Encamên lêgerînê
kîn kin, garaz.
m 1. kin 2. hınç
kîn ajotin kin gütmek
kîn hilanîn m kinlenme, kin kapma
l/gh kinlenmek, kin kapmak
kin kapmak
kîn hilgirtin kin taşımak
kîn kişandin dilê xwe kin gütmek
kîn kudirandin (an jî kudandin) kin gütmek
kîn pê re kişandin (birine) kin gütmek
kîn û kînat (an jî kudret) kin
kîna (yekî) di dilê (wî) de bûn (birine) kin duymak
kîna (yekî) kişandin dilê xwe (birine) garaz olmak
kîna (yekî) lê bûn kin bağlamak
kîna filehan deve kini (geçmeyecek büyük kin)
kîna nava (wan) hatin hilanîn aralarındaki buzlar erimek
kîna xwe dan (yekî) 1) (birine) kin beslemek (veya kin tutmak), garaz bağlamak 2) (birine) kafa takmak, kancayı takmak (veya atmak)
kînare mzk/m kinare
kînat bnr kîn û kînat
kînatî m kinlik, garazlık
kînaye kinaye.
kînbaz rd/nt kinci
kînbazî m kincilik
kîndar kindar.
rd/nt 1. kinci, kinli, kindar 2. hınçlı
kîndarî m kincilik
kîneber rd kindar
kînedoz rd/nt kinci, kindar, kinli, kin güden
kînedozî m kincilik, kindarlık
kînematîk fiz/m kinematik
kîner bot/m çavuş üzümü
kînestezî fizy/m kinestezi
kînetîk fiz/rd 1. kinetik 2. tek kinetik 3. kîm kinetik
kînewer rd/nt kinci
kînewerî m kincilik
kîngê h ne zaman
kînik fel nd/rd kinik
kînîn m kinin
kînîndar rd kininli
kînîzm fel/m kinizm
kînkirk bot/m kenevir
kînkor bot/m bir tür bitki
kînok rd/nt kinci, garazkâr
kînokî rd kincice, kinlice
kînokîtî m kincilik, garazkârlık
kînor m çıban
kînora bêserî akarca, fistül
kînora bibinî bir tür çıban
kînora tehlkirî kurca çıbanı
kînora xwînê kan çıbanı
kînowî rd kinli, kindar
kînoyî rd/nt kinci, kindar, kinli
kînoyîtî m kincilik, kindarlık
kînwer bnr kînewer
kîn hest û daxwaza tolhildanê
(navdêr, mê) kerb, rik, nefret, nifir, neyarî, dijminatî, qîn, xezebjêheznekirin û dijî bûn, xezeb, înat, israr, dijberî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کین.
ji: Ji Proto-hindûewropî kʷei- (deyn berhev kirin, civandin, kom kirin; tol hildan), Proto-aryayî çey-, hevrehên kurmancî çandin, çinîn, ni-jinandin, avestayî çi- (çeyi-, keyi-, keyê-: ceza dan, heq dan), parsî û pehlewî kîn, parsî çî- (xemgîn bûn, şînî kirin), farisî کین (kîn), soranî قین/qîn, osetî kine (tol, tolhildan), sanskrîtî çey-, yûnaniya kevn τίνω (tîno).
: bêkîn bêkînane bêkînî bêkînîtî bêkîntî bikîn kînandin kînandî kîndar kîndarane kîndarî kîndarîtî kîndartî kînî kînîn kînîner
kîn ajotin (biwêj) li hemberî kesekî hestên dijminêhî ajotin. ewpir kîn diajo. xwedê kesekî nehe dijminê wî.
kîn girtin hest û daxwaza tolhildanê hewandin
(lêker)(Binihêre:) kîn
kîn hilanîn (Binihêre:) kîn
kîna gawiran ajotin (biwêj) kînek pir tund ajotin. xwedê mirovji almastê biparêze, ew kîna filehan diajo.
kîna xwe jê derxistin (biwêj) ji ber hêrs û buxza tiştekî yan jî bi dijminayî nêzîkî kesekî bûn. xezalê ji hewiya xwe hêrs bûbû lê kîna xwe tev ji wê keçika reben derxist.
kîna xwe kirin (yekî) (biwêj) li hember kesekî hestên dijminayê ajotin. hemîdeyê kîna xn’e kiriye wî, ew çi bike, nikare xwe pê şirîn bike.
kînbaz (navdêr, mê) rikdar, girdar, kînoyî, rikok, rikgir, kînok, kînewer, kînedoz, pangir, rikoyî, bikîn.
ji: kîn +-baz
kînbazî (navdêr, mê) kînoyîtî, rikdarî, rikoyîtî, rikatî, girdarî, kînokî, kînewerî, kîndarî, mûdîtî, kînedozî, bikînbûn, rikgirî, bêoxirî, şewmî, bêwatî, şûmî, pîşkî, çiftî, pûşilî, kîn.
ji: kîn +-bazî
kîndar xwestiyê tolhildanê
(rengdêr) bikîn, har, hêrs, hêç, qehirî, qehirandî, enirrî, enirrandî, kerbdar,girrek, bikerb.
Dijwate: bêkîn.
ji: kîn + -dar.
: kîndarî
kîndarane (rengdêr) bi awayekî kîn.
ji: kîn + -ane
kîndarbûn (navdêr, mê) bedî, kîndarî.
ji: kîndar +bûn
kîndarî (rengdêr) dirindeyî, çavsorî
kîndarîkî (navdêr, mê) bi kîndarî.
ji: kîndarî +-kî
kîndarkî (navdêr, mê) bi zikreşî, bi kîndarî.
ji: kîndar +-kî
kînga (hoker) çi demê, çi çaxî, çi wextî, çi gavê: Kengî tu dê bigihî malê?, çi dema (ku), çi çaxê (ku), çi wextê ku, çi gava (ku): Kengî tu bixwazî, ez hazir im..
Herwiha: kengî kengê kinga kingê kîngêBersiv hingê hîngê wê demê wê gavê wî çaxî wî wextî. Bi soranî: key
kîngê (hoker) çi demê, çi çaxî, çi wextî, çi gavê: Kengî tu dê bigihî malê?, çi dema (ku), çi çaxê (ku), çi wextê ku, çi gava (ku): Kengî tu bixwazî, ez hazir im..
Herwiha: kengî kengê kinga kingê kîngaBersiv hingê hîngê wê demê wê gavê wî çaxî wî wextî. Bi soranî: key
kîngirtin (navdêr, mê) kerb û kîn mirovî di gire, torebûn, çavsorbûn
kînî (navdêr, mê) xezebî, kerbî, nifrînî, nefretî, naletî, lanetî, bixezeb, rewşa kînbûnê.
ji: kîn + -î
kînîzm (navdêr, mê) sînîzm.
ji: kîn +-îzm
kînkar (navdêr, mê) duşvan.
ji: kîn +-kar
kîno 1. bikîn, kîndar (rengdêr) bikerb, bikîn, kîndar, kerbdar.
ji: kîn + -o
kînok (navdêr, mê) rikdar, girdar, kînoyî, kînbaz, rikok, rikgir, kînewer, kînedoz, pangir, rikoyî, bikîn.
ji: kîn +-ok
kînokî (navdêr, mê) xerezkar, kînoyîtî, rikdarî, rikoyîtî, rikatî, girdarî, kînbazî, kînewerî, kîndarî, mûdîtî, kînedozî, bikînbûn, rikgirî, bêoxirî, şewmî, bêwatî, şûmî, pîşkî, çiftî, pûşilî, kîn.
ji: kîno +-kî
kînor kulê ku li çermî mîrov tê
kînoyî (rengdêr) kîndar, bikîn
kînyariwandayî (navdêr, mê) zimanê fermî yê Riwandayê û li Komara Demokratîk ya Kongoyê jî tê peyivîn û ji malbata zimanên bantûyî ye(rengdêr) her tişta/ê bi wî zimanî
kîn f. revenge, feud: kîna xwe bi hev re hene=they are having a feud. Also see: kîn girtin
kîn girtin v.t. to take revenge
v.t. to take revenge
kînga ever; when
kîn Abscheu
Absicht
feindliche Gesinnung
Feindschaftsgefühl
Hass
kînor Eiterbeule
Furunkel
Geschwulst
Geschwür
kîn m. kîn, kir, xinc, bend, qerez, kênat, xerez n.
kîn girêdan lg. kîn giredayene, kir giredayene, kîn bestene, bend bestene, qerez giredayene, xinc bestene
kînbaz rd. kîndar, kirdar, qerezdar, kîncî, xincin, kînin, qerezin, kirin
kînbazî m. kîndarîye, kirdarîye, qerezdarîye, xincinîye, kîndarênî, kîncîyîye, kirdarênî, kîninîye, qerezinîye, kirinîye m.
kîndar rd. kîndar, kirdar, qerezdar, kînd, xincin, kînin, qerezin, kirin
kînetîk m. fiz. kînetîk n.
kîngê hp. key, çi taw, çi çax, kêy, kiy
kîngirêdan m. kîngiredayis, kirgiredayis, bendbestis, qerezgiredayis, xincbestis, kînbestis n.
kînhebûn lng. . kîn bîyene, kirbîyene, qerez bîyene, xinc bîyene
kîno kîm. kîndarîye, kirdarîye, qerezdarîye, xincinîye, kîndarênî, kînrîyîye, kirdarênî, kîninîye, qerezinîye, kirinîye m.
kînor m. kergane, surbine, kule, kunêre, qînore, kinore, surbune m.
kînoyî rd. irindar, kirdar, qerezdar, kînrî, xincin, kînin, qerezin, kirin
kînoyîtî m. kîndarîye, kirdarîye, qerezdarîye, xincinîye, kîndarênî, kînrîyîye, kirdarênî, kîninîye, qerezinîye, kirinîye m.
kîn, kîne kîn, nefret, qîn, dijminatî, heznekirin
kînedar, kînekêş bikîn, kînedar, nefretdar, kesa/ê di dilî de kîn û nefret heye