Encamên lêgerînê
hevrikî m 1. karşıtlık 2. rakabet, rakiplik 3. yarışma, rakabet
hevrikî (ii) m tartışma
hevrikî kirin yarış etmek
hevrikîn m 1. birbirine inatlaşma 2. zıtlaşarak tartışma
l/ngh 1. birbirine inatlaşmak 2. zıtlaşarak tartışmak
hevrikî (navdêr, mê) dijberî, hevberî, lec, berberî, reqabet, mixalefet, ixtilaf, dijî hev bûn, dijî hev xebitîn, pêşbazî, pêşbirk, misabiqe, tersî, zidî, hevber bûn, cihêtî, ciyawazî.
Herwiha: hevrikîtî, hevriktî.
ji: hevrik + -î yan hev + rik + -î.
Bikaranîn: Lêker: hevrikî kirin. Navdêr: hevrikîkirin Rengdêr: hevrikîkirî
hevrikî kirin (lêker)(Binihêre:) hevrikî
hevrikîbar (rengdêr) lecbar, pêşbirkêbar, pêşbezîbar.
ji: hev- +rikî +-bar
hevrikîdar (rengdêr) pêşbezîdar.
ji: hev- +rikî +-dar
hevrikîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hevrikî kirin
hevrikîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hevrikî
hevrikî m. reqabet n.r têverestis n., rikverîye m., têrikîye m.