Encamên lêgerînê
hevser nd/nt eş (karı kocadan her biri) * hevserê min ne li malê ye eşim evde değil
hevserî m eşlik, eş olma durumu
hevserwextkirin m (birbirine) kavratma
hevser 1. jina mirovî 2. kita zoyekê
(navdêr) jina kesekî yan mêrê kesekê: hevsera min (jina min), hevserê wê (mêrê wê)Nêzîk, hevjîn.
Bide ber: hember, hemşerî, hemşîre, hevber .Binêre.
Herwiha: efser, hefsar. Bi soranî: hawser.
ji: hev- + ser.
: hevserî, hevserîtî, hevsertî
hevserî (navdêr, mê) jinûmêrî, zewac, izdiwac, malbat, jinûmêrbûn, jiyana jinûmêran, rewşa yan statûya jinekê û mêrê wê.
Herwiha: hevserîtî, hevsertî. Bi soranî: hawserî, hawserêtî.
ji: hevser + -î
hevserkirin (navdêr, mê) şûkirin, jinînan, mehrkirin.
ji: hevser +kirin
hevserok (navdêr) kesa/ê ku hevdem li gel yek yan hin kesan serok e.
ji wêjeyê: Bi îdîaya ku ji bo dozeke derbarê wê de îfade nedaye, hevseroka DTPê Aysel Tuğluk bi zora polîsan girtin û birin avahiya edliyê.(Roj.tv, 3/2007).
ji: hev- + serok.
: hevserookatî, hevserokî, hevserokîtî, hevseroktî
hevserokî (navdêr, mê) rewşa hevserokbûnê.
ji: hevserok + -î
hevser (şû) spouse; (hevqas, hevta) similar, equal, identical
hevserdem rd. hemçax, hemdem