Encamên lêgerînê
hilgirtin (i) m 1. taşıma (bir şeyi bir yerden alıp başka bir yere götürme) 2. taşıma, kendinde bulundurma 3. sırtlama, arkalama (arkasına alma) 4. çekme (taşıma gücü olma)
l/gh 1. taşımak (bir şeyi bir yerden alıp başka bir yere götürmek) * zilamê ku wê torbe hilgire hat torbayı taşıyacak adam geldi 2. taşımak, kendinde bulundurmak 3. sırtlamak, arkalamak (arkasına almak) 4. çekmek (taşıma gücü olmak) * ev erebe ji 500 kîloyî zêde hilnagire bu araba 500 kilodan fazla çekmez
hilgirtin (ii) m yangılanma, iltihablanma
l/ngh yangılanmak, iltihablanmak * birîna wî hilgirtiye yarası yangılanmış
hilgirtin (lêker) rakirin, bilind kirin, raguhastin, raguhezandin, ji cihekî birin yek din, parastin, bijartin, jê girtin, wergirtin(navdêr, mê) rakirin, bilindkirin, raguhastin, raguhezandin, ji cihekî birin yek din, parastin, bijartin, jêgirtin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هلگرتن. Tewîn: Lêker: hil-gir-.
Herwiha: helgirtin.
Bide ber: dagirtin hilanîn hildan hilkirin ragirtin vegirtin.
ji: hil- + girtin.
: hilgir hilgirî hilgirtî
hilgirtin/hildigire/hilgire 1. wergirtin, hildan 2. bilind kirin 3. mil kirin, pişt kirin 4. (birîn) werimîn û kêm girtin *"mirov barê xwe hilnegire, kes barê mirovî hilnagire"
hilgirtin (hilgire) to carry, to lift, to undergo
v.t. to bear, endure; to shoulder (a responsibility, burden)
v.t. to bear, endure; to shoulder (a responsibility, burden)
hilgirtin tg. wegirewtene, wegîrîyene, îltihab rîkewtene, rêm rîkewtene, wefîstene, rêm dekewtene
m. wegirewtis, wegîrîyayis, îltihabgirewtis, rêmrîkewtis, wefîstis, rêmdekewtis n.
tg. antene, kiristene, kiristene, kirisnayene, kirêstene, kiryesayene