Encamên lêgerînê
hilhilî rd 1. kağşak, dökük (çok eskimiş) * xaniyên hilhilî û jihevdeketandî yıkık dökük evler 2. çökkün, göçkün (yaşı ilerlemiş, çok yaşlı kimse) 3. sarsak, tirit (yaşlı ve zayıf kimse)
hilhilîbûn m 1. döküklük, kağşaklık 2. çökkünlük 3. sarsaklık, tiritlik
hilhilîn m 1. kağşama, dökülme (eskime, dağılmaya yüz tutma) 2. kağşama (herhangi bir şey yerinden oynama) 3. kağşama, farıma (çok yaşlanma, kocama) 4. kağşama, tiritlenme, tiritleşme (güçsüzleşme, gevşeme, zayıflama) 5. dökülme (çok yorgun, hasta olma) 6. künküldeme, küngürdeme (elden ayaktan düşme) 7. felfeleme (eski canlılığını yitirme) 8. mec örselenme, örseleniş 9. yıpranma 10. çökme, yıkılma (dinçliğini yitirme, vücut, akıl, ruhça gücü azalma)
l/ngh 1. kağşamak, dökülmek (eskimek, dağılmaya yüz tutmak) * qatiyên xanî êdî hilhilîne evin tavanları dökülüyor 2. kağşamak (herhangi bir şey yerinden oynamak) 3. kağşamak, farımak (çok yaşlanmak, kocamak) 4. kağşamak, tiritlenmek, tiritleşmek (güçsüzleşmek, gevşemek, zayıflamak) 5. dökülmek (çok yorgun, hasta olmak) * pişt, mil û enîşkên wê diêşiyan, canê wê dihilhilî sırtı, omuzu, dirsekleri ağırıyor, vücudu dökülüyordu 6. künküldemek, küngürdemek (elden ayaktan düşmek) 7. felfelemek (eski canlılığını yitirmek) 8. mec örselenmek 9. yıpranmak * şalê wî paqij lê hilhilîbû pantolonu temiz ama yıpranmıştı 10. çökmek, yıkılmak (dinçliğini yitirmek, vücut, akıl, ruhça gücü azalmak)
m 1. kağşama, dökülme (eskime, dağılmaya yüz tutma) 2. kağşama, farıma (çok yaşlanma, kocama) 3. kağşama, tiritlenme, tiritleşme (güçsüzleşme, gevşeme, zayıflama)
l/ngh 1. kağşamak, dökülmek (eskimek, dağılmaya yüz tutmak) 2. kağşamak, farımak (çok yaşlanmak, kocamak) 3. kağşamak, tiritlenmek, tiritleşmek (güçsüzleşmek, gevşemek, zayıflamak)
hilhilî hizhizî, hophopo
(rengdêr) hizhizî, hophopo.
Bikaranîn: Lêker: hilhilî bûn, hilhilî kirin. Navdêr: hilhilîbûn, hilhilîkirin Rengdêr: hilhilîbûyî, hilhilîkirî
hilhilî bûn (lêker)(Binihêre:) hilhilî
hilhilî kirin (lêker)(Binihêre:) hilhilî
hilhilîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hilhilî
hilhilîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hilhilî
hilhilîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hilhilî kirin
hilhilîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hilhilî
hilhilîn filfilîn, hizhizîn, hedimîn, tamilîn, pixudîn, heşifin, haşibîn, qurmiçîn, çilmisîn, nermijîn, pixunîn, nûhiyayî, rihiyayî, peritî, nûhîn, rihîn, peritîn, çilçilîn, kevnbûn.
ji: hil +hilîn
hilhilî rd. cêrakewte, sakote, hezhezîye, henrîrite
hilhilîn tng. rohelesîyene, ropêritîyene, henrîrîyene, pinrîrîyene, kan bîyene (kince...)
m. rohelesîyayis, ropêritîyayis, henrîrîyayis, pinrîrîyayis, kanbîyayis (kince...) n.