Encamên lêgerînê
homa nd Allah, Tanrı
homan m kutsama, takdis
homandî rd kutsanmış, takdis edilmiş olan
homandin m kutsama, takdis etme
l/gh kutsamak, takdis etmek
homane rd kutsal, kutsî
homanî rd kutsal, kutsî
homanwer rd kutsal, mukaddes (Tanrı’ya adanmışy olan, tanrısal olan)
homanwer kirin l/gh kutsallaştırmak
homanwerî m kutsallık, kutsiyet
homanwerkirin l/gh kutsallaştırma
homa (Zazaki) serenav, nêr, Xwedê, xweda, yezdan.
ji: Hevrehî humeye-, humaye- (pîroz, bikeramet) yên avestayî, همایون (humayûn: pîroz, bikeramet) ya farisî, सुमाय (su-maye: hişmend) ya sanskrîtî, hemû ji hu- (baş) + maya- (pîrozî, keramet). Hu ji Proto-hindûewropî su- (qenc, baş). Bi dirûvê հմայք (humeyk) bi maneya sihr/efsûn ketiye ermenî û wek hümayun (pîroz, payeberz tenê wek sifetek ji siltan re) ketibû tirkiya osmanî jî. Hêjayî gotinê ye ku ti têkiliya wê bi hîmaye ya ji erebî ve nîne.
homan (navdêr, mê) evrandin, teqdîskirin, evrar, pîrozî, teqdîs.
ji: ho +man
homanwer kirin (navdêr, mê) pîrozwer kirin, evrar kirin, muqedes kirin.
ji: homan +-wer + kirin
homanwerî (navdêr, mê) pîrozwerî, evrarî, pîrozmendî, qutsiyet.
ji: homan +-werî
homanwerkirin (navdêr, mê) pîrozwerkirin, evrarkirin, muqedeskirin.
ji: homan +-wer +kirin
homan m. teqdîs, fîrazvînitis n.