Encamên lêgerînê
intîn m ıkınma
l/ngh ıkınmak
intînî m 1. ıkıntı 2. tıslama , tıslayış (ağır yük altında iniltiye benzer ses çıkarma)
intînî kirin l/gh ıklamak
ıkınmak
intînîkirin m ıklama
intîn (lêker) ji yekî pekandin, nalenal kirin, zor pê ketin. Tewîn: -int-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئنتین
intîn/diinte/biinte 1. ji yekî pekandin 2. nalenal kirin 3. zor pê ketin
intînî (navdêr, mê) iftînî.
ji: intîn +-î
intînîkirin (navdêr, mê) iftînîkirin.
ji: intînî +kirin
intîn lg. entayene, niqayene, intayene