Encamên lêgerînê
hicret 1. koç 2. koç, hicret (di îslamiyetê de destpêka dîroka ku ji Mekeyê çûna Medînê ya Hz. Mihemed) m
hicret etmek koç kirin
hicret m hicret
hicret kirin hicret etmek
hicre 1. koç, rev (navdêr, mê) koç, koçberî, rev, barkirin, mişextî, derbiderî, penaberî: Hicreya Mihemed pêxember ji Mekehê bo Medîneyê..
Herwiha: hîcre.
ji: Ji erebî.
: hicrî 2. odeya yekkesî. Binêre;, hucre 2. hûriktirîn parçeyên jîndar yên leşî. Binêre;, hucre
hicre m. ana. sele, hucre, saneke, hucra m.