Encamên lêgerînê
kêlan (i) m 1. belleme, belle kazma (bel küreği ile toprağı işleme) 2. kazma (herhangi bir araçla toprağı açma)
l/gh 1. bellemek, belle kazmak (bel küreği ile toprağı işlemek) 2. kazmak (herhangi bir araçla toprağı açmak)
kêlan (ii) m yayık yayma
l/gh yayık yaymak
kêlandî (i) rd ölçülü
kêlandî (ii) bnr kêlendî
kêlandin l/gh yayık yaymak (yek)
(birine) ot yoldurmak, uğraştırmak
kêlandin (i) m yayık yayma
kêlandin (ii) m ölçme
l/gh ölçmek
kêlangeh sürüme ayrılmış toprak.
m sürüme ayrılmış toprak
kêlanî bnr kalanî
kêlan (lêker)û(navdêr, mê) cot kirin, kolana ne kûr (bi taybetî ya zeviyan bo çandinê): Traktor zeviyê dikêle..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کێلان.
Herwiha: kêlandin, kêlîn. Tewîn: Lêker: -kêl-.
Bide ber: kolan.
: kêlayî
kêlan/dikêle/bikêle [I] erd kolan [II] zevî cot kirin
kêlanbar (rengdêr) çandinbar.
ji: kêlan +-bar
kêlanê (navdêr, mê) yarî yarîyeka kevina kurdewarî ye mirov xwe dikin du bir û her alek hemberî hevdu sê kêlan di venin (çikilînin) alê hersê kêlên berdijê xwe bêxit serdikevit û xal bo di hên nvîsîn bira hersêkêlên hemberî xwe bêxit û çi yên wê neketibin dê sê xalan bi dest xweve hînit û sersax bit lê eger yek yan du kêl di ketî bin kêlên berdij hemûyan bêxit xalekê dê wergirit û cihên xwe gihorin
kêlanêkirin (navdêr)yarîya kêlan di kin, :genc hemî yên li danga gundî kêlanê di kin
kêlangeh erdê ku ji cotkirinê re hatiye veqetandin
kêlan lg. kinitene, mer kerdene
lg. . ramitene, cite ramitene
kêlan kêlan, bo çandinê ax (ne kûr) kolan, cot kirin, gasin lê dan