Encamên lêgerînê
jê derketin l/ngh 1. (bir yerden veya şeyden) çıkmak 2. (bir yerden veya şeyden) çıkmak (tahliye etmek) 3. mat çıkarmak, çıkarma yapmak 4. çıkmak, mezun olmak * ew ji fakulteya hiqûqê derketiye hukuk fakültesinden çıkmış biri 5. oluvermek, çıkıvermek * tu nizanî çi mêrekî çê jê derketiye sen bilmiyorsun nasıl bir yiğit oluvermiş 6. çıkış almak (işten ayrılmak) 7. geri basmak 8. neşet etmek, kaynağını bir yerden almak 9. (bir şeyden) vazgeçmek, yok olmak * ez ji vî tiştî derketim ben bu işten vazgeçtim 10. çıkmak (sorumluluktan kurtulmak)
jê derketin (lêker) jê veqetîn, jê çêbûn.
ji: jê + derketin
jê derketin to leave, to substract