Encamên lêgerînê
kêlî 1.ikincil, tali. 2.ötürü. 3.kaba dikiş, teyel.
m 1. an, lâhza * kêliya ku derbasî hundir bû içeriye geçtiği an 2. d ötürü
kêlî bi kêlî an be an
kêlîç ant/m göz kapağı
kêlîk (i) m ayakkabı
kêlîk (ii) m an, lâhza
kêlîyek bi şûn de h birazdan
kêlî 1. bîsk, xulek 2. karê ku ewqas ne pêwist e û di asta duyemîn de tê 3. bone 4. dirûna girs, şêl
1. dirûna cilan (navdêr, mê) dirûna yan pînekirina cilan bi derziya destî.
Herwiha: kêlîk.
Bide ber: kalî, kelî, kêl, kilî, kolî, kulî.
Bikaranîn: Lêker: kêlî lê dan, kêlî kirin. Navdêr: kêlîlêdan, kêlîkirin Rengdêr: kêlîlêdayî, kêlîkirî.
: kêlîkar, kêlîkarî, kêlîker, kêlîkerî
kêlî kirin (lêker)(Binihêre:) kêlî
kêlîkarî (navdêr, mê) rewşa kêlîkarbûnê.
ji: kêlîkar + -î
kêlîkek (navdêr, mê) bîstek, bîskek
kêlîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kêlî dike.
ji: kêlî + -ker
kêlîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kêlî kirin
kêlîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kêlî
kêlî (f.) second (time)
kêlî Augenblick [m.]
Moment
Weile
kêlîk Augenblick [m.]
Moment
Weile
kêlî m. vîste m., hêne m., lehza m., qas n., vîsteke m.