Encamên lêgerînê
hevjîn nd/nt eş, yaşam arkadaşı, hayat arkadaşı (karı kocadan her biri)
hevjîn (rengdêr) (navdêr) kesên bi hev re dijîn, kesên li gel hev dijîn (bi taybetî jin û mêr). Nêzîk: hevser.
Bide ber: hevjî. Bi soranî: hawjîn.
ji: hev- + jîn.
: hevjînî hevjînîtî hevjîntî
hevjînî (navdêr, mê) rewşa hevjînbûnê.
ji: hevjîn + -î
hevjînitî (navdêr, mê) hevjînî.
ji: hev- +jîn +-itî
hevjîn m. pîyadwîyayis, pîyacuyayis n. hevkar rd. hemkar