Encamên lêgerînê
heyî rd 1. mevcut, var olan 2. varlık
heyîl m takat
heyîn m 1. varlık, variyet 2. varlık (var olan her şey) * heyînên candar canlı varlıklar 3. fel varlık 4. var olma * ziman şertê heyînê yê pêşîn e dil var olmanın birinci şartıdır
heyînatî m varoluşçuluk
heyînîtî m varoluşçuluk
heyînparêz nd/nt var oluşçu
heyînparêzî m var oluşçuluk
heyînxwaz nd/nt varoluşçu
heyîrandin şaşırtmak.
heyîrî man hayran kalmak, şaşırmak.
heyîtî m var olma, mevcudiyet
heyî (rengdêr) tişta/ê heye, tişta/ê di rewşa hebûnê de ye.
Dijwate: neyî, nîn, tine.
ji: he + -yî.
: heyîtî
heyîtî (navdêr, mê) rewşa heyîbûnê, mewcûdiyet, saman, mewda, maldanî, malhebûn, serwet, hebûn, dewlemendî, zengînî, halxweşî, hebûnî.
ji: heyî + -tî
heyîn (f.) existence, being
(hebe) (v.i.) to exist
v.i. to live
v.i. to live
heyî m. esteyî n.
rd. este, mewcud
heyîn tg. estene, estbîyene
m. esteyî n.
heyînên candar pj. esteyên candeyî, esteyên candarî