Encamên lêgerînê
kîr ant/n penis, yarak, erkeklik organı bi
kîrê xwe mîz bike, ne bi yê hevalan argo)ağaca dayanma kurur, adama (insana) dayanma ölür
kîrgo bnr kêrgo
kîrko bnr krîko
kîrkok zo/m örümcek kuşu (Lanius)
kîrkujin rd teres
kîrkujinbab n teres oğlu teres
kîrkûk zo/m örümcek kuşu (Lanius)
kîroşk bnr kergoşk
kîrtûj n/argo çapkın, zampara
kîr endamê mêraniyê û nêrtiyê; mûzî, qemo, xir *betal ma û kîrê bavê xwe da ber dasan
(navdêr, nêr) xirr, pidok, batî, terrik, xiyar, organê cinsî yê zelaman û candarên din yên nêr, parçeyê ganpêkirinê yê leşê zelaman û candarên din yên nêr, cûc.
Hevwate: xir, xirr, terrik, doqişk, pido, pidok, belik (kirê zarokan) , bilik (kirê zarokan) , buluk, cûc (kirê zarokan) , cûcik (kirê zarokan) .
: kur.
Bide ber: quz. Bi soranî: kêr.
ji: Proto-aryayî: kur (zan) Sogdî: kwrt (zarrok) xun: kur (kîr) Farisî: kīr (kir) Kurmancî: kîr (kîr, pênîs), kurr (lawik) Kurdî (Soranî): kêr, kîr (kîr, pênîs), kurr (lawik) Zazakî: kîr (kîr, pênîs), lorî: kur(r) (kurr, kurrik) Çavkanî: Cheung p.250 Baldarî: Ne ji proto-hindûewropî ye. Bi Bulgarî кур, Makedonî, û Arnavutî/Albanî kur.Gotinên pêşiyan, şîreta kîrê ker e
kîr bi keran ve jî heye! (biwêj) mêrbûn tenê bi têkilî û bandora zayendê nabe. kîr bi keran ve jî heye, ez dixwazim mêrê min, bi taybetiyên xwe yên din derkeve />ày.
kîr di dest de bûn (biwêj) der barê mijara zayendî de di nav helwest û karvaniyên neyînî de bûn. emer çi doxîn-sistek e, her tim kîr di dest de ye.
kîr di mistê de man (biwêj) armanc nîvce man. negihîştin hedef û armancê. xecê gelekî li dû wê erebeyê ket, lê mirazê wê pê nebû û ma kîr di mistê de.
kîrdanî (rengdêr) tûx i.
ji: kîr +danî
kîrê 1. kû derê. Binêre;, kû 2. kîr (tewandî) (navdêr, mê) (Binihêre:) kîr
kîrê (yekî) di dêv de bûn (biwêj) ji kesên pir didin xeberan, çêran dikin û gotinên mistehcen dibêjin re tê gotin. malxirabê weysî hema çi bibe, kîrê wî di dêv de ye û dest bi sixêfan dike, (argo)
kîrê (yekî) li diriyê neketin (biwêj) hêj li rastî zor û çetinayê nehatin. bila ew niha wisa lafekiyê bike, hela hê kîrê wî li diriyê neketiye.
kîrê deveyê li qûna pisîkê rast kirin (biwêj) karê çiloçepî û nelihev kirin. ew dîn e, çi ye? karê ku dike henta ew e ku, kîrê deveyê li qûna pisîkê rast dike, (argo)
kîrê kalo (navdêr, mê) karî, kardî, kero, kîrikê kero, ereblepo, kîrmiço, pincarek wek siyaleyê anku spînaxê ye lê eger nekelandî were xwarin, jehrewî ye.
Herwiha: kardî. Navê zanistî: Arum maculatum
kîrê li nav dest û piyan bûn (biwêj) ji bo tişt an jî kesên bêxwedî û bêserî tê bikaranîn. kuro, hema ew jî bûye kîrê li nav dest û piyan, (argo)
kîrê min rabû, bû mîrê min (biwêj) ew kesên ji min kêmtir bûn, li ser serê min bûne hikimdar. ev çi dinyayeke bêbext e? kîrê min rabû, bû mîrê min. (argo)
kîrê wan wekî yê segan e, ku kete mirov dernakeve (biwêj) ji bo kesên bêar û rezîl tê gotin. min ji we re got, ev mirovinên wekî benîşt in, bi wan re têkilîdanîn xeter e. kîrê wan wekî yê segan e, ku kete mirov dernakeve. (argo)
kîrê wî naçe kite gore (biwêj) Ji bo kesên qurre û pozbilind re tê gotin. Selçûkê Seîd çi qas mirovekî zirtek e da ku kîrê wî nakeve kite gore.
kîrê xwe ji tu şorbeyê dernexistin (biwêj) tevlî her tiştî bûn, xwe li ber her tiştî re kirin. Qasimê Şûşanê ji sibê heta êvarê bi karûbarên partiyê re xwîna xwe dixwe û li ser de jî her roj di nav karên dibistan û rojnameyê de ye ango kîrê xwe ji tu şorbeyê dernaxe!
kîrî (navdêr, mê) kirr, kur.
ji: kîr +-î
kîrîbatî (navdêr) gelê yan zimanê yan malê welatê Kîrîbatiyê.
Herwiha: cîlbertî, gîlbertî, jîlbertî.
ji: Kîrîbatî
(navdêr, mê) welatek e li Okyanûsa Aram li rojhilata Awistralyayê.
Herwiha: Kîrîbas.
: kîrîbatî, kîrîbatîtî
kîrmiço 1. giyayek (navdêr) karî, kardî, kero, kîrikê kero, kîrê kalo, ereblepo, pincarek wek siyaleyê anku spînaxê ye lê eger nekelandî were xwarin, jehrewî ye.
Herwiha: kardî. Navê zanistî: Arum maculatum
kîrûgî (navdêr, mê) ortopedî, cerahî
kîrûrg (navdêr, mê) cerah, operator, emeliyatker
kîrûrgî (navdêr, mê) cerahî, emeliyatkirin
kîr Penis
kîraçî Spediteur
kîraz Kirsche
kîroşk Hase
kîr n. kir, mîzî, xir, terik, sardaste, gampol n.
kîr is m. mundî m., qetul n., kîris n.
kîrkok m. zoo. kirgewrike m.
kîrkûk m. zoo. kirgewrike m.
kîrman m. qîçik, çungil n.
kîrosk m. zoo. hergos, hargos, herose, argos, hargus, awrês, ewrês, arwês, arbês, awris, ariwes, arus, aros n.
kîroskî hîndî m. zoo. kobay, keseganê hîndî, hîndkesegan n.
kîra kira
kîradar kiracı (kiralayan)
kîrîbatî Kiribati
kîr, kîre qîr, qîj, qîrîn, qîjîn, dengek pir tûj û bilind derkirin
kîrekîr, kîrehûr qîreqîr, qîjeqîj, qajewaj