Encamên lêgerînê
kûçik it, köpek.
zo/n 1. köpek, it 2. mec köpek, it (aşağılık niyetlerle yaltaklanan veya davranışları kötü olan kimse için sövgü sözü olarak kullanılır) * ew kes heye, kûçik e o var ya, köpeğin tekidir
kûçik (an jî se) goştê kûçikê (an jî se) naxwe it itin kuyruğuna basmaz
kûçik direye karwan dibuhire it ürür kervan yürür
kûçik kevir kirin aylak aylak dolaşmak
kûçik pêlî dêla (an jî qemçika) hev nakin it itin kuyruğuna basmaz
kûçikanî m köpeklik, itlik
kûçikbav nd/nt 1. köpoğlu, köpek oğlu, it oğlu (düzenbaz, hain anlamında kullanılan sövgü sözü) 2. köpoğlu, it oğlu (kurnaz, işini bilir, zeki kimseler için sevgiyle söylenir)
kûçikbavê kûçikbav köpoğlu köpek
kûçikbavî m köpoğluluk, itlik
kûçikbavî kirin l/ngh itlenmek, itleşmek
kûçikbavîkirin m itlenme, itleşme
kûçikdar rd köpekli
kûçikê avî zo/nd su samuru
kûçikê çê li kuşkûl belî ye adam olacak çocuk boyunda belli olur
kûçikê heram it kopuk
kûçikê ku bi zorê here nêçîrê, wê çi nêçîr bike, û wê çi bîne zorla güzellik olmaz
kûçikê kurê kûçikan it oğlu it, köpoğlu köpek
kûçikê min e li ber deriyê xelkê direyî sahibine yaramayan başkasına da yaramaz
kûçikê nano nano argo karın tokluğuna çalışan
kûçikê nêçîrê av köpeği
kûçikê şil ıslak karga, ıslak sıçan (çok ıslanmış kimseler için)
kûçikê şivaniyê çoban köpeği
kûçikê xwe zexm bike da te bixwe besle kargayı oysun gözünü
kûçikezab rd it canlı (zora sıkıntıya dayanan, dayanıklı)
kûçikî m köpeklik, itlik
kûçikî bûn l/ngh köpekleşmek
kûçikî kirin l/gh 1. köpeklenmek 2. şebeklik yapmak
kûçikîbûn m köpekleşme
kûçikîkirin m 1. köpeklenme 2. şebeklik yapm
kûçikkî rd köpekçe, köpeğe benzer şekilde
kûçiklanî m köpekleşme, köpeklik
kûçiksanî m köpeklik, itlik, perişanlık (köpeklerin durumuna düşme)
kûçiksanî bûn l/ngh köpeklemek (düşkünleşmek)
kûçiksanîbûn m köpekleme (düşkünleşme)
kûçiksantî m köpeklik, itlik, perişanlık (köpeklerin durumuna düşme)
kûçiktajî n tazıyla köpeğin birleşmesinde meydana gelen yavru
kûçiktî m 1. köpeklik, itlik 2. şebeklik (çocukların sempatik davranışlarda bulunması)
kûçiktîkirin m 1. köpeklik yapma 2. şebeklik yapma
l/gh 1. köpeklik yapmak 2. şebeklik yapmak
kûçik seg *kûçik, bi kurman namire
(navdêr) heywanek kedî (navmalî) ye û direwe anku dihewe.
Herwiha: kûç, kwûç, kwûçik.
Hevwate: sa, se, segBi zimanê zarokan, hewoBi zimanê zanistî Canis lupus familiaris. Cûnên seyan, tajîNêzîk, gur. Bi soranî: seg.
ji: hevreha belûçî کچک (kuçek), tacikî кучук (kuçuk), iştiherdî kûte, sindî ڪتو (kuto), hindî कुत्ता, urdûyî کتا (kutta), telûgûyî కుక్క (kukka), bulgarî куче (kuçê), xirwatî kuče, belkî ji Proto-hindûewropî ḱwṓ yan jî peyveke gerrok e. Bi Proto-seltîk kû
kûçik hestiyan dixwe haj qûna xwe dike (biwêj) dema ku mirov karekî dike, divê dawiya wê jî bifikire. kûçik hestiyan dixwe haj qûna xwe dike. tu jî qet li dawiya van kirinên xwe yên ecêb difikirî gelo an na?
kûçik, ha sor ha spî! (biwêj) reng û teşe ne girîng e, a girîng bingeh e. tu çi dipeyivî? kûçik, ha sor ha spî!
kûçikane (rengdêr) segane.
ji: kûçik +-ane
kûçikanî (navdêr, mê) segîtî, kûçiktî, kûçikî, seyîtî, seyînî (mec).
ji: kûçik +-anî
kûçikbav seypîsan, sebav, seypîs, seypisan, segbav, kurê kûçikê
kûçikbavî (navdêr, mê) segbavî.
ji: kûçikbav +-î
kûçikbavî kirin (navdêr, mê) segbavî kirin.
ji: kûçikbav +-î + kirin
kûçikdar (rengdêr) segdar, bikûçik, xweykûçik.
ji: kûçik +-dar
kûçikê li ser beratan bûn (biwêj) ji kesên xerab û kêmfirsend re tê gotin. ez dîsa jî dibêjim, ew kûçikên li ser beratan in, hema ku lingê te şimitî, tu çûyî.
kûçikê mîrxan e, bênan û bêav e (biwêj) nav heye, lê hundir de tiştek tune. ji der ve wisa tê xuyan, lê kûçikê mîrxan e, bênan û bêav e.
kûçikê xelkê ji xelkê re hîzan tîne, yê min ji min re dew û dozan tîne (biwêj) di wateya bêşansiyê de tê bikaranîn. ew jî rozgara min e. kûçikê xelkê ji xelkê re hîzan tîne, yê min ji min re dew û dozan tîne.
kûçikî (navdêr, mê) segîtî, kûçiktî, kûçikanî, seyîtî, seyînî (mec).
ji: kûçik + -î
kûçikî bûn (lêker) segoyî bûn.
ji: kûçikî + bûn
kûçikî kirin (lêker) segîtî kirin.
ji: kûçikî + kirin
kûçikîbûn (navdêr, mê) segoyîbûn.
ji: kûçikî +bûn
kûçikîkirin (navdêr, mê) segîtî kirin.
ji: kûçikî +kirin
kûçiksanî kirin (biwêj) dema ku firsend ket dêst, nebaşî kirin. ku erk û bandora wê hebe, wê kûçiksaniyên wisa bike ku tu kesî nekirine.
kûçiktî (navdêr, mê) segîtî, kûçiksanî, seyînî, seyîtî, kûçikî, kûçikanî, seyînî (mec).
ji: kûçik +-tî
kûçik n. zoo. kutik, kuç, kelp n.
kûçikayî m. kutikîye, kelpîye, kutikênî m.
kûçikbav m/n. kutikbaw, kutikzay, lajê kutikî, sebav, kopekbav, kopekzay n.
kûçikê sivanan n. kutikê siwanan, kutikê suyanan n.
kûçikê sivanîyê n. kutikê malî, kutikê siwaneyî, kutikê sunî n.
kûçikêser n. semsun, kutikê cengî n.
kûçikî bûn lng. kutik bîyene
kûçiktî m. kutikîye, kelpîye, kutikênî m.