Encamên lêgerînê
jest 1. jest, eşare 2. jest (libata ku li cih e û tê ecibandin) jet
1. jest, eşare 2. jest (libata ku li cih e û tê ecibandin)
jest m 1. jest (el, kol, baş ile yapılan iç güdesel veya iradeli hareket) 2. jest (genellikle yerinde yapılan ve uygun görülen davranış)
jest (navdêr, mê) nîşan, îşaret, elamet, nîşe, siroş, nîşandek, nîşêt, hêma, mîmîk, îndîs, danîşan, nîşandan, marq, sînyal, nîşandana yan diyarkirina bi destî yan bi rûyê xwe.
Herwiha: jêst.
Bide ber: best, cest, dest, hest, mest, pest.
ji wêjeyê: Aya zimanê mirovan, di wê demê de, çawa bû? Berî her tiştî ew bi erkê hebûna jiyanê, radibû. Helbet, ev têgeheştin û dan û standina bi riya zimanî pir pirîmîtîv (destpêkî) bû, çawa zarok, di dema me de, zanîna xwe bi riyajêst (dest nîşan) û gotinên bêyî ku bibin riste, distînin, weha jî, mirovê qunaxa pêşîn zanîna xwe ji piraktîka jiyana xwe werdigirt. Vêca jêst û pêk ve deng wesîlên (alav) têgehiştinê bûn..
: jestî
jestî (navdêr, mê) rewşa jestbûnê.
ji: jest + -î
jest henek, yarî, tinaz 2. yarî pê kirin, tinazê xwe pê kirin.
jester qeşmer, melaq.
jestingly qestîka, bi henekî.
jest m. jeste m.