Encamên lêgerînê
irtihal neqilbûn (mirin çûn dinyaya wî alî) m
irtihal olmak neqil bûn, mirin
irtihal (navdêr, mê) birêketin, çûn, barkirin, koçkirin, (mecazî) mirin, wefat, koça dawî.
Herwiha: îrtîhal îrtihal.
ji: ji erebî ارتحال (irtiḥal: hw) ji رحل (reḥele: bi rê ketin, çûn). Ji heman rehî: rehl. Tirkî: (navdêr) irtihal, ,, birêketin, çûn, barkirin, koçkirin, (mecazî) mirin, wefat, koça dawî