Encamên lêgerînê
kût bj/m 1. felç, inme, nüzül 2.rd felçli, inmeli 3. kötürüm 4. kötürüm, sakat (bacak için; yürümeyecek derecede sakat) 5. kötürüm (işleyemeyen, iş yapamayan) 6. mec tembel
kût (i) rd kör (keskin olmayan)
kût (iii) n 1. yem (tavuk, kuş yemi) 2. yem (birini kandırmak için hazırlanmış düzen, kullanılan kimse veya şey)
kût (iv) n 1. tandıra düşmüş yanık ekmek 2. hayvanlara yem olarak verilen yanmış tandır ekmeği
kût (v) n kepeğin karıştırılmasıyla yapılan bir ekmek
kût (vi) n kütük * tu bibî kûtekî şewatê ateş için bir kütük olasın
kût bûn l/ngh körelmek * didanê min kût bûne dişlerim körelmiş
sakat olmak, yürümez hale gelmek
kût kirin sakat etmek
kût û seqet man kötürüm olmak (veya kalmak)
kûtadak m darbe
kûtal n mal (alınıp satılabilen her türlü ticaret eşyası)
kûtalfiroş nd/nt eşya satan
kûtbûn m körelme
kûte bot/m acur
kûtefir zo/m selva kuşu
kûtî köpek.
zo/n 1. öpek, it 2. mec köpek, it (aşağılık niyetlerle yaltaklanan, veya davranışları kötü olan kimse için sövgü sözü olarak kullanılır)
kûtî (i) bnr kotî
kûtî kûtî kuçu kuçu
kûtîavî köpek balığı.
kûtik (i) n köpek (çocuk dilinde)
kûtik (ii) n bohça (ufak ve seçme tütün dengi)
kûtil n kırıntı, ufantı (ekmek kırıntısı)
kûtiyê dewletê zo/nd ötücü kuş, bu kuşun ötüşünün zenginlik getirileceğine inanılır
kûtîyê heram it kopuk
kûto (i) n/argo erkek çocuk
kûto (ii) n köpek (çocuk dilinde)
kûtxwer nd/nt asalak, otlakçı
kûtxwerî m asalaklık, otlakçılık
kût nanê ku baş nepijiyaye û didine kûçikan
(rengdêr) (navdêr) kulek, seqet, kotrom, qorim, qop, qot, kesa/ê ku dest yan lingên wî baş naxebitin.
Herwiha: kûd.
: kût bûn, kût kirin
kût bûn (lêker) seqet bûn , kotrom bûn, mecaz: nekarîn bi rê çûn, nekarîn li şûna xwe bilivîn.
ji: kût.
Herwiha: kûd
kût kirin (lêker)(Binihêre:) kût
kût xwarin bertîl xwarin
(lêker) qirt xwarin.
ji: kût + xwarin
kûtal (navdêr, nêr) tişt, eşya,kalêr, heyber, çi ya/yê heye yan hebe, maliyet, saman, sermiyan, hûrûmûr, pertal.
: tiştanok, tiştik.
ji: Bi zaravên kurmancî çiş heye, bi soranî şit, bi kurdiya başûri çişt, bi zazakî çî tê gotin, bi farisî çîz, bi farisiya navîn çih/çiş.
kûtane (rengdêr) bi awayekî kût.
ji: kût + ane
kûtbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kût
kûtbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kût
kûtek avêtin ber (biwêj) ji bo berjewendiyê, hin tişt wekî bertîl dan. ew bi zanetî wisa pirsgirêkan derdixe, hela tu kûtekî biavêje ber, lê binihêre dê çawa bibe segê te.
kûtî [I] kûçik, tûle [II] kesê ku bi nexweşiya cuzamê ketiye
(rengdêr) nebaş, şaş, kirêt, zişt.
Dijwate:
kûtî bûn bi nexweşiya cuzamê ketin *hebûn strûyê mêran e, tunebûn kûtîbûn e
kûtkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kût kirin
kûtkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kût
kûto [I] zarokê kurînî yê viringî [II] tûle
kûtan verprügeln
kûtî Hund
kût m. kut, nano kut n.
kûtal n. mal, çîyê bazirganîye, meta, malê bazirganîye n.
n. pirtî, pirtu, pirtal n.
kûte m. kute, xirtik, xitî, acûr n.
kûtî n. zoo. kutik, kuç, kelp n.
kûtî bûn lng. kutik bîyene
kûtî xwedî kirin lg. kutik weyîkerdene
kûtîkiskirin lg. kutik kiskerdene
kûtin lg. kotene