Encamên lêgerînê
hezîn l/gh 1. kayşamak, göçmek, çökmek 2. yıkılmak (düşmek)
hezîn (i) rd hazin
hezîn (ii) m 1. kayşama, göçme, çökme 2. yıkılma (düşme)
hezîn (lêker)(navdêr, mê) evandin, hez kirin, hezandin, viyan: Ew ji min naheze. (Ew min naevîne. Ew ji min hez nake.), pê hesîn, hest pê kirin: Ez bi derdên dilî dihezin. kesa/ê dihez, kesa/ê dilerize. Tewîn: -hez-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هه‌زین.
Herwiha: hizîn.
ji wêjeyê: got Rilke tu Rilke dihezî?.
ji: hez + -în
hezîn erschüttert werden
trauern
zusammenbrechen
hezîn rd. hazîn, bisewat, zerehindrite, zeresewat