Encamên lêgerînê
hizb m 1. parti 2. hizip
hizbayetî m 1. particilik 2. hizipçilik
hizbperest nd/rd 1. partici 2. hizipçi
hizbperestî m 1. particilik 2. hizipçilik
hizb (navdêr, mê) partî, rêkxistina siyasî, koma siyasî, hêza siyasî, aliyek siyasî.
Herwiha: hizib hîzb hîzib huzb huzib ĥizb ĥizib ĥîzb ĥîzib ĥuzb ĥuzib.
ji: Ji erebî.
: hizbane hizbahî hizbatî hizbayî hizbgir hizbgirî hizbî
hizbane (rengdêr) bi awayekî hizb.
ji: hizb + -ane
hizbgir (navdêr, mê) kesê/a hizban digire.
ji: hizb + -gir
hizbgirî (navdêr, mê) karê hizbgiriyê.
ji: hizbgir + -î
hizbî (navdêr, mê) rewşa hizbbûnê.
ji: hizb + -î
hizbperest (navdêr, mê) bendparêz, klîkparêz.
ji: hizb +-perest
hizbperestî (navdêr, mê) bendparêzî, klîkparêzî.
ji: hizb +-perestî
hizb m. hizb, klîk, hîzîb n.
m. partîye m.
hizb bûn tng. hizb bîyene, klîk bîyene, komçik bîyene
hizbayetî m. partîyîye, partîyênî m.
hizbperest N/rd. hizbcî, klîkrî, hizbparêz
hizbperestî m. hizbrîyîye, klîkrîyîye, hizbparêzîye m.
hizb partî, hizb