Encamên lêgerînê
hovarda 1. destbelav (kesê ji bo kêf û zewqê pere xerc dike) 2. tolaz, tewlaz, jinbaz, qopik, xweberda, doxînsist, pûşilpîs (ji bo mêran) nd/rd
1. destbelav (kesê ji bo kêf û zewqê pere xerc dike) 2. tolaz, tewlaz, jinbaz, qopik, xweberda, doxînsist, pûşilpîs (ji bo mêran) nd/rd
hovardaca 1. bi destbelavî, bi camêrî 2. bi tolazî, bi tewlazî h
1. bi destbelavî, bi camêrî 2. bi tolazî, bi tewlazî h
hovardalaşma 1. destbelavîbûn 2. tolazîbûn m
1. destbelavîbûn 2. tolazîbûn m
hovardalaşmak 1. destbelavî bûn 2. tolazî bûn l/ngh
1. destbelavî bûn 2. tolazî bûn l/ngh
hovardalık 1. destbelayî 2. tolazî, tewlazî, qopikî, jinbazî, xweberdatî, pûşilpîsî m
hovardalık etmek 1) destbelahî kirin 2) tolazî kirin, tewlazî kirin
hov vahşi, ilkel, medeniyetsiz, yoz.
rd 1. vahşî, yabanî (evcil olmayan hayvan) 2. yabanıl, yabanî (ilkel bir durumda yaşayan insan) 3. yabanî, ikel, hoyrat (görgüsü olmayan kaba ve hoyrat)
hov bûn l/ngh 1. vahşîleşmek 2. yabanıllaşmak, yabanîleşmek
hovane h 1. vahşîce, yabanîce 2. vahşîce, ilkelce, hoyratça
hovanî m 1. vahşîlik 2. yabanîlik
hovardeyî hovardalık.
hovatî m 1. vahşîlik 2. yabanîlik
hovbûn m 1. vahşîleşme 2. yabanıllaşma, yabanîleşme
hovê çiyê dağ adamı, dağların şenliği (veya dağların gelin anası) kaba saba, anlayışsız)
hovê serê çiya dağlı (kaba saba, görgüsüz)
hoveber ilkel, iptidai.
rd ilkel, iptidaî, primitif (ilk durumda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan) * civaka hoveber ilkel toplum
hoveber bûn l/ngh ilkelleşmek
hoveberane rd/h ilkelce
hoveberbûn m ilkelleşme
hoveberî m ilkellik, iptidaîlik
hoveberîtî m ilkellik, iptidaîlik
hoveberkî rd/h ilkelce
hovedan m aldırma, takma
hovemirov rd vahşî insan, ilkel insan
hovik rd 1.vahşî, yabanî (evcil olmayan hayvan) 2. yabanıl, yabanî (ilkel bir durumda yaşayan insan)
hovînî m 1. vahşîlik 2. yabanîlik
hovistan m ilkelce bir yer
hovîtî m 1. vahşîlik, vahşet 2. yırtıcılık 3. yabanîlik
hovjiyan rd 1. ilkel, iptidaî (ilkel bir yaşamı olan) 2. m ilkel yaşam, yabanî yaşam
hovkî rd/h 1. vahşîce 2. yabanılca, yabanîce
hovnak rd vahşî
hovnakî m vahşîlik
hov 1. kovî 2. mirov an jî desteya dûrî sincê mirovatiyê; wehşî
(rengdêr) wehşî, dirrinde, ne mirovane, ne medenî, barbar, kûvî, nemirov, heywan.
ji: Ihtimalen ji xof ji erebî خوف (xewf: tirs). Yan jî belkî ji kovî jikurdi. Bo guherîna h/k bide ber holik/kolik. Herwiha bid ber k di zimanên romî (latînî, îtalî, fransî, spanî...) de hevberî h di zimanên germenî de (inglîzî, almanî, swêdî...): latînî: quis bixwîne: kîs, inglîzî: who hû, kurdî: kî..
Bikaranîn: Lêker: hov bûn, hov kirin. Navdêr: hovbûn, hovkirin Rengdêr: hovbûyî, hovkirî.
: hovane, hovber, hovberî, hovberîtî, hovbertî, hovî, hovîn, hovînî, hovîtî, hovtî
hov bûn (lêker)(Binihêre:) hov
hov kirin (lêker)(Binihêre:) hov
hovane 1. koviyane 2. wehşetnak
(rengdêr) dirrinde, har, hêç, hov, wehşî, kûvî.
ji: hov + -ane
hovber (navdêr, mê) hov.
ji: hov +-ber
hovberî hovîtî
(rengdêr) hovîtî
hovbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hov
hovbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hov
hovdar (rengdêr) dijwar, dirrinde.
ji: hov +-dar
hoveber (rengdêr) prîmîtîv, pêşneketî, paşvemayî, sade, nekemilî.
Bikaranîn: Lêker: hoveber bûn. Navdêr: hoveberbûn
hoveber bûn (lêker)(Binihêre:) hoveber
hoveberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hoveber
hoveberî (navdêr, mê) seretayitî, îptîdayîtî, primîtîfî, destpêkî, seretayî, îptidayî.
ji: hoveber +-î
hoveberîtî (navdêr, mê) destpêkîtî, seretayîtî.
ji: hoveber +-îtî
hoveberkî (navdêr, mê) seretaykî, prîmîtîfkî.
ji: hoveber +-kî
hovî (navdêr, mê) rewşa hovbûnê, dijwarî, şeytanî, cadû, çavsorî, dirrindetî, hovane.
ji: hov + -î
hovik (navdêr, mê) dehbe, wehşî.
ji: hov +-ik
hovitî (navdêr, mê) hovane, hovî.
ji: hov +-itî
hovîtî 1. kovîtî 2. wehşîtî
(navdêr, mê) wehşîtî, tevgerr û rewişta hovan.
Herwiha: hovanî, hovatî, hovbazî, hovî, hovînî, hovtî.
ji: hov + -îtî.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: هۆڤتی.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: kurmancî: hovitî soranî: hoviyetî, dirrindeyetî, berberî, weḧşiyetî zazakî:
hovkî (navdêr, mê) hovane, bi hovîtî, wehşîkî, pesarkî, bi hovkî.
ji: hov +-kî
hovkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hov kirin
hovkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hov
hovnak (navdêr, mê) hov, wehşî, wehşîn.
ji: hov +-nak
hovnakî (navdêr, mê) dijwarî, xeterî, wehamet.
ji: hovnak + -î
hov barbarian, wild, savage, brute
wild.
wild.
hovan over there
hovane barbaric, brutal, atrocious
hovîtî f. wildness
hov rd. yabanî, hov, koyî, kovî, çolî, yabonî, yabunî, yawonî
hov bûn tng. kovî bîyene, hov bîyene, yabanî bîyene, koyî bîyene, wehsî bîyene, çolî bîyene
hovane rd. hovkî, kovîkî, hovane, wehsîkî, bi hovîyîye, wehsane
hovbûn m. hovbîyayis, kovîbîyayis, yabanîbîyayis, wehsîbîyayis n.
hoveber rd. îptîdayî, hovêverî, prîmîtîf, seredeyî
hoveberî m. îptîdayîyîye, seredeyîyîye, prîmîtîfîye, seredeyîyênî m.
hoveberkî rd. îptîdayîkî, seredeyîkî, prîmîtîfkî, seredeyîyane
hovîtî m. hovîye, kovîyîye, yabanîye, wehsîyîye, hovîyênî, yabanênî m.
hovjîyan m. hovriwîyane, hovcuyane, cuyana hove n.
hovkî rd. hovkî, kovîkî, hovane, wehsîkî, bi hovîyîye, wehsane
hovnak rd. yabanî, hov, koyî, kovî, çolî, yabonî, yabunî, yawonî