Encamên lêgerînê
kêle m 1. yakacak 2. tezek öbeği
kêlek yan, yanı başı.
ant/m 1. böğür, yan 2. yan (bir şeyin ön, arka, alt ve üst dışında kalan bölümü) 3. kenar (bir şeyin, bir yerin bitiş kısmı veya yakını)
kêlek dan ber kêlekê yan yana oturmak
kêleka xwe dan (yekî) dirsek çevirmek, sırt çevirmek
kêleka xwe danê karınlamak (gemi yanını dayamak)
kêleka xwe ya birêx nîşanî hevalê xwe nedan sırını en yakın arkadaşına dahi açıklamamak
kêlekanî rd/h yatay
kêlekbir lşk/nd yancı
kêlekî h yanlama, yanlamasına, kılıcına, kılıçlama
kêlendar nd/nt balık avlamada avlanan balıkları toplayan kimse
kêlendî m tırpan
kêlendî kirin l/gh tırpanlamak
kêlendîkêş nd/nt tırpancı (tırpanla ekin biçen kimse)
kêlendîkêşî m tırpancılık
kêlendîkirin m tırpanlama
kêlendû bnr kêlendî
kêlestûn m gök kuşağı
kêlek 1. hind, tehêl, 2. hêl, alî *kêleka xwe ya birêx, li rêhevalan mede kêleka xwe dan kêleka bokeberanan tevî mêrxasan rabûn û rûniştin
(navdêr, mê) al, alî, la, teref, hêl, tenişt, rex, tenişt, herdu beşên leşî yên dikevin navbera piştê û zikî û di bin destan ve ji binkefşê ta navtengê digirin, nik, cem, bal, ba.
Bide ber: goşe, kujî.
: kêlekî, kêlekanî
kêleka xwe ya birêx nîşanî hevalên xwe nedan (biwêj) sir û kêmasiyên xwe ji kesî re negotin. ew ne mirovekî wisan e ku kêleka xwe ya bi rêx, nîşanî hevalên xwe bide.
kêlekî (navdêr, mê) rewşa kêlekbûnê, pelkî.
ji: kêlek + -î
kêlendî (navdêr, mê) tirpan, qirim, tilwar, şalok, amûrek bidestik û serikqoz e bo dirûna giyayî û dexlûdanî ye û ji şalokê dirêjtir e.
Herwiha: kêlindî, kêrendî, kêrindî.
ji: . Ji ermenî: գերանդի (gêrandî).
Bikaranîn: Lêker: kêlendî kirin. Navdêr: kêlendîkirin Rengdêr: kêlendîkirî
kêlendî kirin (lêker)(Binihêre:) kêlendî
kêlendîkêş (navdêr, mê) tirpankêş.
ji: kêlendî +-kêş
kêlendîkêşî (navdêr, mê) tirpankêşî, qirimkêşî.
ji: kêlendî +-kêşî
kêlendîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kêlendî kirin
kêlendîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kêlendî
kêlek (f.) edge
f. side, edge
kêlek Kante
Rand
Richtung
Rubrik
Seite
kêlendî Sense
kêlendîn abmähen
kêlek m. kîste, kaleke, nekse, kiste m.
kêleka behrê n. kista deryayî, kaleka deryayî m.
kêlendî m. kelendire, çelemtu, qiri m., tirpane, kelandire m.
kêlendî kirin lg. kelendir kerdene, qirim kerdene, tirpan kerdene, çelemtu kerdene
kêlendîkês m/n. kelendirantox, çelemtuantox, qirimantox, qirimcî, tirpancî n.
kêlendîkêsî m. kelendirantoxîye, çelemtuantoxîye, qirimantoxîye, qirîmcîyênî, tirpancîyênî, kelendirantoxênî, çelemtuantoxênî, qirimantoxênî m.
kêlendîkirin m. kelendirkerdis, qirimkerdis, tirpankerdis, çelemtukerdis n.