Encamên lêgerînê
ir Îr, kurtebêja îrîdyûmê kîm
irade 1. daxwaz, xwestek, dîlek 2. ferman 3. vên, vîn, viyan, emad, hemd, wîst, îrade (hêza biryardanê ya kirin an jî nekirina tiş­tekî) *kendi irademle bu işi yaptım min bi vîna xwe ev kar kir *iradem dışında ol­du bchemdî min bû 4. vîn, îradepsi/m
irade be­yanı daxuyana vînê hiq
irade dışı derevînî, bêemadî, bêhemdî rd
derevînî, bêemadî, bêhemdî rd
irade kaybı bnr irade yitimi
irade yetimi windebûna vînê psî.
iradeci vînparcz, volontarîst fel/nd
vînparêz, volontarîst fel/nd
iradecilik vînparêzî, volontarîzm
vînparêzî, volontarîzmfel/m
iradeli vîndar, bivîn, biîrade rd
vîndar, bivîn, biîrade rd
iradesiz bêvîn, bêîrade rd
bêvîn, bêîrade rd
iradesizlik bêvînî, bêîradetî, bêvînbûn, bêîradebûn m
bêvînî, bêîradetî, bêvînbûn, bêîradebûn m
iradî vînî, viyanî, emadî, îradî rd
vînî, viyanî, emadî, îradî rd
iradiye bnr istençilik
bnr istençilik
iran îran m
Îran m
iranlı îranî (kesê ji gelê îranê) nd/rd
Îranî (kesê ji gelê Îranê) nd/rd
iranolog îrannas nd/nt
îrannas nd/nt
irap xweş axivîn, duzgûn peyivîn nd
xweş axivîn, duzgûn peyivîn nd
irat 1. dahat, hatin, hecel 2. mulkê ku jê ha­tin tê 3. gotin m
irat etmek gotin
iratı mesel ramanek bi gotinên pêşiyan, bi biwêj û wekî wan xurtir kirin
irca 1. dagerandin, vegerandin, qelaptin (li halê berê zivartin) 3. gerandin, çerixandin, doşkirin 3. bnr indirgeme m
irca etmek 1) dagerandin, vegerandin, qelaptin (li halê berê zivartin) 2) lê dagerandin, lê vege­randin lam/mat
irdeleme hûrlênêrin, lêhûrbûn, berafî m
hûrlênêrîn, lêhûrbûn, berafî m
irdelemek 1. lê hûr bûn, hûr lê nêrîn l/bw 2. lê hizirîn, lê fîkirîn l/ngh
1. lê hûr bûn, hûr lê nêrîn l/bw 2. lê hizirîn, lê fikirîn l/ngh
irfan 1. zanebûn, çand, îrfan 2. têgihîştin, ir­fan (têgihîştina xurt) m
1. zanebûn, çand, îrfan 2. têgihîştin, îrfan (têgihîştina xurt) m
iri gir, girs *getirdiği iri elmaları yedik me ev sêvên gir ên ku wî anîbûn xwarin rd
iri baş dilxawk, beqa ku hîna nû ji hêka xwe derketiye zo
dilxawk, beqa ku hîna nû ji hêka xwe derketiye zo
iri göbek denê zik
iri göbek­li zikbendek
iri iri gir, pir gir
iri kafa gancor, gancol
iri ka­falı sergadoş, serkundir, sermezin
iri kıyım 1. gir, gir hûrkirî 2. laşgir, girepeya, qirase, kersele, zirtemêr, zimehîp, kerkere, tirtire, girboxe, girsehêz, hûthûte, qewaze, zêz rd
1. gir, gir hûrkirî 2. laşgir, girepeya, qirase, kersele, zirtemêr, zirnehîp, kerkere, tirtire, girboxe, girsehêz, hûthûte, qewaze, zêz rd
iri kı­yım bnr iri kıyım
iri lâf gotinên mezin, virên qirase
iri yan bnr iri yan
iri yapılı laşgir, terpase, qirase, girî zexm, telaşî gir rd
laşgir, terpase, qirase, girî zexm, telaşî gir rd
iri yarı laşgir, terpase, qirase, girtole, bidestûpê, girgirî, zirpî, lop rd
laşgir, terpase, qirase, girtole, bidestûpê, girgirî, zirpî, lop rd
irice bi gire ve *irice bir vücudu vardı laşekî wî yê bi gire ve hebe rd
bi gire ve * irice bir vücudu vardı laşekî wî yê bi gire ve hebe rd
iridyum îridyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomê 77, giraniya wê ya atomî 193,1 û siftiya wê 22,4 e, û her wiha elementeke giranbiha ye; kurtebêja wê îr e kîm/m
îrîdyûm, elementeke ku nimroya wê ya atomê 77, giraniya wê ya atomî 193,1 û siftiya wê 22,4 e, û her wiha elementeke giranbiha ye; kurtebêja wê Îr e kîm/m
irileşme girbûn, girsbûn m
girbûn, girsbûn m
irileşmek 1. gir bûn, girs bûn 2. gir bûn, me­zin bûn (ji ber nexweşînê girbûna organekî) bj l/ngh stûyê (yekî), li sêdarê dan
1. gir bûn, girs bûn 2. gir bûn, mezin bûn (ji ber nexweşînê girbûna organekî) bj l/ngh
irileştirme girkirin m
girkirin m
irileştirmek gir kirin l/gh
gir kirin l/gh
irili ufaklı gir û hûr, biçûk û mezin rd
gir û hûr, biçûk û mezin rd
irilik girayî, girîtî, girsbûnî m
girayî, girîtî, girsbûnî m
irin kem, nêm, zox, zûxav, edab, zoxav, çirk, givirt, sijî, avnêm, lêm, avxûn m
irinlenmek 1. kêmgirtin, nêmgirtin, edabgirtin 2. axivîn, ragirtin m
1. kêm girtin, nêm girtin, edab girtin l/gh 2. axivin l/ngh , ragirtin l/gh
1. kêmgirtin, nêmgirtin, edabgirtin 2. axivîn, ragirtin m
1. kêm girtin, nêm girtin, edab girtin l/gh 2. axivîn l/ngh , ragirtin l/gh
irinli kêmgirtî, nêmgirti, bikêm, kêmdar rd
kêmgirtî, nêmgirtî, bikêm, kêmdar rd
irinti 1. gir (tiştê ku li ser bêjing û wekî wê dimine) 2. gir (pûta gir a ku ji ber ajelan dimine) n
1. gir (tiştê ku li ser bêjing û wekî wê dimîne) 2. gir (pûta gir a ku ji ber ajelan dimîne) n
irip bnr ığrıp
iris reşika çav, iris ant/m
reşika çav, îrîs ant/m
iriş zirîh (pîvana ji enişkê heta sarê tiliyan) m
zirîh (pîvana ji enîşkê heta sarê tiliyan) m
irkiliş vecinq
vecinq m
irkilme 1. veciniqîn, hilceniqîn, hilpetikin, hilperin 2. hilpetikin, hilçenîn (ji ber derbê werimina canê mirov) biy/m 3. pingardan m
1. veciniqîn, hilceniqîn, hilpetikîn, hilperîn 2. hilpetikîn, hilçenîn (ji ber derbê werimîna canê mirov) biy/m 3. pingardan m
irkilmek 1. veciniqin, hilceniqin, hilpetikin, hilperin, girij bûn l/ngh 2. hilpetikin, hil­çenîn, pertaf kirin (ji ber derbê werimîna canê mirov) l/ngh 3. pingar dan (ji bo tiştê ku diherîke û rastê astengekî tê û pingar dide) l/gh
1. veciniqîn, hilceniqîn, hilpetikîn, hilperîn, girij bûn l/ngh 2. hilpetikîn, hilçenîn, pertaf kirin (ji ber derbê werimîna canê mirov) l/ngh 3. pingar dan (ji bo tiştê ku diherike û rastê astengekî tê û pingar dide) l/gh
irkiltici veciqîner, hilciniqîner rd
veciqîner, hilciniqîner rd
irkiltmek 1. veciniqandin, hilceniqandin, hilpetikandin, hilperandin 2. hilpetikandin (ji ber derbê werimîna canê mirov) l/gh
1. veciniqandin, hilceniqandin, hilpetikandin, hilperandin 2. hilpetikandin (ji ber derbê werimîna canê mirov) l/gh
irkinti 1. pingar (pingara avê) 2. tevzînok, girizonek m
1. pingar (pingara avê) 2. tevzînok, girîzonek m
irkmek 1. pingirîn l/ngh 2. civîn, berhev bûn, hêwirin l/ngh 3. hîlet kirin, bîz jê ki­rin l/bw
1. pingirîn l/ngh 2. civîn, berhev bûn, hêwirîn l/ngh 3. hîlet kirin, bîz jê kirin l/bw
irlanda îrlanda m
Îrlanda m
irlandalı Îrlandî, Îrlandayî (kesê ji gelê îrlandayê) nd/rd
Îrlandî, Îrlandayî (kesê ji gemlê Îrlandayê) nd/rd
irmik ardik, hûrik, bindan (hûrikê savar)
ardik, hûrik, bindan (hûrikê savar) n
ironi îronî m
îronî m
ironik pêkenokî, îronîk rd
pêkenokî, îronîk rd
irrasyonalizm deraqiiîtî, îrrasyonalîzm m
deraqilîtî, îrrasyonalîzm m
irrasyonel deraqlî, îrrasyonel rd
deraqlî, îrrasyonel rd
irredantizm irredantîzm m
îrredantîzm m
irs rakend, irs nd
rakend, irs nd
irsal hinartin, rêkirin m
hinartin, rêkirin m
irsalât tiştên hinarti, tiştên rêkirî nd
irsalat tiştên hinartî, tiştên rêkirî nd
irsaliye hinarname, îrsaliye m
hinarname, îrsaliye m
irşat pêşvekirin, hişyarkirin, îrşad (riya rast derpêş kirin) m
irşat etmek pêşve kirin, hişyar kirin, riya rast derpêş kirin
irsen bi rakendi, bi riya irsi, bi irsîtiyê h
bi rakendî, bi riya irsî, bi irsîtiyê h
irsî rakendî, irsî rd
rakendî, irsî rd
irsiyet rakendî, irsîtî, weraset m
rakendî, irsîtî, weraset m
irtibat pêwendî, pevgirêdanî, irtibat m
irtibat bü­rosu pêwendîgeh
irtibat kurmak pêwendi da­nîn, pêwendî girê dan
irtica paşverûtî m
paşverûtî m
irticaî paşverûyî rd
paşverûyî rd
irtical jixweber, îrtical (jiberxwe vegotina helbest an jî gotinekê bêyî ku birame) wj/m
jixweber, îrtical (jiberxwe ve gotina helbest an jî gotinekê bêyî ku birame) wj/m
irticalen ji ber xwe ve h
ji ber xwe ve h
irtifa 1. bilindi 2. bilincih erd/m
1. bilindî 2. bilincih erd/m
irtifak berxewedanî m
irtifak hakkı îstifadekirina ji mal û mulkê yekî ên neguhêzbar
irtihal neqilbûn (mirin çûn dinyaya wî alî) m
irtihal olmak neqil bûn, mirin
irtikâp 1. xerabîkirin, karê xerab kirin 2. bertil, jêxwarinî 3. virkirin, hîlekirin m
irtikap 1. xerabîkirin, karê xerab kirin 2. bertîl, jêxwarinî 3. virkirin, hîlekirin m
irtişa bertîlxwarin m
bertîlxwarin m
irtisam 1. resmê (yekî) derketin, resme (ye­kî) hatin xêzkirin 2. sîketin m
1. resmê (yekî) derketin, resmê (yekî) hatin xêzkirin 2. sîketin m
ir (i) b boğayı çiftleşmeye teşvik ünlemi
ir (ii) rd 1. hışıltılı, pürüzlü (ses için) 2. kıtır (ses) 3. kalın, gür (ses) 4. tutuk (tutulmuş, kısılmış, kesik ses)
ir bûn l/ngh kalınlaşmak, pürüzlenmek (ses için)
iraq Irak.
iraqî Iraklı.
irase m bazar * irasa genim buğday bazarı
irbet m kalabalık
irbûn m kalınlaşma, pürüzlenme (ses için)
irbûyî rd kalınlaşmış, pürüzlenmiş (ses)
irbûyîn m kalınlaşma, pürüzlenme (ses için)
irc bot/m bambu, hint kamışı
irfaf bot/m su kenarlarında yetişen, dere otuna benzer bir bitki
irik irik b koçların tokuşması ünlemi
irinî rd inatlaşmiş, inat etmiş olan
irinîn m inatlaşma, inat etme
l/ngh inatlaşmak, inat etmek
irn m 1. inat 2. aksilik
irna (yekî) pê girtin 1) inadı tutmak 2) aksiliği tutmak
irna (yekî) pê girtiye aksiliği üstünde
irna (yekî) rabûn 1) inadı tutmak 2) aksiliği tutmak
irna (yekî) rabûye aksiliği üstünde
irna gamêşê keçi inadı
irna gamêşê pê girtin keçileşmek
irna kerê eşek inadı
irnok rd 1. inatçı 2. aksi, hırçın, huysuz
irnokî h 1. inatçıca 2. aksice
irnokî kirin aksilik etmek
irnokîtî m 1. inatçılık 2. aksilik
irove n bağırsak
irq n ırk
gıcık, tiksinme
irq (ii) n ırk
irqa (yekî) jê çûn (birinden) gıcık almak (veya birine olmak)
irqî rd ırksal
irs bîo/m irs, kalıt, kalıtım
irşad m irşat
irşad kirin irşat etmek
irsî irsi.
rd irsî, kalıtımsal, kalıtsal
irsîtî biy/m kalıtım, irsiyet
irsiyet biy/m kalıtım
irxat n ırgat
irz n 1. ırz 2. özür
irz xwestin l/gh özürdilemek
irzê (yekî) şikandin (birini) azarlamak
irzxwestin m özür dileme
iraq Serenav,mê, welatek e li başûr-rojavaya parzemîna Asyayê.
Herwiha: Îraq.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: عراق/عیراق/ئیراقBi Soranî, Êraq.
ji: jisumeri Urug/Uruk (paytextê sûmeriyan) ji ur (bajarr) yan ji pehlewî êraq (deşt) yan (ne ihtimal e) ji erebî عرق (irq: reh, rîş, kok).
: iraqî
irase (navdêr, mê) bazarr, sûk, çarşû, firoşgeh, cihê tişt lê tên kirrîn û firotin.
Herwiha: eras erase iras îras îrase.
ji wêjeyê: Irase sibê zû vedibû. Piştî nimêja sibê tim dikandarî dihatin irasê.(Kazım Özdemir: Newala Qesaba, Navkurd.de, 2005)
irbet (navdêr, mê) qerebalix, dengûdor, heytûhot, zingivor, hêwirze, helehela, helehel, hêlemêl, elalet, gilûr, boşayî, bitom, zirpe, gurimtî, heysûbeys, heysûbeys, şîşiltax, geremol, ajawe, gerxêl, qerepere, xepse, izdiham, qiyamet, heleloş.
Herwiha: erbet, îrbet.
Bide ber: îbret, elbet
ireir inteint
inteint
ireir kirin inteint kirin
(lêker)inteint kirin
irf (navdêr, nêr) edet, baw, texlîd, norm, asa, çande, kultûr, awayê normal yê rabûn û rûniştina mirovekê/î yan civakekê, şêweyê asayî yê birêvebirina karûbaran yan karûbarekî di civakekê de.
Herwiha: irf urf urf.
ji: ji erebî عرف (urf) ji rehê عرف (erefe: zanîn, nasîn), hevreha aramî ܥܘܪܦܐ (urrafa). Ji eynî rehî: arif, Arif, Irfan, Marûf, marîfet, tarîf....
: irfan irfane irfî irfîtî irfnas irfnasî irf û edet irfzan irfzanî
irfan (navdêr, mê) irfan: zanîn, têgihiştin, şarezayî, pisporî, ilm, zanist, marîfet, entektuelî, ronakbîrî, rewşenbîrî(navdêr, nêr) Irfan: navek zelaman e.
Herwiha: îrfan.
Bide ber: irf.
ji: Ji erebî.
: bêirfan, bêirfan, bi-irfan, irfandar, irfandarî, irfanî.
ji wêjeyê: Ji bo ku ez jî hinekî birêz Selah Bedredîn ji nêz ve nas bikim, ji ilm û îrfana wî, ji felsefe û zanîna wî ya gelekî dewlemend û gelekî hêja para xwe bigirim, min berê xwe da malpera Nefelê û meqaleya wî ya dawî Pêla şêxên kolanan xwend.(Zinarê Xamo: Nav î giran e, war î wêran e, Rizgari.org, 2/2007)
irfandar (rengdêr) bitêgihiştin, bişarezayî, bipisporî, biilm, bizanist, bimarîfet, bientektuelî, bironakbîrî, birewşenbîrî.
ji: irfan + -dar.
: irfandarî irfandarîtî irfandartî
irfandarî (navdêr, mê) rewşa irfandarbûnê.
ji: irfandar + -î
irfane (rengdêr) bi awayekî irf.
ji: irf + -ane
irfanî (navdêr, mê) rewşa irfanbûnê.
ji: irfan + -î
irfî (navdêr, mê) rewşa irfbûnê.
ji: irf + -î
irhab (navdêr, mê) terorîzm, teror.
Herwiha: îrhab.
ji: Ji erebî.
: irhabî, irhabîtî
irhabî (navdêr) terorîst, tirskar.
Herwiha: îrhabî.
ji: Ji erebî: irhab + -î.
: îrhabîtî
irîn (navdêr, mê) eqreb, dûpişk, dumarekol, dupûçk, şemal
irna (yekî) wekî ya gamêşan bûn (biwêj) gelekî bimyad bûn. ırna faris wekîya eamêşan e.
irnokî (navdêr, mê) tersîtî, ingirokî, irn.
ji: irnok + -î
irnokî kirin (lêker) cirnexweşî kirin, manî derxistin.
ji: irnokî + kirin
irq reh û bingeha neteweyekî; regez, nifş
(navdêr) nijad, regez, komek mezin ya mirovan ya ku rengê wan mîna hev e lê ji rengê komên din cuda ye: nijadê spî, nijadê reş, nijadê arî, nijadî mongolîdî, nijadî qefqasî, nijadî negrî.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: عرق.
Herwiha: irq.
Bide ber: ejdad, nesl, nifş.
ji: Ji erebî عرق (erqrih, rîş).
: irqî, irqperist, irqperistî
irqî (navdêr, mê) rewşa irqbûnê.
ji: irq + -î
irs reha ku ji nifşên pêşiyê hatiye hildan
irşad (navdêr, mê) rêberîkirin, rêya rast nîşan dan.
Herwiha: îrşad.
ji wêjeyê: Mamosteyên ayînê îslamê rolekê serekî di şoreşa mezin a Eylûlê de hebû. Mamosteyên ayînî mil bi milê pêşmergeyî şer dikir, divêt mamosteyên ayînî niha jî wî rolî bibînin, rolekê tewcîhî û îrşadî û piştevanî jî bo hikûmetê.(Mesûd Barzanî li gor Nefel.com, 6/2007).
ji: Ji erebî.
: irşadî
irşadî (navdêr, mê) rewşa irşadbûnê.
ji: irşad + -î
irsî tiştên ku ji nifşên berê hatine wergirtin
irtibat (navdêr, mê) têkilî, peywendî, eleqe, pêwendî, kontak.
Herwiha: îrtîbat.
ji: Ji erebî.
: irtibatgeh, irtibatî, irtibatkar, irtibatkarî, irtibatnas, irtibatnasî, irtibatsaz, irtibatsazî, irtibatvan, irtibatvanî, irtibatzan, irtibatzanî, irtibatxane
irtibat çêkirin (lêker) têkilî çêkirin, eleqedar bûn.
ji: irtibat + çêkirin
irtibat kirin (lêker)(Binihêre:) irtibat
irtibatçêkirin (navdêr, mê) têkilîkirin.
ji: irtibat +çêkirin
irtibatî (navdêr, mê) rewşa irtibatbûnê.
ji: irtibat + -î
irtibatkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê irtibat dike.
ji: irtibat + -kar
irtibatkarî (navdêr, mê) rewşa irtibatkarbûnê.
ji: irtibatkar + -î
irtibatkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye irtibat kirin
irtibatkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) irtibat
irtibatvanî (navdêr, mê) karê irtibatvanan.
ji: irtibatvan + -î
irtibatxane (rengdêr) bi awayekî irtibat.
ji: irtibat + -ane
irtica (navdêr, mê) kevneperistî, paşverûtî, konservatîvîzm, konservatîzm, parêzyarî.
Herwiha: irtîca, îrtica, îrtîca.
Bide ber: irtical.
ji wêjeyê: Serokerkanê eskerî yê tirkan Yaşar Buyukanitî 16-ê adarê li Akademiya Herbê li Stenbolê axaftineka dirêj ji eskeran re kir û got du xeterên pir mezin li ser dewleta tirkan hene û got yek ji wan ”neteweperestiya etnîkî” ye û ya dî jî ”îrtica” ye.(Nefel.com, 3/2007).
ji: Ji erebî.
: irticacî, irticaxwaz, irticaxwazî, irticayî
irticayî (navdêr, mê) rewşa irticabûnê.
ji: irtica + -yî
irtihal (navdêr, mê) birêketin, çûn, barkirin, koçkirin, (mecazî) mirin, wefat, koça dawî.
Herwiha: îrtîhal îrtihal.
ji: ji erebî ارتحال (irtiḥal: hw) ji رحل (reḥele: bi rê ketin, çûn). Ji heman rehî: rehl. Tirkî: (navdêr) irtihal, ,, birêketin, çûn, barkirin, koçkirin, (mecazî) mirin, wefat, koça dawî
irtişa (navdêr, mê) bertîl, rişwet, firîw, gendelî, intiqab, pareyê yan tiştê din yê ku mirov dide kesekî (bi taybetî karmend û rayedaran) daku bandorê li ser bike daku tiştek neqanûnî bikin yan jî daku xizmeta mirovê pareder ji yên din baştir bikin: irtişa dan, irtişa girtin, irtişa xwestin,irtişa wergirtin, irtişa standin.
Herwiha: irtîşa, îrtişa, îrtîşa.
ji: Ji erebî.
: irtişagir, irtişagirî, irtişayî, irtişastîn, irtişastînî, irtişawergir, irtişawergirî, irtişaxwer, irtişaxwerî Tirkî: (navdêr) bertîlxwarin
irtişa girtin (lêker)(Binihêre:) irtişa
irtişa wergirtin (Binihêre:) irtişa
irtişa xwestin (lêker)(Binihêre:) irtişa
irtişagir (navdêr, mê) kesê/a irtişayan digire.
ji: irtişa + -gir
irtişagirî (navdêr, mê) karê irtişagiriyê.
ji: irtişagir + -î
irtişagirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) irtişa
irtişawergirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) irtişa
irtişaxwestin (navdêr, mê) (Binihêre:) irtişa
irtişayî (navdêr, mê) rewşa irtişabûnê.
ji: irtişa + -yî
irate girgîn
iritis Nexweşiya ragirtina reşika çav ( îrîs ) e
irk bêzar kirin, zivêr kirin, zivirkirin.
iron deqaq
hesin
hesin, ûtî, deqaq
irreligious Bêdîn, bêol. Yê ku dijî dîn e.
irresolute dudil
irritable tîzek, ingirok.
irritate behicandin
qehirandin
iraq (f.) Iraq
f. Iraq
iraqî (adj.) Iraqui
irgend qe
irgend etwas tiştek
irgend jemand kesek
yekek
irgendein qe
irgendetwas tev
tew
irgendwie ji xwe
tew
irgendwo li derekê
iris sosin
ironie tinaz
tan
ironisch tenazwer
irre hawî
şêt
irreführen xapandin
irreleiten şaş kirin
irremachen heyirandin
irren şaş kirin
şaşbûn
weritandin
xeletî kirin
irren, sich ~ şaş bûn
irritieren behicandin
qehirandin
irrsinnig sein dîn bûn
irrsinnig werden dîn bûn
irrtum gulat
şaşetî
şaşî
xelet
xeletî
xulat
ira Licht
irq Abstammung
forcieren
irq (malbat)...hatin abstammen
iraqî rd. îraqij
irn m. rik, înad, eynad, enyat n.
irnokî m. tersîye, tersênî m.
irq n. uj, irq, nîjad n.
irs m. îrs n.
irsîyet m. îrsîyîye, îrsîyet, weraset m.
irz n. irz n.
iri saman kês (n)
irin rêm (n), ricaw (n)
irin toplamak rêm dekewtene, rêm bestene, rêm cikewtene, rêm girewtene
irinli rêmin, -e; ricawin, -e
irtibat girêdayîş (n) (TE), îrtîbat (n) (TE)