Encamên lêgerînê
hezan m 1. göçük (çökmüş, göçmüş yer) 2. çöküntü 3. heyelan
hezandin m 1. göçertme 2. çöktürme 3. yıkma, sarsma (mavfetme, yıkımına sebep olma) hezandin l/gh 1. göçertmek 2. çöktürmek 3. yıkmak, sarsmak (mavfetmek, yıkımına sebep olmak) * vê nûçeya tehl ew hezand bu acı haber onu yıktı
hezan (navdêr, mê) hilweşan, herîvan, dehiban, hedm, tepînk, hezim, mîn.
ji: he +-zan
hezandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hezandin
hezandin (lêker)(navdêr, mê) evandin, hez kirin, hezîn, viyan: Ew ji min nahezîne. (Ew min naevîne. Ew ji min hez nake.).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هه‌زاندن.
Herwiha: hizandin. Tewîn: Lêker: -hezîn-.
ji: hez + -andin.
: hezandî, hezîner
hezandin/dihezîne/bihezîne 1. hejandin 2. leqandin 3. çelqandin 4. ber bi ba kirin *"hezandin xweş e, lê bi du seriyan"
hezan zusammenbrechen
zusammenfallen
hezandin erschüttern
schütteln
hezan m. heze, awzêle, gereqe, hezaze, lincûlêze, bataxe m.
hezandin lg. rijnayene, wesanitene, wesanayene, rasunayene, wesonayene