Encamên lêgerînê
heyirîn m 1. şaşırma, şaşalama (ne yapmak gerektiğini bilememe, nasıl davranacağını kestirememe, hayret etme) 2. şaşırma, tuhaflaşma 3. hayrette (veya hayretler içinde) kalma
l/ngh 1. şaşırmak, şaşalamak (ne yapmak gerektiğini bilememek, nasıl davranacağını kestirememek, hayret etmek) * gava ez dîtim heyirî beni görünce şaşırdı * ez jî heyirîm ez dê çawa ji vê meseleyê derkevim bu meseleden nasıl çıkacağımı ben de şaşırdım 2. şaşırmak, tuhaflaşmak 3. hayrette (veya hayretler içinde) kalmak
heyirîn (lêker)(navdêr, mê) ecêbgirtî bûn, mat man, hêbetî bûn, ecêbgirtî man, matmayî bûn, metel man, behitî man.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هه‌یرین.
Herwiha: heyîrîn heyrîn ĥeyirîn ĥeyîrîn ĥeyrîn. Tewîn: -heyir-.
Têkildar: heyirandin.
ji: heyr + -în.
: heyirî heyirok heyirokî
heyirîn/diheyire/biheyire şaşwaz bûn heylê (mêza)
heyirîn erstaunt sein
verblüfft sein
heyirîn tng. sas bîyene, heyret mendene, mat bîyene, sas mendene