m
kaşmir 1. kaşmîr/n 2. kaşmîr (tiştê ji vî hatiye çêkirin) rd
kaşmir aba eba şalîn
kasnak tar, qawêr.
1. tar, gergere, tarik, kamer, qawêr, lekan, bazinçûv, şoreb 2. tar, lekan (wekî tara bêjingê, tara elbanê) 3. tar, tarik, le­kan (dezgê nexşandinê) 4. tar, qasnax (ji bo makîneyan) m
kasnak işlemek nexşên ser tarikê çêkirin
kasnakçı tarvan (kesê ku taran çêdike) nd/nt
tarvan (kesê ku taran çêdike) nd/nt
kasnı cure zemqek
cure zemqek
kaşolot 1. kaşolot (çeşîdek balîna ye) m 2. bûdela, xêt (mec) rd
1. kaşolot (çeşîdek balîna ye) m 2. bûdela, xêt (mec) rd
kassız bêlemlate, bêmasûlke rd
bêlemlate, bêmasûlke rd
kast (I) bnr kasıt (II) kast, qatqatî sos/m
kast (i) bnr kasıt
kast (ii) kast, qatqatî sos/m
kastaniyet zîla ku dikine serê tiliyê xwe û pê dilîzin
zîla ku dikine serê tiliyê xwe û pê dilîzin
kastanyola kastanyola m
kastanyola m
kastar qesar m
qesar m
kastarcı qesarker nd/nt
qesarker nd/nt
kastarcılık qesarkerî m
qesarkerî m
kastarlama qesirandin, qesarkirin m
qesirandin, qesarkirin m
kastarlamak qesirandin, qesar kirin l/gh
qesirandin, qesar kirin l/gh
kastarlı qesirandî, qesarkirî, qesarbûyî
qesirandî, qesarkirî, qesarbûyî rd
kasten bi zanebûn, bi zankî, bi hemdî, bi qestanî, bi qestî, qestûka, qestane h
bi zanebûn, bi zankî, bi hemdî, bi qestanî, bi qestî, qestûka, qestane h
kastetme alazkirin, qestkirin m
alazkirin, qestkirin m
kastetmek 1. alaz kirin l/gh, qest kirin l/gh qesta (yekî) kirin l/bw 2. qesta canê (yekî) kirin, qesta (yekî) kirin (bi xerabî çûn ye­kî)
1. alaz kirin l/gh, qest kirin l/gh, qesta (yekî) kirin l/bw 2. qesta canê (yekî) kirin, qesta (yekî) kirin (bi xerabî çûn yekî) l/gh
kasti qestî, bi zanebûn, bi qesdanî, bi zankî rd/h
kastî qestî, bi zanebûn, bi qesdanî, bi zankî rd/h
kastor 1. seyê avî, kûçikê avî 2. kurkê seyê avî nd
1. seyê avî, kûçikê avî 2. kurkê seyê avî nd
kasvet gebsî, tengavî, behntengî, qeswet m
kasvet basmak (veya kasvet çökmek) bêhntengî girtin ser (tiştekî)
kasvet vermek gebsoyî kirin, tengavî kirin, tengavî dan (tiştekî)
kasvetli şilwe.
gebsoyî, tengav, dilgivêş rd
gebsoyî, tengav, dilgivêş rd
kasvetli hava hewaya şilwe.
kat qat.
(I) 1. ta, tebeqe, qat (ji bo avahiyan) *alt kattaki komşuya git here cîrana qata jêrê 2. qat, tewq, taxe (tiştê ku tewq tê ser tewqê din) *bir kat yufka tewqek fetîr 3. bedl, qat, dest (ji bo cil û bergan) 4. qat, warxan, daîre 5. haf, bal, hizûr i başka­nın katına çık derê hafa serek 6. tewq, taq, tew (her tewqa tiştê ku tê qatkirin) *kumaşın katı tewqa qumaş 7. meqam *onu katında ziyaret ettik me ew li meqamê wî ziyaret kir 8. qat, car (pile û dereceyê dinimîne) *bu ondan iki kat daha pahalı ev du qat jê buhatir e 9. qat (di matematîkê de) *üç sayısının katları 6, 9, 12, 15 ... qatên hejmara sisiyan 6, 9, 12, 15 .... 10. tewq, qat, tebeqe jeo/m (II) 1. qet, qut, birin 2. jêbirîn (tekilî jê birin) 3. sergihayîkirin 4. qet wj/m
kat çık­mak ta lê kirin, qat lê kirin
kat et­mek bnr katetmek
kat kat 1) qat qat, qat bi qat *bu ondan kat kat iyi ev ji wî qat qat çêtir e 2) qat qat, tew tew, qat bi qat (li ser hev) *kat kat giyinmiş qat bi qat kinc li xwe kirine
kat kat etmek tew tew kirin
kat sayı qatjimar mat/fiz m
qatjimar mat/fiz m
kat yuvarı stratosfer ast/m
stratosfer ast/m
katabolizma kataboiîzma biy/m
katabolîzma biy/m
katadral katadral, dêra sereke m
katadral, dêra sereke m
katafalk katafalk m
katafalk m
katagori kom, katagorî m
kom, katagorî m
katagorik katagorîk rd
katagorîk rd
katakuli dek û dolab, fen û fût nd
dek û dolab, fen û fût nd
katalepsi katalepsî bj/m
katalepsî bj/m
kataleptik kataleptîk rd
kataleptîk rd
katalitik katalîtîk kim/rd
katalîtîk kîm/rd
kataliz katalîz kim/m
katalîz kîm/m
katalizör katalîzor kim/m
katalîzor kîm/m
katalog katalox.
fêrist, navnîş, katalog m
fêrist, navnîş, katalog m
kataloglama navnişikirin, fêristîkirin, katalogkirin m
navnîşîkirin, fêristîkirin, katalogkirin m
kataloglamak navnîşi kirin, fêristî kirin, ka­talog kirin l/gh
navnîşî kirin, fêristî kirin, katalog kirin l/gh
katan bnr kadan
bnr kadan
katar trên.
1. qetar, tren 2. qor, qenter, rêz, karwan *otomobil katarı qora otomobilan 3. popin m
katar katar qor bi qor, rêz bi rêz
katar ol­mak gewrî girtin ser çav
katarakt perda çav.
ewr, xaşeya ewr, dûman, katarakt (gava ku ewrê digire ser çavan) bj/m
gewrigirti rd
gewrîgirtî rd
katarlamak dûvdirêj kirin l/gh, li dû hev rez kirin l/bw
dûvdirêj kirin l/gh, li dû hev rêz kirin l/bw
katarlanmak li dû hev hatin rêzkirin l/tb
li dû hev hatin rêzkirin l/tb
katarpil maşot (traktorên ku tekerên wan mînanî zinciran in) m
maşot (traktorên ku tekerên wan mînanî zincîran in) m
kategori kategorî, vebir.
kategorik kategorik, vebirî.
katetme 1. qetkirin, qutkirin, birin 2. kudandin m
1. qetkirin, qutkirin, birîn 2. kudandin m
katetmek rê girtin, rê çûn.
1. qet kirin, qut kirin, birin 2. kudandin l/gh
1. qet kirin, qut kirin, birîn 2. kudandin l/gh
katgüt dûlê (duhêlê) ku ji rodîkan hatiye çêkirin û pê birînan kêl didin
dûlê (duhêlê) ku ji rodîkan hatiye çêkirin û pê birînan kêl didin
kati mîsoger, qet'î, qutebir rd
katı hişk.
(I) l. req, hişk, sext, çekûr, peyt, biring (dijraberê nerm) rd 2. hişk (kesê qeterehm) (mec) rd 3. hişk (kesê ku ji ser raman û hizra xwe nayê xwarê) (mec) rd 4. hişk (tiştê ku weki şilemeniyan derdana ku dikevê şeklê wê nagire) fiz rd 5. pir, pir zêdc h olmak req bûn, hişk bûn, sext bûn *katı yumurta hêka kelandî (II) berdelan, hûrik, gurçik zo/m
katı (ii) berdelan, hûrik, gurçik zo/m
kati olarak bi qet'î, bi mîsogeri
katı söz gotina ne xweş
katı yağ don, rûnê hişk n
don, rûnê hişk n
katı yürekli dilhişk.
dilhişk, dilreq, dilsin
katibe nivîsyar, nivîsevan, katîbe (katiba jin) m
katibiadil noter hiq/m
katıca hişkolek, hişkolekî, hişkelorî rd,
hişkolek, hişkolekî, hişkelorî rd/h
katık pêxwarin.
1. qatix, pêxwarin (tiştê wekî penêr zeytûn, helaw ku bi nan re tên xwarin) 2 qatix (mast, dew û wekî wan) n
katık etmek jê re kirin qatix, (filan tişt) parî parî nan heta tu dikarî
katıklamak 1. kirin qatix l/gh 2. mast berî nav şorbê dan l/bw
1. kirin qatix l/gh 2. mast berî nav şorbê dan l/bw
katıklı biqatix rd aş xwarina biqatix
katıksız tisî.
1. tisî, rijî, bêqatix 2. xwerû, sade (tiştê ku tiştekî xerîb neketiyê) *katıksız süt şîrê xwerû (mec) 3. hur (kesê ku ji nîjadeke diyar, ji cihekî kifş e) *o katıksız bir bey çocuğudur ew hur kurê mîr e (mec) 4. tam (tiştê ku wesfê wî bi tiştekî din nehatiye xerakirin) (mec) rd
katıksız beddua nifirên bejî
katıksız kalmak tisî man, rijî man
katil kujtar, mêrkuj.
(I) 1. bikuj, kujyar. kujer, merkuj, mirovkuj, cankuj, qatîl, xwînî nd/nt 2. bikuj, kujende rd (II) kuştin. qetl m
katil (i) 1. bikuj, kujyar, kujer, mêrkuj, mirovkuj, cankuj, qatil, xwînî nd/nt 2. bikuj, kujende rd
katil etmek bnr katletmek
katıla katıla têr û têr nd
katıla katıla gülemek kena hişk kirin
katıla katıla gülmek têr kenîn, ji zik û piştê bûn
katılan beşdar.
katılaşma 1. hişkbûn, reqbûn, berkbûn m 2. qerimîn, qerisîn, qesifîn, peyitîn, zîwîn fiz/m
1. hişkbûn, reqbûn, berkbûn m 2. qerimîn, qerisîn, qesifîn, peyitîn, zîwîn fiz/m
katılaşmak hişk bûn.
1. hişk bûn, req bûn, berk bûn, bûn çekûr, sext bûn 2. qerimîn, qerisîn, qesifîn, peyitîn, zîwîn fız l/ngh
1. hişk bûn, req bûn, berk bûn, bûn çekûr, sext bûn 2. qerimîn, qerisîn, qesifîn, peyitîn, zîwîn fiz l/ngh
katılaştırma 1. hişkkirin, reqkirin m 2. qerimandi n, qerisandin, qesifandin, peyitan­din, zîwandin fîz/m
1. hişkkirin, reqkirin m 2. qerimandin, qerisandin, qesifandin, peyitandin, zîwandin fiz/m
katılaştırmak hişk kirin.
1. hişk kirin, req kirin, peyt kirin 2. qerimandin, qerisandin, peyitan­din, zîwandin/îz l/gh
1. hişk kirin, req kirin, peyt kirin 2. qerimandin, qerisandin, peyitandin, zîwandin fiz l/gh
katileşme misogerbûn, qet'îbûn m
katileşmek mîsoger bûn, qet'î bûn l/ngh
katılık 1. hişkî, reqî, sextî 2. hişkbûnî, qerimanîyiz 3. hişkî, hişkbûn, dilhişkî (mec) m
1. hişkî, reqî, sextî 2. hişkbûnî, qerimanî fiz 3. hişkî, hişkbûn, dilhişkî (mec) m
katılım beşdarî.
beşdarî, tevîbûn, tevlîbûn m
katılım sağ­lamak beşdarî tê de kirin, beşdarî lê kirin
katılımcı beşdar rd
beşdar rd
katılış tevîbûnî, tevlîbûnî m
tevîbûnî, tevlîbûnî m
katillik bikujî, kujyarî, kujerî, merkujî, mirovkujî, qatîlbûn m
bikujî, kujyarî, kujerî, mêrkujî, mirovkujî, qatilbûn m
katılma (I) 1. beşdarbûn, tevîbûn 2. beşda­rî, îştiraq sos/m (II) hişkbûn, hişkobiringobûn m
katılma (i) 1. beşdarbûn, tevîbûn 2. beşdarî, îştiraq sos/m
katılma (ii) hişkbûn, hişkobiringobûn m
katılmak beşdar bûn, ligelbûn.
(I) 1. tevî bûn, tevlî bûn, hatin te­vî kirin *süte su katılmış av tevî şîr bû­ye 2. beşdar bûn, tevî bûn, tevlî bûn, tevî (...) bûn, beşdarî lê kirin *o da bize ka­tıldı ew jî tevî nava me bû 3. tevî bûn, parmend bûn, beşdar bûn (tevî ramanekê bûn) *ben de düşüncelerinize katılıyo­rum ez jî tevî ramana we dibim l/ngh (II) hişk bûn, hişkobiringo bûn, hişkûhola bûn *babam surat astı ama anam katıldı gülmekten bavê min mehdê xwe kir. lê diya min ji kenan hişk bû l/ngh
katılmak (i) 1. tevî bûn, tevlî bûn, hatin tevî kirin * süte su katılmış av tevî şîr bûye 2. beşdar bûn, tevî bûn, tevlî bûn, tevî (...) bûn, beşdarî lê kirin * o da bize katıldı ew jî tevî nava me bû 3. tevî bûn, parmend bûn, beşdar bûn (tevî ramanekê bûn) * ben de düşüncelerinize katılıyorum ez jî tevî ramana we dibim l/ngh
katılmak (ii) hişk bûn, hişkobiringo bûn, hişkûhola bûn * babam surat astı ama anam katıldı gülmekten bavê min mehdê xwe kir, lê diya min ji kenan hişk bû l/ngh * katıla katıla (gülemek) kena hişk kirin
katıltmak hişk kirin, hişkobiringo kirin *bizi gülmekten katılktı em ji kenan hişk kirin l/gh
hişk kirin, hişkobiringo kirin * bizi gülmekten katılttı em ji kenan hişk kirin l/gh
katım berdan (beri navê dan, gava ku heywanê nêr beri nava yên mê didin) *koç katımı beranberdan m
berdan (berî navê dan, gava ku heywanê nêr berî nava yên mê didin) * koç katımı beranberdan m
katımlık têkirin (têra carekî beri navê dan, kirin nava tiştekî) rd
têkirin (têra carekî berî navê dan, kirin nava tiştekî) rd
katıntı 1. col, tekel *katıntı bir dil zimanekî têkel 2. heywana xerib a ku ketiye te­vî colê (kerî an jî garanê) rd
1. col, têkel * katıntı bir dil zimanekî têkel 2. heywana xerîb a ku ketiye tevî colê (kerî an jî garanê) rd
katip nivîsvan.
nivîsyar, nivîsevan, nivîsmend, katîb nd/nt
katiplik nivîsyarî, nivîsevanî, katîbî m
katır qantir, hêstir.
1. hêstir, qantir zo /nd 2. ker, serhişk, cirnexweş (ji bo mirovê şemûs û serhişk) (mec) rd
katır (dişi) moçe, meya.
katır (yavru) finik.
katır boncuğu morîkên dewaran, morikê stûyê dewaran nd
morîkên dewaran, morîkê stûyê dewaran nd
katır gibi serker (kesê serhişk)
katır kutur 1. kirpekirp *ayvayı katır ku­tur yedi bi kirpekirp bihok xwar h 2. hiş­kobiringo, hişkûhola rd
1. kirpekirp * ayvayı katır kutur yedi bi kirpekirp bihok xwar h 2. hişkobiringo, hişkûhola rd
katır kuyruğu gibi kalmak bûn elan û senan, bûn marê nîvkuşti
katır tırnağı giyagêsk, aring, giyagirmok (Genista scoparia) bot/m
giyagêsk, arîng, giyagirmok (Genista scoparia) bot/m
katır yılanı cure mareke katışık têkel, têkilhev rd
cure mareke
katırcı hêstirvan, qantirvan n
hêstirvan, qantirvan n
katırcılık hêstirvanî, qantirvanî m
hêstirvanî, qantirvanî m
katırlaşma şemûsîbûn m
şemûsîbûn m
katırlaşmak şemûsî bûn l/ngh
şemûsî bûn l/ngh
katırlık şemûsî (mec) m
şemûsî (mec) m
katışık têkel, têkilhev rd
katışıklık têkelî, tevlihevî m
têkelî, tevlihevî m
katışıksız xwerî, sade, saf rd
xwerî, sade, saf rd
katışma tevîbûn, tevlîbûn, têkilbûn m
tevîbûn, tevlîbûn, têkilbûn m
katışmaç têkelayî m
têkelayî m
katışmak tevî bûn, tevlî bûn, tekil bûn *o da bize katıştı ew jî beşdari nava me bû
tevî bûn, tevlî bûn, têkil bûn * o da bize katıştı ew jî beşdarî nava me bû l/ng
katıştırma tevîhevkirin, têkilîhevkirin m
tevîhevkirin, têkilîhevkirin m
katıştırmak tevî hev kirin, têkilî hev kirin l/bw
tevî hev kirin, têkilî hev kirin l/bw
katiyen 1. qet, tew, qet na *bu iş
tu car, hêrgiz, hîç.
katiyen olmaz ev tişt qet nabe 2. bintût, qet'iyen h
katiyet mîsogeri m
katkı 1.têkarî, tevkirî. 2.serzêde.
1. tevkarî, alîkarî, tevînek 2. îlawe 3. têkilatî 4. perû m
katkı maddesi pêzeya tevkirî.
katkıda bulunan têkar, tevkir.
katkıda bulunma têkar bûn, tevkirînî.
katkıda bulunmak alîkarî pê kirin, tevkari kirin
katkılanmak îlawe kirin l/gh
îlawe kirin l/gh
katkılı têkilhev, têkel rd
têkilhev, têkel rd
katkısız 1. xwerû, sade, saf 2. tam rd
1. xwerû, sade, saf 2. tam rd
katlama 1. nûrandin, hilmaştin, nûrkirin, tewiqandin, tewqkirin, qatkirin, taxekirin, tewandin, takirin 2. qatqat, tewqtewq (na­ne qatqat) m
1. nûrandin, hilmaştin, nûrkirin, tewiqandin, tewqkirin, qatkirin, taxekirin, tewandin, takirin 2. qatqat, tewqtewq (nanê qatqat) m
katlamak qat kirin, pêçan.
1. nûrandin, hilmaştin, nûr kirin, nûri kirin, tewiqandin, tewq kirin, qat ki­rin, taxe kirin, tewandin, ta kirin *kağıdı ikiye katla kaxiz du ta bike 2. duçendî ki­rin (ji aliyê jimareyan ve) l/gh
1. nûrandin, hilmaştin, nûr kirin, nûrî kirin, tewiqandin, tewq kirin, qat kirin, taxe kirin, tewandin, ta kirin * kağıdı ikiye katla kaxiz du ta bike 2. duçendî kirin (ji aliyê jimareyan ve) l/gh
katlandırmak dan nûrandin, dan nûrkirin, dan tewqkirin, dan qatkirin, dan taxekirin, dan tewandin l/lb
dan nûrandin, dan nûrkirin, dan tewqkirin, dan qatkirin, dan taxekirin, dan tewandin l/lb
katlanılmak hatin nûrandin, hatin nûrkirin, hatin tewqkirin, hatin qatkirin, hatin te­wandin, hatin taxekirin l/tb
hatin nûrandin, hatin nûrkirin, hatin tewqkirin, hatin qatkirin, hatin tewandin, hatin taxekirin l/tb
katlanış nûrin, tewîn, qatbûyîn m
nûrîn, tewîn, qatbûyîn m
katlanma 1. nûrin, nûrbûn, qatbûn 2. semaxkirin, tehemûlkirin m
1. nûrîn, nûrbûn, qatbûn 2. semaxkirin, tehemûlkirin m
katlanmak 1.qat bûn, hatinqat kirin. 2.tebat kirin.
1. nûrin, nûr bûn, qat bûn l/ngh 2. semax kirin, tehemûl kirin l/gh
1. nûrîn, nûr bûn, qat bûn l/ngh 2. semax kirin, tehemûl kirin l/gh
katlatmak pê dan nûrandin, pc dan qatkirin. pê dan tewqkirin l/lb
pê dan nûrandin, pê dan qatkirin, pê dan tewqkirin l/lb
katlayış nûrandin, nûrkirin, tewqkirin, qatki­rin, tewandin (ji bo kar û awayê qatkirinê) m
nûrandin, nûrkirin, tewqkirin, qatkirin, tewandin (ji bo kar û awayê qatkirinê) m
katletme kuştin, bilêçkirin, qetl kirin m
kuştin, bilêçkirin, qetlkirin m
katletmek kuştin.
kuştin, bilêç kirin, qetl kirin l/gh
kuştin, bilêç kirin, qetl kirin l/gh
katlı 1. nûrandî, qatkirî, tewqkirî, tewandî 2. tayî, qatî *iki katlı ev xaniyê du tayî rd
1. nûrandî, qatkirî, tewqkirî, tewandî 2. tayî, qatî * iki katlı ev xaniyê du tayî rd
katliam qir, qirên, tevkujî.
kuştan, qirkirin, kuştar, tevkujî, kuştewar, komelkujî, tertele, vebirîn, qetliam m
katliam yapmak qir kirin, vebirandin, tevkujî pêk anîn, kuştan kirin
katliamcı kuştarker, qetlîamker rd
kuştarker, qetlîamker rd
katliamcılık kuştarkerî, qetlîamkerî m
kuştarkerî, qetlîamkerî m
katma 1. tevîkirin, berinavê dan, berî serê dan m 2. berdan (ji bo ajelan) m 3. biservekirî rd 4. ris n
katma bütçe butçeya biservekirî
katma değer hêzahiya lêzêdebûyî
katmak tevlê kirin, ligel kirin.
1. tevî hev kirin l/bw, tevlî kirin l/gh, teva kirin l/gh, kirin tev l/gh, kirin navê l/gh, kirin tevî hev l/bw, beri navê dan l/bw, berî nava hev dan l/bw, li navê xistin l/bw, kirin tevî (yekî), xistin ser (tiştekî) l/bw, ki­rin ser (tiştekî), berî ser (tiştekî) dan l/bw, bi ser ve kirin l/bw *sirkeye su kat­mak av berî nava sirkeyî dan, av xistin ser sirkeyê *bu paraya biraz sen de kat tu jî hinek pere bike serê *o toprakları da topraklarına katmış ew erd jî berî ser er­den xwe dane 2. kirin nava (tiştekî), berî navê dan, pê re şandin *kafileye muhafız kattık me qerewil kirin nav qewteyê l/bw 3. berdan nav (tiştekî), berî navê dan, kirin tevî (tiştekî) (ji bo gonxwarinê ajelên nêr berî nav yê mê dan) *koçları koyunların arasına kattık me beran berdan nav mihan l/bw
katmak (birbirine) (hinekan) berî hev dan, berî (wan) kirin hev
katman tebeqe, qat.
1. tewq, tevînek, tew jeo 2. tebeqe sos/m
1. tewq, tevînek, tew jeo 2. tebeqe sos/m
katman bulut tebeqeya ewr, straûs met/m
tebeqeya ewr, straûs met/m
katmanlaşmak tewqtewqîbûn jeo/m
tewqtewqî bûn jeo l/ngh
tewqtewqî bûn jeo l/ngh
tewqtewqîbûn jeo/m
katmanlı 1. tewqtewqî, bitewq 2. qatqatî, bitebeqe rd
1. tewqtewqî, bitewq 2. qatqatî, bitebeqe rd
katmer qetmer.
1. tewq, tew, qat (her tewqa tebeqeyê) 2. deverûn, qatqat, tewqtewq, qatmer, nanê tewikî (ji bo nanê deverûnê) m
katmer kaldırmak teşqele derxistin, teşqele çêkirin
katmer katmer tewq tewq, qat qat
katmerci kesê ku deverûnê çêdike û difiroşe
kesê ku deverûnê çêdike û difiroşe
katmerleşme 1. tewqtewqîbûn, qatqatîbûn 2. zêdebûn (mec) m
1. tewqtewqîbûn, qatqatîbûn 2. zêdebûn (mec) m
katmerleşmek 1. tewqtewqî bûn, qatqatî bûn 2. zêde bûn (mec) l/ngh
1. tewqtewqî bûn, qatqatî bûn 2. zêde bûn (mec) l/ngh
katmerli 1. tewqtewqî, tewtewî, qatqatî 2. zêde, eşirî rd
katmerli gülmek kena hibhibî ki­rin
katmerli yalan vira ser virê
katolik 1. Katolîk (navê ku dêra Romayê li xwe daniye) nd 2. Katolîk (kesê ji mezhebê Katolîkiyê) nd/nt
1. Katolîk (navê ku dêra Romayê li xwe daniye) nd 2. Katolîk (kesê ji mezhebê Katolîkiyê) nd/nt
katoliklik Katolîkî m
Katolîkî m
katot katot kîm/m Di sîstemeke elektrîkî de aliyê negatif (-)
katot kîm/m
katra bnr katre
bnr katre
katracı 1. qetranker 2. qetranfiroş nd/nt
1. qetranker 2. qetranfiroş nd/nt
katran qîr, qetran.
qetran kîm/m
katran gibi wekî qetran
katran suyu ava qetranê
katran yağı donê qetranê nd
donê qetranê nd
katranlama qetrankirin m
qetrankirin m
katranlamak qîr kirin.
qetran kirin l/ggh
qetran kirin l/ggh
katranlanmak hatin qetrankirin l/tb
hatin qetrankirin l/tb
katranlı qîrkiri.
1. qetrankirî 2. qetrandar, biqetran rd
1. qetrankirî 2. qetrandar, biqetran rd
katre çilk, dilop m
katre katre dilop dilop, hindik hindik
katresi kalmadı (veya katresi yok) piçek jê nema, wehd be ji bo derman jî tune
katrilyon katrilyon m
katrilyon m
katyon katyon Idm/m
katyon kîm/m
katyuşa katyûşa, topa mînavêj lşk/m
katyûşa, topa mînavêj lşk/m
kat’îleşme mîsogerbûn, qet’îbûn m
kat’îleşmek mîsoger bûn, qet’î bûn l/ngh
kat’iyen 1. qet, tew, qet na * bu iş kat’iyen olmaz ev tişt qet nabe 2. bintût, qet’iyen h
kat’iyet mîsogerî m
kauçuk 1. kaûçuk (Ficus elastica) bot/m 2. kaûçik (madeya kaûçikê) m 3. kaûçik (tiştê ku ji kaûçikê hatiye çêkirin) rd
1. kaûçuk (Ficus elastica) bot/m 2. kaûçik (madeya kaûçikê) m 3. kaûçik (tiştê ku ji kaûçikê hatiye çêkirin) rd
kauçuklu bikaûçik rd
bikaûçik rd
kav pîşo.
(I) 1. pûşî, pîşo *çakmak kavı pûşiyê heste 2. kirasê mar, kefenê mar, tivil n (II) mexzena alkolê
kav (ii) mexzena alkolê
kav gibi eynî pûşî ye
kav mantarı karoka pûşî (Fomes fomentarius) bot/nd
karoka pûşî (Fomes fomentarius) bot/nd
kavaf esnafê ku solên adî çêdike û difiroşe
kavaf işi karê serobero
kavaflık qewadî, pêzewengî, qebraxî m
kavak sipîndar, hewr.
hewr, spîndar bot/n
hewr(sipîndar); populus
hewr, spindar bot/n
kavakçılık xweyîkirina darên hewran nd
xweyîkirina darên hewran nd
kavaklık erda hewran, bexçeyê spîndaran nd
erda hewran, bexçeyê spindaran nd
kaval bilûr.
bilûr, şimsal, bilwêr mzk/m
kaval kemiği gîtik, dirûş, lûle, hestiyê birçî, lûleqa stûr, hestiyê cedewê ant/n
gîtik, dirûş, lûle, hestiyê birçî, lûleqa stûr, hestiyê cedewê ant/n
kavalcı 1. bilûrker (ê ku bilûran çêdike) 2. bilûrfiroş 3. bilûrvan, bilûıjen, şimşaljen (ê ku li bilûrê dide) nd/nt
1. bilûrker (ê ku bilûran çêdike) 2. bilûrfiroş 3. bilûrvan, bilûrjen, şimşaljen (ê ku li bilûrê dide) nd/nt
kavalcılık 1. bilûrkerî 2. bilûrfiroşî 3. bilûrvanî, bilûrjenî, şimşaljenî m
1. bilûrkerî 2. bilûrfiroşî 3. bilûrvanî, bilûrjenî, şimşaljenî m
kavalye şekerok.
şekerok, kavalye
şekerok, kavalye n
kavalyelik şekerokî, kavalyetî m
kavalyelik etmek şekerokî kirin, kavalyetî kirin
kavanoz merkane.
1. merkane, qebanoz 2. merkane, qebanoz (ji bo mixdarê ku qevanoz hiltîne) *iki kavanoz reçel du qebanoz rîçal m
kavanoz dipli dünya dinyaya boş û betal
kavara (I) 1. kewara vala (ku hingiv jê hati­ye derxistin) nd 2. qût (hingivê ku di kewarê de ji bo mêşên hingiv tê hiştin) n (I) 1. fis 2. xirecir, hirmegurm m
kavara (i) 1. kewara vala (ku hingiv jê hatiye derxistin) nd 2. qût (hingivê ku di kewarê de ji bo mêşên hingiv tê hiştin) n
kavara çekmek fis berdan, fis kirin
kavas qewas.
1. qewas, heras, gilove (karmendê parêziyê ku li konsolosxaneyan dixebite û xwedî kincên taybet e) 2. qewas (qerewîlê li banka û patrîkxaneyan) 3. qerawil d ir/n
1. qewas, heras, gilove (karmendê parêziyê ku li konsolosxaneyan dixebite û xwedî kincên taybet e) 2. qewas (qerewîlê li banka û patrîkxaneyan) 3. qerawil dîr/n
kavaslık qewastî, herasî m
qewastî, herasî m
kavat qewad.
qewad, pêzeweng, qebrax nd/n
qewad, pêzeweng, qebrax nd/n
kavata kod (derdana darîn a ku bi qewartinê hatiye çêkirin) m
kod (derdana darîn a ku bi qewartinê hatiye çêkirin) m
kavatlık qewadî, pêzewengî, qebraxî m
kavdı hayat heta sax be, heta li darê dinyayê be, heta ku hebe h
kavga 1. qirên, lec, qewxe, pevçûn, xerpiş, şer, qal 2. şer, ceng 3. têkoşîn, têkoşan, kefteleft, mücadele (mec) m
kavga bizim yor­ganın başına imiş şer hate devê derê me
kavga çıkarmak şer derxistin, pevçûn çêkirin, qirên derxistin
kavga etmek pevçûn, şer kirin.
qirên kirin, qew­xe kirin, şer kirin, xerpişîn, pev çûn, lec kirin
kavga ettirmek xerpişandin
kavga kaşağısı zengilê şer (kesê ku li şer digere, navbera kesan xera dike)
kavga patırtı qal û qir, qal û meqal
kavgacı şerûd.
1. şerûd, şerûde, şeroke, şeroyî, şût, neal, şerûn, şeroke, belakir 2. têkoşer (mec) rd
1. şerûd, şerûde, şeroke, şeroyî, şût, neal, şerûn, şeroke, belakir 2. têkoşer (mec) rd
kavgalaşma pevçûn m
pevçûn m
kavgalaşmak pev çûn l/ngh
pev çûn l/ngh
kavgalı bi pevçûn.
1. bişer, bişer û pevçûn, bipevçûn, biqewxe, biqirên *kavgalı bir toplantı civîneke bişer û pevçûn 2. xeydan rd
1. bişer, bişer û pevçûn, bipevçûn, biqewxe, biqirên * kavgalı bir toplantı civîneke bişer û pevçûn 2. xeydan rd
kavgasız 1. bêpevçûn, bêşer, bêqewxe, bêqirên, bêlec *kavgasız bir toplantı civaneke bêpevçûn rd 2. bêxirecir, bêteqûreq, ker *kavgasız bir ev maleke bêxirecir rd/h
1. bêpevçûn, bêşer, bêqewxe, bêqirên, bêlec * kavgasız bir toplantı civaneke bêpevçûn rd 2. bêxirecir, bêteqûreq, ker * kavgasız bir ev maleke bêxirecir rd/h
kavgasızlık 1. bêpevçûnbûn, bêşerbûn, bêqewxebûn, bêqirênbûn, bêlecbûn 2. bêxirûcirî, bêteqûreqî m
1. bêpevçûnbûn, bêşerbûn, bêqewxebûn, bêqirênbûn, bêlecbûn 2. bêxirûcirî, bêteqûreqî m
kavgaya girişmek (veya kavgaya tutuşmak) bi hev girtin, bi nava hev ketin, bi hev ketin
kavi zexm, qewîn, xurt rd
zexm, qewîn, xurt rd
kavil 1. qewl, gotin 2. qewl, peyman *kavli­miz böyle mi idi? ma qewlê me wiha bû?
1. qewl, gotin 2. qewl, peyman * kavlimiz böyle mi idi? ma qewlê me wiha bû?
kavileşme zexmbûn, qewînbûn m
zexmbûn, qewînbûn m
kavileşmek zexm bûn, qewîn bûn l/ngh
zexm bûn, qewîn bûn l/ngh
kavilleşmek qewl ji hev re danîn, qewl ji xwe re danîn, li hev kirin l/bw
qewl ji hev re danîn, qewl ji xwe re danîn, li hev kirin l/bw
kavilleştirme zexmkirin, qewînkirin m
zexmkirin, qewînkirin m
kavilleştirmek zexm kirin, qewîn kirin l/gh
zexm kirin, qewîn kirin l/gh
kavim hawîş, qewm n
hawîş, qewm n
kavis kevane.
kevane m, qûz, kevanok m, riewîn m, qews n, qewsik n
kavis çizmek qews kişandin
kavisli bikevane.
bikevane, biqews, newînî, pilûç rd
kavislı bikevane, biqews, newînî, pilûç rd
kavkay xîjxîjk m
kavkı qalik zo/n
qalik zo/n
kavkılı biqalik, qalikdar rd
biqalik, qalikdar rd
kavlağan çinar, dara çinarê nd
çinar, dara çinarê nd
kavlak 1. qeşûrikî (dara ku qalikê wê jêbûye) 2. qeşûrek (kesê ku ji ber germa tavê çermê canê wî jê radibe) rd
1. qeşûrikî (dara ku qalikê wê jêbûye) 2. qeşûrek (kesê ku ji ber germa tavê çermê canê wî jê radibe) rd
kavlama qeşirîn, qeşûrbûn m
qeşirîn, qeşûrbûn m
kavlamak 1. qeşirîn, qeşûrbûn l/ngh 2. pûrt weşandin l/gh
1. qeşirîn, qeşûr bûn l/ngh 2. pûrt weşandin l/gh
kavlanmak hatin qeşûrkirin, hatin qeşartin l/tb
hatin qeşûrkirin, hatin qeşartin l/tb
kavlaşma pûşîbûn m
pûşîbûn m
kavlaşmak bûn pûşî l/ngh
bûn pûşî l/ngh
kavlatmak kirin pûşî l/gh
kirin pûşî l/gh
kavlıç 1. fetq m 2. fetqoyî rd
1. fetq m 2. fetqoyî rd
kavlık kîsikê pûşî nd
kîsikê pûşî nd
kavmi qewmî rd
kavmi necip nîjadpak, başnîjad
kavmiyat etnografya m
etnografya m
kavmiyet qewmîtî, qewmiyet m
qewmîtî, qewmiyet m
kavraç alava hesînî ya ku pê kevirên giran radikin
alava hesînî ya ku pê kevirên giran radikin
kavrak pûş, kewş n
pûş, kewş n
kavram têgi.
1. rêman, têgîn, mefhûm 2. têgîn, rêman fel 3. perîton ant 4. qevd m
1. rêman, têgîn, mefhûm 2. têgîn, rêman fel 3. perîton ant 4. qevd m
kavrama 1. pêgirtin 2. têgihan, têgihîştin, têgihhin, serwextî, fehmdarî, fehmberî, serûderî 3. dasok, şalok, qalûç 4. debriyaj m
1. pêgirtin 2. têgihan, têgihîştin, têgihhin, serwextî, fehmdarî, fehmberî, serûderî 3. dasok, şalok, qalûç 4. debriyaj m
kavrama yeteneği feraset.
kavramak têgihîştin, fêrisîn, fêhm kirin.
1. pê girtin, hişk pê girtin *ço­cuğu koltuk altlarından kavrayıp kal­dırdım min baş bi binçengên kurikê girt û rakir l/ngh 2. têgihîştin l/ngh, têgihîn l/ngh, serwext bûn l/ngh, fehmberî bûn l/ngh, bi ber ketin l/bw, bi serê (yekî) ke­tin mm hişê (yekî) girtin l/bw, bi serî de çûn l/bw, ketin serê (yekî) l/bw (mec)
1. pê girtin, hişk pê girtin * çocuğu koltuk altlarından kavrayıp kaldırdım min baş bi binçengên kurikê girt û rakir l/ngh 2. têgihîştin l/ngh, têgihîn l/ngh, serwext bûn l/ngh, fehmberî bûn l/ngh, bi ber ketin l/bw, bi serê (yekî) ketin l/bw, hişê (yekî) girtin l/bw, bi serî de çûn l/bw, ketin serê (yekî) l/bw (mec)
kavramcılık konseptualîzm fel/m
konseptualîzm fel/m
kavramlaşma têgînbûn, rêmanbûn m
têgînbûn, rêmanbûn m
kavramlaşmak têgîn bûn, rêman bûn l/ngh
têgîn bûn, rêman bûn l/ngh
kavramlaştırma têgeh kirin.
kavramsal têgînî, rêmanî rd
têgînî, rêmanî rd
kavramsallaşmak têgînî bûn, rêmanî bûn l/ngh
têgînî bûn, rêmanî bûn l/ngh
kavranılmak 1. pê hatin girtin 2. hatin têgihiştin, hatin fehmkirin l/tb
1. pê hatin girtin 2. hatin têgihîştin, hatin fehmkirin l/tb
kavranılmaz nayê têgihîştin
nayê têgihîştin
kavranmak 1. pê hatin girtin 2. hatin têgihîştin, hatin fehmkirin l/tb
1. pê hatin girtin 2. hatin têgihîştin, hatin fehmkirin l/tb
kavratma têgihandin m
têgihandin m
kavratmak têgihandin.
1. pê dan girtin l/lb 2. têgihandin l/gh, dan serwextkirin l/lb, dan têgihandin l/lb, dan fehmkirin l/lb, bi serê (ye­kî) xistin l/bw, bi ber (yekî) xistin l/bw (birine) *bi serê (yekî) xistin
kavrayış fêrisîn, têgihiştin.
têgihîn m
têgihîn m
kavrayışlı têgihîştî, têgiha rd
têgihîştî, têgiha rd
kavruk 1. qelandî 2. qemer 3. şewibî, şewitokî, şihitokî, şîrşihitî (kesê ku ligel jî û temenê xwe qelew û çênebûye, şewitiye) *fena beslenmiş, kavruk ve cılız bir çocuk zarokekî şewibî û tîltîlokî ku têr baş nehatiye xweyîkirin 4. nedawî, gulxweyî (tiştê li ziwabûnê) (mec) rd
kavruk yüzlü rûqemerî
kavrukluk 1. qelandîbûn 2. qemerîbûn 3. şewibîbûn, şewitokîbûn, şihitokîbûn 4. nedawîbûn, gulxweyîbûn (mec) m
1. qelandîbûn 2. qemerîbûn 3. şewibîbûn, şewitokîbûn, şihitokîbûn 4. nedawîbûn, gulxweyîbûn (mec) m
kavrulmak qelîn.
1. qeinirin, qemitîn, qemixîn (ji ber tav, agir û sermayê.) l/ngh 2. qelîn l/ngh. qewirin l/ngh, hatin qelandin l/ngh (ji bo goşt, dendik û hwd.) *et iyice kav­rulmuş goşt têr baş qeliyaye 3. şewibîn, şihibîn, şewitîn, şihitîn (şewitokî man, qirûdî man) l/ngh
1. qemirîn, qemitîn, qemixîn (ji ber tav, agir û sermayê.) l/ngh 2. qelîn l/ngh, qewirîn l/ngh, hatin qelandin l/ngh (ji bo goşt, dendik û hwd.) * et iyice kavrulmuş goşt têr baş qeliyaye 3. şewibîn, şihibîn, şewitîn, şihitîn (şewitokî man, qirûdî man) l/ngh
kavruluş 1. qelîn 2. qemitîn 3. şewibîn, şewitîn (ji bo awa û karê wan lêkeran) m
1. qelîn 2. qemitîn 3. şewibîn, şewitîn (ji bo awa û karê wan lêkeran) m
kavşak xaçerê.
1. xaçerê, terqarê, serê duriyanê (her wiha ku sê rê bigihên hev, îcar dibêjîn se­re sêriyanê) 2. serê duavê, serê sêavê (hejmara avên ku digihên hev an jî, ji hev vediqetin zêde be wê gavê hejmara ku tê se­re avê jî zêde dibe; mînanî serê çaravê) m
1. xaçerê, terqarê, serê duriyanê (her wiha ku sê rê bigihên hev, îcar dibêjîn serê sêriyanê) 2. serê duavê, serê sêavê (hejmara avên ku digihên hev an jî, ji hev vediqetin zêde be wê gavê hejmara ku tê serê avê jî zêde dibe; mînanî serê çaravê) m
kavuk 1. pûç, vala n 2. fes 3. dew!, dewla mîzê. mîzdank ant/m
kavuk sallamak serê xwe jê re hejandin, jê re melaqî kirin
kavukçu 1. fesfiroş, fesker (kesê ku fesan çêdike an jî difiroşe) 2. melaq, şalûs (mec) nd/nt
1. fesfiroş, fesker (kesê ku fesan çêdike an jî difiroşe) 2. melaq, şalûs (mec) nd/nt
kavuklu 1. bifes rd2.
(di leyîstika bi navê 'Orta oyunu'yê de lehengê sereke) nd
1. bifes rd 2. Kavuklu (di leyîstika bi navê ÔOrta oyunu’yê de lehengê sereke) nd
kavukluk refika fesan, ku fesên xwe datanîn serê nd
refika fesan, ku fesên xwe datanîn serê nd
kavun qawin, petêx, gindor.
1. petêx, gindor, xerûze, qomî, qire, qawin (Cucumis melo) bot/m 2. petêx, gin­dor, xerûze, qawin (mêweya vê riwekê) m
petêx; cucumis melo
1. petêx, gindor, xerûze, qomî, qire, qawin (Cucumis melo) bot/m 2. petêx, gindor, xerûze, qawin (mêweya vê riwekê) m
kavun içi 1. zerê bi pembe ve ndl. tiştê ji vî rengî rd
1. zerê bi pembe ve nd 2. tiştê ji vî rengî rd
kavuncu petêxfiroş, gundorfiroş nd/nt
petêxfiroş, gundorfiroş nd/nt
kavurga qelînek, bijêrîk m
qelînek, bijêrîk m
kavurma qelî.
1. qelandin m 2. qemirandin, qemitandin m 3. şewibandin, şihibandin, şewitandin (ji ber germ, ba, serma û hwd. şewibîna debrê) m 4. qelî (goştê qelendî) m 5. qelandî rd
1. qelandin m 2. qemirandin, qemitandin m 3. şewibandin, şihibandin, şewitandin (ji ber germ, ba, serma û hwd. şewibîna debrê) m 4. qelî (goştê qelendî) m 5. qelandî rd
kavurmak qelandin.
1. qelandin, qewirandin (bêyî avê sorkirina tiştan) *et kavurmak goşt qelandin 2. qemirandin, qemitandin, qemixandin (ji ber germ û sermayê qemitîna canê mirov) 3. şewitandin, şewibandin, şi­hibandin, şihitandin (ji ber germ, ba, ser­ma û hwd. şewibîna debrê) 4. peritandin, perişan kirin, mehf kirin (mec) l/gh
1. qelandin, qewirandin (bêyî avê sorkirina tiştan) * et kavurmak goşt qelandin 2. qemirandin, qemitandin, qemixandin (ji ber germ û sermayê qemitîna canê mirov) 3. şewitandin, şewibandin, şihibandin, şihitandin (ji ber germ, ba, serma û hwd. şewibîna debrê) 4. peritandin, perîşan kirin, mehf kirin (mec) l/gh
kavurmalı biqelî *kavurmalı yemek xwa­rina biqelî rd
kavurmalı yumurta qelîhêk
kavurmalık 1. ê qelandinê 2. ê qeliyê rd
1. ê qelandinê 2. ê qeliyê rd
kavurtmak 1. dan qelandin 2. dan qemiran­din, dan qemitandin 3. dan şewitandin, dan şewibandin, dan şihibandin, dan şihi­tandin 4. dan peritandin, dan perîşankirin, dan mehfkirin (mec) l/lb
1. dan qelandin 2. dan qemirandin, dan qemitandin 3. dan şewitandin, dan şewibandin, dan şihibandin, dan şihitandin 4. dan peritandin, dan perîşankirin, dan mehfkirin (mec) l/lb
kavuruş 1. qelandin 2. qemirandin, qemi­tandin 3. şewitandin, şewibandin, şihiban­din, şihitandin 4. peritandin, perîşankirin, mehfkirin (mec) (ji bo awa û karên van lêkeran)m
1. qelandin 2. qemirandin, qemitandin 3. şewitandin, şewibandin, şihibandin, şihitandin 4. peritandin, perîşankirin, mehfkirin (mec) (ji bo awa û karên van lêkeran) m
kavuşma 1. gihan, gihîjîn 2. roj qelibîn, (çû­na ava ya rojê) 3. gihîn, gihîştin, gihaştin (peydekirina, bidestxistina tiştê ku peyde nedibû) *suya kavuşma gününü unut­muyor roja ku gihîştin avê ji bîr nake m
1. gihan, gihîjîn 2. roj qelibîn, (çûna ava ya rojê) 3. gihîn, gihîştin, gihaştin (peydekirina, bidestxistina tiştê ku peyde nedibû) * suya kavuşma gününü unutmuyor roja ku gihîştin avê ji bîr nake m
kavuşmak gehiştin, gihan hev.
1. gihîn, gihîştin, gihaştin, lehiqîn (hatina cem hev a kesên ku ji hev dûr in)*baba oğluna kavuştu bav gihîşte kurê xwe 2. gihîn, gihîştin, gihaştin (bi destxistina tiştê ku peyde nedibû) *köy elek­triğe kavuşmuş gund gihîştiye elektrîkê 3. gihîn, gihîştin, gihaştin (tevî tiştekî bûn) *bu su denize kavuşuyor ev ava hanê digihîje deryayê 4. gihîn, gihîştin, gihaştin (gihîştin hev, bi yek bûn) *ceke­tin önü kavuşmuyor pêşiya çakêt nagihê hev 5. roj qelibîn, çûn ava 6. gihîn, gihîş­tin, gihaştin (gihîştin derekê, cihekê) *akşama eve kavuşuruz em dê êvarê bigihîjin malê l/ngh
1. gihîn, gihîştin, gihaştin, lehiqîn (hatina cem hev a kesên ku ji hev dûr in)* baba oğluna kavuştu bav gihîşte kurê xwe 2. gihîn, gihîştin, gihaştin (bi destxistina tiştê ku peyde nedibû) * köy elektriğe kavuşmuş gund gihîştiye elektrîkê 3. gihîn, gihîştin, gihaştin (tevî tiştekî bûn) * bu su denize kavuşuyor ev ava hanê digihîje deryayê 4. gihîn, gihîştin, gihaştin (gihîştin hev, bi yek bûn) * ceketin önü kavuşmuyor pêşiya çakêt nagihê hev 5. roj qelibîn, çûn ava 6. gihîn, gihîştin, gihaştin (gihîştin derekê, cihekê) * akşama eve kavuşuruz em dê êvarê bigihîjin malê l/ngh
kavuştak dîsgotin, neqerat m
dîsgotin, neqerat m
kavuşturma gihandin, gihîştandin m
gihandin, gihîştandin m
kavuşturmak gihandin hev.
gihandin, gihîştandin l/gh
gihandin, gihîştandin l/gh
kavuşulmak gihîştin hev, gihiyan hev l/bw
gihîştin hev, gihiyan hev l/bw
kavuşum pevgihîn ast/m
devrî çerxa pevgihînê ast/m
pevgihîn ast/m
kavuşum devri çerxa pevgihînê ast/m
kavut poxîn, qawit, qawat, qewîtk m
poxîn, qawit, qawat, qewîtk m
kavuz 1. malika genim 2. pûçek (mêweya ku nava wê pûç e) nd
1. malika genim 2. pûçek (mêweya ku nava wê pûç e) nd
kavzamak 1. pê girtin, qevd kirin 2. hêvişandin l/gh
1. pê girtin, qevd kirin 2. hêvişandin l/gh
kay (I) baran, barana havînê m (II) vereşîn m
kay (i) baran, barana havînê m
kay etmek vereşîn
kaya zinar, baxir, lat, şaxur.
zinar, lat n
kaya balığı masiyê nava keviran (Gobius gobius) zo/nd
kaya gibi eynî zêr e, saxlem e (kesê ku mirov pê ewle dibe)
kaya güvercini kevokên zinaran, kevokên kûvî ku di zinaran de hêlînên xwe çêdikin (Columba livia) zo/nd
kevokên zinaran, kevokên kûvî ku di zinaran de hêlînên xwe çêdikin (Columba livia) zo/nd
kaya kaya balığı masiyê nava keviran (Gobius gobius) zo/nd
kaya keleri margîse, kerpeze, têrtêre, pîrka melekdas zo/m
margîse, kerpeze, têrtêre, pîrka melekdas zo/m
kaya kuşu ketî zo/m
ketî zo/m
kaya lifi asbest m
asbest m
kaya örümceği pîrikên zinaran zo/nd
pîrikên zinaran zo/nd
kaya sarımsağı sîrima zinaran (Allium ampeloprasum) bot/nd
sîrima zinaran (Allium ampeloprasum) bot/nd
kaya suyu ava zinar, ava keviran (ava ku ji zinaran dizê, ji zinar û keviran diavêje)
kaya tuzu xwêya kevir mîn/nd
xwêya kevir mîn/nd
kaya uçmazsa dere dolmaz mirov tişt necehdîne ji xwe ber çênabe
kayabaşı 1. meqamekî muzîkê 2. kilama şivanan nd
1. meqamekî muzîkê 2. kilama şivanan nd
kayaç teht, ferş jeo/n
teht, ferş jeo/n
kayağan lihû, şayîk rd
taş erdaz, ardûaz jeo/m
lihû, şayîk rd
kayağan taş erdaz, ardûaz jeo/m
kayağanlık lihûbûn, şayîkbûn m
lihûbûn, şayîkbûn m
kayak liyan, kaşe.
1. kaş 2. kaşûn, palak, skî (spora kaşûnê) m
kayak yapmak kaşûn ki­rin, şûrikîn, xwe dakirin, xwe dadan
kayak yeri kaşik.
kayak ye­ri kaşikan
kayakçı kaşûnbaz, kaşbaz, skîbaz nd/nt
kaşûnbaz, kaşbaz, skîbaz nd/nt
kayakçılık 1. kaşûnbazî, kaşbazî, skîbazî rewşa kaşbazîbûnê) 2. kaşbazî, skîbazî (werzîşa kaşûnbaziyê)m
1. kaşûnbazî, kaşbazî, skîbazî (rewşa kaşbazîbûnê) 2. kaşbazî, skîbazî (werzîşa kaşûnbaziyê)m
kayalık qîş, qelaç, terezin, zinar nd/rd
qîş, qelaç, terezin, zinar nd/rd
kayan 1. şemetoke 2. derem, kevirê tewqtewqî 3. lîlav rd
1. şemetoke 2. derem, kevirê tewqtewqî 3. lîlav rd
kayar xiyar (guhirandina nalên heywanan) m
xiyar (guhirandina nalên heywanan) m
kayarlamak 1. xiyar kirin 2. çêr kirin (argo) l/gh
1. xiyar kirin 2. çêr kirin (argo) l/gh
kayarto melûn, bêhay (argo) nd/nt
melûn, bêhay (argo) nd/nt
kaybedici windaker nd
windaker nd
kaybetme windakirin, berzekirin m
windakirin, berzekirin m
kaybetmek winda kirin.
1. winda kirin, berze kirin, hota kirin *para kaybetmiş dirav winda kiri­ye l/gh 2. têk çûn *savaşı kaybettik em di şer de têk çûn 3. jê çûn (di leyîstike de) l/ngh *kaybedecek bir şeyi olmamak ba tê ji tehtê çi dibe
1. winda kirin, berze kirin, hota kirin * para kaybetmiş dirav winda kiriye l/gh 2. têk çûn * savaşı kaybettik em di şer de têk çûn 3. jê çûn (di leyîstikê de) l/ngh * kaybedecek bir şeyi olmamak ba tê ji tehtê çi dibe
kaybolma windabûn, berzebûn, betavebûn m
windabûn, berzebûn, betavebûn m
kaybolmak winda bûn.
1. winda bûn, berze bûn, hota bûn, betave bûn *kalemim kayboldu pênûsa min berze bû 2. winda bûn, berze bûn (xuya nekirin, ji ber çavan winda bûn) *kocası bu karanlıkta kaybolmuş­tu şûyê wê di vê tariyê de winda bûbû *gündüz güneş vurunca lekeleri kaybo­luyor bi roj gava tav lê dide lekeyên wê berze dibin l/ngh
1. winda bûn, berze bûn, hota bûn, betave bûn * kalemim kayboldu pênûsa min berze bû 2. winda bûn, berze bûn (xuya nekirin, ji ber çavan winda bûn) * kocası bu karanlıkta kaybolmuştu şûyê wê di vê tariyê de winda bûbû * gündüz güneş vurunca lekeleri kayboluyor bi roj gava tav lê dide lekeyên wê berze dibin l/ngh
kayboluş windabûyîn, berzebûyîn m
windabûyîn, berzebûyîn m
kayda değ­mek hejayî (....) ye, girîng
kayda geçirmek qeydî kirin, qeyda (tiştekî) kirin
kaydedici tomarker nd/rd
tomarker nd/rd
kaydedilmek hatin tomarkirin, hatin qeydkirin l/tb
hatin tomarkirin, hatin qeydkirin l/tb
kaydetmek qeyd kirin.
1. tomar kirin, qeyd kirin, li qe­lem dan (nivîsandin) l/gh 2. tomar kirin l/gh, qeyd kirin l/gh, tomarî (cihekî) kirin l/b w, qeydî (...) kirin l/b w (tiştek tomarî cihekî kirin, peyitandin) *çocuğu okula kaydetti kurik qeydî dibistanê kir *çocu­ğun doğumunu kaydetmiş mi? rojbûyîna lawikê tomar kiriye? 3. têbinî girtin, not kirin l/gh 4. destnîşan kirin, daxuya kirin l/gh 5. tomar kirin, qeyd kirin, girtin (deng an jî wêne tomar kirin) *sesimi ka­sete kaydetti dengê min tomar kire band l/gh 6. bi dest xistin, encam jê stendin l/bw 7. tomar kirin, qeyd kirin (peyitandina fîşar, germî ya tiştekî) fiz l/gh
1. tomar kirin, qeyd kirin, li qelem dan (nivîsandin) l/gh 2. tomar kirin l/gh, qeyd kirin l/gh, tomarî (cihekî) kirin l/bw, qeydî (...) kirin l/bw (tiştek tomarî cihekî kirin, peyitandin) * çocuğu okula kaydetti kurik qeydî dibistanê kir * çocuğun doğumunu kaydetmiş mi? rojbûyîna lawikê tomar kiriye? 3. têbinî girtin, not kirin l/gh 4. destnîşan kirin, daxuya kirin l/gh 5. tomar kirin, qeyd kirin, girtin (deng an jî wêne tomar kirin) * sesimi kasete kaydetti dengê min tomar kire band l/gh 6. bi dest xistin, encam jê stendin l/bw 7. tomar kirin, qeyd kirin (peyitandina fîşar, germî ya tiştekî) fiz l/gh
kaydettirmek 1. dan tomarkirin, dan qeydkirin, dan nivîsandin l/lb 2. bêser û ber ki­rin l/bw
1. dan tomarkirin, dan qeydkirin, dan nivîsandin l/lb 2. bêser û ber kirin l/bw
kaydı hayat heta sax be, heta li darê dinyayê be, heta ku hebe h
kaydını sil­mek qeyda (yekî) xera kirin
kaydırak 1. tevş, tevşê lihû 2. tevşê (leystika tevşê) 3. kaşûn (amraza li bexçeyê zarokan ku zarok xwe tê de kaşûn dikin) 4. kaş n, kaşûn (devera ku tê de qolên daran gêr dikin) m
1. tevş, tevşê lihû 2. tevşê (leystika tevşê) 3. kaşûn (amraza li bexçeyê zarokan ku zarok xwe tê de kaşûn dikin) 4. kaş n, kaşûn (devera ku tê de qolên daran gêr dikin) m
kaydırılmak hatin şemitandin, hatin xijkirin. hatin xijiqandin, hatin çerixandin, ha­tin fiştixandin, hatin qelizandin, hatin şiqitandin l/tb
hatin şemitandin, hatin xijkirin, hatin xijiqandin, hatin çerixandin, hatin fiştixandin, hatin qelizandin, hatin şiqitandin l/tb
kaydırış şemitandin, xijkirin, xijiqandin, çerixandin, fîştixandin, qelizandin (awa û karê van lêkeran) m
şemitandin, xijkirin, xijiqandin, çerixandin, fiştixandin, qelizandin (awa û karê van lêkeran) m
kaydırma şemitandin, xijkirin, xijiqandin, çerixandin, fiştixandin, qelizandin, şelipandin, zilkirin, xirikandin, xilikandin, tehisandin m
kaydırma dümeni gamikan
kaydırmak şemitandin, xij kirin, xijiqan­din, çerixandin, fiştixandin, qelizandin, şelipandin, zil kirin, xirikandin, xilikan­din, tehisandin, dakirin, xîş kirin, şiqitandin l/gh
şemitandin, xij kirin, xijiqandin, çerixandin, fiştixandin, qelizandin, şelipandin, zil kirin, xirikandin, xilikandin, tehisandin, dakirin, xîş kirin, şiqitandin l/gh
kaydırtmak dan şemitandin, dan xijkirin, dan xijiqandin, dan çerixandin, dan fîştixandin, dan qelizandin, dan şelipandin, dan xilikandin, dan tehisandin l/lb
dan şemitandin, dan xijkirin, dan xijiqandin, dan çerixandin, dan fiştixandin, dan qelizandin, dan şelipandin, dan xilikandin, dan tehisandin l/lb
kaydiye heqê qeydiyê nd
heqê qeydiyê nd
kaydolma 1. tomarbûn, qeydbûn m
1. tomarbûn, qeydbûn m
kaydolmak 1. tomar bûn, qeyd bûn l/ngh 2. hatin tomarkirin, hatin qeydkirin l/tb
1. tomar bûn, qeyd bûn l/ngh 2. hatin tomarkirin, hatin qeydkirin l/tb
kayen biberi îsota kayanê bot/nd
îsota kayanê bot/nd
kaygan şemitok, xîjok.
şemetok, xijok, nûsek, şemitoyî, şahîtok, req, şayîk, simotek, çerixok, xîzek, zil. xij, sûl, xilîsk, xişîr rd
şemetok, xijok, nûsek, şemitoyî, şahîtok, req, şayîk, simotek, çerixok, xîzek, zil, xij, sûl, xilîsk, xişîr rd
kaygana omlet, qeyxane m
omlet, qeyxane m
kayganca şemetokî, şemitonkî, xijokî, şahîtokî, simotekî, xîzekî, xilîskî h
şemetokî, şemitonkî, xijokî, şahîtokî, simotekî, xîzekî, xilîskî h
kayganlık şemetokî, xijokî, şemitoyîtî, xijbûnî, sûlbûnî, xilîskî, xişîrî, çerixokî m
şemetokî, xijokî, şemitoyîtî, xijbûnî, sûlbûnî, xilîskî, xişîrî, çerixokî m
kaygı xem, xemgînî.
şayîş, endîşe, xelxele, fikar, dilrencî, diltirsî, taswas, kovan m
kaygı çekmek endîşe kirin, şayîş kirin, şayîş kişandin
kaygı verici endîşenak, xemder
kaygılandırma şayişdarkirin, endîşedarkirin, xemgîrkirin m
şayişdarkirin, endîşedarkirin, xemgîrkirin m
kaygılandırmak şayişdar kirin, endîşedar kirin, xemgîr kirin l/gh
şayişdar kirin, endîşedar kirin, xemgîr kirin l/gh
kaygılanış şayişdarî, endîşedarbûyîn, şayîşkirin, xemgîrbûyîn (awa û karê van lêkeran) m
şayişdarî, endîşedarbûyîn, şayîşkirin, xemgîrbûyîn (awa û karê van lêkeran) m
kaygılanma şayişdarbûn, endîşedarbûn, şayîşkirin, xemgîrbûn m
şayişdarbûn, endîşedarbûn, şayîşkirin, xemgîrbûn m
kaygılanmak xemgîn bûn, xemnak bûn.
şayişdar bûn, endîşedar bûn l/ngh, şayîş kirin l/gh, xemgîr bûn l/ngh, xem xwarin l/ngh
şayişdar bûn, endîşedar bûn l/ngh, şayîş kirin l/gh, xemgîr bûn l/ngh, xem xwarin l/ngh
kaygılı xemgîn, xemnak.
şayîşdar, endîşedar, dilfikar, bifikar, xemgîr, xemdar rd
şayîşdar, endîşedar, dilfikar, bifikar, xemgîr, xemdar rd
kaygın 1. şemitok, xîjok *kaygın balık masiyê şemitok rd 2. hiştira ducanî nd
1. şemitok, xîjok * kaygın balık masiyê şemitok rd 2. hiştira ducanî nd
kaygısına düşmek ketin etra (...), ketin endîşeya (...), ketin şayîşa (yekî), ketin tatêla (yekî)
kaygısız bêşayîş, bêxem, xemnexur, bêendîşe rd
bêşayîş, bêxem, xemnexur, bêendîşe rd
kaygısızca bi bêşayîş, bi bêxemî, bi bêendîşeyî h
bi bêşayîş, bi bêxemî, bi bêendîşeyî h
kaygısızlık bêşayîşî, bêxemî, xemnexurî, bêşayîşî, bêendîşebûn m
bêşayîşî, bêxemî, xemnexurî, bêşayîşî, bêendîşebûn m
kayık lotke.
1. kelek, qeyîk, belem, lotke, zewreq der/m 2. şemitandî, xijiqandî rd
kayık küreği gult, sewl
kayık tabak teyfika dirêjokî
kayık yaka berstûka niviştkî
kayıkçı lotkevan.
kelekvan, belemkêş, lotkevan, qeyîkvan nd/nt
kayıkçı küreği sewl.
kayıkçılık kelekvanî, belemkêşî, lotkevanî, qeyîkvanî m
kelekvanî, belemkêşî, lotkevanî, qeyîkvanî m
kayıkhane qeyîkxane, lotkexane, kelekxane m
qeyîkxane, lotkexane, kelekxane m
kayın (I) narewan (dara narewanê, dara reş) (Fagus orientalis) bot/m (II) 1. bûra (ji bo zavê birayê bûkê) 2. tî, şûbira (ji bo bûkê, birayê zavê) n
kayın (i) narewan (dara narewanê, dara reş) (Fagus orientalis) bot/m
kayın (ii) 1. bûra (ji bo zavê birayê bûkê) 2. tî, şûbira (ji bo bûkê, birayê zavê) n
kayın baba xezûr n
xezûr n
kayın babagiller xezûrgelan
xezûrgelan n
kayın babalık xezûranî, xezûrantî m
xezûranî, xezûrantî m
kayın birader tî (kadının); bûra (erkeğin).
1. bûra (ji bo zavê birayê bü­ke) 2. tî (ji bo bûkê, birayê zavê) n
1. bûra (ji bo zavê birayê bûkê) 2. tî (ji bo bûkê, birayê zavê) n
kayın peder xezûr n
xezûr n
kayın pedergiller xezûrgelan, malxezûran, xezûran n
xezûrgelan, malxezûran, xezûran n
kayın valide xesû/xesî, xwesû/xwesî m
xesû/xesî, xwesû/xwesî m
kayınbaba xwezûr.
kayınço 1. bûra (ji bo zavê birayê bûkê) 2. tî, şûbira (ji bo bûkê, birayê zavê) n
1. bûra (ji bo zavê birayê bûkê) 2. tî, şûbira (ji bo bûkê, birayê zavê) n
kayınçoluk 1. bûratî 2. tîtî, şûbiratî m
1. bûratî 2. tîtî, şûbiratî m
kayıngiller bnr palamutlular
bnr palamutlular
kayınlık (I) erdê nerewanan (dera ku lê darên nerewanan pir in) nd (II) 1. bûratî (ji bo zavê, birayê bûkê) 2. tiyîtî (ji bo bûkê, birayê zavê) m
kayınlık (i) erdê nerewanan (dera ku lê darên nerewanan pir in) nd
kayınlık (ii) 1. bûratî (ji bo zavê, birayê bûkê) 2. tiyîtî (ji bo bûkê, birayê zavê) m
kayıntı berçovî, berxurinî (ji bo xurekan) nd
berçovî, berxurînî (ji bo xurekan) nd
kayınvalide xwesû.
kayıp winda, berzax.
1. windakirin, berzekirin m 2. berze berzeyî, winda, windabûyî, berzebûyî, hota rd 3. windayî, ziyan, zaiyat
kayıp eşya eyşayê winda rd/nd
kayıp vermek windayî dan, zaîyat dan, ziyan dan
kayıplara karışmak 1) xwe dan alî, winda bûn 2) bêserî çûn, ji navê winda bûn, cûmî cela bûn
kayır 1. xîza gir nd 2. sîlik, mîl, qûma hür m
1. xîza gir nd 2. sîlik, mîl, qûma hûr m
kayırıcı piştgir, piştvanek, mêzgir, mêzkêş, hewedar, îltimasker rd
piştgir, piştvanek, mêzgir, mêzkêş, hewedar, îltimasker rd
kayırıcılık piştgirî, piştvanekî, mêzgirî,mêzkêşî, îltimaskeri m
piştgirî, piştvanekî, mêzgirî, mêzkêşî, îltimaskerî m
kayırma 1. mêz, hişm, mey], îltimas 2. alîgirtin, meylgirtin m
1. mêz, hişm, meyl, îltimas 2. alîgirtin, meylgirtin m
kayırmak ser re girtin.
1. mêza (yekî) kirin, mêza (yekî) kişandin, mêza (yekî) girtin, îltimas kirin, hewedarî kirin, piştgiriya (yekî) kirin l/bw 2. meyla (yekî) kişandin l/bw, meyla (ye­kî) girtin, bi alî (yekî) de dan l/b w, alî (ye­kî) girtin, hişma (yekî) kişandin l/bw 3. hêvişandin l/gh
1. mêza (yekî) kirin, mêza (yekî) kişandin, mêza (yekî) girtin, îltimas kirin, hewedarî kirin, piştgiriya (yekî) kirin l/bw 2. meyla (yekî) kişandin l/bw, meyla (yekî) girtin, bi alî (yekî) de dan l/bw, alî (yekî) girtin, hişma (yekî) kişandin l/bw 3. hêvişandin l/gh
kayırtmak mêza (yekî) pê dan kirin, îltimas dan kirin l/lb
mêza (yekî) pê dan kirin, îltimas pê dan kirin l/lb
kayış davek, qayiş.
(I) 1. qayîş, davek, heyase *saat ka­yışı qayîşa saetê 2. qayîş (ji bo ya ku dûzanê tê didin) m (II) şemitîn, xijbûn, xijiqîn, çerixîn qehzin, fiştixîn (ji bo kar û awayê van lêkeran)m
kayış (ii) şemitîn, xijbûn, xijiqîn, çerixîn, qelizîn, fiştixîn (ji bo kar û awayê van lêkeran) m
kayış dili zimançepel, zimanpîs nd/nt
zimançepel, zimanpîs nd/nt
kayış gibi 1) qayîşokî (tiştê hişk ê ku nayê jêkirin) *kayış gibi et goşte qayişokî 2) qayîş e, eynî qayîşa reş e (ji bo tiştê reş û gemarî)
kayış tokası rizbe, avzûng.
kayişa çekmek (yek) kişandin lext (xapandin)
kayışçı 1. qayîşker, davekker (kesê ku qayîşan çêdike) nd/nt 2. qayîşfiroş nd/nt 3. dekbaz, hîlekar (mec) rd
1. qayîşker, davekker (kesê ku qayîşan çêdike) nd/nt 2. qayîşfiroş nd/nt 3. dekbaz, hîlekar (mec) rd
kayısı 1. arûng, mişmiş, zerdele, şelane, zer­de, hîrog, hêrûg, qeysî (Prunus armeniaca) bot/m 2. arûng, mişmiş, zerdele, şela­ne, hîrog, hêrûg, qeysî (mêweya vê darê) m 3. dilmeyî (hêka dilmeyî) rd/nd
kayısı kuru­su çîr
kayısı pestili qemerdîn
kayışkıran qirang (Onosis spinosa) bot/m
qirang (Onosis spinosa) bot/m
kayıt 1.tomar. 2.geyd.
(I) 1. tomar, qeyd, qeydî (qeydî cihekî kirin) *çocuğun kaydı bulunmadı qeyda zarok nehate dîtin 2. tomar, qeyd, qeydî (li derekê hebûna nivisekê an jî hesabekê li gon hejmar, mêjû hwb. bi awayekî qeydkirî) 3. mere, şert, qeyd *hiç bir kayıt ileri sürmeksizin anlaşmaya hazır bêyî ku tu mere û qeydekî bide pêş, ji lihevhatinê re hazir e (mec) 4. mere, şert *kita­bımı geri gönderilmek kaydıyla verebi­lirim bi mercê ku pirtûk li min vegere ez dikarim wê bidim (mec) 5. pûte pêdan 6. qeydî, qeyd (belgeya resmî) 7. qeyd, to­mar (qeydkirina deng an jî wêne) m (II) 1. qeydik (qeydikê pencereyê) n 2. eşya, amraz nd
kayıt (ii) 1. qeydik (qeydikê pencereyê) n 2. eşya, amraz nd
kayıt al­tına girmek ketin bin emrê (yekî)
kayıt def­teri deftera qeydiyan
kayıt evi tomarxane.
kayıt koymak qeyd û bend danîn
kayıt kuyut qeyd û bend
kayıtım rucû fel/m
rucû fel/m
kayıtlama mercandin, sînordarîkirin m
mercandin, sînordarîkirin m
kayıtlamak mercandin, sînordarî kirin l/gh
mercandin, sînordarî kirin l/gh
kayıtlı 1. tomarkirî, qeydkirî 2. mercandî, biqeydûşert (mec) rd
1. tomarkirî, qeydkirî 2. mercandî, biqeydûşert (mec) rd
kayıtmak vegerîn, jê vegerîn (ji kirina karekî vegerîn) l/gh
vegerîn, jê vegerîn (ji kirina karekî vegerîn) l/gh
kayıtsız 1. bêtomar, bêqeyd, neqeydkirî, netomarkirî, kitim 2. bêqeyd û mere, bêqeyd û şert (mec) 3. xemnexur, guhnedêr rd
kayıtsız kalmak pûte pê nedan, serê xwe jê neêşandin, paxav pê nekirin
kayıtsız şartsız bêgotin û bazar, bêqeyd û şert, bêmerc û şert
kayıtsızca bi xemnexurî, bi guhnedêrî rd/h
bi xemnexurî, bi guhnedêrî rd/h
kayıtsızlık 1. bêtomarî, bêqeydî, neqeydkirîbün, netomarkiribûn 2. bêqeydûmercî, bêqeyd û şertî (mec) 3. xemnexurî, guhnedêrî m
1. bêtomarî, bêqeydî, neqeydkirîbûn, netomarkirîbûn 2. bêqeydûmercî, bêqeyd û şertî (mec) 3. xemnexurî, guhnedêrî m
kayıttan düşürmek (yek an jî tiştek) ji qeydê derxistin
kaykay xîjxîjk m
kaykayci xîjxîjker nd/nt
xîjxîjker nd/nt
kaykılmak paldan, vemidîn m
pal dan, vemidîn l/gh
paldan, vemidîn m
pal dan, vemidîn l/gh
kaykıltmak pê pal dan l/lb
pê pal dan l/lb
kayma 1. şemitîn, xijbûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn. çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn (II) 2. şemitîn sn/m
1. şemitîn, xijbûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn (II) 2. şemitîn sn/m
kaymağını almak toyê (tiştekî) ji xwe birin, qeymaxê (tiştekî) ji xwe re hilanîn
kaymak (I) 1. to, xavik, tûwîk, tihûk, qeymax 2. toxavk, toşîr 3. to, xavik, tûwîk (piştî baran an jî lehiyê tebeqeya ku li rûyê erdê tê pê) 4. to, tûwîk, qeymax (beşa herî baş a tiştekî) (mec) n (II) 1. şemitîn, xij bûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn, şihitîn, xilikîn, tehistin, şiqitîn, xîş bûn (li ser cihekî şemetok, lihû û şil cih guhartin) *çocuklar kızaklarıyla kayıyorlar=zarok bi taxokên xwe dixijikîn 2. şemitîn, xij bûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn, şihitîn, xilikîn, tehistin, şiqitîn (li ser rûxareke şemitok ketin) *ayağım kaydı düştüm=lingê min şemitî ez ketim 3. şemitîn, kişîn (cih guhartin) *toprak kaymak=erd şemitîn 4. şemitîn (raman û helwesta xwe guhartin) (mec) 5. şihitîn, şemitîn. filitîn (bêhemdî tiştek kirin) *dilim kaydı=ez şemitîm 6. guherîn *kelimenin anlamı kaymış=wateya peyvê guheriye 7. filitîn, xelas bûn l/ngh
kaymak (ii) 1. şemitîn, xij bûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn, şihitîn, xilikîn, tehistin, şiqitîn, xîş bûn (li ser cihekî şemetok, lihû û şil cih guhartin) * çocuklar kızaklarıyla kayıyorlar zarok bi taxokên xwe dixijikîn 2. şemitîn, xij bûn, şûlikîn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn, şihitîn, xilikîn, tehistin, şiqitîn (li ser rûxareke şemitok ketin) * ayağım kaydı düştüm lingê min şemitî ez ketim 3. şemitîn, kişîn (cih guhartin) toprak kaymak erd şemitîn 4. şemitîn (raman û helwesta xwe guhartin) (mec) 5. şihitîn, şemitîn, filitîn (bêhemdî tiştek kirin) * dilim kaydı ez şemitîm 6. guherîn * kelimenin anlamı kaymış wateya peyvê guheriye 7. filitîn, xelas bûn l/ngh
kaymak altı şîrê binî (şîrê ku toyê wê bi ser de hatiye girtin)
kaymak bağlamak (veya kaymak tutmak) to girtin, tûwik girtin, xavik girtin, qeymax girtin
kaymak gibi 1) çira şîr (tiştê pir spî) 2) hêsan e, eynî hêsan e (ji bo tiştê lihû û şayîk) 3) eynî to ye, eynî tûwik e (tiştê ku çêja wî xweş û nermik e)
kaymak kâğıdı kûşe m
kûşe m
kaymak tabakası (veya kaymak takımı) xuyanî
kaymak taşı gac, albastr (cure mermerek) m
gac, albastr (cure mermerek) m
kaymakam qeymeqam nd/nt
qeymeqam nd/nt
kaymakamlık 1. qeymeqamî m 2. qeymeqamtî (erka qeymeqam) m 3. qeymeqamtî (meqam û hemû daîreyên ku bi qeymeqamiyê ve ne) m 4. şarûçke, bajarok n
1. qeymeqamî m 2. qeymeqamtî (erka qeymeqam) m 3. qeymeqamtî (meqam û hemû daîreyên ku bi qeymeqamiyê ve ne) m 4. şarûçke, bajarok n
kaymakçı tofiroş, tûwikfiroş nd/nt
tofiroş, tûwikfiroş nd/nt
kaymaklanma togirtin, tûwikgirtin m
togirtin, tûwikgirtin m
kaymaklanmak to girtin, tûwik girtin l/gh
to girtin, tûwik girtin l/gh
kaymaklı 1. bito, bitûwik, biqeymax (ê ku to li serê heye) *kaymaklı süt şîrê bito 2. bito, bitûwik, biqeymax (ê ku tê de to he­ye)
kaymaklı dondurma bestaniya ji to
kaymaklı kadayıf qedayîfê bito
kayme qeyme, pereyê kaxiz m
qeyme, pereyê kaxiz m
kaymelik qeymeyî *bu kaç kaymelik ev bi çend qeymeyî ye rd
qeymeyî * bu kaç kaymelik ev bi çend qeymeyî ye rd
kaynaç gayzer (li herêmên volkanîk germav an jî qula ku car carina jê hilm û gulm dertê)jeo/m
gayzer (li herêmên volkanîk germav an jî qula ku car carina jê hilm û gulm dertê) jeo/m
kaynaç taşı gayzerît jeo/m
gayzerît jeo/m
kaynadı hale getirmek xaşandin
kaynadı üzere olmak xaşîn
kaynağını almak xwe spartin (ci­hekî) *kaynağını yasadan almayan bir yetki rayeyeke ku xwe naspêre qanûnan
kaynak 1.kanî, xweder, jêderk, çavkanî, kelj. 2.hêtûn. 3.kewajen.
1. kanî, çavkanî, serkanî, serokanî, çavî, serçavî, serçavk, jêderk, cihderk, solîn (cihê ku av jê dizê) 2. kan, kane, jêderk, kar, dawer (cihê ku tiştek jê derdikeve) 3. çavkanî, serkanî (cihê ku nûçe jê derketiye, belav bûye) *haber kaynakla­rı çavkaniyên nûçeyî 4. çavkanî, serçavî, serçavk, serekanî, serokanî, jêderk, cih­derk, serçav (belgeyê ku di çaxa lêkolîn û lêgerînan de jê sûd tê wergirtin) 5. kan, çavkanî (cihê ku enerjî jê çêdibe û belav dibe) fiz 6. kewa, kelij, kel, keldan (bi alîkariya germê bi hev ve zeliqandina du metalan) m
kaynak kişi kesê çavkanî, kesê jêgir
kaynak yapmak temizandin, kelijandin, kewa kirin, kel dan
kaynakça çavkanî.
çavkanî, bîbliyografiya m
çavkanî, bîbliyografiya m
kaynakçı kewaker, kelijker, keldanker nd/nt
kewaker, kelijker, keldanker nd/nt
kaynakçılık kewakerî, kelijkerî, keldankerî m
kewakerî, kelijkerî, keldankerî m
kaynaklanmak Jê der hatin. Ji ber (tiştekî) çêbûn, qewimîn.
kaynama 1. kelîn, kel, kelmijîn, kelijîn, hilkelîn, bilbiqîn, belbeqîn 2. kelijîn, cebirîn 3. derbûn, zayîn m
kaynama noktası pileya kelê (kim û fîz.)
kaynamak kelîn.
1. kelîn, kelijîn, kelmijîn, hilkelîn, bilbiqîn, belbeqîn, bilqîn *su kayna­dı av keliya 2. kelîn, bilbiqîn, belbeqîn i bo xwarinan, pijîn) *et kaynadı goşt ke­liya 3. zayîn, derbûn (ji bo ji erdê derketina avê) *yaylada bir pınar kaynıyor su­yu çok güzel li zozanan kaniyek derbûye ava wê pir xweş e 4. kelîn, kelijîn, cebirîn (ji bo hestiyan) *ayak kemiği kaynamış hestiyê piyê wê cebiriye 5. temizîn, kewa bûn, kelijîn (ji bo metalan) 6. kelîn, keli­jîn, cebirîn (gihîştina hev a devê birînan) *yarası çoktan kaynamış devê birîna wî ji zû de keliyaye 7. kişkişîn, kelîn (ji bo tiştê meyandî) *şira kaynamış şîre kişkişiye 8. berşoşkî bûn (gava ku mîde tehl û tirşî dibe) 9. çeliqîn *deniz kaynıyor der­ya diçeliqe 10. li qirikê bûn (ji bo zêdebûna tiştekî) *burası balık kaynıyor li virê masî li qirikê ne 11. pêk nehatin, çênebûn *ders kaynadı ders pêk nehat 12. behecîn (di navê de çûn) *arada bizim para kaynadı dı navê de pereyê me behecî çû 13. rabûn, zêde bûn
kaynana xwesû.
xesî/xwesî, xesû/xwesû m
xesî/xwesî, xesû/xwesû m
kaynana dili zimanê xwesiyê bot/nd
zimanê xwesiyê bot/nd
kaynanalık 1. xesîtî, xwesûtî (rewşa bûyînê ya xwesûtiyê) m 2. xesîtî, xwesûtî (libata ku li gori xwesûyan e) h
kaynanalık etmek xwesûtî kirin, xesîtî kirin
kaynar 1. li kelê (ava ku hîna dikele) rd 2. keliyayî, kelandî, kelî, kelijî, zerav (ava pir germ) rd 3. avzêm, avzê, kanî m
1. li kelê (ava ku hîna dikele) rd 2. keliyayî, kelandî, kelî, kelijî, zerav (ava pir germ) rd 3. avzêm, avzê, kanî m
kaynar su avakelî.
kaynarca 1. avzêm, kanî 2. avgermk 3. dims û rûnê di hev de kelandî m
1. avzêm, kanî 2. avgermk 3. dims û rûnê di hev de kelandî m
kaynaşık 1. pevkelijî, pevkeliyayî 2. pevcebirî 3. vitik (ji bo jinan) rd
1. pevkelijî, pevkeliyayî 2. pevcebirî 3. vitik (ji bo jinan) rd
kaynaşma 1. pevcebirîn, pevgirtin, pevzeliqîn *çakıl ile çimento çabuk kaynaşır Çîmento û xîçik zû bi hev ve dizeliqin 2. bizûtin, tevgerîn, pevgerîn (ji bo qelebalixa mirovan û tevgeriya wan) 3. pevkirin, pevketin 4. pevgihîn, pevkelijîn rz
kaynaşma har­fi tîpa kelijandinê, herfa navbirê rz
kaynaşma sesi dengê kelijînê, dengê pêwendiyê rz m
kaynaşmak kelijîn, cebirîn.
1. bi hev ve kelijîn, bi hev ve kelin, bı hev ve cebirîn l/bw 2. bi hev ve temizîn, bi hev ve kelijîn (ji bo tiştên mealîk) l/bw 3. bizûtin l/ngh, li hev gerîn ji hev çûn û hatin l/bw *dere kena­rında insanlar kaynaşıyordu li ber newale mirov li hev digeriyan 4. li hev kirin bi hev ketin, li hev hatin (bi awayekî têr baş ahengî di navberê de çêbûn) *bu iki reng iyi kaynaşmış ev her du reng têr baş li hev dikin l/bw 5. li hev kirin, vexwînî hev bûn (bi hev re xweş dan û stendin, ji hev re xerîbî nekirin) *çocuklarla çabu­cak kaynaştı pir zûka bi zarokan re li hev kir (mec) l/bw
1. bi hev ve kelijîn, bi hev ve kelîn, bi hev ve cebirîn l/bw 2. bi hev ve temizîn, bi hev ve kelijîn (ji bo tiştên metalîk) l/bw 3. bizûtin l/ngh, li hev gerîn l/bw, li hev çûn û hatin l/bw * dere kenarında insanlar kaynaşıyordu li ber newalê mirov li hev digeriyan 4. li hev kirin, bi hev ketin, li hev hatin (bi awayekî têr baş ahengî di navberê de çêbûn) * bu iki reng iyi kaynaşmış ev her du reng têr baş li hev dikin l/bw 5. li hev kirin, vexwînî hev bûn (bi hev re xweş dan û stendin, ji hev re xerîbî nekirin) * çocuklarla çabucak kaynaştı pir zûka bi zarokan re li hev kir (mec) l/bw
kaynaştırma 1. pevkelijandin, pevkelandin, pevcebirandin, pevzeliqandin 2. pevtemizandin, pevkelijandin (ji bo metalan) 3. lihevanîn, lihevrikibandin, lihevguncandin m
1. pevkelijandin, pevkelandin, pevcebirandin, pevzeliqandin 2. pevtemizandin, pevkelijandin (ji bo metalan) 3. lihevanîn, lihevrikibandin, lihevguncandin m
kaynaştırmak kelijandin, cabirandin.
1. bi hev ve kelijandin, bi hev ve kelandin, bi hev ve cebinindin, bi hev ve zeliqandin l/bw 2. bi hev ve temi­zandin, bi hev ve kelijandin (ji bo meta­lan) *demirleri iyice kaynaştır hesinan têr baş bi hev ve bitemizîne l/b w 3. li hev anîn, li hev rikibandin, li hev guncandin *renkleri iyi kaynaştırmış rengan xweş li hev aniye l/bw
1. bi hev ve kelijandin, bi hev ve kelandin, bi hev ve cebirandin, bi hev ve zeliqandin l/bw 2. bi hev ve temizandin, bi hev ve kelijandin (ji bo metalan) * demirleri iyice kaynaştır hesinan têr baş bi hev ve bitemizîne l/bw 3. li hev anîn, li hev rikibandin, li hev guncandin * renkleri iyi kaynaştırmış rengan xweş li hev aniye l/bw
kaynata xezûr.
xezûr, xwezûr n
xezûr, xwezûr n
kaynatalık xezûrtî, xwezûrtî m
xezûrtî, xwezûrtî m
kaynatılmak hatin kelandin, hatin kelijan­din l/tb
hatin kelandin, hatin kelijandin l/tb
kaynatma 1. kelandin, kelijandin, kelmijandin, hilkelandin, bilbiqandin, beqbeqandin, kel lê anîn 2. kelandin, kelijandin, cebirandin (ji bo hestî û birînan) 3. kelijan­din, temizandin, kewakirin (ji bo metalan, bi hev ve qeynaxkirina wan) 4. sohbetkirin m
kaynatma kabı derdana kelandinê
kaynatmak kelandin.
1. kelandin l/gh, kelijandin l/gh, kelmijandin l/gh, kel lê anîn l/b w 2. kelan­din, kelijandin, cebirandin (ji bo hestî û birînan) l/gh 3. kelijandin, temizandin, ke­wa kirin (ji bo metalan, bi hev ve qeynax­kirina wan) l/gh 4. sohbet kirin l/gh 5. dan jibîrkirin l/lb
1. kelandin l/gh, kelijandin l/gh, kelmijandin l/gh, kel lê anîn l/bw 2. kelandin, kelijandin, cebirandin (ji bo hestî û birînan) l/gh 3. kelijandin, temizandin, kewa kirin (ji bo metalan, bi hev ve qeynaxkirina wan) l/gh 4. sohbet kirin l/gh 5. dan jibîrkirin l/lb
kaynayan bir hiddetle üzerine yürüdü bi hêrseke rabûyî bi ser de çû l/ngh
kaynayan ka­zan kapak tutmaz dîzika ku bikele wê di dev de bibêje bilq û biavêje
kaynayış 1. kelandin 2. kelandin, cebirandin (ji bo hestî û bîrînan) 3. kelijandin, teminzaildin, kewakirin (ji bo metalan, bi hev ve qeynaxkirina wan) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
1. kelandin 2. kelandin, cebirandin (ji bo hestî û bîrînan) 3. kelijandin, teminzandin, kewakirin (ji bo metalan, bi hev ve qeynaxkirina wan) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
kaypak xijok, şemitok.
1. şemetok, xijok, şemitoyî *kay­pak yol riya şemitok 2. şût, bêhawa, şar­pine (kesê ku qeys û qab jê re nîn e) rd
1. şemetok, xijok, şemitoyî * kaygan yol riya şemitok 2. şût, bêhawa, çarpîne (kesê ku qeys û qab jê re nîn e) rd
kaypakça 1. şemetokî, xijokî (hinek şeme­tok) rd 2. şûtkî, bêhawakî, çarpînekî h
1. şemetokî, xijokî (hinek şemetok) rd 2. şûtkî, bêhawakî, çarpînekî h
kaypaklaşma 1. şemetokîbûn, xijokîbûn 2. bêhawabûn, şûtkîbûn m
1. şemetokîbûn, xijokîbûn 2. bêhawabûn, şûtkîbûn m
kaypaklaşmak 1. şemetokî bûn, xijokî bûn 2. bêhawa bûn, şûtkî bûn l/ngh
1. şemetokî bûn, xijokî bûn 2. bêhawa bûn, şûtkî bûn l/ngh
kaypaklık 1. şemetokbûn, xijokbûn, şemitoyîbûn 2. şûtî, bêhawatî, çarpînetî (mec) m
1. şemetokbûn, xijokbûn, şemitoyîbûn 2. şûtî, bêhawatî, çarpînetî (mec) m
kaypamak fiştixîn (şemitîna pê) l/ngh
fiştixîn (şemitîna pê) l/ngh
kayra qencî, litûf, înayet m
qencî, litûf, înayet m
kayracılık providansiyalîzm fel/m
providansiyalîzm fel/m
kayrak 1. hîs, hîsik (erda hîs a ku bi xîz û kevir e, ji debrê re nabe û tiştek lê nayê) 2. sal (kevirê pehnê dûz) 3. hêsan (kevirê tûjkirinê, kevirê sûtinê) n
1. hîs, hîsik (erda hîs a ku bi xîz û kevir e, ji debrê re nabe û tiştek lê nayê) 2. sal (kevirê pehnê dûz) 3. hêsan (kevirê tûjkirinê, kevirê sûtinê) n
kayran rast (erda rast a di nav dehl û rêlan de) m
rast (erda rast a di nav dehl û rêlan de) m
kayrılmak mêza (yekî) hatin kişandin, hatin îltimaskirin, piştgiriya (yekî) hatin kirin, piştvanekiya (yekî) hatin kirin l/tb
hatin îltimaskirin, mêza (yekî) hatin girtin l/tb
mêza (yekî) hatin kişandin, hatin îltimaskirin, piştgiriya (yekî) hatin kirin, piştvanekiya (yekî) hatin kirin l/tb
hatin îltimaskirin, mêza (yekî) hatin girtin l/tb
kayşama hezizîn m
hezizîn m
kayşamak hezaz, hêlan m
hezizîn l/ngh, hezaz lê ketin) l/bw
hezaz, hêlan m
hezizîn l/ngh, hezaz lê ketin) l/bw
kayşat parçeyê hezazê (parçeyê ku ji ben hezizînê çêbûye û bi dûr de pekiyaye) nd
parçeyê hezazê (parçeyê ku ji ben hezizînê çêbûye û bi dûr de pekiyaye) nd
kayser qeyser (inwanê împeratorên Ro­ma/Rûm, Bîzans û Almanan) *Roma kayseri Qeyserê Rûm n
qeyser (inwanê împeratorên Roma/Rûm, Bîzans û Almanan) * Roma kayseri Qeyserê Rûm n
kaysı mişmiş, qeysî, zerdelî.
kaysı pestili qemerdîn.
kaytak 1. talde, tenha 2. bêhawa rd
1. talde, tenha 2. bêhawa rd
kaytan qeytan.
1. qeytan (benê ji pembû an jî hevrîşim) 2. qeytan der/n
kaytan bıyık simbêlê qeytanî
kaytan bıyıklı simbêlqeytan
kaytanlı biqeytan, qeytankirî rd
biqeytan, qeytankirî rd
kaytarıcı qelizok, vizok, xaznûk, fisel (kesê ku ji karkirinê direve, xwe nade berê)rd
qelizok, vizok, xaznûk, fîsel (kesê ku ji karkirinê direve, xwe nade berê)rd
kaytarma 1. lêvegerandin, îadekirin 2. qelizîn, fîselîbûn (ji bo awa û karê kirina van lêkeran) 3. varî, xetêl m
1. lêvegerandin, îadekirin 2. qelizîn, fîselîbûn m
1. lêvegerandin, îadekirin 2. qelizîn, fîselîbûn (ji bo awa û karê kirina van lêkeran) 3. varî, xetêl m
1. lêvegerandin, îadekirin 2. qelizîn, fîselîbûn m
kaytarmak xwe vedizîn.
1. lê vegerandin, îade kirin l/gh 2. qelizîn l/ngh, fîselî bûn l/ngh, xetêl bûn l/ngh, çiv dan l/gh, xoyisandin l/gh, koysandin l/gh (ji kar revîn)
1. lê vegerandin, îade kirin l/gh 2. qelizîn l/ngh, fîselî bûn l/ngh, xetêl bûn l/ngh, çiv dan l/gh, xoyisandin l/gh, koysandin l/gh (ji kar revîn)
kayyum, kayyım 1. mucewr (xizmetkarê camiyê) n 2. qeyûm (kesê ku ji bo meşandina karekî an jî gêrandina malekî hatiye erkedarkirin) hiq/nd
1. mucewr (xizmetkarê camiyê) n 2. qeyûm (kesê ku ji bo meşandina karekî an jî gêrandina malekî hatiye erkedarkirin) hiq/nd
kayyumluk 1. mucewrî 2. qeyûmtî m kayzer qeyser, kral n
1. mucewrî 2. qeyûmtî m
kayzer qeyser, kral n
kaz qaz.
1. qaz (anser) zo/m 2. bûdela, xêtik (mec) nd
kaz ayağı 1. pêqazk, semî (Chenopodium bot/m 2. çengelê pirserî nd 3. derabên xwarik (kêldanên xwarik) 4. zerê beloq, zerê masan, zerê porteqalan nd
1. pêqazk, semî (Chenopodium bot/m 2. çengelê pirserî nd 3. derabên xwarik (kêldanên xwarik) 4. zerê beloq, zerê masan, zerê porteqalan nd
kaz boku 1. zerê pehtî (zerê qirêjokî) nd 2. zerê pehtî (tiştê ji vî rengî) rd
1. zerê pehtî (zerê qirêjokî) nd 2. zerê pehtî (tiştê ji vî rengî) rd
kaz gelen yerden tavuk esirgenmez ceh dan (yekî) genim jê stendin
kaz kafalı bêfehm
kaz otu (=eşek madımağı) werênek, gîyameşk(facebook)-; polygonum aviculare
kaza 1.id. navçe. 2.qeda, bobelat.
1. tifaq, qeza, qeda (bûyera ku dibe sedemê zerar û ziyana mal û can) m 2. qeza (pişt re girtina rojî û kirina nimêja ku di wextê xwe de nehatiye girtin û kirin) m 3. daraz, darazîkirin m 4. erka qazî nd 5. bajarok n, şarûçke n, qeza m
kaza dairesi çarçoveya daraziyê
kaza etmek 1) qeza kirin (ji bo rojî û nimêjê) 2. qeza kirin
kaza olmak tifiqîn
kaza ve kader qeza û qeder, enînivîs
kazaen bnr kazara
bnr kazara
kazağı tevrkol n
tevrkol n
kazak kenze, fanêle.
(I) qazax, vezele, kenze, fahike *üs­tüne bir kazak geçir qazaxek bi xwe de bike n (II) 1. leşkerê siwarî (Li Rûsya û îranê) 2. serdest (mêrê ku ji jina xwe re serdest e, gotina xwe pê dide kirin) (mec) rd
1. Qezax (gelekî li başûrê Sibiryayê) 2. Qazax (tiştê xweserî Qazaxan) nd/rd
kazak (i) qazax, vezele, kenze, fahike * üstüne bir kazak geçir qazaxek bi xwe de bike n
kazak (ii) 1. leşkerê siwarî (Li Rûsya û Îranê) 2. serdest (mêrê ku ji jina xwe re serdest e, gotina xwe pê dide kirin) (mec) rd
kazak çömelmesi qulîskdana Qazaxan
kazakça Qezaxî, Qezaxkî (zimanê Qaza­xan) m
Qezaxî, Qezaxkî (zimanê Qazaxan) m
kazaklık serdestî (mêrê ku ji jina xwe re serdestiyê dike) m
serdestî (mêrê ku ji jina xwe re serdestiyê dike) m
kazalı 1. xeternak 2. qezakirî, tifaqkirî (ke­se ku tifaq kiriye, pê de hatiye) 3. xweybajarok, xweyqeza *üç kazalı bir il bajarekî xwey sê bajarok rd
1. xeternak 2. qezakirî, tifaqkirî (kesê ku tifaq kiriye, pê de hatiye) 3. xweybajarok, xweyqeza * üç kazalı bir il bajarekî xwey sê bajarok rd
kazan dist, qazan, sîtil.
1. sîtil, niqre, neqerî, mencel, dist, kewd, qaqiban, qaqib, zarik (derdana mezin a biçembil ku tê de tiştan dipêjin) 2. çigûn, mencel, qazan ((ji bo dûkelê, hilm û gulmê)
kazan dairesi agirxane
kazan dibi helîlika ku binê wê piçekî hatiye pîsokirin
helîlika ku binê wê piçekî hatiye pîsokirin
kazan kaldırmak 1) niq­re wergerandin, sîtil qelaptin, serî rakirin (di heyna Osmaniyan de serîhildana leşkerên bi navê "yeniçeri"yan) 2) li ber rabûn, serî rakirin (li ber birêveberekî serî rakirin)
kazan kaynamayan yerde maymun oynamaz çiraya bêdon naîse, don nekî çirayê çira ronî nade
kazanç kar, qezenc.
1. hecel, kesp, ked û kesp, kespûkar, qezenc *aylık kazanç hecela mehaneyê, kespa mehaneyê 2. kar, sûd, havil, kelk m
1. hecel, kesp, ked û kesp, kespûkar, qezenc * aylık kazanç hecela mehaneyê, kespa mehaneyê 2. kar, sûd, havil, kelk m
kazancı 1. çilingdar (kesê ku sîtil, niqreyan çêdike û difiroşe) 2. agirker (kesê ku agirê çigûnê xweş dike, agir pê dixe) nd/nt
1. çilingdar (kesê ku sîtil, niqreyan çêdike û difiroşe) 2. agirker (kesê ku agirê çigûnê xweş dike, agir pê dixe) nd/nt
kazançlı kesbdar, heceldar, biqezenc rd
kesbdar, heceldar, biqezenc rd
kazançsız bêkesb, bêhecel, bêqezenc rd
bêkesb, bêhecel, bêqezenc rd
kazandibi xerîtok.
kazandırma kesibandin, perandin m
kesibandin, perandin m
kazandırmak 1. kesibandin, perandin l/gh 2. dan qezenckirin, dan hecelkirin l/lb
1. kesibandin, perandin l/gh 2. dan qezenckirin, dan hecelkirin l/lb
kazanı kapalı kaynamak (yek) dîzika devgirtî bûn, mala (yekî) dîzika devgirtî bûn
kazanılmak hatin kesibandin, hatin peran­din, hatin qezenckirin l/tb
hatin kesibandin, hatin perandin, hatin qezenckirin l/tb
kazanım kesp, hecel, destketî, m
kesp, hecel, destketî, m
kazanış kesibîn, perin, qezenckirin, karkirin (kar a awayê kişana van lêkeran) m
kesibîn, perîn, qezenckirin, karkirin (kar û awayê kişana van lêkeran) m
kazanma 1. kesibîn, perîn, qezenckirin, karkirin 2. biserketin m
1. kesibîn, perîn, qezenckirin, karkirin 2. biserketin m
kazanmak kar kirin.
1. kesibîn l/ngh, perîn l/ngh, kesp kirin l/gh, qezenc kirin, kar kirin l/gh (kesp bi dest xistin) 2. bi ser ketin l/bw, qezenc kirin l/gh, bi dest xistin l/bw (encameke baş bi dest xistin) *oylamayı o kazandı di dengdayînê de ew bi ser ket 3. jê re lê xistin, jê re derketin *büyük ik­ramiyeyi kazandı îkramiyeya mezin jê re derket l/bw 4. girtin (bûn xwedî tiştekî) *kendime yeni bir dost kazandım min ji xwe re dostek girt l/gh 5. girtin *yeni bir huy kazanmış kurmekî nû girtin l/gh 6. feth kirin, zift kirin l/gh 7. têk birin, têk şikandin l/gh
1. kesibîn l/ngh, perîn l/ngh, kesp kirin l/gh, qezenc kirin, kar kirin l/gh (kesp bi dest xistin) 2. bi ser ketin l/bw, qezenc kirin l/gh, bi dest xistin l/bw (encameke baş bi dest xistin) * oylamayı o kazandı di dengdayînê de ew bi ser ket 3. jê re lê xistin, jê re derketin * büyük ikramiyeyi kazandı îkramiyeya mezin jê re derket l/bw 4. girtin (bûn xwedî tiştekî) * kendime yeni bir dost kazandım min ji xwe re dostek girt l/gh 5. girtin * yeni bir huy kazanmış kurmekî nû girtin l/gh 6. feth kirin, zift kirin l/gh 7. têk birin, têk şikandin l/gh
kazara 1. bi şaşmîtî, bi bêhemdî (bi nezanî, bi bêmdê xwe) *kolum adama kazara değdi milê min bi şaşmîtî li mêrik ket 2. bi şaşmîtî (bi tesadüfi) h
1. bi şaşmîtî, bi bêhemdî (bi nezanî, bi bêmdê xwe) * kolum adama kazara değdi milê min bi şaşmîtî li mêrik ket 2. bi şaşmîtî (bi tesadûfî) h
kazaratar hilkolîner, eksavator (makîneya kolandinê) m
hilkolîner, eksavator (makîneya kolandinê) m
kazasız 1. bêtifaq, bêqeza, bêqeda rd 2. bi bêtifaqî, bi bêqezatî h
kazasız belâsız bêqeza û bela, bêtifaq û teşqele
kazaska govendeke gelêrî ya sivik a Rûsan ku koka wê ji Kafkasyayê tê
govendeke gelêrî ya sivik a Rûsan ku koka wê ji Kafkasyayê tê
kazasker qezaser (di heyna Osmaniyan de çîna serdest a aliman) nd
qezaser (di heyna Osmaniyan de çîna serdest a aliman) nd
kazaskerlik qezaskerî m
qezaskerî m
kazaya bırakmak nimêj lê çûn
kazaya kalmak nimêj qeza kirin
kazayağı (=sirken) lexandur; chenopodium album
kazaz qezaz n
qezaz n
kazazade qezajentî, qezazede rd/nd
qezajentî, qezazede rd/nd
kazdığı çukura (veya kuyu­ya) kendisi düşmek gora ku ji hevalan re kola ew ketê
kazdırmak dan kolandin l/lb
dan kolandin l/lb
kazein kazeîn kîm/m
kazeîn kîm/m
kazevi zembîl, selik m
zembîl, selik m
kazgıç 1. bêrika tenûrê nd 2. xurç, xilç n
1. bêrika tenûrê nd 2. xurç, xilç n
kazı kolyar; kolîn.
1. vedan, kolan 2. vedan, kolan (ji bo arkeolojiyê 3. kolan (ji bo kolandina dar û metalan, ku bi kolandinê tiştan li ser wan çêdikin) m
1. vedan, kolan 2. vedan, kolan (ji bo arkeolojiyê 3. kolan (ji bo kolandina dar û metalan, ku bi kolandinê tiştan li ser wan çêdikin) m
kazı bilimci kevnarnas, bastannas, arkeolog nd/nt
kevnarnas, bastannas, arkeolog nd/nt
kazı bilimi kevnarnasî, bastannasî, arkeolo­jî m
kevnarnasî, bastannasî, arkeolojî m
kazı bilimsel kevnamasiyî, bastannasiyî, ar­keolojîk rd
kevnarnasiyî, bastannasiyî, arkeolojîk rd
kazı koz anlamak em dibêjin qaz ew dibêje bilbil
kazıbilim kolyarnasî.
kazıcı kolyar, kolek, kolîner nd/nt
kolyar, kolek, kolîner nd/nt
kazıcılık kolyarî, kolekî, kolînerî m
kolyarî, kolekî, kolînerî m
kazık sing.
1. sing, sîng (ew xurçê sertûj, ê ku ji bo di erdê de bê kutan hatiye amadekirin) *çadır kazığı singê kon n 2. kutek, dîrek m 3. sing (singê ji bo avahiyan) n 4. ke­lem, kêzm, pîjik, zîçik, ting, qazox (kelemê ku ji bo kuştina mirovan, gotineke pêşiyên Kurdan; ya kelemekî tûj ya têrek mewij) *Osmanlılarda ölüm cezalarından biri de, kazığa çakılmaktır di heyna Os­maniyan de yek ji cezayê kuştinê, li kele­man xistina mirovan en 5. seke (singê hesin) 6. xapandin (di dan û stendinê de) m
kazık atmak xapandin
kazık dikmek qonax vegirtin, kon vegirtin (li derekî bi timî man)
kazık gibi çik û pik, tîka hişkolekî
kazık kadar weka terpasekî ye
kazık kesilmek bûn wekî sing man
kazık marka pir buha (argo)
kazık yemek şorika xwe jê xwarin, sûravka xwe jê xwarin, jê qazox xwarin
kazık yutmuş gibi tu dibêjî qey li esmanan nîskan tov dike, hema tik diçe
kazıkçı canbaz, kose, xapînok (kesê ku di danûstanan de xelkê dixapîne) rd
canbaz, kose, xapînok (kesê ku di danûstanan de xelkê dixapîne) rd
kazıklama 1. singkirin, singlêxistin 2. likelemanxistin, liqazoxxistin 3. kewandin, xeritandin (argo) m
1. singkirin, singlêxistin 2. likelemanxistin, liqazoxxistin 3. kewandin, xeritandin (argo) m
kazıklamak sing kirin.
1. sing kirin l/gh, sing lê xistin (singkutana ji bo nîşankirina dora tiştekî) l/bw 2. li keleman xistin, li qazox xistin (ji bo cezakirinê ku li keleman dixin) l/bw 3. kewandin, xeritandin, dar lê pîvan (di danûstendinê de xapandin) (argo) l/gh
1. sing kirin l/gh, sing lê xistin (singkutana ji bo nîşankirina dora tiştekî) l/bw 2. li keleman xistin, li qazox xistin (ji bo cezakirinê ku li keleman dixin) l/bw 3. kewandin, xeritandin, dar lê pîvan (di danûstendinê de xapandin) (argo) l/gh
kazıklanmak 1. li keleman hatin xistin, li qazoxan hatin xistin 2. hatin xapandin l/tb
1. li keleman hatin xistin, li qazoxan hatin xistin 2. hatin xapandin l/tb
kazıklayış 1. singkirin 2. xistina likeleman 3. xapandin (ji bo kar û awayê pêkanîna wan) m
1. singkirin 2. xistina likeleman 3. xapandin (ji bo kar û awayê pêkanîna wan) m
kazıklı 1. bising, singkiri 2. bikelem, biqazox rd
1. bising, singkirî 2. bikelem, biqazox rd
kazıklı humma tetanos bj/m
tetanos bj/m
kazıl aşûjin m
aşûjin m
kazılış kolandin m
kolandin m
kazılmak hatin kolandin l/tb
hatin kolandin l/tb
kazım 1. kolan, kolîn m
1. kolan, kolîn m
kazıma 1. rihotin, rihoştin, verihoştin, hekandin, rêşkirin, xiritandin, rawêştin, darihoştin 2. hewirandin, merisandin 3. kolan bj 5. kolandin (neqşkirina li ser metalan) m
kazıma resim gravur
kazımak rêş kirin, xirtikandin.
1. rihotin, rihoştin, verihoştin, hekandin, rêş kirin, xiritandin, rawêştin, darihoştin, rewatin, verotin (bi tiştekî tûj tebeqeya ser tiştekî rakirin) *tencerenin dibini kazıdı binê beroşê rihot 2. rihotin, rihoştin, verihoştin, rawêştin, darihoştin (bi tiştekî bibir kolana tiştekî, jê kirin) *yazıyı iğneyle kazıyıp çıkardı bi derziyê nivîs rihot û jê bir 3. hewirandin, merisan­din 4. kolan (bi emeliyatê derxistina tişte­kî) *çıbanı kazıyarak aldılar kînor ko­lan û jê girtin bj 5. rihoştin, kolan (traş ki­rin, traştin, kurkirina rû) 6. kolandin (neqşkirina li ser metalan) *mühür kazı­mak mor kalandin l/gh
1. rihotin, rihoştin, verihoştin, hekandin, rêş kirin, xiritandin, rawêştin, darihoştin, rewatin, verotin (bi tiştekî tûj tebeqeya ser tiştekî rakirin) * tencerenin dibini kazıdı binê beroşê rihot 2. rihotin, rihoştin, verihoştin, rawêştin, darihoştin (bi tiştekî bibir kolana tiştekî, jê kirin) * yazıyı iğneyle kazıyıp çıkardı bi derziyê nivîs rihot û jê bir 3. hewirandin, merisandin 4. kolan (bi emeliyatê derxistina tiştekî) * çıbanı kazıyarak aldılar kînor kolan û jê girtin bj 5. rihoştin, kolan (traş kirin, traştin, kurkirina rû) 6. kolandin (neqşkirina li ser metalan) * mühür kazımak mor kalandin l/gh
kazımık 1. rihoşk, xirtok 2. hekîn (tenê ji bo yê binê şîr) m
1. rihoşk, xirtok 2. hekîn (tenê ji bo yê binê şîr) m
kazın ayağı öyle değil te hela (...) nekiriye, tu bi esehiya (....) nizanî
kazınma 1. rihojîn, verihojîn, hekîn, xiritîn 2. kirkirandin, hekandin 3. rihojîn, kolîn (ji kûr ve traş bûn) 4. rêşkirin (têr baş der dor paqij kirin) 5. xewirin m
1. rihojîn, verihojîn, hekîn, xiritîn 2. kirkirandin, hekandin 3. rihojîn, kolîn (ji kûr ve traş bûn) 4. rêşkirin (têr baş der dor paqij kirin) 5. xewirîn m
kazınmak 1. rihojîn, verihojîn, hekîn, xiritîn l/ngh 2. hatin rihotin, hatin rihoştin, hatin verihotin, hatin hekandin, hatin reş­kirin, hatin xiritandin l/tb 3. kirkirandin, hekandin (hişk xurandin, wekî ku çerm jê rakin) l/gh 4. rihojîn, kolîn (ji kûr ve traş bûn) l/ngh 5. rêş kirin (têr baş der dor pa­qij kirin) 6. xewirîn, xelîn *açlıktan mi­dem kazınıyor ji birçînan dilê min dixewire l/ngh
1. rihojîn, verihojîn, hekîn, xiritîn l/ngh 2. hatin rihotin, hatin rihoştin, hatin verihotin, hatin hekandin, hatin rêşkirin, hatin xiritandin l/tb 3. kirkirandin, hekandin (hişk xurandin, wekî ku çerm jê rakin) l/gh 4. rihojîn, kolîn (ji kûr ve traş bûn) l/ngh 5. rêş kirin (têr baş der dor paqij kirin) 6. xewirîn, xelîn * açlıktan midem kazınıyor ji birçînan dilê min dixewire l/ngh
kazıntı 1. rihoşk 2. rihotk (şopa ku ji ber rihoştinê çêbûye) m
1. rihoşk 2. rihotk (şopa kuji ber rihoştinê çêbûye) m
1. rihoşk 2. rihotk (şopa ku ji ber rihoştinê çêbûye) m
kazıntılı rihotkî rd
rihotkî rd
kazıtıc rewajok, rewatok m
rewajok, rewatok m
kazıtmak 1. dan rihotin, dan rihoştin, dan verihotin, dan hekandin, dan rêşkirin, dan xiritandin 2. dan kolan, dan kolandin (bi emeliyatê pê derxistina tiştekî) 3. dan ri­hoştin, dan kolan (dan traşkirin, dan traş­tin) 4. dan kolandin (ji bo neqşkirin û kolandina li ser metalan) l/lb
1. dan rihotin, dan rihoştin, dan verihotin, dan hekandin, dan rêşkirin, dan xiritandin 2. dan kolan, dan kolandin (bi emeliyatê pê derxistina tiştekî) 3. dan rihoştin, dan kolan (dan traşkirin, dan traştin) 4. dan kolandin (ji bo neqşkirin û kolandina li ser metalan) l/lb
kaziye pêşniyar.
qeziye man/m
qeziye man/m
kazıyış 1. rihotin, rihoştin, verihotin, hekan­din, reşkirin, xiritandin 2. hewirandin, merisandin 3. kolan bj 5. kolandin (neqşkirina li ser metalan) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
1. rihotin, rihoştin, verihotin, hekandin, rêşkirin, xiritandin 2. hewirandin, merisandin 3. kolan bj 5. kolandin (neqşkirina li ser metalan) (ji bo awa û karê van lêkeran) m
kazma 1.kolan. 2.tevir, qedûm.
1. kolan, vedan, kilêb, kêlan m 2. tevir, koling, kuling, bivir, tevere n 3. kolandî (tiştê ku bi kolandinê hatiye çekirin) *kazma yazı nivîsa kolandî rd
kazma diş diranqîç, diranfişek
diranqîç, diranfişek
kazma gibi eynî fişek in (ji bo diranên gir)
kazma sapı destîbivir
kazmaç bnr kazaratar
bnr kazaratar
kazmacı kulingvan, tevirvan nd/nt
kulingvan, tevirvan nd/nt
kazmak kolan, kolandin.
1. kolîn, kolandin, rakolandin, ve­dan, kilêb kirin, kêlan (bi amrazekê erd vedan) 2. vedan, kolan (bi vê riyê çal bîr rê, asas û wd. kolan) *kuyu kazmak bîr vedan, bîr kolan 3. kolan, kolandin (neqş kirin) l/gh
1. kolîn, kolandin, rakolandin, vedan, kilêb kirin, kêlan (bi amrazekê erd vedan) 2. vedan, kolan (bi vê riyê çal, bîr, rê, asas û wd. kolan) * kuyu kazmak bîr vedan, bîr kolan 3. kolan, kolandin (neqş kirin) l/gh * kazdığı çukura (veya kuyuya) kendisi düşmek gora ku ji hevalan re kola ew ketê
kazmir bnr kaşmir
bnr kaşmir
kaznaklamak 1. tar kirin l/gh 2. şoreb kirin l/gh 3. dest lê lefandin, dest lê anîn hev l/bw
1. tar kirin l/gh 2. şoreb kirin l/gh 3. dest lê lefandin, dest lê anîn hev l/bw
kazolit kazolît mîn/m
kazolît mîn/m
kazulet bnr kocaman
bnr kocaman
kazurat bnr dışkı
bnr dışkı
ka 1.hani. 2.hele. 3.saman.
m saman
halê wî
ne ya te, ma kadîn jî ne ya te ye? samana acımıyorsan bari mereğe acı
h 1. hani * ka apê te? amcan hani? 2. hani (sitem belirtir) * ka te yê ji min re pirtûk bianiya? hani bana kitap getirecektin? 3. g hele * ka bila ew roj bê hele o gün gelsin (özellikle, hiç olmassa, her şeyden önce anlamında) 4. hele (uyarma, korkutma veya vaat anlatır) 5. bir (sıfat veya zarf durumunda başına geldiği kelimelere kuvvet, istek, veya kesin olmayan anlamlar katar) * ka em herin bir gidelim
ka teslîmî bayê kirin ciğeri kediye emanet etmek
ka û kapol saman ve saman tozu
ka ... çi ye ... çi ye kim ... kim * ka ew çi ye ka zane mirovatî çi ye insanlık kim o kim
ka bê g hele, hele bir (uyarma, korkutma veya vaat anlatır) * bila nexebite bê ka ez dê çi bikim ew dê bibîne hele çalışmasın, ne yapacağımı o görür
ka bê çima her nedense
ka bê çisa bûye her nasılsa
ka bê ji ber çi be her nedense * ka bê ji ber çibe, bi qasî yên din bandoreke xurt nehişt her nedense diğerleri kadar kuvvetli bir etki bırakmadı
ka bila g hele, hele bir (uyarma, korkutma veya vaat anlatır) * ka bila nexebite hele çalışmasın
ka bise (an jî bisin) dur (veya durun)
ka çi bû? ne çıkar (ne zararı var) * di roja teng de me çar pênç qiruş ji yekî stend, ka çi bû? dar günde birinden üç beş kuruş almışım ne çıkar?
ka çi c neresi (hangi yönü) * ka çiyê wê spehî ye? bunun neresi güzel?
ka çi jê derê? ne çıkar (bir sonuç vermez)
ka çi ye? ne imiş?
ka dibe? rd olacak * ka ev îş e dibe? bu olacak iş mi?
ka êdî tu yê bibêjî çi! ne denir! (veya ne dersin)
ka emrê (wî) çi ye halê (wî) çi ye eti ne budu ne? (yaşı küçük)
ka ev qas e? hani yok mu?, sadece bu kadar mı?
ka ew bolixî nerede bu bolluk
ka ew çi ye? kim oluyor?
ka ew hebûn nerede bu bolluk
ka hereketê wî kedi (veya eti) ne, budu ne? (imkanları, gücü sınırlı)
ka ji bo çi ne diye?
ka kirin l/gh kurutmak
ka ku c neresi (hangi yönü) * ka kuyê wê xweşik e? bunun neresi güzel?
ka ku der c neresi (hangi yönü) * ka ku derê wê xweşik e? bunun neresi güzel?
ka li ku 1) ne gezer 2) nerede (‘özlem, arayış imkanı var mı, imkansız’ anlamlarında kullanılır) * xwedêgiravî min dê ji we re pêjn û hîsên xwe binivisanda, ka li ku? size sözüm ona hislerim yazacaktım, nerede?
ka li ku ma? nerede kaldı? * ka fîlozofiya te li ku ma? senin filozofluğun nerede kaldı?
ka li min binêre! bakar mısınız!
ka min çi got ku... ne dedim de
ka qeweta (wî) û halê (wî) çi ye eti ne budu ne? (imkanları, gücü sınırlı, parası az)
ka qîmeta wî çi ye? ne imiş?
ka raweste (an jî rawestin) dur (veya durun)
ka tu lê! bak bak!, hele bak!
ka wê çi jê çêbibe ne çıkar (nasıl bir yarar umulur)
ka ya hev dêrandin birbirinden nefret etmek
ka ya kevn ba kirin eski defterleri karıştırmak (veya yoklamak), geçmişi deşmek
ka ya kevn ba mekin 1) eski defterleri karıştırmayın 2) geçmişe mazi, yenmişe kuzu derler
ka ya kevn bi ba kirin eskiyi, geçmişi deşmek
ka ya kevn li ba kirin geçmişi deşmek
ka ya şil firotiye yaptığı kötülüğün farkında
kab berdan erdê yere diz çökmek
kab ant/m 1. diz (kaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer) 2. diz (oturulduğunda uyluğun üst yanı)
kab (ii) n bir baş şekir
kab (iii) n ilmik, şerit, örk, örük
kabala m kabala (Yahudilerde yazılı olarak konulmuş olan Tanrı kanunlarının yanında, ağızdan ağıza geçen dinî buyrukların, İbranî felsefesinin ve efsane yazılarının bütünü)
kabalîst nd/nt kabalist, kabalacı
kaban n kaban (üst giysi)
kabare m kabera
kabax n eskiden bağlık olan yer
kabe m Kâbe
kabik (i) n örk, örük
kabik (ii) m topuk
kabik (iii) n 1. eklem 2. boğum
kabîn m kabin
kabîne m kabine
kabîne vekişîn kabine çekilmek
kabira n 1. bilader (teklifsiz konuşmalarda) 2. adam (görevli kimse) 3. hazret (seslenme sözü olarak)
kablo m kablo
kablodar rd kablolu
kablofiroş nd/nt kablocu (satan kimse)
kabok dizkapağı.
kabok ant/m 1. diz (kaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer) 2. diz (oturulduğunda ouyluğun üst yanı)
kabok berdan erdê yere diz çökmek
kabokên (yekî) fisîn dizleri çözülmek
kabokên (yekî) li hev ketin 1) dizlerinin bağı çözülmek 2) ayağı (veya ayakları) dolaşmak
kabos bnr kabûs
kabotaj kabotaj.
m kabotaj
kabûs n 1. kâbus, karabasan 2.rd kâbus (acı, sıkıntı, korku veren)
kabûs ketin ser dilê (yekî) ağırlık basmak (veya çökmek)
kac bot/m çam (Pinus)
kaçanî m kap, kap kacak (mutfak eşyası)
kaçax m iki yaşındaki erkek camuş yavrusu
kaçik bnr kevçik (I)
kad küre.
kad (i) m bahis
kad (ii) ast/m yuvar, küre
kada esmanî ast/nd gök küresi
kada îyonî ast/m iyon yuvarı
kadane m kadana
kadar rd samanlı
kadastro m kadastro
kadastro bûn l/ngh kadastrolanmak
kadastro kirin l/gh kadastrolamak
kadastrobûn m kadastrolanma
kadastrokirî rd kadastrolu, kadasrolanmış
kadastrokirin m kadastrolama
kadavra n kadavra
kade çörek.
n 1. kete (bir tür çörek) 2. un, yağ, yumurta ve sütten yapılan bir tür tatlı çörek
kadeê gûzan bir tür cevizli kete
kadeê tawê tavada yapılan bir tür kete
kadefiroş nd/nt çörekçi
kadefiroşî m çörekçilik
kadepêj nd/nt çörekçi
kadepêjî m çörekçilik
kadesûr n peynirli ekmek, pohaça
kadî rd küresel
kadik n kete, çörek
kadikê arxafkê arhafk çöreği
kadikê bexdenosê maydanozlu çörek
kadikê dimsî pekmezli çörek
kadikê penêrî peynirli çörek
kadikê spenaxî ispanaklı çörek
kadikê tûyan tutlu çörek
kadikê xurmê hurmalı çörek
kadîn m samanlık, merek
kadîn bi golik û ga xelas dibe merek bile kullanmakla tükenir
kadîng m samanlık
kadînik m küçük samanlık
kadînmêş m arılık, arı kovanlarının konulduğu yer
kadir nd/nt konuşmacı, mümesili
kadiz ast/m saman yolu, gök yolu, hacılar yolu
kadmiyûm kîm/m kadmiyum (kısaltması Cd)
kadokî rd küremsi
kadrat m kadrat (basımcılıkta)
kadrîl m 1. kadril 2. kadril (bu dansın müziği)
kadro gihandin kadro yetiştirmek yetiştirmek
kadro nd/nt kadro
kadrodar rd kadrolu
kadroya nivîskaran yazar kadrosu
kadûn m yağ tulumu
kaf û kun kirin l/bw darmadağın etmek, yerle bir etmek
kaf û yekûn kirin l/bw darmadağın etmek, yerle bir etmek
kafê n vakit
kafeîn m kafein
kafeterya m kafeterya
kafî rd kafi, yeter
kafîbûn m yeterlilik
kafîdar yeterli
kafik m yunak, çamaşırhane
kafir rd 1. kâfir (Tanrı’nın varlığını inkar eden kimse) 2. kâfir (genellikle Hristiyanlara verilen ad) 3. mec kâfir, gâvur (acımasız, gaddar, zalim) 4. mec kâfir (inatçı) 5. mec kâfir (sevilen birine takılma, sitem etme) * hey kafiro tu li ku mayî? hey kâfir nerede kaldın?
kafir bûn gâvur olmak (boşuna harcanmak)
kafir kirin gâvur etmek, harcamak, bitirmek (tiştek)
(bir şeyi) gâvur etmek (bir şeyi harcamak)
kafir kuştî be ille de, illeh
kafirane b kâfirce, gâvurca (acımasızca, insafsızca)
kafirê qol acımasız, gaddar, zalim
kafirî m 1. kâfirlik, gâvurluk 2. gâvurluk (gadarlık, insafsızlık)
kafiristan m 1. kâfir ülkesi (genellikle müslüman olmayanların yaşadığı yer) 2. zülüm yeri * qey kafiristan bariye? zülüm ülkesinden mi yaşıyoruz?
kafiristanî m 1. kâfirlik (zalimlik) 2. gâvur eziyeti 3. vahşet
kafiristankî b gâvurca (acımasızca, insafsızca) * tu kafiristankî lebatê dikî gâvurca davranıyorsun
kafirîya (yekî) pê girtin gâvurluğu tutmak
kafirkeratî h alan talan
rd 1. karman çorman, karmakarışık, allak bullak, darmadağınık, darmaduman 2. Arap saçı (çözülmeyecek kadar karışık durum) 3. curcuna
kafirkeratî bûn l/ngh karman çorman olmak, darmaduman olmak, allak bulak olmak
kafirkeratî kirin karman çorman etmek
kafirkeratîbûn m karman çorman olma, darmaduman olma, allak bulak olma
kafirkî m 1. gâvurca (müsülman olmayan yabancı dillerden herhangi biri) 2. b gâvurca (acımasızca, insafsızca)
kafirtî m 1. kâfirlik gâvurluk 2. gâvurluk (gadarlık, insafsızlık, zalimlik)
kafirxwey b yıkılası
kafîtî m yeterlilik
kafkasya m Kafkasya
kafkasyayî nd/rd Kafkasyalı
kafkun kirin l/gh darmadağın etmek, yerle bir etmek
kafkunkirin m darmadağın etme, yerle bir etme
kafûr, kamfûr nd kâfur, kâfuru
kafyar mersin balığı.
zo/m mersin balığı (Acipenser sturio)
kagul n kakül
kagulîn rd kaküllü
kahîl rd erişkin
kahîlî m erişkinlik
kahîn kahin.
nd/rd kâhin
kahînî m kâhinlik
kaho marul.
bnr kahû
kahû bot/m marul, kıvırcık salata
kahûfiroş nd/nt marulcu
kahûr m yatağan, kama (iki ağzı keskin ucu sivri bıçak)
kaînat m 1. kâinat, evren 2. kâinat, evren (düzenli ve uyumlu bir bütün olarak düşünülen bütün varlıklar) 3. mec kainat (herkes)
kaînatî rd 1. evrensel (evrenle ilgili) 2. evrensel (bütün insanlığı ilgilendiren, cihanşümul)
kaj yılan kefenî.
kaj (i) n yılan gömleği, yılan kavı
kaj (ii) m yumak
kaj (iii) bot/m çam ağacı
kaja reş bot/m karaçam
kaja sor bot/m kızılçam
kajandin m inletme
l/gh inletmek
kajeng m çapa
kajêr m ense
kajîle bot/m kakule (Elettaria cardamomun)
kajîn m inleme, inleyiş
l/ngh inlemek (köpek acı, kesik ses çıkarmak)
kajistan m çamlık
kajo rd yiyici kimse
kajotî m yiyicilik
kajowajo rd darmadağınık
kajowajo bûn l/ngh darmadağın olmak
kajowajo kirin m darmadağın etme
l/gh darmadağın etmek
kajowajobûn m darmadağın olma
kajûle kakule.
kaka (i) m (k kalın okunur) kaka (çocuk dilinde bok)
kaka (ii) m 1. yumurta (çocuk dilinde) 2. cici (yiyecek için) 3. yenilecek şeyler (çocuk dilinde)
kakakak kekeke, (kekeleme) * bû kakaka wî kekelemeye başladı
kakao bot/m 1. kakao, Hint bademi (Theobroma cacao) 2. kakao (bu ağacın meyve çekirdeği) 3. kakao (bu çekirdeğin öğütülmesiyle elde edilen toz) 4. kakao (bu tozdan yapılan içecek)
kakarik bot/m mantar
kakasî m ekmek ve ayran aşı
kakbîrik bot/m mantar
kakelûsk bot/m badat (bir tür yer elması)
kakêş ast/m saman yolu
kakêşan ast/m saman yolu, gök yolu, hacılar yolu
kakêşîn ast/m saman yolu
kakevîlk bot/m mantar
kakil iç (ceviz, fındık v.s.)
n 1. çiğe, iç (ceviz, badem gibi yemişlerin içi) 2. cevher, öz, nüve
kakil avêtin (tiştekî) iç tutmak (veya bağlamak)
kakil girtin l/gh içlenmek
kakil ketin (tiştekî) içlenmek, iç tutmak (veya bağlamak) * kakil ketine gûzan cevizer içlenmiş * êdî kakil ketine gûzan cevizler iç tutmuşlar
kakilê diran ant/nd diş özü
kakilê gûzê oğul balı (bir büyük anneye ve büyük babaya göre oğuldan olan erkek torun)
kakilgirtin m içlenme
kakilok (=xalîlok, gangilok) deve tabanı; geranium tuberosum
kakirosî rd kösnül (tavuk ve kuşlar için)
kakirosî bûn l/ngh kösnülmek (tavuk ve kuşlar için)
kakirosîbûn m kösnülme (tavuk ve kuşlar için)
kakişîn ast/m saman yolu
kakivîk bot/m mantar
kakivîrk bot/m mantar
kako b kako
kakofonî wj/m kakofoni, kakışma
kakol zo/m çayır kuşu, tarla kuşu, toygar (Alauda arvenis)
kakolek bnr kakil
kakoz bot/m yaban armudu
kaktûs bot/m kaktüs (Cactus)
kakûç n çekiç
kakûçêl m şalgam çırpması
kakûd n iskelet
kakul n kakül
kakûl m ayakkabı
kakûnî m isteme, ihtiyaç duyma
kakûnîya (....) kirin -e istemek, ihtiyaç duymak * zarok kakûniya pêsîrê dikin çocuklar memeyi isterler
kakût iskelet.
n 1. iskelet (insan ve hayvan bedeninin kemik çatısı) 2. iskelet (yumuşak bölümleri dökülmüş, ölü bir vücudun kemiklerinin bütünü)
kal n 1. dede, büyük baba, ağababa 2.rd ihtiyar, yaşlı (erkek) 3.rd yaşlı (yaşı ilerlemiş kimse)
kal bûn û ji pertav ketin ak sakaldan yok sakala gelmek
kal û pîr atalar, cetler
kal (ii) rd 1. ham (yenecek kadar olgun olmayan meyve ve sebze) 2. hışır, kelek, kabak (olmamış kavun ve karpuz) 3. nd karpuz 4. rd yeşil (olmamış, ham meyve) * arûngên kal yeşil kaysı
kal (iii) rd (k kalın okunur) sert
kal (iv) nd (k yumuşak okunur) örük halinde dizilmiş sebze veya meyve dizisi
kal bûn ihtiyarlamak, kocamak.
l/gh 1. ihtiyarlanmak, yaşlanmak, karımak, kocalmak 2. ihtiyarlanmak (ihtiyar görünüşünü almak)
kal kirin l/gh 1. ihtiyarlatmak, yaşlandırmak, yaşlatmak, kocaltmak 2. mec eskitmek * alkol, titûn û evîn ez kal kirim alkol, tütün ve aşk eskitti beni
kalafat m kalafat
kalafat kirin l/gh kalafatlamak
kalafatker n kalafatçı
kalafatkerî m kalafatçılık
kalafatkirî rd kalafatlı, kalafatlanmış
kalafatkirin m kalafatlama
kalamar zo/m kalamar
kalamast bnr kalmast
kalamîn mîn/m kalamin
kalamît mîn/m kalamit
kalan kın.
kalan (i) n büyük bıçak
kalan (ii) n kın
kalan (iii) nd dedegiller
kalandin m 1. melletme 2. inletme
l/gh 1. melletmek 2. inletmek
kalanî m enli bıçak
kalanzêr rd altın kın
kalanzîv rd gümüş kınlı
kalas n kalas
kalate m gözde sürme yeri
kalatî m ihtiyarlık, yaşlılık (erkek için)
kalbûn m 1. ihtiyarlanma, yaşlanma, karıma, kocalma 2. ihtiyarlanma (ihtiyar görünüşünü alma)
kalbûnî (i) m ihtiyarlık, yaşlılık (erkek için)
kalbûnî (ii) m hamlık, keleklik, kabaklık (karpuz, kavun için)
kalbûyîn m ihtiyarlayış, yaşlanış
kalçik n kabuk
kale m lâpçın, mest (hafif ve yumuşak bir tür ayakkabı)
kalê bêdiran 1) pirifani 2) mec dişsiz kimse
kalê ferfût nd/rd pirifani
kalê gaxan (an jî gaxand) Neol Baba
kalê gaxand nd Noel Baba
kalê govendê yılbaşı dedesi
kalê serê salê yılbaşı dedesi (Noel Baba’nın Kürt versiyonu)
kalê sersalê nd yılbaşı dedesi, Noel Baba
kalê zemanan gün görmüş (yaşlı gün görmüş kimse)
kalebav n yaşlı baba
kaleg m üvendire
kalegewr n yaşlı, kırçıl adam
kalek m kaburgadan yapılan etli yemek
kalekal m 1. meleme 2. h inim inim 3. m iniltili
kalekal kirin l/ngh melemek
kalekalkirin m meleme
kalemêr rd 1. yaşlı, ihtiyar 2. koca adam 3. nd yaşlı, kocamış erkek (yaşı ilerlemiş erkek)
kalemêrî m 1. yaşlılık 2. kocamışlık
kalemist m ellerine bir şey koyarak ’20 veya tek’ diyer sorarlar
kalender m takvim
kalensove zo/m yüksük
kalepîr rd koca adam, kocamış adam
kalêr n mal, meta, ticaret malı
kaler n mal (alınıp satılabilen her türlü ticaret eşyası)
kaleş m öküz derisinden çarık
kaleşêr n yaşlı aslan
kalesing m sapan (taş atma aracı)
kaleydoskop m kaleydoskop
kalî ihtiyarlık.
kalî (i) m ihtiyarlık, yaşlılık
kalî (ii) m hamlık (meyve ve sebze çin)
kalîborît kîm/m kaliborit
kalîbso m kalipso
kalîfiye rd kalifiye
kalîforniyûm kîm/m kaliforniyum (kısaltması Cf)
kalîgrafî m kaligrafi, güzel yazı sanatı
kalik (i) rd 1. hışır, kelek, kabak (olmamış kavun ve karpuz) 2. çağla (olmamış meyveler)
kalik (ii) m 1. kıl veya deriden ayakkabı 2. çarık 32. büyük, kalın yün çorap 4. mes (ayakkabı)
kalik (iii) n 1. dede, dedecik 2. dede, ata, cet (büyük babadan başlayarak geriye doğru atalardan her biri)
kalik û fatik nd yılbaşı eğlencelerinde yaşlı erkek ve kadın
kalik û pîrik nd yılbaşı eğlencelerinde yaşlı erkek ve kadın
kalikê gaxand nd Neol Baba
kalikê sersalê nd Neol Baba
kaliko nd 1. dede (dedeye seslenme sözü) 2. dede (çok yaşlı kimselere seslenme sözü)
kalîks nd böbrek piramitleri
kaliktî m dedelik, atalık
kalîn melemek.
m 1. meleme, meleyiş 2. inleme, inleyiş
l/ngh 1. melemek 2. inlemek
kalînî m 1. meleme 2. inilti
kalîptûs bot/m okaliptüs (Eucalyptus globulus)
kalîte m kalite
kalîtedar rd kaliteli
kalîtî m ihtiyarlık, yaşlılık
kalîtî ne tu çek e yaşlılık hiç iyi bir şey değildir, anlamında bir deyim
kalker jeo/m kalker
kalkirin l/gh 1. ihtiyarlatma, yaşlandırma, yaşlatma, kocaltma 2. mec eskitme
kalkojen nd kalkojen
kalkolîtîk rd/nd kalkolitik
kalmast nd tahıldan verilen hediye
kalmemet nd kardanadam
kalmêşk m baca
kalmisrî n bir tür kılıç
kalmîz bnr kelmîz
kalo nd 1. dede (dedeye seslenme sözü) 2. dede (çok yaşlı kimselere seslenme sözü) 3. bu hitap sevecen bir sesle, samimiyetle söylense ’sevimli, sevgili ihtiyar’, soğuk bir sesle söylense ’işe yaramaz adam’ olarak anlaşılır
kalo nemir bihar tê, pîrê nemir pincar tê ölme eşeğim ölme
kalo (ii) n korkuluk (tarlalarda, bağ, bahçe veya bostanlarda kuşların zarar vermesini önlemek için konulan insana benzeyen kukla)
kalo (iii) zo/n uğur böceği
kalok n 1. dede 2. yaşlı, ihtiyar (erkek)
kalokî rd yaşlıca
kalome n eski bıçak veya kılıç
kalomel m tatlı sülümen
kalorî fiz/m 1. kalori, ısın 2. kalori (kısaltması kal)
kalorîfer m kalorifer
kalorîferfiroş nd/nt kaloriferci (satan kimse)
kalorîferfiroşî m kalorifercilik
kalorîferkar nd/nt kaloriferci (kalorifer tesisatçısı)
kalorîferkarî m kalorifercilik
kalorîfervan nd/nt kaloriferci (kaloriferi yakan kimse)
kalorîfervanî m kalorifercilik
kalorîmetre m kalorimetre, ısıölçer
kalorîmetrî m kalorimetri, ısı ölçümü
kalorîya mezin kilokalori
kalot n porselen, seramik
kalotê hestî kemik tozunu da içine katılarak yapılmış porselen tabak
kalotfiroş nd/nt porselenci (satan)
kalotfiroşî m porselencilik
kalotkar nd/nt porselenci (imal eden)
kalotkarî m porselencilik
kalotvan nd/nt seramikçi
kalotvanî m seramikçilik
kalox m muhafaza
kalpîr nd yılbaşı eğlencesinde yaşlı erkek ve kadın
kalseduan mîn/m kalseduan
kalsemî m kalsemi
kalsît mîn/m kalsit
kalşîv m nadas süresi bittikten sonra sürülüp ekilen tarla
kalsiyûm hîdroksît kalsiyum hidroksit
kalsiyûm kîm/m kalsiyum (kısaltması Ca)
kalsiyûmdar kîm/rd kalsiyumlu
kaltî m 1. dedelik 2. yaşlılık, ihtiyarlık
kalûkal h meleye meleye
kalûkût nd uyuz, sakat topluluğu, değersiz
kalûmal nd gereç, malzeme, öteberi
kalûs rd ahmak
kalûş bot/m ayrık otu, domuz ayrığı
kalûsî m ahmaklık
kalûte rd eski püskü
kalvînî nd/nt Calvinci
kalvînîst nd/nt Calvinci
kalvînîtî m Calvincilik
kalvînîzm m Calvincilik
kalyon der/m kalyon
kam 1.mut, mutluluk. 2.nem, rutubet.
m döğen, düven
m damak
m 1. kırık testileri tellerle birbirine yapıştırma, kap kacak tamiri 2. çivi
m 1. gönen, nem 2. küf
m 1. dilek, arzu, istek, murat 2. mut, kut, saadet 3. hayvan çiftleşme isteme
l/ngh m suyu kesme, vanayı kapatma
l/ngh dan suyu kesmek * te ciha avê kam da? su arkını kestin mi?
kam dan testileri birbirine yapıştırmak, kaynatmak
kam gerandin düven sürmek (veya dövmek)
kam girtin l/ngh 1. küflenmek 2. nemlenmek, çilemek
küf bağlamak (veya tutmak)
kama (...) birînargo ateşini sündürmek (cinsel anlamda)
kama dev nd damak
kama dev a jêrîn ant/nd alt damak
kamar m kasnak * kamara bêjingê kalbur kasnağı
kamara m 1. kamara (gemilerde oda) 2. kamara (İngiltere yasama meclisi)
kamaraya lordan Lortlar Kamarası
kamarot nd/nt kamarot
kamarotî m kamarotluk
kamaş nd kalitesiz tütün, ayınga
kamaşqelên rd sigara tiryakisi
kamav m suyun kesilmesinden sonra kanalda kalan su
kamax m kalça
kambax m 1. harabe, ören 2. harabe, yıkı (yıkılmaya yüz tutmuş yapı) 3.rd viran, yıkık
kambax bûn viran olmak
kambax kirin l/gh viraneye çevirmek
kambaxî m afet
kambaxkirin m viraneye çevirme
kambexş rd ihsan edici
kambexşî m ihsan edicilik
kambîn m higroskop, bir tür nemölçer
kambînî rd higroskopik
kambir m kökten kesme
kambiyo bz/m 1. kambiyo (iki ayrı ülke parasının birbiriyle değiştirilmesi) 2. kambiyo (herhangi bir yerdeki bir alacağın tahsili, bir borcun ödenmesi, taşınabilir değerlerin bir yere aktarılması vb. için alınan işlem bedeli) 3. kambiyo (bu işlemin yapıldığı yer)
kambiyovan nd/nt kambiyocu
kambiyovanî m kambiyoculuk
kamboçya m Kamboçya
kamboçyayî nd/rd Kamboçyalı
kamçik m 1. küf 2. rutubet, nem
kamçik avêtin (tiştekî) küf bağlamak (veya tutmak), küflenmek
kamçikî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne) 3. rutubetli, nemli
kamçikî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köhneleşmek) 3. mec paslanmak (işsizlikten, tembellikten, hareketsizlikten canlılığını yitirmek, uyuşup kalmak) * eger em dest bi kar bikin, berevajiyê wê, wê rê li ber kamçikîbûna me bigire işe koyulmak, tam tersine paslanmamazı önler 4. rutubetlenmek, nemlenmek
kamçikî kirin l/gh 1. küflendirmek, küfletmek 2. rutubetlendirmek
kamçikîbûn m 1. küflenme 2. mec küflenme (zamanı geçme, köhneleşme) 3. mec paslanma (işsizlikten, tembellikten, hareketsizlikten canlılığını yitirme, uyuşup kalma) 4. rutubetlenme, nemlenme
kamçikîbûyî rd küflü, küflenmiş olan
kamçikîbûyîn m 1. küfleniş 2. mec küfleniş (zamanı geçme, köhneleşme) 3. mec paslanış (işsizlikten, tembellikten, hareketsizlikten canlılığını yitirme, uyuşup kalma) 4. rutubetleniş, nemleniş
kamçikîkirin m 1. küflendirme, küfletme 2. rutubetlendirme
kamçok m 1. küf 2. rutubet, nem
kamçok avêtin (tiştekî) küf bağlamak (veya tutmak)
kamçokî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne) 3. rutubetli, nemli
kamçokî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köhneleşmek) 3. rutubetlenmek, nemlenmek 4. mec küflenmek, çürümek (bir yerede çok kalmak)
kamçokî kirin l/gh 1. küflendirmek, küfletmek 2. rutubetlendirmek
kamçokîbûn m 1. küflenme 2. mec küflenme (zamanı geçmek, köhneleşme) 3. rutubetlenme, nemlenme 4. mec küflenme, çürüme (bir yerede çok kalma)
kamçokîbûyî rd küflü, küflenmiş olan
kamçokîbûyîn m 1. küfleniş2. mec küfleniş (zamanı geçmek, köhneleşme) 3. rutubetleniş, nemleniş 4. mec küfleniş, çürüyüş (bir yerede çok kalma)
kamçokîkirî rd küflendirilmiş olan
kamçokîkirin m 1. küflendirme, küfletme 2. rutubetlendirme
kamçoyî rd 1. küflü 2. isterikli, ağzının suyu akmış olan
kamçoyî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. ağzının suyu akmak (çok istemekten dolayı)
kamçoyî kirin l/gh 1. küflendirmek 2. ağzının suyunu akıtmak (çok isteklendirmek) * bese te ez kamçoyî kirim yeter ağzımın suyunu akıttın
kamçoyîbûn m 1. küflenme 2. ağzınını suyu akma (çok istemekten dolayı)
kamçoyîkirin m 1. küflendirme 2. ağzının suyunu akıtma (çok isteklendirme)
kamçû bnr kamçok
kamçûyî bnr kamçoyî
kamdar nemli.
rd 1. küflü 2. nemli 3. nemlendirici
kamdev n damak
kamdevê pêşîn ant/nd ön damak
kamelya bot/m kamelya, japon gülü
kamer m kasnak
kamera m 1. kamera, alıcı 2. fotograf makinesi 3. b kamera (bir çekime başlanırken yönetmenin verdiği komut)
kamerakêş nd/nt kamereman
kamerakêşî m kameremanlık
kameravan nd/nt kamereman
kameravanî m kameremanlık
kamereman nd/nt 1. kameraman 2. sn alıcı yönetmeni
kameremanî m 1. kameramanlık 2. sn alıcı yönetmenliği
kamgirtî rd 1. küflü, küflenmiş 2. nemli, nemlenmiş
kamgirtin m 1. küflenme 2. nemlenme, çileme
kamhez rd nemcil, higrofil
kamîkaze m kamikaze
kamil rd kâmil, yetkin, olgun
kamil bûn l/gh 1. olgunlaşmak 2. ermek (insan üstü kutsal bir aşamaya erişmek)
kamil kirin l/gh olgunlaştırmak (insanlar için)
kamilane h yetkince, olgunca
kamilbûn m 1. olgunlaşma 2. erme (insan üstü kutsal bir aşamaya erişme) 3. yetkinlik, olgunluk
kamilbûyîn m 1. olgunlaşma 2. erme (insan üstü kutsal bir aşamaya erişme
kamilkirin m olgunlaştırma
kamiltî m olgunluk, yetkinlik
kamir bot/m 1. kamış, saz 2. rd kamış, saz (bu bitkiden yapılmış)
kamiran bnr kamran
kamîran bnr kamran
kamirî sazlık.
kamişkî rd gevrek
kamişkî bûn l/ngh gevremek
kamişkî kirin l/gh gevretmek
kamişkîbûn m gevreme
kamişkîbûyîn m gevreyiş
kamişkîkirin m gevretme
kamkar rd mutlu, isteğine ulaşmış
kamox nd/nt üzüm şirası çıkaran
kamp m 1. kamp 2. kamp (tutsakların veya siyasî sürgünlerin toplandığı yer) 3. kamp (siyasi, ideolojik vb. olarak gruplara ayrışma)
kamp temerkûzê toplama kampı
kampa bêhnvedanê dinlenme kampı
kampa civanê toplama kampı
kampa hesîneyê (an jî vehesanê) dinlenme kampı
kampanya m kampanya
kampanyakar nd/nt kampanyacı
kampanyakarî m kampanyacılık
kampanyaya bangeşeyê (an jî propagandayê) propaganda kampanyası
kampîv m nemölçer, higrometre
kampûs m kampus * kampûsa zanîngehê üniversite kampusu
kampvan nd/nt kampçı
kampvanî m kampçılık
kamran rd 1. mutlu, mesut, bahtiyar (isteğine kavuşmuş) 2. kutlu
kamran bûn l/ngh mutlanmak, gönenmek
mutlu olmak, mesut olmak
kamran kirin l/gh mutlandırmak, gönendirmek
mutlu etmek, mesut etmek
kamranbûn m mutlanma, gönenme
kamranbûyîn m mutlanış, , gönenme
kamranî m mutluluk, bahtiyarlık, ongunluk
kamrankirin m mutlandırma, gönendirme
kamûflaj m kamuflâj, alalama
kamûfle kirin l/gh kamufle etmek, alalamak
kamûflekirin m kamufle etme, alalama
kamûk nd/nt üzümü sıkıp şiresini çıkaran kimse
kamûran bnr kamran
kamûx bnr kamox
kamwer rd mutlu, isteğine ulaşmış
kamwerî m mutluluk, muradına erme
kamyon m kamyon
kamyonet m kamyonet
kamyonvan m kamyoncu
kamyonvanî m kamyonculuk
kan kaynak, maden ocağı.
m 1. kaynak (bir şeyin çıktığı yer, menşe) 2. kaynak, ocak, maden ocağı, ergene, maden yeri * kana madenê maden ocağı 3. fiz kaynak (herhangi bir enerjinin oluşup çevreye yayıldığı yer) 4. yatak (bir şeyin çok bulunduğu yer) * kana petrolê petrol yatağı 5. kaynak (bir niteliğin bol bulunduğu kimse) * kana viran yalan kaynağı 6. mec beşik (bir şeyin doğup geliştiği yer)
kan (ii) m metal
kana der/m kana
kana berbesiyê maden ocağı (veya yatağı)
kana darayî malî kaynak
kana derewan yalan kumkuması, yalan küpü
kana fesadiyan fesat kumkuması
kana keviran nd taş ocağı
kana komerê kömür ocağı
kana madenê 1) maden ocağı 2) maden yatağı
kana neftê petrol kaynağı
kana petrolê petrol kaynağı
kana qeşahiyê buzul kaynağı
kana viran yalan kumkuması, yalan küpü
kana xwê nd tuzla, memleha
kanal m 1. kanal (su kanalı) 2. erd kanal (iki kıyı arasındaki dar ve derin deniz) * Kanala Mozambîkê Mozambik Kanalı 3. ant kanal (içinde damar, sinir, sıvı geçen yer) 4. kanal (telefon, telgraf, televizyon, gibi araçlarla iletişimi sağlayan yol, hat)
kanal vekirin kanal açmak
kanalîzasyon m kanalizasyon, lâğım döşemi
kanalok ant/m kanalcık
kanbax rd harap, yıkkın, viran
kanbax bûn l/ngh haraplaşmak
viran olmak, harap olmak
kanbax kirin viran etmek, harap etmek
kanbaxbûn m haraplaşma
kanbaxî m haraplık
kanbir n kökten kesme
kanbir kirin l/gh kökten kesmek
kanbirkirin m kökten kesme
kanbiyît jeo/m kanbiyit
kanc küstah, edepsiz.
rd 1. küstah, münasebetsiz (sıra saygı gözetmeyen) 2. kaba (terbiyesi, nezaketi kıt, görgüsüz) 3. arsız (utanması sıkılması olmayan) 4. sert (gönül kırıcı, katı)
kanc bûn l/ngh 1. küstahlaşmak, münasebitsizleşmek 2. kabalaşmak 3. sertleşmek (kırıcı olmak)
kanc kirin l/ngh 1. küstahlaştırmak 2. kabalaştırmak
kancane h küstahça
kancbûn m 1. küstahlaşma, münasebitsizleşme 2. kabalaşma 3. sertleşme (kırıcı olma)
kancbûyîn m 1. küstahlaşma, münasebitsizleşme 2. kabalaşma 3. sertleşme (kırıcı olma)
kancî bnr kancîtî
kançilarya m kançılarya
kançiler nd/nt kançılar
kançilerî m kançılarlık
kancîtî m 1. küstahlık, münasebetsizlik 2. kabalık 3. sertlik, kırıcılık
kancîtî kirin 1) küstahlık etmek 2) kabalık etmek
kanckî h küstahça
kanckirin m 1. küstahlaştırma 2. kabalaştırma
kandêl m 1. bozma (bağ veya bostanın son ürününü toplama) 2. kökten bitirme 3. bozma (kızlığını giderme)
kandêl kirin l/gh 1. bozmak (bağ veya bostanın son ürününü toplamak) * me rez kandêl kir bağı bozduk 2. kökten bitirmek 3. bozmak (kızlığını gidermek)
kandela fiz/m kandela (kısaltması cd)
kandêlkirin m 1. bozma (bağ veya bostanın son ürününü toplama) 2. kökten bitirme 3. bozma (kızlığını giderme)
kandew rd gebe olmayıp süt veren dişi sığır
kandor m nağır toplanma yeri
kanê hani.
h 1. hani * kanê apê te? amcan hani? 2. hani (karşıdakinin daha önce bilmediği bir şey kendisine hatırlatılmak istendiğinde anlatılır) 3. hani (sitem belirtir) * kanê te yê ji min re pirtûk bianiya? hani bana kitap getirecektin? 4. haniya
kane m 1. kaynak * kaneya darayî malî kaynak 2. kaynak (bir şeyin çıktığı yer)
kanêber n kaldıraç, manivela
kanêft m şekerleme
kanêje bot/m peygamber çiçeği (Centaura cyanus)
kanekêş rd ağır, ağır davranan (hazırlanmakta geç kalan) * yeke kanekêş e, heta xwe hazir bike li me dibe êvar çok ağır biri, hazırlana kadar akşamı buluruz
kanekêşî m ağır davranma
kang rd gafil
kang (yek) girtin (birini) gafil avlamak
kang bûn gafil olmak
kang hatin girtin gafil avlanmak
kangeh m kaynak yeri
kangî m gafillik
kangren bj/m kangren
kangren bûn l/ngh kangrenleşmek
kangren olmak
kangren kirin kangren etmek
kangrenbûn m kangrenleşme
kangrenî rd kangrenli
kangrû zo/m kangru (Macropus giganteus)
kanî m 1. çeşme 2. kaynak, kaynarca, pınar, memba (bir suyun çıktığı yer)
kanî ji pûngê hez nedikir, pûng çû di çaviya wê de hêşîn bû neden kaçarsan o sana bulaşır
kanî (ii) rd metalik
kanî ya çikiyayî kuru çeşme, suyu çekilmiş pınar
kanî ya derewîn sürekli suyu akmayan çeşme veya pınar
kanî ya ziwa (an jî hişk) kuru çeşme
kanîbiharik m mevsimlik çeşme
kanîgeh m çeşme yeri
kanîje bot/m acımık, belemir (Cephalaria syriaca)
kanik m göz pınarı
kanik (i) m donra, temre (saç kepeği, saç konağı)
kanîk (i) m çeşme
kanik (ii) m ocak * kanika agir ateş ocağı
kanîk (ii) m sapan (taş sapanı)
kanika çav göz pınarı
kanîn m 1. muktedir olma, yapabilme, edebilme, -e bilme 2. etme (olumsuz olarak; bir ihtiyacı karşılama) 3. güç (sınırsız, mutlak nitelik) 4. kudret, iktidar (bir şeyi yapabilme gücü)
l/ngh 1. muktedir olmak, yapabilmek, edebilmek, -e bilmek * ez dikanim herim ben gidebilirim 2. etmek (olumsuz olarak; bir ihtiyacı karşılamak) * ez bêyî wê nikanim onsuz edemem
kanîng m çeşme, pınar
kanis m âdet, gelenek
kanîsark m çaykara, göze, kaynak
kaniyok m çeşmecik
kanker nd/nt madenci
kankerî m madencilik
kankol m sepicilikte kullanılan yuvarlakça ve çıkıntıları meşe kozalağı
kankulîlk bot/m mantar
kano der/m kano
kanon mzk/m kanon
kansêr bj/m kanser, incitme beni
kansêrbûn m kanserleşme
kansêrê xwînê kan kanseri
kansêrî rd kanserli
kansêrî bûn l/ngh kanserleşmek
kansêrîbûn m kanserleşme
kansêrnasî m kanser bilimi, kanseroloji
kansêrolojî m m kanseroloji, kanser bilimi
kantarî bot/nd kırmızı buğday
kantat m kantat
kantîn m kantin
kantînvan nd/nt kantinci
kantînvanî m kantincilik
kanto m kanto
kantobêj m kantocu (kanto söyleyen)
kantobêjî m kantoculuk
kanton m kanton
kantonît jeo/m kantonit
kanûk bnr kanûn (I)
kanûn 1.Aralık ayı. 2.ateş ocağı.
m aralık (yılın 31 gün çeken son ayı)
kut soğukların şiddetlenmesi sonucu ateşe çok fazla sokulduğu ve on gün sürdüğü bu ayın ilk dönemi
kız bu ayda soğukların artmasıyla insanların ateşe fazla sokulduğu dönem
kış bu ayda soğukların etkisinin azaldığı on günlük dönem
kanûn (ii) m 1. ateş ocağı 2. ocak önü
kanûn (iii) m küvet
kanûna berî (an jî ewil) ilk kânun, aralık (yılın 31 gün süren son ayı)
kanûna paşîn ocak ayı (yılın ilk ayı)
kanûna pêşîn aralık ayı
kanyak, konyak m kanyak
kanza (i) m maden ocağı, kaynak
kanza (ii) mzk/m bir darbuka türü
kanzan m metal bilimci
kanzanî m metal bilimi
kanzayî rd madenî
kaolîn m kaolin
kaolîndar rd kaolinli
kaolînît kîm/m kalolinit
kaos m kaos
kap (i) m 1. kalın sicim, urgan 2. ip, ilmik (asarak öldürme cezası) * kap kirin stûyê wî boynuna ilmiği geçirdiler
kap (ii) n baş (şeker için tane) * kapek şekir bir baş şeker
kap (iii) m 1. örk, örük 2. hıltar (davar veya sığırların boyunlarına takılan ip veya kayış) 3. köstek (hayvanın kaçmasını önlemek için ayağına bağlanan ip) 4. buruna takılan ip
kap (v) n bacak (vücudun kasıktan tabana kadar olan bölümü)
kap ant/n aşık, aşık kemiği
kap avêtin aşık atmak
kap ji hev re avêtin birbirine meydan okumak
kap leyîstin aşık atmak (veya oynamak)
kapa sing ant göğüs kemiği
kapan sarp dağ yolu.
n 1. dar geçit (dar ve yürümesi zor yol) 2. dar sokak
kapang m merdiven
kapanik m merdiven basamağı
kapasîte m kapasite
kapê (yekî) jê re mîr hatin eğrisi doğrusuna gelmek, işi tıkırında (veya yolunda) olmak
kapê (yekî) mîr e tuzu kuru
kapê (yekî) mîr hatin 1) aşığı bey (veya cuk) oturmak 2) işi tıkırında olmak
kapê çik dik, duruşu sağlam
kapê çik e zeki ve becerikli
kapeç m bir yaşında inek
kapêçî m zamanından önce çiftleşen düve
kapêk m kapik (rublenin yüzde biri değerindeki para)
kapek m1. kepek, talaş (testere ile biçilen şeylerden dökülen kırıntılar) 2. kepek (bulgur ve yarma kepeği)
kapek pê hatin werkirin talaşlanmak
kapek pê werkirin talaşlamak
kapekfiroş nd/nt kepekçi (satan kimse)
kapîk m kapik (rublenin yüzde biri değerindeki para)
kapik n 1. örk, örük 2. hıltar (davar veya sığırların boyunlarına takılan ip veya kayış) 3. duşak, köstek
avêtin piyê (...) duşaklamak, kösteklemek
kapik (i) m kepek (bulgur ve yarma kepeği)
kapik kirin l/gh 1. örklemek 2. kösteklemek, duşaklamak
kapikkirî rd 1. örklü, örklenmiş olan 2. köstekli, kösteklenmiş
kapikkirin m 1. örkleme 2. köstekleme, duşaklama
kapîtal m kapital, ana mal, sermaye
kapîtalîst nd/nt 1. kapitalist, anamalcı, sermayeci, sermayedar (ana mal sahibi) 2. rd kapitalist, anamalcı, sermayeci, sermayedar (anamalcılık düzenini benimsemiş kimse)
kapîtalîzm m kapitalizm, ana malcılık, sermayecilik
kapîtone m1. kapitone 2. rd kapitone (bu kumaştan yapılmış olan)
kapîtulasyon m kapitülâsyon
kapkapî zo/m çekirge
kaplîz nd/nt aşık oyuncusu
kaplîzî m aşık oyunculuğu
kapnîsît jeo/m kapnisit
kapok n 1. örk, örük, hıltar (davar veya sığırların boyunlarına takılan ip veya kayış) 2. duşak, köstek
a bilind a giloverokî yumurta ökçe
li piyê (...) xistin köstek vurmak
li lingan xistin köstek vurmak
li hev ketin topuk çalmak
avêtin piyê (...) duşaklamak, kösteklemek
1. ökçe * sola ku kapoka wê bilind e yüksek ökçeli ayakkabı 2. topuk (ayakkabı topuğu) * kapoka sola wê ayakkabısının topuğu
kapok (i) m 1. bıcıl (kemiği) 2. diz kapağı 3. baldır, bacak
kapok kirin l/gh kösteklemek
kapokkirî rd köstekli, kösteklenmiş
kapokkirin m köstekleme
kapol (i) ant/n kafa tası, kuru kafa
kapol (ii) m ufak ve toz halindeki saman
kaporta kaporta.
m kaporta
kaportasaz nd/nt kaportacı
kaportasazî m kaportacılık
kaportavan nd/nt kaportacı
kaportavanî m kaportacılık
kapos bnr kabûs
kapose rd/nd 1. kodaman 2. iri, kocaman
kaposetî m kodamanlık
kapox nd/nt biçilmiş otları deste yapıp bağlamak üzere tutulan işçi
kapreş n ayakları siyah at
kaprîs m kapris
kaprîs kirin kapris yapmak
kaprîsdar rd kaprisli
kaprû m boğucu azık, kekremsi yiyecek
kaprût rd baldırı çıplak (ayak takımı, serseri)
kapsûl kapsül
m 1. kapsül (ateşli silâhlarda) 2. bj kapsül (ilâçlar için)
kaptan n 1. kaptan 2. kaptan, kaptan pilot 3. kaptan (kaptan şoför)
kaptan pîlot kaptan pilot
kaptanê derya dîr/nd kaptanıderya
kaptanî m kaptanlık
kapûs bnr kabûs
kapût nd kaput (iskambil oyununda)
kapût kirin kaput etmek
kar 1.iş, maslahat, hizmet, mesai. 2.kâr, kazanç.
n 1. iş (bir sonuç elde etmek, herhangi bir şey ortaya koymak için güç harcayarak yapılan etkinlik, çalışma) * di heyna kar de kesî eware mekin iş sırasında kimseyi meşgul etmeyin 2. iş (bir değer yaratan emek) 3. iş (birinden beklenen hizmet veya birine verilen görev) * niha karê min heye, ez nayêm şimdi işim var, gelemem 4. iş (sanayi, ticaret, tarım, maliye vb. alanlara ilişkin ekonomik etkinliklerin bütünü) * van çendan kar û îş sekinî ye bu ara işler durgun 5. iş (kamu yararına yapılan işler) * karên ewletiyê güvenlik işleri 6. iş (herhangi bir yere düzen verici, günlük yaşayışı sağlayıcı her türlü çalışma) * karên vê malê zehf in bu evin işi çok 7. iş (geçimi sağlamak için herhangi bir alanda yapılan çalışma, meslek) * ji xwe re karekî bidîta da ku bi xwe debara xwe bikira kendine bir iş bulsa da geçimini kendisi sağlasa 8. iş (iş yeri) * rabe, tu dê ji karê xwe re dereng bimînî kalk, işe geç kalacaksın 9. iş (ticarî anlaşma, alış veriş) 1 l/ngh 0. iş (herhangi bir maksatla kurulan düzen) * kar û îşê xwe kirin rê işini yoluna koydu. iş (bazı deyimlerde ’yarar’, ’çikar’ anlamında kullanılır) * ew karê xwe dizane o işini bilir 12. işi (yapılan şey, davranış) * min karekî baş kir ku tam li hesabê wî bê tam da hoşuna gidecek bir iş yaptım 13. iş (nakış, örgü gibi elde yapılan şey) 14. (iş (emek, işçilik, ustalık) * perdeyeke ku karê giran e işi ağır bir perde 15. iş (işlem) * karê min kete ser wan, nekirin işim onlara düştü, ama görmediler 16. iş (sorun, konu, mesele) 17. iş (gizli sebep veya maksat) * kar marên wan ên ku meriv nizane çi ne, hene öyle işleri var ama ne olduğu bilinmiyor
m mal davarın acı sesi
m hazırlık
m 1. kâr, kazanç * kara min a îro gelek baş e bugünkü kârım gayet iyi 2. kâr (yarar, fayda) * tu kara wî ji min re nîn e onun bana hiç kârı yok 3. bz kâr (maliyet fiyatıyla satış fiyatı arasındaki fark) * serê parçeyê milyonek kara min e parça başına bir milyon kârım var 4. etki, tesir * kar û kardanawe etki tepki
l/ngh m oğlak
l/ngh anîn yavrulamak (kuzu doğurmak)
l/ngh a xezalan 1) ceylan balası 2) güzel kız
kar (an jî îş) leqîn işler açılmak
kar bi (yekî) qedîn iş (birinde) bitmek
kar bi werîs tê girêdan meriv (an jî însan) bi gotinê (an jî peyvê) iş yapmakla insan sözle yola gelir
kar bike bi esasî ku dil neke waswasî işini sağlam yap
kar dan (yekî) (birine) iş vermek
kar dan ber (yekî) işe koşmak (birini bir işte görevlendirmek) * kar dan ber min beni işe koştular
kar dan ser milê (yekî) işi koşturmak (birini bir işte görevlendirmek) * kar dan ser milê min beni işe koştular
kar derxistin iş açmak, iş çıkarmak (uğraştırıcı, gereksiz bir durumun ortaya çıkmasına sebep olmak)
kar gêrandin çekip çevirmek, yönetmek
kar gerandin 1) iş çevirmek (işin üstesinden gelmek) 2) çekip çevirmek, yönetmek
kar girtin iş tutmak
kar hiştin iş bırakmak
kar jê nebûn elinden iş çıkmamak
kar ji (yekî) re derketin (an jî derxistin) başına iş çıkarmak
kar ji bin piyê xwe derxistin iş çıkarmak (uğraştırıcı, gereksiz bir durumun ortaya çıkmasına sebep olmak)
kar ji destê (yekî) derketin iş çıkarmak, elinden iş çıkmak (çok iş yapmak)
kar ji destê (yekî) derneketin elinden iş çıkmamak
kar ji rê derketin (iş) çığırdan çıkmak
kar ji tehmê derketin iş çığrından çıkmak
kar kere bajoyî dihere, najoyî nahere iş eşek gibidir yaparsan biter
kar ketin ser (yekî) (birine) iş düşmek
kar ketin ser hev iş yığılmak
kar ketin stûyê (yekî) 1) iş başa düşmek 2) (birine) yük olmak
kar kirin iş yapmak, iş görmek
kar li (yekî) man 1) iş ayağa düşmek 2) (birine) iş düşmek
kar li ber hev ketin işler birikmek
kar li eksê siwar bûn iş inada binmek
kar li hev û din ketin (an jî qelibîn) iş sarpa sarmak
kar li rê bûn iş tıkırında gitmek (veya olmak)
kar nîşanî (yekî) dan (birine) iş göstermek
kar nîvco hiştin askıda bırakmak
kar nîvco man askıda kalmak
kar pê bûn 1) iş bitirmek (bir işi iyi bir sonuca ulaştırmak) 2) iş görmek (iş yapmaya uygun olmak)
kar pê dan kirin (birini) işe koşmak (veya koşturmak)
kar pê nebûn iş güç yapamaz olmak, tembel olmak
kar pê qedandin (birine) işini yaptırdıktan sonra sırt dönmek
kar pê qedîn 1) iş (birinde) bitmek 2) iş bitirmek
kar qedandin iş bitirmek (bir işi iyi bir sonuca ulaştırmak)
kar rast neçûn iş ters gitmek, (iş) pot gelmek
kar şêr e, gava te xwe lê gur kir dibe kergoşk iş başta aslan gibidir, yapmaya koyuldun mu tavşan gibi olur
kar tev ketin ser dilê hev dokuz ayın çarşambası bir araya gelmek
kar û bar iş güç
kar û barê (yekî) li rê bûn işleri yolunda gitmek (veya olmak)
kar û barê paqijiyê temizlik işleri, tanzifat
kar û îş iş güç
kar û îşê dewletê hükümet kapısı
kar û îşê (yekî) ketin ser (yekî dîtir) (birine) işi düşmek
kar û îşê (yekî) rast çûn işi rast gitmek
kar xelas kirin bir işi bitirmek
kar zor çêbûn iş çatallanmak
kar zor gerîn iş çatallanmak
kar (iv) bnr kes û kar
kar (v) m 1. tuzla, kaynak * kara xwê tuz kaynağı 2. kaynak (bir şeyin çıktığı yer, menşe)
kar anîn l/gh yavrulamak
kar avêtin paş guhê xwe işi savsaklamak
kar berdan l/gh 1. iş bırakmak 2. görev bırakmak, istifa etmek
iş bırakmak
kar birayê zerarê ye kar zararın kardeşidir
kar ek hel kirin işi bağlamak, işi hal etmek
kar ekî (an jî xebateke) bêfeyde kirin kalburla su taşımak
kar ekî baş ji destê (yekî) derketin elinden iyi iş gelmek
kar ekî bêqîmet kirin değersiz bir iş yapmak
kar ên diyanetê diyanet işleri
kar ên nelirê kirli işler, karanlık işler
kar ên nemayê olmadık işler
kar ên paqijiyê temizlik işleri
kar ên qenciyê hayırlı işler
kar ên tewşik kirin abesle uğraşmak (veya abesle iştigal etmek)
kar ên xêrê hayırlı işler
kar ên xwe kirin rê işlerini yoluna koymak
kar gêrandin l/gh idare etmek, yönetmek
kar hiştin kâr bırakmak
kar jê hatin kâr getirmek
kar kirin kâr etmek, kazanç elde etmek
kar kirin (i) l/gh 1. iş yapmak 2. çalışmak 3. çabalamak
kar kirin (ii) l/gh 1. kazanmak (kazanç sağlamak) 2. etki yapmak, etkilemek
kar kirin (iii) l/gh hazırlamak * ebayekî derwêşan ji min re kar bike bir derviş abasını bana hazırla
kar lê kirin l/bw kar etmek, etkilemek
kâr etmek, etki yapmak
kar man kâr kalmak
kar tê de man baş bulmak * eger ez bi vê fiyetê bidim te, ji min re kar tê de namîne bu fiyata verirsem baş bulmaz
kar tê kirin l/bw 1. etkide bulunmak, etki yapmak, etkilemek 2. fiz etkilmek 3. işlemek, etkilemek
kâr etmek, etki yapmak
kar û bar hazırlık
kar û bar kirin hazırlık yapmak
kar û bar nd 1. iş güç 2. hazırlık
kar û barê xwe kirin hazırlığını yapmak, hazırlanmak
hazırlığını yapmak
kar û barkirin l/bw hazırlık yapmak
kar û kar acı çeken, arayış içinde olan küçükbaş hayvanın telaşlı sesi
kar û kardanawe etki tepki
kar û xesar kar zarar
kar û xesar birayê hev in kar zararın kardeşidir
kar û zerar kar zarar
kar û zerar birayê hev (û din) in kar zararın kardeşidir
kar û zerara (yekî) tê de hev dernexistin bir dirhem bal için bir çeki keçiboynuzu çiğnemek
kara rd 1. kadir, erkli (gücü yeter) 2. muktedir, kudretli 3. kadir (Allah’ın sıfatlarından biri) 4. nüfüzlu
kara bûn l/ngh kadir olmak
kara kerxesînê zararı kazancından fazla olan iş
kara patatîzê (an jî fatatîzê) aldığı aptes ürküttüğü kurbağaya değmemek (zararı kazancından fazla olan iş)
kara xwê m tuzla
kara xwe avêtin serê kâr koymak
kara xwe kirin hazırlığını yapmak, hazırlanmak
karaban m kehribar
karabûn m kadir olma
karak demir madeni.
m demir madeni
karakew nd keklik avı
karakter n1. karakter, öz yapı, seciye 2. karakter (basımda) 3. fel karakter 4.wj karakter
karaktera sereta bîy dominant karakter
karakterîstîk rd karakteristik
karakterîze rd karakterize
karakterîze kirin karakterize etmek
karakterolojî m karakteroloji
karambol m karambol
karamela m karamelâ
karandin m 1. çalıştırma 2. kullanma
l/gh 1. çalıştırmak 2. kullanmak
karanîn m yavrulama (keçi için, doğurma)
karantîna m karantina
karantînxane m karantina (hastanelerde)
karaşîna rd işbilen, işe aşina olan
karaşînîtî m işbilirlik, işe aşina olma durumu
karatî m erklilik, yapa bilme
karatîn ant/m karatin
karatînbûn m karatinleşme
karatînbûyîn m karatinleşme
karavan m karavan
karavana m 1. karavana (en çok orduda erlerin yemeğini dağıtmak için kullanılan kenarları dik derince kap) 2. karavan (genellikle orduda, yatılı okullarda ve ceza evlerinde dağıtılan yemek) 3. karavana (atış taliminde hedef tahtasını bile vurmama)
karavanakar n karavanacı
karaz m büyük güveç kabı
karbar (i) bnr karîbar
karbar (ii) rd uygulanabilir
karbarî m uygulanabilirlik
karbend meslek, kariyer.
karbendî m 1. görev 2. yüküm, iş yükümleme
karbendîtî m görevcilik
karberdan iş bırakımı, grev.
m 1. iş bırakımı, iş bırakma, grev 2. görev bırakma, istifa
karberdayî rd 1. iş bırakmış 2. görev bırakmış, istifa etmiş olan
karberdayîn m 1. iş bırakış 2. görev bırakış, istifa ediş
karberder nd/nt iş bırakımcı, grevci
karberderî m iş bırakımcılık, grevcilik
karbeşî m iş bölümü
karbidest kirin yetkili kılma
karbidest nd/nt 1. yetkili, salâhiyetli 2. mec patron (bir kuruluşta, bir iş yerinde makam bakımında yetkili kimse) 3. kayyum 4.rd erkli
karbidestî yetki.
m 1. yetki, salâhiyet, yetkililik 2. kayyumluk 3. erklilik
karbidestî ya olî dinî selahiyet
karbîn rd iş bilen
karbîrator karbüratör.
karboksîl kîm/m karboksil
karboksîlîk kîm/rd karboksili, karboksilik
karbon karbon.
kîm/m karbon (kısaltması C)
karbonado m karbonado, kara elmas
karbonat m karbonat
karbonatdar rd karbonatlı
karbondar rd karbonlu
karbondayî kirin l/gh karbonlamak
karbondayîkirin m karbonlama
karbondîoksît kîm/m karbondioksit
karbonhîdrat kîm/m karbonhidrat
karbonî bûn l/ngh karbonlaşmak
karbonîbûn m karbonlaşma
karbonîfer jeo/m karbonifer, karbon dönemi
karbonîk rd karbonik
karbonîl kîm/m karbonil
karbonmonoksît kîm/m karbonmonoksit
karborûndûm kîm/m karborundum
karbur kîm/m karbür
karbûran yakıt.
karburator tek/m karbüratör
karburdayî kirin l/gh karbürlemek
karburdayîkirin m karbürleme
karçî bnr karçîn
karçik armut; pyrus communis
karçik (i) bot/m kene ağacı, kene otu (Ricinus communis)
karçik (ii) m ahlat, yaban armudu
karçikan m taşsız yer
karçîn armut.
m ahlat, yaban armudu
karciv m korporasyon
kardanawe m tepki, reaksiyon
kardanawe nîşan dan tepki göstermek, tepkimek
kardanî m 1. fiil, edim 2. tepkî 3. rd fiilî * rewşa kardanî ya piyaseyê piyasalardaki fiilî durum
kardanîya bêmerc şartsız refleks
kardanîya mercdar (an jî merckirî) şartlı refleks, koşullu tepke
kardank ant/m oğulduruk, döl yatağı (dişi hayvanlar için)
kardar (i) nd/nt iş veren, iş sahibi
kardar (ii) rd kârlı
kardarî fel/m 1. pratik, kılgı 2. kılgın, amelî
kardarîtî (i) m iş verenlik
kardarîtî (ii) m kârlılık
kardariyî fel/rd kılgılı
kardêr nd/nt işveren, patron (bir ticaret veya sanayi kuruluşun sahibi, başı, işvereni)
kardêrane h patronca
kardêrî m patronluk
kardêrkî rd/h patronca
kardest elişi.
kardî (i) bot/m mantar
kardî (ii) bot/m yaprakları el büyüklüğünde, boyu 20-30 cm kadar olabilen, çalıklarda yetişen ve yaprakları sarma yemeğinde kullanılan bu bitki, aynı zamanda halk hekimliğinde ishal sükücü olarak da kullanılır
kardîde rd iş belen
kardîn bnr karî (II)
kardînal n kardinal
kardînalî m kardinallik
kardiyograf bj/m kardiyograf
kardiyografî bj/m kardiyografi
kardiyogram bj/m kardiyogram
kardiyolog nd/nt kardiyolog
kardiyolojî m kardiyoloji
kardiyopatî m kardiyopati
kardiyoskleroz bj/m kardiyoskleroz
kardiyoskop bj/m kardiyoskop
kardiyoskopî bj/m kardiyoskopi
karê (an jî îşê) xwe zanîn işini bilmek (nerede, nasıl yararlanacağını bilmek, çıkarını bilmek)
kare (i) rd hazır olan
karê (wî) li rê ye tıngırı yolunda, kazancı iyi
karê (yekî) baş bûn işi iş olmak
karê (yekî) berî nava hev dan (birine) kılçık atmak (bir kimsenin işini karıştırmak, bozmak)
karê (yekî) bûn (birini) harcı olmak * siwarbûna li hêsp karê mêran e ata binmek yiğit harcıdır
karê (yekî) çi ye? işi ne?
karê (yekî) di hev de bûn işi olduğu gibi durmak
karê (yekî) di ser dilê hev de bûn işi olduğu gibi durmak
karê (yekî) ew bû ha bire * karê wê ew bû masî sor dikirin ha bire balık kızartıyordu
karê (yekî) ger e, ha li vir e, ha li wir e o kapı (mahalle) senin bu kapı (mahalle) benim
karê (yekî) hebûn işi olmak
karê (yekî) jê hebûn (bir şeyle) işi olmak, ilgilenmek, alâkalanmak
karê (yekî) jê tune bûn (bir şeyle) işi olmamak, ilgilenmemek
karê (yekî) ji serê (yekî) zêde bûn (birinin işi) başından aşkın olmak
karê (yekî) ketin rê işi işler duruma gelmek, işi olumlu bir biçim almak
karê (yekî) ketin ser (yekî) (birine) işi düşmek
karê (yekî) li hev nehatin işi aksi gitmek
karê (yekî) li rê bûn 1) işi iş olmak 2) işi rast gitmek 3) işi tıkırında (veya yolunda) olmak 4) tuzu kuru olmak
karê (yekî) li rê ye işi tıkırında (veya yolunda)
karê (yekî) qedîn işi bitmek
karê baş bi sebrê ye iyi (veya temiz) iş altı ayda çıkar
karê berepaşkî kirin ata et, ite ot vermek (bir işi ters yapmak
karê bi talih ve baht işi
karê bi senat, nanê bi pêşger jina biesil iyi iş, temiz ekmek ve asil kadın tercih edilendir
karê bi xelkê rihetiya nefsê, xerakirina malê ye el eliyle yapılan iş, nefsine düşkünlük adama yıkım getirir
karê bitalûke tehlikeli iş
karê bûkê kirin çeyiz hazırlamak
karê duyemîn ek görev
karê gavanî jî siwariya kerê ye sığırtmaçın kâr da eşeğe binmesidir
karê giran 1) ağır iş 2) mec ince iş
karê hosteyan usta işi
karê hundir içişleri.
karê kesê li serî, pir e baş olan boş olmaz
kare kirin l/gh 1. karelemek 1. karelemek (bir resmi büyütmek veya küçültmek, resmin oranlarını göre eşit sayıda karelere bölmek)
karê ku ne karê (we) ye çima hûn têkilî pê dikin elinin hamuruyla erkek işine karışmak
karê ku pêşiyê baş çû, dû re rind nayê evveli iyi giden işin sonu kötü olur
karê malê sed û sî ne, av û axur tenê beylû ne ev işleri nankördür
kare mat/m 1. kare, dördül 2.rd kare, dördül (kare biçiminde olan) 3. kare (iskambil oyunlarından aynı türden dört kâğızın bir araya gelmesi) * kare as kare as
karê min ew e ku pê ye işi (m) iş kaşığı(m) gümüş
karê min heye işim var.
karê mirov ne qar e hamala semeri yük olmaz
karê mirovên mirov ji me meriv ra ne bar e öküze boynuzu yük olmaz (veya ağır gelmez)
karê nav malê ev işi, orta işi, orta hizmeti
karê ne di rê de kirli iş, yolsuzluk
karê nelirê kirli iş, bulaşık iş
karê qelemê kalem işi (yontmacılıkta)
karê rûniştî kirin minder çürütmek (oturarak yapılan işlerle uzun yıllar uğraşmak)
karê ser dest û piyan ayak işi
karê serobero nd üstünkörü yapılan, özensiz, çırpıştırma
üstünkörü yapılan, özensiz, çırpıştırma
karê şevê mirov kilekorî ye gece gözü kör gözü, gece işi körler işi
karê te tune işin mi yok
karê xeratiyê nd doğrama, doğrama işleri
karê xeternak tehlikeli iş
karê xwe bi hev xistin tezgahı kurmak
karê xwe bi xwe qedandin kendi göbeğini kendi kesmek
karê xwe bike bi wext wek paşayê ser text erken yapan işin altın takar dişini
karê xwe birin serî işi olmak (işi istediği gibi bitirmek)
karê xwe ji hev derxistin işini çevirmek
karê xwe kirin 1) işini görmek (görevini yapmak) 2) işini yapmak
karê xwe kirin rê tıkırını yoluna koymak
karê xwe li hev anîn işini uydurmak
karê xwe qedandin kârını tamam etmek (öldürmek)
karê xwe zanîn iş bilmek (becerikli olmak)
karê xwedê nexşîne Allahın işinden sual olunmaz
karê zarokan (an jî sebiyan) çocuk işi
kareba (i) bnr karîbar
kareba (ii) m 1. elektrik 2. elektrik (bu enerjinin gündelik olarak kullanma biçimi)
kareba dan l/gh elektriklemek
kareba girtin l/gh elektriklenmek
karebadan m elektrikleme
karebadar rd elektrikli
karebadar bûn l/ngh elektriklenmek
karebadar kirin l/gh elektriklendirmek
karebadarbûn m elektriklenme
karebadarbûyîn m elektrikleniş
karebadarkirin m elektriklendirme, elektrifikasyon
karebadayîn m elektrikleme
karebagirtin m elektriklenme
karebavan nd/nt elektrikçi
karebavanî m elektrikçilik
karêç m 1. dirgen 2. harmanda sapları yaymaya yarayan uzun çatallı ağaç
karedar (i) rd kareli
karedar (ii) nd/nt spesiyalist
karekirî rd kareli, karelenmiş
karekirin m 1. kareleme 1. kareleme (bir resmi büyütme veya küçültme, resmin oranlarını göre eşit sayıda karelere bölme)
karên derveyî nd dışişleri, hariciye (devlet yönetiminde dış işleri)
karên hundirîn nd içişleri, dahiliye (devlet yönetiminde iç işleri)
karên kesîdeyan nd özlük işleri
karên navxoyî nd içişleri
karên navxweyî nd içişleri
karên nivîsaran nd yazı işleri
karên reş nd karanlış işler
kareng nd saman rengi
karesat felaket, musibet.
m 1. felaket, yıkım, trajedi 2. âfet, facia 3. belâ (büyük zarar ve sıkıntıya yol açan olay veya kimse)
karesat çêbûn felaket olmak, yıkım olmak
karesatdîde rd başına felaket gelmiş olan
karesatên siruştî doğal (ya da tabiî) âfetler
karesatjentî rd âfetzade, felaketzede
karesaz nd/nt iş adamı, işkuran
karesazî m iş adamlığı
karete m karate
karête m bel kemiği
karetebaz nd/nt kareteci
karetebazî m karetecilik
kareteker nd/nt kareteci
karetekerî m karetecilik
karexezal m 1. bala 2. güzel kız, piliç
kareya hejmarekê (bir sayının) karesi
kareya hejmarekê girtin mat (bir sayının) karesini almak
karêz m 1. pınar, bulak 2. havası serin yer
karferma nd/nt iş adamı
karfermatî m iş adamılığ
karfiro m ikinci ve üçüncü gündeki sütten yapılan ağnız
kargeh işyeri.
m 1. iş yeri 2. hiq işyeri (işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer) 3. atölye, işlik 4. yapım evi
karger yönetici, idareci.
nd/nt idareci, yönetici
kargêr nd/nt 1. idareci, yönetici 2. hiq kayyum, kayyım 3. müdür, idare eden, yöneten
kargerandin yönetmek.
kargêrandin m idare etme, yönetme
kargêrê dezgehê nd işletmeci
kargerî yönetim.
m idare, yönetim
kargêrî 1. idare, yönetim 2. idare, yönetim (bir kurumun işlerini yürüten kurul) 3. idare, yönetim, idarehane (bir kurum veya kuruluşun yönetildiği yer)
kargerîtî m idarecilik, yöneticilik
kargêrîtî m 1. idarecilik, yöneticilik 2. hiq kayyumluk
kargerîya deverî (an jî cihkî) hiq yerel yönetim
kargêriya giştî nd kamu yönetimi
kargêriyî rd idarî, yönetimsel
kargîn m işlev, fonksiyon
kargînî rd işlevsel
kargînîtî m işlevsellik
kargir rd kâgir
kargîr m kârgir
kargirî kargirlik.
kargo m kargo
karguzar iş beceren, işgüzar, becerikli.
rd 1. işgüzar, becerikli 2. işgüzar (gereği yokken, daha çok kendini göstermek için işe karışan) 3. nd/nt maslahatgüzar 4. hizmetkar, işçi
karguzarî beceriklilik.
m 1. işgüzarlık, beceriklik 2. mec kargüzarlık 3. maslahatgüzarlık 4. hizmet, çalışma
karguzergeh m hizmet yeri, hizmet yapılan yer
karhêl nd/nt grevci
karhêlî m grevcilik
karhêner nd/nt kullanıcı
karhênerî m kullanıcılık
karî yılanyastığı otu; arum maculata
karî (i) bot/m mantar
karî (ii) bot/m yaprakları el büyüklüğünde, boyu 20-30 cm kadar olabilen, çalıklarda yetişen ve yaprakları sarma yemeğinde kullanılan bu bitki, aynı zamanda halk hekimliğinde ishal sükücü olarak da kullanılır; yılan yastığı (!)
karî (iii) m tuzla
karîban m 1. kehribar, samankapan 2. rd kehribar (bu maddeden yapılmış olan)
karîbana reş jeo/nd Erzurum taşı, Oltu taşı, kara kehribar
karîbar m 1. kehribar 2. rd kehribar (bu maddeden yapılmış olan)
karîbelg bot/m yaprakları el büyüklüğünde, boyu 20-30 cm kadar olabilen, çalıklarda yetişen ve yaprakları sarma yemeğinde kullanılan bu bitki, aynı zamanda halk hekimliğinde ishal sükücü olarak da kullanılır
karîbelk bnr karîbelg
karîdes zo/m karides (Palaemon)
karîgeh m evren
karîgehî rd 1. evrensel (evrele ilgili) 2. evrensel (bütün insanlığı ilgilendiren, cihanşümul)
karîger m 1.etki 2.rd etkili, etkin 2. etkileyici * axaftineke karîger etkileyici bir konuşma 3. karizmatik
karîgera layekî (an jî rexkî) yan etki
karîgerdar rd etkili
karîgerdar bûn etkili olmak
karîgerdarî m etkililik
karîgerî m 1. etki (bir kimse veya nesnenin başka bir kişi veya şey üzerindeki gücü) 2. etki (bir etken veya bir sebebin sonucu) 3. etki (bir kimse üzerinde bırakılan izlenim) * karîgeriyeke baş li ser min hişt bende olumlu bir etki bıraktı 4. etkinlik 5. etkileyicilik
karîgerî (ii) m yürürlük
karîgerî bûn l/ngh etkilenmek
karîgerî kirin l/gh etkilemek, etkili olmak
karîgerî ya tîrêjê ışın etkinliği
karîgerîbûn m etkilenme
karîgerîbûyîn m etkilenme
karîgerîkirin m etkileme, etkili olma
karik 1.gedik. 2.oğlak.
ast/m oğlak burcu
m oğlak
karîk bot/m mantar
karik (i) bnr kewar
karik (ii) m demet, bağlam (meşe yaprakları bağı)
karik (iii) m gedik, rahne
karika sawa süt oğlağı, ana kuzusu
karika virnik ana kuzusu
karika xwe dan guran mercimeği fırına vermek
karîkator bnr karikatur
karîkatur m karikatür
karîkature kirin l/gh karikatürize etmek, karikatürleştirmek
karîkaturekirî rd karikatürize
karîkaturekirin m karikatürize etme, karikatürleştirme
karîkaturîst nd/nt karikatürcü
karîkaturîstî m karikatürcülük
karîkaturîze rd karikatürize
karîkaturîze kirin karikatürize etmek
karîkatursaz nd/nt karikatürcü
karîkatursazî m karikatürcülük
karîn m 1. muktedir olma, edebilme, yapabilme, -e bilme 2. kudret, iktidar (bir şeyi yapabilme gücü) 3. erk * karîna siyasî siyasi erk 4. kudret, güç (sınırsız, mutlak nitelik) * karîna Xwedê Tanrı’nın gücü
karîn (i) m acıyla, arayışla meleme
l/ngh acıyla, arayışla melemek
karîn l/ngh 1. muktedir olmak, edebilmek, yapabilmek -e bilmek * ez dikarim herim ben gidebilirim 2. etmek (olumsuz olarak; bir ihtiyacı karşılamak) * ez bêyî wê nikarim onsuz edemem
karîn xwe li ser kevirekî hişk û req xwedî kirin kendini geçindirebilmek, olumsuz koşullarda dahi kendi keçesini çıkarabilecek kadar becerikli olmak * dikare li rûyê (yekî) bê nihêrtin yüzüne bakılacak gibi (veya yüzüne bakılır) * dikare (yekî) tî bibe ser avê û tî bîne (birini) susuz suya götürüp susuz getirmek, (becerikli olmak) * kare li hewayê resmê teyran bikişîne havda kuşların dahi sermini çekebilir, becerikli olmak * karibûna bi nefsa xwe nefsine hakim olmak * nikare bi kerê dibeze kurtên eşeğe göcü yetmeyip semerini dövmek * nikare dek bîne serê (yekî) (birinin yanında) perende atamamak (oyun çevirememek, aldatamamak) * nikarin cilika xwe ji avê derxistin paçasını çekecek (veya toplayacak) hali olmamak * nikarîn çavê xwe vekirin göz açamamak * nikarin mûyek jê kirin (birinin) kılına dokunmamak * nekarîn mûyek ji (yekî) kirin (birinin) kılına dokunmamak * nekarîn pê re pence kutan 1) (birinin yanında) perende atamamak (herhani bir konudan birinden aşağı olmak, beceriksiz olmak) 2) (birinin yanında) perende atamamak (oyun çevirememek, aldatamamak) * nekarîn serê xwe xurandin göz açamamak * nekarîn xwarin yiyememek *nekarîn xwe dan ser (yekî) (birinin) üstüne varamamak
karîn(yek) kirin beriya xwe (birini) cebinden çıkarmak * tu Menaf nas nakî, ew dikare Hesen bike beriya xwe sen Menaf’ı tanımıyorsun, o Hasan’ı cebinden çıkarır
karîna der/m karina
karîna bi nefsa canê xwe re nefis mücadelesi
karîna bi nefsa xwe nefsine hakim olmak
karîna darizandinê (an jî dadweriyê) yargı gücü (veya erki)
karîna qanûndanînê yasama gücü (hakkı, yetkisi veya kuvveti)
karîna raperandinê nd icra gücü, yürütme erki veya gücü
karîna rêvebirinê (an jî cîbicîkirinê) yürütme gücü (veya erki)
karîne m erk, yetke
karîsaz nd/nt işadamı
kariske m at arabası
karistan m 1. iş yeri 2. fabrika
kariştanê m bir halay adı
karîte mertek.
m kiriş (mimaride)
karîteya piştê ant/m bel kemiği
karîteya sing ant göğüs kemiği, köğüs tahtası
karîvan n oğlak çobanı
karîvanî m oğlak çobanlığı
karîwer rd meşgul (bir işle uğraşan, iş görmekte olan)
karîwer bûn meşgul olmak
karîwer kirin l/gh meşgul etmek
meşgul etmek
karîwerbûn m meşgul olma
l/ngh meşgul olmak
karîwerî m meşguliyet
karîwerkirin m meşgul etme
karix (i) m karık (sabanla açılan iz)
karix (ii) m yastık (fide yetiştirmek için ince toprak ve gübreden hazırlanmış yüksekçe yer)
kariyer m kariyer
kariyerîst rd kariyerist
kariyerîzm m kariyerizm
karîz m su akarı
karîzma m karizma
karîzmatîk rd karizmatik
karkar m inlme, sızlanma
karkar kirin l/gh inlmek, sızlanmak
karkarîk ant/m kıkırdak
karkarkirin m inlme, sızlanma
karkas m karkas
karkenar rd emekli
karkenar bûn l/ngh emekli olmak, emekliye ayrılmak
karkenar kirin l/ngh emekli etmek, emekliye ayırmak
karkenarbûn m emekli olmak, emekliye ayrılma
karkenarî m emeklilik, tekaütlük
karkenarkirin m emekli etme, emekliye ayırma
karker nd/nt 1. işçi (başkasının yararına bedenini, kafa gücünü veya el uzluğunu kullannarak ücretle çalışan kimse) * hemû karkerên dinyayê bi yek bin bütün dünya işçileri birleşin 2. işçi (toplu olarak yaşayan böceklerde üreme yeteneğinde olmayan, topluluğun işlerini gören dişi veya erkek)
karkeranî m proleterya
karkerê avahiyan nd/nt inşaatçı, yapıcı
karkerê ji xwe re pesnê xelkê li ser e işinde iyi olan her kes tarafından beğenilir
karkerê kalîfiye kalifiye işçi
karkerê ramanê fikir işçisi
karkerê wehdetiyê mevsimlik işçi
karkerê werzane mevsimlik işçi
karkerê wesfdar vasıflı işçi
karkerê xwe şîrînê hevalan (an jî xelkê) kendi işi gücünde olan, başkasına muhtaç olmayan herkesçe beğenilir
karkerên beşa kar nd iş kolu işçileri
karkerên gelemper kamu işçisi
karkerî m işçilik
karketî bnr karkenar
karkew nd toplu keklik avı
karkinar bnr karkenar
karkir bnr karker
karkirin (i) m 1. iş yapma 2. çalışma 3. çabalama
karkirin (ii) m 1. kazanma, kazanış (kazanç sağlama) 2. etki yapma, etkileme
karkirin (iii) m hazırlama
karkulek m sıyırga (kar küreme aracı)
karkulîlk bot/m mantar
karlêbû fel/rd edilgin, münfail (etkin karşıtı)
karlêbûn m etkilenme
l/bw etkilenmek
karlêbûnî fel/m edilginlik
karlêker rd etkileyici
karlêkirin m kar etme, etkileme
karmax m kalbur (iri delikli)
karmax kirin l/gh kalburlamak
karmaxkirin m kalburlama
karmend nd/nt 1. memur 2. çalışan
karmendê gelheyê nüfus mamuru
karmendê gumrikê gümrükçü, gümrük memuru
karmendê kadastroyê kadastro memuru
karmendê mehrbirînê nikâh memuru
karmendê tapoyê tapu memuru (veya tapu sicil muhafızı)
karmendê tenduristiyê sağlık memuru, sağlıkçı
karmendî m memurluk
karname m 1. karne, sertifika, ustalık tescil belgesi 2. ajanda
karnas (i) m karnas (adlı silâh)
karnas (ii) nd/nt iş bilimci
karnasî m iş bilimi, ergonomi
karnaval m karnaval
karne n 1. karne (okul karnesi) 2. karne (sağlık karnesi)
karneyê tenduristiyê (an jî sihetê) sağlık karnesi
karnî kîm/m karni
karnivîs nd/nt katip
karnivîsî m katiplik
karniyar nd/nt 1. başvurucu, müracaatçı 2. istekli, talip
karniyarî m baş vuru, müracaat
karo m 1. karo (iskambil oyunlarında) 2. karo (betondan döşeme taşı)
karok bot/m mantar
karoka guran bir tür yenilmeyen mantar
karoka mêrgan bot/nd çayır mantarı
karoka pûşî bot/nd kav mantarı (Fomes fomentarius)
karoka rastan bot/nd ak mantar (Agaricus campestris)
karoka sistokî bot/nd cıvık mantarlar
karokî rd mantarımsı
karokî bûn bot l/ngh mantarlaşmak
karokîbûn m mantarlaşma
karole karyola.
karose m kıvırma
karoser m karoser
karox n 1. sucu, su bekçisi 2. argo moruk
karoxî m su bekçiliği
karpêk (i) m 1. eser, yapıt (bir kimsenin emek sonucu ortaya çıkardığı şey) 2. eser, yapıt (sanatçının ortaya çıkardığı ürün)
karpêt (ii) m battaniye
karpît kîm/m karpit
karqedîn rd işbitirici, çıkarcı
karqedînî m iş bitiricilik, çıkarcılık
karqenc rd ameli iyi olan
karsak zo/m karsak (Vulpes corsac)
karsaz nd/nt iş adamı, patron (bir ticaret veya sanayi kuruluşun sahibi, başı, işvereni)
karsazî m 1. iş adamılığı, patronluk 2. işletme (tarım, sanayi, ticaret, bankacılık gibi iş alanlarında kâr amacıyla bir sermaya yatırılarak kurulan kurum)
karsazkî rd patronca
karsêl rd (k yumuşak okunur) işe yaramaz
karst jeo/m karst
karstîk rd karstik
kart 1.yirmi beş kuruş, 2.kavt
n 1. kart * kartên bûyê düğün kartları 2. kart, kartvizit 3. kart, kartpostal 4. kart (kimliği belirten belge) * kartê çapemeniyê basın kartı 5. kart (oyun kâğıdı)
kart (i) rd 1. çeyrek, dörte bir 2. yermi beş kuruş
kartê ajotinê sürücü belgesi
kartê bacê vergi kartı (veya karnesi)
kartê dengdanê oyverme pusulası
kartê krêdiyê kredi kartı
kartê postayê posta kartı
kartêbû fel/rd 1. edilgin, münfail (etkin karşıtı) 2. rz edilgen
kartêbûnî fel/m 1. edilginlik 2. rz edilgenlik
kartêker bûn kîm l/gh etkinleşmek
1) etkin olmak 2) etkili olmak, etkileyici olmak
kartêker fel/m 1. etkin (fiilde bulunan, etkinlik gösteren) 2. kîm etkin (kimyasal tepkimelere katılma yatkınlığı gösteren molekül, atom) 3. etken, faktör (etki yapan) 4. kîm etken (bir madde üzerine belli bir etki yapan) 5. etkili 6. etkileyici 7. etkili, çarpıcı, dokunaklı
kartêker kirin l/gh etkinleştirmek
kartêkerbûn kîm/m etkinleşme
kartêkerbûyîn kîm/m etkinleşme
kartêkerî m 1. etkinlik 2. etkenlik 3. sn etkenlik 4. etkileyicilik
kartêkerkirin m etkinleştirme
kartêkirin m 1. etkide bulunma, etki yapma, etkileme 2. fiz etkilme 3. işleme, etkileme
kartel ab/m kartel
kartêl m iş telefonu
kartela m kartelâ
kartelî bûn l/ngh kartelleşmek
kartelîbûn m kartelleşme
kartezyen nd/rd Descartes’çi
kartezyenîzm fel/m Descartes’çilik
kartî rd bayat * nanê kartî bayat ekmek
kartîk m 1. eğe 2. törpü
kartik (i) m boyun çukuru
kartik (ii) m eğe (madenleri yontmak, düzeltmek, perdahlamak için kullanılan sert, ensiz çelik araç)
kartik kirin l/gh eğelemek
kartikkirin m eğeleme
kartograf nd/nt kartograf, haritacı
kartografî m kartografi
kartografîk rd kartografik
kartol patates.
m 1. patates (Solanum tuberosum) 2. patates (bu bitkinin toprak altında oluşan yenebilen yumruları)
kartolên xweşkirî patates ezmesi
kartolîk m salep mayası
karton m 1. karton 2. karton (on paket sigarayı bir araya getiren ambalâj) 3. karton (tombala oyununda)
kartonpiyer as/m kartonpiyer
kartotek m kartotek
kartpostal m kartpostal
kartû rd bayat (taze olmayan) * nanê kartû bayat ekmek
kartû bûn l/ngh bayatlamak
kartûbûn m bayatlama
kartûk m eğe (madenleri yontmak, düzeltmek, perdahlamak için kullanılan sert, ensiz çelik araç)
kartûk kirin l/gh eğelemek
kartûkirin m bayatlatma
l/gh bayatlatmak
kartûkkirin m eğeleme
kartûş m kartuş
kartûtî m bayatlık
kartvizît n kartvizit
karûbar hazırlık
karûbarê gişkî kamu hizmeti.
karûbarkirî rd hazırlıklı, hazırlanmış
karûbarkirin m hazırlık yapma
karûj bnr karûş
karûş bot/m ayrık otu, domuz ayrığı
karût bot/m havuç (Daucus carota)
karuxe m sisli fırtına
karûxe n bir tür ip
karvan m erkek giysisinde belbağı üst tarafında kalan giysinin vücutla olan ara boşluğu (gömlek altında kalan bu boşluk büyük bir cep olarakta kullanılabilinir) * karvan berda çil gûz jê derket karvan cebini boşaltı kırk çeviz içinde çıktı
karvanî m 1. pratik, amelî 2. pratik (kılgı, uygulama) 3. rd pratik (kulanışlı)
karvanî bûn l/ngh pratikleşmek
karvanîbûn m pratikleşme
karvanîbûyîn m pratikleşme
karvanîk m karvan giysisinin cebinin aldığı miktar
karvanîtî m pratiklik
karwan kervan.
n 1. kervan 2. kervan (toplu olarak birbiri ardınca gelen şeyler) * divê mirov tevî karwên bibe, ne li serî ne jî li dawî bimîne kervana katılmalı, ne başında ne de sonunda durmalı
karwan ji kilîlan nayê iyi insanlar kötü yerden çıkmaz, anlamında bir deyim
karwanê wê rê ahiret yolculuğu
karwanî nd/nt kervancı
karwanîşelê nd/nt kervan soyucu
karwanîtî m kervancılık
karwankuj m Kervankıran
karwanqir m Kervankıran
karwanseray m kervansaray
karwanvan nd/nt kervancı
karwanvanî m kervancılık
karwer rd meşgul (bir işle uğraşan, iş görmekte olan)
karwer bûn meşgul olmak
karwer kirin l/gh meşgul etmek
meşgul etmek
karwerbûn m meşgul olma
l/ngh meşgul olmak
karwerî m meşguliyet
karwerkirin m meşgul etme
karxane m 1. iş yeri 2. işletme 3. üretim evi, üretimlik, fabrika
karxezal m 1. ceylan balası (veya yavrusu) 2. ahu (güzel, narin kadın) 3. argo piliç, çıtır (güzel, alımlı kız)
karxit m eğe
karxwe nd/nt patron
karxwê m tuzla, tuz ocağı
karxwetî m patronluk
karyar nd/nt memur
karyarî m memurluk
karyokinez biy/m karyokinez
karyola m karyola
karzan nd/nt 1. uzman, eksper 2. erbap, ehil, işbilen (bir işten anlayan) 3. erbap, ehil (bir işi yapan, yeterli)
karzana nd/nt 1. işbilen, ehil kişi, bilir kişi 2. becerikli
karzanatî m 1. iş bilirlik 2. beceriklilik
karzane nd/nt bilir kişi, ehlihibre
karzanî m 1. uzmanlık 2. ehillik
karzîdank zo/m kursak
karzim m tan, tan ağartısı
karzima serê sibehê tan ağartısı
kaş rampa, yamaç, yokuş.
n bayır, yokuş
m çekiş, çekme
kas m 1. kase 2. kupa 3. kupa * kasa cîhanê dünya kupası
kaş (i) m kendikendine kurumuş ot
kaş (ii) m 1. kayak, kızak ayağı (kızağın üstünde kaydığı ayak) 2. kaydırak
kas alastin l/gh çanak yalamak
kas bûn l/ngh yorulmak
kaş bûn l/ngh kızaklamak, kızak yapmak (taşıt, fren görevini yerine getirdiği halde duramayıp kaymak)
kaş kirin l/gh 1. çekmek (bir şeyi tutup kendine veya başka bir yöne doğru yürütmek) * derî hindrû kaş kir û çû kapıyı şiddetle çekip gitti 2. çekmek (taşıt için; koymak, bırakmak) * hespê ku erebeyê kaş dike arabayı çeken at 3. çekmek, germek * ben kaş kir ipi çekti 4. sürüklemek 5. yerden sürüklemek
kaş û berkaş inişli çikişli arazi
kaş û berkaş kirin l/bw çekişmek
kaş û berkaşî kirin l/bw çekiştirmek
kaş û kendal dere tepe
kaş û kendal bi serê xwe de anîn xwarê düz duvara tırmanmak (çok yaramaz çocuklar için kullanılır
kas û kodik di serê (yekî) de şikestin kabak başına patlamak
kaş û kûş dağ bayır (inişli çıkışlı yer)
kasa m pardak
kasalastin m çanak yalama
kasalês rd çanak yalayıcı
kasalêsî m çanak yalayıcılık
kasalêsî kirin çanak yalayıcılığı etmek
kaşan n tapan, sürgü (tarlaya atılan tohumu örtmek için gezdirilen ağaçtan geniş araç)
kaşan kirin tapan çekmek
kaşan (ii) m yerden sürükleyip götürülmüş ve ya sürünüp gidenin ardında bıraktığı iz, yol * kaşana maran yılanın sürünme izi
kaşan kirin l/gh tapanlamak
kaşane m kâşâne (köşk, saray gibi büyük süslü ev)
kaşankirin m tapanlama
kaşbaz nd/nt kayakçı
kaşbazî m 1. kayakçılık (kayakçı olma durumu) 2. kayakçılık (kayak sporculuğu)
kasbûn m yorulma
kaşbûn m kızaklama, kızak yapma (taşıt, fren görevini yerine getirdiği halde duramayıp kayma)
kaşe m kızak
kase m kasa
kase (i) m kâse
kaşeber n yokuştaki taş
kasedar nd/nt kasiyer
kasedarî m kasiyerlik
kaşekaş h 1. zar zor 2. m zar zor geçinme
kaşeksî bj/m kaşeksi
kaşêl m toprağı ıslatarak tapanlama (harman yeri hazırlanırken bu işlem yapılır)
kaselês nd/nt çanak yalayıcısı, dalkavuk
kaselêsî m çanak yalayıcıliğı, dalkavukluk
kaselîs bnr kaselîst
kaselîst rd çanak yalayıcı, tabak yalayıcısı
kaselîstî m çanak yalayıcılık
kaselîstî kirin çanak yalayıcılığı etmek
kaset m kaset
kasetfiroş nd/nt kasetçi (satan kimse)
kasetfiroşî m kasetçilik
kasetjen m kasetçalar
kaseya bikirê kiralık kasa
kaşî fayans.
m çini (bir tür çini)
kasî bnr kêm û kasî
kaşî (...) kirin -e çekmek
kaşî ba xwe kirin ayağına getirmek
kaşî ber lingê xwe kirin ayağına çağırmak
kaşî ber piyê xwe kirin ayağına çağırmak
kasîb rd kazanan, kazanmaya çalışan, işi gücü olan
kaşîf nd/nt kaşif, bulucu
kaşîfî m kaşiflik, buluculuk
kasik m kâse
kasik (i) m kask * kasıkê serî kafa kaskı
kasik û kodik di serê (yekî) de şikandin kabak başında patlamak
kasika biçûçik bülbül çanağı (gibi)
kasika çav nd göz çanağı
kasika çokê nd diz ağırşağı
kasika xwînê kan çanağı
kaşikan m kayak yeri
kasil rd üşengeç, üşengen
kasilandin m erindirme, üşendirme
l/gh erindirmek, üşendirmek
kasilîn m erinme, üşenme
l/ngh erinme, üşenmek
kasilîtî m üşengeçlik, üşengenlik
kaşim bot/m bir tür ot
kaşîna m bir tür tatlı su balığı
kasing m kuşak
kaşing m kuşak
kasiyer nd/nt kasiyer
kasiyerî m kasiyerlik
kask m kask
kaşkaş m kaykay
kaşkaşî kirin l/gh çekelemek
kaşkaşîkirin m çekeleme
kaşkaşk m 1. çekçek 2. kızak
kaşkaşok m kızak
kaşke m 1. yük taşımada kullanılan bir tür at arabası 2. kağnı
kaşker m 1. çekici (başka arabalarıda çeken araba) 2. taşıyıcı * amyara kaşker taşıyıcı vesait 3. sürükleyici
kaşkerî m çekicilik
kaskêt kasket.
kasket m kasket
kasketdar rd kasketli
kaşkirî rd çekik
kaşkirin m 1. çekme (bir şeyi tutup kendine veya başka bir yöne doğru yürütme) 2. çekme (taşıt için; koyma, bırakma) 3. çekme, germe 4. sürükleme 5. yerden sürükleme
kasko hiq/m kasko
kaşkorse m kaşkorse
kaşme bot/m şeytan otu, baldırgan (Ferula assa-foetida)
kasmîn bot/m hindibaba
kaşmîr m 1. kaşmir 2. rd kaşmir (bu yünden yapılmış olan)
kasnî bot/m güneğik, hindiba (Cichorium endivia)
kaşo m 1. çevgen 2. polo oyunu
kaso n tapan, sürgü (tarlaya atılan tohumu örtmek için gezdirilen ağaçtan geniş araç)
kaso kirin tapan çekmek
kasok m orak
kaşok (i) m küçük yokuş
kaşok (ii) m kaydırak, kaykay
kaşok (iii) rd sürüngen
kaşolot zo/m kaşolot (ispermeçet balinası)
kaşoyî rd çevgen gibi sopa
kast sos/m kast
kastanyola m kastanyola
kaster m bir tür helva
kastînî m iniltisi (acı acı köpek iniltisi)
kastînî jê anîn inletmek
kastînî jê çûn (an jî hatin) acı acı inlemek
kastînî pê ketin acı acı inlemek
kastorke m Hint yağı
kasû m aşırı ihtiyaç duyma, hasret çekme
kaşû bnr kaşo
kaşûberkaş m 1. çekiştirme 2. sürükleme
kaşûberkaşker rd/nd çekiştirici
kasûl rd tembel
kasûlane rd/h tembelce
kasûlî rd tembel
kasûlî bûn l/ngh tembelleşmek
kasûlî kirin l/gh tembelleştirmek
kasûlîbûn m tembelleşme
kasûlîbûyîn m tembelleşme
kasûlîkirin m tembelleştirme
kasûlîtî m tembellik
kasûlîtî kirin tembellik
kaşûn m 1. kayak, ski 2. kaydırak
kaşûn (ii) m sürünme *kaşûna mar yılan sürünmesi
kaşûn kirin l/gh kayak yapmak
kaşûnbaz nd/nt kayakçı
kaşûnbazî m 1. kayakçılık (kayakçı olma durumu) 2. kayakçılık (kayak sporculuğu)
kaşûnkirin m kayak yapma
kaşvan bnr qaşwan
kaşwane m bir oyun
kaşxank m tavan (ev tavanı)
kat 1.vakit, zaman 2.hububatın ilk filizleri.
kat (i) m 1. zaman 2. an
kat (ii) n 1. fışkın, fidan, cımbar, dal (ağaç dalı) 2. filiz, sürgün
kat (iii) m 1. az ürün veren arazi 2. ekilmiş fakat herhangi bir nedenle biçilmemiş tarlanın ertesi yıl kendiliğinden ürün vermesi, kendiliğinden yeşeren ekin
kat (iv) m 1. söz, lâf 2. hikâye etme, anlatma
kat dan l/gh 1. dal vermek, dallanmak 2. filizlenme
kat kirin (i) l/gh hikâye etmek, anlatmak
kat kirin (ii) l/gh kesmek
katabolîzma biy/m katabolizma, yadımlama
katadral m katadral, başkilise
katafalk m katafalk
katagorî m katagori
katagorîk rd katagorik
katalan rd/nd katalan
katalanî m Katalanca
katalankî m Katalanca
katalepsî bj/m katalepsi
kataleptîk rd kataleptik
katalîtîk kîm/rdkatalitik
katalîz kîm/m kataliz
katalîzor kîm/m katalizör
katalog m katalog
katalog kirin l/gh kataloglamak
katalogkirin m kataloglama
katalox katalog.
katane rd iyir yarı
katar m 1. ibik (horoz, hindi vb. nin tepesinde bulunan kırmızı deri uzantısı) 2. kepez (tavuk veya kuşların başındaki ibiği)
katarakt bj/m katarakt, ak basma
katdan m 1. dal verme, dallanma 2. filizlenme
katdayîn m 1. dal veriş, dallanış 2. filizleniş
kate (i) m kete, bir tür çörek
kate (ii) m 1. fışkın, dal, fidan, sürgün 2. fide
kategorî man/fel kategori, ulam
kategorîk rd kategorik
katereyhan m reyhan fidesi
katgir m süreölçer, kronometre
katî rd 1. zamansal 2. geçici (çok sürmeyen)
katib nd/nt kâtip, yazman
katibe m kâtibe
katibetî m kâtibelik
katibî m kâtiplik, yazmanlık
katik m cımbar, fışkın, dalcık
katik (i) m ense
katîlok m bir ağırlık ölçü birimi, on katilok bir tenekeye eşit
katjimêr m 1. saat (günün hangi saatı olduğunu gösteren âlet) 2. süreölçer, kronometre
katjmêr saat.
katkirin (i) m hikâye etmek, anlatma
katkirin (ii) m kesme
kato n sık rastlanan köpek adı
katolîk Katolik.
nd/nt Katolik
katolîkî m Katoliklik
kator n ibik (horoz, hindi vb. nin tepesinde bulunan kırmızı deri uzantısı)
katora dîk horoz ibiği.
katot kîm/m katot, eksi uç
katrilyon m katrilyon
katyon kîm/m katyon, artın
katyûşa lşk/m katyuşa
kaûçuk bot/m 1. kauçuk (Ficus elastica) 2. kauçık (kauçık maddesi) 3. rd kauçık (bu maddeden yapılmış olan)
kav fındık türü şeylerin hasat mevsimi.
m fındık ve benzeri yemişlerin dalından koparılmaya başlandığı zaman (rumu 25 ağustos)
kaval m levha, tablet
kavalber n taş tablet
kavalye n kavalye
kavalyetî m kavalyelik
kavalyetî kirin kavalyelik etmek
kavarî m taşlık
kavêj m geviş
kavêj kirin l/gh geviş getirmek, gevmek
kavêjî rd yaşından evel doğuran hayvan
kavêjkirin m geviş getirme, gevme
kavik (i) m geviş
kavik (ii) rd alık, avanak
kavil m 1. harabe, virane, yıkıntı 2. harabe, yıkı (yıkılmaya yüz tutmuş yapı) 3. kalıntı, enkaz
kavil bûn virane olmak
kavil kirin viraneye çevirmek
kavil (ii) m 1. kevel, koyun postu 2. rd kevel (koyun postudan yapılma)
kavil kirin (i) l/gh yüzmek (derisini yüzmek)
kavil kirin (ii) l/gh viran etmek
kavilandin (i) l/gh yüzmek (derisini yüzmek)
m yüzme (derisini yüzme)
kavilandin (ii) l/gh viran etme
l/gh viran etmek
kavilk n yıkıntı, enkaz
kavilkar rd tahrip edici, tahripkâr
kavilkarî m tahripkârlık
kavilker bnr kavilkar
kavilkerî bnr kavilkarî
kavilkirin (i) m yüzme (derisini yüzme)
kavilkirin (ii) l/gh viran etme
kavir iki yaşında koyun.
n toklu
kavirên (yekî) bela bûn aklı dağınık olmak, keçileri kaçırmak
kavirên (yekî) belawela bûn keçileri kaçırmak
kavirze m zamanında önce çiftleşen koyun
kavîşkî rd prematür, zamanında önce doğma
kavkulîlk bot/m mantar
kavlan m kın
kavol n kevel (deri, post)
kavran bnr karwan
kavranî bnr karwanî
kavrok bot/m bir bitki
kaw rd 1. gururlu 2. kibirli 3. kibar, nazlı 4. bakımlı, alımlı, güzel (kendine ve güzelliğine dikkat eden)
kaw (i) m keklik
kaw (ii) ant/n aşık, aşık kemiği
kaw (iv) m gelişme, inkişaf
kaw bûn l/ngh gururlanmak
kaw dan l/ngh gelişmek, tekamül etmek, evrim geçirmek
kaw û kubar kibar ve alımlı
kawa (i) m palto
kawa (ii) m halı
kawanî zo/m çekirge kuşu (Sturnus vulgaris)
kawbûn m gururlanma
kawdan (i) n kın
kawdan (ii) m durum, şart
kawdan (iii) m 1. evrim, gelişim, inkişaf, tekamül 2. gelişme, tekamül etme, evrim geçirme
kawdanî m gelişme, gelişim
kawdar rd 1. gururlu 2. kibirli
kawdayî rd gelişkin
kawdayîn m gelişme, tekamül etme
kawe rd gerzek
kawêj m geviş
kawêj anîn l/gh geviş getirmek
kawêjanîn m geviş getirme
kawêjî rd çok erken gebe kalmış hayvan
kawekî rd gerzekçe
kawêşk rd çok erken gebe kalmış hayvan
kawî (i) m kulak memesi * kawiya guhên wan bi guhar in kulak memeleri küpelidir
kawî (ii) m 1. gurur 2. kibir, büyüklenme
kawik yarım akıllı.
rd 1. saf, safdil, safdilli, safderun 2. alık, gerzek, kaçık (bazı davranışlarnı delice olan)
kawik (i) ant/m 1. eklem, mafsal 2. boğum
kawik kawik saf saf
kawikane h 1. safça 2. alıkça, gerzekçe, kaçıkça
kawikî rd 1. safça (birz saf olan) 2. alıkça, gerzekçe, kaçıkça
kawikî bûn l/ngh 1. saflaşmak 2. alıklaşmak
kawikîbûn m 1. saflaşma 2. alıklaşma
kawiktî m 1. saflık 2. alıklık, gerzeklik, kaçıklık
kawîtî m 1. gururluluk 2. kibirlilik
kawîtî kirin kibirlik yapmak
kawok rd 1. saf (kolaylıkla aldatılabilen) 2. alık, gerzek, kaçık
kawokî rd 1. safça (birz saf olan) 2. alıkça, gerzekçe, kaçıkça
kawoktî m 1. saflık 2. alıklık, gerzeklik, kaçıklık
kawuk bnr kawok
kax m yabani ot ayıklama
kax kirin yabani ot ayıklamak
kax (i) m çir, kak (elma ve armutun kurutulmuşu)
kax (ii) m çay tabağı
kax (iii) m alan
kax (iv) otlak
kax kirin (i) l/gh 1. ayıklamak (yabanî ottan ayıklamak) 2. üsten kesmek 3. çapalamak
kax kirin (ii) l/gh kökünü kazımak, kökünde kazımak, kökünü kurutmak (zararlı olan her şey için)
kaxçîn m yabanî armut
kaxez kağıt.
bnr kaxiz
kaxik m çiçek vazosu
kaxîl bot/m çemen (Cuminum cyminum)
kaxînî rd alansal, alanla ilgili
kaxit bnr kaxiz
kaxiz n 1. kağıt 2. pusula 3. kâğıt (yazılı sınav kâğıdı) 4. âğıt (iskambil kâğıdı) 5. kâğıt (kâğıt para) 6. kâğıt (belge, dokuman) 7.rd kâğıt (kâğıttan şey)
kaxiz kirin l/gh kâğıtlamak
kaxiz lê hatin pêçandin kâğıtlanmak
kaxiz lê hatin xistin kâğıtlanmak
kaxiz lê pê çandin kâğıtlamak (kâğıtla kaplamak)
kaxiz lê xistin (an jî dan) kâğıtlamak (kâğıt yapıştırmak) * kaxiz li dîwar xistine duvarı kâğıtlamışlar
kaxiz pê ve danîn kâğıtlamak (kâğıt yapıştırmak)
kaxiz pê ve hatin danîn kâğıtlanmak
kaxiz vekirin kâğıt açmak
kaxizdank m kâğıtlık (kâğıt koymaya yarar kutu)
kaxizdanka daşirê (an jî tuvaletê) tuvalet kâğıtlığı
kaxizdar rd kâğıtlı
kaxizê (yekî) tije kirin (birine) sepet havası çalmak, işten atmak
kaxizê ambelajê ambalaj kâğıdı (veya kraft kâğıdı)
kaxizê cixareyê sigara yaprağı
kaxizê daşirê (an jî tualetê) tuvalet kağıdı
kaxizê dîwaran duvar kâğıdı
kaxizê hêja değerli kâğıt
kaxizê helçînk kurutma kâğıdı
kaxizê hewaleyê havale kâğıdı, havalename
kaxizê îmzeyan imza kâğıdı
kaxizê îskambîlê iskambil kâğıdı
kaxizê kalk saman kağıdı
kaxizê karbonê karbon kâğıdı
kaxizê leyîstikê oyun kâğıdı
kaxizê matrîsê matris kâğıdı
kaxizê mulajê mulaj kağıdı
kaxizê mûmkirî mumlu kâğıt
kaxizê nexêrê kara haber pusulası
kaxizê parşîmenê parşömen kâğıdı
kaxizê qalind kaba kâğıt
kaxizê qopyayê kopya kâğıdı
kaxizê şimakirî mumlu kâğıt (bal mumuyla)
kaxizê simarteyê zımpara kağıdı
kaxizê teksîrê teksir kâğıdı
kaxizê torbeyan kese kâğıdı
kaxizê turnûsolê turnusol kağıdı
kaxizê zimpereyê zımpara kağıdı
kaxizfiroş nd/nt kâğıtçı (satan kimse)
kaxizfiroşî m kâğıtçılık
kaxizîn rd kâğıt (kağıttan şey)
kaxizker nd/nt kâğıtçı (imal eden)
kaxizkerî m kâğıtçılık
kaxizkirî rd kâğıtlı, kâğıt vurulmuş olan
kaxizkirin m kâğıtlama
kaxizok n kâğıtcık
kaxizokî rd kâğıdımsı, kâğıtsı
kaxkirin (i) m 1. ayıklama (yabanî ottan ayıklama) 2. üsten kesme 3. çapalama
kaxkirin (ii) m kökünü kazıma, kökünde kazıma, kökünü kurutma (zararlı olan her şey için)
kaya kirîvan nd samanyolu
kayî bnr karî
kayik m geviş
kayîn (i) m 1. geviş getirme, gevme 2. geviş
l/ngh geviş getirmek, gevmek
kayîn (ii) m yayık yayma
l/gh yayık yaymak
kayîn kirin l/gh geviş getirmek
kayîndar rd gevişli
kayînkirin m geviş getirme
kaz m köpeğin yaranmak için çıkardığı ses (ve bu sese benzer sesler için)
kazeîn kîm/m kazein
kazekaz m inleme (köpek için)
kazib m tan ağartısı * kazipa sibehê tan ağartısı
kazîn m inleme (it için)
l/ngh inlemek (it için)
kazkazîn m inilti (it için)
kazolît mîn/m kazolit
kaztîn m inleme (köpek inlemesi)
l/ngh inlemek (köpek inlemesi)
kazûvan nd/nt ev sahibi
ka [I] 1. cînavka pirsiyariyê ya ku tê wateya: li ku ye? 2. de nîşanî min bide *"dibêjin: 'hêştirê çima stûyê te xwar e? dibêje: 'ka çiyê min li kar e!'" [II] alifa sewalan a ku ji giya û qeselên bi cercereyê pişirandî çêdibe *"ava di bin kayê, deng jê nayê"
ka çû, ma dan (biwêj) yên girîng diminin, yên din diçin. va ye ka çû, uta dan. em man bi serê xwe.
ka ne ya te ye, ma kadîn jî ne ya te ye (biwêj) dibe lê ew qas jî nabe lo! gotin ji binî ve rast demeketin. kuro lawo, ew qas jî nabe! ka ne ya te ye, ma kadîn jî ne ya te ye?
ka teslîmî bê kirin emanet radestî xayînekî kirin
ka û dan tevlihev kirin (biwêj) pirsgirêkên cuda cuda li nav hev xistin. tu kayê û dan tevlihev dikî. bi azîna te. em nikarin xwe bigihînin cihekî.
kab kap, gûzek
1. tiştên çargoşe (navdêr, mê) bişkoj, libên (teqrîben) çargoşe yên hûr: kabên şekirê, kabên nivîsînê (kîbord).
: kabik, kabk
kabanê (navdêr, mê) yarîyeke(lîstik) bi hilavêtina kaban eger kete ser tîyekê xwe yê çal bi xalekê ye ser tîyê hilî bi du xalane, pend, :kabê bêvan kesî yê hatîang, :bo mirovê bi ens û bextsipî dihêt gotin
kabanêkirin (navdêr)bi kaban lîstin, :werein gelî gundîyan da kabanê bi kîn
kabare (navdêr, mê) muzîk û şanoyên zindî li yaneyên şevê, yaneyên şevê yên ku muzîk û şanoyên zindî lê tên pêşkêş kirin.
ji wêjeyê: Heftiya borî min di malpereke Kurdî de xwend li ser vekirina yaneya şevê li Silêmaniyê ku yek ji wan xwediyên yaneyan weke bazirganekî giliyê wêya kiribû ku keçên Kurd yan bi gotina wî “keçên me” di van cluban de kar nakin, weke ku bixwaze di vê heyamê de ku cîhanê berê xwe daye nehiştina bazirganîkirina bi laşê jinan, gazî keçên Kurd bike bo tevî bazirganiya laş bibin. Ji dêvla ku bazirganên Kurdistanê bên dû kargeh, xwendingeh û zanîngehan vekin, nû tên kabareyên sedsalên 17 û 18an yên Ewropa li Hewlêr û Silêmaniyê zindî dikin..
ji: Ji frensî cabaret
kabgolik (rengdêr) mirovê kabên wî mîna yên golikan stûr, ango, :hestîgiran dargiran
kabik (navdêr, mê) bişkok, bişkoşk, berik, pirtên biçûk yên tiştan yên ku pê tên lîstin, bişkok, bişkoşk, tişta/ê ku mirov didewisîne daku amûrek elektronîkî pê bixebite binê ling,binê solê,pahnîkabika sola min mehiya ye.
Herwiha: kabk.
Bide ber: malik, qapik.
ji wêjeyê: Ka em rastiyê bibêjin:em kabik in, Xwedê lîstikvan e. Lîstikek bi me tê lîstinû em yek bi yek vedigerrin nebûniyê..
ji: kab + -ik
kabîn (navdêr, mê) kulûbe.
ji: ka +-bîn
kabîne (navdêr, mê) koma wezîrên yan şêwirmendên hikûmetê, hucre, odeya biçûk (bi taybetî di keştiyan û trênan de).
Bikaranîn: Lêker: kabîne xistin. Navdêr: kabînexistin.
Herwiha: kabînet
kabîne xistin (lêker)hikûmet xistin.
ji: kabîne + xistin
kabira (navdêr, nêr) kesek nediyar, navînay, navbirî, :evro kabirayekî gundor li kolanê di firotin
kablo (navdêr, mê) fîş, sîm, benê ku elektrîkê ji dîwarî dikêşe amûrên elektronîkî (wek televizyonê, telefonê û sarincê).
: kabloyî
kabloyî (navdêr, mê) rewşa kablobûnê.
ji: kablo + -yî
kabok hestiyê serçongê
(navdêr, mê) çok, çong, jinû.
Bide ber: kabik.
ji: kab + -ok
kabok li bin guhê hev û din ketin (biwêj) tevlihev bûn. perişan û bêpergal bûn. roja ku min ew nas kir jî hema dîsa kabokên wî wisa li bin guhê hev û din di ketin.
kabox erdê biadan ê ku avê baş hildiçine xwe
kabra mêr
(navdêr, nêr) zelam, mêr, peya, birader, camêr, mêrik, piyaw, peyrew, mirîd.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کابرا.
ji: jiarami ܓܒܪܐ (geḇra, gevra: mêr, zelam) yan ܓܢܒܪܐ (gebbara, genbara: xurt, bihêz), hevrehên îbrî גבר (geber, gever) û גבור (gibor: qehreman, xurt), erebî جبار (cebbar: xurt, bihêz) û جبر (cebere: bihêz kirin, xurt kirin) ku serekaniya peyvên cebar, cebir, cebirandin, cebirîn e. Bo guherîna G/K bide ber gopal/kopal, gundor/kindor...
kabûl serenav, paytexta Efxanistanê
kabûs (navdêr, mê) xewnên tirsnak yên ku mirov dibîne, tirsa mezin, xof, sam, sehm, newêrekî, bêcesaretî.
Herwiha: kabîs, kabwîs.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: كابووس.
ji: ji erebî كابوس (kabûs: hw), hevreha yan jiarami כבשא (kibaşa: tade, zordarî, zordestî) כבש (k-b-ş-: çewisandin, dewisandin, givaştin)..
: bêkabûs, bêkabûsî, bikabûs, bikabûsî, kabûsî, kabûsk, xewnekabûs, xewnekabûsî
kabûs dîtin (lêker)(Binihêre:) kabûs
kabûsî (navdêr, mê) rewşa kabûsbûnê, xofî, sawî, tirsî.
ji: kabûs + -î
kaç her hebeke şêkir
kaçanî amanên ku xwarinan vala dikinê
(rengdêr) amanên xwarinê, aman, :kaçanîyan jarav bike
kaçêker (navdêr, mê) patoz
kaçik kefçik/kevçî
amêreke ji dar yan hesin (fafon) hatîye çêkirin mirov jibo xwarin û vexwarinê bi kar di hînin pir cor reng û qebare hene wek, :kaçikên xwarinê çayê zadlênanê û htd kefçik
kaçlok qûşxaneya biçûk a bi çembil û devik
çingul
kaço teralê bêkêr
kad [I] merc, reqabet [II] 1. gilûmût, girover 2. çembera ku ser û binê wê hinekî tepisiye hundir; kûre
kada esmên valahiya ezmên û hemû tiştên tê de
kadan (navdêr, mê) merek.
ji: ka +dan
kade cureyekî nanê ku bi rûn û şêkir tê pehtin
(navdêr, mê) nana ku di nav rûnî de hatiye qelandin.
: kadesûrk
kadefiroş (navdêr, mê) çorekfiroş.
ji: kade +-firoş
kadefiroşî (navdêr, mê) çorekfiroşî.
ji: kade +-firoşî
kadepêj (navdêr, mê) çorekpêj.
ji: kade +-pêj
kadepêjî (navdêr, mê) çorekpêjî.
ji: kade +-pêjî
kadesûrk (navdêr, mê) kadeya ku penîr yan tiştek din yê sûr (têrxwê) di nav re hatiye biraştin.
ji: kade + sûr (têrxwê) + -k
kadik (navdêr, mê) kulîçe, kade, kesme, kêk, kulîparçe
kadîkirin (navdêr, mê) dûkirin
kadîn cihê ku ka lê tê berhevkirin
(navdêr, mê) embara kayê û cehî, xaniyê ku alifê sewalan (ka, ce,…) tê ve tên parêzîn.
Têkildar: afirr, axwir, gov, kotan.
Bide ber: bênder .Binêre.
Herwiha: avahî, xanî.
ji: ka + -dîn.
: kadînî
kadir (navdêr) kadro, karmend, berpirs, mesûl, birêveber.
Herwiha: kadr.
Bide ber: qadir.
ji: ji inglizî yan ji frensî cadre (1. berpirs 2. çarçove, milbend) jiitali quadro (çargoşe, çarçove, milbend, meydan) ji latinî quadrum ji quattuor (çar) ku hevreha çiwar ya soranî û çar ya kurmancî ye. Heman peyv bi rêya tirkî ji îtalî wek kadro jî ketiye kurdî..
ji wêjeyê: Bi minasebeta salvegera 67-ê ya damezirandina Partiya Demokrat ya Kurdistanê germtirîn pîrozbahiyên xwe pêşkêşî kadir û endam û alîgirên Partî (PDK) û hemî gelê Kurdistanê dikim.
kadiz [I] kesê ku diziya kayê dike [II] stêra ku di şevên sayî û şevereş de li esmên weke riyeke spî xuya dike; Kakêşan
kadizî (navdêr, mê) rewşa kadizbûnê.
ji: kadiz + -î
kadmiyûm (navdêr, mê) elementeke kîmyewî ku hejmara atomî ya wê 48 eKurte, Cd
kadro (navdêr) kadir, berpirs, mesûl, giregir, kenkene, serok, birêveber, rayedar.
Herwiha: kadir, kadr, kadiro.
Bide ber: Qadir.
ji: jiitali quadro ((1. berpirs 2. çarçove, milbend, meydan) ji latinî quadrum ji quattuor (çar) ku hevreha çiwar ya soranî û çar ya kurmancî ye. Heman peyv bi rêya fransî yan inglîzî cadre dîsa ji îtalî wek kadir/kadr jî ketiye kurdî..
: kadrotî, kadroyî
kadrodar (rengdêr) bikadro.
ji: kadro +-dar
kadrotî (navdêr, mê) rewşa kadrobûnê.
ji: kadro + -tî
kadû (navdêr, nêr) dûkêl, dûman, dûxan, dû, moran.
ji wêjeyê: Piştî peqînê kadû û dûkêl dihate dîtin û dengê gulletifinga dihate bihîstin. Li wê peqînê jimareke Iraqîyan hatine kuştin û brîndar kirin û karbidestan got reng e hêj jimara kuştîyan zêde bibit.(Voanews.com, 6/2007)
kaf (navdêr, mê) navê tîpa ك (k) di alfabeya erebî de, ser.
Bide ber: kafî, kef, kif, kîf, qaf.
ji: Ji erebî
kaf û yekûn bûn (biwêj) tar û mar kirin. belawela bûn. piştî qezayê ew malbat kaf û yekûn bû.
kafê (navdêr, mê) qehwexane, çayxane, kafeterya, cihê qehwe û çaya kelandî dikare lê bêt kirrîn û vexwarin.
Herwiha: qafê.
ji: Ji frensî.
: kafêvan, kafêvanî, kafêyî
kafeîn (navdêr, mê) madeyek kîmyawî ye û bi taybetî di nav qehweyê de heye û bandora wî ya serekî ew e ku pêwîstiya bi xewê hinekî kêm dike.
Herwiha: kofeîn
kafeterya (navdêr, mê) qehwexane, çayxane, kafê, cihê qehwe û çaya kelandî dikare lê bêt kirrîn û vexwarin.
Herwiha: kafeteriya, kafeterîya, kafêtêriya, kafêtêrîya, kafêtêrya.
ji: Ji spanî.
: kafeteryavan, kafeteryavanî, kafeteryayî
kafeteryavanî (navdêr, mê) karê kafeteryavanan.
ji: kafeteryavan + -î
kafeteryayî (navdêr, mê) rewşa kafeteryabûnê.
ji: kafeterya + -yî
kafêvanî (navdêr, mê) karê kafêvanan.
ji: kafêvan + -î
kafêyî (navdêr, mê) rewşa kafêbûnê.
ji: kafê + -yî
kafî (rengdêr) bes, têr: Ev kafî me ye. (Ev têra me dike. Ew bo me bes e.), hew.
Bide ber: kaf, kefî.
Bikaranîn: Lêker: kafî bûn. Navdêr: kafîbûn.
ji: Ji erebî.
: kafîtî
kafîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kafî
kafik (navdêr, mê) kelîşo.
ji: kaf +-ik
kafînebûn (navdêr, mê) kêmasî, besnebûn.
ji: kafî +nebûn
kafir 1. kesê ku ne misilman e 2. li gorî her olê kesê ku ne ji ola yekî be
(navdêr) gawir, bêdîn, bêîman, Xwedê-nenas, ne bawermend, gawir, ne misilman, ne ji dînê Îslamê, gawir, ne misilman yan file yan cihû, gawir, stemkar, zalim, zordar, bêrehm.
Têkildar: kufir.
ji: ji erebî كافر (kafir) ji كفر (kefere: ji ser rêya rast xirrîn/ketin), têkilî كفر (kufr: kufir) û كفران (kufran: kurfan), hevreha aramî kepran /kepra, ihtimal e ku hem ya aramî hem jî ya erebî jiarami kepar (gund) bin, bide ber peyav latînî paganus ku hem maneya gundî û hem jî ya bêdîn, xwedênenas dide. Kafir herwiha hevreha gawir e jî..
Bikaranîn: Lêker: kafir bûn, kafir kirin. Navdêr: kafirbûn, kafirkirin Rengdêr: kafirbûyî, kafirkirî.
: kafirane kafiristan kafirî kafirîtî kafirtî
kafir an jî misliman im, negotin (biwêj) dengê xwe nekirin. tu helwest nîşan nedan. ya xwedatî min çi got, wî li ber min kafir an jî misliman im negot.
kafir bûn (lêker)(Binihêre:) kafir
kafir kirin (biwêj) pere zêde xerc kirin. m aş ela li sercan pereyên wî gêj baş kafir kirin, (argo)
kafirane (rengdêr) bi awayekî kafir.
ji: kafir + -ane
kafirbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kafir
kafirbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kafir
kafirî (navdêr, mê) rewşa kafirbûnê, gawirî, kufir.
ji: kafir + -î
kafiristan welatê kafiran
kafirkanî kirin (biwêj) bêînsafî û bêdadî kirin. ya ku wan anî serê me, kafirstanî bû.
kafirkeratî bûn (biwêj) serobinî hev bûn. lê jehr bûn. di rûyê vî dînikî de dîsa şeva me bû kafirkeratî.
kafirkî (navdêr, mê) gawirkî, filehkî.
ji: kafir +-kî
kafirkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kafir kirin
kafirkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kafir
kafirtî olederî
kafîtî (navdêr, mê) rewşa kafîbûnê, besayî, besbûnî, besatî, kîfayet, têrî, teselî, kafîbûn, bes, têrakirin, besî.
ji: kafî + -î
kahîn remilavêj ê ku qestîka pêşagehiyan dide
(navdêr, mê) pêşbîn, mirwazan, falzan, xêfzan, kesa/ê ku bikare bizane ku bûyer dê biqewimin berî ku biqewimin.
Herwiha: kahin.
Têkildar: kehanet.
ji wêjeyê: Kahînê bi nave Laonicus Chalcondyles pirtûkeke bi navê “Hilweşandina Împaratoriya Tirk” nivîsiye û weke kehanet behsa têkçûna împaratoriya tirk kiriye. Ev kahîn di navbera salên 1425 û 1490-î de jiyaye. Ew eslê xwe grekîyekî –yunanîyekî- Atînayê bûye û li Konstantînopolîsê – Stenbolê – jiyaye. Wî gotiye yê ku Stenbolê fetih bike navê wî ”Mehmed” e. Rast derketiye. Fatîh Siltan Mehmed Stenbol fetih kiriye. Wî gotiye dê Împaratoriya Osmanî hilweşe. Rast derketiye, hilweşiyaye..
ji: ji erebî كاهن (kahin), hevreha aramî ܟܗܢܐ/כהנא (kahna), îbranî כוהן (kohên) ji כונ (k-w-n-: rabûn, sekinîn > kurdî kewn), amharî ካህን (kahn)....
: kahînî, kahînîtî, kahîntî
kahînî (navdêr, mê) kehanet, pêşbînî, mirwa, profesî, falzanî, xêfzanî, texmîn, rewşa kahînbûnê.
ji: kahîn + -î
kaho cureyekî çêreya ku nepijî tê xwarin û belçên wê peraş in; xes
(navdêr, mê) xes, marûl, riwekek belgmezin ya wek kelemî ye û bi taybetî di nav zeleteyê de tê xwarin.
Herwiha: kahû. Navê zanistî: Lactuca sativa.
ji: hevreha yan ji farisî کاهو, teberî kehûk, gîlekî kehû, mazenderanî kehû û kehîr... jiari. Ihtimalen têkilî zazakî kiho (kesk).
kahofiroş (navdêr, mê) xasfiroş.
ji: kaho +-firoş
kahûr kêra kalanî
(navdêr, mê) xencer, qeme, deban, satora tûj, kêrên herdu rexên devê wan tûj yên ku wek çek tên bikaranîn,şûrên kurt yên mirov dikarin bikin di ber pişta xwe re.
: kahûrî
kahûrî (navdêr, mê) rewşa kahûrbûnê.
ji: kahûr + -î
kaînat (navdêr, mê) gerdûn, unîvers, dinya, cîhan, alem, unîversûm, erd û esman, hemî stêr û planet.
Herwiha: kaynat, keînat, keynat.
: kaînatî, kaînatîtî
kaj [I] gilok [II] kirasê maran; têvil [III] sergo, mezbele
(navdêr, mê) darên bi strî yên zivistanan jî striyên wan kesk in.
Herwiha: kac, kaç, qac, qaç.
Bide ber: kej, kîj, kujBinere.
Herwiha: behîv, berrû, çam, çinar, mazî, mijmij, pirteqal, sêv, xox.
: kajî, kajîn
kajêr (Soranî) (navdêr) saet, demjimêr, katjimêr.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کاژێر.
ji: kurtkirina katjimêr ji kat (dem) + -jimêr- (-hejmêr-) ku rehê dema niha ji lêkera jimardin (hejmartin) e, jikurdi
kajger 1. likij 2. hestîkoj
kajî (navdêr, mê) rewşa kajbûnê.
ji: kaj + -î
kajîle (navdêr, mê) hêl, kakule, zerdeçal, kardamom, biharatek e û bi taybetî wek toz têt bikaranîn di nav xwarinan de. Navê zanistî: Elettaria caramomum
kajîn (navdêr, mê) hîvîya jîyanê, lêgeryan jibo jîyanê navê keçane.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کاژین
kajistan (navdêr, mê) baxê kajan, daristana tenê kajan
kajûle cureyekî çêreyê ye
kak kek, birayê mezin
(navdêr, nêr) birayê mezin birayê mezin: Kekê min Hesen çûye ber pezî. rêzdar, birêz, hêja, ezîz Kek Elî, tu rewşê çawan dibînî?, (devokî) bab, bav.
Herwiha: kek.
Bide ber: bira.
Bikaranîn: Bi kurmanciya rojhilatî kak maneya kek, birayê mezin dide lê bi kurmanciya rojavayî wateya bab, bav dide.Binêre, bab, bav, birak, biraza, dayik, dotmam, kurrmam, mam, met, pismam, xal, xalet, xwarza, xwişk, laloza.
ji: ji Proto-aryayî, binêre kek.
kakarik (navdêr, mê) kivark, kûvank,hacîlok, fîqerojk, karok, kifkarek, kumik, kavkulîlk, feqîrojk, kuvarik.
Herwiha: kakark. Navê zanistî: Basidiomycetes
kakêşan (navdêr, mê) kêşana kayê, kêşakayê, rêya kadizan
kakeyî (navdêr) mezhebek dînê yê şibî êzidiyê ye, kesa/ê ji wî dînî.
Herwiha: ehlê heq.
ji wêjeyê: Em dê vê mehê me 3 kitêbên nû belav bikin; yek jê bi zimanê erebî ye ku li ser Kakeyiyan e. Ên din kurdî ne; ya yekem berhemeke sosyoantropolojîk e li ser guherîna pîşeyê di gundên kurdan de, ya din jî ji stranên folklorîk ên devera Behdînanê pêk tê. Li aliyê din jî wekî cd jî em dê cdya Dengê Hewramanê çap bikin, ku ji stranên folklorîk ên Hewramanê pêk tê. Her wiha em dê albuma Mihemed Arif Cizrawî ku ji çend cdyan pêk tê û cdya Kawîs Axa çap bikin. Wekî din di nav vê mehê de emê kitêba Stranên Folklorîk ên Botanê çap bikin, ku ji 2 cildan pêk tê. Di cilda yekem de 100 stran tevî nota û cdyan awaza wan cih digire. Cilda duyem jî dê di pêş da bê çapkirin. Projeya me ya mezin jî albûma Eyşe Şan e. Di vê albûmê de hemû stranên Eyşe Şanê tevî nota û jiyanameya wê cih digirin. Em aniha mijûlî nivîsandina notayan û sererastkirina kasêt û sêlikan in. Di pêş de jî em dê kitêba stranên devera Diyarbekir û Sêrtê tevî notayên wan çap bikin ku ji du cildan pêk tê.(Mezher Xeliqî di hevpeyivînekê de li gel Cemil Oguz, Diyarname.com, 6/2007).
: kakeyîtî
kakeyîtî (navdêr, mê) rewşa kakeyîbûnê.
ji: kakeyî + -tî
kakijk giyeke li çîyan hişîn dibe dihêt xwarin dema bizdandina bistîkên wê şîr jê tê
kakil 1. dendik 2. gewher (gûz, bindeq û hwd) *"temûzê, kakil ket gûzê"
(navdêr, mê) nava xwerbar ya fêkiyekê: kakila gûzê (beşa têt xwarin ya gûzê ya ku di qalikî de ye) Min keça xwe bi kakila guzê ve xweyî kir. nava tiştekê/î, beşa giring ji tiştekê/î.
Bikaranîn: Lêker: kakil girtin. Navdêr: kakilgirtin.
Herwiha: kakl.
Bide ber: kakûl kalik qalik.
Têkildar: xirş. Binêre
Herwiha: tîvil
kakil girtin (lêker)(Binihêre:) kakil
kakil ketin (lêker) heb girtin, kakil girtin, heb ketin.
ji: kakil + ketin
kakil kirin (lêker)(Binihêre:) kakil
kakilbahîv (navdêr, mê) kakila bahîvê, :kakilbahîv kirin nav birincê
kakilgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kakil
kakilî (navdêr, mê) qelew, bigoşt, navikî, navokî, nafikî, naxî, qayim, rewabêj.
ji: kakil +-î
kakilî kirin (lêker) kakilkirî.
ji: kakilî + kirin
kakilk (navdêr, mê) nafikok, kakilok.
ji: kakil +-k
kakilkî (navdêr, mê) bi naxî, bi kakilî.
ji: kakil +-kî
kakilkirî (rengdêr) kakilî kirin.
ji: kakil +kirî
kakilok (navdêr, mê) kakilk.
ji: kakil +-ok
kakilpûç (rengdêr) xirş
kakilzanî (navdêr, mê) nafikzanî (gerdîle).
ji: kakil +-zanî
kakofonî (navdêr, mê) teq-û-req, dengên bêaheng û harmonî, awazên ku li hev nayên.
Herwiha: aheng, ewfonî, harmonî.
ji: Bi rêya frensî cacophonie yan inglîzî cacophony ji yewnanî κακοφωνία (kakofonia) ji κακός (kakosxirab) + φωνή (fondeng).
: kakofonîk
kakûl (navdêr, mê) kalik, kewş, pêlav, sol, fîlor, şekal.
Bide ber: kakil.
ji: hevreha kalikê ye, bi metatezê bûye kakil, paşî kakûl.
: kakûlçêker kakûlfiroş kakûlfiroşî kakûlkar kakûlkarî
kakule (navdêr, mê) kajîle, hêl, zerdeçal, kardamom, biharatek e û bi taybetî wek toz têt bikaranîn di nav xwarinan de.
Herwiha: kakûle.
: kakuleyî. Navê zanistî: Elettaria caramomum
kakuleyî (navdêr, mê) rewşa kakulebûnê.
ji: kakule + -yî
kakûlfiroş (navdêr, mê) kesê/a kakûlan difroşe.
ji: kakûl + -firoş
kakûlfiroşî (navdêr, mê) karê kakûlfiroşiyê.
ji: kakûlfiroş + -î
kakûlkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kakûl dike.
ji: kakûl + -kar
kakûlkarî (navdêr, mê) rewşa kakûlkarbûnê.
ji: kakûlkar + -î
kakût skêlet, kelax
(navdêr, nêr)Jihevqetandin, ka·kût. Xwendin: xwendin,ˈkaːkʊt, qerqod, skelet, hemû hestiyên kesekî yan ajelekî, qerqod, hestiyên mirovek yan ajelek mirî, (mecazî) pirr zeîf, hestî, kesa/ê hişkole û qirûdî, bingeh û stûnên avaniyekê: kakûtê keştiyê, çatî, plana destpêkî: Kakûtê pirtûka min amade ye..
Herwiha: kakît, kakot, kakwît.
: kakûtane, kakûtî bend
kakûtane (rengdêr) bi awayekî kakût.
ji: kakût + -ane
kakûtî (navdêr, mê) rewşa kakûtbûnê.
ji: kakût + -î
kakvîrik kuvark, karî
kal [I] (sewze) xav [II] kesê temendirêj *"kalo memire bihar tê, pîrê memire pincar tê" [III] sorê tarî, al
kal bûn pîr bûn
kal dayîn piçengê (biwêj) ji bo armancekê yek nepixandin. ne ji dil peşin dan. îbo ji bo ku eyşane têxe nav wî karê xwe ye qirêj, kal didane piçenge.
kal e, lê galegal e (biwêj) belê temenê wî zêde ye, lê li ser xwe ye. tu baş lê mêze bike. erê kal e, lê galegal e.
kalabrî (navdêr, mê) hin zaravayên romî ne û li hin deverên başûrê Îtalyayê tên peyivîn
kalafatker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kalafat dike.
ji: kalafat + -ker
kalalîsûtî (navdêr, mê) înuîtî, înuktutî, eskîmoyî, grînlandî, zimanê eskîmoyên Grînlendayê
kalan cihê ku alavên qutkirinê tê de tên parastin
(navdêr, nêr) kaloxkê şûr û xenceran,şilf derdanka şûr û xenceran, kevlanê şûr û xenceran.
ji wêjeyê: Ji min bihata min ê ji te re çi bi rê bikira, tu dizanî? Di serî de terhek dara mazî. Cotek kevokên spî. Hespekî kumêt î kapreş. Karxezaleke kovî. Xencereke destî û kalan zîv. Çiqulek dara kinêrê. Sewilek ava kaniya Girdeşîn. Destek şal û şapik. Goreyeke rîs a sê nix. Gopalek ji dara benavê. Bazbendek. Qevdek nêrgizan. Baqek şuşan. Tayek rihan. Bermilek beybûn. Gurzek qurnefîl. Pelek berfa serê çiyayê Mereto. Kulmek ax ji qebra Bermal û teyrekî baz.(Merdan Newayî: Ji bo roja me, Canemcafem.com, 3/2007)
kalan bûn (lêker)(Binihêre:) kalan
kalan kirin (lêker)(Binihêre:) kalan
kalandar (rengdêr) kalankirî.
ji: kalan +-dar
kalandin (lêker)nalandin, merandin, berandin, baqandin, lîkandin, berndin.
ji: kal +-andin
kalankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kalan kirin
kalayene (Zazaki) (lêker) kalîn
kalbapîr (navdêr, nêr) bapîrê mezin, mêrê navsal, gelek pîr
kalbûnê li min kar kir, xortaniyê mala xwe li cem min bar kir, qîzan rûyê xwe ji min guherî, bûkan dilê xwe ji min sar kir (biwêj) dema ku mirov kal an jî pîr dibe, hemû şanîder (gêsterge) rewşeke neyînî didin xuyandin. kal bûn zor e lawo! çawa xweş gotiye hozanê nemir evdalê zeynikê: kalbûne li min kar kir, xortaniyê mala xwe li cem min bar kir, qîzan ruyê xwe ji min guherî, bûkan dilê xwe ji min sar kir.
kalbûnî (navdêr, mê) pirbûni, extiyarbûnî, kerikî.
ji: kal +-bûnî
kalbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kal
kalê (navdêr, mê) naznav û gangkirina jina sor yan kelan lam û guh sor
kalê gaxendê Noel Baba, Xizir Baba
kalê ji bênefsî, pîrê ji bêkesî, herduyan li hev pirsî (biwêj) ji ber pêdiviyan têkilî pêş de birin. çawa bikin belengazan. kalê ji bênefsî, pirê ji bêkesî, herduyan li hev pirsî.
kalê malê, rûmet li balê (biwêj) rûmet zêdetir a mezinan e. kalê malê, rînnet li balê. ev jixwe zcigona civaka me ye.
kalek kundir/gindor
(navdêr, mê) kad, artîşok, kartol, tûzik.
ji: kal +-ek
kalekal dengê domdar ê ku pez derdixe
(navdêr, mê) deng dengê bizinan, maremar, barebar, :kalekala bizinê ye jiberko ya birçî ye.
Bikaranîn: Lêker: kalekal kirin. Navdêr: kalekalkirin Rengdêr: kalekalkirî
kalekal kirin (pez) bang dan, zimezim kirin
(biwêj) pir xweş û zelûlî klam û stran gotin. fazîle li wir bi wî dengê xwe ye wekî zengil wisa dikire kalekal, her kes lê hewes û hejmekar ina.
kalekalkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kalekal kirin
kalekalkirin (navdêr)marîna kewalan(bizinan)
kaleke (Zazaki) (navdêr) kêlek, tenişt, rex
kalekol (navdêr, mê) (li Tirkiyê) qereqolên li ser sinoran yên zexmtir û mihkemtir.
Herwiha: qeleqol. Têkilî: qereqol.
ji wêjeyê: Li Wanê kalekol hatin protestokirin.
ji: jitirki kalekol ji kale (keleh, kelhe, qele) li ber modêla karakol (qereqol)
kalemêr mêrê ku temenê wî ji pênciyî derbastir bûye
(navdêr, nêr) pîremêr, mêrê pîr, zelamê kal, êxtiyar, salmezin, salmend.
ji wêjeyê: Medyaya Tirk kalemêrê Kurd li dijî kurê xwe bi kar tîne..
ji: kal + -e- + mêr.
: kalepîrane, kalepîrî, kalepîrîtî, kalepîrtî
kalepîr kalemêr
(rengdêr) mirovê gelek pîr
kalepîrane (rengdêr) bi awayekî kalemêr.
ji: kalemêr + -ane
kalepîrî (rengdêr) pîrî, pîratî
kalêr (navdêr, mê) kalîdat, kûtal, mal, malên bazirganî.
ji: kal +-êr
kaler bûjena bazirganiyê
kalgaxend Noel Baba, Xizir Baba
kalî (navdêr, mê) pîrî, êxtiyarî, kalbûn, rewşa kalan, jiyana kesên kal: zarrokî, ciwanî û kalî, pîrbûn.
Herwiha: kalîtî, kaltî.
ji: kal + -î
kalîgraf (navdêr, mê) xetat, nexşnivîs, bedewnivîs, spehînivîser, spehînivîs, kalîgrafer
kalîgrafer (navdêr, mê) xetat, nexşnivîs, bedewnivîs, spehînivîs, kalîgraf
kalîgrafî (navdêr, mê) xweşnivîsî.
ji: kalîgraf +-î
kalik 1. bavê bavî an jî bavê dayikê 2. ecdad *“ewê ku kalikê xwe nas neke, Xwedayê xwe jî nas nake”
1. bapîr (navdêr, nêr) bapîr, kal, bavê bavê kesekê/î, babê dayika kesekê/î.
Herwiha: kalk.
ji: kal + -ik.
: kalikî, kalikîtî, kaliktî
kalikê gaxan baba gaxand, kalikê sersalê, baba noel
kalikê sersalê kalikê gaxan, baba gaxand, baba noel
kalikî (navdêr, mê) rewşa kalikbûnê.
ji: kalik + -î
kalikker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kalik dike.
ji: kalik + -ker
kalîn (lêker)nalîn, kişkizîn, zarin, zîwîn, nalincîn, zarin kirin, merîn, likîn. Tewîn: -kal-.
ji: kal +-în
kalîn / dikale / bikale 1. (pez) bang dan 2. nalîn kalîtî temenborîtî, pîrtî
kalîna pêz li ber derî nehatin (biwêj) înşelah, kahna pêz li ber derê te neyê. (nifir)
kalînî (navdêr, mê) nalînî, nûzînî, zêwî.
ji: kalîn +-î
kalîte (navdêr, mê) çawanî, wesf, çilotî, kêfiyet, keyfiyet, hêjayî, nirx, hêjabûn.
Herwiha: kivalîte, kiwalîte, kvalîte, kwalîte, qalîte.
Bide ber: karîte.
ji wêjeyê: Kamkaran weke hosteyên ji kalîteya bilind aliyê ronak ji netewa me rabere dunyayê dikin û dibine cihê şahnaziya me li pêş ewropiyan; nimûneyên weha bilindnirx di dîroka gelê me de pirr in lê îro pêwîstiya me bi van nimûneyan heye ji her demê pirrtir..
ji: Bi rêya frensî qualité /kalîte/ ji latînî qualitas ji qualis (çawan) ji proto-hindûewropî kwo (kî, çawan).
: bêkalîte, bikalîte, kalîtedar, kalîteyî
kalîtedar (rengdêr) biçawanî, biwesf, biçilotî, bikêfiyet, bikeyfiyet.
ji: kalîte + -dar.
: kalîtedarî kalîtedarîtî kalîtedartî
kalîtedarî (navdêr, mê) rewşa kalîtedarbûnê.
ji: kalîtedar + -î
kalîteyî (navdêr, mê) rewşa kalîtebûnê.
ji: kalîte + -yî
kalitî (navdêr, mê) kali, piriti, pirî, extiyarî.
ji: kal +-itî
kalkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kal kirin
kalnasî (navdêr, mê) jerontolojî, pîrnasî, temendarnasî
kalo (navdêr, nêr) pîremêr, zelamê kal
kalo ji min dûr here, fişkîniya pozê te tê (biwêj) kesên ciwan, ji rewşa kal û piran fêm nakin û carinan wan kêm dibinin. erê bavo êdî kal bûme ji min re dibêjin: kalo ji min dûr here, fişkiniya pozê te tê.
kalokî (navdêr, mê) pîrokî, extiyarokî.
ji: kalo +-kî
kalorîfer (navdêr, mê) sobeyên elektrîkî.
ji wêjeyê: Di mesela rewşa Abdullah Öcalan a şexsî de jî daxwiyaniya dawîn gelek tiştên balkêş dide. Mesela, tê de xwiya dibe ku odeya wî odeyeka bi klîma (splît, air-condition) ye, ew hergav dikare penceran veke û bayê teze têxe odê. Klîma ne bi dilê wî ye, wek oda rex wî ew dixwaze kalorîfer li odeya wî hebe.
kalorîmetre (navdêr, mê) tînpîv.
ji: kalorî +-metre
kaloxk (navdêr, nêr) kalanê yan çanteyê pirtûkekê yan şûr û xenceran.
Herwiha: kalox
kalvînîst (navdêr, mê) Kalvînî.
ji: kalvîn +-îst
kalvînîzm (navdêr, mê) Kalvînîtî.
ji: kalvîn +-îzm
kalyon (navdêr, mê) cûnek keştiyên bibêrik û bibaberrik in yên berê bûn.
Herwiha: galyon bend
kam [I] 1. daxwaz 2. fehlxwestina sewalan
(navdêr, mê) xweşguzarî, bextiyarî, dilşadî, refah, xweşî, nebûna şerrî yan hejariyê yan nesaxiyan.
Herwiha: kamaranî, kamaranîtî, kamarantî, kameranî, kameranîtî, kamerantî, kamiranîtî, kamirantî, kamîranî, kamîranîtî, kamîrantî, kamuranî, kamuranîtî, kamurantî, kamûranî, kamûranîtî, kamûrantî.
ji wêjeyê: Melikê hukmê hekîm î Melikê erşê ezîm î Ji ezel zatê qedîm î Ta ebed kam rewayî Melikê cinnî û insî Melikê erşê û kursî Melikê alemê qudsî.
Bikaranîn: Lêker: kam girtin. Navdêr: kamgirtin w:Mela Hisênê Bateyî
kam gerandin gêre kirin
(lêker) gêre kirin.
ji: kam + gerandin
kam girtin afnikî bûn
(lêker)(Binihêre:) kam
kama dev arik, panik, panika dev, kam, remaq, esmandev, arîka dêv, bidû, esmanê dev
kama dêv arîkê dêv
kamasî (navdêr, mê) ergonomi.
ji: kam +-asî
kama… birîn 1. destekê çûnê 2. pelek avêtin ... [II] gêre [III] rutûbet û kufika afnikiyê [IV] esmanê dêv [V] aramî û bextewarî
kambax 1. xopan 2. kavilbûyî
kambaxbûn (navdêr, mê) xirabûn, wêranbûn
kambaxî 1. xopanî 2. wêranî
kambaxkirin (navdêr) wêrankirin
kambaxtir 1. xopantir 2. xeratir
kambîn (navdêr, mê) hîgroskop.
ji: kam +-bîn
kambînî (navdêr, mê) hîgroskopîk.
ji: kam +-bînî
kambodya Serenav,mê, welatek e li başûr-rojhilata parzemîna Asyayê.
Têkildar: kambodyayî, kambodî
kamcîn (Zazaki) Cînav, kîjan, kîj, kîşk.
ji: kam (Zazaki)
kamçûyî (rengdêr) bêmiraz, canemerg, gula bêmiraz/canemerg.
ji: kam +çûyî
kamdar (rengdêr) kamçokî, hêmî, nemdar, birutûbet.
ji: kam +-dar
kamdarî (navdêr, mê) nemdarî.
ji: kam +-darî
kamera (navdêr, mê) makîneya wênegirtinê, amûra ku mirov resman pê digire, makîneya filmgirtinê.
Herwiha: kamere, kamêra, kamêre, kamîra, kamîre.
ji: Ji latînî.
: kameragir, kameragirî, kameravan, kameravanî, kamerayî, vîdyokamera bend
kameragir (navdêr, mê) kesê/a kamerayan digire.
ji: kamera + -gir
kameragirî (navdêr, mê) karê kameragiriyê.
ji: kameragir + -î
kameraman (navdêr) wênegir, fotogir, kameravan, resimgir, fotografer, kesa/ê ku bi kamerayê wêneyan digire.
Herwiha: kamêreman, kamîreman.
ji: kamera + -man.
: kameramanî, kameramanîtî, kameramantî
kameramanî (navdêr, mê) rewşa kameramanbûnê.
ji: kameraman + -î
kamêran (rengdêr) xweşî, tenayî, werar, navê xortane
kamêranî (navdêr, mê) zengînî, dewlemendî, refah, maldarî, halxweşî, paredarî, jiyarxweşî, xweşguzarî, têra pêwîstiyên xwe hebûna maliyetê û berdestbûna xizmetên pêdivî, bereket, zengînbûn, maldarbûn.
Herwiha: kameranî, kameranîtî, kamerantî, kamêranîtî, kamêrantî, kamiranî, kamiranîtî, kamirantî, kamîranî, kamîranîtî, kamîrantî, kamranî, kamranîtî, kamrantî, kamuranî, kamuranîtî, kamurantî, kamûranî, kamûranîtî, kamûrantî.
Dijwate: belingazî, feqîrî, hejarî, jarî, perîşanî, rebenî, şerpezetî, xizanî.
ji: kamêran + -î
kameravan (navdêr) wênegir, fotogir, resimgir, fotografer, kameraman, kesa/ê ku bi kamerayê wêneyan digire.
Herwiha: kamêrevan, kamîrevan.
ji: kamera + -van.
: kameravanî, kameravanîtî, kameravantî
kameravanî (navdêr, mê) karê kameravanan.
ji: kameravan + -î
kamerayên çavdêriyê (navdêr) kamerayên ku li ber rêyan hatine bicihkirin daku ajovanên zêde lezgîn diajon bişopînin daku ew paşî bên girtin, kamerayên ku li dikan û dezgehên din hatine bicihkirin daku dizan bişopînin daku ew paşî bên girtinYekjimar, kameraya çavdêriyê, kamerayek çavdêriyê.
ji wêjeyê: Bêtirî salekê ye Rêveberiya Trafîkê bo girtina rê li ber ajotina xurt li kolanan kamerayên çavdêriyê daniye, lê dixuye buhayê cezaya wî kesê ku dikeve dava van kamerayan bandorê li ser kêmkirina qezayên trafîkê nake, lewma Rêveberiya Giştî ya Trafîkê biryara zêdekirina cezayê da. Rêveberê Trafîka Hewlêrê Komîser Pola Faruq ragihand: “Mehane 12 hezar binpêkirinên lezgîniyê ji aliyê kamerayên kontrolkirina lezgîniyê tên tomarkirin. Berê cezayê lezgîniyê 30 hezar dînar bû, lê vêga ji 60 hezar dînaran destpê dike heya digihe 200 hezar dînaran.” Lê ajovan van kamerayan weke tiştekî rotînî fam dikin û bi baweriya wan tenê bo tirsandina ajovanan e. Azad Ebûbekir (32) şofêrê otomobîleke corê Nisan a li Hewlêrê, dibêje: “Piraniya qezayên trafîkê di encama xurtbûnê de çêdibin, lê ti rola van kamerayên çavdêriyê tune, ji ber heya niha me nedîtiye ti kes li ser kamera hatibe texrîmkirin.”
kamerayî (navdêr, mê) rewşa kamerabûnê.
ji: kamera + -yî
kamerûn (navdêr, mê) welatek e li Efrîqayê.
: kamerûnî
kamgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kam
kamhez (navdêr, mê) hêmîhez, hîgrofîl.
ji: kam +-hez
kamîkaze (navdêr) êrişkerên xwekuj (bi taybetî firrvanên Japonyayê di cengên cîhanî de).
Herwiha: kamîkazê, Înglîzî kamikaze, Tirkî kamikaze, Înglîzî kamikaze, Tirkî kamikaze
kamîl (rengdêr) temam, bêkêmasî, ti tişt jê ne kêm.
Herwiha: kamîl kamul.
Bikaranîn: Lêker: kamîl bûn kamîl kirin Navdêr, mê: kamîlbûn kamîlkirin Rengdêr: kamîlbûyî kamîlkirî.
ji: Ji erebî كامل (kamil).
: berkamîl kemîlandin kemîlandî kemîlîn kemîlîner kemîlînerî kemîlende kemîlendeyî kemîlok kemîlokî
kamil 1. gêran 2. gihayî
(rengdêr) temam, bêkêmasî, ti tişt jê ne kêm.
Herwiha: kamîl, kamul.
Bikaranîn: Lêker: kamil bûn, kamil kirin Navdêr, mê: kamilbûn, kamilkirin Rengdêr: kamilbûyî, kamilkirî.
ji: Ji erebî كامل (kamil).
: berkamil, kemilandin, kemilandî, kemilîn, kemilîner, kemilînerî, kemilende, kemilendeyî, kemilok, kemilokî
kamil bûn 1. gêran bûn 2. gihan
(lêker)(Binihêre:) kamil
kamil kirin (lêker)(Binihêre:) kamil
kamilandin (lêker)baştirînkirin, bêqisûrkirin.
ji: kamil +-andin
kamilane (rengdêr) bi awayekî kamil, bêqisûr.
ji: kamil + ane
kamilbûn (navdêr)(Binihêre:) kamil
kamilbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kamil
kamilen (hoker) bi temamî, tam, bê kêmasî.
ji: Ji erebî: kamil + -en
kamilî 1. gêranî 2. gihayîtî
(navdêr, mê) mikemeliyet, tekûzî, temamî, bêkêmasîtî, bêqisûrî, bê-êbî, bêeybî, bê-êbîtî, bêeybîtî
kamilîn (lêker)gihîştin.
ji: kamil +-în
kamilîperist (rengdêr) perfeksiyonîst, mikemeliyetperist, bêkêmasîtîperist
kamilkirî (rengdêr) (Binihêre:) kamil
kamîlkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kamîl kirin
kamilkirin (navdêr)(Binihêre:) kamil
kamiltî (navdêr, mê) gihîştîbûn.
ji: kamil +-tî
kamir leven
kamiran (navdêr, nêr) navekî kuran e.
ji: kamiran
kamiran bûn (lêker)(Binihêre:) kamiran
kamiran kirin (lêker)(Binihêre:) kamiran
kamiranbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kamiran
kamiranbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kamiran
kamiranî (navdêr, mê) xweşguzarî, bextiyarî, dilşadî, refah, xweşî, nebûna şerrî yan hejariyê yan nesaxiyan, bextewerî, dilxweşî, seadet, siûd, iqbal, bextewerbûn, bextiyarbûn.
Herwiha: kamaranî, kamaranîtî, kamarantî, kameranî, kameranîtî, kamerantî, kamiranîtî, kamirantî, kamîranî, kamîranîtî, kamîrantî, kamuranî, kamuranîtî, kamurantî, kamûranî, kamûranîtî, kamûrantî.
ji: kamiran + -î
kamirankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kamiran kirin
kamirankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kamiran
kamirî mêrga levenî
kamox kesê ku bi xwe tirihê diguvişe û jê meyê çêdike
(navdêr, nêr) kesê/a ku bi xwe tirihê diguvişe û jê meyê çêdike.
Herwiha: kamûk.
: kamoxî, kamoxîtî, kamoxtî
kamoxî (navdêr, mê) rewşa kamoxbûnê.
ji: kamox + -î
kampanya (navdêr, mê) helmet, têkoşîn, mibarize, seferberî, tevgerr, hereket, xebatek demkurt bo armancek diyar: kampanyayek li dar xistin, kampanyayek bo berhevkirina pareyan bo avakirina dibistanekê, kampanyaya hilbijartinan, Me kampanyayek dijî qanûna nû li dar xist. (Me xebat kir daku ew qanûn neyêt pejirandin yan bêt rakirin).
Bide ber: kompanya.
ji: ji latinî campania (meydana cengê) ji campus (meydan; kemp).
: kampanyayî
kampanyakar (navdêr, mê) helmetkar.
ji: kampanya +-kar
kampanyayî (navdêr, mê) rewşa kampanyabûnê.
ji: kampanya + -yî
kampîv (navdêr, mê) hêmîpîv, rewapîv, hîg­rometre, nempîv, hîgrometre.
ji: kam +-pîv
kampûs (navdêr, mê) ax û avahiyên zanîngehan.
Herwiha: kampus.
ji: Ji latînî campus (kemp).
ji wêjeyê: Serokê Zankoya Koyê got ko bi arîkariya Celal Talebanî dê projeyeke mezin û nû di kampûsa Zanîngeha Koyê de çêkin û dê navê “Mam Celal” li vê projeyê bikin.
kampvanî (navdêr, mê) baregehvanî.
ji: kamp +-vanî
kampvantî (navdêr, mê) baregehvantî.
ji: kamp +-vantî
kamran 1. bextewar û dilaram 2. dilşa
kamranî 1. bextewarî û dilaramî 2. dilşatî
kamsojkî dilbijandî
kamsojkî bûn dil bijandin, dil kirkirîn
kamsojkî kirin dil kirkirandin, çilekî kirin
kamuflaj (navdêr, mê) veşartina yan guherandina rûyê xwe yan cilên xwe daku neyê nasîn yan dîtin.
ji wêjeyê: Helbestvan Arjen Arî dihat ji dikana min cixare dikirî. Bi tirkî xeber dida. Simbêlên wî mîna simbêlên alîgirên MHP ya faşîst bûn. Min çend caran bala xwe da ser, li mînîbuseka sazîya DSI siwar dibû. Hinde polîsên sivîl yên taybet, hinde hêzên tarî yan jî şubeyên siyasî yên asayîşê bona ku xwe kamuflaj bikin, li ser mînîbusa xwe navê sazîyên mîna DSI, YSE, TCK, PTT, MEB dinivîsîn. Min wisa texmîn kir ku ew zilamê dewletê ye!.
ji: Ji frensî camouflage ji camoufler.
: kamuflajî, kamuflajker
kamuflajî (navdêr, mê) rewşa kamuflajbûnê.
ji: kamuflaj + -î
kamuflajker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kamuflaj dike.
ji: kamuflaj + -ker
kamûk kamox
kamul (rengdêr) temam, bêkêmasî, ti tişt jê ne kêm.
Herwiha: kamîl kamul.
Bikaranîn: Lêker: kamul bûn kamul kirin Navdêr, mê: kamulbûn kamulkirin Rengdêr: kamulbûyî kamulkirî.
ji: Ji erebî كامل (kamil).
: berkamil kemilandin kemilandî kemilîn kemilîner kemilînerî kemilende kemilendeyî kemilok kemilokî
kamûşkî bûn kamsojkî bûn
kamûşkî kirin kamsojkî kirin
kamyaran Serenav,mê, bajarek li Rojhilatê Kurdistanê ye
kamyon (navdêr, mê) lorî, tirêl, tirimpêlên dirêj yên barkêşanê, (bi taybetî desteyê biçûk yê ku bi taybetî bo raguhezandina axê û kereseyên din yên avakirinê tên bikaranîn), TIR.
Herwiha: qamyon.
Têkildar: lorî, tirêl.
ji: Ji frensî camion
kamyonet (navdêr, mê) qilabe, kamyonên biçûk, tirimpêlên barhilgir anku barkêş.
Herwiha: qamyonet.
ji wêjeyê: Rojane 3 000 erebe û kamyonet di dergehê gumrika Brahîm Xelîl re hatinûçûnê dikin û di şeş mehên dawiyê de 517 000 erebe di vî dergehî re hatine û çûne.
kamyonvan (navdêr, mê) şofêrê kamyonê.
ji: kamyon +-van
kan 1. gencîne 2. cihê ku maden û xwê jê tê derxistin
1. meşk şilqandin (lêker)(navdêr, mê) meşk şilqandin daku nîvişk ji şîrî çêbibe.
Herwiha: keyan, kilan, kiyan, kîyan. Tewîn: Lêker: -kê-.
Bide ber: gan.
: kayî
kana êqil bûn (biwêj) pir biaqil bûn. maşelah hêlîna neviya min kana êqil e.
kanabîs (navdêr, mê) heşîş, marîhuana, ganja, tilyakek e ku wek tûtikê di nav perrikan re tê kêşan, riweka ku ew tilyak ji pelên wê tê çêkirin, Cannabis sativa.
Herwiha: kannabîs tilyak.
ji: Bi rêya frensî cannabis yan inglîzî cannabis ji latînî cannabis ji yunanî κανναβις (> yewnaniya nûjen καννάβεις) ji îbrî קַנַּבּוֹס ji קְנֵה בֹּשֶׂם belkî ji sûmerî kanubi.
: kanabîsfiroş, kanabîsî
kanabîsfiroş (navdêr, mê) kesê/a kanabîsan difroşe.
ji: kanabîs + -firoş
kanabîsî (navdêr, mê) rewşa kanabîsbûnê.
ji: kanabîs + -î
kanal (navdêr, mê) torra televizyonê, îstgeha televizyonê, dezgeha televizyonî: kanalên kurdî KTV, KurdSat, NewrozTV, RojTV, RojhelatTV, TîşkTV... co, cok, cihok, erx, rêya zirav û hinekî kûr ya ku av tê re diherrike, rê, rêk, rêçik.
Herwiha: kenal, qenal, qanal, qenat, qanat.
ji: ji frensî canal ji latinî canalis (co, cok) ji canna (co, cok) + -alis jiyewnani κάννα (kanna: co, cok) jiakadi qenû.
: kanalî, kanalîzasyon
kanalî (navdêr, mê) rewşa kanalbûnê.
ji: kanal + -î
kanalîzasyon (navdêr, mê) coyên ku ava pîs ya malan tê re derbas dibe.
ji wêjeyê: Li Wanê pirsgirêkên zibil, kanalîzasyon, rê û ceyranê xilas nabin..
ji: kanalîze + -syon
kanav (navdêr, mê) çala avê, kanî, kanê (pêrb) rêzman alavê pisyarkirinê ye, :kanê birayê te ne diyare? ka
kanc bêar
(rengdêr) ehmeq, serserî, kustah, bisteh.
Herwiha: kanj.
ji: jitirki, bi tirkiya kevn kênç, bi tirkiya nû genç - binere qenc û genc..
Bikaranîn: Lêker: kanc bûn, kanc kirin. Navdêr: kancbûn, kanckirin Rengdêr: kancbûyî, kanckirî
kanc bûn (lêker)(Binihêre:) kanc
kanc kirin (lêker)(Binihêre:) kanc
kancbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanc
kancbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kanc
kancî bêarî
(navdêr, mê) bêşermî, bêarî.
ji: kanc +-î
kancîkî (navdêr, mê) bi kancî.
ji: kancî +-kî
kançikîyayene (Zazaki) (lêker) kançikîn
kançiknayene (Zazaki) (lêker) kançikandin
kançiknîyayene (Zazaki) (lêker)hatin kançikandin
kancîtî kirin (navdêr, mê) bêpardaqî kirin, kustehîtî kirin.
ji: kanc +-îtî + kirin
kanckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kanc kirin
kanckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kanc
kandew çêleka zayî ya ku cardin avis nebûye û hê tê dotin
kandîdat (navdêr) berbijar, berendam, namzet, kesa/ê ku dixwaze bêt hilbijartin, kesa/ê yan tişta/ê ku mirov dikare hilbijêre.
Herwiha: kandîd.
Têkildar: kandîdasî.
ji: Bi rêya inglîzî candidate yan frensî candidat nêr, yan candidate mê, ji latînî candidatus ji candidus (spî) ji ber ku karmendên romî wek nîşana pakiyê cibeyên spî li xwe dikirin.
: kandîdatî
kandîdatî (navdêr, mê) rewşa kandîdatbûnê.
ji: kandîdat + -î
kane (rengdêr) kort.
ji: k +-ane
kanê ka li kuderê ye?
1. li kû ye (hoker) , ka, kanî, li kû ye: Birayê te kanê? Kanê hûn hemî? 2. kanîn (tewandî) (lêker) formek tewandî ye ji lêkera kanîn: Ew kanê bêje. (Ew dikare bibêje./Ew dişê bibêje./Wî hêza yan taqeta yan destûra gotinê heye.).
ji wêjeyê: Ji Çirya Paşiyê pe da Melayê Bateyî kanê, Sefer kêşa bi Mukse da li ser weqtê zivistanê.Mela Hisênê Bateyî (1417-1491).
ji: kanîn
kanebûn (navdêr, mê) kustexbûn.
ji: ka +nebûn
kanêje (navdêr, mê) baxox angelok, gulek hûrik û şîn ya stêrane ye û salane kulîlkan dide.
: gulkanêje, kanêjeyî. Navê zanistî: centaurea cyanus
kanêjeyî (navdêr, mê) rewşa kanêjebûnê.
ji: kanêje + -yî
kanên (hoker) li kû ne, ka, kanê, kanî, kanîn
kangal (navdêr) cûnek seyên anku kûçikên pirr girs e.
ji wêjeyê: Li gor gotin, lêkolîn û vekolînên segkologên Tirko, segê şivanan „Kangal“ segê herî bi hiş û hêz e. Kangal dikare 200 gotinan jiber bike û di serê xwe de bigire. Bi hêza xwe dikare bi rehetî tiraxtorek 3000 kilo li pey xwe de bikêşe.. Hêza wî ji ya 10 kerên şamî û 50 hemalên Dîyarbekirê zêdetir e..
: kangalî Tirkî: (navdêr)xingal , kelef , gac gac m strîmişk
kangalî (navdêr, mê) rewşa kangalbûnê.
ji: kangal + -î
kangeh (navdêr, mê) cihê çal ko av lê kom dibe, kanîya avê
kanger (navdêr, mê) komirvan.
ji: kan +-ger
kanî jêderka avê *"merî, li ber kaniyê tî namîne"
1. kuna ku av jê dizê (navdêr, mê) k-ya nerm, kuna av tê re ji bin axê dizê anku derdikeve, cihê ku tiştek pirr lê heye yan lê peyda dibe: kaniya helbest û stranan.
Herwiha: kahnî, kahnîg, kanîg, kanîh, kehnî, kehnîh, kenî, kenîg, kenîh.
ji wêjeyê: Rûvî da rê, çû ser kaniyê, got: - Kaniyê, kaniyê ma tu xêra xwe nikarî avê bidî min.(Ji çîrroka gelêrî Rûviyê dûvqut).
ji: Proto-aryayî: xa- (kanî, bîr) Avestayî: xān (kanî, bîr) Pûnjabî: xnyg (kanî) Middle Persian: xnyg (kanî), sogdî: xxn (kanî) Farisî: xānī (kanî) … ir Kurdî: kanî, kehnî (kanî) Kurdî (Soranî): kanî (kanî) Hewramî: hane (kanî) Zazakî: henî (kanî) Sanskrîtî: khán- (kanî, bîr) Çavkanî: Cheung p.404, Lubotsky p.9, MacKenzie P.136 Pokorny: - Agadarî: Bingehê vê peyvê ne ji proto-hindûewropî ye. Diyar e ku ji zimanek nenas ketiye zimanên arî. Çavkanî: Lubotsky.
: kanîk, serekanî
kanî miçiqîn (biwêj) dawî li hebûne hatin. xelas bûn, qedin. gelekî li ber çavên we dihat, lê mizgînî ji we re, wa ye êdî kani miçiqî.
kanîbal (rengdêr) (navdêr) mirovxwer, ademxwer, yamyam, antropofaj, dehbe, hov, wehşî, dirrinde, barbar, ajelê/a yan mirovê/a ku goştê mirovan dixwe, ajelê/a ku ajelên ji cûnê xwe dixwe.
Herwiha: kannîbal.
ji: Bi rêya spanî ji zimanin karîbî.
: kanîbalîst, kanîbalîzm
kanîbalîzm (navdêr) xwarina mirovan ji alî mirovan ve
kanîbiharik (navdêr, mê) kanîyên li biharê di zên û havînan çik dibin
kanîgulan (navdêr, mê) kanîyên di nav mêrg û gulan da
kanîk (navdêr, mê) naznav yan navê biçûkkirî ya kanîyê, kanîya biçûk
kanik postê ku li ser çêv e û pê dadimile
(navdêr, mê) kanika por), kelk.
ji: kan +-ik
kanîmasî (navdêr, mê) deverek e li wîlayeta Dihokê li Başûrê Kurdistanê.
Herwiha: Kanîmas, Kanîmasê.
ji wêjeyê: Parlamentoya Kurdistanê îro bi lez ji bo minaqeşekirina dagirkirina axa başûrê Kurdistanê ji aliyê hêzên eskerî yên tirkan ve civiya û gelek parlamenteran rexneyên dijwar li Tirkiyeyê girt û hat xwestin ko ne tenê eskerên tirkan yên ko niho ketine Kurdistanê lê belê eskerên tirkan yên ko ji sala 1996-ê ve li Bamernê, Kanîmasî û cihên dî yên Kurdistanê ne jî derkevin..
ji: kanî + masî
kanîn 1. hêz yan taqet bo kirinê hebûn (lêker)(navdêr, mê) hêz/taqet yan hinêr yan derfet/delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کانین.
Herwiha: karîn.
Hevwate: şên, şiyan, şekirin, tiwanîn. Tewîn: -kan-.
: kana
kanîn / dikane / bikane karîn
kanîster (navdêr, mê) dewlik, dolik, bîdon, qapê mezin yê ku bi gelemperî ji lekî hatiye çêkirin, şikilê wî sîlînder e û biderdank e û av û şileyên din pê tê kêşan, den.
Herwiha: kanîstêr.
Bide ber: bêdrok, setil, zerik.
: kanîsterî
kanîsterî (navdêr, mê) rewşa kanîsterbûnê.
ji: kanîster + -î
kaniya çavên (yekî) der bûn (biwêj) gelekî girîn. bi we xebera reş re kaniya çavên bihare der bûn û bi we re hemû kes giriya.
kaniya kilan bûn (biwêj) jêderka berheman bûn. ma ev kaniya kilan e, qurban?
kaniya rûpe xetimîn (biwêj) edî ji vir bi şûn de ew berhem nîn e. bibore, lê edî kaniya rûpe xetimî.
kank (navdêr, mê) qirn, serdem, zeman, sedsal, esir.
ji wêjeyê: Min îro ji kalemêreke Kurd peyveke balkêş bihîst, ez dixwazim li ferhengzanên Kurd parve bikim, gelo di ferhenga Kurdî de heye yan na? KANK Min ji kalemêr pirsî û ji min re got: – Te got KANK ew çi ye? – KANK di wateya SEDSALê de ye... Çawa ROJ, MEH, SAL heye dema ku sed sal derbas dibe em dibêjin KANKEKÊ derbas bû....
ji: Herwiha qarnik, formek ji qirn + -ik, ji erebî ji yunanî, binêre: qirn.
kanker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kan dike, berbesvan.
ji: kan + -ker
kankerî (navdêr, mê) berbesvanî, madenvanî.
ji: kan +-kerî
kankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kan kirin
kankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kan
kannadayî (navdêr, mê) zimanek e li eyaleta Karnatakayê ya Hindistanê têt peyivîn.
Herwiha: kanarayî, kannarayî.
Bide ber: kanadayî, kenedayî
kanon (navdêr, mê) berhemên bijare yên wêjeyî yan hunerî.
Herwiha: kenon.
ji: Ji yewnanî.
ji wêjeyê: Temo di bikaranîna peyva „kenon“ de jî eblehiyeke ku nayê pejirandin dike û wergerekî din ê heman peyvê şaş bikartîne, divê wateya têgeha „kenon“ bê zelalkrin: Kanon peyveke yewnanî ye(û wateya wê pîvan, mînaka herî baş e). Ligel wateyên din ev pey bi vê wateyê tê bikaranîn:Hin berhemên wêjeyî yên bijarte ku bi tavahî wek berhemên herî biserketî tên pejirandin, ji bo dahatuya wêjeya wî welatî bingeh in.(Husên Düzen: 1000 û 1 peyv, Netkurd.com, 2/2007)
kansazî (navdêr, mê) kankerî, erdkolan.
ji: kan +-sazî
kanser (navdêr, mê) seletan, şêrpence, seretan, penceşêr.
Herwiha: kansêr kenser kensêr.
: kanserî
kanser bûn (lêker)(Binihêre:) kanser
kanser kirin (lêker)(Binihêre:) kanser
kanserbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanser
kanserbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kanser
kanserî (navdêr, mê) rewşa kanserbûnê.
ji: kanser + -î.
Bikaranîn: Lêker: kanserî bûn. Navdêr: kanserîbûn
kanserî bûn (lêker)(Binihêre:) kanserî
kanserîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kanserî
kanserkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kanser kirin
kanserkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kanser
kansernasî (navdêr, mê) girêbanasî, kansêrolojî.
ji: kanser +-nasî
kansêrolojî (navdêr, mê) kansêrnasî, girêbanasî.
ji: kansêroloj +-î
kantîn (navdêr, mê) xwarinxane, xwaringeh, restoran, dikana ku mirov dikare xwarinên û vexwarinên amadekirî jê bikirre û lê bixwe.
ji wêjeyê: Şaredarê Kayapinarê Zulkuf Karatekîn piştî kesên kantînên dibistanan didin şixulandin, xwediyên kafeyên înternetê û muteahîdan, bi xwediyên hîpermarketan re jî civîn li dar xist.
kantîte (navdêr, mê) çendanî, miqdar, mêjer, hejmar, kemiyet, jimar, eded, lib, heb.
Herwiha: kwantîte.
Dijwate: kalîte.
ji: Bi rêya frensî quantité ji latînî quantus (çend, çiqas)
kanton (navdêr, mê) parêzgehên otonom yên Rojavaya Kurdistanê ku ta radeyek bilind dixwarin hikûmeta navendî serbixwe bin, parêzgehên Swîsreyê yên ku ta radeyek bilind ji hikûmeta navendî serbixwe ne, parêzgehên hin welatên din (wek Luksembûrgê û Bosna û Hersegovînayê), tax, mehel (li Frensayê).
ji wêjeyê: Li Kantona Cizîrê rêveberiya demkî hat pîrozkirin.
ji: ji frensî canton jioksitani canton ji latinî canthus ji yunanî κανθός (kanthós: kujî, goşe, rex, hêl, alî). Bide ber herêm..
: kantonî, kantonîtî
kantonî 1. têkilî kantonan (rengdêr) deverî, herêmî, navçeyî, parêzgehî, têkilî kantonan.
ji: kanton + -î.
: kantonîtî kantonîst kantonîzm 2. zaravayekê çînî (navdêr) zaravayê çînî yê ku bi taybetî li Hongkongê tê peyivîn.
Bide ber: mandarînî.
: kantonîtî
kanûn 1. meha berfanbarê 2. kûreya êgir
1. meha 12ê (navdêr, mê) berfanbar, meha 12ê, dawîtirîn meha salê, yekem meha zivistanê, kanûna yekem yan kanûna biçûk: 15ê meha 12 ta 15ê meha 1ê, kanûna duyem yan kanûna mezin: 15ê meha 1ê ta 14ê meha 2yê.
Herwiha: kanîn , kanwîn.
ji: ji erebî كانون (kanûn; sope, argûn) jiarami כנון (kanûn: hw).
: kanûnî 2. amûrek muzîkê. Binêre; , qanûn 3. berhemên bingehîn. Binêre;, kanon
kanûna duyem (navdêr, mê) rêbendan, kanûnkiş, çile, meha 1ê (ji salnameya romî).
Herwiha: kanîna duyem, kanîna duwê, kanîna diwê, kanîna diwem, kanîna diwemîn, kanîna duwem, kanîna duwemîn, kanîna duyem, kanîna duyemîn, kanûna duyem, kanûna duwê, kanûna diwê, kanûna diwem, kanûna diwemîn, kanûna duwem, kanûna duwemîn, kanîna duyemîn, kanwîna duyem, kanwîna duwê, kanwîna diwê, kanwîna diwem, kanwîna diwemîn, kanwîna duwem, kanwîna duwemîn, kanwîna duyem, kanwîna duyemîn.
Bide ber: kanûna yekem .Binêre.
Herwiha: çiriya duyem, çiriya yekem
kanûna yekem (navdêr, mê) berfanbar, kanûn, meha 12ê (ji salnameya romî), kanûnkiz.
Herwiha: kanîna êkem, kanîna êkemîn, kanîna êkê, kanîna pêşiyê, kanîna pêşî, kanîna pêşîn, kanîna yekem, kanîna yekemîn, kanûna êkem, kanûna êkemîn, kanûna êkê, kanûna pêşiyê, kanûna pêşî, kanûna pêşîn, kanûna yekemîn, kanwîna êkem, kanwîna êkemîn, kanwîna êkê, kanwîna pêşiyê, kanwîna pêşî, kanwîna pêşîn, kanwîna yekem, kanwîna yekemîn.
Bide ber: kanûna duyem .Binêre.
Herwiha: çiriya yekem, çiriya duyem
kanûne (Zazaki) (navdêr, mê). Bi kurmancî: kanûn, berfanbar
kanûnî (navdêr, mê) rewşa kanûnbûnê.
ji: kanûn + -î
kanûnkiş (navdêr, mê) rêbendan, kanûna duyem, çile, meha 1ê (ji salnameya romî)Kanûnkiş, kanûnkizir. Heyamên nava meha kanûnê ne. 12 roj in.
kanûnkiz (navdêr, mê) kanûn, kanûna yekem, berfanbar, meha 12ê ji salê, yekem meha zivistanê, meha dawîn ya salê.
Herwiha: kanûnkut.
Bide ber: kanûnkiş.
: kanûnkizî
kanûnkizî (navdêr, mê) rewşa kanûnkizbûnê.
ji: kanûnkiz + -î
kanyon (navdêr, mê) newal, xirînc, nihal, kend, dol, gelî, teht, lat, talde, neqeb, zinar, rizde, gêdûk, gewer, derbend, zûr, zûrik, zeqir, ziqre, zixur. Bi soranî: xerend.
ji: Bi rêya inglîzî yan frensî canyon ji spanî cañón.
: kanyonî
kanyonî (navdêr, mê) rewşa kanyonbûnê.
ji: kanyon + -î
kanza maden
(navdêr, nêr) metal, maden, asin û polat û zêrr û zîv û fafon û tiştên din yên wek wan req.
ji: kan + -za Bi zimanê sûmerî em dibêjin zah ji bo beşên/navên parçayan zêringerê.
: kanzakar, kanzakarî, kanzanas, kanzanasî, kanzayî
kanzakar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kanza dike.
ji: kanza + -kar
kanzakarî (navdêr, mê) rewşa kanzakarbûnê.
ji: kanzakar + -î
kanzakirin (navdêr, mê) kanzanî.
ji: kanza +kirin
kanzan (navdêr, mê) metalzan.
ji: kan +-zan
kanzanasî zanistên ku pisporiya wan maden in
kanzanî (navdêr, mê) metalzanî, kanzakirin.
ji: kan +-zanî
kanzayî (rengdêr) madenî, metalî, tişta/ê ku ji kanzayekî hatiye çêkirin yan kanza di nav de heye.
ji: kanza + -yî.
: kanzayîtî
kanzayîtî (navdêr, mê) rewşa kanzayîbûnê.
ji: kanzayî + -tî
kaos (navdêr, mê) tevlihevî, bêistiqrarî,berdanberdan, bêahengî yan nearamî.
ji wêjeyê: Ji ber hindê jî li gor raporê Iraq ber bi kaoseka mezintir û parçebûnê ve diçe û kurd jî dixwazin ji Iraqê cida bibin..
ji: Ji yewnanî.
: kaosî, kaotîk, Afrîkanî: chaos, baaierd, Alm.: Chaos nêr, Îng.: chaos; disorder, tangle, havoc, disarray, Katalanî: caos, Danîmarkî: rod, Îsp.: caos, Esperanto: ĥaoso, Fînlandî: kaaos; epäjärjestys, Fr.: chaos, Friyolî: disoarder, tizeboel, Frîzyanî ya Roava: disoarder, tizeboel, Faroeî: ruðuleiki, fløkja, Yewnanî: χάος, Latînî: chaos, Malay: kekacauan, Holendî: chaos; wanorde, baaierd, rommel, warboel, warwinkel, Papyamentoyî: babel, bochincha, desòrden, kaos, Por.: caos, Rûsî: беспорядок, Swêdî: kaos, oordning, trassel, Tr.: kaos
kaotîk (rengdêr) tevlihev, bêaheng, bêpergal, bênîzam, nearam.
Herwiha: bikaos, kaosî.
ji wêjeyê: Li gor analîza raporê û tecribeyên li welatên dî ji bo kontrolkirina welatekê kaotîk yê wekî Iraqê (Kurdistan ne tê de) pêwistî bi hêzeka eskerî ya bi qasî 450 000 neferan heye û Emerîka nikare hêzeka hewqasê mezin rêke Iraqê..
ji: kaos - -s + -tîk.
: kaotîkî
kaotîkî (navdêr, mê) rewşa kaotîkbûnê.
ji: kaotîk + -î
kap 1. hestiyê çîpê 2. bendê stûyê sewalan *"dewar bi kapan, mirov bi sozan tên girêdan"
(navdêr, mê) thumb250pxKap, hestîyê çokê ye ku zarok bi yê heywanan gelek leystokan dileyizin
kap avetin (biwêj) li hember hev ketin peşwaziye. qey hûn ker û kor in... niha dinya giş li ser kurdistana ıraqe kaban diavejin. yaqûb tilermenî kap: hestiyekî piçûk e ku ji çîpa pez der tê. zarok pê leyîzin.
kap avêtin 1. bi hev re bi hestiyê çîpê lîstin 2. ketin hevrikiyê
(lêker) gemş, zoran girtin, rik kutan, ketin înkê.
ji: kap + avêtin
kap kirin (sewal) bi bendekî an jî bi zincîrekî girêdan
kapampanganî (navdêr, mê) zimanê gelê kapampangan ku li hin deverên Filipînan tê peyivîn.
ji: kapampangan + -î
kapan tengerê, şiverê
kapang xanîyê binax, mirov pirikên jorda diçitê.
ji wêjeyê: Kapanga ishaq gundême hebû ronahîjî têda tunebî gundî pir dikene têda.Ji kurdî
kapasîte (navdêr, mê) qabiliyet, karîn, şiyan behre, hecim, mezinahî, hêjayî.
ji wêjeyê: Eger em bala xwe bidin xebat û performansa hemû partîyan a heta niha û guhê xwe bidin daxuyanîyên wan, emê bibînin ku tenê AKP xwedî wê kapasîteyê ye ku ê bikaribe pirsê çareser bike. Bes ku bikaribe gavên rast bavêje. Lewre ew bêtir nêzîkî herêmê ne. Li herêmê ol faktorek girîng e, loma AKP li herêmê tê heskirin.(Ali Birand, wergerrandin: Aram Gernas, Netkurd.com, 12).
ji: Bi rêya frensî capacité ji latînî capacitas
kape (yekî) mîr hatin (biwêj) kar baş meşîn. şans lê xistin. hela ve gave kape wî mir hatiye. ka dawî çawa dibe?
kapê (yekî) şidandin (biwêj) ji bo xeniqandine hez û hewldan nîşan dan. ez ê befita seyad û hevale wîye din bişîn-hn erzurime, lê ez ê kape şetvket û ibrahim jî bişidînlm. veysel çamhbel
kapê goliktiye di stûye (yekî) de bûn (biwêj) he piçûk û nezan e. ma ew hempaye min e? hela he kape goliktiye di stûye wî de ye.
kapek (navdêr, mê) ka ya darên hûrkirî, qaşikên genim.porên xeratan tim bi kapek e
kapek xwarin (biwêj) behez û betaqet bûn. çima te kapek xwariye, ku tu bi wî zarokî jî nikarî?
kapekfiroş (navdêr, mê) kelpikfiroş.
ji: kapek +-firoş
kapik bendê kurt
kapîtal (navdêr, nêr) sermiyan, sermaye, saman, semyan, mal, maliyet, pare, dirav, milk, serwet.
ji: Ji latînî.
: kapîtalî, kapîtalîst, kapîtalîzm
kapîtalî (navdêr, mê) rewşa kapîtalbûnê.
ji: kapîtal + -î
kapîtalîst (navdêr) sermayedar, alîgirê/a kapîtalîzmê, kesa/ê ku kapîtalîzmê dixwaze(rengdêr) tişta/ê li gor pergala kapîtalîzmê.
Herwiha: qapîtalîst.
Têkildar: kapîtalîzm.
ji: kapîtal + -îst.
: kapîtalîstî, kapîtalîstîk
kapîtalîstî (navdêr, mê) rewşa kapîtalîstbûnê.
ji: kapîtalîst + -î
kapîtalîzm (navdêr, mê) sermayedarî, pergala aborî ya li gor bazarrê serbest û bêyî kontrola dewletê.
Herwiha: qapîtalîzm.
Têkildar: kapîtalîst.
Dijwate: komunîzm
kapmirûzî bûn (biwêj) mehdetehl bûn. cirnexweş bûn. bi rastî ez ji deste ve jinika kapmirûzî çûrn ahûzare.
kapok tasa sêrî
kapol [I] tasa sêrî; kapok [II] kaya pir hûrik
kapore (navdêr, mê) bêhe, pêşînat
kapot sako
kapox paleyê ku gurzên gihê çaw dike
kaptan (navdêr) efserek leşkerî ye, serokê keştiyê, birêveberê firrokeyê, lîstikvanê ku birêveberê yaneya xwe ye.
Herwiha: kapitan, kapîtan, kapten, kaptin.
ji: Bi rêya frensî capitaine yan inglîzî captain ji latînî capitaneus ji caput (ser).
: kaptanî, kaptanîtî, kaptantî
kaptanî (navdêr, mê) rewşa kaptanbûnê.
ji: kaptan + -î
kapuçîno (navdêr, mê) vexwirakek mîna qehweyê ye û ji espreso û şîrê kelandî tê çêkirin, fincanek ji wê vexwirakê.
Herwiha: kapûçîno.
ji: Ji îtalî cappuccino.
: kapuçînosaz, kapuçînosazk, kapuçînovan, kapuçînovanî, kapuçînoyî
kapuçînovanî (navdêr, mê) karê kapuçînovanan.
ji: kapuçînovan + -î
kapuçînoyî (navdêr, mê) rewşa kapuçînobûnê.
ji: kapuçîno + -yî
kar [I] 1. xebat, îş, şixul 2. qezenc 3. mijûlî *"berxê nêr ji bo kêr (karî)" [II] têjika bizinê, karik *"kar, sermedî di bin selikê de namîne"
1. kirin k-ya req(navdêr, nêr) îş, ked, şol, şuxl, emel, xebat, çalakî, wezîfe, erk, vatinî, tiştê mirov dike, amadekarî, amadehî, hazirî:Me xwe bo çûnê kar kiriye..
Herwiha: karkisb.
Bide ber: ker, kêr, kir, kîr, kor, kûrBinere.
Herwiha: ar, bar, car, çar, dar, gar, har, jar, lar, mar, nar, par, qar, sar, şar, war, zar.
ji: Têkilî kirin, -ker, Proto-hindûewropî: kwer- (kirin) Proto-aryayî: kar- (kirin) Farisî: kar (kar) ...Kurmancî: kar (kar) Kurdî (Soranî): kar (kar) Hewramî: kar (kar) Zazakî: kar (kar), sa: karma (bizav, hereket, kar) ... Çavkanî: Cheung p.237, Watkins p.45, Hevreh : kirin.
: bekar, bekarî, bekarîtî, bekartî, bêkar, bêkarî, bêkarîtî, bêkartî, bikar, bikarî, bikarîtî, bikartî, -kar, kardar, kardarî, kardarîtî, kardartî, karder, karderî, karderîtî, kardertî, kardêr, kardêrî, kardêrîtî, kardêrtî, kargêrr, kargêrrî, kargêrrîtî, kargêrrtî, karî, -karî, karîgêrr, karîgêrrî, karîgêrrîtî, karîgêrrtî, kargir, kargirî, kargirîtî, kargirtî, karker, karkerî, karkerîtî, karkertî
kar bûn (lêker) berjewend hebûn, lê guncîn, bikar hatin, bikêr hatin, kêr hatin, kêrhatin.
ji: kar + bûn
kar derxistin (lêker) îş derxistin.
ji: kar + derxistin
kar gerandin 1. bi rê ve birin 2. îdare kirin
(lêker) meşandin, gerandin, îdare kirin, birêvebirin, rêve birin.
ji: kar + gerandin
kar girtin (lêker)(Binihêre:) kar
kar kirin 1. xebitîn 2. qezenc kirin
(lêker) xebat kirin
kar pê kirin (lêker) xebitandin, bi kar anîn: Ez kar bi van amûran dikim.. Navdêr: karpêkirin.
ji: kar + pê + kirin.
: karpêker, karpêkirî
kar pê nebûn (biwêj) bêzereng bûn. ji destê yekî tiştelc nehatin. zîvgîri keçeke karpênebû ye.
kar pê qedîn (biwêj) kar pê bûn. bizereng û hunerwer bûn. ew ne mirovekî wer piçûik e, kar pê diqedin.
kar sist girtin (biwêj) li ser karê xwe zêde bi girîngî nesekinîn. heke me di roja roj de ew kar ew qasî sist negirta, bawer im ku îro ev astengî dernediketin pêşiya me.
kar û bar 1. xebat û şixul 2. xizmet û mijûlî *"siwarbûna kerê, ne tu kar û bar e"
kar û barê xwe kirin (biwêj) ji bo debarê, di halê xwe de mijûl bûn. têkiliya te bi kesî neketiye. tu tenê kar û barê xwe bike û hew...
kar û barên gelemperî xizmetên giştî
kara 1. fail, kirar, kirde 2. endamê dilsoz ê artêşa bêpergal
(rengdêr) tiwana, hêzdar, bişiyan, kesa/ê ku dikare tiştekî bike, erkedar, wezîfedar.
Herwiha: kana.
ji wêjeyê: Di nav hin parlamenterên DTP-ê de hin dilgiranî peyda bûye ji ber wê yekê ku Emîne Ayna parlamentera DTP-ê a Mêrdînê ji bo serokatiya DTP-ê hatiye kara kirin..
ji: karîn - -în + -a.
Bikaranîn: Lêker: kara bûn, kara kirin. Navdêr: karabûn, karakirin Rengdêr: karabûyî, karakirî.
: karatî, karayane, karayî
kara bûn (lêker)(Binihêre:) kara
kara kirin (lêker)(Binihêre:) kara
kara neçar, qoşilê daran (biwêj) kara kesên bêçare hindik dibe. mixabin kara kesên kêm derfet jî ancax ew qas e. kara neçar, qosilc daran.
kara te ji min re, kerema xwedê ji te re (biwêj) tenê bi rûmet û baweriyê tiştek nakeve bêrîka mirov. heyran dev ji felsefe, wêje û zanînê berde. kara te ji min re, kerema xwedê ji te re.
kara xwe dayîn ser pisîkê (biwêj) ziyan kirin, iflas kirin. evdoyê reben ew qas salan ked da, lêpiştî vê qeyran