Encamên lêgerînê
köşe goşe, qunc(iç), qorîn(dış).
1. goşe, guçik, qunc, quncik, qorzî, kozî, qurçik, qorzîk, kurnîşk, kûjî, kunc, kuncik, kuj, kuje, qulaç, gûş, guck (nuqteya ku du xêzik hev dibirin) *mendilin köşesi goşeyê destmalê *kutunun köşesi goşeyê qutiyê 2. qunc, quncik, qorzî (goşeyê ji hâ­la hundir ve) goşe (ji hêla derve ve) *oda­nın köşesi quncê odeyc *duvarın köşe­sinde beklemiş li ber goşeyê dîwar rawestiyaye 3. goşe (cihê ku du kuçe lê digihîjin hev) *köşedeki köfteci dükkânı dukana koftefiroş a li goşe 4. goşe (beş, cih an jî hêl) *şehrin bir köşesine yerleşmiş ji xwe re ketiye goşeyekî bajêr 5. goşe (deve­ra tenha û semtexalî) (mec) 6. goşe, korner sp 7. qunc, quncik (cih û devara xweş) *burası bir cennet köşesi ev dera hanê ey­nî quncikê cenetê ye 8. qunc, quncik, qorzî (di roj name û kovaran de stûna taybet) *köşe yazısı nivîsara quncik, quncnivîsar n
köşe aramak înî înî lê gerîn
köşe atışı pêna goşe sp
köşe başı sergoşe, serqornî.
serê goşe
köşe ba­şını tutmak qunc girtin, serê kaniyan zift kirin
köşe bucak qul û bexşik, kunc û qulûr, qul û qulçik, qulik û qulbend
köşe bucak dolaşmak qul bi qul gerîn, rabûn bi dinyayê ketin, bi qul û bexşikan ketin
köşe kadısı axayê qunc
köşe kap­maca oynamak li hev gerîn (kesê ku li hev digerin û hev nabînin)
köşe taşı qotzîber, kozâbir, kevirê goşe, kevitê qorzîbir, qumî, hêt, rukn
köşe vermek kuj dan
köşe yazarı kuncnivîskar.
quncnivîs, nivîskarê quncikan
köşe yazısı kuncnivîsar.
quncnivîsar
köşebend koşebend, çarparsû m
koşebend, çarparsû m
köşebent xiştik, goşebend.
köşegen eşkêl, goşekenar mat/n
eşkêl, goşekenar mat/n
köşek olik, çêlika deveye nd
olik, çêlika deveyê nd
köşeklemek olik anîn l/gh
olik anîn l/gh
köşeleme 1. danîna goşeyê 2. goşekî h
1. danîna goşeyê 2. goşekî h
köşelemek danîn goşe l/gh
danîn goşe l/gh
köşeli goşedar, bigoşe, biqunc, biqorzî, biqurçik, biqumîşk rd
köşeli ayıraç guşekevanek
köşeli parantez koşebend.
kevaneya koşebend, kevaneya goşedar, kemberkevanek rz
köşelik 1. goşedank, quncdank 2. ê quncik, ê qorziyê nd
1. goşedank, quncdank 2. ê quncik, ê qorziyê nd
köşesiz bêgoşe, bêqunc, bêqorzî, bêqurçik, bêqumîşk rd
bêgoşe, bêqunc, bêqorzî, bêqurçik, bêqurnîşk rd
köşeye çekilmek xwe dan qunc, li cihê xwe rûniştin
köşeye oturmak xwe dan ber beriyê (ji bo keçan, zewicin), li ser dûva xwe rûniştin (ji bo keç û xortan, zewi­cin)
köşeye sıkışmak tê de asê bûn, bêhn lê çikîn, ketin tengiyê
köşeye sıkıştırmak bêhn lê çikandin, keysa (yekî) danê, destav lê teng kirin, destava (yekî) lê teng kirin
köşeye sinmek xwe dan alî, xwe kirin quncekî telandin
köşeyi dönmek 1) li ba bûn, çerx bûn, li goşe zivirhin 2) xwe girtin, pê ketin (zengînbûna di wektekî pir hindik de, bêyî kêferatekê)
köşeyi kapmak goşe girtin
köşe Quncik Tirkî: (navdêr) kunc, goşe , qunc , qorîn , guçik , quncik , qorzî , kozî , qurçik , qorzîk , kurnîşk , kûjî , kunc , kuncik , kuj , kuje , qulaç , gûş , guck : mendilin köşesi goşeyê destmalê : kutunun köşesi goşeyê qutiyê, qorzî goşe : odanın köşesi quncê odeyc : duvarın köşesinde beklemiş li ber goşeyê dîwar rawestiyaye, goşe: köşedeki köfteci dükkânı dukana koftefiroş a li goşe, goşe: şehrin bir köşesine yerleşmiş ji xwe re ketiye goşeyekî bajêr, korner sp, quncik: burası bir cennet köşesi ev dera hanê ey­nî quncikê cenetê ye, qorzî: köşe yazısı nivîsara quncik, quncnivîsar
köşe yastığı nazbalîve (m)
köşe-I 1)kunc (n) 2)qirne (n) 3)goşe (n) 4)çenge (n)
köşe-II goşe (n) (mat)