Encamên lêgerînê
hukim biryar, qerar
(navdêr, mê) birryara dadgehê ya ku kesek pê têt cezakirin, serwerî, ferwerî, ferwar, ferman, bandor, tesîr, çîk, hêz, taqet, şiyan.
Herwiha: hikim, hikm, hukm, hukum.
Têkildar: hakim, hekem, mehkeme, mehkûm
hukim bûn (lêker)(Binihêre:) hukim
hukim dan (lêker)(Binihêre:) hukim
hukim kirin (lêker)(Binihêre:) hukim
hukim xwarin (lêker)(Binihêre:) hukim
hukimbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hukim
hukimbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hukim
hukimdan (navdêr, mê) (Binihêre:) hukim
hukimdar 1. serwer 2. desthilat
serwer , desthilat
hukimdarî (navdêr, mê) serdarî, serwerî, hukimranî, fermandarî, hukimranî.
Herwiha: hikimdarî, hikumdarî, hukumdarî.
ji: hukimdar + -î.
Bikaranîn: Lêker: hukimdarî kirin. Navdêr: hukimdarîkirin Rengdêr: hukimdarîkirî
hukimdarî kirin (lêker)(Binihêre:) hukimdarî
hukimdarîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hukimdarî kirin
hukimdarîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hukimdarî
hukimî (navdêr, mê) rewşa hukimbûnê.
ji: hukim + -î
hukimkarî (navdêr, mê) rewşa hukimkarbûnê.
ji: hukimkar + -î
hukimker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê hukim dike.
ji: hukim + -ker
hukimkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hukim kirin
hukimkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hukim
hukimran (rengdêr) (navdêr) serwer, serdest, serdar, deshilatdar, zal, zoran, hakim, hukimdar, fermanrewa, rayedar, karbidest, xweser, serok, pêşeng, pêşewa, lîder, rêber, fermandar, pêşkêş, serbest, azad, rizgar.
Herwiha: hikimran, hikumran, hukumran, hikûmran, hukûmran.
ji: ji farisî حكمران (ḣukimran) ji erebî حكم (ḣukum: hukim) + farisî ران- (-ran: -ajo, -ber, birêveber > -ran) ji راندن (randen: ajotin, birin), têkilî رفتن (reften: çûn), rehê dema niha -rev- > -rew..
Bikaranîn: Lêker: hukimran bûn, hukimran kirin. Navdêr: hukimranbûn, hukimrankirin Rengdêr: hukimranbûyî, hukimrankirî.
: hukimranî, hukimranîtî, hukimrantî
hukimran bûn (lêker)(Binihêre:) hukimran
hukimran kirin (lêker)(Binihêre:) hukimran
hukimranbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hukimran
hukimranbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hukimran
hukimranî (navdêr, mê) serwerî, serdestî, serdarî, deshilatdarî, zalî, zoranî, hakimî, hakimbûn, serbixweyî, zordestî, zordarî.
Herwiha: hikimranî, hikimranîtî, hikimrantî, hikumranî, hikumranîtî, hikumrantî, hikûmranî, hikûmranîtî, hikûmrantî, hukimranîtî, hukimrantî, hukumranî, hukumranîtî, hukumrantî, hukûmranî, hukûmranîtî, hukûmrantî.
ji: hukimran + -î.
Bikaranîn: Lêker: hukimranî kirin. Navdêr: hukimranîkirin Rengdêr: hukimranîkirî
hukimranî kirin (lêker)(Binihêre:) hukimranî
hukimranîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hukimranî kirin
hukimranîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hukimranî
hukimrankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hukimran kirin
hukimrankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hukimran
hukimxwarin (navdêr, mê) (Binihêre:) hukim
hukim Befehl
Herrschaft
Urteilsspruch
hukim kirin beherrschen
regieren
überwältigen
hukim, hukm hukim, hikim, ferman, desthilat, rêveberî, serokatî
daraz, hukim, biryara dadgehê yan daîreyek dî ya fermî / resmî
hukimdar fermandar, hukimdar, serok, desthilatdar