Encamên lêgerînê
horî m huri
horîn m mırıldanma
l/ngh mırıldanmak
horîsiruşt rd huri yaradışlı
horî ferişteyên bihuştê
(navdêr, mê) (îslam, zerdeştî) zeriyên ciwan û spehî yên ku tê bawerkirin ku li biheştê di xizmeta zelaman de ne, her keça yan jina pirr spehî û delal.
Herwiha: hûrî.
Bide ber: esmer, kezîzer, zerî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: حۆری.
ji: ji erebî حورية (ḧûriyet) jiari, hevreha pehlewî hurust (jinên spehî), avestayî hu-rewse- ji hu- (spehî, baş, xweş - binere hewa) + -rewse- (dirûv, şikil, awa - binere xwerist, sirişt). Hê berî îslamê di berhemên zerdeştî de, bi taybetî di Erde Viraz Namek (Kitêba Virazê Rast) de, tê behskirin. Paşî li ber Erde Viraz Namekê herwiha Miraca Mihemed-pêxember jî hatiye nivîsîn. Herwiha hevreha huner, hinêr..
ji wêjeyê: Li axretê 70 horî, li vê dinyayê 40 horî, oxxxxxx!.
: horîtî
horîav (navdêr, mê) avîvan, zerîav, perîav
horîzon (navdêr, mê) aso,kevan, ufuq, cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev , esman, aso, rexên esmanî: Roj ji horîzonê hilhat. Roj li horîzonê ava bû. Min li keştiyê nerî ta ku li horîzonê winda bû. bergeh, hawir, dorhêl, têgihiştin, feraset, îzan, pêşeroj, dema bêt: Horîzonek geş li pêş gelê kurd e..
Herwiha: orîzon.
: horîzonî, horîzonkî
horîzonî (navdêr, mê) rewşa horîzonbûnê.
ji: horîzon + -î
horî Fee
Paradiesjungfrau
Schöne
Schönheit
horî m. horîye, hurîye, horî m.
horîya avê n. pêrîya deryayî m.
horî horî, zeriyên biheştê, keçên bedew / pak / xama li biheştê