Encamên lêgerînê
hevrik nd/nt 1. karşıt, muarız 2. rakip 3. yarışmacı
hevrikatî m 1. karşıtlık 2. rakabet
hevrikî m 1. karşıtlık 2. rakabet, rakiplik 3. yarışma, rakabet
hevrikî (ii) m tartışma
hevrikî kirin yarış etmek
hevrikîn m 1. birbirine inatlaşma 2. zıtlaşarak tartışma
l/ngh 1. birbirine inatlaşmak 2. zıtlaşarak tartışmak
hevrik reqîb
(rengdêr) dijberên hev, kesên yan tiştên dijî hev.
ji: hev- + rik.
: hevrikî, hevrikîtî, hevriktî
hevrikanî (navdêr, mê) hevrikî.
ji: hev +rikanî
hevrikdar (navdêr, mê) çavlêkirî.
ji: hev +rikdar
hevrikdarkî (navdêr, mê) bi hevrikdarî, bi çavlêkirinî.
ji: hev- +rikdar +-kî
hevrikî (navdêr, mê) dijberî, hevberî, lec, berberî, reqabet, mixalefet, ixtilaf, dijî hev bûn, dijî hev xebitîn, pêşbazî, pêşbirk, misabiqe, tersî, zidî, hevber bûn, cihêtî, ciyawazî.
Herwiha: hevrikîtî, hevriktî.
ji: hevrik + -î yan hev + rik + -î.
Bikaranîn: Lêker: hevrikî kirin. Navdêr: hevrikîkirin Rengdêr: hevrikîkirî
hevrikî kirin (lêker)(Binihêre:) hevrikî
hevrikîbar (rengdêr) lecbar, pêşbirkêbar, pêşbezîbar.
ji: hev- +rikî +-bar
hevrikîdar (rengdêr) pêşbezîdar.
ji: hev- +rikî +-dar
hevrikîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hevrikî kirin
hevrikîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hevrikî
hevrikî m. reqabet n.r têverestis n., rikverîye m., têrikîye m.