Encamên lêgerînê
istif 1. nijan, keş, îstif 2. kêş, îstif (îstifa dar û textan) 3. stok m
istif etmek 1) nijandin, kêş kirin, îstif kirin 2) stok kirin, dan hev
istifa 1. îstîfa 2. îstifa (daxwaznameya ji bo îstifakirinê) m
istifa etmek îstîfa kirin, dest jê kişandin
istifade kelk, havil, sûde, mefa, gend, îstîfa­de m
istifade etme sûdmendî
istifade etmek kelk gir­tin, sûde wergirtin, gend kirin, îstîfade kirin, parmend bûn
istifayı basmak îstifa xwe dan, jê îs­tifa kirin
istifçi 1. nijînker, îstifker 2. stokker (mec) nd/nt
1. nijînker, îstifker 2. stokker (mec) nd/nt
istifçilik 1. nijînkerî, îstifkerî 2. stokkerî (mec) m
1. nijînkerî, îstifkerî 2. stokkerî (mec) m
istifham pirs, pirsa watedar (pirsa ku di zêhna mirov de çêdibe) m
pirs, pirsa watedar (pirsa ku di zêhna mirov de çêdibe) m
istifini bozmamak weziyeta xwe xera neki­rin
istiflenmek hatin nijinandin, hatin îstifkirin l/tb
hatin nijinandin, hatin îstifkirin l/tb
istifletme 1. nijinandin, kêşkirin, stêrkirin, îstifkirin 2. stokkirin m
1. nijinandin, kêşkirin, stêrkirin, îstifkirin 2. stokkirin m
istifletmek 1. nijinandin, kêş kirin, stêr ki­rin, îstifkirin 2. stok kirin l/gh
1. nijinandin, kêş kirin, stêr kirin, îstif kirin 2. stok kirin l/gh
istifleyiş nijinandin, îstifkirin (awa û karê nijinandinê) m
nijinandin, îstifkirin (awa û karê nijinandinê) m
istifrağ vereşîn m
istifrağ etmek vereşîn
istifsar pirs, lêpirsîn m
istifsar etmek lê pirsîn, pirs kirin
istifsarı hatır pirsa li hal û wextan
istifade (navdêr, mê) sûd, kelk, feyde, menfeet, qezenc.
Herwiha: îstîfade.
Bide ber: îstîfa, istifta.
ji: Ji erebî
istifade kirin (lêker)(Binihêre:) istifade
istifadekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye istifade kirin
istifadekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) istifade
istifta (navdêr, mê) (di îslamê de) pirsîn ji aliman li ser ka çi helal e yan heram e yan jî mekrûh e.
Herwiha: istîfta, îstifta, îstîfta.
Bide ber: istifa, istifade.
ji wêjeyê: Istiftayên di barê merasimên şîna Seyyidê Şûheda Îmam Huseyn (‘e.s.) da, ji merceê qedirgiran Hz. Ayetullah ‘Uzma Fazil Lenkeranî(Lankarani.ir, jêwergirtin 2006).
ji: Ji erebî.
: istiftayî
istiftayî (navdêr, mê) rewşa istiftabûnê.
ji: istifta + -yî
istif lode (m), lodike (m), kêşe (m), maxe (m), cema (m), dêze (m)
istif etmek b. istiflemek
istiflemek lode kerdene, kêşe kerdene, maxe kerdene, cema kerdene, dêze kerdene
istifrağ etmek b. kusmak